Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.
Art. 880.
Jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia, wierzyciel powinien zawiadomić o tym niezwłocznie poręczyciela.
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.
Jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia, wierzyciel powinien zawiadomić o tym niezwłocznie poręczyciela.
Art. 880 Kodeksu cywilnego określa obowiązek wierzyciela wobec poręczyciela w sytuacji opóźnienia dłużnika. Przepis wyraźnie stanowi, że gdy dłużnik nie wywiązuje się terminowo z zobowiązania, wierzyciel ma obowiązek bezzwłocznie poinformować o tym poręczyciela. To zawiadomienie jest istotne, ponieważ poręczyciel ponosi odpowiedzialność za dług i musi mieć świadomość, że dłużnik zalega z płatnością lub innym świadczeniem. W ten sposób poręczyciel może podjąć działania zapobiegawcze lub przygotować się do ewentualnej realizacji swojego zobowiązania.
Przepis znajduje zastosowanie w sytuacjach, gdy istnieje poręczenie, czyli umowa, na mocy której osoba trzecia zobowiązuje się wobec wierzyciela do spełnienia świadczenia, jeśli dłużnik tego nie uczyni. Kluczową przesłanką jest opóźnienie dłużnika w wykonaniu zobowiązania. Nie chodzi tu o zwykłe ryzyko niewykonania, lecz o rzeczywisty fakt opóźnienia, co wymaga interwencji wierzyciela polegającej na zawiadomieniu poręczyciela. Przepis ma charakter ochronny wobec poręczyciela – informacja o opóźnieniu pozwala mu ocenić sytuację.
Przykład zastosowania art. 880 KC może dotyczyć sytuacji, w której Jan Kowalski zawarł umowę pożyczki z firmą ABC, a poręczycielem zobowiązania jest jego znajomy Marek. Gdy Jan spóźnia się z ratą pożyczki, firma ABC powinna jak najszybciej powiadomić Marka o tym fakcie. Tylko w ten sposób Marek będzie świadomy, że musi być przygotowany do spełnienia świadczenia na wypadek, gdyby Jan nie uregulował zobowiązania. Zawiadomienie pozwala uniknąć negatywnych konsekwencji i ewentualnych sporów dotyczących odpowiedzialności poręczyciela.
Częstym błędem przy stosowaniu art. 880 jest niedopełnienie obowiązku informacyjnego wobec poręczyciela, co może prowadzić do jego niekorzystnej sytuacji prawnej. Niektórzy wierzyciele mylnie uważają, że nawet jeżeli dłużnik jest spóźniony, to nie muszą informować poręczyciela, co jest sprzeczne z przepisem. Inny problem to zwlekanie z zawiadomieniem, przez co poręczyciel traci czas na przygotowanie się do realizacji długu. Warto pamiętać, że przepis ten ma na celu transparentność relacji między wierzycielem a poręczycielem w sytuacji trudności z wykonaniem zobowiązania przez dłużnika. W razie wątpliwości dotyczących zastosowania art. 880 KC w konkretnej sytuacji, wskazane jest skonsultowanie sprawy z prawnikiem.
To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.
Wierzyciel powinien zawiadomić poręczyciela niezwłocznie, gdy dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia.
„Niezwłocznie” oznacza działanie bez zbędnej zwłoki, czyli jak najszybciej po stwierdzeniu opóźnienia.
Tak, niewypełnienie obowiązku zawiadomienia może wpłynąć na odpowiedzialność wierzyciela i prawa poręczyciela.
Obowiązek dotyczy pierwszego niezwłocznego zawiadomienia po stwierdzeniu opóźnienia dłużnika.
Przepis stosuje się gdy istnieje umowa poręczenia i dłużnik opóźnia się z wykonaniem świadczenia.
Wyroki i postanowienia sądów, które powołują ten przepis.
Powiadomimy Cię, gdy pojawią się nowe orzeczenia lub nowelizacje.
Skorzystaj z naszego asystenta AI, który wyjaśni Ci ten przepis prostym językiem.
Zapytaj AI