Historia zmian - 23 lipca 2026
o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych.
PoPrzed
Art. 15d.
dodanyArtykuł dodany nowelizacją.
Podmiot zainteresowany zatwierdzeniem metody automatycznej
klasyfikacji tusz wołowych, o której mowa w art. 10 ust. 1 rozporządzenia 2017/1182,
ponosi koszty zatwierdzenia tej metody, które obejmują:
przygotowanie informacji, o których mowa w części B załącznika IV do
rozporządzenia 2017/1182;
organizację i przeprowadzenie testu zatwierdzającego, o którym mowa w części
A załącznika IV do rozporządzenia 2017/1182;
przeprowadzenie analizy wyników testu zatwierdzającego, o którym mowa
w części A załącznika IV do rozporządzenia 2017/1182;
przygotowanie informacji, o których mowa w lit. a i b część C załącznika IV do
rozporządzenia 2017/1182;
przeprowadzenie analizy ilościowej wyników testu zatwierdzającego, o której
mowa w lit. c część C załącznika IV do rozporządzenia 2017/1182, oraz oceny
dokładności metod automatycznej klasyfikacji, o których mowa w lit. d część C
załącznika IV do rozporządzenia 2017/1182.
Podmiot zainteresowany zatwierdzeniem metody automatycznej klasyfikacji
tusz wołowych, o której mowa w art. 10 ust. 1 rozporządzenia 2017/1182, uiszcza
opłatę obejmującą koszty, o których mowa w:
ust. 1 pkt 1–4, na rachunek bankowy wskazany przez Głównego Inspektora
Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych;
ust. 1 pkt 5, na rachunek bankowy wskazany przez instytut, o którym mowa
w art. 15b ust. 5.
Art. 15b.
zmienionyMetoda automatycznej klasyfikacji tusz wołowych, o której mowa
w art. 10 ust. 1 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2017/1182 z dnia
20 kwietnia 2017 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady
(UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do unijnych skal klasyfikacji tusz wołowych,
wieprzowych i baranich oraz raportowania cen rynkowych niektórych kategorii tusz
i żywych zwierząt (Dz. Urz. UE L 171 z 04.07.2017, str. 74), zwanego dalej
„rozporządzeniem 2017/1182”, wymaga zatwierdzenia przez ministra właściwego do
spraw rynków rolnych dokonywanego na wniosek zainteresowanego podmiotu.
Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera:
przygotowuje informacje, o których mowa w części B załącznika IV do
rozporządzenia 2017/1182;
organizuje test zatwierdzający, o którym mowa w części A załącznika IV do
rozporządzenia 2017/1182;
przygotowuje informacje, o których mowa w lit. a i b część C załącznika IV do
rozporządzenia 2017/1182.
Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych
przekazuje niezwłocznie ministrowi właściwemu do spraw rynków rolnych
informacje, o których mowa w części B oraz w lit. a i b część C załącznika IV do
rozporządzenia 2017/1182.
Minister właściwy do spraw rynków rolnych przekazuje instytutowi
badawczemu prowadzącemu badania i analizy związane z jakością żywności
informacje, o których mowa w lit. a i b część C załącznika IV do rozporządzenia
2017/1182.
Instytut, o którym mowa w ust. 5, przeprowadza analizę ilościową wyników
testu zatwierdzającego, o której mowa w lit. c część C załącznika IV do
rozporządzenia 2017/1182, oraz ocenę dokładności metod automatycznej klasyfikacji,
o której mowa w lit. d część C załącznika IV do rozporządzenia 2017/1182,
i przekazuje niezwłocznie wyniki tej analizy i oceny ministrowi właściwemu do spraw
rynków rolnych.
Minister właściwy do spraw rynków rolnych zatwierdza, w drodze decyzji,
metodę automatycznej klasyfikacji tusz wołowych, o której mowa
w art. 10 ust. 1 rozporządzenia 2017/1182, jeżeli wyniki analizy ilościowej wyników
testu zatwierdzającego, o której mowa w lit. c część C załącznika IV do
rozporządzenia 2017/1182, i oceny dokładności metod automatycznej klasyfikacji,
o której mowa w lit. d część C załącznika IV do rozporządzenia 2017/1182, spełniają
wymagania określone w części A załącznika IV do rozporządzenia 2017/1182.
Minister właściwy do spraw rynków rolnych przekazuje kopię decyzji, o której
mowa w ust. 7, Głównemu Inspektorowi Jakości Handlowej Artykułów Rolno-
-Spożywczych.
2023-10-09
Art. 15c.
dodanyArtykuł dodany nowelizacją.
Minister właściwy do spraw rynków rolnych jest organem właściwym
do przekazywania Komisji Europejskiej informacji, o których mowa w częściach B
i C załącznika IV do rozporządzenia 2017/1182.
Art. 12a.
zmienionyGłówny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów
Rolno-Spożywczych prowadzi w formie elektronicznej przy użyciu systemu
teleinformatycznego Głównego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno-
-Spożywczych centralny rejestr podmiotów działających na rynku artykułów rolno-
-spożywczych, zwany dalej „centralnym rejestrem”.
Informacje zawarte w centralnym rejestrze są udostępniane przez Głównego
Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych i wojewódzkich
inspektorów jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych, na wniosek:
sądom, organom ścigania i organom administracji publicznej – w zakresie
niezbędnym do realizacji ich zadań ustawowych,
innym podmiotom do celów badań naukowych, historycznych lub statystycznych
w sposób uniemożliwiający identyfikację osoby fizycznej
– z tym że informacje, o których mowa w ust. 2 pkt 4 i 5, są udostępniane wyłącznie
sądom, organom ścigania i organom administracji publicznej.
Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych
ustala, co najmniej raz na 3 lata, czy dane osobowe zgromadzone w centralnym
rejestrze są niezbędne do realizacji celów określonych w ust. 7, i wykreśla
z centralnego rejestru dane osobowe zbędne do realizacji tych celów.
Informacje, o których mowa w ust. 2 pkt 4, podlegają wykreśleniu
z centralnego rejestru z dniem przedawnienia karalności czynów zabronionych albo
zatarcia ukarania.
Dane osobowe zawarte w centralnym rejestrze są przetwarzane do dnia,
w którym upływa 5 lat od dnia wykreślenia z centralnego rejestru podmiotu, którego
te dane dotyczą.
W centralnym rejestrze są gromadzone i przetwarzane informacje, o których
mowa w art. 12 ust. 3, a także informacje o:
kontrolach przeprowadzonych przez Inspekcję Jakości Handlowej Artykułów
Rolno-Spożywczych w ciągu ostatnich 5 lat, w tym o podmiotach
kontrolowanych obejmujące dane, o których mowa w pkt 10, upoważnieniach do
przeprowadzenia kontroli i wynikach tych kontroli;
innych podmiotach kontrolowanych lub nadzorowanych przez organy Inspekcji
Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych na podstawie odrębnych
przepisów, w szczególności w ramach obrotu detalicznego lub rolniczego handlu
detalicznego, obejmujące:
imię, nazwisko i adres albo nazwę i adres siedziby,
numer identyfikacji podatkowej (NIP) oraz numer w rejestrze
przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym lub numer REGON,
o ile dany podmiot takie numery posiada,
numer PESEL albo serię i numer dokumentu potwierdzającego tożsamość
oraz obywatelstwo – w przypadku osób fizycznych nieposiadających
numeru identyfikacji podatkowej (NIP),
określenie przedmiotu działalności, w tym informację o działalności
eksportowej lub importowej,
wskazanie adresów miejsc prowadzenia działalności podlegającej kontroli
lub nadzorowi organów Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów
Rolno-Spożywczych.
decyzjach wydanych przez organy Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów
Rolno-Spożywczych w ciągu ostatnich 5 lat, w szczególności o decyzjach,
o których mowa w art. 29 ust. 1, art. 30 ust. 1 i art. 40a ust. 1–3a i 5d;
zaleceniach pokontrolnych, o których mowa w art. 30b, wydanych w ciągu
ostatnich 5 lat;
karach nałożonych w ciągu ostatnich 5 lat przez organy Inspekcji Jakości
Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych na sprawców czynów zabronionych,
które zostały wykryte w wyniku działań organów Inspekcji Jakości Handlowej
Artykułów Rolno-Spożywczych, w szczególności czynów wymienionych
w art. 40 ust. 1, z podaniem imienia, nazwiska i numeru PESEL, a w razie jego
braku – serii i numeru dokumentu potwierdzającego tożsamość oraz
obywatelstwa sprawcy, a także o wnioskach o ukaranie skierowanych przez te
organy do sądów i sposobie rozstrzygnięcia sprawy przez sąd;
zaświadczeniach, certyfikatach, świadectwach jakości handlowej i innych
dokumentach wystawionych w ciągu ostatnich 5 lat przez organy Inspekcji
Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych z urzędu albo na wniosek
podmiotu wpisanego do centralnego rejestru;
skargach wniesionych i wnioskach złożonych w ciągu ostatnich 5 lat
dotyczących działalności podmiotów wpisanych do centralnego rejestru;
producentach ekologicznych w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia
23 czerwca 2022 r. o rolnictwie ekologicznym i produkcji ekologicznej;
producentach, o których mowa w art. 36 ust. 5 ustawy z dnia 9 marca 2023 r.
o rejestracji i ochronie nazw pochodzenia, oznaczeń geograficznych oraz
gwarantowanych tradycyjnych specjalności produktów rolnych i środków
spożywczych, win lub napojów spirytusowych oraz o produktach tradycyjnych
(Dz. U. poz. 588);
których mowa w art. 17 ust. 1–5 i art. 23 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 19 grudnia
2003 r. o organizacji rynków owoców i warzyw oraz rynku chmielu (Dz. U.
z 2023 r. poz. 1318);
Wpisów do centralnego rejestru oraz ich aktualizacji dokonują:
organy Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych –
w przypadku informacji, które są związane z ich właściwością;
podmioty upoważnione do działania w rolnictwie ekologicznym jako jednostki
certyfikujące w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 23 czerwca 2022 r.
o rolnictwie ekologicznym i produkcji ekologicznej – w przypadku informacji
o producentach ekologicznych w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 9 tej ustawy;
upoważnione jednostki certyfikujące, o których mowa w art. 31 ust. 1 pkt 1
ustawy z dnia 9 marca 2023 r. o rejestracji i ochronie nazw pochodzenia,
oznaczeń geograficznych oraz gwarantowanych tradycyjnych specjalności
produktów rolnych i środków spożywczych, win lub napojów spirytusowych
oraz o produktach tradycyjnych – w przypadku informacji o producentach,
o których mowa w art. 36 ust. 1 tej ustawy.
Wpisów do centralnego rejestru oraz ich aktualizacji dokonuje się
niezwłocznie.
Właściwy organ Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych
może zwrócić się do podmiotów podlegających kontroli lub nadzorowi Inspekcji
Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych o przekazanie informacji
o przedmiocie działalności lub adresach miejsc prowadzenia działalności podlegającej
tej kontroli lub temu nadzorowi.
Podmiot podlegający kontroli lub nadzorowi Inspekcji Jakości Handlowej
Artykułów Rolno-Spożywczych przekazuje organowi Inspekcji Jakości Handlowej
Artykułów Rolno-Spożywczych informacje, o których mowa w ust. 5, w terminie
14 dni od dnia, w którym organ wystąpił o ich przekazanie.
Informacje zawarte w centralnym rejestrze są wykorzystywane do:
celów statystycznych i sprawozdawczych;
przeprowadzania analizy ryzyka na rynku artykułów rolno-spożywczych
i typowania podmiotów, które będą podlegały kontroli;
oceny dotychczasowej działalności podmiotów działających na rynku
rolno-spożywczym.
Informacje zawarte w centralnym rejestrze są zabezpieczone przed dostępem
osób trzecich.
Do informacji zawartych w centralnym rejestrze, w zakresie niezbędnym do
realizacji zadań ustawowych, mają dostęp wyłącznie organy Inspekcji Jakości
Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych oraz pracownicy tych organów
posiadający imienne upoważnienie wystawione przez te organy w zakresie
określonym w tym upoważnieniu.
Inspektor Jakości Handlowej Artykułów
Rolno-Spożywczych prowadzi w formie elektronicznej przy użyciu systemu
teleinformatycznego Głównego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno-
-Spożywczych centralny rejestr podmiotów działających na rynku artykułów rolno-
-spożywczych, zwany dalej „centralnym rejestrem”.
Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych
ustala, co najmniej raz na 3 lata, czy dane osobowe zgromadzone w centralnym
rejestrze są niezbędne do realizacji celów określonych w ust. 7, i wykreśla
z centralnego rejestru dane osobowe zbędne do realizacji tych celów.
Informacje, o których mowa w ust. 2 pkt 4, podlegają wykreśleniu
z centralnego rejestru z dniem przedawnienia karalności czynów zabronionych albo
zatarcia ukarania.
Dane osobowe zawarte w centralnym rejestrze są przetwarzane do dnia,
w którym upływa 5 lat od dnia wykreślenia z centralnego rejestru podmiotu, którego
te dane dotyczą.
W centralnym rejestrze są gromadzone i przetwarzane informacje, o których
mowa w art. 12 ust. 3, a także informacje o:
kontrolach przeprowadzonych przez Inspekcję Jakości Handlowej Artykułów
Rolno-Spożywczych w ciągu ostatnich 5 lat, w tym o podmiotach
kontrolowanych obejmujące dane, o których mowa w pkt 10, upoważnieniach do
przeprowadzenia kontroli i wynikach tych kontroli;
innych podmiotach kontrolowanych lub nadzorowanych przez organy Inspekcji
Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych na podstawie odrębnych
przepisów, w szczególności w ramach obrotu detalicznego lub rolniczego handlu
detalicznego, obejmujące:
imię, nazwisko i adres albo nazwę i adres siedziby,
numer identyfikacji podatkowej (NIP) oraz numer w rejestrze
przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym lub numer REGON,
o ile dany podmiot takie numery posiada,
numer PESEL albo serię i numer dokumentu potwierdzającego tożsamość
oraz obywatelstwo – w przypadku osób fizycznych nieposiadających
numeru identyfikacji podatkowej (NIP),
określenie przedmiotu działalności, w tym informację o działalności
eksportowej lub importowej,
wskazanie adresów miejsc prowadzenia działalności podlegającej kontroli
lub nadzorowi organów Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów
Rolno-Spożywczych.
decyzjach wydanych przez organy Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów
Rolno-Spożywczych w ciągu ostatnich 5 lat, w szczególności o decyzjach,
o których mowa w art. 29 ust. 1, art. 30 ust. 1 i art. 40a ust. 1–3a i 5d;
zaleceniach pokontrolnych, o których mowa w art. 30b, wydanych w ciągu
ostatnich 5 lat;
karach nałożonych w ciągu ostatnich 5 lat przez organy Inspekcji Jakości
Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych na sprawców czynów zabronionych,
które zostały wykryte w wyniku działań organów Inspekcji Jakości Handlowej
Artykułów Rolno-Spożywczych, w szczególności czynów wymienionych
w art. 40 ust. 1, z podaniem imienia, nazwiska i numeru PESEL, a w razie jego
braku – serii i numeru dokumentu potwierdzającego tożsamość oraz
obywatelstwa sprawcy, a także o wnioskach o ukaranie skierowanych przez te
organy do sądów i sposobie rozstrzygnięcia sprawy przez sąd;
zaświadczeniach, certyfikatach, świadectwach jakości handlowej i innych
dokumentach wystawionych w ciągu ostatnich 5 lat przez organy Inspekcji
Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych z urzędu albo na wniosek
podmiotu wpisanego do centralnego rejestru;
2023-10-09 6) skargach wniesionych i wnioskach złożonych w ciągu ostatnich 5 lat
dotyczących działalności podmiotów wpisanych do centralnego rejestru;
producentach ekologicznych w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia
23 czerwca 2022 r. o rolnictwie ekologicznym i produkcji ekologicznej;
producentach, o których mowa w art. 36 ust. 5 ustawy z dnia 9 marca 2023 r.
o rejestracji i ochronie nazw pochodzenia, oznaczeń geograficznych oraz
gwarantowanych tradycyjnych specjalności produktów rolnych i środków
spożywczych, win lub napojów spirytusowych oraz o produktach tradycyjnych
(Dz. U. poz. 588);
których mowa w art. 17 ust. 1–5 i art. 23 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 19 grudnia
2003 r. o organizacji rynków owoców i warzyw oraz rynku chmielu (Dz. U.
z 2023 r. poz. 1318);
Wpisów do centralnego rejestru oraz ich aktualizacji dokonują:
organy Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych –
w przypadku informacji, które są związane z ich właściwością;
podmioty upoważnione do działania w rolnictwie ekologicznym jako jednostki
certyfikujące w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 23 czerwca 2022 r.
2023-10-09 o rolnictwie ekologicznym i produkcji ekologicznej – w przypadku informacji
o producentach ekologicznych w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 9 tej ustawy;
upoważnione jednostki certyfikujące, o których mowa w art. 31 ust. 1 pkt 1
ustawy z dnia 9 marca 2023 r. o rejestracji i ochronie nazw pochodzenia,
oznaczeń geograficznych oraz gwarantowanych tradycyjnych specjalności
produktów rolnych i środków spożywczych, win lub napojów spirytusowych
oraz o produktach tradycyjnych – w przypadku informacji o producentach,
o których mowa w art. 36 ust. 1 tej ustawy.
Wpisów do centralnego rejestru oraz ich aktualizacji dokonuje się
niezwłocznie.
Właściwy organ Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych
może zwrócić się do podmiotów podlegających kontroli lub nadzorowi Inspekcji
Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych o przekazanie informacji
o przedmiocie działalności lub adresach miejsc prowadzenia działalności podlegającej
tej kontroli lub temu nadzorowi.
Podmiot podlegający kontroli lub nadzorowi Inspekcji Jakości Handlowej
Artykułów Rolno-Spożywczych przekazuje organowi Inspekcji Jakości Handlowej
Artykułów Rolno-Spożywczych informacje, o których mowa w ust. 5, w terminie
14 dni od dnia, w którym organ wystąpił o ich przekazanie.
Informacje zawarte w centralnym rejestrze są wykorzystywane do:
celów statystycznych i sprawozdawczych;
przeprowadzania analizy ryzyka na rynku artykułów rolno-spożywczych
i typowania podmiotów, które będą podlegały kontroli;
oceny dotychczasowej działalności podmiotów działających na rynku
rolno-spożywczym.
Informacje zawarte w centralnym rejestrze są zabezpieczone przed dostępem
osób trzecich.
Do informacji zawartych w centralnym rejestrze, w zakresie niezbędnym do
realizacji zadań ustawowych, mają dostęp wyłącznie organy Inspekcji Jakości
Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych oraz pracownicy tych organów
posiadający imienne upoważnienie wystawione przez te organy w zakresie
określonym w tym upoważnieniu.
2023-10-09 10. Informacje zawarte w centralnym rejestrze są udostępniane przez Głównego
Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych i wojewódzkich
inspektorów jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych, na wniosek:
sądom, organom ścigania i organom administracji publicznej – w zakresie
niezbędnym do realizacji ich zadań ustawowych,
innym podmiotom do celów badań naukowych, historycznych lub statystycznych
w sposób uniemożliwiający identyfikację osoby fizycznej
– z tym że informacje, o których mowa w ust. 2 pkt 4 i 5, są udostępniane wyłącznie
sądom, organom ścigania i organom administracji publicznej.
Art. 13.
zmienionyArtykuły rolno-spożywcze:
charakteryzujące się specyficznymi cechami jakości handlowej lub
wymaganiami jakości handlowej, w szczególności w zakresie sposobu
produkcji, składu lub właściwości organoleptycznych,
wytwarzane w ramach:
krajowych systemów jakości uznanych przez ministra właściwego do spraw
rozwoju wsi, które spełniają kryteria określone
w art. 47 lit. a rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2022/126 z dnia
7 grudnia 2021 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu
Europejskiego i Rady (UE) 2021/2115 o dodatkowe wymogi w odniesieniu
do niektórych rodzajów interwencji określonych przez państwa
członkowskie w ich planach strategicznych WPR na lata 2023–2027 na
podstawie tego rozporządzenia, jak również o przepisy dotyczące
współczynnika dotyczącego normy dobrej kultury rolnej zgodnej z ochroną
środowiska (GAEC) nr 1 (Dz. Urz. UE L 20 z 31.01.2022, str. 52),
systemu chronionych nazw pochodzenia, chronionych oznaczeń
geograficznych lub gwarantowanych tradycyjnych specjalności, o którym
mowa w przepisach rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE)
nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości
produktów rolnych i środków spożywczych (Dz. Urz. UE L 343
z 14.12.2012, str. 1, z późn. zm.<sup>5)</sup>),
systemu rolnictwa ekologicznego, o którym mowa w przepisach
rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/848 z dnia
30 maja 2018 r. w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów
ekologicznych i uchylającego rozporządzenie Rady (WE)
nr 834/2007 (Dz. Urz. UE L 150 z 14.06.2018, str. 1, z późn. zm.<sup>6)</sup>)
– mogą być oznakowane znakiem jakości.
(uchylony)
(uchylony)
Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze
rozporządzenia, wzór znaku jakości, mając na względzie, aby znak kojarzył się
powszechnie z produkcją roślinną lub zwierzęcą.
Znak jakości dla artykułów rolno-spożywczych, o których mowa
w ust. 1 pkt 1, przyznaje minister właściwy do spraw rynków rolnych, w drodze
decyzji, po zasięgnięciu opinii Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów
Rolno-Spożywczych.
Wniosek o przyznanie znaku jakości dla artykułów rolno-spożywczych,
o których mowa w ust. 1 pkt 1, producent artykułu rolno-spożywczego składa do
ministra właściwego do spraw rynków rolnych.
(uchylony)
(uchylony)
(uchylony)
(uchylony)
(uchylony)
charakteryzujące się specyficznymi cechami jakości handlowej lub
wymaganiami jakości handlowej, w szczególności w zakresie sposobu
produkcji, składu lub właściwości organoleptycznych,
wytwarzane w ramach:
krajowych systemów jakości uznanych przez ministra właściwego do spraw
rozwoju wsi, które spełniają kryteria określone
w art. 47 lit. a rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2022/126 z dnia
7 grudnia 2021 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu
Europejskiego i Rady (UE) 2021/2115 o dodatkowe wymogi w odniesieniu
do niektórych rodzajów interwencji określonych przez państwa
członkowskie w ich planach strategicznych WPR na lata 2023–2027 na
podstawie tego rozporządzenia, jak również o przepisy dotyczące
2023-10-09 współczynnika dotyczącego normy dobrej kultury rolnej zgodnej z ochroną
środowiska (GAEC) nr 1 (Dz. Urz. UE L 20 z 31.01.2022, str. 52),
systemu chronionych nazw pochodzenia, chronionych oznaczeń
geograficznych lub gwarantowanych tradycyjnych specjalności, o którym
mowa w przepisach rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE)
nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości
produktów rolnych i środków spożywczych (Dz. Urz. UE L 343
z 14.12.2012, str. 1, z późn. zm.<sup>5)</sup>),
systemu rolnictwa ekologicznego, o którym mowa w przepisach
rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/848 z dnia
30 maja 2018 r. w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów
ekologicznych i uchylającego rozporządzenie Rady (WE)
nr 834/2007 (Dz. Urz. UE L 150 z 14.06.2018, str. 1, z późn. zm.<sup>6)</sup>)
– mogą być oznakowane znakiem jakości.
(uchylony)
(uchylony)
Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze
rozporządzenia, wzór znaku jakości, mając na względzie, aby znak kojarzył się
powszechnie z produkcją roślinną lub zwierzęcą.
Znak jakości dla artykułów rolno-spożywczych, o których mowa
w ust. 1 pkt 1, przyznaje minister właściwy do spraw rynków rolnych, w drodze
decyzji, po zasięgnięciu opinii Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów
Rolno-Spożywczych.
Wniosek o przyznanie znaku jakości dla artykułów rolno-spożywczych,
o których mowa w ust. 1 pkt 1, producent artykułu rolno-spożywczego składa do
ministra właściwego do spraw rynków rolnych.
(uchylony)
(uchylony)
(uchylony)
Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 95 z 07.04.2017, str. 1.
Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 270 z 29.10.2018, str. 37,
Dz. Urz. UE L 305 z 26.11.2019, str. 59, Dz. Urz. UE L 87 z 23.03.2020, str. 1, Dz. Urz. UE L 381
z 13.11.2020, str. 1, Dz. Urz. UE L 402 z 01.12.2020, str. 23, Dz. Urz. UE L 439 z 29.12.2020,
str. 32, Dz. Urz. UE L 7 z 11.01.2021, str. 53, Dz. Urz. UE L 60 z 22.02.2021, str. 24, Dz. Urz.
UE L 133 z 20.04.2021, str. 1, Dz. Urz. UE L 151 z 03.05.2021, str. 1 i str. 5, Dz. Urz. UE L 204
z 10.06.2021, str. 47, Dz. Urz. UE L 222 z 22.06.2021, str. 3, Dz. Urz. UE L 319 z 09.09.2021,
str. 5, Dz. Urz. UE L 334 z 22.09.2021, str. 1, Dz. Urz. UE L 336 z 23.09.2021, str. 3, Dz. Urz.
UE L 98 z 25.03.2022, str. 1 oraz Dz. Urz. UE L 187 z 14.07.2022, str. 60.
2023-10-09 8. (uchylony)
(uchylony)
Art. 15.
zmienionyMinister właściwy do spraw rynków rolnych, w drodze rozporządzenia:
w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia określi sposób
znakowania i szczegółowy zakres informacji podawanych w oznakowaniu
poszczególnych rodzajów środków spożywczych, w tym środków spożywczych:
bez opakowań przeznaczonych do sprzedaży konsumentowi finalnemu lub
zakładom żywienia zbiorowego w rozumieniu art. 2 ust. 2 lit. d
rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1169/2011 z dnia
25 października 2011 r. w sprawie przekazywania konsumentom informacji
na temat żywności, zmiany rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady
(WE) nr 1924/2006 i (WE) nr 1925/2006 oraz uchylenia dyrektywy Komisji
87/250/EWG, dyrektywy Rady 90/496/EWG, dyrektywy Komisji
1999/10/WE, dyrektywy 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady,
dyrektyw Komisji 2002/67/WE i 2008/5/WE oraz rozporządzenia Komisji
(WE) nr 608/2004 (Dz. Urz. UE L 304 z 22.11.2011, str. 18, z późn. zm.),
pakowanych przy sprzedaży,
może określić inne szczegółowe wymagania w zakresie jakości handlowej
niektórych artykułów rolno-spożywczych lub ich grup,
może określić szczegółowe wymagania w zakresie składowania lub transportu
niektórych artykułów rolno-spożywczych,
2023-10-09 4) określi szczegółowy zakres i sposób znakowania niektórych grup i rodzajów
artykułów rolno-spożywczych kodem identyfikacyjnym partii produkcyjnej,
może określić sposób żywienia lub warunki chowu zwierząt, mające wpływ na
jakość handlową artykułów rolno-spożywczych otrzymywanych z tych zwierząt,
może określić szczegółowy zakres i sposób znakowania nieprzeznaczonych
bezpośrednio dla konsumenta finalnego niektórych grup i rodzajów
opakowanych artykułów rolno-spożywczych lub artykułów rolno-spożywczych
bez opakowań
– mając na względzie konieczność zapewnienia nabywcy niezbędnych informacji
umożliwiających porównanie nabywanego artykułu rolno-spożywczego z innymi
artykułami rolno-spożywczymi tego samego rodzaju, zapobieganie nieuczciwym
praktykom rynkowym oraz zapewnienie właściwej jakości handlowej tych artykułów.
Art. 15a.
zmienionyTusze wieprzowe oraz wołowe poddaje się klasyfikacji i oznacza się
znakiem klasy jakości handlowej ustalonej dla danej tuszy, zgodnie z warunkami
określonymi w przepisach Unii Europejskiej<sup>7)</sup>.
Tusze innych zwierząt mogą być klasyfikowane i oznaczane znakiem klasy
jakości handlowej.
Przepisu ust. 1 nie stosuje się do:
tusz pochodzących ze świń użytych do rozrodu;
tusz wieprzowych pochodzących z rzeźni, w których poddaje się ubojowi:
nie więcej niż 200 świń tygodniowo średniorocznie lub
(uchylona)
tusz wołowych pochodzących z rzeźni, w których poddaje się ubojowi:
nie więcej niż 75 sztuk bydła w wieku od 8. miesiąca życia tygodniowo
średniorocznie lub.
(uchylona)
Za liczbę sztuk poddawanych ubojowi tygodniowo średniorocznie przyjmuje
się średnią za ostatni rok kalendarzowy.
W przypadku gdy średnia liczba sztuk poddawanych ubojowi za ostatni rok
kalendarzowy jest niższa od wielkości określonych w ust. 3 pkt 2 lit. a lub pkt 3 lit. a,
za liczbę sztuk poddawanych ubojowi tygodniowo średniorocznie przyjmuje się
średnią za okres ostatnich dwóch lat poprzedzających rok kalendarzowy, w którym ma
być prowadzona klasyfikacja.
W przypadku gdy podmiot poddający zwierzęta ubojowi poddaje
klasyfikacji tusze wołowe lub wieprzowe, nie będąc obowiązanym do prowadzenia tej
klasyfikacji, klasyfikacji poddaje się wszystkie tusze podlegające klasyfikacji zgodnie
z warunkami określonymi w przepisach Unii Europejskiej<sup>7)</sup> i oznacza się je znakiem
klasy jakości handlowej.
Organ Inspekcji właściwy ze względu na miejsce poddawania zwierząt
ubojowi może wystąpić z wnioskiem do podmiotu obowiązanego do prowadzenia
klasyfikacji tusz, o których mowa w ust. 1, o przekazanie informacji o planowanych
terminach poddawania zwierząt ubojowi we wskazanym w tym wniosku okresie.
Okres ten nie może być dłuższy niż trzy miesiące. Informacje o planowanych
terminach poddawania zwierząt ubojowi przekazuje się w terminie 7 dni od dnia
otrzymania wniosku.
Podmiot poddający zwierzęta ubojowi składa właściwemu ze względu na
miejsce poddawania zwierząt ubojowi organowi Inspekcji kwartalną i roczną
informację o liczbie uzyskanych tusz:
wołowych i wieprzowych;
w poszczególnych kategoriach oraz klasach uformowania i otłuszczenia –
w odniesieniu do tusz bydła w wieku od 8. miesiąca życia, jeżeli poddawał tusze
klasyfikacji;
w poszczególnych klasach mięsności – w odniesieniu do tusz wieprzowych,
jeżeli poddawał tusze klasyfikacji.
Informację, o której mowa w ust. 3d, składa się w terminie do 10 dnia
miesiąca następującego po kwartale lub roku, którego informacja dotyczy.
Minister właściwy do spraw rynków rolnych, w drodze rozporządzenia:
określi szczegółowy sposób oznaczania klasy jakości handlowej tusz
wieprzowych oraz tusz wołowych,
określi wzory formularzy służących do sporządzania informacji, o których mowa
w ust. 3d,
może określić rodzaje tusz innych zwierząt oznaczanych znakiem klasy jakości
handlowej oraz sposób ich oznaczania tym znakiem
– mając na względzie potrzebę zastosowania do tych czynności odpowiednich
urządzeń, określenia warunków klasyfikacji umożliwiającej jednolitą rejestrację cen
rynkowych oraz zapewnienia odpowiedniej zapłaty producentom.
znakiem klasy jakości handlowej ustalonej dla danej tuszy, zgodnie z warunkami
określonymi w przepisach Unii Europejskiej<sup>7)</sup>.
Tusze innych zwierząt mogą być klasyfikowane i oznaczane znakiem klasy
jakości handlowej.
Przepisu ust. 1 nie stosuje się do:
rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r.
ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia
Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (Dz. Urz.
UE L 347 z 20.12.2013, str. 671, Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 865, Dz. Urz. UE L 189
z 27.06.2014, str. 261, Dz. Urz. UE L 130 z 19.05.2016, str. 20, Dz. Urz. UE L 135 z 24.05.2016,
str. 1, Dz. Urz. UE L 193 z 19.07.2016, str. 17, Dz. Urz. UE L 202 z 28.07.2016, str. 5, Dz. Urz.
UE L 91 z 05.04.2017, str. 44, Dz. Urz. UE L 350 z 29.12.2017, str. 15 i Dz. Urz. UE L 114
z 04.05.2018, str. 39);
rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2017/1182 z dnia 20 kwietnia 2017 r. uzupełniające
rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do unijnych
skal klasyfikacji tusz wołowych, wieprzowych i baranich oraz raportowania cen rynkowych
niektórych kategorii tusz i żywych zwierząt (Dz. Urz. UE L 171 z 04.07.2017, str. 74);
tusz wołowych pochodzących z rzeźni, w których poddaje się ubojowi:
nie więcej niż 75 sztuk bydła w wieku od 8. miesiąca życia tygodniowo
średniorocznie lub.
(uchylona)
decyzja Komisji 2005/240/WE z dnia 11 marca 2005 r. zatwierdzająca metody klasyfikacji tusz
wieprzowych w Polsce (Dz. Urz. UE L 74 z 19.03.2005, str. 62, Dz. Urz. UE L 207
z 10.08.2005, str. 20, Dz. Urz. UE L 258 z 04.10.2005, str. 5, Dz. Urz. UE L 209 z 17.08.2011,
str. 43 i Dz. Urz. UE L 42 z 13.02.2019, str. 29).
2023-10-09 a) nie więcej niż 200 świń tygodniowo średniorocznie lub
(uchylona)
Za liczbę sztuk poddawanych ubojowi tygodniowo średniorocznie przyjmuje
się średnią za ostatni rok kalendarzowy.
W przypadku gdy średnia liczba sztuk poddawanych ubojowi za ostatni rok
kalendarzowy jest niższa od wielkości określonych w ust. 3 pkt 2 lit. a lub pkt 3 lit. a,
za liczbę sztuk poddawanych ubojowi tygodniowo średniorocznie przyjmuje się
średnią za okres ostatnich dwóch lat poprzedzających rok kalendarzowy, w którym ma
być prowadzona klasyfikacja.
W przypadku gdy podmiot poddający zwierzęta ubojowi poddaje
klasyfikacji tusze wołowe lub wieprzowe, nie będąc obowiązanym do prowadzenia tej
klasyfikacji, klasyfikacji poddaje się wszystkie tusze podlegające klasyfikacji zgodnie
z warunkami określonymi w przepisach Unii Europejskiej<sup>7)</sup>i oznacza się je znakiem
klasy jakości handlowej.
Organ Inspekcji właściwy ze względu na miejsce poddawania zwierząt
ubojowi może wystąpić z wnioskiem do podmiotu obowiązanego do prowadzenia
klasyfikacji tusz, o których mowa w ust. 1, o przekazanie informacji o planowanych
terminach poddawania zwierząt ubojowi we wskazanym w tym wniosku okresie.
Okres ten nie może być dłuższy niż trzy miesiące. Informacje o planowanych
terminach poddawania zwierząt ubojowi przekazuje się w terminie 7 dni od dnia
otrzymania wniosku.
Podmiot poddający zwierzęta ubojowi składa właściwemu ze względu na
miejsce poddawania zwierząt ubojowi organowi Inspekcji kwartalną i roczną
informację o liczbie uzyskanych tusz:
wołowych i wieprzowych;
w poszczególnych kategoriach oraz klasach uformowania i otłuszczenia –
w odniesieniu do tusz bydła w wieku od 8. miesiąca życia, jeżeli poddawał tusze
klasyfikacji;
2023-10-09 3) w poszczególnych klasach mięsności – w odniesieniu do tusz wieprzowych,
jeżeli poddawał tusze klasyfikacji.
Informację, o której mowa w ust. 3d, składa się w terminie do 10 dnia
miesiąca następującego po kwartale lub roku, którego informacja dotyczy.
Minister właściwy do spraw rynków rolnych, w drodze rozporządzenia:
określi szczegółowy sposób oznaczania klasy jakości handlowej tusz
wieprzowych oraz tusz wołowych,
określi wzory formularzy służących do sporządzania informacji, o których mowa
w ust. 3d,
może określić rodzaje tusz innych zwierząt oznaczanych znakiem klasy jakości
handlowej oraz sposób ich oznaczania tym znakiem
– mając na względzie potrzebę zastosowania do tych czynności odpowiednich
urządzeń, określenia warunków klasyfikacji umożliwiającej jednolitą rejestrację cen
rynkowych oraz zapewnienia odpowiedniej zapłaty producentom.
Art. 15b.
zmienionyMetoda automatycznej klasyfikacji tusz wołowych, o której mowa
w art. 10 ust. 1 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2017/1182 z dnia
20 kwietnia 2017 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady
(UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do unijnych skal klasyfikacji tusz wołowych,
wieprzowych i baranich oraz raportowania cen rynkowych niektórych kategorii tusz
i żywych zwierząt (Dz. Urz. UE L 171 z 04.07.2017, str. 74), zwanego dalej
„rozporządzeniem 2017/1182”, wymaga zatwierdzenia przez ministra właściwego do
spraw rynków rolnych dokonywanego na wniosek zainteresowanego podmiotu.
Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera:
imię i nazwisko oraz adres i miejsce zamieszkania albo nazwę oraz adres
i siedzibę podmiotu zainteresowanego, z tym że w przypadku gdy podmiotem
zainteresowanym jest osoba fizyczna, zamiast adresu i miejsca zamieszkania tej
osoby – miejsce i adres wykonywania działalności, jeżeli są inne niż adres
i miejsce zamieszkania tej
przygotowuje osoby;
określenie rzeźni, winformacje, której zostanie przeprowadzony test zatwierdzający,
o którymktórych mowa w części AB załącznika IV do
rozporządzenia 2017/1182;
wskazanie typu urządzenia do automatycznej klasyfikacji tusz wołowych, nazwę
producenta tego urządzenia i
organizuje roktest jegozatwierdzający, produkcji.
Minister właściwy do spraw rynków rolnych niezwłocznie przekazuje
wniosek, o którym mowa w ust. 1, Głównemu Inspektorowi Jakości Handlowej
Artykułów Rolno-Spożywczych, który:
przygotowuje informacje, o których mowa w części B załącznika IV do
rozporządzenia 2017/1182;
organizuje test zatwierdzający, o którym mowa w części A załącznika IV do
rozporządzenia 2017/1182;
przygotowuje informacje, o których mowa w lit. a i b
Art. 16.
zmienionyTworzy się Inspekcję Jakości Handlowej Artykułów Rolno-
-Spożywczych, zwaną dalej „Inspekcją”.
Inspekcja podlega ministrowi właściwemu do spraw rynków rolnych.
2023-10-09 3. Inspekcja jest powołana do kontroli przestrzegania przepisów o jakości
handlowej artykułów rolno-spożywczych, w tym w zakresie ochrony interesów i praw
konsumentów finalnych.
Art. 17.
zmienionyDo zadań Inspekcji należy:
nadzór nad jakością handlową artykułów rolno-spożywczych, a w szczególności:
kontrola jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych w produkcji
i obrocie, w tym wywożonych za granicę,
kontrola jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych przywożonych
spoza państw członkowskich Unii Europejskiej oraz spoza państw
członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) –
stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, w tym kontrola
graniczna tych artykułów,
dokonywanie oceny i wydawanie świadectw w zakresie jakości handlowej
artykułów rolno-spożywczych,
powiadamianie podpunktu krajowego punktu kontaktowego w ramach sieci
systemu wczesnego ostrzegania o niebezpiecznej żywności i paszach
(systemu RASFF) o podjętych decyzjach dotyczących niebezpiecznych
artykułów rolno-spożywczych,
kontrola artykułów rolno-spożywczych, win i napojów spirytusowych
oznakowanych chronionymi nazwami pochodzenia, chronionymi
oznaczeniami geograficznymi albo nazwami gwarantowanych tradycyjnych
specjalności, zarejestrowanymi na podstawie przepisów o rejestracji
i ochronie nazw pochodzenia, oznaczeń geograficznych oraz
gwarantowanych tradycyjnych specjalności produktów rolnych i środków
spożywczych, win lub napojów spirytusowych oraz o produktach
tradycyjnych lub nazwami odwołującymi się do zarejestrowanych
chronionych nazw pochodzenia, chronionych oznaczeń geograficznych albo
gwarantowanych tradycyjnych specjalności oraz współpraca z jednostkami
przeprowadzającymi taką kontrolę w innych państwach,
(uchylona)
(uchylona)
kontrola artykułów rolno-spożywczych oznaczonych określeniem
jakościowym stosowanym fakultatywnie „produkt górski”, o którym mowa
w art. 31 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE)
nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości
produktów rolnych i środków spożywczych,
kontrola żywności w rolniczym handlu detalicznym w rozumieniu art. 3 ust.
3 pkt 29b ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i
żywienia (Dz. U. z 2022 r. poz. 2132 oraz z 2023 r. poz. 588),
kontrola oznakowania wprowadzanych do obrotu produktów genetycznie
zmodyfikowanych (produktów GMO) w rozumieniu art. 3 pkt 16 ustawy
z dnia 22 czerwca 2001 r. o mikroorganizmach i organizmach genetycznie
zmodyfikowanych (Dz. U. z 2022 r. poz. 546),
kontrola oznakowania genetycznie zmodyfikowanej żywności w zakresie
wymagań określonych w rozporządzeniu (WE) nr 1829/2003 Parlamentu
Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. w sprawie genetycznie
zmodyfikowanej żywności i paszy (Dz. Urz. UE L 268 z 18.10.2003, str. 1,
z późn. zm.<sup>8)</sup> – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 32,
str. 432) oraz rozporządzeniu (WE) nr 1830/2003 Parlamentu
Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. dotyczącym możliwości
śledzenia i etykietowania organizmów zmodyfikowanych genetycznie oraz
możliwości śledzenia żywności i produktów paszowych wyprodukowanych
z organizmów zmodyfikowanych genetycznie i zmieniającym dyrektywę
2001/18/WE (Dz. Urz. UE L 268 z 18.10.2003, str. 24, z późn. zm.<sup>9)</sup> –
Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 32, str. 455);
kontrola warunków składowania i transportu artykułów rolno-spożywczych;
(uchylony)
kontrola prawidłowości wprowadzania do obrotu i oznakowania materiałów
i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością;
współpraca z właściwymi organami administracji rządowej w województwie,
organami innych inspekcji, urzędami celno-skarbowymi, Policją, jednostkami
samorządu terytorialnego oraz państwowymi jednostkami organizacyjnymi
realizującymi politykę rolną państwa;
współpraca z jednostkami organizacyjnymi pełniącymi funkcje agencji
płatniczych w zakresie realizacji Wspólnej Polityki Rolnej oraz jednostkami
organizacyjnymi uczestniczącymi w realizacji operacji współfinansowanych ze
środków Europejskiego Funduszu Pomocy Najbardziej Potrzebującym zgodnie
z działem IIIa ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z
2023 r. poz. 901);
współpraca z jednostkami organizacyjnymi uczestniczącymi w realizacji
operacji współfinansowanych ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego
Plus (EFS+) przeznaczonych na zwalczanie deprywacji materialnej zgodnie
z działem IIIB ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej;
współpraca z organizacjami międzynarodowymi zajmującymi się jakością
handlową artykułów rolno-spożywczych oraz ich obrotem międzynarodowym
lub uczestnictwo w pracach tych organizacji;
wykonywanie badań laboratoryjnych próbek artykułów rolno-spożywczych na
potrzeby realizacji mechanizmów Wspólnej Polityki Rolnej dotyczących
organizacji rynków rolnych;
wykonywanie badań laboratoryjnych próbek artykułów rolno-spożywczych na
potrzeby realizacji operacji współfinansowanych ze środków Europejskiego
Funduszu Pomocy Najbardziej Potrzebującym zgodnie z działem IIIa ustawy
z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej;
wykonywanie badań laboratoryjnych próbek artykułów rolno-spożywczych na
potrzeby realizacji operacji współfinansowanych ze środków Europejskiego
Funduszu Społecznego Plus (EFS+) przeznaczonych na zwalczanie deprywacji
materialnej zgodnie z działem IIIB ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy
społecznej zlecanych przez Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa w ramach
zawartego porozumienia;
udzielanie informacji i szkolenie w zakresie przepisów i wymagań dotyczących
jakości handlowej lub ustalania klas jakości handlowej oraz metod i badań
artykułów rolno-spożywczych;
współpraca z urzędowymi jednostkami kontrolnymi w innych państwach
w zakresie kontroli jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych, w tym
wymienianie informacji lub próbek artykułów rolno-spożywczych;
wykonywanie innych zadań określonych w przepisach odrębnych.
Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze
rozporządzenia, szczegółowe zasady organizacji Inspekcji, mając na względzie
usprawnienie i ujednolicenie funkcjonowania jej organów.
Kontrola jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych w produkcji może
dotyczyć również sposobu żywienia i warunków chowu zwierząt, jeżeli informacja
w tym zakresie została zadeklarowana przy wprowadzaniu artykułu rolno-
-spożywczego do obrotu.
Minister właściwy do spraw rynków rolnych może, w drodze
rozporządzenia, określić:
szczegółowy sposób kontroli jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych
lub
wzory dokumentów związanych z przeprowadzaniem kontroli jakości handlowej
artykułów rolno-spożywczych, lub
wzory dokumentów stwierdzających jakość handlową niektórych artykułów
rolno-spożywczych lub ich grup
– biorąc pod uwagę konieczność dostosowania sposobu dokonywania kontroli do
wymagań związanych ze swobodnym przepływem towarów oraz mając na względzie
obowiązki określone w art. 5 ust. 1 lit. h, art. 12, art. 14, art. 34 ust. 1, 2, 4 i 5 oraz
art. 35 ust. 1 i 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625
z dnia 15 marca 2017 r. w sprawie kontroli urzędowych i innych czynności
urzędowych przeprowadzanych w celu zapewnienia stosowania prawa
żywnościowego i paszowego oraz zasad dotyczących zdrowia i dobrostanu zwierząt,
zdrowia roślin i środków ochrony roślin, zmieniającego rozporządzenia Parlamentu
Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001, (WE) nr 396/2005, (WE) nr 1069/2009,
(WE) nr 1107/2009, (UE) nr 1151/2012, (UE) nr 652/2014, (UE) 2016/429 i (UE)
2016/2031, rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2005 i (WE) nr 1099/2009 oraz
dyrektywy Rady 98/58/WE, 1999/74/WE, 2007/43/WE, 2008/119/WE
i 2008/120/WE, oraz uchylającego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady
(WE) nr 854/2004 i (WE) nr 882/2004, dyrektywy Rady 89/608/EWG, 89/662/EWG,
90/425/EWG, 91/496/EWG, 96/23/WE, 96/93/WE i 97/78/WE oraz decyzję Rady
92/438/EWG (rozporządzenie w sprawie kontroli urzędowych).
(uchylony)
Inspekcja, wykonując zadania, o których mowa w ust. 1:
pkt 5a, współpracuje z Agencją Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa;
pkt 5b, współpracuje z jednostkami organizacyjnymi uczestniczącymi
w realizacji operacji współfinansowanych ze środków Europejskiego Funduszu
Pomocy Najbardziej Potrzebującym;
pkt 5c, współpracuje z jednostkami organizacyjnymi uczestniczącymi
w realizacji operacji współfinansowanych ze środków Europejskiego Funduszu
Społecznego Plus (EFS+) przeznaczonych na zwalczanie deprywacji materialnej.
Współpraca, o której mowa w ust. 3a, odbywa się na podstawie porozumień
zawartych pomiędzy Głównym Inspektorem Jakości Handlowej Artykułów Rolno-
-Spożywczych a podmiotami wymienionymi w ust. 3a.
Minister właściwy do spraw rynków rolnych w porozumieniu z ministrem
właściwym do spraw wewnętrznych oraz ministrem właściwym do spraw gospodarki
określi, w drodze rozporządzenia, wykaz przejść granicznych, na których jest
dokonywana kontrola jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych
sprowadzanych z zagranicy, mając na względzie zabezpieczenie wprowadzania do
obrotu artykułów rolno-spożywczych spełniających wymagania w zakresie jakości
handlowej oraz uwzględniając możliwości organizacyjne i techniczne Inspekcji
Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych.
nadzór nad jakością handlową artykułów rolno-spożywczych, a w szczególności:
kontrola jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych w produkcji
i obrocie, w tym wywożonych za granicę,
kontrola jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych przywożonych
spoza państw członkowskich Unii Europejskiej oraz spoza państw
członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) –
stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, w tym kontrola
graniczna tych artykułów,
dokonywanie oceny i wydawanie świadectw w zakresie jakości handlowej
artykułów rolno-spożywczych,
powiadamianie podpunktu krajowego punktu kontaktowego w ramach sieci
systemu wczesnego ostrzegania o niebezpiecznej żywności i paszach
(systemu RASFF) o podjętych decyzjach dotyczących niebezpiecznych
artykułów rolno-spożywczych,
kontrola artykułów rolno-spożywczych, win i napojów spirytusowych
oznakowanych chronionymi nazwami pochodzenia, chronionymi
oznaczeniami geograficznymi albo nazwami gwarantowanych tradycyjnych
specjalności, zarejestrowanymi na podstawie przepisów o rejestracji
i ochronie nazw pochodzenia, oznaczeń geograficznych oraz
gwarantowanych tradycyjnych specjalności produktów rolnych i środków
spożywczych, win lub napojów spirytusowych oraz o produktach
tradycyjnych lub nazwami odwołującymi się do zarejestrowanych
chronionych nazw pochodzenia, chronionych oznaczeń geograficznych albo
gwarantowanych tradycyjnych specjalności oraz współpraca z jednostkami
przeprowadzającymi taką kontrolę w innych państwach,
(uchylona)
(uchylona)
kontrola artykułów rolno-spożywczych oznaczonych określeniem
jakościowym stosowanym fakultatywnie „produkt górski”, o którym mowa
2023-10-09 w art. 31 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE)
nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości
produktów rolnych i środków spożywczych,
kontrola żywności w rolniczym handlu detalicznym w rozumieniu art. 3 ust.
3 pkt 29b ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i
żywienia (Dz. U. z 2022 r. poz. 2132 oraz z 2023 r. poz. 588),
kontrola oznakowania wprowadzanych do obrotu produktów genetycznie
zmodyfikowanych (produktów GMO) w rozumieniu art. 3 pkt 16 ustawy
z dnia 22 czerwca 2001 r. o mikroorganizmach i organizmach genetycznie
zmodyfikowanych (Dz. U. z 2022 r. poz. 546),
kontrola oznakowania genetycznie zmodyfikowanej żywności w zakresie
wymagań określonych w rozporządzeniu (WE) nr 1829/2003 Parlamentu
Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. w sprawie genetycznie
zmodyfikowanej żywności i paszy (Dz. Urz. UE L 268 z 18.10.2003, str. 1,
z późn. zm.<sup>8)</sup>– Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 32,
str. 432) oraz rozporządzeniu (WE) nr 1830/2003 Parlamentu
Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. dotyczącym możliwości
śledzenia i etykietowania organizmów zmodyfikowanych genetycznie oraz
możliwości śledzenia żywności i produktów paszowych wyprodukowanych
z organizmów zmodyfikowanych genetycznie i zmieniającym dyrektywę
2001/18/WE (Dz. Urz. UE L 268 z 18.10.2003, str. 24, z późn. zm.<sup>9)</sup>–
Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 32, str. 455);
kontrola warunków składowania i transportu artykułów rolno-spożywczych;
(uchylony)
kontrola prawidłowości wprowadzania do obrotu i oznakowania materiałów
i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością;
współpraca z właściwymi organami administracji rządowej w województwie,
organami innych inspekcji, urzędami celno-skarbowymi, Policją, jednostkami
Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 368 z 23.12.2006, str. 99,
Dz. Urz. UE L 211 z 11.08.2007, str. 40, Dz. Urz. UE L 97 z 09.04.2008, str. 64 oraz Dz. Urz. UE L
231 z 06.09.2019, str. 1.
Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 311 z 21.11.2008, str. 1
oraz Dz. Urz. UE L 198 z 25.07.2019, str. 241.
2023-10-09 samorządu terytorialnego oraz państwowymi jednostkami organizacyjnymi
realizującymi politykę rolną państwa;
współpraca z jednostkami organizacyjnymi pełniącymi funkcje agencji
płatniczych w zakresie realizacji Wspólnej Polityki Rolnej oraz jednostkami
organizacyjnymi uczestniczącymi w realizacji operacji współfinansowanych ze
środków Europejskiego Funduszu Pomocy Najbardziej Potrzebującym zgodnie
z działem IIIa ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z
2023 r. poz. 901);
współpraca z jednostkami organizacyjnymi uczestniczącymi w realizacji
operacji współfinansowanych ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego
Plus (EFS+) przeznaczonych na zwalczanie deprywacji materialnej zgodnie
z działem IIIB ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej;
współpraca z organizacjami międzynarodowymi zajmującymi się jakością
handlową artykułów rolno-spożywczych oraz ich obrotem międzynarodowym
lub uczestnictwo w pracach tych organizacji;
wykonywanie badań laboratoryjnych próbek artykułów rolno-spożywczych na
potrzeby realizacji mechanizmów Wspólnej Polityki Rolnej dotyczących
organizacji rynków rolnych;
wykonywanie badań laboratoryjnych próbek artykułów rolno-spożywczych na
potrzeby realizacji operacji współfinansowanych ze środków Europejskiego
Funduszu Pomocy Najbardziej Potrzebującym zgodnie z działem IIIa ustawy
z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej;
wykonywanie badań laboratoryjnych próbek artykułów rolno-spożywczych na
potrzeby realizacji operacji współfinansowanych ze środków Europejskiego
Funduszu Społecznego Plus (EFS+) przeznaczonych na zwalczanie deprywacji
materialnej zgodnie z działem IIIB ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy
społecznej zlecanych przez Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa w ramach
zawartego porozumienia;
udzielanie informacji i szkolenie w zakresie przepisów i wymagań dotyczących
jakości handlowej lub ustalania klas jakości handlowej oraz metod i badań
artykułów rolno-spożywczych;
2023-10-09 7) współpraca z urzędowymi jednostkami kontrolnymi w innych państwach
w zakresie kontroli jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych, w tym
wymienianie informacji lub próbek artykułów rolno-spożywczych;
wykonywanie innych zadań określonych w przepisach odrębnych.
Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze
rozporządzenia, szczegółowe zasady organizacji Inspekcji, mając na względzie
usprawnienie i ujednolicenie funkcjonowania jej organów.
Kontrola jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych w produkcji może
dotyczyć również sposobu żywienia i warunków chowu zwierząt, jeżeli informacja
w tym zakresie została zadeklarowana przy wprowadzaniu artykułu rolno-
-spożywczego do obrotu.
Minister właściwy do spraw rynków rolnych może, w drodze
rozporządzenia, określić:
szczegółowy sposób kontroli jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych
lub
wzory dokumentów związanych z przeprowadzaniem kontroli jakości handlowej
artykułów rolno-spożywczych, lub
wzory dokumentów stwierdzających jakość handlową niektórych artykułów
rolno-spożywczych lub ich grup
– biorąc pod uwagę konieczność dostosowania sposobu dokonywania kontroli do
wymagań związanych ze swobodnym przepływem towarów oraz mając na względzie
obowiązki określone w art. 5 ust. 1 lit. h, art. 12, art. 14, art. 34 ust. 1, 2, 4 i 5 oraz
art. 35 ust. 1 i 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625
z dnia 15 marca 2017 r. w sprawie kontroli urzędowych i innych czynności
urzędowych przeprowadzanych w celu zapewnienia stosowania prawa
żywnościowego i paszowego oraz zasad dotyczących zdrowia i dobrostanu zwierząt,
zdrowia roślin i środków ochrony roślin, zmieniającego rozporządzenia Parlamentu
Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001, (WE) nr 396/2005, (WE) nr 1069/2009,
(WE) nr 1107/2009, (UE) nr 1151/2012, (UE) nr 652/2014, (UE) 2016/429 i (UE)
2016/2031, rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2005 i (WE) nr 1099/2009 oraz
dyrektywy Rady 98/58/WE, 1999/74/WE, 2007/43/WE, 2008/119/WE
i 2008/120/WE, oraz uchylającego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady
(WE) nr 854/2004 i (WE) nr 882/2004, dyrektywy Rady 89/608/EWG, 89/662/EWG,
2023-10-09 90/425/EWG, 91/496/EWG, 96/23/WE, 96/93/WE i 97/78/WE oraz decyzję Rady
92/438/EWG (rozporządzenie w sprawie kontroli urzędowych).
(uchylony)
Inspekcja, wykonując zadania, o których mowa w ust. 1:
pkt 5a, współpracuje z Agencją Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa;
pkt 5b, współpracuje z jednostkami organizacyjnymi uczestniczącymi
w realizacji operacji współfinansowanych ze środków Europejskiego Funduszu
Pomocy Najbardziej Potrzebującym;
pkt 5c, współpracuje z jednostkami organizacyjnymi uczestniczącymi
w realizacji operacji współfinansowanych ze środków Europejskiego Funduszu
Społecznego Plus (EFS+) przeznaczonych na zwalczanie deprywacji materialnej.
Współpraca, o której mowa w ust. 3a, odbywa się na podstawie porozumień
zawartych pomiędzy Głównym Inspektorem Jakości Handlowej Artykułów Rolno-
-Spożywczych a podmiotami wymienionymi w ust. 3a.
Minister właściwy do spraw rynków rolnych w porozumieniu z ministrem
właściwym do spraw wewnętrznych oraz ministrem właściwym do spraw gospodarki
określi, w drodze rozporządzenia, wykaz przejść granicznych, na których jest
dokonywana kontrola jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych
sprowadzanych z zagranicy, mając na względzie zabezpieczenie wprowadzania do
obrotu artykułów rolno-spożywczych spełniających wymagania w zakresie jakości
handlowej oraz uwzględniając możliwości organizacyjne i techniczne Inspekcji
Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych.
Art. 17a.
zmienionyInspekcja sprawuje nadzór w zakresie jakości handlowej określonej
przepisami Unii Europejskiej odnoszącymi się do:
mięsa drobiowego;
jaj;
tusz wieprzowych;
tusz wołowych;
tusz innych zwierząt;
mięsa pochodzącego z bydła w wieku poniżej 12. miesiąca życia.
(uchylony)
(uchylony)
2023-10-09
Art. 17d.
zmienionyWojewódzki inspektor jakości handlowej artykułów rolno-
-spożywczych właściwy ze względu na miejsce prowadzenia produkcji jaj jest
organem właściwym w sprawie zwolnienia, o którym mowa w art. 11 ust. 1
rozporządzenia Komisji (WE) nr 589/2008 z dnia 23 czerwca 2008 r. ustanawiającego
szczegółowe zasady wykonywania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007
w sprawie norm handlowych w odniesieniu do jaj (Dz. Urz. UE L 163 z 24.06.2008,
str. 6, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 589/2008”.
Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych
informuje właściwe organy zainteresowanych państw członkowskich Unii
Europejskiej o podmiotach, które uzyskały zwolnienie zgodnie z art. 11 ust. 2 lit. a
rozporządzenia nr 589/2008.
Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, zwane dalej „zwolnieniem”, jest
dokonywane w drodze decyzji.
Wniosek o zwolnienie zawiera w szczególności:
nazwę, siedzibę i adres albo imię, nazwisko, miejsce zamieszkania i adres
wnioskodawcy;
kod producenta.
Podmiot, który uzyskał zwolnienie jest obowiązany:
prowadzić ewidencję jaj nieoznakowanych zawierającą:
nazwę albo imię i nazwisko i adres odbiorcy jaj,
miejsce przeznaczenia jaj,
liczbę lub masę jaj z podaniem daty ich wysłania;
informować pisemnie właściwego wojewódzkiego inspektora jakości handlowej
artykułów rolno-spożywczych o zamiarze dostawy jaj do odbiorców w innych
państwach członkowskich Unii Europejskiej, na 14 dni przed każdą wysyłką jaj,
podając:
nazwę albo imię i nazwisko oraz adres odbiorcy jaj,
miejsce przeznaczenia jaj,
masę lub liczbę wysyłanych jaj.
Wojewódzki inspektor jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych
niezwłocznie przekazuje informacje, o których mowa w ust. 4 pkt 2, Głównemu
Inspektorowi Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych.
Wojewódzki inspektor jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych cofa
w drodze decyzji zwolnienie, jeżeli podmiot nie wypełnia obowiązków, o których
mowa w ust. 4.
Właściwy powiatowy lekarz weterynarii niezwłocznie informuje właściwego
wojewódzkiego inspektora jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych
o wydaniu decyzji ograniczającej lub zakazującej produkcji jaj, dotyczącej podmiotu,
który uzyskał zwolnienie.
(uchylony)
Wojewódzki inspektor jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych
niezwłocznie powiadamia o zwolnieniu oraz o cofnięciu zwolnienia powiatowego
lekarza weterynarii właściwego ze względu na miejsce produkcji jaj oraz Głównego
Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych, który prowadzi wykaz
podmiotów, które posiadają zwolnienie. inspektor jakości handlowej artykułów rolno-
-spożywczych właściwy ze względu na miejsce prowadzenia produkcji jaj jest
2023-10-09 organem właściwym w sprawie zwolnienia, o którym mowa w art. 11 ust. 1
rozporządzenia Komisji (WE) nr 589/2008 z dnia 23 czerwca 2008 r. ustanawiającego
szczegółowe zasady wykonywania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007
w sprawie norm handlowych w odniesieniu do jaj (Dz. Urz. UE L 163 z 24.06.2008,
str. 6, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 589/2008”.
Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych
informuje właściwe organy zainteresowanych państw członkowskich Unii
Europejskiej o podmiotach, które uzyskały zwolnienie zgodnie z art. 11 ust. 2 lit. a
rozporządzenia nr 589/2008.
Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, zwane dalej „zwolnieniem”, jest
dokonywane w drodze decyzji.
Wniosek o zwolnienie zawiera w szczególności:
nazwę, siedzibę i adres albo imię, nazwisko, miejsce zamieszkania i adres
wnioskodawcy;
kod producenta.
Podmiot, który uzyskał zwolnienie jest obowiązany:
prowadzić ewidencję jaj nieoznakowanych zawierającą:
nazwę albo imię i nazwisko i adres odbiorcy jaj,
miejsce przeznaczenia jaj,
liczbę lub masę jaj z podaniem daty ich wysłania;
informować pisemnie właściwego wojewódzkiego inspektora jakości handlowej
artykułów rolno-spożywczych o zamiarze dostawy jaj do odbiorców w innych
państwach członkowskich Unii Europejskiej, na 14 dni przed każdą wysyłką jaj,
podając:
nazwę albo imię i nazwisko oraz adres odbiorcy jaj,
miejsce przeznaczenia jaj,
masę lub liczbę wysyłanych jaj.
Wojewódzki inspektor jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych
niezwłocznie przekazuje informacje, o których mowa w ust. 4 pkt 2, Głównemu
Inspektorowi Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych.
Wojewódzki inspektor jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych cofa
w drodze decyzji zwolnienie, jeżeli podmiot nie wypełnia obowiązków, o których
mowa w ust. 4.
Właściwy powiatowy lekarz weterynarii niezwłocznie informuje właściwego
wojewódzkiego inspektora jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych
o wydaniu decyzji ograniczającej lub zakazującej produkcji jaj, dotyczącej podmiotu,
który uzyskał zwolnienie.
2023-10-09 8. (uchylony)
Wojewódzki inspektor jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych
niezwłocznie powiadamia o zwolnieniu oraz o cofnięciu zwolnienia powiatowego
lekarza weterynarii właściwego ze względu na miejsce produkcji jaj oraz Głównego
Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych, który prowadzi wykaz
podmiotów, które posiadają zwolnienie.
Art. 19.
zmienionyGłówny Inspektor jest centralnym organem administracji rządowej
podległym ministrowi właściwemu do spraw rynków rolnych.
Głównego Inspektora powołuje Prezes Rady Ministrów na wniosek ministra
właściwego do spraw rynków rolnych. Prezes Rady Ministrów odwołuje Głównego
Inspektora.
Zastępców Głównego Inspektora powołuje minister właściwy do spraw
rynków rolnych na wniosek Głównego Inspektora. Minister właściwy do spraw
rynków rolnych odwołuje zastępców Głównego Inspektora.
Stanowisko Głównego Inspektora i jego zastępców może zajmować osoba,
która:
posiada tytuł zawodowy magistra lub równorzędny;
jest obywatelem polskim;
2023-10-09 3) korzysta z pełni praw publicznych;
nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne
przestępstwo skarbowe;
posiada kompetencje kierownicze;
posiada co najmniej 6-letni staż pracy, w tym co najmniej 3-letni staż pracy na
stanowisku kierowniczym;
posiada wykształcenie i wiedzę z zakresu spraw należących do właściwości
Głównego Inspektora.
(uchylony)
(uchylony)
(uchylony)
(uchylony)
(uchylony)
(uchylony)
(uchylony)
(uchylony)
(uchylony)
(uchylony)
(uchylony)
Powołanie na stanowiska, o których mowa w ust. 3a, jest równoznaczne
z nawiązaniem stosunku pracy na podstawie powołania w rozumieniu przepisów
ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U. z 2022 r. poz. 1510, 1700 i
2140 oraz z 2023 r. poz. 240 i 641).
(uchylony)
(uchylony)
Czynności wynikające ze stosunku pracy wobec wojewódzkiego inspektora
oraz jego zastępcy wykonuje wojewoda w porozumieniu z Głównym Inspektorem.
Główny Inspektor może w każdym czasie wystąpić do wojewody o odwołanie
wojewódzkiego inspektora, jeżeli przemawia za tym interes Inspekcji,
a w szczególności, jeżeli działalność wojewódzkiego inspektora lub podległej mu
jednostki na terenie właściwości danego wojewódzkiego inspektoratu jakości
handlowej artykułów rolno-spożywczych zagraża prawidłowemu wykonywaniu zadań
Inspekcji.
2023-10-09
Art. 2.
zmienionyPrzepisy ustawy nie dotyczą:
artykułów rolno-spożywczych wytwarzanych na własny użytek;
materiału
wdraża:
dyrektywę siewnegoRady roślin89/108/EWG rolniczych,z ogrodniczychdnia 21 grudnia 1988 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw
Państw Członkowskich odnoszących się do głęboko mrożonych środków spożywczych
przeznaczonych do spożycia przez ludzi (Dz. Urz. WE L 40 z 11.02.1989, str. 34, Dz. Urz.
WE L 241 z 29.08.1994, str. 212, Dz. Urz. UE L 236 z 23.09.2003, str. 17, Dz. Urz. UE L
284 z 31.10.2003, str. 1, Dz. Urz. UE L 363 z 20.12.2006, str. 411, Dz. Urz. UE L 156 z
14.06.2008, str. 26 oraz Dz. Urz. UE L 311 z 21.11.2008, str. 1),
dyrektywę Komisji 92/2/EWG z dnia 13 stycznia 1992 r. ustanawiającą procedurę pobierania
próbek oraz wspólnotową metodę analizy do celów urzędowej kontroli temperatur głęboko
mrożonych środków spożywczych przeznaczonych do spożycia przez ludzi (Dz. Urz. WE L
34 z 11.02.1992, str. 30),
dyrektywę 2002/46/WE Parlamentu Europejskiego i zielarskichRady z dnia 10 czerwca 2002 r. w rozumieniu
przepisówsprawie
zbliżenia oustawodawstw nasiennictwie;
Państw Członkowskich odnoszących się do suplementów
żywnościowych (Dz. Urz. WE L 183 z 12.07.2002, str. 51, Dz. Urz. UE L 94 z 01.04.2006,
str. 32, Dz. Urz. UE L 311 z 21.11.2008, str. 1, Dz. Urz. UE L 314 z 01.12.2009, str. 36, Dz.
Urz. UE L 296 z 15.11.2011, str. 29, Dz. Urz. UE L 39 z 08.02.2014, str. 44, Dz. Urz. UE L
68 z 13.03.2015, str. 26, Dz. Urz. UE L 173 z 06.07.2017, str. 9 oraz Dz. Urz. UE L 83 z
10.03.2021, str. 1),
decyzję Komisji nr 2005/240/WE z dnia 11 marca 2005 r. zatwierdzającą metody klasyfikacji
tusz wieprzowych w Polsce (Dz. Urz. UE L 74 z 19.03.2005, str. 62, Dz. Urz. UE L 207 z
10.08.2005, str. 20, Dz. Urz. UE L 258 z 04.10.2005, str. 5, Dz. Urz. UE L 209 z 17.08.2011,
str. 43 oraz Dz. Urz. UE L 42 z 13.02.2019, str. 29),
dyrektywę Komisji 2006/125/WE z dnia 5 grudnia 2006 r. w sprawie przetworzonej
żywności na bazie zbóż oraz żywności dla niemowląt i małych dzieci (Dz. Urz. UE L 339 z
06.12.2006, str. 16),
dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/54/WE z dnia 18 czerwca 2009 r. w
sprawie wydobywania i wprowadzania do obrotu naturalnych wód mineralnych (Dz. Urz.
UE L 164 z 26.06.2009, str. 45),
dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/91/UE z dnia 13 grudnia 2011 r. w
sprawie oznaczeń lub oznakowań identyfikacyjnych partii towaru, do której należy dany
środek spożywczy (Dz. Urz. UE L 334 z 16.12.2011, str. 1).
2023-10-09 3) (uchylony)
wymagań zdrowotnych, sanitarnych, weterynaryjnych i fitosanitarnych
dotyczących artykułów rolno-spożywczych określonych w odrębnych
przepisach;
jakości handlowej owoców i warzyw w zakresie uregulowanym w przepisach
Unii Europejskiej.
Art. 20.
zmienionyGłówny Inspektor koordynuje i nadzoruje działalność Inspekcji.
Główny Inspektor sprawuje nadzór nad wojewódzkimi inspektorami, w tym
ma prawo kontroli ich działalności oraz wydawania im wytycznych i wiążących
poleceń dotyczących podjęcia czynności w zakresie ich merytorycznego działania,
a także może żądać od nich informacji w zakresie działania Inspekcji.
Wytyczne i polecenia, o których mowa w ust. 1a, nie mogą dotyczyć
rozstrzygnięć co do istoty sprawy załatwianej w drodze decyzji administracyjnej.
Główny Inspektor wykonuje swoje zadania przy pomocy Głównego
Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych.
Wojewódzcy inspektorzy wykonują swoje zadania przy pomocy
wojewódzkich inspektoratów jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych.
Wojewódzki inspektor może tworzyć oddziały wojewódzkiego inspektoratu,
za zgodą Głównego Inspektora, w szczególności w celu wykonywania zadań,
o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 lit. b.
Główny Inspektor może tworzyć delegatury zamiejscowe Głównego
Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych.
Główny Inspektor może podejmować czynności należące do zakresu
działania wojewódzkiego inspektora, w tym przeprowadzać kontrolę, jeżeli jest to
uzasadnione szczególną wagą sprawy lub przyczynami organizacyjnymi. W tych
przypadkach Główny Inspektor staje się organem właściwym.
O podjęciu czynności, o których mowa w ust. 5a, Główny Inspektor
niezwłocznie informuje wojewódzkiego inspektora, do którego zakresu działania
należą podjęte czynności, wraz z podaniem przyczyny podjęcia tych czynności.
Minister właściwy do spraw rynków rolnych nadaje, w drodze zarządzenia,
statut Głównemu Inspektoratowi. Statut określa w szczególności organizację
Głównego Inspektoratu, rodzaje poszczególnych komórek organizacyjnych, zakres
zadań oraz wzór znaku Inspekcji.
Pracownicy Inspekcji dokonujący kontroli granicznej artykułów rolno-
-spożywczych na granicy państwa są obowiązani do noszenia munduru.
Wojewódzki inspektor przydziela mundur pracownikowi Inspekcji, o którym
mowa w ust. 7.
Pracownik Inspekcji zwraca mundur wojewódzkiemu inspektorowi w dniu
rozwiązania stosunku pracy.
Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze
rozporządzenia, wzory, kolory oraz sposób przydzielania i zwracania munduru
pracowników Inspekcji, o których mowa w ust. 7, mając na względzie odróżnienie
pracowników Inspekcji od innych służb kontroli oraz zapewnienie właściwego
umundurowania pracowników Inspekcji, w szczególności biorąc pod uwagę okres
użytkowania munduru.
Główny Inspektor sprawuje nadzór nad wojewódzkimi inspektorami, w tym
ma prawo kontroli ich działalności oraz wydawania im wytycznych i wiążących
poleceń dotyczących podjęcia czynności w zakresie ich merytorycznego działania,
a także może żądać od nich informacji w zakresie działania Inspekcji.
Wytyczne i polecenia, o których mowa w ust. 1a, nie mogą dotyczyć
rozstrzygnięć co do istoty sprawy załatwianej w drodze decyzji administracyjnej.
Główny Inspektor wykonuje swoje zadania przy pomocy Głównego
Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych.
Wojewódzcy inspektorzy wykonują swoje zadania przy pomocy
wojewódzkich inspektoratów jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych.
Wojewódzki inspektor może tworzyć oddziały wojewódzkiego inspektoratu,
za zgodą Głównego Inspektora, w szczególności w celu wykonywania zadań,
o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 lit. b.
Główny Inspektor może tworzyć delegatury zamiejscowe Głównego
Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych.
Główny Inspektor może podejmować czynności należące do zakresu
działania wojewódzkiego inspektora, w tym przeprowadzać kontrolę, jeżeli jest to
uzasadnione szczególną wagą sprawy lub przyczynami organizacyjnymi. W tych
przypadkach Główny Inspektor staje się organem właściwym.
O podjęciu czynności, o których mowa w ust. 5a, Główny Inspektor
niezwłocznie informuje wojewódzkiego inspektora, do którego zakresu działania
należą podjęte czynności, wraz z podaniem przyczyny podjęcia tych czynności.
Minister właściwy do spraw rynków rolnych nadaje, w drodze zarządzenia,
statut Głównemu Inspektoratowi. Statut określa w szczególności organizację
Głównego Inspektoratu, rodzaje poszczególnych komórek organizacyjnych, zakres
zadań oraz wzór znaku Inspekcji.
Pracownicy Inspekcji dokonujący kontroli granicznej artykułów rolno-
-spożywczych na granicy państwa są obowiązani do noszenia munduru.
Wojewódzki inspektor przydziela mundur pracownikowi Inspekcji, o którym
mowa w ust. 7.
Pracownik Inspekcji zwraca mundur wojewódzkiemu inspektorowi w dniu
rozwiązania stosunku pracy.
2023-10-09 8. Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze
rozporządzenia, wzory, kolory oraz sposób przydzielania i zwracania munduru
pracowników Inspekcji, o których mowa w ust. 7, mając na względzie odróżnienie
pracowników Inspekcji od innych służb kontroli oraz zapewnienie właściwego
umundurowania pracowników Inspekcji, w szczególności biorąc pod uwagę okres
użytkowania munduru.
Art. 21.
zmienionyW rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego,
w sprawach należących do zakresu zadań i kompetencji Inspekcji, organem
2023-10-09 właściwym jest wojewódzki inspektor, a organem wyższego stopnia – Główny
Inspektor.
Art. 23.
zmienionyKontrola jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych oraz
warunków składowania i transportu tych artykułów ma na celu sprawdzenie, czy:
artykuły rolno-spożywcze spełniają wymagania w zakresie jakości handlowej
określone w przepisach o jakości handlowej oraz dodatkowe wymagania
dotyczące tych artykułów, jeżeli ich spełnienie zostało zadeklarowane przez
producenta;
artykuły rolno-spożywcze są składowane lub transportowane w sposób
zapewniający zachowanie ich właściwej jakości handlowej;
ilość i jakość składowanego artykułu rolno-spożywczego są zgodne z ustalonymi
warunkami składowania.
Kontrola obejmuje co najmniej jedną z następujących czynności:
sprawdzenie dokumentów umożliwiających identyfikację artykułu rolno-
-spożywczego, atestów jakościowych, wyników badań laboratoryjnych oraz
innych dokumentów świadczących o jego jakości handlowej;
sprawdzenie opakowania, oznakowania, prezentacji artykułu rolno-spożywczego
oraz warunków jego przechowywania i transportu;
oględziny artykułu rolno-spożywczego;
pobranie próbek i wykonanie badań laboratoryjnych;
ustalenie klasy jakości artykułu rolno-spożywczego;
2023-10-09 6) sprawdzanie sposobu produkcji artykułu rolno-spożywczego lub prawidłowości
przebiegu procesu technologicznego.
(uchylony)
Art. 24a.
zmienionyKontrolowany ma obowiązek zapewnić upoważnionym pracownikom
Inspekcji warunki niezbędne do sprawnego wykonywania obowiązków służbowych.
2023-10-09
Art. 25.
zmienionyKontrolę przeprowadza pracownik Inspekcji po okazaniu legitymacji
służbowej oraz upoważnienia do przeprowadzenia kontroli.
Pracownik Inspekcji może także:
przeprowadzić kontrolę jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych
przywożonych spoza państw członkowskich Unii Europejskiej i państw
członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stron
umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, w tym kontrolę graniczną tych
artykułów,
dokonać oceny jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych,
przeprowadzić kontrolę warunków składowania i transportu artykułów rolno-
spożywczych,
przeprowadzić kontrolę jakości handlowej świeżych owoców i warzyw, w tym
ziemniaków, których jakość handlowa nie jest objęta zakresem regulacji
przepisów Unii Europejskiej,
przeprowadzić kontrolę jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych
w obrocie detalicznym
– po okazaniu legitymacji służbowej oraz imiennego okresowego upoważnienia do
przeprowadzenia kontroli.
Imienne okresowe upoważnienie do przeprowadzenia kontroli zawiera:
wskazanie podstawy prawnej do przeprowadzenia kontroli;
oznaczenie organu przeprowadzającego kontrolę;
datę i miejsce wystawienia tego upoważnienia;
imię i nazwisko pracownika Inspekcji uprawnionego do przeprowadzenia
kontroli oraz numer jego legitymacji służbowej;
określenie zakresu przedmiotowego przeprowadzanej kontroli;
oznaczenie okresu obowiązywania tego upoważnienia;
podpis osoby udzielającej tego upoważnienia z podaniem zajmowanego
stanowiska lub pełnionej funkcji.
Do imiennego okresowego upoważnienia do przeprowadzenia kontroli nie
stosuje się przepisów art. 49 ust. 7 pkt 5, 7 i 9 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo
przedsiębiorców (Dz. U. z 2023 r. poz. 221, 641, 803 i 1414).
Kontrolę, o której mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 lit. a, przeprowadza się
w obecności kierownika kontrolowanej jednostki, a w razie jego nieobecności – osoby
przez niego upoważnionej.
Zakupu kontrolnego dokonuje się bez okazywania legitymacji służbowej
i upoważnienia do przeprowadzania kontroli. Legitymację służbową i upoważnienie
do przeprowadzania kontroli okazuje się bezpośrednio po otrzymaniu nabytego
artykułu rolno-spożywczego, z uwzględnieniem art. 39a ust. 4 i 5.
(uchylony)
Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia,
wzór imiennego okresowego upoważnienia, o którym mowa w ust. 3, mając na
względzie zapewnienie rzetelnej kontroli artykułów rolno-spożywczych oraz
spełnienie przez to upoważnienie wymagań dotyczących treści upoważnień do
przeprowadzenia kontroli wynikających z przepisów dotyczących działalności
gospodarczej.
służbowej oraz upoważnienia do przeprowadzenia kontroli.
Pracownik Inspekcji może także:
przeprowadzić kontrolę jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych
przywożonych spoza państw członkowskich Unii Europejskiej i państw
członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stron
umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, w tym kontrolę graniczną tych
artykułów,
dokonać oceny jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych,
przeprowadzić kontrolę warunków składowania i transportu artykułów rolno-
spożywczych,
przeprowadzić kontrolę jakości handlowej świeżych owoców i warzyw, w tym
ziemniaków, których jakość handlowa nie jest objęta zakresem regulacji
przepisów Unii Europejskiej,
przeprowadzić kontrolę jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych
w obrocie detalicznym
– po okazaniu legitymacji służbowej oraz imiennego okresowego upoważnienia do
przeprowadzenia kontroli.
Imienne okresowe upoważnienie do przeprowadzenia kontroli zawiera:
wskazanie podstawy prawnej do przeprowadzenia kontroli;
oznaczenie organu przeprowadzającego kontrolę;
datę i miejsce wystawienia tego upoważnienia;
imię i nazwisko pracownika Inspekcji uprawnionego do przeprowadzenia
kontroli oraz numer jego legitymacji służbowej;
2023-10-09 5) określenie zakresu przedmiotowego przeprowadzanej kontroli;
oznaczenie okresu obowiązywania tego upoważnienia;
podpis osoby udzielającej tego upoważnienia z podaniem zajmowanego
stanowiska lub pełnionej funkcji.
Do imiennego okresowego upoważnienia do przeprowadzenia kontroli nie
stosuje się przepisów art. 49 ust. 7 pkt 5, 7 i 9 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo
przedsiębiorców (Dz. U. z 2023 r. poz. 221, 641, 803 i 1414).
Kontrolę, o której mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 lit. a, przeprowadza się
w obecności kierownika kontrolowanej jednostki, a w razie jego nieobecności – osoby
przez niego upoważnionej.
Zakupu kontrolnego dokonuje się bez okazywania legitymacji służbowej
i upoważnienia do przeprowadzania kontroli. Legitymację służbową i upoważnienie
do przeprowadzania kontroli okazuje się bezpośrednio po otrzymaniu nabytego
artykułu rolno-spożywczego, z uwzględnieniem art. 39a ust. 4 i 5.
(uchylony)
Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia,
wzór imiennego okresowego upoważnienia, o którym mowa w ust. 3, mając na
względzie zapewnienie rzetelnej kontroli artykułów rolno-spożywczych oraz
spełnienie przez to upoważnienie wymagań dotyczących treści upoważnień do
przeprowadzenia kontroli wynikających z przepisów dotyczących działalności
gospodarczej.
Art. 27.
zmienionyZabezpieczenie dokumentów i innych przedmiotów, z zastrzeżeniem
ust. 2, następuje przez dokonanie co najmniej jednej z następujących czynności:
oddanie ich na przechowanie jednostce kontrolowanej w oddzielnym
i opieczętowanym schowku lub pomieszczeniu;
2023-10-09 2) opieczętowanie ich i oddanie za pokwitowaniem na przechowanie kierownikowi
lub innemu pracownikowi jednostki kontrolowanej;
zabranie ich za pokwitowaniem do przechowania przez organ Inspekcji –
w przypadku braku możliwości zabezpieczenia i przechowywania w jednostce
kontrolowanej.
Zabezpieczenie artykułów rolno-spożywczych polega na oddaniu ich pod
nadzór kierownikowi lub innemu pracownikowi kontrolowanej jednostki z zakazem
wprowadzenia tych artykułów do obrotu.
Zabezpieczenie pomieszczeń następuje przez ich zamknięcie i opieczętowanie
lub zaplombowanie.
Zmiana sposobu zabezpieczeń, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 2
i 3, albo ich zdjęcie wymaga pisemnej zgody wojewódzkiego inspektora udzielonej na
wniosek jednostki kontrolowanej.
Odmowa udzielenia zgody, o której mowa w ust. 4, następuje w drodze
decyzji.
Art. 28.
zmienionyZ przebiegu kontroli sporządza się protokół, jeżeli przepisy Unii
Europejskiej lub przepisy odrębne w zakresie rynków rolnych nie stanowią inaczej.
W przypadku zgłoszenia zastrzeżeń organ kontrolujący rozpatruje je
w terminie 7 dni od dnia ich zgłoszenia oraz, jeżeli to konieczne, przeprowadza
dodatkowe czynności kontrolne w celu uzupełnienia stanu faktycznego opisanego
w protokole kontroli.
W przypadku uznania zgłoszonych zastrzeżeń wprowadza się zmiany
w formie aneksu do protokołu. Aneks do protokołu podpisują przeprowadzający
kontrolę i osoba, o której mowa w ust. 3.
W przypadku nieuwzględnienia zastrzeżeń w całości albo w części organ
kontrolujący przekazuje niezwłocznie, nie później niż w terminie, o którym mowa
w ust. 10, swoje stanowisko na piśmie podmiotowi kontrolowanemu zgłaszającemu
zastrzeżenia.
Przeprowadzający kontrolę albo organ kontrolujący może, z urzędu lub na
wniosek podmiotu kontrolowanego, prostować błędy pisarskie i rachunkowe lub inne
oczywiste pomyłki w protokole.
Protokół zawiera w szczególności:
czas trwania kontroli;
imię i nazwisko, stanowisko służbowe oraz numer legitymacji służbowej
inspektora przeprowadzającego kontrolę;
dane identyfikujące kontrolowanego;
opis stanu faktycznego, stwierdzonego w wyniku kontroli, ze szczególnym
uwzględnieniem ujawnionych nieprawidłowości oraz, jeżeli jest to możliwe,
z podaniem przyczyn ich powstania, a także osób odpowiedzialnych za ich
zaistnienie;
opis nieprawidłowości usuniętych w toku kontroli.
(uchylony)
Protokół sporządza się w dwóch jednobrzmiących egzemplarzach.
Protokół należy przedstawić kierownikowi jednostki kontrolowanej, a w razie
jego nieobecności – zastępcy kierownika lub innej osobie upoważnionej do
zastępowania kierownika, a w razie nieobecności tych osób – osobie uczestniczącej
w przeprowadzaniu kontroli.
Przed podpisaniem protokołu osoby, o których mowa w ust. 3, mają prawo
wnieść do niego swoje uwagi.
Protokół podpisują przeprowadzający kontrolę oraz osoba, o której mowa
w ust. 3; w przypadku odmowy złożenia podpisu przez osobę, o której mowa w ust. 3,
przeprowadzający kontrolę zamieści o tym wzmiankę w protokole.
Z wykonanych w toku kontroli czynności, w tym zabezpieczenia artykułów
rolno-spożywczych, dokumentów lub innych przedmiotów, dokonania oględzin,
pobrania próbek lub przeprowadzenia innych dowodów sporządza się odrębne
protokoły, chyba że w toku czynności kontrolnych nie stwierdzono nieprawidłowości.
O sporządzeniu odrębnych protokołów z wykonania poszczególnych
czynności, o których mowa w ust. 6, należy uczynić wzmiankę w protokole kontroli.
W razie niestwierdzenia nieprawidłowości powyższe czynności kontrolne
dokumentuje się w protokole kontroli.
Jeden egzemplarz protokołu pozostawia się osobie wymienionej w ust. 3.
(uchylony)
Podmiot kontrolowany może zgłosić do organu kontrolującego zastrzeżenia
do ustaleń zawartych w protokole w terminie 7 dni od dnia podpisania protokołu. kontroli sporządza się protokół, jeżeli przepisy Unii
Europejskiej lub przepisy odrębne w zakresie rynków rolnych nie stanowią inaczej.
W przypadku zgłoszenia zastrzeżeń organ kontrolujący rozpatruje je
w terminie 7 dni od dnia ich zgłoszenia oraz, jeżeli to konieczne, przeprowadza
dodatkowe czynności kontrolne w celu uzupełnienia stanu faktycznego opisanego
w protokole kontroli.
W przypadku uznania zgłoszonych zastrzeżeń wprowadza się zmiany
w formie aneksu do protokołu. Aneks do protokołu podpisują przeprowadzający
kontrolę i osoba, o której mowa w ust. 3.
W przypadku nieuwzględnienia zastrzeżeń w całości albo w części organ
kontrolujący przekazuje niezwłocznie, nie później niż w terminie, o którym mowa
w ust. 10, swoje stanowisko na piśmie podmiotowi kontrolowanemu zgłaszającemu
zastrzeżenia.
2023-10-09 13. Przeprowadzający kontrolę albo organ kontrolujący może, z urzędu lub na
wniosek podmiotu kontrolowanego, prostować błędy pisarskie i rachunkowe lub inne
oczywiste pomyłki w protokole.
Protokół zawiera w szczególności:
czas trwania kontroli;
imię i nazwisko, stanowisko służbowe oraz numer legitymacji służbowej
inspektora przeprowadzającego kontrolę;
dane identyfikujące kontrolowanego;
opis stanu faktycznego, stwierdzonego w wyniku kontroli, ze szczególnym
uwzględnieniem ujawnionych nieprawidłowości oraz, jeżeli jest to możliwe,
z podaniem przyczyn ich powstania, a także osób odpowiedzialnych za ich
zaistnienie;
opis nieprawidłowości usuniętych w toku kontroli.
(uchylony)
Protokół sporządza się w dwóch jednobrzmiących egzemplarzach.
2023-10-09 3. Protokół należy przedstawić kierownikowi jednostki kontrolowanej, a w razie
jego nieobecności – zastępcy kierownika lub innej osobie upoważnionej do
zastępowania kierownika, a w razie nieobecności tych osób – osobie uczestniczącej
w przeprowadzaniu kontroli.
Przed podpisaniem protokołu osoby, o których mowa w ust. 3, mają prawo
wnieść do niego swoje uwagi.
Protokół podpisują przeprowadzający kontrolę oraz osoba, o której mowa
w ust. 3; w przypadku odmowy złożenia podpisu przez osobę, o której mowa w ust. 3,
przeprowadzający kontrolę zamieści o tym wzmiankę w protokole.
Z wykonanych w toku kontroli czynności, w tym zabezpieczenia artykułów
rolno-spożywczych, dokumentów lub innych przedmiotów, dokonania oględzin,
pobrania próbek lub przeprowadzenia innych dowodów sporządza się odrębne
protokoły, chyba że w toku czynności kontrolnych nie stwierdzono nieprawidłowości.
O sporządzeniu odrębnych protokołów z wykonania poszczególnych
czynności, o których mowa w ust. 6, należy uczynić wzmiankę w protokole kontroli.
W razie niestwierdzenia nieprawidłowości powyższe czynności kontrolne
dokumentuje się w protokole kontroli.
Jeden egzemplarz protokołu pozostawia się osobie wymienionej w ust. 3.
(uchylony)
Podmiot kontrolowany może zgłosić do organu kontrolującego zastrzeżenia
do ustaleń zawartych w protokole w terminie 7 dni od dnia podpisania protokołu.
Art. 29.
zmienionyWykonując zadania, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 lit. a, e
oraz h–k, wojewódzki inspektor, w drodze decyzji, może:
2023-10-09 1) zakazać wprowadzania do obrotu artykułu rolno-spożywczego niespełniającego
wymagań jakości handlowej lub wymagań w zakresie transportu lub
składowania;
nakazać poddanie artykułu rolno-spożywczego, o którym mowa w pkt 1,
określonym zabiegom;
zakazać składowania artykułu rolno-spożywczego w nieodpowiednich
warunkach albo jego transportowania środkami transportu nienadającymi się do
tego celu;
przeklasyfikować artykuł rolno-spożywczy do niższej klasy, jeżeli artykuł ten nie
spełnia wymagań jakościowych dla danej klasy jakości handlowej;
nakazać zniszczenie artykułu rolno-spożywczego, o którym mowa w pkt 1, na
koszt jego posiadacza;
nakazać w punktach sprzedaży należących do podmiotu kontrolowanego
wycofanie z obrotu całej partii artykułu rolno-spożywczego zafałszowanego,
jeżeli stwierdzony rodzaj nieprawidłowości odnosi się do całej partii
produkcyjnej artykułu rolno-spożywczego.
Decyzje, o których mowa w ust. 1 pkt 1–3 i 6, mogą być wydane przed
zakończeniem kontroli.
Decyzje, o których mowa w ust. 1 pkt 1–3 i 6, podlegają natychmiastowemu
wykonaniu.
Właściwość miejscową organu Inspekcji w sprawach, o których mowa
w ust. 1, ustala się według miejsca przeprowadzenia kontroli.
Informacje zawarte w decyzjach, o których mowa w ust. 1, dotyczące
zafałszowania artykułów rolno-spożywczych, podaje się do publicznej wiadomości,
z pominięciem informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa oraz inne
tajemnice podlegające ochronie na podstawie przepisów odrębnych.
Art. 29a.
zmienionyWykonując zadanie, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 3a,
wojewódzki inspektor, w drodze decyzji, może:
zakazać wprowadzania do obrotu materiału lub wyrobu przeznaczonego do
kontaktu z żywnością niespełniającego wymagań określonych
w art. 3 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1935/2004 Parlamentu Europejskiego
i Rady z dnia 27 października 2004 r. w sprawie materiałów i wyrobów
przeznaczonych do kontaktu z żywnością oraz uchylającego dyrektywy
2023-10-09 80/590/EWG i 89/109/EWG (Dz. Urz. UE L 338 z 13.11.2004, str. 4, z późn.
zm.10));
nakazać poddanie materiału lub wyrobu, o którym mowa w pkt 1, określonym
zabiegom.
Do decyzji, o których mowa w ust. 1, przepisy art. 29 ust. 2–4 stosuje się
odpowiednio.
Art. 3.
zmienionyUżyte w ustawie określenia oznaczają:
artykuły rolno-spożywcze – produkty rolne, runo leśne, dziczyznę, organizmy
morskie i słodkowodne w postaci surowców, półproduktów oraz wyrobów
gotowych otrzymywanych z tych surowców i półproduktów, w tym środki
spożywcze i pasze przeznaczone dla zwierząt domowych;
artykuł rolno-spożywczy zafałszowany – produkt, którego skład jest niezgodny
z przepisami dotyczącymi jakości handlowej poszczególnych artykułów rolno-
-spożywczych, albo produkt, w którym zostały wprowadzone zmiany, w tym
zmiany dotyczące oznakowania, mające na celu ukrycie jego rzeczywistego
składu lub innych właściwości, jeżeli niezgodności te lub zmiany w istotny
sposób naruszają interesy konsumentów finalnych, w szczególności jeżeli:
dokonano zabiegów, które zmieniły lub ukryły jego rzeczywisty skład lub
nadały mu wygląd produktu zgodnego z przepisami dotyczącymi jakości
handlowej,
w oznakowaniu podano nazwę niezgodną z przepisami dotyczącymi jakości
handlowej poszczególnych artykułów rolno-spożywczych albo niezgodną
z prawdą,
w oznakowaniu podano niezgodne z prawdą dane w zakresie składu,
pochodzenia, terminu przydatności do spożycia lub daty minimalnej
trwałości, zawartości netto lub klasy jakości handlowej;
konsument finalny – konsumenta finalnego, w rozumieniu art. 3
pkt 18 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady
z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa
żywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności
oraz ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności;
sprzedaż na odległość – wprowadzanie do obrotu artykułów rolno-spożywczych
w ramach zorganizowanego systemu zawierania umów na odległość, bez
jednoczesnej fizycznej obecności stron, z wyłącznym wykorzystaniem co
najmniej jednego środka porozumiewania się na odległość, w tym sprzedaż,
o której mowa w art. 36 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady
(UE) 2017/625 z dnia 15 marca 2017 r. w sprawie kontroli urzędowych i innych
czynności urzędowych przeprowadzanych w celu zapewnienia stosowania prawa
żywnościowego i paszowego oraz zasad dotyczących zdrowia i dobrostanu
zwierząt, zdrowia roślin i środków ochrony roślin, zmieniającego rozporządzenia
Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001, (WE) nr 396/2005, (WE)
nr 1069/2009, (WE) nr 1107/2009, (UE) nr 1151/2012, (UE) nr 652/2014, (UE)
2016/429 i (UE) 2016/2031, rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2005 i (WE)
nr 1099/2009 oraz dyrektywy Rady 98/58/WE, 1999/74/WE, 2007/43/WE,
2008/119/WE i 2008/120/WE, oraz uchylającego rozporządzenia Parlamentu
Europejskiego i Rady (WE) nr 854/2004 i (WE) nr 882/2004, dyrektywy Rady
89/608/EWG, 89/662/EWG, 90/425/EWG, 91/496/EWG, 96/23/WE, 96/93/WE
i 97/78/WE oraz decyzję Rady 92/438/EWG (rozporządzenie w sprawie kontroli
urzędowych) (Dz. Urz. UE L 95 z 07.04.2017, str. 1, z późn. zm.<sup>2)</sup>);
zakup kontrolny – nabycie anonimowo przez pracownika Inspekcji Jakości
Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych artykułu rolno-spożywczego w celu
kontroli w zakresie jakości handlowej tego artykułu.
żywność (środek spożywczy) – każdą substancję lub produkt w rozumieniu
art. 2 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia
28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa
żywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności
oraz ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz. Urz.
WE L 31 z 01.02.2002);
(uchylony)
obrót – czynności w rozumieniu art. 3 pkt 8 rozporządzenia, o którym mowa
w pkt 2;
jakość handlowa – cechy artykułu rolno-spożywczego dotyczące jego
właściwości organoleptycznych, fizykochemicznych i mikrobiologicznych
w zakresie technologii produkcji, wielkości lub masy oraz wymagania
wynikające ze sposobu produkcji, opakowania, prezentacji i oznakowania,
nieobjęte wymaganiami sanitarnymi, weterynaryjnymi lub fitosanitarnymi;
(uchylony)
partia produkcyjna – określoną ilość artykułu rolno-spożywczego
wyprodukowanego, przetworzonego lub zapakowanego w praktycznie takich
samych warunkach;
próbka – część partii produkcyjnej pobraną jednorazowo, w sposób losowy,
w celu kontroli lub oceny w zakresie jakości handlowej artykułu rolno-
-spożywczego;
producent – osobę fizyczną, osobę prawną albo jednostkę organizacyjną
nieposiadającą osobowości prawnej, która:
produkuje lub paczkuje artykuły rolno-spożywcze, lub
wprowadza artykuły rolno-spożywcze do obrotu, jeżeli działalność ta jest
zarejestrowana na terytorium któregoś z państw członkowskich Unii
Europejskiej lub państw członkowskich Europejskiego Porozumienia
o Wolnym Handlu (EFTA) – stron umowy o Europejskim Obszarze
Gospodarczym;
artykuły rolno-spożywcze – produkty rolne, runo leśne, dziczyznę, organizmy
morskie i słodkowodne w postaci surowców, półproduktów oraz wyrobów
gotowych otrzymywanych z tych surowców i półproduktów, w tym środki
spożywcze i pasze przeznaczone dla zwierząt domowych;
artykuł rolno-spożywczy zafałszowany – produkt, którego skład jest niezgodny
z przepisami dotyczącymi jakości handlowej poszczególnych artykułów rolno-
-spożywczych, albo produkt, w którym zostały wprowadzone zmiany, w tym
zmiany dotyczące oznakowania, mające na celu ukrycie jego rzeczywistego
składu lub innych właściwości, jeżeli niezgodności te lub zmiany w istotny
sposób naruszają interesy konsumentów finalnych, w szczególności jeżeli:
dokonano zabiegów, które zmieniły lub ukryły jego rzeczywisty skład lub
nadały mu wygląd produktu zgodnego z przepisami dotyczącymi jakości
handlowej,
w oznakowaniu podano nazwę niezgodną z przepisami dotyczącymi jakości
handlowej poszczególnych artykułów rolno-spożywczych albo niezgodną
z prawdą,
w oznakowaniu podano niezgodne z prawdą dane w zakresie składu,
pochodzenia, terminu przydatności do spożycia lub daty minimalnej
trwałości, zawartości netto lub klasy jakości handlowej;
konsument finalny – konsumenta finalnego, w rozumieniu art. 3
pkt 18 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady
z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa
żywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności
oraz ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności;
sprzedaż na odległość – wprowadzanie do obrotu artykułów rolno-spożywczych
w ramach zorganizowanego systemu zawierania umów na odległość, bez
jednoczesnej fizycznej obecności stron, z wyłącznym wykorzystaniem co
najmniej jednego środka porozumiewania się na odległość, w tym sprzedaż,
o której mowa w art. 36 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady
2023-10-09 (UE) 2017/625 z dnia 15 marca 2017 r. w sprawie kontroli urzędowych i innych
czynności urzędowych przeprowadzanych w celu zapewnienia stosowania prawa
żywnościowego i paszowego oraz zasad dotyczących zdrowia i dobrostanu
zwierząt, zdrowia roślin i środków ochrony roślin, zmieniającego rozporządzenia
Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001, (WE) nr 396/2005, (WE)
nr 1069/2009, (WE) nr 1107/2009, (UE) nr 1151/2012, (UE) nr 652/2014, (UE)
2016/429 i (UE) 2016/2031, rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2005 i (WE)
nr 1099/2009 oraz dyrektywy Rady 98/58/WE, 1999/74/WE, 2007/43/WE,
2008/119/WE i 2008/120/WE, oraz uchylającego rozporządzenia Parlamentu
Europejskiego i Rady (WE) nr 854/2004 i (WE) nr 882/2004, dyrektywy Rady
89/608/EWG, 89/662/EWG, 90/425/EWG, 91/496/EWG, 96/23/WE, 96/93/WE
i 97/78/WE oraz decyzję Rady 92/438/EWG (rozporządzenie w sprawie kontroli
urzędowych) (Dz. Urz. UE L 95 z 07.04.2017, str. 1, z późn. zm.<sup>2)</sup>);
zakup kontrolny – nabycie anonimowo przez pracownika Inspekcji Jakości
Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych artykułu rolno-spożywczego w celu
kontroli w zakresie jakości handlowej tego artykułu.
żywność (środek spożywczy) – każdą substancję lub produkt w rozumieniu
art. 2 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia
28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa
żywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności
oraz ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz. Urz.
WE L 31 z 01.02.2002);
(uchylony)
obrót – czynności w rozumieniu art. 3 pkt 8 rozporządzenia, o którym mowa
w pkt 2;
jakość handlowa – cechy artykułu rolno-spożywczego dotyczące jego
właściwości organoleptycznych, fizykochemicznych i mikrobiologicznych
w zakresie technologii produkcji, wielkości lub masy oraz wymagania
wynikające ze sposobu produkcji, opakowania, prezentacji i oznakowania,
nieobjęte wymaganiami sanitarnymi, weterynaryjnymi lub fitosanitarnymi;
(uchylony)
partia produkcyjna – określoną ilość artykułu rolno-spożywczego
wyprodukowanego, przetworzonego lub zapakowanego w praktycznie takich
samych warunkach;
próbka – część partii produkcyjnej pobraną jednorazowo, w sposób losowy,
w celu kontroli lub oceny w zakresie jakości handlowej artykułu rolno-
-spożywczego;
2023-10-09 9) producent – osobę fizyczną, osobę prawną albo jednostkę organizacyjną
nieposiadającą osobowości prawnej, która:
produkuje lub paczkuje artykuły rolno-spożywcze, lub
wprowadza artykuły rolno-spożywcze do obrotu, jeżeli działalność ta jest
zarejestrowana na terytorium któregoś z państw członkowskich Unii
Europejskiej lub państw członkowskich Europejskiego Porozumienia
o Wolnym Handlu (EFTA) – stron umowy o Europejskim Obszarze
Gospodarczym;
Art. 31.
zmienionyOcena jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych, zwana dalej
„oceną”, dokonywana jest na wniosek zainteresowanego przedsiębiorcy.
Ocena polega na sprawdzeniu, czy artykuły rolno-spożywcze spełniają
wymagania w zakresie jakości handlowej określone w przepisach o jakości handlowej
oraz dodatkowe wymagania dotyczące tych artykułów, jeżeli ich spełnienie zostało
zadeklarowane przez producenta.
W celu dokonania oceny mogą być przeprowadzone badania laboratoryjne.
Po dokonaniu oceny wojewódzki inspektor wydaje świadectwo jakości
handlowej.
Za dokonanie czynności związanych z oceną, za przeprowadzenie badań
laboratoryjnych i wydanie świadectwa jakości handlowej pobiera się opłaty.
W przypadku artykułów rolno-spożywczych przewożonych jednym środkiem
transportu, w jednej ładowni lub w jednym kontenerze opłatę pobiera się za jedno
świadectwo jakości handlowej oraz za jedną ocenę.
Świadectwo jakości handlowej może być wydane podmiotowi, który nie
złożył wniosku o dokonanie oceny, jeżeli przedsiębiorca składający wniosek,
o którym mowa w ust. 1, wyraził na to zgodę.
Do niewniesionych w terminie opłat, o których mowa w ust. 5, mają
zastosowanie przepisy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Z przebiegu czynności pobierania próbek artykułów rolno-spożywczych dla
potrzeb oceny sporządza się protokół, do którego stosuje się odpowiednio przepisy
art. 28 ust. 3–6.
Minister właściwy do spraw rynków rolnych, w drodze rozporządzenia,
określi:
wzór świadectwa jakości handlowej, mając na względzie potrzebę prawidłowej
identyfikacji ocenianej partii artykułów rolno-spożywczych;
w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych stawki
opłat za dojazd do miejsca oceny, czynności związane z dokonaniem oceny,
badania laboratoryjne i wydawanie świadectw jakości handlowej oraz sposób
i termin wnoszenia tych opłat, mając na względzie zakres i rodzaj czynności
związanych z dokonaniem oceny oraz rzeczywiste koszty ponoszone w związku
z dokonywaniem oceny, przeprowadzaniem badań i wydawaniem świadectw
jakości handlowej.
„oceną”, dokonywana jest na wniosek zainteresowanego przedsiębiorcy.
Ocena polega na sprawdzeniu, czy artykuły rolno-spożywcze spełniają
wymagania w zakresie jakości handlowej określone w przepisach o jakości handlowej
oraz dodatkowe wymagania dotyczące tych artykułów, jeżeli ich spełnienie zostało
zadeklarowane przez producenta.
W celu dokonania oceny mogą być przeprowadzone badania laboratoryjne.
Po dokonaniu oceny wojewódzki inspektor wydaje świadectwo jakości
handlowej.
Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 188 z 18.07.2009,
str. 14.
2023-10-09 5. Za dokonanie czynności związanych z oceną, za przeprowadzenie badań
laboratoryjnych i wydanie świadectwa jakości handlowej pobiera się opłaty.
W przypadku artykułów rolno-spożywczych przewożonych jednym środkiem
transportu, w jednej ładowni lub w jednym kontenerze opłatę pobiera się za jedno
świadectwo jakości handlowej oraz za jedną ocenę.
Świadectwo jakości handlowej może być wydane podmiotowi, który nie
złożył wniosku o dokonanie oceny, jeżeli przedsiębiorca składający wniosek,
o którym mowa w ust. 1, wyraził na to zgodę.
Do niewniesionych w terminie opłat, o których mowa w ust. 5, mają
zastosowanie przepisy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Z przebiegu czynności pobierania próbek artykułów rolno-spożywczych dla
potrzeb oceny sporządza się protokół, do którego stosuje się odpowiednio przepisy
art. 28 ust. 3–6.
Minister właściwy do spraw rynków rolnych, w drodze rozporządzenia,
określi:
wzór świadectwa jakości handlowej, mając na względzie potrzebę prawidłowej
identyfikacji ocenianej partii artykułów rolno-spożywczych;
w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych stawki
opłat za dojazd do miejsca oceny, czynności związane z dokonaniem oceny,
badania laboratoryjne i wydawanie świadectw jakości handlowej oraz sposób
i termin wnoszenia tych opłat, mając na względzie zakres i rodzaj czynności
związanych z dokonaniem oceny oraz rzeczywiste koszty ponoszone w związku
z dokonywaniem oceny, przeprowadzaniem badań i wydawaniem świadectw
jakości handlowej.
Art. 32.
zmienionyBadania laboratoryjne związane z kontrolą jakości handlowej
artykułów rolno-spożywczych są przeprowadzane w laboratoriach Głównego
Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych, w tym w krajowych
laboratoriach referencyjnych, o których mowa w art. 100 rozporządzenia Parlamentu
Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 z dnia 15 marca 2017 r. w sprawie kontroli
urzędowych i innych czynności urzędowych przeprowadzanych w celu zapewnienia
stosowania prawa żywnościowego i paszowego oraz zasad dotyczących zdrowia
i dobrostanu zwierząt, zdrowia roślin i środków ochrony roślin, zmieniającego
rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001, (WE)
nr 396/2005, (WE) nr 1069/2009, (WE) nr 1107/2009, (UE) nr 1151/2012, (UE)
nr 652/2014, (UE) 2016/429 i (UE) 2016/2031, rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2005
i (WE) nr 1099/2009 oraz dyrektywy Rady 98/58/WE, 1999/74/WE, 2007/43/WE,
2008/119/WE i 2008/120/WE, oraz uchylającego rozporządzenia Parlamentu
Europejskiego i Rady (WE) nr 854/2004 i (WE) nr 882/2004, dyrektywy Rady
89/608/EWG, 89/662/EWG, 90/425/EWG, 91/496/EWG, 96/23/WE, 96/93/WE
i 97/78/WE oraz decyzję Rady 92/438/EWG (rozporządzenie w sprawie kontroli
urzędowych).
Badania laboratoryjne związane z oceną są przeprowadzane w laboratoriach
Głównego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych albo
w innych laboratoriach posiadających akredytację.
W uzasadnionych przypadkach badania laboratoryjne, o których mowa
w ust. 1 i 2, mogą być przeprowadzane na zlecenie właściwego organu Inspekcji przez
inne wyspecjalizowane w danym zakresie laboratoria.
Badania laboratoryjne związane z kontrolą jakości handlowej artykułów
rolno-spożywczych są finansowane ze środków Głównego Inspektoratu Jakości
Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych.
(uchylony)
Minister właściwy do spraw rynków rolnych wyznacza, w drodze
rozporządzenia, krajowe laboratoria referencyjne w zakresie jakości handlowej
artykułów rolno-spożywczych oraz określa przedmiot i rodzaje badań
przeprowadzanych przez te laboratoria, mając na względzie zapewnienie rzetelności
i obiektywności wyników badań przeprowadzanych przez te laboratoria.
laboratoryjne związane z kontrolą jakości handlowej
artykułów rolno-spożywczych są przeprowadzane w laboratoriach Głównego
Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych, w tym w krajowych
laboratoriach referencyjnych, o których mowa w art. 100 rozporządzenia Parlamentu
Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 z dnia 15 marca 2017 r. w sprawie kontroli
urzędowych i innych czynności urzędowych przeprowadzanych w celu zapewnienia
stosowania prawa żywnościowego i paszowego oraz zasad dotyczących zdrowia
i dobrostanu zwierząt, zdrowia roślin i środków ochrony roślin, zmieniającego
rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001, (WE)
2023-10-09 nr 396/2005, (WE) nr 1069/2009, (WE) nr 1107/2009, (UE) nr 1151/2012, (UE)
nr 652/2014, (UE) 2016/429 i (UE) 2016/2031, rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2005
i (WE) nr 1099/2009 oraz dyrektywy Rady 98/58/WE, 1999/74/WE, 2007/43/WE,
2008/119/WE i 2008/120/WE, oraz uchylającego rozporządzenia Parlamentu
Europejskiego i Rady (WE) nr 854/2004 i (WE) nr 882/2004, dyrektywy Rady
89/608/EWG, 89/662/EWG, 90/425/EWG, 91/496/EWG, 96/23/WE, 96/93/WE
i 97/78/WE oraz decyzję Rady 92/438/EWG (rozporządzenie w sprawie kontroli
urzędowych).
Badania laboratoryjne związane z oceną są przeprowadzane w laboratoriach
Głównego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych albo
w innych laboratoriach posiadających akredytację.
W uzasadnionych przypadkach badania laboratoryjne, o których mowa
w ust. 1 i 2, mogą być przeprowadzane na zlecenie właściwego organu Inspekcji przez
inne wyspecjalizowane w danym zakresie laboratoria.
Badania laboratoryjne związane z kontrolą jakości handlowej artykułów
rolno-spożywczych są finansowane ze środków Głównego Inspektoratu Jakości
Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych.
(uchylony)
Minister właściwy do spraw rynków rolnych wyznacza, w drodze
rozporządzenia, krajowe laboratoria referencyjne w zakresie jakości handlowej
artykułów rolno-spożywczych oraz określa przedmiot i rodzaje badań
przeprowadzanych przez te laboratoria, mając na względzie zapewnienie rzetelności
i obiektywności wyników badań przeprowadzanych przez te laboratoria.
Art. 33.
zmienionyDo kontroli, oceny lub ustalania klas jakości handlowej artykułów
rolno-spożywczych stosuje się urządzenia, które uzyskały pozytywną opinię
właściwej jednostki, a pomiar dokonany za pomocą tych urządzeń zapewnia
otrzymanie obiektywnych i wiarygodnych wyników w zakresie wymagań jakości
handlowej.
Minister właściwy do spraw rynków rolnych może określić, w drodze
rozporządzenia, metody oceny, dopuszczalne tolerancje błędów oraz jednostki
właściwe do wydawania opinii o urządzeniach, o których mowa w ust. 1, mając na
względzie potencjał badawczy i zakres działania tych jednostek.
2023-10-09
Art. 35.
zmienionyPracownicy Inspekcji mogą pobierać próbki lub ustalać klasy jakości
handlowej określonych artykułów rolno-spożywczych na zlecenie zainteresowanych
przedsiębiorców.
Informacje zawarte w rejestrze rzeczoznawców są udostępniane na wniosek,
z tym że informacje, o których mowa w ust. 6:
pkt 2, 4, 5 i 8, są udostępniane wyłącznie sądom, organom ścigania oraz organom
administracji rządowej – w zakresie niezbędnym do realizacji ich zadań
ustawowych;
pkt 3 i 5, są udostępniane za zgodą rzeczoznawcy wyrażoną w formie pisemnej
lub elektronicznej.
Informacje, o których mowa w ust. 6 pkt 8 lit. d, podlegają wykreśleniu
z rejestru rzeczoznawców z dniem przedawnienia karalności czynów zabronionych
albo zatarcia ukarania.
Zmianę informacji, o których mowa w ust. 6 pkt 1–5 oraz pkt 8 lit. a,
rzeczoznawca zgłasza wojewódzkiemu inspektorowi w terminie 7 dni od dnia jej
zaistnienia.
Wojewódzki inspektor, po otrzymaniu zgłoszenia, o którym mowa w ust. 12,
niezwłocznie aktualizuje wpisy w rejestrze rzeczoznawców.
Wojewódzki inspektor ustala, co najmniej raz na 3 lata, czy dane osobowe
zgromadzone w rejestrze rzeczoznawców są niezbędne do realizacji celów
określonych w ust. 7, i wykreśla z rejestru rzeczoznawców dane osobowe zbędne do
realizacji tych celów.
Dane osobowe zawarte w rejestrze rzeczoznawców są przetwarzane do dnia,
w którym upływa 5 lat od dnia wykreślenia rzeczoznawcy z tego rejestru. Dane,
o których mowa w ust. 6 pkt 4, usuwa się z rejestru rzeczoznawców niezwłocznie po
wykreśleniu rzeczoznawcy z tego rejestru.
Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze
rozporządzenia, sposób i tryb występowania do wojewódzkiego inspektora
o udostępnienie danych osobowych z rejestru rzeczoznawców oraz udostępniania
wnioskodawcom danych osobowych zawartych w rejestrze rzeczoznawców, mając na
uwadze konieczność zapewnienia właściwej identyfikacji wnioskodawcy oraz
ochrony danych osobowych.
Oprócz pracowników Inspekcji:
próbki artykułów rolno-spożywczych danego rodzaju mogą pobierać również
osoby posiadające wiedzę praktyczną i teoretyczną z zakresu pobierania próbek
artykułów rolno-spożywczych tego rodzaju, potwierdzoną egzaminem zdanym
przed komisją kwalifikacyjną powołaną przez Głównego Inspektora,
klasy jakości tusz zwierząt rzeźnych mogą ustalać również osoby posiadające
wiedzę praktyczną i teoretyczną z zakresu ustalania klas jakości tusz zwierząt
rzeźnych, potwierdzoną egzaminem zdanym przed komisją kwalifikacyjną
powołaną przez Głównego Inspektora,
klasy jakości świeżych owoców i warzyw mogą ustalać również osoby, które
odbyły szkolenie w zakresie zasad ustalania klas jakości świeżych owoców
i warzyw:
przeprowadzone przez wojewódzkiego inspektora lub podmiot
upoważniony przez Głównego Inspektora lub
o którym mowa w art. 12 ust. 3 lit. a rozporządzenia wykonawczego
Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiającego
szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007
w odniesieniu do sektora owoców i warzyw oraz sektora przetworzonych
owoców i warzyw (Dz. U. UE L 157 z 15.06.2011), zatwierdzone przez
właściwy organ innego państwa,
pobierać próbki lub ustalać klasy jakości handlowej określonych artykułów
rolno-spożywczych mogą również osoby, wobec których decyzja o uznaniu
kwalifikacji, wydana na podstawie przepisów o zasadach uznawania kwalifikacji
zawodowych nabytych w państwach członkowskich Unii Europejskiej, stała się
ostateczna
– wpisane do rejestru rzeczoznawców, zwane dalej „rzeczoznawcami”.
Egzamin, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, jest zdawany co 3 lata.
Upoważnienie do prowadzenia szkoleń w zakresie, o którym mowa w ust. 2
pkt 3, może być wydane, jeżeli podmiot ubiegający się o to upoważnienie zapewnia:
odpowiednie warunki kadrowe do prowadzenia szkoleń w tym zakresie,
w szczególności posiadanie przez osoby prowadzące szkolenia odpowiednich
kwalifikacji: ukończenia studiów wyższych oraz posiadania wiedzy teoretycznej
i co najmniej 5-letniego doświadczenia zawodowego z zakresu zagadnień
objętych przedmiotem szkolenia;
przeprowadzenie szkoleń zgodnie z programem szkolenia odpowiadającym
warunkom określonym w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie
art. 38.
O wydaniu upoważnienia do prowadzenia szkoleń w zakresie, o którym
mowa w ust. 2 pkt 3, rozstrzyga Główny Inspektor, w drodze decyzji, na wniosek
podmiotu ubiegającego się o to upoważnienie.
Wniosek o wydanie upoważnienia do prowadzenia szkoleń, poza elementami
podania określonymi w art. 63 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks
postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775 i 803), zawiera:
program szkolenia;
imiona i nazwiska osób mających prowadzić szkolenia oraz wskazanie
posiadanych przez nie kwalifikacji do prowadzenia takich szkoleń.
Do wniosku dołącza się dokumenty potwierdzające posiadanie przez osoby
mające prowadzić szkolenia kwalifikacji do ich prowadzenia.
Główny Inspektor cofa, w drodze decyzji, upoważnienie do prowadzenia
szkoleń w zakresie, o którym mowa w ust. 2 pkt 3, jeżeli upoważniony podmiot nie
spełnia wymagań, o których mowa w ust. 2b pkt 1 lub 2.
Wojewódzki inspektor właściwy ze względu na miejsce zamieszkania
rzeczoznawcy, a w przypadku osób niemających miejsca zamieszkania na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej − wojewódzki inspektor właściwy dla województwa
mazowieckiego, prowadzi w formie elektronicznej przy użyciu systemu
teleinformatycznego Głównego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów
Rolno-Spożywczych rejestr rzeczoznawców, według specjalizacji w zakresie
rodzajów artykułów rolno-spożywczych.
Wpis do rejestru rzeczoznawców jest dokonywany na wniosek, który
zawiera:
imię i nazwisko;
miejsce zamieszkania;
adres do korespondencji;
numer PESEL, a w razie jego braku – serię i numer dokumentu potwierdzającego
tożsamość oraz obywatelstwo;
numer telefonu lub adres poczty elektronicznej, o ile wnioskodawca je posiada;
określenie rodzaju uprawnień;
informacje o stałych miejscach, w których wnioskodawca zamierza wykonywać
działalność.
Wojewódzki inspektor odmawia wpisu do rejestru rzeczoznawców
w przypadku:
niezdania egzaminu, o którym mowa w ust. 2 pkt 1 lub 2;
nieodbycia szkolenia, o którym mowa w ust. 2 pkt 3;
nieuzyskania decyzji, o której mowa w ust. 2 pkt 4.
Decyzję o wpisie, odmowie wpisu bądź skreśleniu z rejestru rzeczoznawców
wydaje wojewódzki inspektor prowadzący rejestr rzeczoznawców.
Decyzja o wpisie i odmowie wpisu do rejestru rzeczoznawców jest
ostateczna.
Osobie wpisanej do rejestru rzeczoznawców wojewódzki inspektor wydaje
zaświadczenie o wpisie oraz imienną pieczęć.
Rejestr rzeczoznawców zawiera następujące informacje dotyczące
rzeczoznawcy:
imię i nazwisko;
miejsce zamieszkania;
adres do korespondencji;
numer PESEL, a w razie jego braku – serię i numer dokumentu potwierdzającego
tożsamość oraz obywatelstwo;
numer telefonu lub adres poczty elektronicznej, o ile rzeczoznawca je posiada;
określenie rodzaju uprawnień wraz z datą ich nabycia lub przedłużenia, a także
datę utraty danego rodzaju uprawnień – w przypadku gdy rzeczoznawca utracił
wyłącznie część uprawnień;
datę skreślenia z rejestru;
informacje o:
stałych miejscach wykonywania działalności rzeczoznawcy, jeżeli
rzeczoznawca stale wykonuje działalność w określonych miejscach,
wynikach kontroli przeprowadzanych w ciągu ostatnich 5 lat,
decyzjach wydanych na podstawie art. 37 ust. 1 pkt 2–7 i ust. 4 w ciągu
ostatnich 5 lat,
karach nałożonych w ciągu ostatnich 5 lat przez organy Inspekcji na
rzeczoznawców za popełnione czyny zabronione wymienione
w art. 40 ust. 1 pkt 3 i ust. 4b, a także o wnioskach o ukaranie
skierowanych przez organy Inspekcji do sądów i sposobie rozstrzygnięcia
sprawy przez sąd,
upomnieniach, o których mowa w art. 37 ust. 4, udzielonych w ciągu
ostatnich 5 lat.
Informacje zawarte w rejestrze rzeczoznawców są wykorzystywane do:
celów sprawozdawczych;
przeprowadzania analizy ryzyka na rynku artykułów rolno-spożywczych
i typowania podmiotów, które będą podlegały kontroli;
oceny dotychczasowej działalności rzeczoznawców.
Informacje zawarte w rejestrze rzeczoznawców są zabezpieczone przed
dostępem osób trzecich.
Do informacji zawartych w rejestrze rzeczoznawców, w zakresie niezbędnym
do realizacji zadań ustawowych, mają dostęp wyłącznie organy Inspekcji oraz
pracownicy tych organów posiadający imienne upoważnienie wystawione przez te
organy w zakresie określonym w tym upoważnieniu.
handlowej określonych artykułów rolno-spożywczych na zlecenie zainteresowanych
przedsiębiorców.
Informacje zawarte w rejestrze rzeczoznawców są udostępniane na wniosek,
z tym że informacje, o których mowa w ust. 6:
pkt 2, 4, 5 i 8, są udostępniane wyłącznie sądom, organom ścigania oraz organom
administracji rządowej – w zakresie niezbędnym do realizacji ich zadań
ustawowych;
2023-10-09 2) pkt 3 i 5, są udostępniane za zgodą rzeczoznawcy wyrażoną w formie pisemnej
lub elektronicznej.
Informacje, o których mowa w ust. 6 pkt 8 lit. d, podlegają wykreśleniu
z rejestru rzeczoznawców z dniem przedawnienia karalności czynów zabronionych
albo zatarcia ukarania.
Zmianę informacji, o których mowa w ust. 6 pkt 1–5 oraz pkt 8 lit. a,
rzeczoznawca zgłasza wojewódzkiemu inspektorowi w terminie 7 dni od dnia jej
zaistnienia.
Wojewódzki inspektor, po otrzymaniu zgłoszenia, o którym mowa w ust. 12,
niezwłocznie aktualizuje wpisy w rejestrze rzeczoznawców.
Wojewódzki inspektor ustala, co najmniej raz na 3 lata, czy dane osobowe
zgromadzone w rejestrze rzeczoznawców są niezbędne do realizacji celów
określonych w ust. 7, i wykreśla z rejestru rzeczoznawców dane osobowe zbędne do
realizacji tych celów.
Dane osobowe zawarte w rejestrze rzeczoznawców są przetwarzane do dnia,
w którym upływa 5 lat od dnia wykreślenia rzeczoznawcy z tego rejestru. Dane,
o których mowa w ust. 6 pkt 4, usuwa się z rejestru rzeczoznawców niezwłocznie po
wykreśleniu rzeczoznawcy z tego rejestru.
Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze
rozporządzenia, sposób i tryb występowania do wojewódzkiego inspektora
o udostępnienie danych osobowych z rejestru rzeczoznawców oraz udostępniania
wnioskodawcom danych osobowych zawartych w rejestrze rzeczoznawców, mając na
uwadze konieczność zapewnienia właściwej identyfikacji wnioskodawcy oraz
ochrony danych osobowych.
Oprócz pracowników Inspekcji:
próbki artykułów rolno-spożywczych danego rodzaju mogą pobierać również
osoby posiadające wiedzę praktyczną i teoretyczną z zakresu pobierania próbek
artykułów rolno-spożywczych tego rodzaju, potwierdzoną egzaminem zdanym
przed komisją kwalifikacyjną powołaną przez Głównego Inspektora,
klasy jakości tusz zwierząt rzeźnych mogą ustalać również osoby posiadające
wiedzę praktyczną i teoretyczną z zakresu ustalania klas jakości tusz zwierząt
rzeźnych, potwierdzoną egzaminem zdanym przed komisją kwalifikacyjną
powołaną przez Głównego Inspektora,
klasy jakości świeżych owoców i warzyw mogą ustalać również osoby, które
odbyły szkolenie w zakresie zasad ustalania klas jakości świeżych owoców
i warzyw:
przeprowadzone przez wojewódzkiego inspektora lub podmiot
upoważniony przez Głównego Inspektora lub
o którym mowa w art. 12 ust. 3 lit. a rozporządzenia wykonawczego
Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiającego
szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007
w odniesieniu do sektora owoców i warzyw oraz sektora przetworzonych
owoców i warzyw (Dz. U. UE L 157 z 15.06.2011), zatwierdzone przez
właściwy organ innego państwa,
pobierać próbki lub ustalać klasy jakości handlowej określonych artykułów
rolno-spożywczych mogą również osoby, wobec których decyzja o uznaniu
kwalifikacji, wydana na podstawie przepisów o zasadach uznawania kwalifikacji
2023-10-09 zawodowych nabytych w państwach członkowskich Unii Europejskiej, stała się
ostateczna
– wpisane do rejestru rzeczoznawców, zwane dalej „rzeczoznawcami”.
Egzamin, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, jest zdawany co 3 lata.
Upoważnienie do prowadzenia szkoleń w zakresie, o którym mowa w ust. 2
pkt 3, może być wydane, jeżeli podmiot ubiegający się o to upoważnienie zapewnia:
odpowiednie warunki kadrowe do prowadzenia szkoleń w tym zakresie,
w szczególności posiadanie przez osoby prowadzące szkolenia odpowiednich
kwalifikacji: ukończenia studiów wyższych oraz posiadania wiedzy teoretycznej
i co najmniej 5-letniego doświadczenia zawodowego z zakresu zagadnień
objętych przedmiotem szkolenia;
przeprowadzenie szkoleń zgodnie z programem szkolenia odpowiadającym
warunkom określonym w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie
art. 38.
O wydaniu upoważnienia do prowadzenia szkoleń w zakresie, o którym
mowa w ust. 2 pkt 3, rozstrzyga Główny Inspektor, w drodze decyzji, na wniosek
podmiotu ubiegającego się o to upoważnienie.
Wniosek o wydanie upoważnienia do prowadzenia szkoleń, poza elementami
podania określonymi w art. 63 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks
postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775 i 803), zawiera:
program szkolenia;
imiona i nazwiska osób mających prowadzić szkolenia oraz wskazanie
posiadanych przez nie kwalifikacji do prowadzenia takich szkoleń.
Do wniosku dołącza się dokumenty potwierdzające posiadanie przez osoby
mające prowadzić szkolenia kwalifikacji do ich prowadzenia.
Główny Inspektor cofa, w drodze decyzji, upoważnienie do prowadzenia
szkoleń w zakresie, o którym mowa w ust. 2 pkt 3, jeżeli upoważniony podmiot nie
spełnia wymagań, o których mowa w ust. 2b pkt 1 lub 2.
Wojewódzki inspektor właściwy ze względu na miejsce zamieszkania
rzeczoznawcy, a w przypadku osób niemających miejsca zamieszkania na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej − wojewódzki inspektor właściwy dla województwa
mazowieckiego, prowadzi w formie elektronicznej przy użyciu systemu
teleinformatycznego Głównego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów
2023-10-09 Rolno-Spożywczych rejestr rzeczoznawców, według specjalizacji w zakresie
rodzajów artykułów rolno-spożywczych.
Wpis do rejestru rzeczoznawców jest dokonywany na wniosek, który
zawiera:
imię i nazwisko;
miejsce zamieszkania;
adres do korespondencji;
numer PESEL, a w razie jego braku – serię i numer dokumentu potwierdzającego
tożsamość oraz obywatelstwo;
numer telefonu lub adres poczty elektronicznej, o ile wnioskodawca je posiada;
określenie rodzaju uprawnień;
informacje o stałych miejscach, w których wnioskodawca zamierza wykonywać
działalność.
Wojewódzki inspektor odmawia wpisu do rejestru rzeczoznawców
w przypadku:
niezdania egzaminu, o którym mowa w ust. 2 pkt 1 lub 2;
nieodbycia szkolenia, o którym mowa w ust. 2 pkt 3;
nieuzyskania decyzji, o której mowa w ust. 2 pkt 4.
Decyzję o wpisie, odmowie wpisu bądź skreśleniu z rejestru rzeczoznawców
wydaje wojewódzki inspektor prowadzący rejestr rzeczoznawców.
Decyzja o wpisie i odmowie wpisu do rejestru rzeczoznawców jest
ostateczna.
Osobie wpisanej do rejestru rzeczoznawców wojewódzki inspektor wydaje
zaświadczenie o wpisie oraz imienną pieczęć.
Rejestr rzeczoznawców zawiera następujące informacje dotyczące
rzeczoznawcy:
imię i nazwisko;
miejsce zamieszkania;
adres do korespondencji;
numer PESEL, a w razie jego braku – serię i numer dokumentu potwierdzającego
tożsamość oraz obywatelstwo;
numer telefonu lub adres poczty elektronicznej, o ile rzeczoznawca je posiada;
2023-10-09 6) określenie rodzaju uprawnień wraz z datą ich nabycia lub przedłużenia, a także
datę utraty danego rodzaju uprawnień – w przypadku gdy rzeczoznawca utracił
wyłącznie część uprawnień;
datę skreślenia z rejestru;
informacje o:
stałych miejscach wykonywania działalności rzeczoznawcy, jeżeli
rzeczoznawca stale wykonuje działalność w określonych miejscach,
wynikach kontroli przeprowadzanych w ciągu ostatnich 5 lat,
decyzjach wydanych na podstawie art. 37 ust. 1 pkt 2–7 i ust. 4 w ciągu
ostatnich 5 lat,
karach nałożonych w ciągu ostatnich 5 lat przez organy Inspekcji na
rzeczoznawców za popełnione czyny zabronione wymienione
w art. 40 ust. 1 pkt 3 i ust. 4b, a także o wnioskach o ukaranie
skierowanych przez organy Inspekcji do sądów i sposobie rozstrzygnięcia
sprawy przez sąd,
upomnieniach, o których mowa w art. 37 ust. 4, udzielonych w ciągu
ostatnich 5 lat.
Informacje zawarte w rejestrze rzeczoznawców są wykorzystywane do:
celów sprawozdawczych;
przeprowadzania analizy ryzyka na rynku artykułów rolno-spożywczych
i typowania podmiotów, które będą podlegały kontroli;
oceny dotychczasowej działalności rzeczoznawców.
Informacje zawarte w rejestrze rzeczoznawców są zabezpieczone przed
dostępem osób trzecich.
Do informacji zawartych w rejestrze rzeczoznawców, w zakresie niezbędnym
do realizacji zadań ustawowych, mają dostęp wyłącznie organy Inspekcji oraz
pracownicy tych organów posiadający imienne upoważnienie wystawione przez te
organy w zakresie określonym w tym upoważnieniu.
Art. 35a.
zmienionyUdział w egzaminach, o których mowa w art. 35 ust. 2 pkt 1 i 2, oraz
w szkoleniu, o którym mowa w art. 35 ust. 2 pkt 3 lit. a, podlega opłacie, która wynosi
w przypadku:
egzaminów – 5% przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej
ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku
Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” na podstawie art. 20
pkt 1 lit. a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu
Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1251 i 1429), zwanego dalej
2023-10-09 „przeciętnym wynagrodzeniem”, za rok poprzedzający rok przeprowadzenia
egzaminu;
szkolenia – 1% przeciętnego wynagrodzenia za rok poprzedzający rok
przeprowadzenia szkolenia – za godzinę szkolenia.
Opłaty, o których mowa w ust. 1, stanowią dochód budżetu państwa i są
wpłacane na rachunek:
Głównego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych –
w przypadku egzaminów, o których mowa w art. 35 ust. 2 pkt 1 i 2;
wojewódzkiego inspektoratu jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych –
w przypadku szkolenia, o którym mowa w art. 35 ust. 2 pkt 3 lit. a.
W przypadku gdy szkolenie, o którym mowa w art. 35 ust. 2 pkt 3 lit. a,
przeprowadza podmiot upoważniony przez Głównego Inspektora, opłaty za udział
w szkoleniu, o których mowa w ust. 1, stanowią przychód tego podmiotu.
Art. 36.
zmienionyRzeczoznawcy z przeprowadzonych czynności sporządzają protokół.
W zakresie ustalania klas jakości tusz zwierząt rzeźnych dopuszcza się
sporządzanie protokołów w postaci wydruku komputerowego.
Protokół należy przedstawić kierownikowi jednostki, w której wykonywane są
czynności.
Kierownik jednostki ma prawo wnosić do protokołu swoje uwagi. O braku
uwag należy uczynić wzmiankę w protokole.
Protokół sporządza się co najmniej w 2 egzemplarzach. Jeden egzemplarz
protokołu pozostawia się osobie, o której mowa w ust. 2.
2023-10-09 5. Protokół przechowuje się co najmniej rok od daty jego sporządzenia,
z wyłączeniem protokołu z nadawania klasy tuszom wieprzowym, który przechowuje
się przez 4 tygodnie od daty jego sporządzenia.
Art. 37.
zmienionySkreślenie z rejestru rzeczoznawców następuje w przypadku:
2023-10-09 1) upływu 3 lat od dnia zdania egzaminu, o którym mowa w art. 35 ust. 2 pkt 2,
chyba że przed upływem tego okresu rzeczoznawca ponownie zda taki egzamin;
nieprzestrzegania przepisów dotyczących wykonywanych czynności;
wykazania oczywistej nieudolności lub niedbałości przy wykonywaniu
obowiązków;
nieuzasadnionej odmowy przeprowadzenia klasyfikacji artykułu rolno-
-spożywczego;
nierzetelnego i stronniczego wykonywania obowiązków;
skazania prawomocnym wyrokiem za przestępstwo popełnione z winy umyślnej;
rezygnacji złożonej przez rzeczoznawcę;
śmierci.
Skreślenie z rejestru rzeczoznawców w przypadkach, o których mowa w ust. 1
pkt 1 i 8, następuje z mocy prawa, bez wydania decyzji.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, jeżeli w dotychczasowej
działalności rzeczoznawcy nie stwierdzano istotnych uchybień, a podmiot zlecający
czynności nie poniósł szkody, skreślenie z rejestru rzeczoznawców nie następuje.
W przypadku określonym w ust. 3, wojewódzki inspektor kieruje do
rzeczoznawcy pisemne upomnienie, wskazując popełnione naruszenia oraz nakazując
rzeczoznawcy podjęcie określonych działań naprawczych w wyznaczonym terminie.
W razie niewykonania tych działań naprawczych w terminie wojewódzki inspektor
skreśla rzeczoznawcę z rejestru rzeczoznawców.
Art. 38.
zmienionyMinister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze
rozporządzenia:
sposób przeprowadzania egzaminów, o których mowa w art. 22 ust. 2 pkt 2 oraz
art. 35 ust. 2 pkt 1 i 2, oraz sposób powoływania i skład komisji kwalifikacyjnej,
szczegółowy tryb ubiegania się o udzielenie upoważnienia oraz szczegółowe
wymagania do uzyskania przez podmiot upoważnienia do prowadzenia szkoleń
w zakresie, o którym mowa w art. 35 ust. 2 pkt 3 lit. a,
wzory zaświadczeń o wpisie do rejestru rzeczoznawców, pieczęci imiennej
wydawanej rzeczoznawcom i protokołów z przeprowadzonych przez
rzeczoznawcę czynności
– mając na względzie zapewnienie rzetelnej i obiektywnej kontroli artykułów rolno-
-spożywczych.
2023-10-09
Art. 39.
zmienionyPodmiot kontrolowany jest obowiązany wnieść opłaty za czynności
przeprowadzone w ramach kontroli:
granicznej jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych – w wyniku której
stwierdzono, że artykuły rolno-spożywcze nie odpowiadają wymaganiom
w zakresie jakości handlowej wynikającym z przepisów o jakości handlowej lub
wymaganiom dodatkowym zadeklarowanym przez producenta;
jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych innej niż określona w pkt 1,
w tym kontroli sprzedaży na odległość, a także kontroli przeprowadzonej na
podstawie przepisów odrębnych – w wyniku której stwierdzono, że artykuły
rolno-spożywcze nie odpowiadają wymaganiom w zakresie jakości handlowej
wynikającym z przepisów o jakości handlowej lub wymaganiom dodatkowym
zadeklarowanym przez producenta;
prawidłowości wprowadzania do obrotu i oznakowania materiałów i wyrobów
przeznaczonych do kontaktu z żywnością – w wyniku której stwierdzono, że
materiały lub wyroby przeznaczone do kontaktu z żywnością są wprowadzane
do obrotu i oznakowane niezgodnie z obowiązującymi przepisami dotyczącymi
materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością.
Maksymalna wysokość opłat, o których mowa w ust. 1, wynosi:
dwukrotność przeciętnego wynagrodzenia za rok poprzedzający rok nałożenia
opłaty – w przypadku opłaty za przeprowadzone badania laboratoryjne;
jednokrotność przeciętnego wynagrodzenia za rok poprzedzający rok nałożenia
kary – w przypadku opłaty za pozostałe czynności kontrolne.
Minister właściwy do spraw rynków rolnych w porozumieniu z ministrem
właściwym do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, stawki
opłat, o których mowa w ust. 1, mając na względzie koszty pobrania próbek, koszty
dojazdu osób pobierających próbki, a także koszty przeprowadzonych badań
laboratoryjnych i innych czynności związanych z dokonaniem kontroli.
Wysokość opłat, o których mowa w ust. 1, ustala:
Główny Inspektor – w przypadku opłaty za przeprowadzone badania
laboratoryjne;
wojewódzki inspektor – w przypadku opłaty za pozostałe czynności kontrolne.
Wysokość opłat, o których mowa w ust. 1, jest przekazywana
kontrolowanemu w formie informacji zawierającej sposób obliczenia tej opłaty,
w terminie 30 dni od dnia podpisania protokołu z kontroli albo przekazania wyników
badań laboratoryjnych, jeżeli ich przekazanie nastąpiło po podpisaniu protokołu
z kontroli.
Kontrolowany wnosi opłatę, o której mowa w ust. 1, na rachunek bankowy
odpowiednio Głównego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów
Rolno-Spożywczych albo wojewódzkiego inspektoratu jakości handlowej artykułów
rolno-spożywczych w terminie 30 dni od dnia doręczenia informacji, o której mowa
w ust. 3.
W przypadku niewniesienia opłaty, o której mowa w ust. 1, zgodnie z ust. 4,
odpowiednio Główny Inspektor albo wojewódzki inspektor wydaje decyzję w sprawie
wysokości tej opłaty.
Do opłat, o których mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy działu III
ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2022 r. poz. 2651,
z późn. zm.<sup>11)</sup>), z tym że uprawnienia organów podatkowych przysługują Głównemu
Inspektorowi oraz wojewódzkiemu inspektorowi.
Zobowiązanie wynikające z informacji, o której mowa w ust. 3, nie powstaje,
jeżeli informacja ta została doręczona kontrolowanemu po upływie 5 lat od końca roku
kalendarzowego, w którym przeprowadzono kontrolę.
Opłaty, o których mowa w ust. 1, podlegają przymusowemu ściągnięciu
w trybie określonym w przepisach o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
W przypadku gdy badania laboratoryjne zostały zlecone wyspecjalizowanym
laboratoriom, o których mowa w art. 32 ust. 3, opłata za przeprowadzenie tych badań
jest równa kosztom badań określonym przez te laboratoria.
przeprowadzone w ramach kontroli:
granicznej jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych – w wyniku której
stwierdzono, że artykuły rolno-spożywcze nie odpowiadają wymaganiom
w zakresie jakości handlowej wynikającym z przepisów o jakości handlowej lub
wymaganiom dodatkowym zadeklarowanym przez producenta;
jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych innej niż określona w pkt 1,
w tym kontroli sprzedaży na odległość, a także kontroli przeprowadzonej na
podstawie przepisów odrębnych – w wyniku której stwierdzono, że artykuły
rolno-spożywcze nie odpowiadają wymaganiom w zakresie jakości handlowej
wynikającym z przepisów o jakości handlowej lub wymaganiom dodatkowym
zadeklarowanym przez producenta;
prawidłowości wprowadzania do obrotu i oznakowania materiałów i wyrobów
przeznaczonych do kontaktu z żywnością – w wyniku której stwierdzono, że
materiały lub wyroby przeznaczone do kontaktu z żywnością są wprowadzane
do obrotu i oznakowane niezgodnie z obowiązującymi przepisami dotyczącymi
materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością.
Maksymalna wysokość opłat, o których mowa w ust. 1, wynosi:
dwukrotność przeciętnego wynagrodzenia za rok poprzedzający rok nałożenia
opłaty – w przypadku opłaty za przeprowadzone badania laboratoryjne;
jednokrotność przeciętnego wynagrodzenia za rok poprzedzający rok nałożenia
kary – w przypadku opłaty za pozostałe czynności kontrolne.
Minister właściwy do spraw rynków rolnych w porozumieniu z ministrem
właściwym do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, stawki
opłat, o których mowa w ust. 1, mając na względzie koszty pobrania próbek, koszty
dojazdu osób pobierających próbki, a także koszty przeprowadzonych badań
laboratoryjnych i innych czynności związanych z dokonaniem kontroli.
Wysokość opłat, o których mowa w ust. 1, ustala:
Główny Inspektor – w przypadku opłaty za przeprowadzone badania
laboratoryjne;
wojewódzki inspektor – w przypadku opłaty za pozostałe czynności kontrolne.
Wysokość opłat, o których mowa w ust. 1, jest przekazywana
kontrolowanemu w formie informacji zawierającej sposób obliczenia tej opłaty,
w terminie 30 dni od dnia podpisania protokołu z kontroli albo przekazania wyników
badań laboratoryjnych, jeżeli ich przekazanie nastąpiło po podpisaniu protokołu
z kontroli.
Kontrolowany wnosi opłatę, o której mowa w ust. 1, na rachunek bankowy
odpowiednio Głównego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów
Rolno-Spożywczych albo wojewódzkiego inspektoratu jakości handlowej artykułów
rolno-spożywczych w terminie 30 dni od dnia doręczenia informacji, o której mowa
w ust. 3.
2023-10-09 5. W przypadku niewniesienia opłaty, o której mowa w ust. 1, zgodnie z ust. 4,
odpowiednio Główny Inspektor albo wojewódzki inspektor wydaje decyzję w sprawie
wysokości tej opłaty.
Do opłat, o których mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy działu III
ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2022 r. poz. 2651,
z późn. zm.<sup>11)</sup>), z tym że uprawnienia organów podatkowych przysługują Głównemu
Inspektorowi oraz wojewódzkiemu inspektorowi.
Zobowiązanie wynikające z informacji, o której mowa w ust. 3, nie powstaje,
jeżeli informacja ta została doręczona kontrolowanemu po upływie 5 lat od końca roku
kalendarzowego, w którym przeprowadzono kontrolę.
Opłaty, o których mowa w ust. 1, podlegają przymusowemu ściągnięciu
w trybie określonym w przepisach o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
W przypadku gdy badania laboratoryjne zostały zlecone wyspecjalizowanym
laboratoriom, o których mowa w art. 32 ust. 3, opłata za przeprowadzenie tych badań
jest równa kosztom badań określonym przez te laboratoria.
Art. 39a.
zmienionyKontrolę sprzedaży na odległość rozpoczyna dokonanie przez
pracownika Inspekcji zakupu kontrolnego.
Próbka pobrana przez zakup kontrolny przy sprzedaży na odległość:
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2022 r. poz. 2707 oraz
z 2023 r. poz. 180, 326, 511, 556, 614, 1059, 1193 i 1234.
2023-10-09 1) jest niezwłocznie poddawana oględzinom oraz sprawdzeniu opakowania
i oznakowania;
może być poddana badaniom laboratoryjnym.
Z czynności, o których mowa w ust. 2:
pkt 1 – jest sporządzany protokół;
pkt 2 – jest sporządzane sprawozdanie z badań.
Upoważnienie do przeprowadzenia kontroli sprzedaży na odległość oraz
legitymacja służbowa są okazywane kontrolowanemu w terminie 7 dni od dnia
dokonania czynności, o których mowa w ust. 2 pkt 1.
W przypadku gdy próbka pobrana przez zakup kontrolny przy sprzedaży na
odległość została poddana badaniom laboratoryjnym, upoważnienie do
przeprowadzenia kontroli sprzedaży na odległość oraz legitymacja służbowa są
okazywane kontrolowanemu w terminie 7 dni od dnia otrzymania przez organ
wyników badań laboratoryjnych.
Równocześnie z okazaniem kontrolowanemu upoważnienia do
przeprowadzenia kontroli sprzedaży na odległość oraz legitymacji służbowej są mu
doręczane protokół lub sprawozdanie z badań, o których mowa w ust. 3.
Okresu po dokonaniu zakupu kontrolnego przy sprzedaży na odległość a przed
okazaniem kontrolowanemu upoważnienia do przeprowadzenia kontroli sprzedaży na
odległość oraz legitymacji służbowej nie wlicza się do czasu trwania kontroli.
Art. 39c.
zmienionyPrzebieg zakupu kontrolnego przy sprzedaży na odległość jest
utrwalany za pośrednictwem urządzenia rejestrującego obraz lub dźwięk, w zależności
od formy dokonania sprzedaży na odległość.
Obraz lub dźwięk są rejestrowane w sposób umożliwiający identyfikację
danych kontrolowanego oraz pobieranej próbki.
2023-10-09 3. W celu identyfikacji kontrolowanego są gromadzone jego następujące dane:
nazwa lub firma albo imię i nazwisko;
adres prowadzenia działalności i adres siedziby;
adres strony internetowej i adres poczty elektronicznej – w przypadku gdy zakup
kontrolny przy sprzedaży na odległość jest dokonywany za pośrednictwem tej
strony;
numer telefonu lub faksu – w przypadku gdy zakup kontrolny przy sprzedaży na
odległość jest dokonywany za pośrednictwem tych urządzeń.
Utrwalony obraz lub dźwięk stanowią załącznik do protokołu, o którym mowa
w art. 39a ust. 3 pkt 1.
Art. 40.
zmienionyKto:
(uchylony)
(uchylony)
stosuje do oceny lub ustalenia klas jakości artykułów rolno-spożywczych
urządzenia, które nie uzyskały pozytywnej opinii właściwej jednostki,
składuje lub transportuje artykuły rolno-spożywcze w sposób niezapewniający
utrzymania ich właściwej jakości handlowej,
nie zgłasza wojewódzkiemu inspektorowi podjęcia albo prowadzenia lub
zaprzestania prowadzenia działalności w zakresie produkcji, składowania,
konfekcjonowania lub obrotu artykułami rolno-spożywczymi,
nie przekazuje organowi Inspekcji, który wystąpił o informacje, o których mowa
w art. 12a ust. 5, tych informacji w terminie określonym w art. 12a ust. 6,
będąc rzeczoznawcą, nie wykonuje obowiązku, o którym mowa w:
art. 35 ust. 12,
art. 36a ust. 2a
– podlega karze grzywny.
Kto:
nie prowadzi klasyfikacji jaj zgodnie z art. 4 rozporządzenia nr 589/2008 oraz
pkt II części VI załącznika VII do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego
i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólną
organizację rynków produktów rolnych oraz uchylającego rozporządzenia Rady
(EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE)
nr 1234/2007 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 671, z późn. zm.), zwanego
dalej „rozporządzeniem nr 1308/2013”, albo prowadzi ją niezgodnie z tymi
przepisami,
nie klasyfikuje, nie pakuje lub nie znakuje jaj zgodnie z art. 6 rozporządzenia
nr 589/2008,
nie znakuje opakowań transportowych zgodnie z art. 7 rozporządzenia
nr 589/2008,
wprowadza do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jaja
nieoznakowane zgodnie z art. 8 ust. 5 rozporządzenia nr 589/2008,
nie znakuje jaj kodem producenta zgodnie z art. 9 ust. 1 rozporządzenia
nr 589/2008,
będąc producentem, nie prowadzi ewidencji zgodnie z art. 20 rozporządzenia
nr 589/2008,
prowadząc punkt odbioru, nie prowadzi ewidencji zgodnie
z art. 21 rozporządzenia nr 589/2008,
prowadząc zakład pakowania, nie prowadzi ewidencji zgodnie
z art. 22 rozporządzenia nr 589/2008
– podlega karze grzywny.
(uchylony)
Kto:
prowadząc rzeźnię:
nie prowadzi lub nie przechowuje dokumentacji albo prowadzi lub
przechowuje ją niezgodnie z przepisami art. 12 ust. 1 rozporządzenia
Komisji (WE) nr 543/2008 z dnia 16 czerwca 2008 r. wprowadzającego
szczegółowe przepisy wykonawcze do rozporządzenia Rady (WE)
nr 1234/2007 w sprawie niektórych norm handlowych w odniesieniu do
mięsa drobiowego (Dz. Urz. UE L 157 z 17.06.2008, str. 46, z późn. zm.),
zwanego dalej „rozporządzeniem nr 543/2008”,
nie prowadzi systematycznej kontroli zawartości wody wchłoniętej albo
prowadzi ją niezgodnie z przepisami art. 16 ust. 1–3 i art. 20
ust. 3 rozporządzenia nr 543/2008 lub nie podejmuje czynności określonych
w art. 16 ust. 1–3 i art. 20 ust. 3 rozporządzenia nr 543/2008,
będąc producentem, nie prowadzi lub nie przechowuje dokumentacji albo
prowadzi lub przechowuje ją niezgodnie z przepisami art. 12
ust. 2 rozporządzenia nr 543/2008,
prowadząc zakład wylęgu drobiu, nie prowadzi lub nie przechowuje
dokumentacji albo prowadzi lub przechowuje ją niezgodnie z przepisami art. 12
ust. 4 rozporządzenia nr 543/2008,
prowadząc rzeźnię:
wprowadza do obrotu kurczaki mrożone lub głęboko mrożone, o zawartości
wody przekraczającej wartości nieuniknione ze względów
technologicznych, oznaczone za pomocą metody analizy opisanej
w załączniku VI lub w załączniku VII rozporządzenia nr 543/2008,
wprowadza do obrotu kurczaki mrożone lub głęboko mrożone, oraz:
– nie pobiera próbek w celu monitorowania wchłaniania wody w procesie
schładzania oraz zawartości wody w kurczakach mrożonych lub
głęboko mrożonych,
– nie rejestruje lub nie przechowuje przez okres jednego roku wyników
kontroli, o której mowa w art. 15 ust. 2 tiret drugie rozporządzenia
nr 543/2008,
– nie oznakowuje każdej partii w sposób umożliwiający ustalenie daty
produkcji lub nie zamieszcza daty produkcji partii w dokumentacji
produkcji,
nie wykonuje czynności, o których mowa w art. 20 ust. 2 rozporządzenia
nr 543/2008
– podlega karze grzywny.
(uchylony)
Kto:
prowadzi klasyfikację tusz wieprzowych lub wołowych nie posiadając
uprawnień rzeczoznawcy,
wykonuje czynności związane z klasyfikacją lub ustalaniem masy tusz
wieprzowych niezgodnie z wymaganiami określonymi w:
części B załącznika IV do rozporządzenia nr 1308/2013 lub
art. 7 ust. 1 i ust. 3 lit. b rozporządzenia 2017/1182,
wykonuje czynności związane z klasyfikacją lub ustalaniem masy tusz
wołowych niezgodnie z wymaganiami określonymi w:
części A załącznika IV do rozporządzenia nr 1308/2013 lub
art. 1, art. 7 ust. 1 i ust. 3 lit. a oraz załączniku I do rozporządzenia
2017/1182 lub art. 5 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE)
2017/1184 z dnia 20 kwietnia 2017 r. ustanawiającego zasady stosowania
rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013
w odniesieniu do unijnych skal klasyfikacji tusz wołowych, wieprzowych
i baranich oraz raportowania cen rynkowych niektórych kategorii tusz
i żywych zwierząt (Dz. Urz. UE L 171 z 04.07.2017, str. 103), zwanego
dalej „rozporządzeniem 2017/1184”, lub załączniku do tego
rozporządzenia,
nie dokumentuje w sposób określony w przepisach o jakości handlowej
artykułów rolno-spożywczych albo niewłaściwie dokumentuje czynności
z zakresu klasyfikacji lub ustalania masy tusz wieprzowych lub wołowych
– podlega karze grzywny.
Kto, prowadząc rzeźnię świń:
poddaje klasyfikacji lub ustalaniu masy tusz wieprzowych niezgodnie
z wymaganiami określonymi w części B załącznika IV do rozporządzenia
nr 1308/2013 lub art. 6 ust. 1, art. 7 ust. 1, ust. 3 lit. b i ust. 4 lit. a lub
art. 12 ust. 1 lit. b i ust. 2 rozporządzenia 2017/1182,
nie przechowuje dokumentacji z czynności nadawania klas tuszom wieprzowym
przez okres, o którym mowa w art. 36 ust. 5,
nie poddaje klasyfikacji tusz wieprzowych metodami klasyfikacji
zatwierdzonymi decyzją Komisji 2005/240/WE z dnia 11 marca 2005 r.
zatwierdzającą metody klasyfikacji tusz wieprzowych w Polsce (Dz. Urz.
UE L 74 z 19.03.2005, str. 62, z późn. zm.<sup>12)</sup>),
nie znakuje tusz wieprzowych zgodnie z art. 8 rozporządzenia 2017/1182 lub
przepisami o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych dotyczącymi
szczegółowych warunków ustalania i sposobu oznaczania klas jakości handlowej
tusz wieprzowych oraz tusz wołowych w zakresie oznaczania tusz wieprzowych,
nie dopełnia obowiązku, o którym mowa w art. 15a ust. 3c lub 3d, w terminie
określonym w art. 15a ust. 3e,
nie przekazuje dostawcy zwierząt wyników klasyfikacji tusz wieprzowych
zgodnie z art. 1 rozporządzenia 2017/1184,
nie dopełnia obowiązku, o którym mowa w art. 12 ust. 1 lit. b rozporządzenia
2017/1182
– podlega karze grzywny.
Kto, prowadząc rzeźnię bydła:
poddaje klasyfikacji lub ustalaniu masy tusz wołowych niezgodnie
z wymaganiami określonymi w:
części A załącznika IV do rozporządzenia nr 1308/2013,
art. 1, art. 6 ust. 1 i 3, art. 7 ust. 1 i ust. 3 lit. a i art. 12 rozporządzenia
2017/1182 oraz załączniku I do tego rozporządzenia,
art. 5 rozporządzenia 2017/1184 lub załączniku do tego rozporządzenia,
(uchylona)
nie przechowuje dokumentacji z czynności nadawania klas tuszom wołowym
w okresie, o którym mowa w art. 36 ust. 5,
nie przekazuje dostawcy zwierząt wyników klasyfikacji tusz wołowych zgodnie
z art. 1 rozporządzenia 2017/1184,
nie znakuje tusz wołowych zgodnie z art. 8 rozporządzenia 2017/1182 lub
przepisami o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych dotyczącymi
szczegółowych warunków ustalania i sposobu oznaczania klas jakości handlowej
tusz wieprzowych oraz tusz wołowych w zakresie oznaczania tusz wołowych,
nie dopełnia obowiązku, o którym mowa w art. 15a ust. 3c lub 3d, w terminie
określonym w art. 15a ust. 3e,
nie dopełnia obowiązku, o którym mowa w art. 12 ust. 1 lit. b rozporządzenia
2017/1182,
stosuje do klasyfikacji tusz wołowych metodę automatycznej klasyfikacji,
o której mowa w art. 10 ust. 1 rozporządzenia 2017/1182, która nie uzyskała
zatwierdzenia na podstawie art. 15b ust. 7
– podlega karze grzywny.
Kto:
prowadząc rzeźnię, nie klasyfikuje bydła w wieku poniżej 12. miesiąca życia
zgodnie z pkt II części I załącznika VII do rozporządzenia nr 1308/2013,
nie znakuje zgodnie z pkt III i IV części I załącznika VII do rozporządzenia
nr 1308/2013 mięsa z pkt I części I załącznika VII do tego rozporządzenia
– podlega karze grzywny.
Orzekanie w sprawach o czyny, o których mowa w ust. 1–4e, następuje
w trybie przepisów Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia.
(uchylony)
(uchylony)
stosuje do oceny lub ustalenia klas jakości artykułów rolno-spożywczych
urządzenia, które nie uzyskały pozytywnej opinii właściwej jednostki,
składuje lub transportuje artykuły rolno-spożywcze w sposób niezapewniający
utrzymania ich właściwej jakości handlowej,
nie zgłasza wojewódzkiemu inspektorowi podjęcia albo prowadzenia lub
zaprzestania prowadzenia działalności w zakresie produkcji, składowania,
konfekcjonowania lub obrotu artykułami rolno-spożywczymi,
nie przekazuje organowi Inspekcji, który wystąpił o informacje, o których mowa
w art. 12a ust. 5, tych informacji w terminie określonym w art. 12a ust. 6,
będąc rzeczoznawcą, nie wykonuje obowiązku, o którym mowa w:
art. 35 ust. 12,
2023-10-09 b) art. 36a ust. 2a
– podlega karze grzywny.
Kto:
nie prowadzi klasyfikacji jaj zgodnie z art. 4 rozporządzenia nr 589/2008 oraz
pkt II części VI załącznika VII do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego
i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólną
organizację rynków produktów rolnych oraz uchylającego rozporządzenia Rady
(EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE)
nr 1234/2007 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 671, z późn. zm.), zwanego
dalej „rozporządzeniem nr 1308/2013”, albo prowadzi ją niezgodnie z tymi
przepisami,
nie klasyfikuje, nie pakuje lub nie znakuje jaj zgodnie z art. 6 rozporządzenia
nr 589/2008,
nie znakuje opakowań transportowych zgodnie z art. 7 rozporządzenia
nr 589/2008,
wprowadza do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jaja
nieoznakowane zgodnie z art. 8 ust. 5 rozporządzenia nr 589/2008,
nie znakuje jaj kodem producenta zgodnie z art. 9 ust. 1 rozporządzenia
nr 589/2008,
będąc producentem, nie prowadzi ewidencji zgodnie z art. 20 rozporządzenia
nr 589/2008,
prowadząc punkt odbioru, nie prowadzi ewidencji zgodnie
z art. 21 rozporządzenia nr 589/2008,
prowadząc zakład pakowania, nie prowadzi ewidencji zgodnie
z art. 22 rozporządzenia nr 589/2008
– podlega karze grzywny.
(uchylony)
Kto:
prowadząc rzeźnię:
nie prowadzi lub nie przechowuje dokumentacji albo prowadzi lub
przechowuje ją niezgodnie z przepisami art. 12 ust. 1 rozporządzenia
Komisji (WE) nr 543/2008 z dnia 16 czerwca 2008 r. wprowadzającego
szczegółowe przepisy wykonawcze do rozporządzenia Rady (WE)
2023-10-09 nr 1234/2007 w sprawie niektórych norm handlowych w odniesieniu do
mięsa drobiowego (Dz. Urz. UE L 157 z 17.06.2008, str. 46, z późn. zm.),
zwanego dalej „rozporządzeniem nr 543/2008”,
nie prowadzi systematycznej kontroli zawartości wody wchłoniętej albo
prowadzi ją niezgodnie z przepisami art. 16 ust. 1–3 i art. 20
ust. 3 rozporządzenia nr 543/2008 lub nie podejmuje czynności określonych
w art. 16 ust. 1–3 i art. 20 ust. 3 rozporządzenia nr 543/2008,
będąc producentem, nie prowadzi lub nie przechowuje dokumentacji albo
prowadzi lub przechowuje ją niezgodnie z przepisami art. 12
ust. 2 rozporządzenia nr 543/2008,
prowadząc zakład wylęgu drobiu, nie prowadzi lub nie przechowuje
dokumentacji albo prowadzi lub przechowuje ją niezgodnie z przepisami art. 12
ust. 4 rozporządzenia nr 543/2008,
prowadząc rzeźnię:
wprowadza do obrotu kurczaki mrożone lub głęboko mrożone, o zawartości
wody przekraczającej wartości nieuniknione ze względów
technologicznych, oznaczone za pomocą metody analizy opisanej
w załączniku VI lub w załączniku VII rozporządzenia nr 543/2008,
wprowadza do obrotu kurczaki mrożone lub głęboko mrożone, oraz:
– nie pobiera próbek w celu monitorowania wchłaniania wody w procesie
schładzania oraz zawartości wody w kurczakach mrożonych lub
głęboko mrożonych,
– nie rejestruje lub nie przechowuje przez okres jednego roku wyników
kontroli, o której mowa w art. 15 ust. 2 tiret drugie rozporządzenia
nr 543/2008,
– nie oznakowuje każdej partii w sposób umożliwiający ustalenie daty
produkcji lub nie zamieszcza daty produkcji partii w dokumentacji
produkcji,
nie wykonuje czynności, o których mowa w art. 20 ust. 2 rozporządzenia
nr 543/2008
– podlega karze grzywny.
(uchylony)
Kto:
2023-10-09 1) prowadzi klasyfikację tusz wieprzowych lub wołowych nie posiadając
uprawnień rzeczoznawcy,
wykonuje czynności związane z klasyfikacją lub ustalaniem masy tusz
wieprzowych niezgodnie z wymaganiami określonymi w:
części B załącznika IV do rozporządzenia nr 1308/2013 lub
art. 7 ust. 1 i ust. 3 lit. b rozporządzenia 2017/1182,
wykonuje czynności związane z klasyfikacją lub ustalaniem masy tusz
wołowych niezgodnie z wymaganiami określonymi w:
części A załącznika IV do rozporządzenia nr 1308/2013 lub
art. 1, art. 7 ust. 1 i ust. 3 lit. a oraz załączniku I do rozporządzenia
2017/1182 lub art. 5 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE)
2017/1184 z dnia 20 kwietnia 2017 r. ustanawiającego zasady stosowania
rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013
w odniesieniu do unijnych skal klasyfikacji tusz wołowych, wieprzowych
i baranich oraz raportowania cen rynkowych niektórych kategorii tusz
i żywych zwierząt (Dz. Urz. UE L 171 z 04.07.2017, str. 103), zwanego
dalej „rozporządzeniem 2017/1184”, lub załączniku do tego
rozporządzenia,
nie dokumentuje w sposób określony w przepisach o jakości handlowej
artykułów rolno-spożywczych albo niewłaściwie dokumentuje czynności
z zakresu klasyfikacji lub ustalania masy tusz wieprzowych lub wołowych
– podlega karze grzywny.
Kto, prowadząc rzeźnię świń:
poddaje klasyfikacji lub ustalaniu masy tusz wieprzowych niezgodnie
z wymaganiami określonymi w części B załącznika IV do rozporządzenia
nr 1308/2013 lub art. 6 ust. 1, art. 7 ust. 1, ust. 3 lit. b i ust. 4 lit. a lub
art. 12 ust. 1 lit. b i ust. 2 rozporządzenia 2017/1182,
nie przechowuje dokumentacji z czynności nadawania klas tuszom wieprzowym
przez okres, o którym mowa w art. 36 ust. 5,
nie poddaje klasyfikacji tusz wieprzowych metodami klasyfikacji
zatwierdzonymi decyzją Komisji 2005/240/WE z dnia 11 marca 2005 r.
2023-10-09 zatwierdzającą metody klasyfikacji tusz wieprzowych w Polsce (Dz. Urz.
UE L 74 z 19.03.2005, str. 62, z późn. zm.<sup>12)</sup>),
nie znakuje tusz wieprzowych zgodnie z art. 8 rozporządzenia 2017/1182 lub
przepisami o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych dotyczącymi
szczegółowych warunków ustalania i sposobu oznaczania klas jakości handlowej
tusz wieprzowych oraz tusz wołowych w zakresie oznaczania tusz wieprzowych,
nie dopełnia obowiązku, o którym mowa w art. 15a ust. 3c lub 3d, w terminie
określonym w art. 15a ust. 3e,
nie przekazuje dostawcy zwierząt wyników klasyfikacji tusz wieprzowych
zgodnie z art. 1 rozporządzenia 2017/1184,
nie dopełnia obowiązku, o którym mowa w art. 12 ust. 1 lit. b rozporządzenia
2017/1182
– podlega karze grzywny.
Kto, prowadząc rzeźnię bydła:
poddaje klasyfikacji lub ustalaniu masy tusz wołowych niezgodnie
z wymaganiami określonymi w:
części A załącznika IV do rozporządzenia nr 1308/2013,
art. 1, art. 6 ust. 1 i 3, art. 7 ust. 1 i ust. 3 lit. a i art. 12 rozporządzenia
2017/1182 oraz załączniku I do tego rozporządzenia,
art. 5 rozporządzenia 2017/1184 lub załączniku do tego rozporządzenia,
(uchylona)
nie przechowuje dokumentacji z czynności nadawania klas tuszom wołowym
w okresie, o którym mowa w art. 36 ust. 5,
nie przekazuje dostawcy zwierząt wyników klasyfikacji tusz wołowych zgodnie
z art. 1 rozporządzenia 2017/1184,
nie znakuje tusz wołowych zgodnie z art. 8 rozporządzenia 2017/1182 lub
przepisami o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych dotyczącymi
szczegółowych warunków ustalania i sposobu oznaczania klas jakości handlowej
tusz wieprzowych oraz tusz wołowych w zakresie oznaczania tusz wołowych,
Zmiany wymienionej decyzji zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 207 z 10.08.2005, str. 20, Dz. Urz.
UE L 258 z 04.10.2005, str. 5, Dz. Urz. UE L 209 z 17.08.2011, str. 43 i Dz. Urz. UE L 42
z 13.02.2019, str. 29.
2023-10-09 5) nie dopełnia obowiązku, o którym mowa w art. 15a ust. 3c lub 3d, w terminie
określonym w art. 15a ust. 3e,
nie dopełnia obowiązku, o którym mowa w art. 12 ust. 1 lit. b rozporządzenia
2017/1182,
stosuje do klasyfikacji tusz wołowych metodę automatycznej klasyfikacji,
o której mowa w art. 10 ust. 1 rozporządzenia 2017/1182, która nie uzyskała
zatwierdzenia na podstawie art. 15b ust. 7
– podlega karze grzywny.
Kto:
prowadząc rzeźnię, nie klasyfikuje bydła w wieku poniżej 12. miesiąca życia
zgodnie z pkt II części I załącznika VII do rozporządzenia nr 1308/2013,
nie znakuje zgodnie z pkt III i IV części I załącznika VII do rozporządzenia
nr 1308/2013 mięsa z pkt I części I załącznika VII do tego rozporządzenia
– podlega karze grzywny.
Orzekanie w sprawach o czyny, o których mowa w ust. 1–4e, następuje
w trybie przepisów Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia.
Art. 40a.
zmienionyKto:
uniemożliwia organowi Inspekcji przeprowadzanie kontroli, o których mowa
w ustawie, lub kontroli przeprowadzanych na podstawie przepisów odrębnych,
podlega karze pieniężnej w wysokości do dwudziestokrotnego przeciętnego
wynagrodzenia za rok poprzedzający rok nałożenia kary;
utrudnia organowi Inspekcji przeprowadzanie kontroli, o których mowa
w ustawie, lub kontroli przeprowadzanych na podstawie przepisów odrębnych,
podlega karze pieniężnej w wysokości do piętnastokrotnego przeciętnego
wynagrodzenia za rok poprzedzający rok nałożenia kary;
wprowadza do obrotu artykuły rolno-spożywcze nieodpowiadające jakości
handlowej określonej w przepisach o jakości handlowej lub deklarowanej przez
producenta w oznakowaniu tych artykułów, podlega karze pieniężnej w wy-
sokości do pięciokrotnej wartości korzyści majątkowej uzyskanej lub która
mogłaby zostać uzyskana przez wprowadzenie tych artykułów rolno-
-spożywczych do obrotu, nie niższej jednak niż 500 zł;
wprowadza do obrotu artykuły rolno-spożywcze zafałszowane, podlega karze
pieniężnej w wysokości nie wyższej niż 10% przychodu osiągniętego w roku
rozliczeniowym poprzedzającym rok nałożenia kary, nie niższej jednak niż
1000 zł;
będąc do tego obowiązanym, nie poddaje klasyfikacji lub ustalaniu masy tusz
wieprzowych lub wołowych, podlega karze pieniężnej w wysokości nie wyższej
niż 10% przychodu osiągniętego w roku rozliczeniowym poprzedzającym rok
nałożenia kary, nie niższej jednak niż 1000 zł;
nie wykonuje obowiązków, o których mowa w art. 7 ust. 3 lub 4, podlega karze
pieniężnej w wysokości do trzykrotnego przeciętnego wynagrodzenia za rok
poprzedzający rok nałożenia kary, nie niższej jednak niż 200 zł;
nie wykonuje decyzji, o których mowa w art. 29 ust. 1, podlega karze pieniężnej
w wysokości do trzykrotnej wartości korzyści majątkowej uzyskanej, lub która
mogłaby zostać uzyskana przez wprowadzenie do obrotu artykułów rolno-
-spożywczych będących przedmiotem tych decyzji, nie niższej jednak niż 500 zł;
wprowadza do obrotu materiał lub wyrób przeznaczony do kontaktu z żywnością
niespełniające wymagań określonych w art. 3 ust. 2 rozporządzenia (WE)
nr 1935/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 października 2004 r.
w sprawie materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością oraz
uchylającego dyrektywy 80/590/EWG i 89/109/EWG, podlega karze pieniężnej
w wysokości do trzykrotnego przeciętnego wynagrodzenia za rok poprzedzający
rok nałożenia kary, nie niższej jednak niż 500 zł.
Kto nie usunął nieprawidłowości stwierdzonych podczas kontroli, o których
mowa w ustawie, lub kontroli przeprowadzanych na podstawie przepisów odrębnych,
w terminie określonym w zaleceniach pokontrolnych, podlega karze pieniężnej
w wysokości do trzykrotnego przeciętnego wynagrodzenia za rok poprzedzający rok
nałożenia kary.
Kto wprowadza ponownie do obrotu produkt tego samego rodzaju, który nie
odpowiada jakości handlowej ze względu na tę samą wadę, podlega karze pieniężnej
ustalonej – w zależności od stwierdzonej wady – zgodnie z ust. 1 pkt 3 lub 4,
podwyższonej o wysokość kar nałożonych w okresie 24 miesięcy przed dniem
rozpoczęcia kontroli.
Kto bez zgody wojewódzkiego inspektora zmienia sposób zabezpieczeń,
o których mowa w art. 27 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 2 i 3, albo je zdejmuje, podlega
karze pieniężnej w wysokości do trzykrotnego przeciętnego wynagrodzenia za rok
poprzedzający rok nałożenia kary.
Kary pieniężne, o których mowa w ust. 1–3a, wymierza, w drodze decyzji,
Główny Inspektor albo wojewódzki inspektor właściwy ze względu na miejsce
przeprowadzenia kontroli.
Informacje zawarte w decyzjach wydanych na podstawie ust. 1 pkt 4 podaje
się do publicznej wiadomości, z pominięciem informacji stanowiących tajemnicę
przedsiębiorstwa.
Ustalając wysokość kary pieniężnej, Główny Inspektor albo wojewódzki
inspektor uwzględnia stopień szkodliwości czynu, zakres naruszenia, dotychczasową
działalność podmiotu działającego na rynku artykułów rolno-spożywczych i wielkość
jego obrotów oraz przychodu, a także wartość kontrolowanych artykułów rolno-
-spożywczych.
Przed ustaleniem wysokości kary pieniężnej Główny Inspektor albo
wojewódzki inspektor może żądać okazania dokumentów związanych z ustaleniem
okoliczności, o których mowa w ust. 5, w szczególności dotyczących obrotów,
przychodu i wartości kontrolowanych artykułów rolno-spożywczych.
W przypadku gdy przedsiębiorca nie uzyskał przychodu w roku
rozliczeniowym poprzedzającym rok nałożenia kary, przy wymierzaniu kary
pieniężnej na podstawie ust. 1 pkt 4 lub 5 Główny Inspektor albo wojewódzki
inspektor wymierza karę pieniężną w wysokości do dwudziestokrotnego przeciętnego
wynagrodzenia za rok poprzedzający rok nałożenia kary, nie niższą jednak niż 1000 zł.
W przypadku niskiego stopnia szkodliwości czynu, niewielkiego zakresu
naruszenia lub braku stwierdzenia istotnych uchybień w dotychczasowej działalności
podmiotu można odstąpić od wymierzenia kar pieniężnych, o których mowa w ust. 1–
3a.
O odstąpieniu od wymierzenia kar pieniężnych, o którym mowa w ust. 5c,
rozstrzyga, w drodze decyzji, Główny Inspektor albo wojewódzki inspektor.
Termin zapłaty kary pieniężnej wynosi 30 dni od dnia, w którym decyzja
o wymierzeniu kary stała się ostateczna.
Kary pieniężne są wpłacane na rachunek bankowy odpowiednio Głównego
Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych albo wojewódzkiego
inspektoratu jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych.
W zakresie nieuregulowanym w niniejszej ustawie oraz w Kodeksie
postępowania administracyjnego do kar pieniężnych stosuje się odpowiednio przepisy
działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa, z tym że
uprawnienia organów podatkowych przysługują Głównemu Inspektorowi albo
wojewódzkiemu inspektorowi właściwemu ze względu na miejsce przeprowadzenia
kontroli.
uniemożliwia organowi Inspekcji przeprowadzanie kontroli, o których mowa
w ustawie, lub kontroli przeprowadzanych na podstawie przepisów odrębnych,
podlega karze pieniężnej w wysokości do dwudziestokrotnego przeciętnego
wynagrodzenia za rok poprzedzający rok nałożenia kary;
utrudnia organowi Inspekcji przeprowadzanie kontroli, o których mowa
w ustawie, lub kontroli przeprowadzanych na podstawie przepisów odrębnych,
podlega karze pieniężnej w wysokości do piętnastokrotnego przeciętnego
wynagrodzenia za rok poprzedzający rok nałożenia kary;
wprowadza do obrotu artykuły rolno-spożywcze nieodpowiadające jakości
handlowej określonej w przepisach o jakości handlowej lub deklarowanej przez
producenta w oznakowaniu tych artykułów, podlega karze pieniężnej w wy-
sokości do pięciokrotnej wartości korzyści majątkowej uzyskanej lub która
mogłaby zostać uzyskana przez wprowadzenie tych artykułów rolno-
-spożywczych do obrotu, nie niższej jednak niż 500 zł;
wprowadza do obrotu artykuły rolno-spożywcze zafałszowane, podlega karze
pieniężnej w wysokości nie wyższej niż 10% przychodu osiągniętego w roku
2023-10-09 rozliczeniowym poprzedzającym rok nałożenia kary, nie niższej jednak niż
1000 zł;
będąc do tego obowiązanym, nie poddaje klasyfikacji lub ustalaniu masy tusz
wieprzowych lub wołowych, podlega karze pieniężnej w wysokości nie wyższej
niż 10% przychodu osiągniętego w roku rozliczeniowym poprzedzającym rok
nałożenia kary, nie niższej jednak niż 1000 zł;
nie wykonuje obowiązków, o których mowa w art. 7 ust. 3 lub 4, podlega karze
pieniężnej w wysokości do trzykrotnego przeciętnego wynagrodzenia za rok
poprzedzający rok nałożenia kary, nie niższej jednak niż 200 zł;
nie wykonuje decyzji, o których mowa w art. 29 ust. 1, podlega karze pieniężnej
w wysokości do trzykrotnej wartości korzyści majątkowej uzyskanej, lub która
mogłaby zostać uzyskana przez wprowadzenie do obrotu artykułów rolno-
-spożywczych będących przedmiotem tych decyzji, nie niższej jednak niż 500 zł;
wprowadza do obrotu materiał lub wyrób przeznaczony do kontaktu z żywnością
niespełniające wymagań określonych w art. 3 ust. 2 rozporządzenia (WE)
nr 1935/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 października 2004 r.
w sprawie materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością oraz
uchylającego dyrektywy 80/590/EWG i 89/109/EWG, podlega karze pieniężnej
w wysokości do trzykrotnego przeciętnego wynagrodzenia za rok poprzedzający
rok nałożenia kary, nie niższej jednak niż 500 zł.
Kto nie usunął nieprawidłowości stwierdzonych podczas kontroli, o których
mowa w ustawie, lub kontroli przeprowadzanych na podstawie przepisów odrębnych,
w terminie określonym w zaleceniach pokontrolnych, podlega karze pieniężnej
w wysokości do trzykrotnego przeciętnego wynagrodzenia za rok poprzedzający rok
nałożenia kary.
Kto wprowadza ponownie do obrotu produkt tego samego rodzaju, który nie
odpowiada jakości handlowej ze względu na tę samą wadę, podlega karze pieniężnej
ustalonej – w zależności od stwierdzonej wady – zgodnie z ust. 1 pkt 3 lub 4,
podwyższonej o wysokość kar nałożonych w okresie 24 miesięcy przed dniem
rozpoczęcia kontroli.
Kto bez zgody wojewódzkiego inspektora zmienia sposób zabezpieczeń,
o których mowa w art. 27 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 2 i 3, albo je zdejmuje, podlega
2023-10-09 karze pieniężnej w wysokości do trzykrotnego przeciętnego wynagrodzenia za rok
poprzedzający rok nałożenia kary.
Kary pieniężne, o których mowa w ust. 1–3a, wymierza, w drodze decyzji,
Główny Inspektor albo wojewódzki inspektor właściwy ze względu na miejsce
przeprowadzenia kontroli.
Informacje zawarte w decyzjach wydanych na podstawie ust. 1 pkt 4 podaje
się do publicznej wiadomości, z pominięciem informacji stanowiących tajemnicę
przedsiębiorstwa.
Ustalając wysokość kary pieniężnej, Główny Inspektor albo wojewódzki
inspektor uwzględnia stopień szkodliwości czynu, zakres naruszenia, dotychczasową
działalność podmiotu działającego na rynku artykułów rolno-spożywczych i wielkość
jego obrotów oraz przychodu, a także wartość kontrolowanych artykułów rolno-
-spożywczych.
Przed ustaleniem wysokości kary pieniężnej Główny Inspektor albo
wojewódzki inspektor może żądać okazania dokumentów związanych z ustaleniem
okoliczności, o których mowa w ust. 5, w szczególności dotyczących obrotów,
przychodu i wartości kontrolowanych artykułów rolno-spożywczych.
W przypadku gdy przedsiębiorca nie uzyskał przychodu w roku
rozliczeniowym poprzedzającym rok nałożenia kary, przy wymierzaniu kary
pieniężnej na podstawie ust. 1 pkt 4 lub 5 Główny Inspektor albo wojewódzki
inspektor wymierza karę pieniężną w wysokości do dwudziestokrotnego przeciętnego
wynagrodzenia za rok poprzedzający rok nałożenia kary, nie niższą jednak niż 1000 zł.
W przypadku niskiego stopnia szkodliwości czynu, niewielkiego zakresu
naruszenia lub braku stwierdzenia istotnych uchybień w dotychczasowej działalności
podmiotu można odstąpić od wymierzenia kar pieniężnych, o których mowa w ust. 1–
3a.
O odstąpieniu od wymierzenia kar pieniężnych, o którym mowa w ust. 5c,
rozstrzyga, w drodze decyzji, Główny Inspektor albo wojewódzki inspektor.
Termin zapłaty kary pieniężnej wynosi 30 dni od dnia, w którym decyzja
o wymierzeniu kary stała się ostateczna.
Kary pieniężne są wpłacane na rachunek bankowy odpowiednio Głównego
Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych albo wojewódzkiego
inspektoratu jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych.
2023-10-09 8. W zakresie nieuregulowanym w niniejszej ustawie oraz w Kodeksie
postępowania administracyjnego do kar pieniężnych stosuje się odpowiednio przepisy
działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa, z tym że
uprawnienia organów podatkowych przysługują Głównemu Inspektorowi albo
wojewódzkiemu inspektorowi właściwemu ze względu na miejsce przeprowadzenia
kontroli.
Art. 43.
zmienionyZ dniem wejścia w życie ustawy pracownicy Inspekcji Skupu
i Przetwórstwa Artykułów Rolnych oraz pracownicy Centralnego Inspektoratu
Standaryzacji stają się pracownikami Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów Rolno-
-Spożywczych.
W sprawach, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy art. 23<sup>1</sup> Kodeksu
23<sup>1</sup>Kodeksu
pracy.
Art. 44.
zmienionyPostępowania wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie
ustawy, prowadzone przez organy Inspekcji Skupu i Przetwórstwa Artykułów
Rolnych, na podstawie ustawy z dnia 30 czerwca 1970 r. o Inspekcji Skupu
i Przetwórstwa Artykułów Rolnych (Dz. U. z 2000 r. poz. 293, 991 i 1191 oraz z 2001
2023-10-09 r. poz. 19) oraz przez Centralny Inspektorat Standaryzacji, na podstawie ustawy z dnia
12 września 1996 r. o państwowym nadzorze standaryzacyjnym towarów rolno-
-spożywczych w obrocie z zagranicą (Dz. U. poz. 584), przejmują odpowiednio do
zakresu swojego działania organy Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów Rolno-
-Spożywczych.
Art. 46a.
zmienionyIlekroć w przepisach odrębnych jest mowa o:
Inspekcji Skupu i Przetwórstwa Artykułów Rolnych – należy przez to rozumieć
Inspekcję Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych;
2023-10-09 2) Głównym Inspektorze Inspekcji Skupu i Przetwórstwa Artykułów Rolnych –
należy przez to rozumieć Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów
Rolno-Spożywczych;
wojewódzkim inspektorze skupu i przetwórstwa artykułów rolnych – należy
przez to rozumieć wojewódzkiego inspektora jakości handlowej artykułów
rolno-spożywczych;
Głównym Inspektoracie Inspekcji Skupu i Przetwórstwa Artykułów Rolnych –
należy przez to rozumieć Główny Inspektorat Jakości Handlowej Artykułów
Rolno-Spożywczych;
wojewódzkim inspektoracie skupu i przetwórstwa artykułów rolnych – należy
przez to rozumieć wojewódzki inspektorat jakości handlowej artykułów rolno-
-spożywczych.
Art. 6.
zmienionyArtykuły rolno-spożywcze wprowadzane do obrotu są oznakowane co
najmniej w języku polskim.
Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 137 z 24.05.2017,
str. 40, Dz. Urz. UE L 82 z 25.03.2019, str. 4, Dz. Urz. UE L 317 z 09.12.2019, str. 114, Dz. Urz.
UE L 321 z 12.12.2019, str. 111 oraz Dz. Urz. UE L 357 z 08.10.2021, str. 27.
2023-10-09 2. (uchylony)
(uchylony)
Wymóg znakowania w języku polskim nie dotyczy artykułów rolno-
-spożywczych przeznaczonych do wywozu poza terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej.
Art. 7b.
zmienionyOznakowanie artykułu rolno-spożywczego będącego produktem
nieprzetworzonym w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit. n rozporządzenia (WE) nr 852/2004
Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie higieny
środków spożywczych (Dz. Urz. UE L 139 z 30.04.2004, str. 1, z późn. zm.<sup>3)</sup>) – Dz.
Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 34, str. 319) może zawierać
informację „Produkt polski”, jeżeli produkcja podstawowa w rozumieniu art. 3 pkt 17
rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia
2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego,
powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającego
procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności tego produktu odbyła się na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a w przypadku:
mięsa – jeżeli zostało pozyskane ze zwierząt urodzonych na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej oraz których chów i ubój odbyły się na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej;
produktów pochodzenia zwierzęcego innych niż mięso – jeżeli zostały pozyskane
od zwierząt, których chów odbywa się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Oznakowanie artykułu rolno-spożywczego będącego produktem
przetworzonym w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit. o rozporządzenia (WE) nr 852/2004
Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie higieny
środków spożywczych może zawierać informację „Produkt polski”, jeżeli został
wyprodukowany na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i wszystkie jego składniki
spełniają warunki określone w ust. 1 lub zostały wyprodukowane na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej wyłącznie ze składników spełniających warunki określone
w ust. 1, a jeżeli do jego produkcji użyto innych składników:
łączna masa tych składników wynosi nie więcej niż 25% łącznej masy
wszystkich składników w chwili ich użycia do wyprodukowania tego produktu,
nie licząc masy wody użytej do jego produkcji, oraz
nie można zastąpić tych składników takimi samymi składnikami, które:
spełniają warunki określone w ust. 1 lub
zostały wyprodukowane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wyłącznie
ze składników spełniających warunki określone w ust. 1.
W oznakowaniu artykułu rolno-spożywczego informację „Produkt polski”
można również zamieszczać w formie znaku graficznego zawierającego tę informację.
Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia,
wzór znaku graficznego zawierającego informację „Produkt polski”, mając na
względzie zapewnienie jednolitej formy prezentacji i specyfikę informacji, która
będzie przekazywana za pośrednictwem tego znaku.
artykułu rolno-spożywczego będącego produktem
nieprzetworzonym w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit. n rozporządzenia (WE) nr 852/2004
Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie higieny
środków spożywczych (Dz. Urz. UE L 139 z 30.04.2004, str. 1, z późn. zm.<sup>3)</sup>) – Dz.
Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 34, str. 319) może zawierać
informację „Produkt polski”, jeżeli produkcja podstawowa w rozumieniu art. 3 pkt 17
Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 153 z 12.06.2008, str. 42,
Dz. Urz. UE L 277 z 18.10.2008, str. 7, Dz. Urz. UE L 87 z 31.03.2009, str. 109, Dz. Urz. UE L 160 z
12.06.2013, str. 19 oraz Dz. Urz. UE L 222 z 17.08.2016, str. 114.
2023-10-09 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia
2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego,
powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającego
procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności tego produktu odbyła się na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a w przypadku:
mięsa – jeżeli zostało pozyskane ze zwierząt urodzonych na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej oraz których chów i ubój odbyły się na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej;
produktów pochodzenia zwierzęcego innych niż mięso – jeżeli zostały pozyskane
od zwierząt, których chów odbywa się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Oznakowanie artykułu rolno-spożywczego będącego produktem
przetworzonym w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit. o rozporządzenia (WE) nr 852/2004
Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie higieny
środków spożywczych może zawierać informację „Produkt polski”, jeżeli został
wyprodukowany na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i wszystkie jego składniki
spełniają warunki określone w ust. 1 lub zostały wyprodukowane na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej wyłącznie ze składników spełniających warunki określone
w ust. 1, a jeżeli do jego produkcji użyto innych składników:
łączna masa tych składników wynosi nie więcej niż 25% łącznej masy
wszystkich składników w chwili ich użycia do wyprodukowania tego produktu,
nie licząc masy wody użytej do jego produkcji, oraz
nie można zastąpić tych składników takimi samymi składnikami, które:
spełniają warunki określone w ust. 1 lub
zostały wyprodukowane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wyłącznie
ze składników spełniających warunki określone w ust. 1.
W oznakowaniu artykułu rolno-spożywczego informację „Produkt polski”
można również zamieszczać w formie znaku graficznego zawierającego tę informację.
Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia,
wzór znaku graficznego zawierającego informację „Produkt polski”, mając na
względzie zapewnienie jednolitej formy prezentacji i specyfikę informacji, która
będzie przekazywana za pośrednictwem tego znaku.
Art. 1.
zmienionyUstawa reguluje sprawy jakości handlowej artykułów rolno-
-spożywczych oraz organizację i zasady działania Inspekcji Jakości Handlowej
Artykułów Rolno-Spożywczych.
reguluje sprawy jakości handlowej artykułów rolno-
-spożywczych oraz organizację i zasady działania Inspekcji Jakości Handlowej
Artykułów Rolno-Spożywczych.
Niniejsza ustawa:
służy stosowaniu:
rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2568/91 z dnia 11 lipca 1991 r. w sprawie właściwości
oliwy z oliwek i oliwy z wytłoczyn oliwek oraz w sprawie odpowiednich metod analizy (Dz.
Urz. WE L 248 z 05.09.1991, str. 1, Dz. Urz. WE L 349 z 18.12.1991, str. 36, Dz. Urz. WE
L 150 z 02.06.1992, str. 17, Dz. Urz. WE L 176 z 30.06.1992, str. 27, Dz. Urz. WE L 199 z
18.07.1992, str. 18, Dz. Urz. WE L 327 z 13.11.1992, str. 28, Dz. Urz. WE L 22 z 30.01.1993,
str. 58, Dz. Urz. WE L 87 z 07.04.1993, str. 6, Dz. Urz. WE L 66 z 18.03.1993, str. 29, Dz.
Urz. WE L 24 z 29.01.1994, str. 33, Dz. Urz. WE L 280 z 29.10.1994, str. 43, Dz. Urz. WE L
69 z 29.03.1995, str. 1, Dz. Urz. WE L 258 z 28.10.1995, str. 49, Dz. Urz. WE L 341 z
12.12.1997, str. 25, Dz. Urz. WE L 28 z 04.02.1998, str. 5, Dz. Urz. WE L 282 z 20.10.1998,
str. 55, Dz. Urz. WE L 46 z 20.02.1999, str. 15, Dz. Urz. WE L 65 z 07.03.2001, str. 9, Dz.
Urz. WE L 276 z 19.10.2001, str. 8, Dz. Urz. WE L 128, z 15.05.2002, str. 8, Dz. Urz. UE L
295 z 13.11.2003, str. 57, Dz. Urz. UE L 161 z 22.06.2007, str. 11, Dz. Urz. UE L 178 z
05.07.2008, str. 11, Dz. Urz. UE L 23 z 27.01.2011, str. 1, Dz. Urz. UE L 78 z 24.03.2011,
str. 69, Dz. Urz. UE L 192 z 20.07.2012, str. 3, Dz. Urz. UE L 90 z 28.03.2013, str. 52, Dz.
Urz. UE L 338 z 17.12.2013, str. 31, Dz. Urz. UE L 266 z 13.10.2015, str. 9, Dz. Urz.
UE L 266 z 13.10.2015, str. 29, Dz. Urz. UE L 202 z 28.07.2016, str. 7, Dz. Urz. UE L 273
z 08.10.2016, str. 5, Dz. Urz. UE L 321 z 29.11.2016, str. 83, Dz. Urz. UE L 326 z
01.12.2016, str. 1, Dz. Urz. UE L 331 z 06.12.2016, str. 14, Dz. Urz. UE L 211 z 17.08.2017,
str. 58 oraz Dz. Urz. UE L 30.09.2019, str. 14),
rozporządzenia Rady (WE) nr 2406/96 z dnia 26 listopada 1996 r. ustanawiającego wspólne
normy handlowe w odniesieniu do niektórych produktów rybołówstwa (Dz. Urz. WE L 334
z 23.12.1996, str. 1, Dz. Urz. WE L 52 z 22.02.1997, str. 8, Dz. Urz. WE L 298 z 25.11.2000,
str. 1, Dz. Urz. WE L 337 z 20.12.2001, str. 23, Dz. Urz. UE L 132 z 26.05.2005, str. 15 oraz
Dz. Urz. UE L 236 z 23.09.2003, str. 33),
rozporządzenia (WE) nr 1760/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 lipca 2000 r.
ustanawiającego system identyfikacji i rejestracji bydła i dotyczącego etykietowania mięsa
wołowego i produktów z mięsa wołowego oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr Dz.
poz.
2023-10-09 820/97 (Dz. Urz. WE L 204 z 11.08.2000, str. 1, Dz. Urz. UE L 236 z 23.09.2003, str. 33,
Dz. Urz. UE L 363 z 20.12.2006, str. 1, Dz. Urz. UE L 158 z 10.06.2013, str. 1 oraz Dz. Urz.
UE L 189 z 27.06.2014, str. 33),
rozporządzenia Komisji (WE) nr 1825/2000 z dnia 25 sierpnia 2000 r. określającego
szczegółowe przepisy stosowania rozporządzenia (WE) nr 1760/2000 Parlamentu
Europejskiego i Rady w odniesieniu do etykietowania wołowiny i produktów z wołowiny (Dz.
Urz. WE L 216 z 26.08.2000, str. 8 oraz Dz. Urz. UE L 76 z 16.03.2007, str. 12),
rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002
r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującego
Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającego procedury w zakresie
bezpieczeństwa żywności (Dz. Urz. WE L 31 z 01.02.2002, str. 1, Dz. Urz. UE L 245 z
29.09.2003, str. 4, Dz. Urz. UE L 100 z 08.04.2006, str. 3, Dz. Urz. UE L 179 z 07.07.2007,
str. 59, Dz. Urz. UE L 60 z 05.03.2008, str. 17, Dz. Urz. UE L 188 z 18.07.2009, str. 14, Dz.
Urz. UE L 189 z 27.06.2014, str. 1, Dz. Urz. UE L 327 z 12.11.2014, str. 9, Dz. Urz. UE L
37 z 13.02.2015, str. 24, Dz. Urz. UE L 35 z 10.02.2017, str. 10, Dz. Urz. UE L 117 z
05.05.2017, str. 1, Dz. Urz. UE L 198 z 25.07.2019, str. 241 oraz Dz. Urz. UE L 231 z
06.09.2019, str. 1),
rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września
2003 r. w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy (Dz. Urz. UE L 268 z
18.10.2003, str. 1, Dz. Urz. UE L 368 z 23.12.2006, str. 99, Dz. Urz. UE L 211 z 11.08.2007,
str. 40, Dz. Urz. UE L 97 z 09.04.2008, str. 64 oraz Dz. Urz. UE L 231 z 06.09.2019, str. 1),
rozporządzenia (WE) nr 1830/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września
2003 r. dotyczącego możliwości śledzenia i etykietowania organizmów zmodyfikowanych
genetycznie oraz możliwości śledzenia żywności i produktów paszowych wyprodukowanych
z organizmów zmodyfikowanych genetycznie i zmieniającego dyrektywę 2001/18/WE (Dz.
Urz. UE L 268 z 18.10.2003, str. 24, Dz. Urz. UE L 311 z 21.11.2008, str. 1 oraz Dz. Urz.
UE L 198 z 25.07.2019, str. 241),
rozporządzenia (WE) nr 1935/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 października
2004 r. w sprawie materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością oraz
uchylającego dyrektywy 80/590/EWG i 89/109/EWG (Dz. Urz. UE L 338 z 13.11.2004, str.
4, Dz. Urz. UE L 188 z 18.07.2009, str. 14 oraz Dz. Urz. UE L 231 z 06.09.2019, str. 1),
rozporządzenia Komisji (WE) nr 1850/2006 z dnia 14 grudnia 2006 r. ustanawiającego
szczegółowe zasady certyfikacji chmielu i produktów chmielowych (Dz. Urz. UE L 355 z
15.12.2006, str. 72, Dz. Urz. UE L 49 z 24.02.2011, str. 16 oraz Dz. Urz. UE L 158 z
10.06.2013, str. 74),
rozporządzenia (WE) nr 1924/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006
r. w sprawie oświadczeń żywieniowych i zdrowotnych dotyczących żywności (Dz. Urz. UE
L 404 z 30.12.2006, str. 9, Dz. Urz. UE L 12 z 18.01.2007, str. 3, Dz. Urz. UE L 39 z
13.02.2008, str. 8, Dz. Urz. UE L 39 z 13.02.2008, str. 14, Dz. Urz. UE L 37 z 10.02.2010,
str. 16, Dz. Urz. UE L 304 z 22.11.2011, str. 18, Dz. Urz. UE L 310 z 09.11.2012, str. 36 oraz
Dz. Urz. UE L 160 z 12.06.2013, str. 23),
rozporządzenia Komisji (WE) nr 433/2007 z dnia 20 kwietnia 2007 r. ustanawiające warunki
przyznawania specjalnych refundacji eksportowych w sektorze wołowiny i cielęciny (Dz.
Urz. UE L 104 z 21.04.2007, str. 3, Dz. Urz. UE L 163 z 23.06.2007, str. 24 oraz Dz. Urz.
UE L 258 z 04.10.2007, str. 44),
rozporządzenia Komisji (WE) nr 445/2007 z dnia 23 kwietnia 2007 r. ustanawiającego
niektóre szczegółowe zasady w celu stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 2991/1994
określającego normy dla tłuszczów do smarowania oraz stosowania rozporządzenia Rady
(EWG) nr 1898/1987 w sprawie ochrony nazw stosowanych w obrocie mlekiem i
przetworami mlecznymi (Dz. Urz. UE L 106 z 24.04.2007, str. 24),
rozporządzenia Komisji (WE) nr 1359/2007 z dnia 21 listopada 2007 r. ustanawiającego
warunki udzielania specjalnych refundacji wywozowych do niektórych elementów
odkostnionego mięsa wołowego (Dz. Urz. UE L 304 z 22.11.2007, str. 21, Dz. Urz. UE L 11
z 15.01.2008, str. 23, Dz. Urz. UE L 186 z 15.07.2008, str. 42 oraz Dz. Urz. UE L 49 z
24.02.2011, str. 16),
rozporządzenia Komisji (WE) nr 543/2008 z dnia 16 czerwca 2008 r. wprowadzającego
szczegółowe przepisy wykonawcze do rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w sprawie
niektórych norm handlowych w odniesieniu do mięsa drobiowego (Dz. Urz. UE L 157 z
2023-10-09 17.06.2008, str. 46, Dz. Urz. UE L 257 z 25.09.2008, str. 7, Dz. Urz. UE L 8 z 13.01.2009,
str. 33, Dz. Urz. UE L 151 z 16.06.2009, str. 28, Dz. Urz. UE L 159 z 25.06.2010, str. 13,
Dz. Urz. UE L 159 z 17.06.2011, str. 66, Dz. Urz. UE L 190 z 19.07.2012, str. 1, Dz. Urz.
UE L 350 z 20.12.2012, str. 63, Dz. Urz. UE L 158 z 10.06.2013, str. 74 oraz Dz. Urz. UE L
102 z 23.04.2018, str. 95),
rozporządzenia Komisji (WE) nr 566/2008 z dnia 18 czerwca 2008 r. ustanawiającego
szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do
zasad wprowadzania do obrotu wołowiny pochodzącej od bydła w wieku do dwunastu
miesięcy (Dz. Urz. UE L 160 z 19.06.2008, str. 22 oraz Dz. Urz. UE L 167 z 19.06.2013, str.
26),
rozporządzenia Komisji (WE) nr 589/2008 z dnia 23 czerwca 2008 r. ustanawiającego
szczegółowe zasady wykonywania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w sprawie norm
handlowych w odniesieniu do jaj (Dz. Urz. UE L 163 z 24.06.2008, str. 6, Dz. Urz. UE L 164
z 25.06.2008, str. 14, Dz. Urz. UE L 159 z 25.06.2010, str. 13, Dz. Urz. UE L 107 z
17.04.2013, str. 4, Dz. Urz. UE L 133 z 17.05.2013, str. 17, Dz. Urz. UE L 158 z 10.06.2013,
str. 74, Dz. Urz. UE L 171 z 04.07.2017, str. 113 oraz Dz. Urz. UE L 306 z 22.11.2017, str.
6),
rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1332/2008 z dnia 16 grudnia 2008
r. w sprawie enzymów spożywczych, zmieniającego dyrektywę Rady 83/417/EWG,
rozporządzenie Rady (WE) nr 1493/1999, dyrektywę 2000/13/WE, dyrektywę Rady
2001/112/WE oraz rozporządzenie (WE) nr 258/97 (Dz. Urz. UE L 354 z 31.12.2008, str. 7
oraz Dz. Urz. UE L 313 z 13.11.2012, str. 9),
rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 z dnia 16 grudnia 2008
r. w sprawie dodatków do żywności (Dz. Urz. UE L 354 z 31.12.2008, str. 16, Dz. Urz. UE
L 75 z 23.03.2010, str. 17, Dz. Urz. UE L 295 z 12.11.2011, str. 1, Dz. Urz. UE L 311 z
20.11.2013, str. 1, Dz. Urz. UE L 295 z 12.11.2011, str. 178, Dz. Urz. UE L 295 z 12.11.2011,
str. 205, Dz. Urz. UE L 78 z 17.03.2012, str. 1, Dz. Urz. UE L 119 z 04.05.2012, str. 14, Dz.
Urz. UE L 144 z 05.06.2012, str. 16, Dz. Urz. UE L 144 z 05.06.2012, str. 19, Dz. Urz. UE
L 144 z 05.06.2012, str. 22, Dz. Urz. UE L 169 z 29.06.2012, str. 43, Dz. Urz. UE L 173 z
03.07.2012, str. 8, Dz. Urz. UE L 196 z 24.07.2012, str. 52, Dz. Urz. UE L 310 z 09.11.2012,
str. 41, Dz. Urz. UE L 313 z 13.11.2012, str. 11, Dz. Urz. UE L 333 z 05.12.2012, str. 34,
Dz. Urz. UE L 333 z 05.12.2012, str. 37, Dz. Urz. UE L 333 z 05.12.2012, str. 40, Dz. Urz.
UE L 336 z 08.12.2012, str. 75, Dz. Urz. UE L 13 z 17.01.2013, str. 1, Dz. Urz. UE L 77 z
20.03.2013, str. 3, Dz. Urz. UE L 79 z 21.03.2013, str. 24, Dz. Urz. UE L 129 z 14.05.2013,
str. 28, Dz. Urz. UE L 150 z 04.06.2013, str. 13, Dz. Urz. UE L 150 z 04.06.2013, str. 17,
Dz. Urz. UE L 202 z 27.07.2013, str. 8, Dz. Urz. UE L 204 z 31.07.2013, str. 32, Dz. Urz.
UE L 204 z 31.07.2013, str. 35, Dz. Urz. UE L 230 z 29.08.2013, str. 1, Dz. Urz. UE L 230
z 29.08.2013, str. 7, Dz. Urz. UE L 230 z 29.08.2013, str. 12, Dz. Urz. UE L 252 z 24.09.2013,
str. 11, Dz. Urz. UE L 289 z 31.10.2013, str. 58, Dz. Urz. UE L 289 z 31.10.2013, str. 61,
Dz. Urz. UE L 328 z 07.12.2013, str. 79, Dz. Urz. UE L 21 z 24.01.2014, str. 9, Dz. Urz. UE
L 76 z 15.03.2014, str. 22, Dz. Urz. UE L 89 z 25.03.2014, str. 36, Dz. Urz. UE L 143 z
15.05.2014, str. 6, Dz. Urz. UE L 145 z 16.05.2014, str. 32, Dz. Urz. UE L 145 z 16.05.2014,
str. 35, Dz. Urz. UE L 151 z 21.05.2014, str. 26, Dz. Urz. UE L 166 z 05.06.2014, str. 11,
Dz. Urz. UE L 182 z 21.06.2014, str. 23, Dz. Urz. UE L 252 z 26.08.2014, str. 11, Dz. Urz.
UE L 270 z 11.09.2014, str. 1, Dz. Urz. UE L 272 z 13.09.2014, str. 8, Dz. Urz. UE L 298 z
16.10.2014, str. 8, Dz. Urz. UE L 299 z 17.10.2014, str. 19, Dz. Urz. UE L 299 z 17.10.2014,
str. 22, Dz. Urz. UE L 88 z 01.04.2015, str. 1, Dz. Urz. UE L 88 z 01.04.2015, str. 4, Dz. Urz.
UE L 106 z 24.04.2015, str. 16, Dz. Urz. UE L 107 z 25.04.2015, str. 1, Dz. Urz. UE L 107
z 25.04.2015, str. 17, Dz. Urz. UE L 210 z 07.08.2015, str. 22, Dz. Urz. UE L 213 z
12.08.2015, str. 1, Dz. Urz. UE L 253 z 30.09.2015, str. 3, Dz. Urz. UE L 266 z 13.10.2015,
str. 27, Dz. Urz. UE L 13 z 20.01.2016, str. 46, Dz. Urz. UE L 50 z 26.02.2016, str. 25, Dz.
Urz. UE L 61 z 08.03.2016, str. 1, Dz. Urz. UE L 78 z 24.03.2016, str. 47, Dz. Urz. UE L 87
z 02.04.2016, str. 1, Dz. Urz. UE L 117 z 03.05.2016, str. 28, Dz. Urz. UE L 120
z 05.05.2016, str. 4, Dz. Urz. UE L 272 z 07.10.2016, str. 2, Dz. Urz. UE L 50 z 28.02.2017,
str. 15, Dz. Urz. UE L 125 z 18.05.2017, str. 7, Dz. Urz. UE L 134 z 23.05.2017, str. 3, Dz.
Urz. UE L 134 z 23.05.2017, str. 18, Dz. Urz. UE L 184 z 15.07.2017, str. 1, Dz. Urz. UE L
184 z 15.07.2017, str. 3, Dz. Urz. UE L 199 z 29.07.2017, str. 8, Dz. Urz. UE L 13
z 18.01.2018, str. 21, Dz. Urz. UE L 17 z 23.01.2018, str. 11, Dz. Urz. UE L 17 z 23.01.2018,
2023-10-09 str. 14, Dz. Urz. UE L 104 z 24.02.2018, str. 57, Dz. Urz. UE L 114 z 04.05.2018, str. 10,
Dz. Urz. UE L 116 z 07.05.2018, str. 5, Dz. Urz. UE L 245 z 01.10.2018, str. 1, Dz. Urz. UE
L 247 z 03.10.2018, str. 1, Dz. Urz. UE L 251 z 05.10.2018, str. 13, Dz. Urz. UE L 253
z 09.10.2018, str. 36, Dz. Urz. UE L 60 z 28.02.2019, str. 35, Dz. Urz. UE L 132 z
20.05.2019, str. 15, Dz. Urz. UE L 132 z 20.05.2019, str. 18, Dz. Urz. UE L 142 z 29.05.2019,
str. 54, Dz. Urz. UE L 257 z 08.10.2019, str. 11, Dz. Urz. UE L 56 z 27.02.2020, str. 4, Dz.
Urz. UE L 59 z 28.02.2020, str. 6, Dz. Urz. UE L 65 z 04.03.2020, str. 1, Dz. Urz. UE L 67
z 05.03.2020, str. 28, Dz. Urz. UE L 67 z 05.03.2020, str. 31, Dz. Urz. UE L 184 z
12.06.2020, str. 25, Dz. Urz. UE L 267 z 14.08.2020, str. 5, Dz. Urz. UE L 326 z 08.10.2020,
str. 11, Dz. Urz. UE L 406 z 03.12.2020, str. 26, Dz. Urz. UE L 249 z 14.07.2021, str. 87,
Dz. Urz. UE L 256 z 19.07.2021, str. 53 oraz Dz. Urz. UE L 345 z 30.09.2021, str. 44),
rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1334/2008 z dnia 16 grudnia 2008
r. w sprawie środków aromatyzujących i niektórych składników żywności o właściwościach
aromatyzujących do użycia w oraz na środkach spożywczych oraz zmieniającego
rozporządzenie Rady (EWG) nr 1601/91, rozporządzenia (WE) nr 2232/96 oraz (WE) nr
110/2008 oraz dyrektywę 2000/13/WE (Dz. Urz. UE L 354 z 31.12.2008, str. 34, Dz. Urz.
UE L 304 z 22.11.2011, str. 18, Dz. Urz. UE L 267 z 02.10.2012, str. 1, Dz. Urz. UE L 163
z 15.06.2013, str. 15, Dz. Urz. UE L 273 z 15.10.2013, str. 18, Dz. Urz. UE L 74
z 14.03.2014, str. 58, Dz. Urz. UE L 84 z 20.03.2014, str. 14, Dz. Urz. UE L 300 z
18.10.2014, str. 41, Dz. Urz. UE L 107 z 25.04.2015, str. 15, Dz. Urz. UE L 181 z 09.07.2015,
str. 54, Dz. Urz. UE L 257 z 02.10.2015, str. 27, Dz. Urz. UE L 13 z 20.01.2016, str. 40, Dz.
Urz. UE L 13 z 20.01.2016, str. 43, Dz. Urz. UE L 35 z 11.02.2016, str. 6, Dz. Urz. UE L
108 z 23.04.2016, str. 24, Dz. Urz. UE L 120 z 05.05.2016, str. 7, Dz. Urz. UE L 204 z
29.07.2016, str. 7, Dz. Urz. UE L 58 z 04.03.2017, str. 14, Dz. Urz. UE L 179 z 12.07.2017,
str. 3, Dz. Urz. UE L 114 z 04.05.2018, str. 13, Dz. Urz. UE L 235 z 19.09.2018, str. 3, Dz.
Urz. UE L 251 z 05.10.2018, str. 19, Dz. Urz. UE L 275 z 06.11.2018, str. 7, Dz. Urz. UE L
9 z 11.01.2019, str. 85, Dz. Urz. UE L 132 z 20.05.2019, str. 12, Dz. Urz. UE L 379 z
13.11.2020, str. 27, Dz. Urz. UE L 330 z 20.09.2021, str. 69, Dz. Urz. UE L 389 z 04.11.2021,
str. 11 oraz Dz. Urz. UE L 389 z 04.11.2021, str. 15),
rozporządzenia Komisji (WE) nr 1295/2008 z dnia 18 grudnia 2008 r. w sprawie przywozu
chmielu z państw trzecich (Dz. Urz. UE L 340 z 19.12.2008, str. 45, Dz. Urz. UE L 90 z
02.04.2009, str. 3, Dz. Urz. UE L 38 z 11.02.2012, str. 33, Dz. Urz. UE L 182 z 13.07.2012,
str. 27, Dz. Urz. UE L 158 z 10.06.2013, str. 74, Dz. Urz. UE L 292 z 10.11.2015, str. 4 oraz
Dz. Urz. UE L 425 z 16.12.2020, str. 87),
rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 767/2009 z dnia 13 lipca 2009 r.
w sprawie wprowadzania na rynek i stosowania pasz, zmieniającego rozporządzenie (WE)
nr 1831/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady i uchylającego dyrektywę Rady
79/373/EWG, dyrektywę Komisji 80/511/EWG, dyrektywy Rady 82/471/EWG,
83/228/EWG, 93/74/EWG, 93/113/WE i 96/25/WE oraz decyzję Komisji 2004/217/WE (Dz.
Urz. UE L 229 z 01.09.2009, str. 1, Dz. Urz. UE L 163 z 30.06.2010, str. 30, Dz. Urz. UE L
277 z 21.10.2010, str. 4, Dz. Urz. UE L 192 z 22.07.2011, str. 71, Dz. Urz. UE L 328
z 12.12.2017, str. 3 oraz Dz. Urz. UE L 310 z 06.12.2018, str. 22),
rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 404/2011 z dnia 8 kwietnia 2011 r.
ustanawiającego szczegółowe przepisy wykonawcze do rozporządzenia Rady (WE) nr
1224/2009 ustanawiającego wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia
przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa (Dz. Urz. UE L 112 z 30.04.2011,
str. 1, Dz. Urz. UE L 328 z 10.12.2011, str. 58, Dz. Urz. UE L 125 z 12.05.2012, str. 54, Dz.
2023-10-09 Urz. UE L 287 z 31.10.2015, str. 6, Dz. Urz. UE L 9 z 15.01.2020, str. 3 oraz Dz. Urz. UE L
200 z 24.06.2020, str. 1),
rozporządzenia Rady (WE) nr 1224/2009 z dnia 20 listopada 2009 r. ustanawiającego unijny
system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa,
zmieniającego rozporządzenia (WE) nr 847/96, (WE) nr 2371/2002, (WE) nr 811/2004, (WE)
nr 768/2005, (WE) nr 2115/2005, (WE) nr 2166/2005, (WE) nr 388/2006, (WE) nr 509/2007,
(WE) nr 676/2007, (WE) nr 1098/2007, (WE) nr 1300/2008, (WE) nr 1342/2008 i
uchylającego rozporządzenia (EWG) nr 2847/93, (WE) nr 1627/94 oraz (WE) nr 1966/2006
(Dz. Urz. UE L 343 z 22.12.2009, str. 1, Dz. Urz. UE L 354 z 28.12.2013, str. 1, Dz. Urz.
UE L 354 z 28.12.2013, str. 22, Dz. Urz. UE L 354 z 28.12.2013, str. 86, Dz. Urz. UE L 355
z 31.12.2013, str. 94, Dz. Urz. UE L 149 z 20.05.2014, str. 1, Dz. Urz. UE L 133 z
29.05.2015, str. 1, Dz. Urz. UE L 149 z 16.06.2015, str. 23, Dz. Urz. UE L 319 z 04.12.2015,
str. 21, Dz. Urz. UE L 83 z 25.03.2019, str. 18 oraz Dz. Urz. UE L 198 z 25.07.2019, str. 105),
rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r.
ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007
w odniesieniu do sektora owoców i warzyw oraz sektora przetworzonych owoców i warzyw
(Dz. Urz. UE L 157 z 15.06.2011, str. 1, Dz. Urz. UE L 194 z 26.07.2011, str. 25, Dz. Urz.
UE L 199 z 02.08.2011, str. 76, Dz. Urz. UE L 231 z 08.09.2011, str. 11, Dz. Urz. UE L 264
z 08.10.2011, str. 25, Dz. Urz. UE L 270 z 15.10.2011, str. 14, Dz. Urz. UE L 283 z
29.10.2011, str. 32, Dz. Urz. UE L 335 z 17.12.2011, str. 66, Dz. Urz. UE L 26 z 28.01.2012,
str. 26, Dz. Urz. UE L 99 z 05.04.2012, str. 21, Dz. Urz. UE L 116 z 28.04.2012, str. 10, Dz.
Urz. UE L 140 z 30.05.2012, str. 53, Dz. Urz. UE L 203 z 31.07.2012, str. 60, Dz. Urz. UE
L 223 z 21.08.2012, str. 6, Dz. Urz. UE L 232 z 29.08.2012, str. 5, Dz. Urz. UE L 297 z
26.10.2012, str. 9, Dz. Urz. UE L 109 z 19.04.2013, str. 1, Dz. Urz. UE L 158 z 10.06.2013,
str. 74, Dz. Urz. UE L 167 z 19.06.2013, str. 26, Dz. Urz. UE L 170 z 22.06.2013, str. 43,
Dz. Urz. UE L 263 z 05.10.2013, str. 9, Dz. Urz. UE L 272 z 12.10.2013, str. 35, Dz. Urz.
UE L 70 z 11.03.2014, str. 37, Dz. Urz. UE L 130 z 01.05.2014, str. 41, Dz. Urz. UE L 145
z 16.05.2014, str. 5, Dz. Urz. UE L 307 z 28.10.2014, str. 34, Dz. Urz. UE L 111
z 30.04.2015, str. 24, Dz. Urz. UE L 292 z 10.11.2015, str. 4, Dz. Urz. UE L 318 z
04.12.2015, str. 23, Dz. Urz. UE L 116 z 30.04.2016, str. 23, Dz. Urz. UE L 326 z 01.12.2016,
str. 9, Dz. Urz. UE L 138 z 25.05.2017, str. 4, Dz. Urz. UE L 171 z 04.07.2017, str. 113, Dz.
Urz. UE L 75 z 19.03.2019, str. 1, Dz. Urz. UE L 425 z 16.12.2020, str. 84 oraz Dz. Urz. UE
L 384 z 29.10.2021, str. 23),
rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 z dnia 25 października
2011 r. w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności, zmiany
rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1924/2006 i (WE) nr 1925/2006
oraz uchylenia dyrektywy Komisji 87/250/EWG, dyrektywy Rady 90/496/EWG, dyrektywy
Komisji 1999/10/WE, dyrektywy 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, dyrektyw
Komisji 2002/67/WE i 2008/5/WE oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 608/2004 (Dz. Urz.
UE L 304 z 22.11.2011, str. 18, Dz. Urz. UE L 306 z 16.11.2013, str. 7, Dz. Urz. UE L 27 z
30.01.2014, str. 7, Dz. Urz. UE L 331 z 18.11.2014, str. 40, Dz. Urz. UE L 327 z 11.12.2015,
str. 1, Dz. Urz. UE L 266 z 30.09.2016, str. 7, Dz. Urz. UE L 39 z 11.02.2019, str. 28 oraz Dz.
Urz. UE L 355 z 07.10.2021, str. 143),
rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 29/2012 z dnia 13 stycznia 2012 r. w
sprawie norm handlowych w odniesieniu do oliwy z oliwek (Dz. Urz. UE L 12 z 14.01.2012,
str. 14, Dz. Urz. UE L 80 z 20.03.2012, str. 39, Dz. Urz. UE L 113 z 25.04.2012, str. 5, Dz.
Urz. UE L 32 z 01.02.2013, str. 7, Dz. Urz. UE L 158 z 10.06.2013, str
Art. 8.
zmieniony(uchylony)
2023-10-09
Art. 10.
zmienionyArtykuły rolno-spożywcze przywożone z państw niebędących
członkami Unii Europejskiej, z wyłączeniem państw członkowskich Europejskiego
Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stron umowy o Europejskim Obszarze
Gospodarczym, mogą być dopuszczone do obrotu w rozumieniu przepisów prawa
celnego, pod warunkiem przeprowadzenia kontroli jakości handlowej przez organ
Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych.
W przypadku konieczności wykonania badań laboratoryjnych artykuły,
o których mowa w ust. 1, mogą być za zgodą organu celnego:
składowane w miejscu i na warunkach określonych przez organ Inspekcji Jakości
Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych, do czasu uzyskania wyników badań
pobranych przez ten organ próbek, albo
skierowane do miejsca przeznaczenia i poddane badaniom laboratoryjnym przez
właściwy miejscowo organ Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów Rolno-
-Spożywczych.
W przypadku wydania przez organ Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów
Rolno-Spożywczych decyzji o zakazie wprowadzenia artykułu rolno-spożywczego do
obrotu, o której mowa w art. 30 ust. 1, organ celny odmawia przyjęcia zgłoszenia
celnego, chyba że przepisy odrębne stanowią inaczej.
Organ Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych
przeprowadzający kontrolę graniczną jakości handlowej w portach morskich
współpracuje z organami celnymi w zakresie tej kontroli, w szczególności informuje
naczelnika urzędu celno-skarbowego właściwego dla portu morskiego o terminie, w
tym o godzinie, i miejscu planowanej kontroli. Organ Inspekcji Jakości Handlowej
Artykułów Rolno-Spożywczych przeprowadza kontrolę graniczną jakości handlowej
w portach morskich w sposób pozwalający na zachowanie terminów, o których mowa
w art. 60 ust. 2–5 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji
Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.<sup>4)</sup>).
Minister właściwy do spraw rynków rolnych, w drodze rozporządzenia,
określi wykaz artykułów rolno-spożywczych, o których mowa w ust. 1, oraz ich
minimalne ilości podlegające kontroli jakości handlowej, kierując się znaczeniem tych
artykułów dla rynku krajowego.
rolno-spożywcze przywożone z państw niebędących
członkami Unii Europejskiej, z wyłączeniem państw członkowskich Europejskiego
Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stron umowy o Europejskim Obszarze
Gospodarczym, mogą być dopuszczone do obrotu w rozumieniu przepisów prawa
celnego, pod warunkiem przeprowadzenia kontroli jakości handlowej przez organ
Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych.
W przypadku konieczności wykonania badań laboratoryjnych artykuły,
o których mowa w ust. 1, mogą być za zgodą organu celnego:
składowane w miejscu i na warunkach określonych przez organ Inspekcji Jakości
Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych, do czasu uzyskania wyników badań
pobranych przez ten organ próbek, albo
skierowane do miejsca przeznaczenia i poddane badaniom laboratoryjnym przez
właściwy miejscowo organ Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów Rolno-
-Spożywczych.
W przypadku wydania przez organ Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów
Rolno-Spożywczych decyzji o zakazie wprowadzenia artykułu rolno-spożywczego do
obrotu, o której mowa w art. 30 ust. 1, organ celny odmawia przyjęcia zgłoszenia
celnego, chyba że przepisy odrębne stanowią inaczej.
Organ Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych
przeprowadzający kontrolę graniczną jakości handlowej w portach morskich
współpracuje z organami celnymi w zakresie tej kontroli, w szczególności informuje
naczelnika urzędu celno-skarbowego właściwego dla portu morskiego o terminie, w
tym o godzinie, i miejscu planowanej kontroli. Organ Inspekcji Jakości Handlowej
Artykułów Rolno-Spożywczych przeprowadza kontrolę graniczną jakości handlowej
w portach morskich w sposób pozwalający na zachowanie terminów, o których mowa
w art. 60 ust. 2–5 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji
Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.<sup>4)</sup>).
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2023 r. poz. 556, 588,
641, 658, 760, 996, 1059, 1193, 1195 i 1234.
2023-10-09 3. Minister właściwy do spraw rynków rolnych, w drodze rozporządzenia,
określi wykaz artykułów rolno-spożywczych, o których mowa w ust. 1, oraz ich
minimalne ilości podlegające kontroli jakości handlowej, kierując się znaczeniem tych
artykułów dla rynku krajowego.
Art. 12.
zmienionyPodjęcie działalności w zakresie produkcji, składowania,
konfekcjonowania i obrotu artykułami rolno-spożywczymi podlega zgłoszeniu
wojewódzkiemu inspektorowi jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych właś-
ciwemu ze względu na miejsce zamieszkania lub siedzibę zgłaszającego,
z zastrzeżeniem ust. 2.
Przepis ust. 1 nie dotyczy:
rolników, w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniu społecznym rolników,
w zakresie prowadzonej działalności rolniczej, z wyłączeniem działalności
polegającej na znakowaniu i pakowaniu jaj;
producentów wina, o których mowa w art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 2 grudnia
2021 r. o wyrobach winiarskich (Dz. U. z 2023 r. poz. 550), którzy wyrabiają
wino lub moszcz z winogron pozyskanych wyłącznie z upraw winorośli
wpisanych do ewidencji winnic położonych na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej;
podjęcia działalności gospodarczej w zakresie obrotu detalicznego artykułami
rolno-spożywczymi.
Zgłoszenia dokonuje się nie później niż w dniu rozpoczęcia działalności,
o której mowa w ust. 1; zgłoszenie zawiera:
imię, nazwisko i adres albo nazwę i siedzibę zgłaszającego;
numer identyfikacji podatkowej (NIP) oraz numer w rejestrze przedsiębiorców
w Krajowym Rejestrze Sądowym lub numer REGON, o ile zgłaszający takie
numery posiada;
określenie przedmiotu działalności, o której mowa w ust. 1, w tym informację
o działalności eksportowej lub importowej;
wskazanie adresów miejsc produkcji, składowania lub konfekcjonowania
artykułów rolno-spożywczych.
(uchylony)
2023-10-09 4. Wojewódzkiemu inspektorowi jakości handlowej artykułów rolno-
-spożywczych należy zgłosić:
zmianę danych, o których mowa w ust. 3, w terminie 7 dni od dnia jej dokonania;
zaprzestanie prowadzenia działalności, o której mowa w ust. 1, w terminie 7 dni
od dnia jej zaprzestania.