Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.
§ 1.Przez umowę składu przedsiębiorca składowy zobowiązuje się do przechowania, za wynagrodzeniem, oznaczonych w umowie rzeczy ruchomych.
§ 2.Przedsiębiorca składowy jest obowiązany wydać składającemu pokwitowanie, które powinno wymieniać rodzaj, ilość, oznaczenie oraz sposób opakowania rzeczy, jak też inne istotne postanowienia umowy.
Przepis art. 853 Kodeksu cywilnego definiuje umowę składu jako zobowiązanie przedsiębiorcy składowego do przechowania rzeczy ruchomych, które zostały określone w zawartej umowie. Za tego rodzaju usługę przedsiębiorca otrzymuje wynagrodzenie, co oznacza, że umowa składu ma charakter odpłatny. Norma ta precyzuje dwie fundamentalne kwestie: zakres zobowiązania (przechowanie rzeczy ruchomych) oraz obowiązek sporządzenia pokwitowania.
Zgodnie z § 2 tego artykułu, przedsiębiorca składowy musi wydać stronie, która powierza mu rzeczy do przechowania, pokwitowanie. Dokument ten musi zawierać szczegółowe informacje, takie jak rodzaj rzeczy, ich ilość, precyzyjne oznaczenie, sposób opakowania oraz inne istotne postanowienia umowy, które mogą być ważne dla obu stron. Taki wymóg chroni interesy zarówno składającego, jak i składowego, zapewniając transparentność transakcji i dowód przyjęcia określonych przedmiotów.
Przepis ma zastosowanie podczas zawierania umowy składu między przedsiębiorcą świadczącym usługi przechowania a klientem powierzającym mu ruchomości. Warunki takie musi spełniać sytuacja, gdy mowa o rzeczach oznaczonych, czyli wyraźnie określonych w kontrakcie. Przepisy te mają na celu zapewnienie bezpieczeństwa materialnego powierzanych przedmiotów oraz precyzyjne udokumentowanie ich przyjęcia, co ma duże znaczenie w przypadku ewentualnych sporów lub szkód.
Przykładem zastosowania art. 853 KC może być sytuacja, gdy firma transportowa lub magazynowa świadczy usługę przechowywania palet z towarem dla innego przedsiębiorcy. Firma składowa na podstawie umowy przyjmuje konkretne palety, sporządza dokładne pokwitowanie zawierające liczbę palet, rodzaj przechowywanych produktów oraz opis opakowania. Dzięki temu klient ma formalny dokument potwierdzający przekazanie towaru do przechowania, co zabezpiecza obie strony na wypadek uszkodzeń czy zaginięcia rzeczy.
Często spotykane błędy przy stosowaniu art. 853 dotyczą braku lub niewłaściwego sporządzenia pokwitowania. Niektórzy przedsiębiorcy zaniedbują precyzyjne wymienienie rzeczy w pokwitowaniu, co utrudnia dochodzenie roszczeń w przypadku problemów. Inny problem to przekazywanie rzeczy nieoznaczonych lub nieokreślonych, co może prowadzić do niejasności co do zakresu odpowiedzialności składowego. Ponadto, nie zawsze jest jasne, jakie dodatkowe istotne postanowienia umowy powinny znaleźć się w pokwitowaniu, dlatego warto dokładnie określić te elementy podczas zawierania umowy.
W przypadku indywidualnych wątpliwości lub sporów dotyczących umowy składu i obowiązków składowego wskazane jest skonsultowanie się z prawnikiem, który pomoże właściwie zinterpretować przepisy i ocenić sytuację konkretną.
To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.
To umowa, na mocy której przedsiębiorca zobowiązuje się przechować oznaczone rzeczy ruchome za wynagrodzeniem.
Pokwitowanie powinno zawierać rodzaj, ilość, oznaczenie, sposób opakowania rzeczy oraz inne istotne postanowienia umowy.
Przepis nie wymaga formy pisemnej, lecz sporządzenie pokwitowania przez przedsiębiorcę jest obowiązkowe.
Oznaczenie rzeczy oznacza ich precyzyjne określenie, aby można było jednoznacznie je zidentyfikować.
Tak, przedsiębiorca odpowiada za rzeczy zgodnie z warunkami umowy składu i przepisami prawa.
Wyroki i postanowienia sądów, które powołują ten przepis.
Powiadomimy Cię, gdy pojawią się nowe orzeczenia lub nowelizacje.
Skorzystaj z naszego asystenta AI, który wyjaśni Ci ten przepis prostym językiem.
Zapytaj AI