Art. 561³.

Artykuł 5613 Kodeksu cywilnego precyzuje obowiązki sprzedawcy w zakresie pokrywania kosztów związanych z wymianą lub naprawą rzeczy sprzedanej. Zgodnie z tym przepisem, sprzedawca jest odpowiedzialny nie tylko za koszt samej naprawy lub wymiany, ale również za wszelkie dodatkowe działania niezbędne do przywrócenia rzeczy do stanu zgodnego z umową. Oznacza to, że do kosztów tych zaliczamy także koszty demontażu rzeczy, jej dostarczenia do miejsca naprawy albo wymiany, robociznę, materiały użyte podczas naprawy oraz koszty ponownego montażu i uruchomienia rzeczy. Przepis zaznacza jednak, że jego stosowanie jest zastrzeżone warunkami określonymi w artykule 5611 § 2, co oznacza, że mogą istnieć wyjątki od tej zasady w sytuacjach tam opisanych.

Przepis ma zastosowanie w przypadku, kiedy nabywca zgłasza sprzedawcy reklamację dotyczącą niezgodności rzeczy z umową, która wymaga naprawy lub wymiany. W takiej sytuacji sprzedawca, odpowiadając za wady rzeczy, pokrywa wszelkie konieczne wydatki związane z usunięciem tych wad. Dotyczy to zarówno sytuacji, w których rzecz wymaga fizycznego demontażu, jak i tych, w których konieczne jest zorganizowanie transportu rzeczy do serwisu lub miejsca wymiany. W praktyce oznacza to, że nabywca nie powinien ponosić żadnych opłat z tytułu przywrócenia rzeczy do stanu zgodnego z umową.

Na przykład, jeśli konsument kupił pralkę, która okazuje się wadliwa i wymaga wymiany uszkodzonego elementu, sprzedawca ponosi koszty przyjazdu serwisu, demontażu uszkodzonej części, dostarczenia nowej części, wykonania naprawy, a następnie ponownego montażu i uruchomienia urządzenia. Konsument nie musi więc pokrywać tych wydatków z własnej kieszeni, a sprzedawca odpowiada za kompleksowe usunięcie wady. Sytuacja taka bardzo często pojawia się w przypadku sprzętu AGD, RTV czy mebli wymagających montażu i demontażu.

Często spotykane błędy przy stosowaniu artykułu 5613 KC dotyczą niewłaściwego rozróżniania obowiązków pomiędzy sprzedawcą a nabywcą w kwestii kosztów naprawy. Niekiedy sprzedawcy próbują przerzucać na nabywcę koszty demontażu czy transportu mimo obowiązku pokrycia tych kosztów wynikającego z przepisu. Ponadto zdarza się, że nie uwzględnia się całego zakresu wymienionych kosztów, ograniczając się wyłącznie do kosztów części lub samej robocizny naprawczej. Kolejnym problemem jest nieuwzględnianie przez kupujących prawa do tych kosztów w sytuacji reklamacyjnej. Artykuł 5613 jasno wskazuje, że sprzedawca odpowiada za pełne koszty dostosowania rzeczy do umowy, co powinno być respektowane zarówno przez sprzedawców, jak i konsumentów. W przypadku indywidualnych wątpliwości co do stosowania tego przepisu zaleca się konsultację z prawnikiem.