Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.
Art. 778.
Roszczenia z umowy przewozu osób przedawniają się z upływem roku od dnia wykonania przewozu, a gdy przewóz nie został wykonany – od dnia, kiedy miał być wykonany.
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.
Roszczenia z umowy przewozu osób przedawniają się z upływem roku od dnia wykonania przewozu, a gdy przewóz nie został wykonany – od dnia, kiedy miał być wykonany.
Art. 778 Kodeksu cywilnego precyzuje termin przedawnienia roszczeń wynikających z umowy przewozu osób. Zgodnie z przepisem, roszczenia te ulegają przedawnieniu po upływie roku, licząc od dnia wykonania przewozu. W sytuacji, gdy przewóz nie został wykonany, bieg terminu przedawnienia rozpoczyna się w dniu, w którym przewóz miał być zrealizowany. Oznacza to, że osoba uprawniona do roszczenia ma ograniczony czas na dochodzenie swoich praw, co ma na celu zapewnienie pewności obrotu i ochronę uczestników umów przewozowych przed późniejszymi i długotrwałymi roszczeniami. Normę tę należy rozumieć tak, że obowiązek dochodzenia ewentualnych należności czy rekompensat musi nastąpić najpóźniej w ciągu roku od momentu wykonania usługi przewozu lub od dnia, w którym usługa ta miała zostać wykonana, jeżeli faktycznie nie doszło do jej realizacji. Podkreślić należy, że przepis dotyczy umowy przewozu osób, a więc sytuacji, w których przewoźnik zobowiązuje się do przetransportowania pasażera z określonego miejsca do innego. Nie obejmuje on umów przewozu ładunków czy innych sytuacji, które podlegają regulacjom wskazanym w innych przepisach. Przepis ten ma zastosowanie zawsze, gdy mamy do czynienia z roszczeniami związanymi z przewozem osób, na przykład dotyczącymi niewykonania lub nienależytego wykonania przewozu, zwrotu ceny biletu czy odszkodowania za opóźnienie. Przykładowo, jeśli pasażer kupił bilet na przejazd pociągiem i przewóz został zrealizowany, to roszczenia związane z jakością usługi lub jej brakiem muszą być zgłoszone w ciągu roku od daty przejazdu. Natomiast jeśli z powodu odwołania kursu przewóz nie został wcale wykonany, termin roszczenia liczony jest od dnia, w którym miała odbyć się podróż. W codziennych sytuacjach często dochodzi do nieporozumień, szczególnie co do momentu rozpoczęcia biegu terminu przedawnienia. Niektórzy mogą mylnie uważać, że termin ten rozpoczyna się od dnia zgłoszenia reklamacji lub dowiedzenia się o naruszeniu, co nie jest zgodne z wykładnią art. 778. Innym częstym błędem jest mylenie terminu przedawnienia w umowie przewozu osób z terminami przewidzianymi dla innych umów czy roszczeń, które mogą różnić się znacząco. Zdarza się również, że osoby poszkodowane nie podejmują działań w odpowiednim czasie, skutkiem czego tracą możliwość skutecznego dochodzenia roszczeń. Artykuł 778 KC wprowadza wyraźne i krótkie terminy, co wymaga od uczestników obrotu prawnego szybkiego reagowania. W razie wątpliwości dotyczących biegu terminu przedawnienia czy konkretnej sytuacji związanej z umową przewozu osób, wskazane jest skonsultowanie się z prawnikiem, który pomoże prawidłowo ocenić i zinterpretować przepis w indywidualnej sprawie.
To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.
Termin przedawnienia biegnie od dnia wykonania przewozu lub od dnia, kiedy przewóz miał być wykonany, jeśli nie doszło do jego realizacji.
Roszczenia z umowy przewozu osób przedawniają się po upływie roku.
Nie, art. 778 KC odnosi się wyłącznie do roszczeń z umowy przewozu osób, nie do przewozu towarów.
Po upływie rocznego terminu przedawnienia roszczenie może zostać odrzucone jako przedawnione.
Kodeks cywilny przewiduje możliwości przerwania lub zawieszenia przedawnienia w określonych sytuacjach, jednak zastosowanie ich w praktyce wymaga analizy konkretnego przypadku.
Wyroki i postanowienia sądów, które powołują ten przepis.
Powiadomimy Cię, gdy pojawią się nowe orzeczenia lub nowelizacje.
Skorzystaj z naszego asystenta AI, który wyjaśni Ci ten przepis prostym językiem.
Zapytaj AI