Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny.
§ 1.Kto, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, nakłania inną osobę do uprawiania prostytucji lub jej to ułatwia, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.
§ 2.Karze określonej w § 1 podlega, kto czerpie korzyści majątkowe z uprawiania prostytucji przez inną osobę.
§ 3.Jeżeli osoba określona w § 1 lub 2 jest małoletnim, sprawca podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10.
§ 4.(uchylony)
Art. 204 Kodeksu karnego reguluje kwestie związane z nakłanianiem do prostytucji oraz korzyściami majątkowymi osiąganymi z tej działalności. W paragrafie pierwszym mowa jest o osobie, która w celu uzyskania zysku nakłania inną do prostytucji lub jej to ułatwia, co jest traktowane jako przestępstwo zagrożone karą od trzech miesięcy do pięciu lat pozbawienia wolności. Paragraf drugi rozszerza zakres ochrony przez penalizację czerpania korzyści majątkowych z prostytucji innej osoby. Paragraf trzeci przewiduje surowsze kary, gdy ofiara jest małoletnia, zwiększając wymiar kary do roku do dziesięciu lat pozbawienia wolności. Paragraf czwarty został uchylony i nie znajduje zastosowania.
Przepis ma zastosowanie w sytuacjach, gdy ktoś będący w relacji z inną osobą – na przykład organizator, sutener lub inny pośrednik – nakłania ją do podjęcia się prostytucji lub świadomie ułatwia jej wykonywanie, a także gdy osiąga z tego tytułu korzyści majątkowe. Szczególną ochroną objęte są osoby małoletnie, czyli osoby poniżej 18 lat, gdzie prawo przewiduje znacznie surowsze konsekwencje dla sprawcy.
Przykład zastosowania przepisu można zobaczyć w sytuacji, gdy ktoś werbuje osobę do uprawiania prostytucji w zamian za korzyści finansowe bądź organizuje jej kontakty z klientami. Takie działanie mieści się w zakazie ze względu na nakłanianie do prostytucji i ułatwianie jej, co jest karalne. Również osoba, która czerpie zyski z cudzego uprawiania prostytucji, na przykład zarządzając lokalem lub pobierając opłaty od osoby świadczącej usługi, może podlegać karze na podstawie tej normy.
Często pojawiają się błędne interpretacje, na przykład mylenie pomocy materialnej czy towarzyskiej z ułatwianiem prostytucji, co nie zawsze stanowi przestępstwo. Kolejnym nieporozumieniem jest przekonanie, że osoba prowadząca prostytucję sama może być ścigana na podstawie art. 204, podczas gdy norma chroni przede wszystkim osoby trzecie, które nakłaniają lub czerpią korzyści. Warto również zwrócić uwagę, że surowsze sankcje dotyczą szczególnie przypadków z udziałem małoletnich.
W indywidualnych przypadkach zawsze wskazane jest zasięgnięcie porady prawnika, aby dobrze zrozumieć zakres i skutki stosowania art. 204 KK.
To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.
Nakłanianie to działanie polegające na skłanianiu innej osoby do podjęcia prostytucji w celu osiągnięcia korzyści majątkowej.
Kara wynosi od 3 miesięcy do 5 lat pozbawienia wolności, a gdy ofiara jest małoletnia, od roku do 10 lat.
Nie, art. 204 KK penalizuje osoby nakłaniające, ułatwiające lub czerpiące korzyści z prostytucji, nie samych prostytutów.
To uzyskiwanie zysków finansowych lub innych wartości majątkowych z działalności prostytucyjnej innej osoby.
Ponieważ małoletni są szczególnie chronieni prawem ze względu na ich wiek i podatność na manipulację.
Wyroki i postanowienia sądów, które powołują ten przepis.
Powiadomimy Cię, gdy pojawią się nowe orzeczenia lub nowelizacje.
Skorzystaj z naszego asystenta AI, który wyjaśni Ci ten przepis prostym językiem.
Zapytaj AI