Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.
Art. 146.
Przepisy artykułu poprzedzającego stosuje się odpowiednio do samoistnego posiadacza nieruchomości; jednakże posiadacz może żądać tylko ustanowienia służebności osobistej.
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.
Przepisy artykułu poprzedzającego stosuje się odpowiednio do samoistnego posiadacza nieruchomości; jednakże posiadacz może żądać tylko ustanowienia służebności osobistej.
Artykuł 146 Kodeksu cywilnego odnosi się do stosowania przepisów dotyczących posiadania nieruchomości, wskazując, że przepisy artykułu poprzedzającego mają odpowiednie zastosowanie do samoistnego posiadacza nieruchomości. Wyjątkowość tego przepisu polega na ograniczeniu uprawnień tego posiadacza – może on bowiem żądać wyłącznie ustanowienia służebności osobistej. Oznacza to, że samodzielnie władający nieruchomością, który nie jest jej właścicielem, korzysta z ochrony prawnej analogicznej do tej przewidzianej dla posiadaczy innych typów, ale z mniejszym zakresem żądań względem nieruchomości.
Przepis wskazuje konkretną sytuację, w której ma zastosowanie. Dotyczy on samoistnego posiadacza nieruchomości, czyli osoby, która faktycznie włada nieruchomością na własny rachunek i w swoim imieniu, ale nie jest jej właścicielem. W takim przypadku powinny być odpowiednio stosowane przepisy dotyczące posiadania, ale z zastrzeżeniem, że samoistny posiadacz może domagać się jedynie ustanowienia służebności osobistej, co ogranicza możliwości podejmowanych działań prawnych w stosunku do nieruchomości.
Przykładowo, jeżeli osoba A zajmuje nieruchomość jako samoistny posiadacz, nie będąc jej właścicielem, to może się zwrócić do właściciela nieruchomości z żądaniem ustanowienia służebności osobistej, na przykład prawa przechodu lub przejazdu. Nie może z kolei domagać się ustanowienia służebności gruntowej lub innych praw bardziej rozbudowanych, przysługujących właścicielowi. Taki przypadek często występuje, gdy ktoś korzysta z nieruchomości przez dłuższy czas, nie będąc formalnym właścicielem, na przykład dzierżawca czy użytkownik, który chciałby mieć pewne trwałe prawa do korzystania z części nieruchomości.
Często pojawiają się nieporozumienia dotyczące zakresu żądań samoistnego posiadacza, który może błędnie sądzić, że przysługują mu pełne prawa zbliżone do właściciela. Niekiedy mylnie próbuje on uzyskać służebność gruntową lub inne bardziej rozległe uprawnienia. Ponadto, zdarza się, że osoby nie rozumieją, iż ochrona posiadacza jest zależna od spełnienia warunków samoistnego posiadania oraz że żądanie ustanowienia służebności musi mieścić się w ramach tego przepisu. Artykuł 146 jednoznacznie ogranicza zakres żądań, co jest istotne dla prawidłowego stosowania prawa i ochrony praw właściciela.
Podsumowując, art. 146 KC reguluje stosowanie przepisów o posiadaniu do samoistnego posiadacza nieruchomości, przy czym jego prawo do żądania ograniczone jest wyłącznie do ustanowienia służebności osobistej. W konkretnej sytuacji prawnej warto jednak skonsultować się z prawnikiem, aby właściwie określić zakres uprawnień i strategię postępowania.
To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.
Samoistny posiadacz to osoba władająca nieruchomością jak właściciel, mimo że nim formalnie nie jest.
Samoistny posiadacz może żądać tylko ustanowienia służebności osobistej.
Nie, przepis ogranicza jego żądania do służebności osobistej.
Stosuje się je odpowiednio, czyli z uwzględnieniem szczególnych uprawnień samoistnego posiadacza.
Nie, samoistny posiadacz ma ograniczone prawa, w tym prawo do żądania tylko służebności osobistej.
Wyroki i postanowienia sądów, które powołują ten przepis.
Powiadomimy Cię, gdy pojawią się nowe orzeczenia lub nowelizacje.
Skorzystaj z naszego asystenta AI, który wyjaśni Ci ten przepis prostym językiem.
Zapytaj AI