Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.
§ 1.Do zachowania pisemnej formy czynności prawnej wystarcza złożenie własnoręcznego podpisu na dokumencie obejmującym treść oświadczenia woli. Do zawarcia umowy wystarcza wymiana dokumentów obejmujących treść oświadczeń woli, z których każdy jest podpisany przez jedną ze stron, lub dokumentów, z których każdy obejmuje treść oświadczenia woli jednej ze stron i jest przez nią podpisany.
§ 2.(uchylony)
Art. 78 Kodeksu cywilnego wyjaśnia warunki uznania pisemnej formy czynności prawnej za zachowaną. Przepis stanowi, że do spełnienia wymogu pisemnej formy wystarczy, aby dokument zawierający oświadczenie woli był opatrzony własnoręcznym podpisem osoby składającej oświadczenie. Oznacza to, że podpis na nośniku dokumentu jest kluczowy i potwierdza autentyczność oraz zgodność woli strony. Przepis drugi mówi o zawarciu umowy za pomocą wymiany dokumentów – każda strona podpisuje swój dokument z własnym oświadczeniem woli. Istotne jest, że nie jest wymagany wspólny podpis pod tym samym pismem, lecz osobne dokumenty każdej ze stron, co jest nowoczesnym i praktycznym rozwiązaniem w obrocie prawnym.
Przepis ma zastosowanie w sytuacjach, gdy strony chcą zabezpieczyć prawnie swoje oświadczenia woli w formie pisemnej. W praktyce dotyczy to zarówno prostych umów, jak i bardziej skomplikowanych czynności prawnych, gdzie kodeks lub inne przepisy wymagają formy pisemnej. Artykuł 78 jest istotny szczególnie tam, gdzie niezbędne jest potwierdzenie treści i dostępności oświadczeń woli dla obu stron. Zatem, jeżeli któraś ze stron żąda formy pisemnej, spełnienie wymogu polega na podpisaniu dokumentu, co gwarantuje pewność obrotu prawnego.
Przykładowo, gdy kupujący i sprzedający wymieniają korespondencję zawierającą ofertę i jej przyjęcie, obie strony mogą podpisać osobno te pisma, które razem tworzą umowę sprzedaży. Wystarczy, że pierwszy dokument zawiera podpis kupującego, a drugi podpis sprzedającego, by umowa została zawarta w formie pisemnej. Wymiana taka gwarantuje bezpieczeństwo i dowód na to, że obie strony świadomie składają określone oświadczenia woli, bez konieczności sporządzania jednego wspólnego dokumentu.
Do częstych nieporozumień przy stosowaniu art. 78 należy błędne rozumienie formy pisemnej jako wymagającej jedynie podpisu, bez dokumentu z treścią oświadczenia. Ponadto czasem strony błędnie uważają, że podpis na osobnym, pustym arkuszu spełnia wymóg, podczas gdy konieczny jest dokument obejmujący treść oświadczenia. Innym błędem jest niepodpisanie dokumentów przez obie strony w przypadku umowy zawieranej przez wymianę dokumentów. Warto podkreślić, że § 2 przepisu został uchylony, co usunęło wcześniejsze komplikacje prawne. W indywidualnych sytuacjach, by mieć pewność co do formy prawnej czynności, warto skonsultować się z prawnikiem.
To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.
Oznacza, że do zachowania formy pisemnej wystarczy dokument zawierający oświadczenie woli podpisany własnoręcznie przez osobę składającą to oświadczenie.
Nie, umowa może być zawarta przez wymianę dokumentów, z których każdy zawiera oświadczenie woli jednej ze stron i jest przez nią podpisany.
Nie, podpis musi znajdować się na dokumencie obejmującym treść oświadczenia woli, nie na pustym arkuszu.
Wówczas nie zostaje zachowana pisemna forma czynności prawnej, co może skutkować nieważnością czynności wymagającej formy pisemnej.
Tak, jeśli przepisy wymagają formy pisemnej, art. 78 określa, jak ten wymóg spełnić przez podpisanie dokumentów.
Wyroki i postanowienia sądów, które powołują ten przepis.
Powiadomimy Cię, gdy pojawią się nowe orzeczenia lub nowelizacje.
Skorzystaj z naszego asystenta AI, który wyjaśni Ci ten przepis prostym językiem.
Zapytaj AI