Historia zmian - 22 sierpnia 2026
o kierujących pojazdami
Data oznacza dzień, w którym PrawMi wykryło zmianę w tekście jednolitym ISAP - może różnić się od daty wejścia w życie nowelizacji.
PoPrzed
Art. 109a.
dodanyArtykuł dodany nowelizacją.
Zezwolenie na kierowanie pojazdem uprzywilejowanym wydane
w trybie art. 109 ust. 1, 5 lub 5a, uprawnia do kierowania dowolnym pojazdem
uprzywilejowanym w zakresie kategorii prawa jazdy określonych w zezwoleniu.
Art. 103.
zmienionyStarosta wydaje decyzję administracyjną o cofnięciu uprawnienia do
kierowania pojazdami w przypadku:
stwierdzenia:
na podstawie orzeczenia lekarskiego istnienia przeciwwskazań
zdrowotnych do kierowania pojazdem,
na podstawie orzeczenia psychologicznego istnienia przeciwwskazań
psychologicznych do kierowania pojazdem,
utraty kwalifikacji, na podstawie wyniku egzaminu państwowego
przeprowadzonego w trybie art. 49 ust. 1 pkt 2 i 3,
niezgłoszenia się we wskazanym terminie na egzamin państwowy który
miał być przeprowadzony w trybie art. 49 ust. 1 pkt 2 i pkt 3 lit. b;
3) ponownego przekroczenia liczby 24 punktów otrzymanych za naruszenie
przepisów ruchu drogowego w okresie 5 lat od dnia doręczenia informacji,
o której mowa w art. 98a ust. 4, dotyczącej konieczności ukończenia kursu
reedukacyjnego, o którym mowa w art. 98a ust. 3 pkt 1;
3) przekroczenia przez kierującego pojazdem w okresie 1 roku od dnia wydania po
raz pierwszy prawa jazdy liczby 20 punktów za naruszenie przepisów ruchu
drogowego lub stwierdzenia, na podstawie prawomocnych rozstrzygnięć, że
w okresie próbnym, o którym mowa w art. 91 ust. 1 albo art. 92 ust. 1:
popełnił on przestępstwo przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji lub trzy
wykroczenia określone w:
– art. 86 § 1, 1a lub 2, art. 86b § 1, art. 87 § 1, art. 92a § 2, art. 92b,
art. 97a lub art. 98 ustawy z dnia 20 maja 1971 r. – Kodeks wykroczeń
lub
– art. 90, art. 92 § 1 lub 2 lub art. 97 ustawy z dnia 20 maja 1971 r. –
Kodeks wykroczeń, w związku z niestosowaniem się odpowiednio do
art. 25 ust. 1–3 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu
drogowym lub znaków drogowych regulujących pierwszeństwo
przejazdu, sygnałów świetlnych zakazujących wjazdu za sygnalizator
lub poleceń i sygnałów dawanych przez osoby kierujące ruchem lub
uprawnione do jego kontroli, lub
stwierdzenia, że kierujący pojazdem znajdujący się w okresie próbnym,
o którym mowa w art. 91 ust. 1 albo art. 92 ust. 1, naruszył zakaz, o którym
mowa w art. 91 ust. 4 lub 5;
orzeczenia zakazu prowadzenia pojazdów;
5) kierowania pojazdem silnikowym pomimo wydania decyzji o zatrzymaniu prawa
jazdy w trybie art. 102 ust. 1 pkt 1a, 2, 4, 55, 7 lub 79 lub zatrzymania prawa jazdy
na podstawie art. 135 ust. 1 pkt 2 lub 2a albo art. 135a ust. 1 pkt 2 lub 2a ustawy
z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym – na okres 5 lat od dnia
stwierdzenia tego zdarzenia;
uchylenia sposobu wykonywania zakazu prowadzenia pojazdów na podstawie
art. 182a § 3 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny wykonawczy.
Okres, o którym mowa w ust. 1 pkt 5, oblicza się na zasadach określonych
w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego, przy
czym dla ustalenia początku okresu jest właściwa data stwierdzenia kierowania
pojazdem silnikowym pomimo wydania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy w trybie
art. 102 ust. 1 pkt 1a, 2, 4, 5 lub 7 lub zatrzymania prawa jazdy na podstawie
art. 135 ust. 1 pkt 2 lub 2a albo art. 135a ust. 1 pkt 2 lub 2a ustawy z dnia 20 czerwca
1997 r. – Prawo o ruchu drogowym.
3) Administrator danych i informacji zgromadzonych w ewidencji przekazuje
staroście dane w przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 2–6, będące podstawą
decyzji administracyjnej o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami.
Starosta wydaje decyzję administracyjną o przywróceniu uprawnień do
kierowania pojazdami po ustaniu przyczyn, które spowodowały ich cofnięcie. Jeżeli
od dnia cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami upłynął okres przekraczający
rok, a cofnięcie uprawnień wynikało z zakazu prowadzenia pojazdów na okres
przekraczający rok, warunkiem przywrócenia uprawnień jest uzyskanie pozytywnego
wyniku kontrolnego sprawdzenia kwalifikacji.
Przywrócenie uprawnień następuje również w przypadku orzeczenia sądu o
wykonywaniu zakazu prowadzenia pojazdów w postaci, o której mowa w art. 182a §
1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny wykonawczy. Wydając decyzję o
przywróceniu uprawnienia do kierowania pojazdami, starosta wpisuje do prawa jazdy
informację o ograniczeniu, o którym mowa w art. 13 ust. 5 pkt 7. Wpis dokonywany
jest z urzędu, na okres trwania zakazu prowadzenia pojazdów, po uiszczeniu przez
osobę ubiegającą się o przywrócenie uprawnienia opłaty, o której mowa w art. 10 ust.
1.
Przepisu ust. 3 nie stosuje się w przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 2,
3 i 5.
Uprawnienia do kierowania pojazdami wynikające z pozwolenia wojskowego
cofa lub przywraca dowódca jednostki wojskowej, w której żołnierz pełni służbę.
Decyzję administracyjną o cofnięciu lub przywróceniu uprawnienia do
kierowania pojazdami osobom, o których mowa w art. 10 ust. 3, wydaje marszałek
województwa mazowieckiego.
Art. 104a.
zmienionyZawieszeniu ulegają uprawnienia do kierowania pojazdami osoby,
której:
zatrzymano dokument stwierdzający posiadanie uprawnienia do kierowania
pojazdami lub zaistniały przesłanki do zatrzymania tego dokumentu w trybie
art. 135 ust. 1 pkt 1 lit. a, c–f i pkt 2–3 oraz art. 135a ust. 1 pkt 1 lit. a, c–f
i pkt 2–3 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym lub
art. 16a ustawy z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy – Prawo o ruchu
drogowym oraz niektórych innych ustaw lub dokument ten nie może być
wydany;
starosta wydał decyzję administracyjną o zatrzymaniu dokumentu
stwierdzającego posiadanie uprawnienia do kierowania pojazdami na podstawie
art. 102 ust. 1 pkt 1a–1a–5, 57 lub 79 oraz art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 20 marca
2015 r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U.
poz. 541, z późn. zm.28)) lub art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 7 września 2007 r.
o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (Dz. U. z 2025 r. poz. 438 i 620).
Zawieszenie uprawnień do kierowania pojazdami następuje:
z upływem okresu, w którym pokwitowanie za zatrzymane prawo jazdy lub
pozwolenie na kierowanie tramwajem uprawniało do kierowania pojazdami, albo
od dnia następującego po dniu doręczenia decyzji administracyjnej
o zatrzymaniu dokumentu stwierdzającego posiadanie uprawnienia do
kierowania pojazdami.
Zawieszenie uprawnień do kierowania pojazdami ustaje z dniem zwrotu
zatrzymanego dokumentu stwierdzającego posiadanie uprawnienia do kierowania
pojazdami przez organ wydający prawo jazdy lub pozwolenie na kierowanie
tramwajem lub w przypadku wydania dokumentu stwierdzającego posiadanie
uprawnienia do kierowania pojazdami.
Zatrzymując dokument stwierdzający posiadanie uprawnienia do kierowania
pojazdami, organ kontroli ruchu drogowego informuje o dniu rozpoczęcia zawieszenia
uprawnień do kierowania pojazdami w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1.
Osoby, których uprawnienia do kierowania pojazdami zostały zawieszone,
uznaje się za nieposiadające uprawnień do kierowania pojazdami w zakresie
i w okresie, w których uprawnienia te są zawieszone.
Art. 109.
zmienionyStarosta wydaje zezwolenie na kierowanie pojazdem
uprzywilejowanym, w drodze decyzji administracyjnej, za opłatą, osobie, która spełnia wymagania określone w art. 106 ust. 1 pkt 1–4,
potwierdzone przedstawionym:
orzeczeniem lekarskim o braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania
pojazdem uprzywilejowanym;
orzeczeniem psychologicznym o braku przeciwwskazań psychologicznych do
kierowania pojazdem uprzywilejowanym;
zaświadczeniem o ukończeniu kursu dla kierujących pojazdami
uprzywilejowanymi.
Obowiązek przedstawienia zaświadczenia o ukończeniu kursu dla
kierujących pojazdami uprzywilejowanymi nie dotyczy funkcjonariuszy i kierujących,
o których mowa w art. 106 ust. 3.
W stosunku do kierujących pojazdami ochotniczych straży pożarnych,
o których mowa w art. 106 ust. 3, dodatkowym warunkiem wydania zezwolenia na
kierowanie pojazdem uprzywilejowanym jest przedstawienie zaświadczenia
wydanego przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta), potwierdzającego, że osoba
ma być kierującym pojazdem ochotniczej straży pożarnej.
Starosta wydaje zezwolenie na kierowanie pojazdem uprzywilejowanym,
określając:
zakres zezwolenia, o którym mowa w art. 108 ust. 1, odpowiadający:
rodzajowi ukończonego kursu, oraz
zakresowi badań lekarskich i psychologicznych;
ważność zezwolenia na okres 5 lat, nie dłużej jednak niż na okres wynikający
z terminu ważności orzeczenia lekarskiego i psychologicznego, o których mowa
w ust. 1 pkt 1 i 2.
Do zezwolenia na kierowanie pojazdem uprzywilejowanym wydawanego
funkcjonariuszom i kierującym, o których mowa w art. 106 ust. 3, nie stosuje się
ust. 2 pkt 1 lit. a.
Starosta przedłuża ważność zezwolenia na kierowanie pojazdem
uprzywilejowanym, w drodze decyzji administracyjnej, za opłatą, o której mowa
w ust. 1, na okres, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, po przedstawieniu orzeczenia
lekarskiego i orzeczenia psychologicznego wydanych na podstawie badań, o których
mowa w art. 75 ust. 1 pkt 6 oraz art. 82 ust. 1 pkt 6.
Starosta rozszerza zakres zezwolenia na kierowanie pojazdem
uprzywilejowanym, w drodze decyzji, za opłatą, o której mowa w ust. 1, odpowiednio
do przedstawionego zaświadczenia o ukończeniu kursu uzupełniającego dla
kierujących pojazdami uprzywilejowanymi.
Obowiązek przedstawienia zaświadczenia o ukończeniu kursu
uzupełniającego dla kierujących pojazdami uprzywilejowanymi nie dotyczy
funkcjonariuszy i kierujących, o których mowa w art. 106 ust. 3.
W stosunku do funkcjonariuszy i kierujących, o których mowa
w art. 106 ust. 3, rozszerzenie zakresu zezwolenia, o którym mowa w ust. 4, następuje
odpowiednio do przedstawionego orzeczenia lekarskiego i orzeczenia psycho-
logicznego, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2.
Żołnierzom Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, funkcjonariuszom oraz
pracownikom: Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu,
Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Służby Ochrony
Państwa, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Inspekcji Transportu Drogowego,
Służby Więziennej, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej, Służby
Celno-Skarbowej, a także pracownikom wojska zezwolenie na kierowanie pojazdem
uprzywilejowanym wydaje nieodpłatnie odpowiedni organ jednostki, w której osoby
te pełnią służbę lub są zatrudnione. Przepisy ust. 1, 1a i 2–4b stosuje się odpowiednio.
Inspektorom i ekspertom Biura Nadzoru Wewnętrznego zezwolenie na
kierowanie pojazdem uprzywilejowanym wydaje nieodpłatnie Inspektor Nadzoru
Wewnętrznego.
6. Koszty zezwoleń na kierowanie pojazdami uprzywilejowanymi ochotniczych
straży pożarnych są finansowane z budżetu gminy.z wyjątkiem ust. 6,
osobie, która spełnia wymagania określone w art. 106 ust. 1 pkt 1–4, potwierdzone
przedstawionym:
orzeczeniem lekarskim o braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania
pojazdem uprzywilejowanym;
orzeczeniem psychologicznym o braku przeciwwskazań psychologicznych do
kierowania pojazdem uprzywilejowanym;
zaświadczeniem o ukończeniu kursu dla kierujących pojazdami
uprzywilejowanymi.
Obowiązek przedstawienia zaświadczenia o ukończeniu kursu dla
kierujących pojazdami uprzywilejowanymi nie dotyczy funkcjonariuszy i kierujących,
o których mowa w art. 106 ust. 3.
W stosunku do kierujących pojazdami ochotniczych straży pożarnych,
o których mowa w art. 106 ust. 3, dodatkowym warunkiem wydania zezwolenia na
kierowanie pojazdem uprzywilejowanym jest przedstawienie zaświadczenia
wydanego przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta), potwierdzającego, że osoba
ma być kierującym pojazdem ochotniczej straży pożarnej.
Starosta wydaje zezwolenie na kierowanie pojazdem uprzywilejowanym,
określając:
zakres zezwolenia, o którym mowa w art. 108 ust. 1, odpowiadający:
rodzajowi ukończonego kursu, oraz
zakresowi badań lekarskich i psychologicznych;
ważność zezwolenia na okres 5 lat, nie dłużej jednak niż na okres wynikający
z terminu ważności orzeczenia lekarskiego i psychologicznego, o których mowa
w ust. 1 pkt 1 i 2.
Do zezwolenia na kierowanie pojazdem uprzywilejowanym wydawanego
funkcjonariuszom i kierującym, o których mowa w art. 106 ust. 3, nie stosuje się
ust. 2 pkt 1 lit. a.
Zakres zezwolenia na kierowanie pojazdem uprzywilejowanym, o którym
mowa w ust. 2 pkt 1, określa się w zezwoleniu poprzez wpisanie kategorii prawa jazdy
odpowiadających pojazdom uprzywilejowanym, na które wydawane jest zezwolenie,
o których mowa odpowiednio w art. 108 ust. 1.
Zakres zezwolenia na kierowanie pojazdem uprzywilejowanym wydawanego
funkcjonariuszom i kierującym, o których mowa w art. 106 ust. 3, określa się na
podstawie:
kategorii prawa jazdy posiadanego przez tę osobę, oraz
zakresu badań lekarskich i psychologicznych.
Zakres zezwolenia na kierowanie pojazdem uprzywilejowanym, o którym
mowa w ust. 2c, określa się w zezwoleniu poprzez wpisanie kategorii prawa jazdy
odpowiadających pojazdom uprzywilejowanym, na które wydawane jest zezwolenie,
o których mowa odpowiednio w art. 108 ust. 1.
Starosta przedłuża ważność zezwolenia na kierowanie pojazdem
uprzywilejowanym, w drodze decyzji administracyjnej, za opłatą, o której mowa
w ust. 1, na okres, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, po przedstawieniu orzeczenia
lekarskiego i orzeczenia psychologicznego wydanych na podstawie badań, o których
mowa w art. 75 ust. 1 pkt 6 oraz art. 82 ust. 1 pkt 6.
Starosta rozszerza zakres zezwolenia na kierowanie pojazdem
uprzywilejowanym, w drodze decyzji, za opłatą, o której mowa w ust. 1, odpowiednio
do przedstawionego zaświadczenia o ukończeniu kursu uzupełniającego dla
kierujących pojazdami uprzywilejowanymi.
Obowiązek przedstawienia zaświadczenia o ukończeniu kursu
uzupełniającego dla kierujących pojazdami uprzywilejowanymi nie dotyczy
funkcjonariuszy i kierujących, o których mowa w art. 106 ust. 3.
W stosunku do funkcjonariuszy i kierujących, o których mowa
w art. 106 ust. 3, rozszerzenie zakresu zezwolenia, o którym mowa w ust. 4, następuje
odpowiednio do przedstawionego orzeczenia lekarskiego i orzeczenia psycho-
logicznego, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2.
Żołnierzom Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, funkcjonariuszom oraz
pracownikom: Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu,
Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Służby Ochrony
Państwa, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Inspekcji Transportu Drogowego,
Służby Więziennej, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej, Służby
Celno-Skarbowej, a także pracownikom wojska zezwolenie na kierowanie pojazdem
uprzywilejowanym wydaje nieodpłatnie odpowiedni organ jednostki, w której osoby
te pełnią służbę lub są zatrudnione. Przepisy ust. 1, 1a i 2–4b stosuje się odpowiednio.
Inspektorom i ekspertom Biura Nadzoru Wewnętrznego zezwolenie na
kierowanie pojazdem uprzywilejowanym wydaje nieodpłatnie Inspektor Nadzoru
Wewnętrznego.
6. Koszty zezwoleń na kierowanie pojazdami uprzywilejowanymi ochotniczych
straży pożarnych są finansowane z budżetu gminy.
Wydanie zezwolenia na kierowanie pojazdami uprzywilejowanymi
ochotniczych straży pożarnych, podmiotów uprawnionych do wykonywania
ratownictwa wodnego, podmiotów uprawnionych do wykonywania ratownictwa
górskiego i Morskiej Służby Poszukiwania i Ratownictwa jest zwolnione z opłaty.
Opłata, o której mowa w ust. 1, stanowi dochód powiatu.
Decyzje w sprawach zezwoleń, o których mowa w ust. 1, 3, 4 i 5, są
ostateczne.
Art. 110.
zmienionyKierować pojazdem przewożącym wartości pieniężne albo inne
przedmioty wartościowe lub niebezpieczne, o których mowa w ustawie z dnia
22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia (Dz. U. z 2025 r. poz. 532), może osoba
posiadająca odpowiedni stan zdrowia, kwalifikacje i umiejętności oraz zezwolenie na
kierowanie pojazdem przewożącym wartości pieniężne. Przepisy art. 106–109106–
109a stosuje się odpowiednio.
Decyzja w sprawie zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, jest ostateczna.
Art. 26.
zmienionySzkolenie osoby ubiegającej się o uzyskanie uprawnienia do
kierowania motorowerem lub pojazdem silnikowym w formie kursu, z zastrzeżeniem
ust. 3, jest prowadzone przez:
ośrodek szkolenia kierowców – jednostkę organizacyjną przedsiębiorcy
wpisanego do rejestru przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia
kierowców;
branżowe centrum umiejętności w rozumieniu art. 4 pkt 30a ustawy z dnia
14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe, prowadzące działalność w dziedzinie
zawodowej transport drogowy, spedycja, logistyka, diagnostyka i naprawa
pojazdów, elektromobilność lub przemysł motoryzacyjny, o których mowa
w przepisach wydanych na podstawie art. 46c ust. 1 tej ustawy;
jednostkę wojskową – w zakresie szkolenia żołnierzy na potrzeby Sił Zbrojnych
Rzeczypospolitej Polskiej;
jednostkę organizacyjną służb podległych ministrowi właściwemu do spraw
wewnętrznych lub nadzorowanych przez tego ministra – w zakresie szkolenia
osób na potrzeby tych służb oraz strażaków ratowników ochotniczej straży
pożarnej, na zasadach określonych w ustawie z dnia 17 grudnia 2021 r.
o ochotniczych strażach pożarnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 244 i 900).
Przepisu ust. 9 nie stosuje się do:
nauki jazdy przeprowadzanej w ruchu miejskim oraz w ruchu poza obszarem
zabudowanym – dla szkolenia w zakresie uzyskiwania uprawnień do
prowadzenia motoroweru lub pojazdu silnikowego dowolnej kategorii prawa
jazdy;
nauki jazdy przeprowadzanej na placu manewrowym – dla szkolenia w zakresie
uprawnień prawa jazdy kategorii B+E, C1, C1+E, C, C+E, D1, D1+E, D lub
D+E.
Szkolenie osób w formie nauczania na odległość z wykorzystaniem technik
komputerowych i Internetu, o którym mowa w art. 23 ust. 3, jest prowadzone
wyłącznie przez ośrodek szkolenia kierowców posiadający poświadczenie
potwierdzające spełnianie dodatkowych wymagań.
Szkolenie osoby ubiegającej się o uzyskanie uprawnienia do kierowania
pojazdami silnikowymi w formie zajęć szkolnych jest prowadzone dla uczniów
(słuchaczy) przez szkołę, jeżeli w podstawie programowej kształcenia w zawodzie
szkolnictwa branżowego, o której mowa w przepisach wydanych na podstawie
art. 46 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe, jest przewidziane
przygotowanie do uzyskania umiejętności kierowania pojazdem silnikowym lub
szkoła realizuje to szkolenie dla uczniów (słuchaczy) w ramach dodatkowych
umiejętności zawodowych w zakresie wybranych zawodów, o których mowa
w przepisach wydanych na podstawie art. 46 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. –
Prawo oświatowe.
Szkolenie osoby ubiegającej się o uzyskanie uprawnienia do kierowania
tramwajem jest prowadzone przez podmiot wykonujący przewozy tramwajem lub
upoważniony przez niego ośrodek szkolenia kierowców, działający w imieniu i na
zasadach określonych dla podmiotu wykonującego przewozy tramwajem.
Zajęcia podczas szkolenia prowadzą:
instruktor lub będący instruktorem przedsiębiorca prowadzący ośrodek szkolenia
kierowców – w zakresie, o którym mowa w art. 23 ust. 2 pkt 1 i 2 – odpowiednio
do posiadanych uprawnień;
nauczyciel lub osoba, o której mowa w art. 15 ust. 6 ustawy z dnia 14 grudnia
2016 r. – Prawo oświatowe, posiadający uprawnienia instruktora – w zakresie,
o którym mowa w art. 23 ust. 2 pkt 1 i 2;
osoba, o której mowa w art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 8 września 2006 r.
o Państwowym Ratownictwie Medycznym (Dz. U. z 2025 r. poz. 91 i 637) –
w zakresie, o którym mowa w art. 23 ust. 2 pkt 3 oraz ust. 5 pkt 4;
instruktor – w przypadku szkolenia prowadzonego przez jednostkę wojskową,
jednostkę organizacyjną służb podległych lub nadzorowanych przez ministra
właściwego do spraw wewnętrznych lub podmiot wykonujący przewozy
tramwajem – w zakresie, o którym mowa w art. 23 ust. 2 pkt 1 i 2 lub
odpowiednio w art. 23 ust. 5 pkt 1 i 2.
Zajęcia, o których mowa w art. 23 ust. 2 pkt 1 i art. 23 ust. 5 pkt 1, mogą być
prowadzone przez wykładowcę.
Zajęcia, o których mowa w art. 23 ust. 3, są prowadzone pod nadzorem
instruktora lub wykładowcy zatrudnionego w ośrodku szkolenia kierowców lub
związanego z ośrodkiem szkolenia kierowców umową zlecenia, umową o dzieło lub
innym stosunkiem prawnym o podobnym charakterze.
Instruktor lub wykładowca prowadzi zajęcia wyłącznie w zakresie
uzyskiwania uprawnień odpowiedniej kategorii prawa jazdy lub pozwolenia na
kierowanie tramwajem, odpowiednio do posiadanych uprawnień.
Ośrodek szkolenia kierowców prowadzi szkolenie wyłącznie na terenie
powiatu, w którym został zgłoszony do rejestru przedsiębiorców, o którym mowa
w art. 28 ust. 1, oraz na terenie powiatu sąsiedniego.
Art. 29.
zmienionyJednostka wojskowa i jednostka organizacyjna służb podległych lub
nadzorowanych przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych mogą prowadzić
szkolenie w zakresie określonym odpowiednio w art. 26 ust. 1 pkt 2 i 3 po spełnieniu
wymagań, o których mowa w art. 28 ust. 2 pkt 1–3.
Szkoła może prowadzić szkolenie w zakresie określonym w art. 26 ust. 3 po
spełnieniu wymagań, o których mowa w art. 28 ust. 2 pkt 1–3.
Podmioty,Branżowe centrum umiejętności, o którychktórym mowa w art. 26 ust. 1 ipkt 2,1a,
może prowadzić szkolenie osoby ubiegającej się o uzyskanie uprawnienia do
kierowania motorowerem lub pojazdem silnikowym w formie kursu, po spełnieniu
wymagań, o których mowa w art. 28 ust. 2 pkt 1–3.
Podmioty, o których mowa w ust. 1–2a, są obowiązane przekazywać staroście
właściwemu ze względu na siedzibę jednostki lub szkoły informacje w formie
pisemnej:
o podjęciu działalności w zakresie szkolenia osób ubiegających się o uzyskanie
uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi oraz dane, o których mowa
w art. 30 ust. 2 – najpóźniej do dnia rozpoczęcia prowadzenia zajęć;
o zmianie danych, o których mowa w art. 30 ust. 2 – w terminie 14 dni od dnia
ich zmiany;
o zakończeniu działalności w zakresie szkolenia osób ubiegających się
o uzyskanie uprawnienia do kierowania pojazdami silnikowymi – w terminie
14 dni od dnia jej zakończenia.
Podmiot wykonujący przewozy tramwajem może prowadzić szkolenie osób
ubiegających się o uzyskanie uprawnienia do kierowania tramwajem:
po spełnieniu wymagań, o których mowa w art. 28 ust. 2 pkt 1–3;
po złożeniu wniosku o wpis i uzyskaniu wpisu do ewidencji podmiotów
prowadzących szkolenie, o której mowa w art. 30 ust. 1; wniosek powinien
zawierać dane, o których mowa w art. 30 ust. 2.
Podmiot wykonujący przewozy tramwajem, prowadzący szkolenie osób
ubiegających się o uzyskanie uprawnienia do kierowania tramwajem, jest obowiązany
przekazywać staroście właściwemu ze względu na siedzibę tego podmiotu informację
w formie pisemnej:
o zmianie danych, o których mowa w art. 30 ust. 2 – w terminie 14 dni od dnia
ich zmiany;
o zakończeniu działalności w zakresie szkolenia osób ubiegających się
o uzyskanie uprawnienia do kierowania tramwajem – w terminie 14 dni od dnia
jej zakończenia.
Art. 30.
zmienionyStarosta, o którym mowa w art. 29 ust. 3 i 5, prowadzi ewidencję
podmiotów prowadzących szkolenie, o których mowa w art. 29.
W ewidencji umieszcza się następujące dane:
nazwę podmiotu oraz oznaczenie jego adresu i siedziby;
numer identyfikacji podatkowej (NIP) – o ile podmiot taki numer posiada;
numer identyfikacji statystycznej (REGON) – o ile podmiot taki numer posiada;
numer ewidencyjny podmiotu prowadzącego szkolenie;
poszczególne rodzaje uprawnień, w zakresie których ośrodek może prowadzić
szkolenie, oraz daty ich uzyskania;
adresy pomieszczeń biurowych, sal wykładowych i placów manewrowych wraz
z datami określającymi okres, na jaki podmiot posiada tytuł prawny do tych
obiektów;
imiona, nazwiska i numery ewidencyjne instruktorów i wykładowców
prowadzących szkolenie na rzecz podmiotu.
Starosta, o którym mowa w art. 29 ust. 3 i 5, wpisuje do ewidencji:
jednostkę wojskową, jednostkę organizacyjną służb podległych lub
nadzorowanych przez ministra właściwego do spraw wewnętrznychwewnętrznych, szkołę oraz
szkołębranżowe centrum umiejętności, o którym mowa w art. 26 ust. 1 pkt 1a,
po otrzymaniu informacji, o której mowa w art. 29 ust. 3 pkt 1,1;
podmiot wykonujący przewozy tramwajem po otrzymaniu wniosku o wpis do
ewidencji, o którym mowa w art. 29 ust. 4 pkt 2, i po sprawdzeniu danych w nim
zawartych
– nadając im numery ewidencyjne oraz zawiadamiając je o nadanym numerze.
Starosta odmawia wpisu podmiotu wykonującego przewozy tramwajem do
ewidencji, jeżeli dane zawarte we wniosku nie odpowiadają stanowi faktycznemu.
Starosta skreśla podmiot z ewidencji:
z urzędu:
po otrzymaniu od tego podmiotu informacji o zakończeniu działalności
w zakresie szkolenia albo
po wydaniu decyzji, o której mowa w art. 47 ust. 6 – w przypadku podmiotu
wykonującego przewozy tramwajem;
na wniosek jednostki organizacyjnej albo organu sprawującego nadzór nad tym
podmiotem.
Art. 47.
zmienionyNadzór nad szkoleniem osób ubiegających się o uzyskanie uprawnień
do kierowania pojazdami, prowadzonym przez jednostkę wojskową, sprawuje
jednostka organizacyjna podległa Ministrowi Obrony Narodowej właściwa w spra-
wach transportu i ruchu wojsk.
Nadzór nad szkoleniem osób ubiegających się o uzyskanie uprawnień do
kierowania pojazdami, prowadzonym przez jednostkę organizacyjną służb podległych
lub nadzorowanych przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych, sprawuje
odpowiedni dla tej jednostki organ jemu podległy lub przez niego nadzorowany.
Nadzór nad szkołą, dla której podstawa programowa kształcenia w zawodzie
szkolnictwa branżowego, o której mowa w przepisach wydanych na podstawie
art. 46 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe, przewiduje
przygotowanie do uzyskania umiejętności kierowania pojazdem silnikowym lub
szkołą realizującą to szkolenie dla uczniów (słuchaczy) w ramach dodatkowych
umiejętności zawodowych w zakresie wybranych zawodów, o których mowa
w przepisach wydanych na podstawie art. 46 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. –
Prawo oświatowe, lub szkołą, dla której podstawa programowa kształcenia ogólnego
przewiduje uzyskanie karty rowerowej, sprawuje organ właściwy do wykonywania
nadzoru pedagogicznego.
Nadzór nad szkoleniem osób ubiegających się o uzyskanie uprawnień do
kierowania pojazdami, prowadzonym przez branżowe centrum umiejętności, o którym
mowa w art. 26 ust. 1 pkt 1a, sprawuje starosta właściwy ze względu na siedzibę tego
podmiotu.
Jednostka organizacyjna albo organ, o których mowa w ust. 1–3,1–3a, w ramach
nadzoru:
rozpatruje skargi dotyczące szkolenia;
przeprowadza kontrolę szkolenia;
występuje do starosty z wnioskiem o:
wydanie decyzji o skreśleniu instruktora albo wykładowcy z ewidencji
w przypadkach, o których mowa w art. 46 ust. 1 i 2,
skreślenie podmiotu z ewidencji podmiotów prowadzących szkolenie.
Nadzór nad szkoleniem osób ubiegających się o uzyskanie uprawnienia do
kierowania tramwajem sprawuje starosta, o którym mowa w art. 29 ust. 5, który
w ramach nadzoru:
rozpatruje skargi dotyczące szkolenia;
prowadzi kontrolę szkolenia na zasadach określonych w art. 44;
wydaje zalecenia pokontrolne;
wydaje decyzję o zakazie prowadzenia szkolenia;
skreśla instruktora lub wykładowcę z ewidencji.
Starosta, o którym mowa w art. 29 ust. 5, wydaje decyzję o zakazie
prowadzenia szkolenia osób ubiegających się o wydanie pozwolenia na kierowanie
tramwajem, jeżeli podmiot:
nie spełnia wymagań, o których mowa w art. 28 ust. 2 pkt 1–3;
nie wykonał zaleceń pokontrolnych w wyznaczonym terminie;
rażąco naruszył warunki prowadzenia szkolenia, o których mowa
w art. 45 ust. 2.
Art. 82.
zmienionyBadaniu psychologicznemu przeprowadzanemu w celu ustalenia
istnienia lub braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdem,
zwanym dalej „badaniem psychologicznym w zakresie psychologii transportu”,
podlega:
osoba ubiegająca się o:
uzyskanie uprawnienia w zakresie prawa jazdy kategorii C1, C1+E, C, C+E,
D1, D1+E, D i D+E lub uprawnienia do kierowania tramwajem,
przywrócenie uprawnienia w zakresie prawa jazdy kategorii AM, A1, A2,
A, B1, B, B+E i T, wobec której wydana została decyzja o cofnięciu
uprawnienia w trybie art. 103 ust. 1 pkt 2 lub 3,
przywrócenie uprawnienia do kierowania pojazdem, cofniętego ze względu
na istnienie przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdami;
osoba przedłużająca ważność uprawnienia w zakresie prawa jazdy kategorii C1,
C1+E, C, C+E, D1, D1+E, D i D+E lub pozwolenia na kierowanie tramwajem;
kierujący motorowerem, pojazdem silnikowym lub tramwajem, jeżeli był
sprawcą wypadku drogowego, w następstwie którego inna osoba poniosła śmierć
lub doznała obrażeń, o których mowa w art. 156 § 1 lub art. 157 § 1 Kodeksu
karnego;
kierujący motorowerem, pojazdem silnikowym lub tramwajem, jeżeli:
kierował pojazdem w stanie nietrzeźwości, w stanie po użyciu alkoholu lub
środka działającego podobnie do alkoholu,
przekroczył liczbę 24 punktów otrzymanych za naruszenia przepisów ruchu
drogowego,
3) w okresie próbnym popełnił co najmniej dwa wykroczenia w ruchu
drogowym przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji;
osoba posiadająca prawo jazdy lub pozwolenie na kierowanie tramwajem, jeżeli
w wyniku badania lekarskiego tej osoby została stwierdzona możliwość istnienia
poważnych przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdem;
osoba ubiegająca się o wydanie zezwolenia na kierowanie pojazdem
uprzywilejowanym lub przewożącym wartości pieniężne albo o przedłużenie
terminu ważności tego dokumentu.
(uchylony)
Badaniu psychologicznemu w zakresie psychologii transportu podlegają
również:
kandydat na instruktora i instruktor – w celu ustalenia istnienia lub braku
przeciwwskazań do wykonywania czynności instruktora;
kandydat na egzaminatora i egzaminator – w celu ustalenia istnienia lub braku
przeciwwskazań do wykonywania czynności egzaminatora;
kandydat do szkoły ponadpodstawowej lub uczeń szkoły ponadpodstawowej,
prowadzącej kształcenie w zawodzie, dla którego podstawa programowa
kształcenia w zawodzie szkolnictwa branżowego, o której mowa w przepisach
wydanych na podstawie art. 46 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo
oświatowe, przewiduje przygotowanie do uzyskania umiejętności kierowania
pojazdem silnikowym w zakresie prawa jazdy kategorii CC, C+E lub C+E;D;
kandydat na kwalifikacyjny kurs zawodowy lub słuchacz kwalifikacyjnego kursu
zawodowego, w zakresie kwalifikacji wyodrębnionej w zawodzie, dla której
podstawa programowa kształcenia w zawodzie szkolnictwa branżowego,
o której mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 46 ust. 1 ustawy z dnia
14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe przewiduje przygotowanie do uzyskania
umiejętności kierowania pojazdem silnikowym w zakresie prawa jazdy kategorii
CC, C+E lub C+E.D.
Badanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a i pkt 2, przeprowadza się
w zakresie:
uprawnień prawa jazdy kategorii C1, C1+E, C, C+E, D1, D1+E, D i D+E;
uprawnienia do kierowania tramwajem.
Badanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b i c oraz pkt 3–5, przeprowadza
się w zakresie:
uprawnień prawa jazdy kategorii AM, A1, A2, A, B1, B, B+E i T;
uprawnień prawa jazdy kategorii C1, C1+E, C, C+E, D1, D1+E, D i D+E;
uprawnienia do kierowania tramwajem.
Badanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 6, przeprowadza się w zakresie
zezwolenia na kierowanie pojazdem uprzywilejowanym lub przewożącym wartości
pieniężne, określonym w prawie jazdy kategorii:
A1, A2 i A;
B1, B i B+E;
C1, C1+E, C, C+E, D1, D1+E, D i D+E.
Wymaganie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, uznaje się za spełnione –
w zakresie odpowiednich kategorii prawa jazdy – w przypadku osoby, która posiada
ważne orzeczenie psychologiczne, wydane na podstawie art. 34 ust. 4 lub art. 60 lub
na podstawie art. 39k ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym.
Art. 83.
zmienionyBadanie psychologiczne w zakresie psychologii transportu jest
przeprowadzane przez uprawnionego do wykonywania tych badań psychologa,
zwanego dalej „uprawnionym psychologiem”, w:
pracowni psychologicznej prowadzonej przez przedsiębiorcę wpisanego do
rejestru przedsiębiorców prowadzących pracownię psychologiczną;
jednostce organizacyjnej podległej Ministrowi Obrony Narodowej – w zakresie
badań osób na potrzeby Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej;
pracowni psychologicznej prowadzonej przez jednostkę organizacyjną służb
podległych lub nadzorowanych przez ministra właściwego do spraw
wewnętrznych lub zakład opieki zdrowotnej nadzorowany przez ministra
właściwego do spraw wewnętrznych;
pracowni psychologicznej prowadzonej przez jednostkę sektora finansów
publicznych.
Badanie psychologiczne w zakresie psychologii transportu jest
przeprowadzane na koszt osoby badanej, z wyjątkiem badań, o których mowa
w art. 229 Kodeksu pracy, oraz badań dla kandydatów i uczniów, o których mowa
w art. 82 ust. 2 pkt 3.
Badanie psychologiczne w zakresie psychologii transportu osoby ubiegającej
się o uzyskanie uprawnienia do kierowania odpowiednim pojazdem silnikowym lub
zespołem pojazdów Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej lub pobranym w ramach
świadczeń na rzecz obrony oraz osoby ubiegającej się o wydanie zezwolenia na
kierowanie pojazdem uprzywilejowanym Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej jest
finansowane z części budżetu państwa, której dysponentem jest Minister Obrony
Narodowej.
Badanie psychologiczne w zakresie psychologii transportu osoby ubiegającej
się o wydanie zezwolenia na kierowanie pojazdem uprzywilejowanym
przeprowadzone przez jednostkę organizacyjną służb podległych lub nadzorowanych
przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych lub zakład opieki zdrowotnej
nadzorowany przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych jest finansowane
z części budżetu państwa, której dysponentem jest minister właściwy do spraw
wewnętrznych.
Badanie psychologiczne w zakresie psychologii transportu osoby ubiegającej
się o wydanie zezwolenia na kierowanie pojazdem uprzywilejowanym ochotniczej
straży pożarnej jest finansowane z budżetu gminy.
Badanie psychologiczne w zakresie psychologii transportu kandydatów
i uczniów, o których mowa w art. 82 ust. 2 pkt 3, jest finansowane przez organ
prowadzący szkołę w rozumieniu art. 4 pkt 16 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. –
Prawo oświatowe.
Badanie psychologiczne w zakresie psychologii transportu przeprowadzane
dla kandydatów i uczniów, o których mowa w art. 82 ust. 2 pkt 3, nie może być
podstawą do wydania prawa jazdy. Przepis ten nie dotyczy kandydatów i uczniów
szkoły ponadpodstawowej w zakresie uzyskania umiejętności kierowania pojazdem
silnikowym w zakresie prawa jazdy kategorii D.
Art. 93a.
zmienionyW przypadku osoby, która uzyskała prawo jazdy, o którym mowa
w art. 91 ust. 3 pkt 3 lit. a, która w okresie od dnia wydania zagranicznego prawa jazdy
do dnia wydania krajowego prawa jazdy przekroczyła liczbę 12 punktów za
naruszenie przepisów ruchu drogowego, jest obowiązana ukończyć praktyczne
szkolenie w zakresie zagrożeń w ruchu drogowymdrogowym, o którym mowa w art. 91 ust. 6,
przed upływem 3 miesięcy od daty wydania krajowego prawa jazdy. Przepis art. 91
ust. 7 stosuje się odpowiednio.
Informację o obowiązku ukończenia praktycznego szkolenia w zakresie
zagrożeń w ruchu drogowym, po sprawdzeniu w centralnej ewidencji kierowców
informacji o przypisanych punktach za naruszenie przepisów ruchu drogowego,
stwierdzonych prawomocnym rozstrzygnięciem, starosta przesyła osobie, o której
mowa w ust. 1, niezwłocznie, nie później niż w dniu odbioru prawa jazdy.
W przypadku osób, o których mowa w art. 10 ust. 3, informację, o której
mowa w ust. 2, przekazuje marszałek województwa mazowieckiego.
Art. 26a.
dodanyArtykuł dodany nowelizacją.
W przypadku branżowego centrum umiejętności, o którym mowa
w art. 26 ust. 1 pkt 1a, obowiązki kierownika podmiotu prowadzącego szkolenie,
o których mowa w art. 23 ust. 4 oraz art. 27 ust. 2 i 5, wykonuje dyrektor tego
branżowego centrum umiejętności.
Art. 100.
zmienionyKurs reedukacyjny, o którym mowa w art. 98a ust. 1 pkt 2 lub ust. 3,
prowadzi, za opłatą, wojewódzki ośrodek ruchu drogowego.
Kurs reedukacyjny w zakresie bezpieczeństwa ruchu drogowego jest
prowadzony w formie wykładów oraz zajęć warsztatowych i obejmuje
w szczególności przedstawienie:
skutków wypadków drogowych;
czynników mających wpływ na bezpieczeństwo ruchu drogowego;
psychologicznych aspektów kierowania pojazdem i uczestnictwa w ruchu
drogowym.
Kurs reedukacyjny w zakresie problematyki przeciwalkoholowej
i przeciwdziałania narkomanii jest prowadzony w formie wykładów i obejmuje
w szczególności przedstawienie:
skutków wypadków drogowych;
wpływu alkoholu lub środka działającego podobnie do alkoholu na funkcje
percepcyjne kierującego oraz na podejmowane przez niego decyzje w ruchu
drogowym;
psychologicznych aspektów kierowania pojazdem i uczestnictwa w ruchu
drogowym.
Kursy reedukacyjne, o których mowa w ust. 2 i 3, prowadzone są prowadzone,
z wyłączeniem możliwości odbycia szkolenia z wykorzystaniem środków
porozumiewania się na odległość, przez osoby posiadające odpowiednią
specjalistyczną wiedzę w tym zakresie.
Wojewódzki ośrodek ruchu drogowego wydaje zaświadczenie o ukończeniu
kursu reedukacyjnego kierowcy, który uczestniczył we wszystkich przewidzianych
w programie zajęciach.
Opłata, o której mowa w ust. 1, stanowi przychód wojewódzkiego ośrodka
ruchu drogowego.