Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny.
§ 1.Kto kradnie z włamaniem, podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10.
§ 2.Jeżeli kradzież z włamaniem popełniono na szkodę osoby najbliższej, ściganie następuje na wniosek pokrzywdzonego.
Art. 279 Kodeksu karnego określa przestępstwo kradzieży z włamaniem oraz związane z nim konsekwencje prawne. W pierwszym paragrafie przewidziana jest kara pozbawienia wolności od roku do lat dziesięciu dla osoby, która dopuści się kradzieży z włamaniem. Drugi paragraf wprowadza odmienne zasady ścigania, gdy przestępstwo to dotyczy osoby najbliższej – wówczas ściganie następuje jedynie na wniosek pokrzywdzonego. Oznacza to, że w takich sytuacjach bez złożenia stosownego wniosku przez osobę poszkodowaną organy ścigania nie podejmą działań samodzielnie.
Przepis ma zastosowanie w sytuacjach, gdy sprawca bezprawnie dostaje się do zamkniętego pomieszczenia lub innego zabezpieczonego miejsca w celu dokonania kradzieży. Włamanie oznacza tutaj pokonanie zabezpieczeń, takich jak zamki, kraty lub alarmy. Jeżeli poza samym czynem kradzieży dodatkowo następuje łamanie zabezpieczeń mających na celu ochronę mienia, mamy do czynienia właśnie z kradzieżą z włamaniem, a nie zwykłą kradzieżą. Natomiast jeśli pokrzywdzonym jest osoba najbliższa (np. małżonek, rodzic, dziecko), konieczne jest jej wnioskowe zgłoszenie sprawy, aby organy ścigania mogły zareagować. Ten wymóg ma chronić prywatność i relacje rodzinne przed nadużyciami.
Przykładowa sytuacja zastosowania art. 279 KK może wyglądać tak: osoba, chcąc ukraść wartościowe przedmioty, wyłamuje zamek w drzwiach prywatnego mieszkania, co stanowi włamaniem. Następnie zabiera rzeczy będące własnością właściciela mieszkania. Jeśli pokrzywdzonym jest jego współmałżonek, ściganie będzie możliwe tylko wtedy, gdy ten złoży wniosek o ściganie. W przeciwnym razie organy ścigania nie rozpoczną postępowania z urzędu. W przypadku, gdy ofiarą jest obca osoba, postępowanie prowadzone jest automatycznie przez prokuraturę.
Często pojawiają się nieporozumienia dotyczące różnic między kradzieżą a kradzieżą z włamaniem. Wiele osób błędnie sądzi, że samo zabranie rzeczy cudzych jest już włamaniem, tymczasem art. 279 KK wyraźnie wymaga przekroczenia fizycznych zabezpieczeń. Problemem bywa też błędne zrozumienie wymogu wniosku pokrzywdzonego w przypadku osób najbliższych, co czasem prowadzi do braku ścigania czynu, mimo że szkoda faktycznie powstała. Kolejnym błędem jest nieznajomość zakresu kar, który w tym przypadku jest stosunkowo surowy ze względu na społecznie szkodliwą formę przestępstwa.
W przypadku indywidualnym, gdzie okoliczności sprawy są szczegółowe i różnorodne, warto skonsultować się z prawnikiem, aby dokładnie ustalić zakres odpowiedzialności i możliwe działania prawne.
To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.
To przestępstwo polegające na zabieraniu cudzych rzeczy po uprzednim pokonaniu zabezpieczeń, takich jak zamki czy alarmy.
Sprawca podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat dziesięciu.
Nie, w takim wypadku ściganie następuje tylko na wniosek pokrzywdzonego.
Osobami najbliższymi są m.in. małżonek, rodzice, dzieci oraz inne bliskie osoby z rodziny.
Nie, włamanie może wystąpić również jako samodzielne przestępstwo, ale art. 279 KK dotyczy kradzieży połączonej z włamaniem.
Wyroki i postanowienia sądów, które powołują ten przepis.
Powiadomimy Cię, gdy pojawią się nowe orzeczenia lub nowelizacje.
Skorzystaj z naszego asystenta AI, który wyjaśni Ci ten przepis prostym językiem.
Zapytaj AI