Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.
Art. 633.
Jeżeli materiałów na wykonanie dzieła dostarcza zamawiający, przyjmujący zamówienie powinien ich użyć w sposób odpowiedni oraz złożyć rachunek i zwrócić niezużytą część.
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.
Jeżeli materiałów na wykonanie dzieła dostarcza zamawiający, przyjmujący zamówienie powinien ich użyć w sposób odpowiedni oraz złożyć rachunek i zwrócić niezużytą część.
Art. 633 Kodeksu cywilnego precyzuje obowiązki przyjmującego zamówienie w sytuacji, gdy to zamawiający dostarcza materiały potrzebne do wykonania dzieła. Zgodnie z tym przepisem, przyjmujący powinien użyć dostarczonych materiałów w sposób odpowiedni i zgodny z ich przeznaczeniem. Oznacza to, że materiały nie mogą być wykorzystane do innych celów niż realizacja nałożonego zlecenia. Jeśli jakakolwiek część materiałów pozostanie niewykorzystana po wykonaniu dzieła, przyjmujący jest zobowiązany złożyć rachunek – czyli szczegółowe rozliczenie ilości materiałów zużytych oraz zwrócić niewykorzystaną resztę zamawiającemu. Art. 633 KC zatem dba o właściwe zarządzanie powierzonymi materiałami i chroni interesy zamawiającego przez zapewnienie mu zwrotu ewentualnej nadwyżki materiałowej.
Przepis znajduje zastosowanie w każdym przypadku zawierania umowy o dzieło, gdy zamawiający zamiast wypłacać całą cenę, dostarcza materiały do wykonania usługi. Bardzo istotne jest tu pojęcie "materiałów na wykonanie dzieła", które oznacza wszystkie składniki potrzebne do realizacji zamówienia. Gdy zamawiający nie dostarcza materiałów, a przyjmujący wykonuje dzieło z własnych surowców, art. 633 KC nie ma zastosowania. Warto zaznaczyć, że przepisy te służą zapobieganiu nadużyciom i usprawniają rozliczenia pomiędzy stronami umowy. W sytuacjach spornych dotyczących zużycia materiałów ten artykuł umożliwia dochodzenie praw przez zamawiającego.
Przykładowo, jeśli osoba prywatna zamawia u stolarza wykonanie stołu i dostarcza własny komplet desek, to stolarz musząc użyć tych właśnie desek do produkcji zgodnie z zamówieniem. Jeżeli po wykonaniu stołu część desek pozostanie niewykorzystana, stolarz powinien sporządzić rachunek pokazujący, ile materiału zużył i ile zostanie zwrócone zamawiającemu. Takie rozwiązanie pozwala zamawiającemu weryfikować rozliczenia i uniknąć sytuacji, w której przyjmujący dzieło zatrzymałby nadwyżkę bez odpowiedniego uzgodnienia.
Częstym błędem w praktyce jest pomijanie przez przyjmującego dzieło obowiązku zwrotu niewykorzystanej części materiałów lub brak sporządzenia rachunku. Zdarza się też niewłaściwe użycie materiałów przez przyjmującego, na przykład zastosowanie ich w innych pracach, co jest sprzeczne z treścią art. 633 KC. Niekiedy przyjmujący nie informuje zamawiającego o nadmiarze niewykorzystanych materiałów, co może prowadzić do nieporozumień. W przypadku sporów dotyczących ilości lub jakości zwracanych materiałów prawidłowe stosowanie art. 633 ma nadrzędne znaczenie. W każdej indywidualnej sytuacji można rozważyć konsultację z prawnikiem, by właściwie zinterpretować przepisy i dochodzić swoich praw zgodnie z Kodeksem cywilnym.
To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.
Oznacza to, że materiały dostarczone przez zamawiającego należy wykorzystać wyłącznie do realizacji zleconego dzieła, zgodnie z jego przeznaczeniem.
Tak, art. 633 KC nakłada obowiązek zwrotu niezużytej części materiałów po wykonaniu dzieła.
Rachunek powinien dokładnie wskazywać ilość zużytych materiałów oraz ilość i stan materiałów zwracanych zamawiającemu.
Nie, przepis dotyczy tylko sytuacji, gdy to zamawiający dostarcza materiały do wykonania dzieła.
W takiej sytuacji zamawiający może dochodzić swoich praw na drodze cywilnej, a warto skonsultować się z prawnikiem w konkretnej sprawie.
Wyroki i postanowienia sądów, które powołują ten przepis.
Powiadomimy Cię, gdy pojawią się nowe orzeczenia lub nowelizacje.
Skorzystaj z naszego asystenta AI, który wyjaśni Ci ten przepis prostym językiem.
Zapytaj AI