Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.
Aktualizacja: 12 lipca 2026
Umowa o przejęcie długu powinna być pod nieważnością zawarta na piśmie. To samo dotyczy zgody wierzyciela na przejęcie długu.
Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.
Częste pytania:
Wyroki i postanowienia, w których sąd powołał ten przepis.
Fragment uzasadnienia
… może być złożone którejkolwiek ze stron; jest ono bezskuteczne, jeżeli wierzyciel nie wiedział, że osoba przejmująca dług jest niewypłacalna. Natomiast z brzmienia przepisu art. 522 k.c. wynika, że umowa o przejęcie długu powinna być pod nieważnością zawarta na piśmie. To samo dotyczy zgody wierzyciela na przejęcie długu. O przejęciu długu ze skutkiem wobec wierzyciela można zatem mówić tylko wówczas, gdy w czynności…
Fragment uzasadnienia
… Zdaniem sądu do ewentualnego porozumienia w zakresie spłaty należności nie można stosować przepisów o zmianie dłużnika, a co za tym idzie nie ma zastosowania przepis art. 522 k.c. w zakresie formy czynności prawnej. Pozycję pozwanego należy bardziej traktować jako kumulatywne przystąpienie długu, gdzie oprócz dotychczasowego dłużnika pojawia się nowy dłużnik. Zgodzić się należy z wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 5 września…
Fragment uzasadnienia
… zastrzeżonej pod rygorem nieważności. Natomiast w oparciu o §2ust.2 umowy wszelkie zmiany do umowy wymagały formy pisemnego aneksu pod rygorem nieważności. Ponadto zgodnie z art.522 k.c. w zw. z art.519 k.c. umowa o przejęcie długu powinna być pod rygorem nieważności zawarta na piśmie. To samo dotyczy zgody wierzyciela na przejęcie długu. Mając na względzie powyższe, Sąd oddalił wniosek o przesłuchanie świadka Z. S. (takie…
Fragment uzasadnienia
… zgoda na przystąpienie do długu, zarówno pod rygorem nieważności, jak i dla celów dowodowych. Powołując się na stanowisko Sądu Najwyższego, Sąd Okręgowy wskazał, że przepis art. 522 k.c. , według którego umowa o przejęcie długu wymaga formy pisma pod rygorem nieważności, dotyczy przejęcia przewidzianego w art. 519 k.c. Jest to przejęcie zwalniające z długu dotychczasowego dłużnika i właśnie z powodu skutku zwalniającego…
Wyświetlone orzeczenia: 4
PrawMi zestawi linię orzeczniczą do art. 522: co sądy przyjmują zgodnie, a w czym się różnią.
Podsumuj orzecznictwoPrzepis art. 522 Kodeksu cywilnego wskazuje, że umowa o przejęcie długu musi być zawarta w formie pisemnej pod rygorem nieważności. Oznacza to, że brak zachowania tej formy powoduje, iż taka umowa nie wywołuje skutków prawnych. Ponadto, ten sam wymóg formalny dotyczy zgody wierzyciela na przejęcie długu, co jest istotne, ponieważ przejęcie długu bez zgody wierzyciela może być nieskuteczne lub niezasadne. Forma pisemna pełni funkcję gwarancyjną, umożliwiającą uwierzytelnienie treści zobowiązania i potwierdzenie woli stron. Dzięki temu zmniejszane jest ryzyko sporów i nieporozumień dotyczących treści i istnienia umowy o przejęcie długu.
Przepis ma zastosowanie w sytuacjach, gdy dłużnik przekazuje swój dług innej osobie, a ta zgadza się go przejąć, co wymaga zawarcia stosownej umowy. Aby taka umowa była ważna, konieczne jest zachowanie formy pisemnej, jak i uzyskanie pisemnej zgody wierzyciela na przejęcie długu. Obowiązek ten chroni interesy wierzyciela, potwierdzając jego akceptację nowego dłużnika, co jest istotne zwłaszcza w przypadku znacznych zobowiązań. Zatem w każdym przypadku zmiany dłużnika w istniejącym zobowiązaniu wymagane jest spełnienie formalności określonych w tym artykule.
Przykładem zastosowania art. 522 KC jest sytuacja, gdy Jan jako dłużnik ma zobowiązanie wobec Mirka. Jan chce, by jego przyjaciel Adam przejął ten dług. Wówczas konieczne jest spisanie umowy przejęcia długu na piśmie oraz uzyskanie od Mirka pisemnej zgody na dokonanie tej zmiany. Bez zachowania formy pisemnej zarówno umowa między Janem i Adamem, jak i zgoda Mirka na zmianę dłużnika, nie będą ważne. Dopiero spełnienie tych wymogów skutkuje skutecznym przeniesieniem zobowiązania.
W praktyce art. 522 KC bywa źródłem nieporozumień, zwłaszcza gdy strony zawierają ustne porozumienia lub pisemność zostaje zachowana tylko w części. Częstym błędem jest również brak wyraźnej zgody wierzyciela na przejęcie długu, co powoduje, że wierzyciel może odmówić uznania nowego dłużnika. Innym problemem jest niezrozumienie konsekwencji braku formy pisemnej – nieważność umowy, a nie tylko jej nieprzydatność dowodowa. Należy również zauważyć, że wymóg formy pisemnej ma charakter bezwzględny, co oznacza niedopuszczalność obejścia tego przepisu.
Podsumowując, art. 522 Kodeksu cywilnego wprowadza obowiązkową formę pisemną dla umowy o przejęcie długu i zgody wierzyciela, mającą na celu ochronę interesów wszystkich stron. W sprawach indywidualnych, zwłaszcza przy poważnych zobowiązaniach, wskazane jest konsultowanie się z prawnikiem, aby poprawnie przeprowadzić procedurę przejęcia długu i uniknąć problemów prawnych.
To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.
Tak, zgodnie z art. 522 KC umowa o przejęcie długu musi być zawarta na piśmie pod rygorem nieważności.
Tak, przepis wymaga formy pisemnej zarówno dla umowy o przejęcie długu, jak i zgody wierzyciela.
W takim przypadku umowa o przejęcie długu lub zgoda wierzyciela są nieważne i nie wywołują skutków prawnych.
Nie, przejęcie długu wymaga zgody wierzyciela wyrażonej na piśmie, by było skuteczne.
Nie, zgoda musi mieć formę pisemną, inaczej jest nieważna według art. 522 KC.
Powiadomimy Cię, gdy pojawią się nowe orzeczenia lub nowelizacje.
Odpowiedź z powołaniem przepisów i sygnatur orzeczeń, każdą pozycję sprawdzisz w źródle.
Zapytaj o art. 522