Historia zmian - 22 sierpnia 2026
o inwestycjach w zakresie budowy portów zewnętrznych
Data oznacza dzień, w którym PrawMi wykryło zmianę w tekście jednolitym ISAP - może różnić się od daty wejścia w życie nowelizacji.
PoPrzed
Art. 1.
zmienionyUstawa określa zasady przygotowania i realizacji inwestycji
w zakresie budowy portów zewnętrznych.
Planowanie, przygotowanie i realizacja inwestycji w zakresie budowy portów
zewnętrznych, w tym postępowania z nimi związane, nie mogą naruszać potrzeb
obronności i bezpieczeństwa państwa.
Ilekroć w ustawie jest mowa o ustawie o portach, rozumie się przez to ustawę
z dnia 20 grudnia 1996 r. o portach i przystaniach morskich (Dz. U. z 2023 r. poz.
1796).
Użyte w ustawie określenia oznaczają:
port zewnętrzny – część portu o podstawowym znaczeniu dla gospodarki
narodowej, o którym mowa w art. 2 pkt 3 ustawy o portach, powstała w wyniku
zalądowienia przez przekształcenie akwenu (gruntu pokrytego wodami) w ląd
(grunt niepokryty wodami);
inwestycje w zakresie budowy portu zewnętrznego – roboty budowlane
związane z przygotowaniem i realizacją budowy, przebudowy, remontu,
montażu lub rozbiórki portu zewnętrznego, obejmujące:
infrastrukturę portową, o której mowa w art. 2 pkt 4 ustawy o portach,
związaną z portem zewnętrznym, w tym budowle zapewniające dostęp do
portu zewnętrznego od strony lądu, takie jak drogi wraz ze zjazdami oraz
linie kolejowe, a także związane z tą infrastrukturą portową obiekty
budowlane,
infrastrukturę zapewniającą dostęp do portów, o której mowa w art. 2 pkt 5
ustawy o portach;
kataster nieruchomości – kataster w rozumieniu ustawy z dnia 17 maja 1989 r. –
Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2024 r. poz. 1151);
inwestor – podmiot realizujący inwestycję w zakresie budowy portu
zewnętrznego:
podmiot zarządzający portem o podstawowym znaczeniu dla gospodarki
narodowej w rozumieniu art. 2 pkt 3 ustawy o portach,
dyrektor urzędu morskiego, w zakresie infrastruktury zapewniającej dostęp
do portu, o której mowa w art. 2 pkt 5 ustawy o portach,
inny podmiot, na podstawie umowy zawartej z podmiotem zarządzającym
portem, o którym mowa w lit. a;
roboty budowlane, dostawy, usługi – roboty budowlane, dostawy, usługi
w rozumieniu ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. – Prawo zamówień publicznych
(Dz. U. z 2019 r. poz. 1843 oraz z 2020 r. poz. 1086)1);
uzbrojenie terenu – urządzenia infrastruktury technicznej, o których mowa
w art. 143 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce
nieruchomościami (Dz. U. z 2024 r. poz. 1145 i 1222),1796 oraz z 2026 r. poz. 176).
Użyte w ustawie określenia oznaczają:
port zewnętrzny – część portu o podstawowym znaczeniu dla gospodarki
narodowej, o którym mowa w art. 2 pkt 3 ustawy o portach, powstała w wyniku
zalądowienia przez przekształcenie akwenu (gruntu pokrytego wodami) w ląd
(grunt niepokryty wodami);
inwestycje w zakresie budowy portu zewnętrznego – roboty budowlane
związane z przygotowaniem i realizacją budowy, przebudowy, remontu,
montażu lub rozbiórki portu zewnętrznego, obejmujące:
infrastrukturę portową, o której mowa w art. 2 pkt 4 ustawy o portach,
związaną z portem zewnętrznym, w tym budowle zapewniające dostęp do
portu zewnętrznego od strony lądu, takie jak drogi wraz ze zjazdami oraz
linie kolejowe, a także związane z tą infrastrukturą portową obiekty
budowlane,
infrastrukturę zapewniającą dostęp do portów, o której mowa w art. 2 pkt 5
ustawy o portach;
kataster nieruchomości – kataster w rozumieniu ustawy z dnia 17 maja 1989 r. –
Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2024 r. poz. 1151 i 1824 oraz z 2025
r. poz. 1019, 1542 i 1792);
inwestor – podmiot realizujący inwestycję w zakresie budowy portu
zewnętrznego:
podmiot zarządzający portem o podstawowym znaczeniu dla gospodarki
narodowej w rozumieniu art. 2 pkt 3 ustawy o portach,
dyrektor urzędu morskiego, w zakresie infrastruktury zapewniającej dostęp
do portu, o której mowa w art. 2 pkt 5 ustawy o portach,
inny podmiot, na podstawie umowy zawartej z podmiotem zarządzającym
portem, o którym mowa w lit. a;
roboty budowlane, dostawy, usługi – roboty budowlane, dostawy, usługi
w rozumieniu ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. – Prawo zamówień publicznych
(Dz. U. z 2019 r. poz. 1843 oraz z 2020 r. poz. 1086)1);
uzbrojenie terenu – urządzenia infrastruktury technicznej, o których mowa
w art. 143 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce
nieruchomościami (Dz. U. z 2026 r. poz. 399, 875 i 912), oraz ropociągi.
Art. 12.
zmienionyDo spraw określonych w niniejszym rozdziale nie mają zastosowania
przepisy:
ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu
przestrzennym, z wyjątkiem art. 57 ust. 1 i 4 tej ustawy, które stosuje się do
decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy portu
zewnętrznego;
ustawy z dnia 9 października 2015 r. o rewitalizacji (Dz. U. z 2024 r. poz. 278).278
oraz z 2026 r. poz. 912).
Decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy portu
zewnętrznego wiąże właściwe organy przy sporządzaniu planu ogólnego gminy oraz
miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego. Wojewoda przekazuje
niezwłocznie wydane decyzje o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy
portu zewnętrznego właściwemu wójtowi, burmistrzowi albo prezydentowi miasta.
Decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy portu
zewnętrznego jest wiążąca dla właściwych organów w zakresie wydawania decyzji
o warunkach zabudowy i decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego,
decyzji o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej oraz decyzji o zezwoleniu na realizację
inwestycji drogowej.
Art. 16.
zmienionyPozwolenie na budowę inwestycji w zakresie budowy portu
zewnętrznego wydaje wojewoda na zasadach i w trybie określonych w ustawie z dnia
7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 20242026 r. poz. 725,524, 834605 i 1222),646), zwanej dalej
„Prawem budowlanym”, z uwzględnieniem przepisów niniejszej ustawy.
Decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy portu
zewnętrznego wiąże wojewodę wydającego pozwolenie na budowę.
Pozwolenie na budowę inwestycji w zakresie budowy portu zewnętrznego
może w zależności od żądania wniosku, obejmować całe zamierzenie budowlane
położone na obszarze danego województwa lub jego część.
Do postępowania w sprawie pozwolenia na budowę inwestycji w zakresie
budowy portu zewnętrznego przepisy art. 6, art. 7 ust. 1 i 2, art. 8 oraz art. 11 stosuje
się odpowiednio.
Organem wyższego stopnia w stosunku do wojewody w sprawach pozwolenia
na budowę inwestycji w zakresie budowy portu zewnętrznego jest Główny Inspektor
Nadzoru Budowlanego.
Ilekroć w przepisach Prawa budowlanego mowa jest o decyzji o warunkach
zabudowy i zagospodarowania terenu, rozumie się przez to także decyzję o ustaleniu
lokalizacji inwestycji w zakresie budowy portu zewnętrznego.
Do inwestycji w zakresie budowy portu zewnętrznego nie stosuje się przepisu
art. 32 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego.
Zmiana oznaczenia w katastrze nieruchomości, dotycząca nieruchomości
objętej decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy portu
zewnętrznego, dokonana po wydaniu tej decyzji, wynikająca w szczególności
z podziału nieruchomości, scalenia i podziału nieruchomości, scalenia i wymiany
gruntów lub aktualizacji operatu ewidencyjnego, nie stanowi przeszkody do wydania
decyzji o pozwoleniu na budowę.
Odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego inwestycji w zakresie
budowy portu zewnętrznego, w zakresie objętym projektem zagospodarowania działki
lub terenu w liniach rozgraniczających teren tej inwestycji, nie stanowi istotnego
odstąpienia, o którym mowa w art. 36a Prawa budowlanego, jeżeli:
nie prowadzi do zwiększenia obszaru oddziaływania inwestycji na
nieruchomościach sąsiednich;
nie narusza innych rozstrzygnięć dotyczących inwestycji;
nie wymaga uzyskania opinii, uzgodnień, pozwoleń i innych dokumentów,
wymaganych przepisami szczególnymi.
Art. 17.
zmienionyW pozwoleniu na budowę inwestycji w zakresie budowy portu
zewnętrznego wojewoda zezwala, w zakresie niezbędnym do realizacji inwestycji, na
usunięcie drzew lub krzewów znajdujących się na nieruchomościach objętych decyzją
o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy portu zewnętrznego. Zezwolenie
nie jest wymagane na usunięcie drzew lub krzewów, o których mowa w art. 83f ust. 1
ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody. Do inwestycji w zakresie
budowy portu zewnętrznego nie stosuje się przepisów rozdziału 4 ustawy z dnia
16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, z wyjątkiem art. 84–89 tej ustawy.
Wniosek o wydanie pozwolenia na budowę inwestycji w zakresie budowy
portu zewnętrznego w przypadku, o którym mowa w ust. 1, dodatkowo zawiera:
inwentaryzację znajdujących się na terenie objętym wnioskiem drzew
i krzewów, na usunięcie których wymagane jest zezwolenie,
z wyszczególnieniem gatunku, obwodu pnia drzewa mierzonego na wysokości
5 cm oraz przeznaczenia i dotychczasowego sposobu wykorzystania terenu, na
którym rosną drzewa i krzewy;
plan gospodarki zielenią, jako część projektu zagospodarowania działki lub
terenu, w którym określa się przyczynę i termin zamierzonego usunięcia
poszczególnych drzew lub krzewów, wielkość powierzchni, z której zostaną
usunięte krzewy, oraz planowane nasadzenia zastępcze w rozumieniu art. 83b
ust. 1 pkt 9 lit. a ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody.
Wojewoda może w pozwoleniu na budowę inwestycji w zakresie budowy
portu zewnętrznego nałożyć obowiązek przesadzenia we wskazane miejsce drzew lub
krzewów objętych zezwoleniem na usunięcie lub wykonania nasadzeń zastępczych
w liczbie nie mniejszejniemniejszej niż liczba usuwanych drzew lub krzewów.
Do usuwania drzew i krzewów znajdujących się na nieruchomościach
objętych decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy portu
zewnętrznego, w przypadku infrastruktury, o której mowa w art. 1 ust. 4 pkt 2 lit. b,
nie stosuje się przepisów ust. 1–3 oraz przepisów ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r.
o ochronie przyrody w zakresie obowiązku uzyskiwania zezwoleń na ich usunięcie
oraz opłat z tym związanych, z wyjątkiem drzew i krzewów usuwanych z nie-
ruchomości wpisanej do rejestru zabytków.
Art. 22.
zmienionyDo postępowania w sprawie wydania decyzji o zezwoleniu, o której
mowa w art. 21 ust. 1, przepisy art. 4 ust. 3 i 4, art. 6, art. 7 ust. 1 i 2, art. 10 oraz
art. 11 stosuje się odpowiednio.
Decyzję o zezwoleniu, o której mowa w art. 21 ust. 1, wydaje się na czas
określony, nie dłuższyniedłuższy niż 5 lat.
Art. 24.
zmienionyDo wydania warunków przyłączenia do sieci, o których mowa
w art. 7 ust. 3a ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne (Dz. U.
z 20242026 r. poz. 266,43, 834516, 607 i 859),900), nie jest wymagane posiadanie przez inwestora tytułu
prawnego do korzystania z nieruchomości, do których paliwa gazowe lub energia mają
być dostarczane. Przepisu art. 7 ust. 8d pkt 4 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. –
Prawo energetyczne nie stosuje się.
Art. 25.
zmienionyPodział nieruchomości zatwierdza się decyzją o ustaleniu lokalizacji
inwestycji w zakresie budowy portów zewnętrznych. Mapy z projektami podziału
nieruchomości stanowią integralną część decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji
w zakresie budowy portu zewnętrznego.
Opłaty z tytułu ustanowienia użytkowania wieczystego oraz opłaty z tytułu
trwałego zarządu są naliczane i nakładane zgodnie z przepisami ustawy z dnia
21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami oraz ustawy o portach.
W decyzji, o której mowa w ust. 9, ustala się odpowiednio warunki:
użytkowania wieczystego, z zachowaniem zasad określonych w art. 62 ustawy
z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami i w art. 236 ustawy
z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 20242026 r. poz. 1061 i 1237),795), oraz
kwotę należną za nabycie prawa własności;
trwałego zarządu, z zachowaniem zasad określonych w art. 45 ustawy z dnia
21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami.
W stosunku do nieruchomości objętych decyzją o ustaleniu lokalizacji
inwestycji w zakresie budowy portu zewnętrznego nie stosuje się art. 109 ustawy
z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami.
Jeżeli nieruchomość gruntowa stanowiąca własność Skarbu Państwa albo
jednostki samorządu terytorialnego przeznaczona na inwestycję w zakresie budowy
portu zewnętrznego została oddana w użytkowanie wieczyste, użytkowanie to
w zakresie wskazanym w decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy
portu zewnętrznego wygasa za odszkodowaniem, z dniem, w którym decyzja stała się
ostateczna.
Do ustalenia wysokości i wypłacenia odszkodowania w przypadkach,
o których mowa w ust. 3, 4 i 13, stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia
21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami.
Z dniem wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie
budowy portu zewnętrznego inwestor uzyskuje prawo do dysponowania
nieruchomościami, o których mowa w ust. 3 i 7 oraz w art. 28 ust. 1, na cele
budowlane niezbędne do realizacji i eksploatacji inwestycji w zakresie budowy portu
zewnętrznego.
Linie rozgraniczające teren ustalone decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji
w zakresie budowy portu zewnętrznego stanowią linie podziału nieruchomości
w zakresie, w jakim inwestor wystąpił o zatwierdzenie podziału nieruchomości,
przedstawiając mapy, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 7.
Nieruchomości znajdujące się w liniach rozgraniczających teren inwestycji
w zakresie oznaczonym w decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie
budowy portu zewnętrznego zgodnie z art. 9 ust. 1 pkt 7 stają się z mocy prawa
własnością Skarbu Państwa z dniem, w którym decyzja o ustaleniu lokalizacji
inwestycji w zakresie budowy portów zewnętrznych stała się ostateczna, za
odszkodowaniem.
Jeżeli nieruchomości, o których mowa w ust. 3 lub 7, lub prawa użytkowania
wieczystego tych nieruchomości są obciążone ograniczonymi prawami rzeczowymi,
z dniem, w którym decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy portu
zewnętrznego stała się ostateczna, prawa te wygasają za odszkodowaniem.
W przypadku gdy nieruchomość podlegająca podziałowi zgodnie z ust. 1 jest
obciążona hipoteką, hipoteka wygasa wyłącznie w stosunku do części nieruchomości
objętych decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy portu
zewnętrznego.
Podmiot zarządzający portem nabywa z mocy prawa z dniem, w którym
decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy portu zewnętrznego stała
się ostateczna, prawo użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowych,
określonych w ust. 3, oraz prawo własności budynków, innych urządzeń trwale
z gruntem związanych i lokali znajdujących się na tych nieruchomościach.
Podmiot zarządzający portem nabywa z mocy prawa z dniem, w którym
decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy portu zewnętrznego stała
się ostateczna, prawo użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowych
należących w dniu złożenia wniosku o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji
inwestycji w zakresie budowy portu zewnętrznego do Skarbu Państwa, znajdujących
się w liniach rozgraniczających teren inwestycji w zakresie oznaczonym w tej decyzji
zgodnie z art. 9 ust. 1 pkt 8, oraz prawo własności budynków, innych urządzeń trwale
z gruntem związanych i lokali znajdujących się na tych nieruchomościach.
Z dniem, w którym decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie
budowy portu zewnętrznego stała się ostateczna, ustanawia się trwały zarząd
nieruchomości na czas nieoznaczony, na gruntach pokrytych wodami, na rzecz
właściwego urzędu morskiego.
Nabycie prawa użytkowania wieczystego, prawa własności budynków, innych
urządzeń trwale z gruntem związanych i lokali oraz ustanowienie trwałego zarządu
stwierdza wojewoda w drodze decyzji.
Art. 27.
zmienionyZa nieruchomości, użytkowanie wieczyste oraz ograniczone prawa
rzeczowe do nieruchomości, o których mowa w art. 25 ust. 3, 4 i 13, przysługuje
odszkodowanie w wysokości uzgodnionej między wojewodą a dotychczasowym
właścicielem, użytkownikiem wieczystym lub osobą, której przysługuje ograniczone
prawo rzeczowe do nieruchomości. Uzgodnienia dokonuje się w formie pisemnej pod
rygorem nieważności.
Odszkodowania za nieruchomości o nieuregulowanym stanie prawnym
podlegają przekazaniu do depozytu sądowego na okres 10 lat.
Jeżeli na nieruchomościach, o których mowa w art. 25 ust. 3, są
zlokalizowane obiekty infrastruktury służące wykonywaniu przez jednostki
samorządu terytorialnego zadań własnych, zrealizowane lub realizowane przy
wykorzystaniu środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej lub innych źródeł
zagranicznych, odszkodowanie powiększa się o kwotę podlegających zwrotowi
przyznanych środków, w tym środków pochodzących z Unii Europejskiej, wraz z
odsetkami należnymi zgodnie z przepisami ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r.
o finansach publicznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1530 i 1572). Odszkodowanie w części
przenoszącej odszkodowanie należne na zasadach wynikających z ustawy z dnia
21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami przyznaje się pod warunkiem
rozwiązującym dokonania przez jednostkę samorządu terytorialnego, w trybie
i terminie wynikającym z właściwych przepisów, zwrotu dofinansowania wraz z
należnymi odsetkami.
Organem właściwym do wypłaty odszkodowań jest wojewoda. Inwestor,
na podstawie odrębnego porozumienia zawartego z wojewodą, może pokryć koszty
ustalenia wysokości odszkodowań. Przepisu art. 132 ust. 8 ustawy z dnia 21 sierpnia
1997 r. o gospodarce nieruchomościami nie stosuje się.
Jeżeli w terminie 2 miesięcy od dnia, w którym decyzja o ustaleniu lokalizacji
inwestycji w zakresie budowy portu zewnętrznego stała się ostateczna, nie dojdzie do
uzgodnienia, o którym mowa w ust. 1, wysokość odszkodowania ustala wojewoda
w drodze decyzji, w terminie 30 dni od dnia wszczęcia postępowania.
Wysokość odszkodowania, o którym mowa w ust. 1 i 2, ustala się na
podstawie operatu szacunkowego sporządzonego przez rzeczoznawcę majątkowego,
według stanu nieruchomości w dniu wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji
w zakresie budowy portu zewnętrznego przez organ pierwszej instancji oraz według
jej wartości w dniu uzgodnienia, o którym mowa w ust. 1, albo w dniu wydania
decyzji ustalającej wysokość odszkodowania. Odszkodowanie podlega waloryzacji na
dzień wypłaty, według zasad obowiązujących w przypadku zwrotu wywłaszczonych
nieruchomości.
W przypadku, o którym mowa w art. 25 ust. 4, wysokość odszkodowania
przysługującego dotychczasowemu właścicielowi lub użytkownikowi wieczystemu
nieruchomości zmniejsza się o kwotę równą wartości odszkodowania ustalonego
z tytułu wygaśnięcia ograniczonych praw rzeczowych.
Suma wysokości odszkodowania przysługującego dotychczasowemu
właścicielowi lub użytkownikowi wieczystemu nieruchomości, z wyłączeniem kwot,
o których mowa w ust. 8 i 9, i wysokości odszkodowania z tytułu wygaśnięcia
ograniczonych praw rzeczowych ustanowionych na tej nieruchomości lub na prawie
użytkowania wieczystego nie może przekroczyć wartości nieruchomości lub wartości
prawa użytkowania wieczystego. Roszczenia osób uprawnionych z tytułu
ograniczonych praw rzeczowych zaspokaja się według pierwszeństwa tych praw,
ustalonego zgodnie z odrębnymi przepisami.
Jeżeli na nieruchomościach, o których mowa w art. 25 ust. 3 lub 7, lub na
prawie użytkowania wieczystego tych nieruchomości jest ustanowiona hipoteka,
wysokość odszkodowania z tytułu wygaśnięcia hipoteki ustala się w wysokości
świadczenia głównego wierzytelności zabezpieczonej hipoteką, w zakresie, w jakim
wierzytelność ta nie wygasła, wraz z odsetkami zabezpieczonymi tą hipoteką
obliczonymi na dzień spłaty wierzyciela hipotecznego. Odszkodowanie to podlega
zaliczeniu na spłatę świadczenia głównego wierzytelności zabezpieczonej hipoteką
wraz z odsetkami.
Odszkodowania z tytułu wygaśnięcia ograniczonych praw rzeczowych
w wysokości ustalonej zgodnie z ust. 3, wypłaca się osobom, którym te prawa
przysługiwały.
Jeżeli dotychczasowy właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości
objętej decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy portu
zewnętrznego wyda tę nieruchomość lub wyda nieruchomość i opróżni lokal oraz inne
pomieszczenia niezwłocznie, lecz nie później2025 r. poz. 1483, z późn. zm.2)). Odszkodowanie
w części przenoszącej odszkodowanie należne na zasadach wynikających z ustawy
z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami przyznaje się pod
warunkiem rozwiązującym dokonania przez jednostkę samorządu terytorialnego,
w trybie i terminie wynikającym z właściwych przepisów, zwrotu dofinansowania
wraz z należnymi odsetkami.
Organem właściwym do wypłaty odszkodowań jest wojewoda. Inwestor,
na podstawie odrębnego porozumienia zawartego z wojewodą, może pokryć koszty
ustalenia wysokości odszkodowań. Przepisu art. 132 ust. 8 ustawy z dnia 21 sierpnia
1997 r. o gospodarce nieruchomościami nie stosuje się.
Jeżeli w terminie 2 miesięcy od dnia, w którym decyzja o ustaleniu lokalizacji
inwestycji w zakresie budowy portu zewnętrznego stała się ostateczna, nie dojdzie do
uzgodnienia, o którym mowa w ust. 1, wysokość odszkodowania ustala wojewoda
w drodze decyzji, w terminie 30 dni od dnia wszczęcia postępowania.
Wysokość odszkodowania, o którym mowa w ust. 1 i 2, ustala się na
podstawie operatu szacunkowego sporządzonego przez rzeczoznawcę majątkowego,
według stanu nieruchomości w dniu wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji
w zakresie budowy portu zewnętrznego przez organ pierwszej instancji oraz według
jej wartości w dniu uzgodnienia, o którym mowa w ust. 1, albo w dniu wydania
decyzji ustalającej wysokość odszkodowania. Odszkodowanie podlega waloryzacji na
dzień wypłaty, według zasad obowiązujących w przypadku zwrotu wywłaszczonych
nieruchomości.
W przypadku, o którym mowa w art. 25 ust. 4, wysokość odszkodowania
przysługującego dotychczasowemu właścicielowi lub użytkownikowi wieczystemu
nieruchomości zmniejsza się o kwotę równą wartości odszkodowania ustalonego
z tytułu wygaśnięcia ograniczonych praw rzeczowych.
Suma wysokości odszkodowania przysługującego dotychczasowemu
właścicielowi lub użytkownikowi wieczystemu nieruchomości, z wyłączeniem kwot,
o których mowa w ust. 8 i 9, i wysokości odszkodowania z tytułu wygaśnięcia
ograniczonych praw rzeczowych ustanowionych na tej nieruchomości lub na prawie
użytkowania wieczystego nie może przekroczyć wartości nieruchomości lub wartości
prawa użytkowania wieczystego. Roszczenia osób uprawnionych z tytułu
ograniczonych praw rzeczowych zaspokaja się według pierwszeństwa tych praw,
ustalonego zgodnie z odrębnymi przepisami.
Jeżeli na nieruchomościach, o których mowa w art. 25 ust. 3 lub 7, lub na
prawie użytkowania wieczystego tych nieruchomości jest ustanowiona hipoteka,
wysokość odszkodowania z tytułu wygaśnięcia hipoteki ustala się w wysokości
świadczenia głównego wierzytelności zabezpieczonej hipoteką, w zakresie, w jakim
wierzytelność ta nie wygasła, wraz z odsetkami zabezpieczonymi tą hipoteką
obliczonymi na dzień spłaty wierzyciela hipotecznego. Odszkodowanie to podlega
zaliczeniu na spłatę świadczenia głównego wierzytelności zabezpieczonej hipoteką
wraz z odsetkami.
Odszkodowania z tytułu wygaśnięcia ograniczonych praw rzeczowych
w wysokości ustalonej zgodnie z ust. 3, wypłaca się osobom, którym te prawa
przysługiwały.
Jeżeli dotychczasowy właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości
objętej decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy portu
zewnętrznego wyda tę nieruchomość lub wyda nieruchomość i opróżni lokal oraz inne
pomieszczenia niezwłocznie, lecz niepóźniej niż w terminie 28 dni od dnia otrzymania
od inwestora wezwania do wydania nieruchomości, to wysokość odszkodowania
powiększa się o kwotę równą 5 % wartości nieruchomości lub wartości prawa
użytkowania wieczystego, określonej w operacie szacunkowym, o którym mowa
w ust. 3.
W przypadku gdy decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie
budowy portu zewnętrznego dotyczy nieruchomości zabudowanej budynkiem
mieszkalnym albo budynkiem, w którym został wyodrębniony lokal mieszkalny,
wysokość odszkodowania przysługującego dotychczasowemu właścicielowi lub
użytkownikowi wieczystemu tej nieruchomości, zamieszkałemu w tym budynku albo
lokalu powiększa się o kwotę 10 000 zł w odniesieniu do tej nieruchomości.
Art. 30.
zmienionyPaństwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe zarządzające, na
podstawie ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (Dz. U. z 20242026 r. poz. 530 i
1473),663),
nieruchomościami objętymi pozwoleniem na budowę inwestycji w zakresie budowy
portu zewnętrznego jest obowiązane do dokonania wycinki drzew i krzewów oraz ich
uprzątnięcia w terminie oraz na warunkach ustalonych w odrębnym porozumieniu
między Państwowym Gospodarstwem Leśnym Lasy Państwowe a inwestorem.
Jeżeli w terminie 30 dni od dnia otrzymania przez Państwowe Gospodarstwo
Leśne Lasy Państwowe wystąpienia o zawarcie porozumienia, o którym mowa
w ust. 1, nie dojdzie do jego zawarcia, termin oraz warunki wycinki drzew i krzewów
oraz ich uprzątnięcia ustala wojewoda w drodze decyzji. Organem wyższego stopnia
w sprawie, o której mowa w zdaniu pierwszym, jest minister właściwy do spraw
środowiska.
Drewno pozyskane z wycinki drzew i krzewów, o której mowa w ust. 1, staje
się nieodpłatnie własnością Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe.
Koszty wycinki drzew i krzewów oraz ich uprzątnięcia ponosi inwestor.
Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio do nieruchomości objętych
pozwoleniem, o którym mowa w ust. 1, innych niż zarządzane przez Państwowe
Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe na podstawie ustawy z dnia 28 września 1991 r.
o lasach.
Art. 35.
zmienionyDo skarg na decyzje, o których mowa w niniejszej ustawie, nie stosuje
się art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami
administracyjnymi (Dz. U. z 20242026 r. poz. 935).143 i 846).
Do skarg na decyzje o pozwoleniu na budowę inwestycji w zakresie budowy
portu zewnętrznego, wniesionych na podstawie art. 86g ust. 5 ustawy z dnia
3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie,
udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na
środowisko, stosuje się przepis art. 86g ust. 8 tej ustawy.
Wyłączenie, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy skarg na decyzje
o pozwoleniu na budowę inwestycji w zakresie budowy portu zewnętrznego,
w ramach których wydano postanowienie, o którym mowa w art. 90 ust. 1 ustawy
z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego
ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach
oddziaływania na środowisko.
Przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia
otrzymania skargi. Sąd rozpatruje skargę w terminie 30 dni od dnia otrzymania akt
wraz z odpowiedzią na skargę.
Termin rozpatrzenia skargi kasacyjnej na decyzje, o których mowa
w niniejszej ustawie, wynosi 2 miesiące od jej wniesienia.
Art. 39b.
zmienionyDo podwyższenia kapitału zakładowego spółek, o których mowa
w art. 13 ust. 1–3 ustawy o portach, stosuje się przepisy ustawy z dnia 15 września
2000 r. – Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2024 r. poz. 18 i 96).96 oraz z 2026 r.
poz. 176, 187 i 644).
Art. 5.
zmienionyWniosek o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji
w zakresie budowy portu zewnętrznego zawiera:
określenie granic terenu objętego wnioskiem, przedstawionych na kopii mapy
zasadniczej lub w przypadku jej braku, na kopii mapy ewidencyjnej, przyjętych
do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, a w polskich
obszarach morskich za pomocą współrzędnych geocentrycznych geodezyjnych
naniesionych na mapę morską, obejmujących teren, którego wniosek dotyczy,
i obszaru, na który ta inwestycja będzie oddziaływać, w skali 1:5000 lub
większej;
wskazanie nieruchomości, w tym gruntów stanowiących własność Skarbu
Państwa pokrytych wodami, gruntów stanowiących pas drogowy bądź gruntów
objętych obszarem kolejowym, jeżeli inwestycja w zakresie budowy portu
zewnętrznego wymaga przejścia przez te grunty, a w przypadku gruntów
stanowiących pas drogowy również, jeżeli inwestycja w zakresie budowy portu
zewnętrznego wymaga budowy lub przebudowy zjazdów, w stosunku do których
decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy portu
zewnętrznego ma wywołać skutek, o którym mowa w art. 28 ust. 1; jeżeli
inwestycja w zakresie budowy portu zewnętrznego wymaga przejścia przez
grunty stanowiące własność Skarbu Państwa pokryte wodami, grunty stanowiące
pas drogowy bądź grunty objęte obszarem kolejowym, inwestor określa sposób,
miejsce i warunki umieszczenia na tych gruntach obiektów lub urządzeń;
w przypadku gdy inwestycja w zakresie budowy portu zewnętrznego wymaga
budowy lub przebudowy zjazdów, inwestor określa także parametry techniczne
zjazdów, a jeżeli wniosek dotyczy budowy zjazdów również ich lokalizację;
wskazanie podmiotów innych niż inwestor, na rzecz których ograniczenie
sposobu korzystania z nieruchomości ma nastąpić zgodnie z art. 28 ust. 2, oraz
zgodę tych podmiotów na takie ograniczenie na ich rzecz sposobu korzystania
z nieruchomości;
wskazanie okresu, w jakim decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie
budowy portu zewnętrznego ma wywoływać skutek, o którym mowa
w art. 28 ust. 1, w przypadku gdy ograniczenie sposobu korzystania z nierucho-
mości, o którym mowa w art. 28 ust. 1, ma nastąpić na czas określony;
opinie, o których mowa w ust. 3;
wypisy z rejestru gruntów wraz z wyrysami z mapy ewidencyjnej dla terenu
objętego wnioskiem, z wyłączeniem polskich obszarów morskich.
określenie lokalizacji sztucznych wysp, konstrukcji i urządzeń w polskich
obszarach morskich oraz podmorskich kabli i rurociągów, a także niezbędnych
akwenów związanych z funkcjonowaniem portu zewnętrznego, za pomocą
współrzędnych geocentrycznych geodezyjnych naniesionych na mapę morską,
i ich charakterystyczne parametry techniczne;
określenie zmian w dotychczasowym sposobie zagospodarowania i uzbrojeniu
terenu;
analizę powiązania inwestycji z uzbrojeniem terenu;
charakterystykę inwestycji obejmującą określenie:
zapotrzebowania na wodę, energię oraz sposobu odprowadzania lub
oczyszczania ścieków, a także innych potrzeb w zakresie uzbrojenia terenu,
a w razie potrzeby również sposobu zagospodarowywania odpadów,
planowanego sposobu zagospodarowania terenu oraz charakterystyki
zabudowy i zagospodarowania terenu, w tym przeznaczenia i gabarytów
projektowanych obiektów budowlanych, przedstawione w formie opisowej
i graficznej,
charakterystycznych parametrów technicznych inwestycji oraz danych
charakteryzujących jej wpływ na środowisko;
decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach wydaną zgodnie z ustawą z dnia
3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie,
udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na
środowisko (Dz. U. z 2024 r. poz. 1112), z uwzględnieniem art. 21 – jeżeli
decyzja ta jest wymagana;
mapy z projektami podziału nieruchomości, w przypadku konieczności
dokonania podziału nieruchomości, sporządzone zgodnie z przepisami ustawy
z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami oraz ustawy z dnia
17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne;
wskazanie nieruchomości, w stosunku do których decyzja o ustaleniu lokalizacji
inwestycji w zakresie budowy portu zewnętrznego ma wywołać skutek, o którym
mowa w art. 25 ust. 3, 6 i 7;
wskazanie ujawnionych ograniczonych praw rzeczowych obciążających
nieruchomości wskazane zgodnie z pkt 8;
Nie można uzależniać wydania decyzji o lokalizacji inwestycji w zakresie
budowy portu zewnętrznego od zobowiązania inwestora do spełnienia
nieprzewidzianych odrębnymi przepisami świadczeń lub warunków.
Przed złożeniem wniosku o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji
w zakresie budowy portu zewnętrznego inwestor występuje o opinie:
ministra właściwego do spraw zdrowia – w odniesieniu do inwestycji
lokalizowanych na obszarach, którym został nadany status uzdrowiska albo
status obszaru ochrony uzdrowiskowej, zgodnie z przepisami ustawy z dnia
28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach
ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych (Dz. U. z 2024 r. poz.
1420 i 1572);
właściwego organu nadzoru nad gospodarką leśną – w odniesieniu do gruntów
leśnych innych niż określone w pkt 9;
właściwego wojewódzkiego konserwatora zabytków – w odniesieniu do
zabytków chronionych na podstawie przepisów ustawy z dnia 23 lipca 2003 r.
o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz. U. z 2024 r. poz. 1292);
właściwego zarządcy drogi – w odniesieniu do obszarów pasa drogowego, w tym
w zakresie parametrów technicznych zjazdów oraz sposobu, miejsca i warunków
umieszczenia w pasie drogowym obiektów lub urządzeń niezwiązanych
z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego, a jeżeli
wniosek dotyczy budowy zjazdów również w zakresie ich lokalizacji, zgodnie
z przepisami ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U.
z 2024 r. poz. 320 i 1222);
właściwego zarządcy infrastruktury lub innego podmiotu zarządzającego
obszarem kolejowym – w odniesieniu do obszarów kolejowych, zgodnie
z przepisami ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym (Dz. U.
z 2024 r. poz. 697 i 731);
właściwego miejscowo zarządu województwa, zarządu powiatu oraz wójta,
burmistrza albo prezydenta miasta;
Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego – w odniesieniu do obiektów budowanych
na terenach pozostających w zasięgu ograniczeń wysokości zabudowy na
lotnisku i w jego otoczeniu zgodnie z przepisami ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. –
Prawo lotnicze (Dz. U. z 2023 r. poz. 2110 oraz z 2024 r. poz. 731 i 1222);
ministra właściwego do spraw gospodarki morskiej – w odniesieniu do
nieruchomości, o których mowa w art. 3 ust. 1 ustawy o portach;
dyrektora parku narodowego – w odniesieniu do obszarów położonych
w granicach parku i jego otuliny, zgodnie z ustawą z dnia 16 kwietnia 2004 r.
o ochronie przyrody (Dz. U. z 2024 r. poz. 1478);
Ministra Obrony Narodowej – w odniesieniu do inwestycji mogących
oddziaływać na:
tereny zamknięte niezbędne dla obronności państwa, ustalone na podstawie
ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne, oraz na
ich strefy ochronne, o których mowa w ustawie z dnia 27 marca 2003 r.
o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2024 r. poz.
1130),
strefy zamknięte dla żeglugi i rybołówstwa niezbędne dla obronności
państwa, ustalone na podstawie ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach
morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej;
Głównego Inspektora Ochrony Środowiska – w odniesieniu do prowadzenia
państwowego monitoringu środowiska, zgodnie z ustawą z dnia 20 lipca 1991 r.
o Inspekcji Ochrony Środowiska (Dz. U. z 2024 r. poz. 425);
ministrów właściwych do spraw gospodarki morskiej, energii, gospodarki
surowcami energetycznymi, gospodarki, klimatu, kultury i ochrony dziedzictwa
narodowego, rybołówstwa, środowiska, spraw wewnętrznych, Ministra Obrony
Narodowej oraz właściwego dyrektora urzędu morskiego, o ile nie jest on
inwestorem – w odniesieniu do wznoszenia lub wykorzystywania sztucznych
wysp, konstrukcji i urządzeń w polskich obszarach morskich, zgodnie
z przepisami ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich
Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej (Dz. U. z 2024 r. poz. 1125);
właściwego miejscowo regionalnego dyrektora ochrony środowiska –
w odniesieniu do obszarów położonych na terenie rezerwatów przyrody lub
obszarów Natura 2000, zgodnie z ustawą z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie
przyrody.
ministrów właściwych do spraw energii, gospodarki surowcami energetycznymi,
gospodarki, klimatu, kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, rybołówstwa,
środowiska, gospodarki wodnej, spraw wewnętrznych, Ministra Obrony
Narodowej oraz właściwego dyrektora urzędu morskiego, o ile nie jest on
inwestorem – w odniesieniu do układania i utrzymywania kabli lub rurociągów
na obszarach morskich wód wewnętrznych i morza terytorialnego, zgodnie
z przepisami ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich
Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej; w przypadku gdy kable lub
rurociągi będą przebiegały również na odcinku lądowym, inwestor występuje
także o opinię właściwego wójta, burmistrza albo prezydenta miasta;
ministrów właściwych do spraw gospodarki morskiej, energii, gospodarki
surowcami energetycznymi, gospodarki, klimatu, kultury i ochrony dziedzictwa
narodowego, rybołówstwa, środowiska, gospodarki wodnej, spraw
wewnętrznych oraz Ministra Obrony Narodowej – w odniesieniu do lokalizacji
oraz sposobów utrzymywania kabli lub rurociągów w wyłącznej strefie
ekonomicznej, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach
morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej;
właściwego dyrektora urzędu morskiego, o ile nie jest on inwestorem –
w odniesieniu do obszarów pasa technicznego, pasa ochronnego, morskich
portów i przystani, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 21 marca 1991 r.
o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej;
organu właściwego w sprawach terenów zagrożonych osuwaniem się mas
ziemnych – w odniesieniu do terenów zagrożonych osuwaniem się mas
ziemnych;
organów właściwych w sprawach ochrony gruntów rolnych i leśnych oraz
melioracji wodnych – w odniesieniu do gruntów wykorzystywanych na cele
rolne i leśne, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie
gruntów rolnych i leśnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 82) oraz zgodnie z przepisami
ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. – Prawo wodne (Dz. U. z 2024 r. poz. 1087, 1089
i 1473);2026 r. poz. 670 i 875), z uwzględnieniem art. 21 – jeżeli
decyzja ta jest wymagana;
mapy z projektami podziału nieruchomości, w przypadku konieczności
dokonania podziału nieruchomości, sporządzone zgodnie z przepisami ustawy
z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami oraz ustawy z dnia
17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne;
wskazanie nieruchomości, w stosunku do których decyzja o ustaleniu lokalizacji
inwestycji w zakresie budowy portu zewnętrznego ma wywołać skutek, o którym
mowa w art. 25 ust. 3, 6 i 7;
wskazanie ujawnionych ograniczonych praw rzeczowych obciążających
nieruchomości wskazane zgodnie z pkt 8;
Nie można uzależniać wydania decyzji o lokalizacji inwestycji w zakresie
budowy portu zewnętrznego od zobowiązania inwestora do spełnienia
nieprzewidzianych odrębnymi przepisami świadczeń lub warunków.
Przed złożeniem wniosku o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji
w zakresie budowy portu zewnętrznego inwestor występuje o opinie:
ministra właściwego do spraw zdrowia – w odniesieniu do inwestycji
lokalizowanych na obszarach, którym został nadany status uzdrowiska albo
status obszaru ochrony uzdrowiskowej, zgodnie z przepisami ustawy z dnia
28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach
ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych (Dz. U. z 2025 r. poz.
1135);
właściwego organu nadzoru nad gospodarką leśną – w odniesieniu do gruntów
leśnych innych niż określone w pkt 9;
właściwego wojewódzkiego konserwatora zabytków – w odniesieniu do
zabytków chronionych na podstawie przepisów ustawy z dnia 23 lipca 2003 r.
o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz. U. z 2024 r. poz. 1292 i 1907,
z 2025 r. poz. 1168 i 1673 oraz z 2026 r. poz. 483 i 875);
właściwego zarządcy drogi – w odniesieniu do obszarów pasa drogowego, w tym
w zakresie parametrów technicznych zjazdów oraz sposobu, miejsca i warunków
umieszczenia w pasie drogowym obiektów lub urządzeń niezwiązanych
z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego, a jeżeli
wniosek dotyczy budowy zjazdów również w zakresie ich lokalizacji, zgodnie
z przepisami ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U.
z 2025 r. poz. 889 oraz z 2026 r. poz. 815 i 982);
właściwego zarządcy infrastruktury lub innego podmiotu zarządzającego
obszarem kolejowym – w odniesieniu do obszarów kolejowych, zgodnie
z przepisami ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym (Dz. U.
z 2025 r. poz. 1234 oraz z 2026 r. poz. 41, 815 i 912);
właściwego miejscowo zarządu województwa, zarządu powiatu oraz wójta,
burmistrza albo prezydenta miasta;
Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego – w odniesieniu do obiektów budowanych
na terenach pozostających w zasięgu ograniczeń wysokości zabudowy na
lotnisku i w jego otoczeniu zgodnie z przepisami ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. –
Prawo lotnicze (Dz. U. z 2025 r. poz. 1431 i 1668 oraz z 2026 r. poz. 176, 607 i
864);
ministra właściwego do spraw gospodarki morskiej – w odniesieniu do
nieruchomości, o których mowa w art. 3 ust. 1 ustawy o portach;
dyrektora parku narodowego – w odniesieniu do obszarów położonych
w granicach parku i jego otuliny, zgodnie z ustawą z dnia 16 kwietnia 2004 r.
o ochronie przyrody (Dz. U. z 2026 r. poz. 13, 426, 737 i 912);
Ministra Obrony Narodowej – w odniesieniu do inwestycji mogących
oddziaływać na:
tereny zamknięte niezbędne dla obronności państwa, ustalone na podstawie
ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne, oraz na
ich strefy ochronne, o których mowa w ustawie z dnia 27 marca 2003 r.
o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2026 r. poz.
538, 781, 864 i 912),
strefy zamknięte dla żeglugi i rybołówstwa niezbędne dla obronności
państwa, ustalone na podstawie ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach
morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej;
Głównego Inspektora Ochrony Środowiska – w odniesieniu do prowadzenia
państwowego monitoringu środowiska, zgodnie z ustawą z dnia 20 lipca 1991 r.
o Inspekcji Ochrony Środowiska (Dz. U. z 2024 r. poz. 425 oraz z 2025 r.
poz. 1863);
ministrów właściwych do spraw gospodarki morskiej, energii, gospodarki
surowcami energetycznymi, gospodarki, klimatu, kultury i ochrony dziedzictwa
narodowego, rybołówstwa, środowiska, spraw wewnętrznych, Ministra Obrony
Narodowej oraz właściwego dyrektora urzędu morskiego, o ile nie jest on
inwestorem – w odniesieniu do wznoszenia lub wykorzystywania sztucznych
wysp, konstrukcji i urządzeń w polskich obszarach morskich, zgodnie
z przepisami ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich
Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej (Dz. U. z 2024 r. poz. 1125, z
2025 r. poz. 409, 1535 i 1668 oraz z 2026 r. poz. 252);
właściwego miejscowo regionalnego dyrektora ochrony środowiska –
w odniesieniu do obszarów położonych na terenie rezerwatów przyrody lub
obszarów Natura 2000, zgodnie z ustawą z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie
przyrody.
ministrów właściwych do spraw energii, gospodarki surowcami energetycznymi,
gospodarki, klimatu, kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, rybołówstwa,
środowiska, gospodarki wodnej, spraw wewnętrznych, Ministra Obrony
Narodowej oraz właściwego dyrektora urzędu morskiego, o ile nie jest on
inwestorem – w odniesieniu do układania i utrzymywania kabli lub rurociągów
na obszarach morskich wód wewnętrznych i morza terytorialnego, zgodnie
z przepisami ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich
Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej; w przypadku gdy kable lub
rurociągi będą przebiegały również na odcinku lądowym, inwestor występuje
także o opinię właściwego wójta, burmistrza albo prezydenta miasta;
ministrów właściwych do spraw gospodarki morskiej, energii, gospodarki
surowcami energetycznymi, gospodarki, klimatu, kultury i ochrony dziedzictwa
narodowego, rybołówstwa, środowiska, gospodarki wodnej, spraw
wewnętrznych oraz Ministra Obrony Narodowej – w odniesieniu do lokalizacji
oraz sposobów utrzymywania kabli lub rurociągów w wyłącznej strefie
ekonomicznej, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach
morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej;
właściwego dyrektora urzędu morskiego, o ile nie jest on inwestorem –
w odniesieniu do obszarów pasa technicznego, pasa ochronnego, morskich
portów i przystani, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 21 marca 1991 r.
o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej;
organu właściwego w sprawach terenów zagrożonych osuwaniem się mas
ziemnych – w odniesieniu do terenów zagrożonych osuwaniem się mas
ziemnych;
organów właściwych w sprawach ochrony gruntów rolnych i leśnych oraz
melioracji wodnych – w odniesieniu do gruntów wykorzystywanych na cele
rolne i leśne, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie
gruntów rolnych i leśnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 82 oraz z 2026 r. poz. 781 i 875)
oraz zgodnie z przepisami ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. – Prawo wodne (Dz. U.
z 2025 r. poz. 960 i 1535 oraz z 2026 r. poz. 445, 605 i 815);
właściwego komendanta wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej –
w odniesieniu do wymagań dotyczących ochrony przeciwpożarowej,
w szczególności zapewnienia wody do celów przeciwpożarowych i dojazdu dla
pojazdów jednostek ochrony przeciwpożarowej oraz wymagań dotyczących
lokalizacji inwestycji w bezpiecznej odległości od zakładów stwarzających
zagrożenie wystąpienia poważnej awarii przemysłowej;
dyrektora właściwej regionalnej dyrekcji Państwowego Gospodarstwa Leśnego
Lasy Państwowe – w odniesieniu do gruntów leśnych stanowiących własność
Skarbu Państwa;
Właściwy organ wydaje opinię, o której mowa w ust. 3, w terminie 21 dni od
dnia otrzymania wniosku o wydanie opinii. Kopię opinii właściwy organ przekazuje
wojewodzie. Niewydanie opinii w terminie traktuje się jako brak zastrzeżeń do
wniosku o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy portu
zewnętrznego.
Opinie, o których mowa w ust. 3, zastępują uzgodnienia, pozwolenia, opinie,
zgody lub stanowiska właściwych organów, wymagane odrębnymi przepisami dla
lokalizacji inwestycji.
Art. 8.
zmienionyW postępowaniu o ustalenie lokalizacji inwestycji w zakresie budowy
portu zewnętrznego:
przepisu art. 31 § 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania
administracyjnego (Dz. U. z 20242025 r. poz. 572),1691), zwanej dalej „Kodeksem
postępowania administracyjnego”, nie stosuje się;
nie zawiesza się postępowania – w przypadkach określonych w art. 97 § 1 pkt 1–
3a Kodeksu postępowania administracyjnego;
przepisów art. 30 § 5 i art. 34 Kodeksu postępowania administracyjnego nie
stosuje się; w przypadkach określonych w tych przepisach organ prowadzący
postępowanie wyznacza z urzędu przedstawiciela uprawnionego do działania
w postępowaniu, jeżeli jest to konieczne do przeprowadzenia postępowania.