Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.
§ 1.Jeżeli wskutek okoliczności, za które żadna ze stron odpowiedzialności nie ponosi, producent nie może dostarczyć przedmiotu kontraktacji, obowiązany jest on tylko do zwrotu pobranych zaliczek i kredytów bankowych.
§ 2.W umowie strony mogą zastrzec warunki zwrotu zaliczek i kredytu korzystniejsze dla producenta.
Art. 622 Kodeksu cywilnego traktuje o sytuacji, gdy producent nie jest w stanie dostarczyć przedmiotu kontraktu z powodu okoliczności, za które żadna ze stron nie ponosi odpowiedzialności. W takim przypadku producent nie musi spełniać swoich dalszych zobowiązań dotyczących dostawy. Jego obowiązkiem jest jedynie zwrócenie pobranych od kupującego zaliczek oraz kredytów bankowych związanych z tą transakcją. Oznacza to, że ryzyko braku dostawy z przyczyn niezależnych nie obciąża producenta w inny sposób, niż przez obowiązek zwrotu środków już otrzymanych. Chodzi tu o sytuacje, których strony nie mogły przewidzieć ani zapobiec im, co wyłącza odpowiedzialność kontraktową.
Przepis znajduje zastosowanie wtedy, gdy wystąpią czynniki losowe, na przykład klęski żywiołowe, wojny, strajki czy inne zdarzenia uniemożliwiające wywiązanie się z umowy przez producenta, a nie są to działania ani zaniedbania żadnej ze stron. Warunek ten jest istotny, gdyż producent nie może być pociągnięty do odpowiedzialności za brak dostawy w okolicznościach całkowicie od niego niezależnych. W praktyce oznacza to, że nie ponosi on negatywnych konsekwencji, takich jak kary umowne czy roszczenia odszkodowawcze, poza obowiązkiem zwrotu zaliczek i kredytów.
Przykładowa sytuacja może dotyczyć producenta mebli, który zamówił u swoich dostawców materiały potrzebne do produkcji, ale wskutek pożaru w zakładzie nie może zrealizować zamówienia klienta. Żadne ze stron nie ponosi winy, ponieważ zdarzenie było nagłe i niezawinione. Producent zwraca wówczas klientowi wszystkie zaliczki oraz spłaca kredyt bankowy zaciągnięty na realizację tego zamówienia. Nie ma obowiązku dostarczenia produktu ani ponoszenia dodatkowych sankcji umownych.
Częstym błędem przy stosowaniu art. 622 KC jest niewłaściwe rozpoznanie, czy okoliczności faktycznie były niezależne od stron oraz czy nie można było im zapobiec. Bywa, że strony błędnie uznają każdą przeszkodę za siłę wyższą, podczas gdy pewne zaniedbania lub brak należytej staranności mogą wywołać odpowiedzialność producenta. Ponadto strony powinny uregulować w umowie szczegóły dotyczące zwrotu zaliczek i kredytów, co jest przewidziane w § 2, aby uniknąć nieporozumień co do warunków zwrotu. Ostatecznie interpretacja i zastosowanie tego przepisu wymaga starannego rozważenia, dlatego w indywidualnych przypadkach korzystne jest skonsultowanie się z prawnikiem.
To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.
Oznacza to, że producent nie jest winny niewykonania umowy z powodu zdarzeń całkowicie od niego niezależnych i nie ponosi wobec drugiej strony odpowiedzialności umownej.
Jest obowiązany tylko do zwrotu pobranych zaliczek oraz kredytów bankowych związanych z umową.
Tak, zgodnie z § 2 art. 622 KC strony mogą w umowie zastrzec warunki zwrotu korzystniejsze dla producenta.
Tak, jeśli pożar jest okolicznością niezależną od stron, producent nie ponosi odpowiedzialności i musi zwrócić zaliczki.
Nie, art. 622 KC wyłącza odpowiedzialność producenta poza zwrotem zaliczek i kredytów, więc odszkodowanie nie przysługuje.
Wyroki i postanowienia sądów, które powołują ten przepis.
Powiadomimy Cię, gdy pojawią się nowe orzeczenia lub nowelizacje.
Skorzystaj z naszego asystenta AI, który wyjaśni Ci ten przepis prostym językiem.
Zapytaj AI