Historia zmian - 22 lipca 2026
Kodeks karny skarbowy.
PoPrzed
Art. 122.
zmienionyFinansowy organ postępowania przygotowawczego może wystąpić
z wnioskiem do prokuratora o podjęcie czynności, o których mowa w art. 73 § 2
i 3, art. 180 § 1, art. 202 § 1, art. 203 § 2, art. 214 § 1 i 8, art. 218 § 1 zdanie drugie,
art. 220 § 1, art. 226 zdanie drugie, art. 237 § 1 i 2, art. 247 § 1 i 2, art. 250 § 2–4,
art. 263 § 2, art. 270 § 1 oraz art. 293 § 1 Kodeksu postępowania karnego. Jeżeli
w wypadku, o którym mowa w art. 202 § 1 Kodeksu postępowania karnego,
prokurator powołuje biegłych lekarzy psychiatrów, a także gdy sąd zastosował
tymczasowe aresztowanie podejrzanego, prokurator z mocy prawa obejmuje
nadzorem postępowanie przygotowawcze. W sprawach o wykroczenia skarbowe
w celu zbadania stanu zdrowia psychicznego oskarżonego powołuje się jednego
biegłego lekarza psychiatrę, a powołując go, prokurator może objąć dochodzenie
nadzorem.
Przepisów § 1 i 2 nie stosuje się w razie przejęcia sprawy przez
prokuratora do swego prowadzenia.
W sprawach, w których finansowy organ postępowania
przygotowawczego jest uprawniony do prowadzenia takiego postępowania,
a następnie do wniesienia i popierania aktu oskarżenia przed sądem:
przez wyrażenie „prokurator” w art. 18 § 2, art. 19 § 1 zdanie pierwsze, § 2
i 4, art. 20 § 1 i 1b, art. 23, art. 71 § 2, art. 87 § 3,3 i 5, art. 93 § 3, art. 135,
art. 156 § 5, art. 158, art. 160 § 4, art. 192 § 2, art. 198 § 1, art. 215,
art. 218 § 1 zdanie pierwsze, art. 231 § 1, art. 232 § 1, art. 232a § 2, art. 232b
§ 2, art. 236, art. 281, art. 282 § 1 pkt 1, art. 285 § 1a, art. 288 § 1, art. 290 § 1
i 2, art. 293 § 1 i 4, art. 299 § 3, art. 308 § 1, art. 317 § 2, art. 323 § 1 i 3,
art. 324 § 1 i 2, art. 325e § 2 zdanie drugie, art. 327 § 1 i 3, art. 333 § 2,
art. 336 § 1 i 3, art. 340 § 2, art. 341 § 1 i 2, art. 343a § 2 zdanie drugie,
art. 387 § 2, art. 441 § 4, art. 446, art. 448, art. 505, art. 526 § 2, art. 527 § 1,
art. 530 § 4 i 5, art. 545 § 2, art. 550 § 2, art. 570, art. 571 § 2, art. 611fs,
art. 618 § 1 pkt 2 oraz art. 626a Kodeksu postępowania karnego rozumie się
także „finansowy organ postępowania przygotowawczego”;
przez wyrażenie „prokurator” w art. 15 § 1, art. 48 § 1, art. 179 § 3, art. 325,
art. 325e § 4 zdanie drugie, art. 326 § 1–3, art. 327 § 2 i 3 oraz art. 626a
Kodeksu postępowania karnego rozumie się także „organ nadrzędny nad
finansowym organem postępowania przygotowawczego”, z tym że z tytułu
sprawowanego nadzoru Szef Krajowej Administracji Skarbowej i minister
właściwy do spraw finansów publicznych jako organy nadrzędne nie mogą
przejąć sprawy do swego prowadzenia;
przez wyrażenie „Prokurator Generalny” w art. 328 Kodeksu postępowania
karnego rozumie się także „ministra właściwego do spraw finansów
publicznych”, gdy potrzeba uchylenia prawomocnego postanowienia
zachodzi w sprawie o wykroczenie skarbowe.
Art. 133.
zmienionyPostępowanie przygotowawcze prowadzą:
naczelnik urzędu celno-skarbowego – w sprawach o przestępstwa skarbowe i
wykroczenia skarbowe określone w art. 54 § 1, art. 55 § 1, art. 56 § 1,
art. 62 § 2 i 2a, art. 63–68, art. 69 § 1, 3 i 4, art. 69a–70, art. 73–73a, art. 75a–
75c, art. 76 § 1 i 2, art. 77 § 1, art. 78 § 1, art. 85–95, art. 96 § 1, art. 97–106k,
art. 107–110b i art. 111 § 1 oraz w sprawach ujawnionych w zakresie
swojego działania przez naczelnika urzędu celno-skarbowego określonych
w art. 54 § 2 i 3, art. 55 § 2 i 3, art. 56 § 2–4, art. 56a, art. 56b, art. 57 § 1,
art. 60–61, art. 62 § 1 i 3–5, art. 69 § 2, art. 71, art. 72, art. 75, art. 76 § 3,
art. 77 § 2 i 3, art. 78 § 2 i 3, art. 80, art. 80a, art. 81–83, art. 84 § 1, art. 106l
i art. 106ł;
naczelnik urzędu skarbowego – w sprawach o pozostałe przestępstwa
skarbowe i wykroczenia skarbowe;
Szef Krajowej Administracji Skarbowej – w sprawach o przestępstwa
skarbowe i wykroczenia skarbowe ujawnione w zakresie swojego działania,
jeżeli nie przekaże ich organom wskazanym w pkt 1 lub 2.
Organy, o których mowa w § 1, mogą wszcząć postępowanie
przygotowawcze w sprawach o przestępstwa skarbowe i wykroczenia skarbowe
nienależące do ich właściwości; po zabezpieczeniu dowodów przekazują sprawę do
dalszego prowadzenia właściwemu organowi.
Organy, o których mowa w § 1, informują o wszczęciu i prawomocnym
zakończeniu postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie
skarbowe właściwe organy podatkowe lub celne, jeżeli podejrzenie popełnienia
przestępstwa lub wykroczenia wiąże się z niewykonaniem zobowiązania
podatkowego lub powstaniem długu celnego.
i 2a, art. 63–68, art. 69 § 1, 3 i 4, art. 69a–70, art. 73–73a,
art. 75a–75c, art. 76 § 1 i 2, art. 77 § 1, art. 78 § 1, art. 85–95, art. 96 § 1,
art. 97–106k, art. 107–110b i art. 111 § 1 oraz w sprawach ujawnionych
w zakresie swojego działania przez naczelnika urzędu celno-skarbowego
określonych w art. 54 § 2 i 3, art. 55 § 2 i 3, art. 56 § 2–4, art. 56a, art. 56b,
art. 57 § 1, art. 60–61, art. 62 § 1 i 3–5, art. 69 § 2, art. 71, art. 72, art. 75,
art. 76 § 3, art. 77 § 2 i 3, art. 78 § 2 i 3, art. 80, art. 80a, art. 81–83,
art. 84 § 1, art. 106l i art. 106ł;
naczelnik urzędu skarbowego – w sprawach o pozostałe przestępstwa
skarbowe i wykroczenia skarbowe;
Szef Krajowej Administracji Skarbowej – w sprawach o przestępstwa
skarbowe i wykroczenia skarbowe ujawnione w zakresie swojego działania,
jeżeli nie przekaże ich organom wskazanym w pkt 1 lub 2.
Organy, o których mowa w § 1, mogą wszcząć postępowanie
przygotowawcze w sprawach o przestępstwa skarbowe i wykroczenia skarbowe
nienależące do ich właściwości; po zabezpieczeniu dowodów przekazują sprawę do
dalszego prowadzenia właściwemu organowi.
Organy, o których mowa w § 1, informują o wszczęciu i prawomocnym
zakończeniu postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie
skarbowe właściwe organy podatkowe lub celne, jeżeli podejrzenie popełnienia
przestępstwa lub wykroczenia wiąże się z niewykonaniem zobowiązania
podatkowego lub powstaniem długu celnego.
Art. 138.
zmienionyW postępowaniu mandatowym można nałożyć karę grzywny
w drodze mandatu karnego:
wydanego ukaranemu po uiszczeniu kary grzywny bezpośrednio
upoważnionemu podmiotowi, który ją nałożył;
kredytowanego, wydawanego za potwierdzeniem odbioru ukaranemu.
ukaranemu;
Mandatem karnym, o którym mowa w § 1 pkt 1, może być nałożona kara
grzywny jedynie na osobę czasowo tylko przebywającą na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej lub niemającą stałego miejsca zamieszkania lub stałego
miejsca pobytu.
Przepis § 2 stosuje się odpowiednio do osób stale przebywających na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, które czasowo opuszczają to terytorium.
Mandat karny, o którym mowa w § 1 pkt 1, staje się prawomocny
z chwilą uiszczenia kary grzywny upoważnionemu podmiotowi, który ją nałożył,
zaś
mandat karny kredytowany – z chwilą pokwitowania jego odbioru przez
ukaranego.
Mandat karny kredytowany powinien zawierać pouczenie o obowiązku
uiszczenia nałożonej kary grzywny w terminie 7 dni od daty przyjęcia mandatu oraz
o skutkach jej nieuiszczenia w tym terminie.
(uchylony)