Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.
§ 1.Wynajmujący powinien wydać najemcy rzecz w stanie przydatnym do umówionego użytku i utrzymywać ją w takim stanie przez czas trwania najmu.
§ 2.Drobne nakłady połączone ze zwykłym używaniem rzeczy obciążają najemcę.
§ 3.Jeżeli rzecz najęta uległa zniszczeniu z powodu okoliczności, za które wynajmujący odpowiedzialności nie ponosi, wynajmujący nie ma obowiązku przywrócenia stanu poprzedniego.
Art. 662 Kodeksu cywilnego określa kluczowe obowiązki wynajmującego i najemcy w umowie najmu dotyczące stanu rzeczy oraz odpowiedzialności za jej utrzymanie. Paragraf pierwszy nakłada na wynajmującego obowiązek przekazania rzeczy najemcy w stanie nadającym się do umówionego użytku oraz utrzymania tego stanu przez cały czas trwania umowy najmu. Oznacza to, że przed wydaniem rzeczy powinien on zadbać, aby była ona funkcjonalna i zgodna z umową, a także zadbać o jej serwisowanie i naprawy, które zapewnią jej dalsze użytkowanie zgodnie z przeznaczeniem.
Paragraf drugi reguluje kwestię drobnych nakładów, które powstają w związku ze zwykłym używaniem rzeczy. Te nakłady, które nie przekraczają zwyczajowych kosztów użytkowania, obciążają najemcę. Oznacza to, że najemca ponosi koszty bieżącej eksploatacji, takich jak na przykład wymiana żarówek czy drobne naprawy wynikające z normalnego zużycia.
Paragraf trzeci wyklucza odpowiedzialność wynajmującego za zniszczenie rzeczy, jeśli nastąpiło ono wskutek okoliczności, za które wynajmujący nie ponosi odpowiedzialności. W takich sytuacjach wynajmujący nie jest zobowiązany do przywrócenia rzeczy do stanu pierwotnego. Ten zapis chroni wynajmującego przed skutkami zdarzeń losowych lub działania zewnętrznych czynników, które nie są zależne od jego winy lub zaniedbania.
Przepis ma zastosowanie zawsze wtedy, gdy dochodzi do najmu rzeczy; regulowane są relacje dotyczące obowiązków stron w zakresie stanu rzeczy i odpowiedzialności za jej zachowanie. Przykładowo, jeśli osoba wynajmująca mieszkanie przekazuje je lokatorowi, powinna zabezpieczyć, że mieszkanie jest w stanie odpowiednim do zamieszkania i utrzymywać je na tym poziomie; jednocześnie drobne naprawy powstałe podczas korzystania z mieszkania obciążają lokatora, a wynajmujący nie odpowiada za szkody spowodowane np. powodzią.
Często spotykane błędy przy stosowaniu art. 662 KC to mylne utożsamianie drobnych nakładów z kosztami większych napraw, które obciążają wynajmującego, lub brak rozróżnienia, kiedy wynajmujący może zwolnić się z obowiązku naprawy z powodu siły wyższej czy przyczyn niezależnych od niego. Ważne jest także zrozumienie, że odpowiedzialność ta dotyczy tylko okresu trwania najmu, a nie stanu rzeczy przed przekazaniem.
W indywidualnych przypadkach zawsze warto skonsultować się z prawnikiem, by prawidłowo ocenić prawa i obowiązki stron wynikające z art. 662 KC oraz dopasować je do konkretnej sytuacji.
To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.
Oznacza to, że wynajmujący musi przekazać rzecz w takim stanie, aby najemca mógł korzystać z niej zgodnie z umową.
Za drobne nakłady powstałe podczas zwykłego używania rzeczy odpowiada najemca i to on ponosi związane z nimi koszty.
Nie, jeśli rzecz uległa zniszczeniu z przyczyn, za które wynajmujący nie ponosi odpowiedzialności, nie ma on obowiązku przywracania stanu poprzedniego.
To koszty napraw i utrzymania rzeczy, które wynikają z normalnego użytkowania i nie przekraczają zakresu zwykłego zużycia.
Art. 662 KC dotyczy obowiązków w trakcie najmu i stanu rzeczy w momencie jej wydania najemcy, nie odnosi się do wcześniejszego stanu.
Wyroki i postanowienia sądów, które powołują ten przepis.
Powiadomimy Cię, gdy pojawią się nowe orzeczenia lub nowelizacje.
Skorzystaj z naszego asystenta AI, który wyjaśni Ci ten przepis prostym językiem.
Zapytaj AI