Art. 164.

Art. 164 Kodeksu karnego ustala odpowiedzialność karną za sprowadzenie bezpośredniego niebezpieczeństwa zdarzenia, które zostało wymienione w art. 163 § 1 KK. Przepis w paragrafie pierwszym przewiduje karę pozbawienia wolności od 6 miesięcy do 8 lat w przypadku działania umyślnego, czyli gdy sprawca świadomie doprowadza do takiego zagrożenia. W paragrafie drugim określono odpowiedzialność za nieumyślne sprowadzenie tego samego niebezpieczeństwa, gdzie kara pozbawienia wolności może wynieść do 3 lat. Norma ta zatem rozróżnia stopień winy i przypisuje odpowiednie sankcje. Sprowadzenie niebezpieczeństwa w rozumieniu art. 164 oznacza wywołanie sytuacji grożącej wystąpieniem zdarzenia określonego w art. 163 § 1, które dotyczy różnego rodzaju poważnych zagrożeń dla życia lub zdrowia ludzkiego, środowiska albo mienia wielkich rozmiarów.

Przepis ma zastosowanie przede wszystkim wtedy, gdy mamy do czynienia z sytuacją, w której sprawca swoim zachowaniem spowodował bezpośrednie zagrożenie konkretnego zdarzenia wymienionego w art. 163 § 1, czyli takiego, które może mieć poważne skutki. Nie musi dojść do samego zdarzenia, wystarczy, że jest groźba jego wystąpienia, a sprawca działał celowo lub przez nieuwagę. Szczególnie istotne jest ustalenie intencji sprawcy oraz stopnia jego zawinienia, które wpływają na wymiar kary przewidzianej w przepisie.

Przykładowo, jeśli osoba, będąc świadoma, że jej działanie może spowodować zagrożenie katastrofy budowlanej (przykład zdarzenia z art. 163 § 1), lekceważy zasady bezpieczeństwa i wskute tego doprowadza do sytuacji stwarzającej bezpośrednie niebezpieczeństwo takiego zdarzenia, może zostać pociągnięta do odpowiedzialności na podstawie art. 164 § 1. Gdyby natomiast zagrożenie powstało z powodu niedbalstwa lub niezachowania ostrożności, odpowiedzialność byłaby na podstawie § 2, z niższą sankcją.

Często występują trudności w rozróżnieniu między działaniem umyślnym a nieumyślnym, co wpływa na kwalifikację czynu i wymiar kary. Kolejnym błędem jest mylenie sprowadzenia niebezpieczeństwa z samym popełnieniem przestępstwa określonego w art. 163. Ponadto, niekiedy trudności sprawia ustalenie, czy niebezpieczeństwo było bezpośrednie, czyli realne i natychmiastowe. W praktyce istotne jest precyzyjne ustalenie faktów oraz intencji sprawcy. W indywidualnym przypadku warto skonsultować się z prawnikiem, by właściwie ocenić sytuację prawną i ryzyko karne.