Art. 921¹.

Art. 921¹ Kodeksu cywilnego dotyczy sytuacji, gdy jedna osoba (nazwijmy ją przekazującym) przekazuje drugiej osobie (odbiorcy przekazu) świadczenie, które jest świadczeniem osoby trzeciej (przekazanego). Przepis określa, że w momencie przekazania takiego świadczenia odbiorca przekazu zostaje upoważniony do jego przyjęcia, natomiast osoba, której to świadczenie dotyczy (przekazany), jest zobowiązana do jego spełnienia na rzecz przekazującego. Innymi słowy, przekazujący przez przekazanie innemu świadczenia osoby trzeciej skutecznie upoważnia odbiorcę do przyjęcia tego świadczenia w jego imieniu.

Przepis stosuje się w przypadkach, gdy ktoś działając w imieniu innej osoby, przekazuje do odbioru świadczenie należące do tej osoby trzeciej. Odbiorca świadczenia, przyjmując je, upoważniony jest do skutecznego odebrania go w imieniu przekazującego. Jednocześnie obciążenie spełnieniem świadczenia przenosi się na osobę trzecią, która musi je spełnić na rzecz przekazującego. Norma ta reguluje więc relację między przekazującym, odbiorcą przekazu i osobą trzecią, unikając konieczności bezpośredniego działania każdej strony wobec pozostałych.

Przykładem zastosowania Art. 921¹ KC może być sytuacja, gdy jedna osoba upoważnia innego swojego przedstawiciela do pobrania wynagrodzenia lub innego świadczenia należnego od osoby trzeciej. Na przykład pracownik (przekazujący) upoważnia kolegę z pracy (odbiorcę przekazu), aby ten przyjął na jego rzecz zapłatę od pracodawcy (przekazanego). Odbiorca przekazu, przyjmując świadczenie, działa skutecznie w imieniu osoby przekazującej, a pracodawca jest zobowiązany spełnić świadczenie na jej rachunek.

Częstym niedoprecyzowaniem jest mylenie skutków przekazania świadczenia osoby trzeciej z przepisami dotyczącymi cesji wierzytelności. Przepisy Art. 921¹ KC nie dotyczą zmiany wierzyciela, lecz sytuacji upoważnienia do przyjęcia świadczenia. Ponadto niektórzy mogą błędnie zakładać, że odbiorca przekazu zyskuje wobec osoby trzeciej jakiekolwiek prawa, podczas gdy jego upoważnienie ogranicza się jedynie do odbioru świadczenia na rachunek przekazującego. Warto pamiętać, że prawidłowe zastosowanie tego artykułu wymaga jasnego przekazania świadczenia i istnienia osoby trzeciej zobowiązanej do spełnienia tego świadczenia na rzecz przekazującego. W każdej indywidualnej sprawie, ze względu na możliwe różnice w faktach, wskazane jest skonsultowanie się z prawnikiem, aby poprawnie ocenić zastosowanie Art. 921¹ KC.