Historia zmian - 22 sierpnia 2026
o Centralnym Azylu dla Zwierząt
Data oznacza dzień, w którym PrawMi wykryło zmianę w tekście jednolitym ISAP - może różnić się od daty wejścia w życie nowelizacji.
PoPrzed
Art. 14.
zmienionyZwierzę przetrzymywane w Centralnym Azylu może zostać
przekazane innym podmiotom publicznym lub prywatnym:
w kraju i za granicą:
po wydaniu przez sąd orzeczenia o jego przepadku – zgodnie z decyzją
administracyjną wydaną przez uprawniony organ, o którym mowa
w art. 130 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody
lub art. 36 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 11 sierpnia 2021 r. o gatunkach obcych,
lub na warunkach wynikających z art. 38 ust. 1–6 i 8 ustawy z dnia
21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt,
po zrzeczeniu się go przez właściciela na rzecz Skarbu Państwa lub
przejściu na własność Skarbu Państwa – w przypadku zwierzęcia
niestanowiącego przedmiotu postępowania w sprawie orzekania
o przepadku;
w kraju – przed orzeczeniem jego przepadku w przypadku zwierzęcia
stanowiącego przedmiot postępowania w sprawie orzekania o przepadku.
Dyrektor Centralnego Azylu zwraca się do właściwego regionalnego
dyrektora ochrony środowiska i Państwowej Inspekcji Sanitarnej w celu weryfikacji,
czy kontrole podmiotu, o którym mowa w ust. 9, były prowadzone, w tym w celu
potwierdzenia, czy zostały mu przekazane wszystkie dokumenty pokontrolne.
Zwierzę może zostać przekazane za granicę podmiotowi dającemu rękojmię
przetrzymywania zwierzęcia w warunkach zapewniających jego dobrostan, po
przedstawieniu Dyrektorowi Centralnego Azylu dokumentów potwierdzających tę
rękojmię oraz spełnienie warunków, o których mowa w ust. 5.
Do przekazywania zwierzęcia za granicę nie stosuje się przepisów ust. 6–9.
Nie przekazuje się zwierzęcia podmiotowi, któremu odebrano to zwierzę na
podstawie art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt.
Przekazanie zwierzęcia, o którym mowa w ust. 1, jest nieodpłatne.
Z przekazania zwierzęcia, o którym mowa w ust. 1, sporządza się protokół
przekazania, który zawiera:
datę przekazania zwierzęcia;
nazwę, siedzibę i adres Centralnego Azylu;
nazwę, siedzibę i adres albo imię, nazwisko, miejsce zamieszkania i adres
podmiotu, któremu zwierzę jest przekazywane;
określenie gatunku, wieku i płci zwierzęcia, jeżeli jest to możliwe;
informację o stanie zdrowia zwierzęcia;
informację na temat oznakowania zwierzęcia;
status prawny zwierzęcia, w szczególności wskazanie, czy zwierzę stanowi
przedmiot postępowania w sprawie orzekania o przepadku albo czy zwierzę
stanowi własność Skarbu Państwa.
Protokół przekazania, o którym mowa w ust. 4, sporządza się na piśmie
utrwalonym w postaci papierowej, opatrzonym podpisem własnoręcznym, albo na
piśmie utrwalonym w postaci elektronicznej, przy użyciu środków komunikacji
elektronicznej w rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu
usług drogą elektroniczną, opatrzonym kwalifikowanym podpisem elektronicznym,
podpisem zaufanym albo podpisem osobistym.
Dyrektor Centralnego Azylu, przekazując zwierzę innym podmiotom
w przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b i pkt 2, bierze pod uwagę:
możliwość zapewnienia przekazywanemu zwierzęciu właściwej opieki,
warunków przetrzymywania oraz wymogów, o których mowa w art. 11 ust. 1
i 2;
możliwe do osiągnięcia korzyści dla różnorodności biologicznej, w tym
możliwość przywrócenia do środowiska przyrodniczego lub ochronę ex situ
w rozumieniu ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody gatunku,
do którego należy przekazywane zwierzę, przy spełnieniu warunków
określonych w przepisach z zakresu zdrowia zwierząt.
Osoba fizyczna, a w przypadku osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej
nieposiadającej osobowości prawnej – urzędujący członek organu zarządzającego
lub nadzorczego, wspólnik spółki w spółce jawnej lub partnerskiej albo
komplementariusz w spółce komandytowej lub komandytowo-akcyjnej lub prokurent,
którym ma być przekazane zwierzę, nie mogą być:
prawomocnie ukarani za wykroczenia, o których mowa w art. 37–37b, art. 37d
ust. 1 lub art. 37e ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt,
art. 127 pkt 1, 3, 5 lub 6, art. 131 pkt 1–3, 5, 8, 11, 13 lub 14 ustawy z dnia
16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody lub art. 35 ust. 1 ustawy z dnia
11 sierpnia 2021 r. o gatunkach obcych – w okresie 2 lat poprzedzających
przekazanie;
skazani prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwa, o których mowa
w art. 181 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. z 20222025 r. poz.
1138, 1726,383, 18551818 i 2339),1872 oraz z 2026 r. poz. 902), art. 35 ust. 1–2 ustawy z dnia
21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt, art. 127a, art. 128 pkt 1 lub 2 lub
art. 128a ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, art. 34 ust. 1 lub
2 ustawy z dnia 11 sierpnia 2021 r. o gatunkach obcych – w okresie 5 lat
poprzedzających przekazanie.
Dyrektor Centralnego Azylu w przypadkach, o których mowa
w ust. 1 pkt 1 lit. b i pkt 2, przed przekazaniem zwierzęcia, żąda złożenia
oświadczenia w celu potwierdzenia wymogu niekaralności za wykroczenia lub
przestępstwa, o których mowa w ust. 6.
Oświadczenie, o którym mowa w ust. 7, składa się pod rygorem
odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń. Składający
oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli następującej treści: „Jestem
świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia”. Klauzula
ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych
oświadczeń.
Wraz z oświadczeniem, o którym mowa w ust. 7, podmiot, któremu jest
przekazywane zwierzę, przekazuje:
stosowne zezwolenia, o których mowa w przepisach:
ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody – w przypadku
zwierząt należących do gatunków CITES, gatunków niebezpiecznych lub
gatunków chronionych,
ustawy z dnia 11 sierpnia 2021 r. o gatunkach obcych – w przypadku
zwierząt należących do inwazyjnych gatunków obcych;
dokumenty pokontrolne, wydane w ciągu ostatnich 3 lat, licząc od dnia składania
oświadczenia, o którym mowa w ust. 7, dotyczące działalności prowadzonej
przez ten podmiot, sporządzone na podstawie kontroli przeprowadzonych przez
regionalnego dyrektora ochrony środowiska, Państwową Inspekcję Sanitarną lub
Inspekcję Weterynaryjną – jeżeli kontrole były prowadzone.
Art. 15.
zmienionyZwierzę przetrzymywane w Centralnym Azylu może zostać
uśmiercone:
po wydaniu przez sąd orzeczenia o przepadku zwierzęcia oraz wydaniu przez
uprawniony organ decyzji administracyjnej, o której mowa w art. 130 ust. 4
ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody albo art. 36 ust. 3 ustawy
z dnia 11 sierpnia 2021 r. o gatunkach obcych – w przypadku zwierząt
stanowiących przedmiot postępowania w sprawie orzekania o przepadku;
gdy:
istnieje konieczność podjęcia działań niezbędnych do usunięcia poważnego
zagrożenia sanitarnego dla życia lub zdrowia ludzi lub zwierząt,
istnieje konieczność jego bezzwłocznego uśmiercenia w rozumieniu
art. 4 pkt 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt,
bezpośrednio zagraża ono innym zwierzętom lub ludziom, a jest
niemożliwy inny sposób usunięcia tego zagrożenia,
nie jest możliwe jego wprowadzenie do środowiska przyrodniczego zgodnie
z art. 13 lub przekazanie innemu podmiotowi zgodnie z art. 14
– w przypadku zwierząt innych niż określone w pkt 1.
Uśmiercenie zwierząt przyjętych do Centralnego Azylu należących do
gatunków chronionych następuje po uzyskaniu zezwolenia, o którym mowa
w art. 56 ust. 1 lub 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody.
Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1a, może być wydane na wniosek
Dyrektora Centralnego Azylu.
Uśmiercenie zwierząt przyjętych do Centralnego Azylu należących do
gatunków CITES, z wyłączeniem gatunków należących jednocześnie do gatunków
chronionych, w przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 2 lit. d, wymaga
zezwolenia ministra właściwego do spraw środowiska wydawanego na wniosek
Dyrektora Centralnego Azylu.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1c, minister właściwy do spraw
środowiska wydaje zezwolenie na uśmiercenie zwierzęcia w terminie 30 dni od dnia
otrzymania wniosku o wydanie tego zezwolenia.
(uchylony)
(uchylony)
(uchylony)
(uchylony)
Zwierzę uśmierca lekarz weterynarii, który posiada prawo wykonywania
zawodu lekarza weterynarii w rozumieniu ustawy z dnia 21 grudnia 1990 r.
o zawodzie lekarza weterynarii i izbach lekarsko-weterynaryjnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1140 oraz
z 20222026 r.
poz. 1570 i 1616),125), w sposób humanitarny polegający na zadawaniu przy tym minimum
cierpienia fizycznego i psychicznego.
W przypadku konieczności bezzwłocznego uśmiercenia w rozumieniu
art. 4 pkt 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt zwierzę może zostać
uśmiercone bez zgody właściciela na podstawie orzeczenia lekarza weterynarii
w sposób określony w art. 33 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie
zwierząt.
Art. 17.
zmienionyDyrektor Centralnego Azylu kieruje działalnością Centralnego Azylu
i reprezentuje go na zewnątrz.
Dyrektor Centralnego Azylu może wykonywać swoje zadania przy pomocy
Zastępcy Dyrektora Centralnego Azylu.
Minister właściwy do spraw środowiska powołuje Dyrektora Centralnego
Azylu oraz, na wniosek Dyrektora Centralnego Azylu, Zastępcę Dyrektora
Centralnego Azylu.
Minister właściwy do spraw środowiska odwołuje Dyrektora Centralnego
Azylu oraz Zastępcę Dyrektora Centralnego Azylu.
Stanowisko Dyrektora Centralnego Azylu i Zastępcy Dyrektora Centralnego
Azylu może zajmować osoba, która:
posiada tytuł zawodowy magistra lub równorzędny;
jest obywatelem polskim;
posiada wykształcenie wyższe uzyskane na kierunku prawo lub w zakresie nauk
przyrodniczych, nauk leśnych, inżynierii środowiska lub nauk rolniczych;
posiada wiedzę i doświadczenie z zakresu spraw należących do właściwości
Centralnego Azylu;
posiada co najmniej 3-letni staż pracy na stanowisku kierowniczym;
korzysta z pełni praw publicznych;
nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne
przestępstwo skarbowe;
nie była karana zakazem pełnienia funkcji związanych z dysponowaniem
środkami publicznymi, o którym mowa w art. 31 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia
17 grudnia 2004 r. o odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów
publicznych (Dz. U. z 20212025 r. poz. 289);1484);
nie była prawomocnie ukarana za wykroczenia, o których mowa w art. 127 pkt 1,
3, 5 lub 6 lub art. 131 pkt 1–3, 5, 8, 11, 13 lub 14 ustawy z dnia 16 kwietnia
2004 r. o ochronie przyrody, art. 37–37b, art. 37d ust. 1 lub art. 37e ust. 1 ustawy
z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt lub art. 35 ust. 1 ustawy z dnia
11 sierpnia 2021 r. o gatunkach obcych – w okresie 2 lat poprzedzających
otrzymanie powołania.
Powołanie na Dyrektora Centralnego Azylu i na Zastępcę Dyrektora
Centralnego Azylu jest równoznaczne z nawiązaniem stosunku pracy na podstawie
powołania w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy
(Dz. U. z 20222025 r. poz. 1510,277, 1700807, 1423 i 2140).1661 oraz z 2026 r. poz. 25 i 473).
(uchylony)
W przypadku odwołania Dyrektora Centralnego Azylu minister właściwy do
spraw środowiska wyznacza do pełnienia jego obowiązków Zastępcę Dyrektora
Centralnego Azylu albo inną osobę spełniającą warunki określone w ust. 5, na okres
nie dłuższyniedłuższy niż 6 miesięcy.
Art. 2.
zmienionyUżyte w ustawie określenia i skróty oznaczają:
Centralny Azyl – Centralny Azyl dla Zwierząt;
gatunek chroniony – gatunek objęty ochroną gatunkową określony w przepisach
wydanych na podstawie art. 49 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie
przyrody (Dz. U. z 20222026 r. poz. 916,13, 1726,426, 2185737 i 2375);912);
gatunek CITES – gatunek wymieniony w załącznikach A–D do rozporządzenia
Rady (WE) nr 338/97 z dnia 9 grudnia 1996 r. w sprawie ochrony gatunków
dzikiej fauny i flory w drodze regulacji handlu nimi (Dz. Urz. WE L 61
z 03.03.1997, str. 1, z późn. zm.2)zm.1) – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne,
rozdz. 15, t. 3, str. 136);
gatunek niebezpieczny – gatunek niebezpieczny dla życia i zdrowia ludzi
określony w przepisach wydanych na podstawie art. 73 ust. 11 ustawy z dnia
16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody;
inwazyjny gatunek obcy – inwazyjny gatunek obcy stwarzający zagrożenie dla
Unii wymieniony w wykazie, o którym mowa w art. 4 ust. 1 rozporządzenia
Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1143/2014 z dnia 22 października
2014 r. w sprawie działań zapobiegawczych i zaradczych w odniesieniu do
wprowadzania i rozprzestrzeniania inwazyjnych gatunków obcych (Dz. Urz.
UE L 317 z 04.11.2014, str. 35, z późn. zm.3)),zm.2)), lub inwazyjny gatunek obcy
stwarzający zagrożenie dla Polski wymieniony na liście określonej w przepisach
wydanych na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 sierpnia 2021 r.
o gatunkach obcych (Dz. U. z 2023 r. poz. 17181589 oraz z 20222025 r. poz. 2375);1795);
rozporządzenie 1143/2014 – rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady
(UE) nr 1143/2014 z dnia 22 października 2014 r. w sprawie działań
zapobiegawczych i zaradczych w odniesieniu do wprowadzania
i rozprzestrzeniania inwazyjnych gatunków obcych.
Art. 23.
zmienionyNadzór nad działalnością Centralnego Azylu sprawuje minister
właściwy do spraw środowiska.
Minister właściwy do spraw środowiska przeprowadza kontrole działalności
Centralnego Azylu na zasadach i w trybie przepisów ustawy z dnia 15 lipca 2011 r.
o kontroli w administracji rządowej (Dz. U. z 20202026 r. poz. 224).158).
W ramach nadzoru, o którym mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw
środowiska może:
wydawać Dyrektorowi Centralnego Azylu wiążące wytyczne i polecenia;
żądać od Dyrektora Centralnego Azylu informacji lub dokumentów dotyczących
określonej sprawy albo określonego rodzaju spraw.
Art. 26.
zmienionyOrzekanie w sprawach, o których mowa w art. 25, następuje w trybie
przepisów ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. – Kodeks postępowania w sprawach
o wykroczenia (Dz. U. z 20222025 r. poz. 1124).860, z późn. zm.3)).
Art. 27.
uchylonyArtykuł uchylony nowelizacją.
W ustawie z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (Dz. U.
z 2022 r. poz. 572) w art. 7 w ust. 1 pkt 3 otrzymuje brzmienie:
„3) ogrodowi zoologicznemu, schronisku dla zwierząt, azylowi dla zwierząt
lub Centralnemu Azylowi dla Zwierząt, o którym mowa w ustawie z dnia
4 listopada 2022 r. o Centralnym Azylu dla Zwierząt (Dz. U. poz. 2375),
jeżeli jest to zwierzę wykorzystywane do celów rozrywkowych,
widowiskowych, filmowych, sportowych lub utrzymywane w ogrodach
zoologicznych.”.
Art. 27–31.
dodanyArtykuł dodany nowelizacją.
(pominięte)4)
Art. 28.
uchylonyArtykuł uchylony nowelizacją.
W ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska
(Dz. U. z 2021 r. poz. 1973, z późn. zm.4)) w art. 400a w ust. 1 pkt 41b otrzymuje
brzmienie:
„41b) finansowanie, w części, funkcjonowania azyli dla zwierząt w rozumieniu
art. 5 pkt 1e ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody oraz
Centralnego Azylu dla Zwierząt, o którym mowa w ustawie z dnia
4 listopada 2022 r. o Centralnym Azylu dla Zwierząt (Dz. U. poz. 2375);”.
Art. 29.
uchylonyArtykuł uchylony nowelizacją.
W ustawie z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U.
z 2022 r. poz. 916, 1726 i 2185) wprowadza się następujące zmiany:
w art. 27a w ust. 1 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:
„Wyznaczenie obszaru specjalnej ochrony ptaków lub specjalnego obszaru
ochrony siedlisk, zmiana jego granic lub likwidacja następują w drodze
rozporządzenia ministra właściwego do spraw środowiska, które określa nazwę,
położenie administracyjne, obszar i mapę obszaru, cel i przedmiot ochrony.”;
w art. 62 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„2. Okazy gatunków, o których mowa w ust. 1, mogą być przekazywane do
ogrodów botanicznych, ogrodów zoologicznych, ośrodków rehabilitacji
zwierząt, azyli dla zwierząt lub Centralnego Azylu dla Zwierząt, o którym mowa
w ustawie z dnia 4 listopada 2022 r. o Centralnym Azylu dla Zwierząt (Dz. U.
poz. 2375), zwanego dalej „Centralnym Azylem dla Zwierząt”.”;
w art. 64 w ust. 2 w pkt 3 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 4
w brzmieniu:
„4) Centralnego Azylu dla Zwierząt.”;
w art. 73 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„2. Zakazy, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, nie dotyczą ogrodów
zoologicznych i placówek naukowych prowadzących badania nad zwierzętami,
a zakazy, o których mowa w ust. 1 pkt 1, nie dotyczą ośrodków rehabilitacji
zwierząt, azyli dla zwierząt oraz Centralnego Azylu dla Zwierząt.”.
Art. 3.
zmienionyPrzepisów ustawy nie stosuje się do:
zabytków archeologicznych;
zwierząt, które zabłąkały się lub uciekły, przekazanych do Centralnego
Azylu dla Zwierząt, o którym mowa w ustawie z dnia 4 listopada 2022 r.
o Centralnym Azylu dla Zwierząt (Dz. U. poz. 2375).”.
Centralny Azyl jest ośrodkiem, w którym czasowo przetrzymuje się
żywe zwierzęta należące do:
inwazyjnych gatunków obcych;
gatunków CITES;
gatunków niebezpiecznych;
gatunków chronionych.
W Centralnym Azylu jest możliwe czasowe przetrzymywanie żywych
zwierząt innych gatunków niż wymienione w ust. 1, należących do:
gatunków obcych w rozumieniu art. 3 pkt 1 rozporządzenia 1143/2014,
niebędących inwazyjnymi gatunkami obcymi ani zwierzętami gospodarskimi
w rozumieniu art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 10 grudnia 2020 r. o organizacji hodowli
i rozrodzie zwierząt gospodarskich (Dz. U. z 2021 r. poz. 36);36 oraz z 2025 r. poz.
1795);
gatunków dzikich zwierząt niebędących gatunkami CITES, co do których
odrębne przepisy weterynaryjne przewidują zakaz lub ograniczenia przywozu,
tranzytu lub handlu;
zwierząt uzyskanych w wyniku krzyżowania gatunków zwierząt, o których
mowa w art. 119a ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody.
Art. 30.
uchylonyArtykuł uchylony nowelizacją.
W ustawie z dnia 20 lutego 2015 r. o rzeczach znalezionych (Dz. U.
z 2019 r. poz. 908) art. 3 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 31.
uchylonyArtykuł uchylony nowelizacją.
W ustawie z dnia 11 sierpnia 2021 r. o gatunkach obcych (Dz. U.
poz. 1718) wprowadza się następujące zmiany:
odbiorze i transporcie zwierzęcia przez Centralny Azyl dla Zwierząt
lub podmioty prowadzące azyl dla zwierząt albo ogród zoologiczny;
przekazywaniu informacji dotyczących zwierzęcia, w tym o:
poniesionych kosztach jego transportu, wyżywienia, opieki
weterynaryjnej nad nim, jego kwarantanny lub izolacji,
znakowania lub uśmiercenia, w tym utylizacji zwłok,
uśmierceniu albo padnięciu zwierzęcia.”,
w ust. 18 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:
„Podmiot dokonujący przywozu IGO będącego zwierzęciem, wobec którego
zastosowano art. 31 ust. 1 pkt 2 albo 3 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. –
Prawo celne, ponosi koszty utrzymywania tego zwierzęcia, o których mowa
w ust. 16 pkt 2 lit. a, poniesione przez podmioty, o których mowa w ust. 15,
do czasu:”,
ust. 19 otrzymuje brzmienie:
„19. Organ celny ustala, w drodze decyzji, wysokość kosztów,
o których mowa w ust. 4, 14 i 18, uwzględniając poniesione koszty
transportu, wyżywienia, opieki weterynaryjnej, kwarantanny lub izolacji,
znakowania lub uśmiercenia, w tym utylizacji zwłok.”;
w art. 28:
ust. 11 otrzymuje brzmienie:
„11. W przypadku gdy powiatowy lekarz weterynarii w wyniku
czynności, o których mowa w ust. 7 pkt 2, stwierdzi, że zwierzę stwarza
zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzi lub zwierząt lub że niemożliwy jest
transport tego zwierzęcia, organ celny przekazuje informacje w tym
zakresie właściwemu regionalnemu dyrektorowi ochrony środowiska.”,
ust. 14–16 otrzymują brzmienie:
„14. IGO będący zwierzęciem, wobec którego zastosowano
art. 31 ust. 1 pkt 2 albo 3 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. – Prawo celne,
może zostać przekazany przez organ celny do Centralnego Azylu dla
Zwierząt, azylu dla zwierząt albo ogrodu zoologicznego na koszt podmiotu
dokonującego przywozu.
15. Organ celny przy przekazywaniu IGO będącego zwierzęciem,
wobec którego zastosowano art. 31 ust. 1 pkt 2 albo 3 ustawy z dnia
19 marca 2004 r. – Prawo celne, do Centralnego Azylu dla Zwierząt, azylu
dla zwierząt albo ogrodu zoologicznego współpracuje z Centralnym
Azylem dla Zwierząt lub podmiotami prowadzącymi azyl dla zwierząt lub
ogród zoologiczny.
16. Współpraca, o której mowa w ust. 15, polega w szczególności na:
w art. 35 w ust. 1 w pkt 4 lit. b otrzymuje brzmienie:
„b) nie przekazuje zwierzęcia:
– podmiotowi, który posiada zezwolenie na odstępstwo od zakazów,
o których mowa w art. 7 ust. 1 lit. b oraz d rozporządzenia
nr 1143/2014,
– podmiotowi, który posiada zezwolenie na odstępstwo od zakazów,
o których mowa w art. 7 ust. 2 pkt 2 i 3,
– do Centralnego Azylu dla Zwierząt albo
– do azylu dla zwierząt, albo”.
Art. 37.
zmienionyUstawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2024 r., z wyjątkiem
art. 29 pkt 1, art. 33, art. 34 i art. 36, które wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia
ogłoszenia.ogłoszenia5).
Art. 6.
zmienionyPrzyjęcie zwierzęcia do Centralnego Azylu potwierdza się protokołem
przyjęcia sporządzonym na piśmie utrwalonym w postaci papierowej, opatrzonym
podpisem własnoręcznym, albo na piśmie utrwalonym w postaci elektronicznej, przy
użyciu środków komunikacji elektronicznej w rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy z dnia
18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną (Dz. U. z 2024 r. poz. 1513),
opatrzonym kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo
podpisem osobistym.
Protokół przyjęcia zawiera:
datę przyjęcia zwierzęcia;
informację, że do zwierzęcia przekazanego do Centralnego Azylu nie stosuje
się przepisów ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o rzeczach znalezionych (Dz. U.
z 20192023 r. poz. 908501 oraz z 20222026 r. poz. 2375)184) zgodnie z art. 3 pkt 2 tej ustawy,
w tym przepisów o prawie do żądania znaleźnego oraz prawie nabycia własności
w przypadku bezskutecznego upływu terminu do odbioru zwierzęcia przez osobę
uprawnioną – w przypadku gdy przekazującym zwierzę jest jego znalazca.
nazwę, siedzibę i adres albo imię, nazwisko, miejsce zamieszkania i adres
przekazującego zwierzę;
nazwę, siedzibę i adres Centralnego Azylu;
nazwę, siedzibę i adres albo imię, nazwisko, miejsce zamieszkania i adres
podmiotu, który czasowo przetrzymuje zwierzę;
określenie gatunku, wieku i płci zwierzęcia, jeżeli jest to możliwe;
informację o stanie zdrowia zwierzęcia;
informację na temat oznakowania zwierzęcia;
informację, czy zwierzę stanowi przedmiot postępowania w sprawie orzekania
o przepadku;
potwierdzenie zrzeczenia się zwierzęcia na rzecz Skarbu Państwa – w przypadku
gdy przekazującym zwierzę jest właściciel zwierzęcia;
informację na temat miejsca znalezienia zwierzęcia – w przypadku gdy
przekazującym zwierzę jest jego znalazca;
Protokół przyjęcia podpisują przekazujący zwierzę oraz Dyrektor Centralnego
Azylu.
Art. 7.
zmienionyProśbę o przyjęcie zwierzęcia do Centralnego Azylu lub prośbę
o transport zwierzęcia, które ma zostać przyjęte do Centralnego Azylu, składa się na
piśmie utrwalonym w postaci papierowej, opatrzonym podpisem własnoręcznym, albo
na piśmie utrwalonym w postaci elektronicznej, przy użyciu środków komunikacji
elektronicznej w rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu
usług drogą elektroniczną, opatrzonym kwalifikowanym podpisem elektronicznym,
podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Prośba zawiera nazwę, siedzibę i adres
albo imię, nazwisko, miejsce zamieszkania i adres składającego prośbę o przyjęcie
zwierzęcia oraz, jeżeli są dostępne, informacje, o których mowa w art. 6 ust. 2 pkt 2
i 4–9.
Dyrektor Centralnego Azylu udziela zgody na przyjęcie zwierzęcia do
Centralnego Azylu w przypadku:
możliwości zapewnienia w Centralnym Azylu właściwych warunków
przetrzymywania i opieki, odpowiadających potrzebom biologicznym
zwierzęcia, mających wpływ na jego zdrowie i dobrostan,
konieczności poddania zwierzęcia kwarantannie lub izolacji
– o ile pozwala na to bieżące obłożenie Centralnego Azylu umożliwiające zachowanie
jego przepustowości i operacyjności oraz nie zagraża to przekroczeniu limitu
wydatków, o którym mowa w art. 36 ust. 1.
Zgody na przyjęcie zwierzęcia do Centralnego Azylu udziela się w formie
protokołu przyjęcia, o którym mowa w art. 6.
Jeżeli udzielono zgody na przyjęcie zwierzęcia, które zbłąkało się lub uciekło,
przekazanego przez jego znalazcę:
Dyrektor Centralnego Azylu dokonuje próby ustalenia właściciela lub
posiadacza zwierzęcia oraz zamieszcza na stronie podmiotowej Centralnego
Azylu informację o poszukiwaniu właściciela lub posiadacza zwierzęcia;
Dyrektor Centralnego Azylu zwraca się do starosty właściwego ze względu na
miejsce znalezienia zwierzęcia z prośbą o ustalenie właściciela lub posiadacza
zwierzęcia;
starosta, o którym mowa w pkt 2, sprawdza prowadzone przez siebie rejestry lub
występuje do organu prowadzącego właściwą ewidencję, rejestr lub zbiór danych
o udzielenie informacji o poszukiwanym właścicielu lub posiadaczu zwierzęcia
oraz zamieszcza na tablicach informacyjnych w swojej siedzibie oraz
w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej obsługującego go
urzędu informację o poszukiwaniu właściciela lub posiadacza zwierzęcia;
starosta, o którym mowa w pkt 2, niezwłocznie informuje Dyrektora Centralnego
Azylu o wynikach działań podjętych przez niego zgodnie z pkt 3;
w przypadku ustalenia właściciela lub posiadacza zwierzęcia Dyrektor
Centralnego Azylu wzywa go niezwłocznie do odbioru tego zwierzęcia
w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania;
Dyrektor Centralnego Azylu wydaje zwierzę wezwanemu do odbioru zwierzęcia
właścicielowi lub posiadaczowi, przy czym w przypadku zwierzęcia, którego
posiadanie wymaga zezwolenia, jego wydanie następuje po okazaniu
zezwolenia;
zwierzę przechodzi na własność Skarbu Państwa:
po upływie 60 dni od dnia przyjęcia zwierzęcia do Centralnego Azylu –
w przypadku nieustalenia właściciela lub posiadacza zwierzęcia albo
w przypadku gdy ustalony właściciel lub posiadacz zwierzęcia nie odebrał
zwierzęcia w terminie, o którym mowa w pkt 5.
Dyrektor Centralnego Azylu odmawia udzielenia zgody na przyjęcie
zwierzęcia do Centralnego Azylu w przypadku:
braku możliwości zapewnienia w Centralnym Azylu właściwych warunków
przetrzymywania i opieki, odpowiadających potrzebom biologicznym
zwierzęcia, mających wpływ na jego zdrowie i dobrostan;
możliwości umieszczenia zwierzęcia w ogrodzie zoologicznym, ośrodku
rehabilitacji zwierząt lub azylu dla zwierząt, wynikającej z zakresu działalności
tych podmiotów;
bieżącego obłożenia Centralnego Azylu uniemożliwiającego zachowanie jego
przepustowości i operacyjności, a także wystąpienia ryzyka przekroczenia limitu
wydatków, o którym mowa w art. 36 ust. 1.
Odmowy przyjęcia zwierzęcia do Centralnego Azylu udziela się w formie
protokołu odmowy przyjęcia sporządzonego na piśmie utrwalonym w postaci
papierowej, opatrzonym podpisem własnoręcznym, albo na piśmie utrwalonym
w postaci elektronicznej, przy użyciu środków komunikacji elektronicznej w
rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą
elektroniczną, opatrzonym kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem
za-
ufanymzaufanym albo podpisem osobistym.
Protokół odmowy przyjęcia zawiera:
datę złożenia prośby o przyjęcie zwierzęcia do Centralnego Azylu;
nazwę, siedzibę i adres albo imię, nazwisko, miejsce zamieszkania i adres
składającego prośbę o przyjęcie zwierzęcia;
nazwę, siedzibę i adres Centralnego Azylu;
(uchylony)
(uchylony)
inne informacje o zwierzęciu przekazane przez składającego prośbę o przyjęcie
zwierzęcia.
Protokół odmowy przyjęcia podpisuje Dyrektor Centralnego Azylu
i przekazuje go niezwłocznie składającemu prośbę o przyjęcie zwierzęcia.
Dyrektor Centralnego Azylu w terminie 7 dni roboczych od dnia sporządzenia
protokołu odmowy przyjęcia przekazuje składającemu prośbę o przyjęcie zwierzęcia
uzasadnienie na piśmie utrwalonym w postaci papierowej, opatrzonym podpisem
własnoręcznym, albo na piśmie utrwalonym w postaci elektronicznej, przy użyciu
środków komunikacji elektronicznej w rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 18 lipca
2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną, opatrzonym kwalifikowanym
podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym zawierające
odniesienie do przesłanek, o których mowa w ust. 5.
Art. 8.
zmienionyZwierzę przyjęte do Centralnego Azylu jest w nim przetrzymywane do
dnia:
podjęcia czynności wynikających z art. 38 ust. 4 albo ust. 6 ustawy z dnia
21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (Dz. U. z 20222023 r. poz. 5721580, z 2025 r. poz.
1696 i 2375),1795 oraz z 2026 r. poz. 737 i 755), art. 130 ust. 2–4 ustawy z dnia
16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody lub art. 36 ust. 2 albo 3 ustawy z dnia
11 sierpnia 2021 r. o gatunkach obcych po wydaniu przez sąd orzeczenia
o przepadku tego zwierzęcia;
przekazania właścicielowi lub posiadaczowi zwierzęcia, w przypadkach
określonych w art. 7 ust. 4;
zakończenia kwarantanny lub izolacji zwierzęcia i przekazania go podmiotowi,
który nie miał warunków umożliwiających przeprowadzenie kwarantanny lub
izolacji;
wprowadzenia zwierzęcia do środowiska przyrodniczego po uzyskaniu
zezwolenia;
przekazania zwierzęcia podmiotowi uprawnionemu do utrzymywania
zwierzęcia, jeżeli podmiot ten wyrazi zgodę na przyjęcie zwierzęcia;
uśmiercenia zwierzęcia;
zwrotu zwierzęcia, jeżeli sąd nie orzeknie przepadku zwierzęcia na podstawie
art. 129 pkt 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody albo na
podstawie art. 35 ust. 2 ustawy z dnia 11 sierpnia 2021 r. o gatunkach obcych
albo jeżeli postępowanie karne albo postępowanie w sprawach o wykroczenia
w tej sprawie zostanie umorzone;
zwrotu zwierzęcia w przypadku określonym w art. 7 ust. 6 ustawy z dnia
21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt.
Centralny Azyl ponosi koszty:
transportu zwierzęcia przyjętego do Centralnego Azylu, jego leczenia,
znakowania, kwarantanny lub izolacji, opieki nad nim oraz jego wyżywienia do
czasu:
odebrania zwierzęcia przez jego właściciela lub posiadacza –
w przypadkach, o których mowa w art. 7 ust. 4,
przekazania zwierzęcia, którego właścicielem stał się Skarb Państwa,
podmiotom, o których mowa w art. 14;
wprowadzenia zwierzęcia do środowiska przyrodniczego;
uśmiercenia i utylizacji zwłok uśmierconego lub padłego zwierzęcia przyjętego
do Centralnego Azylu.