Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny.
Wobec żołnierza służby zasadniczej, który został skazany, za przestępstwo określone w części wojskowej popełnione w czasie tej służby, na grzywnę, karę ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności nie przekraczającą roku, sąd może zarządzić zatarcie skazania po przeniesieniu go do rezerwy, jeżeli kara lub orzeczony środek karny zostały wykonane.
Artykuł 337 Kodeksu karnego odnosi się do szczególnych warunków zatarcia skazania w przypadku żołnierzy służby zasadniczej. Mówi on, że żołnierz skazany za przestępstwo ujęte w części wojskowej kodeksu, popełnione podczas trwania służby, może uzyskać zatarcie tego skazania pod pewnymi warunkami. Przepis wskazuje, że sąd ma możliwość zarządzenia zatarcia skazania, jeśli kara nie przekracza roku ograniczenia wolności, pozbawienia wolności albo grzywny, a ponadto wyrok musi być wykonany, a skazany przeniesiony do rezerwy. Oznacza to, że zatarcie skazania jest możliwe tylko po ustaniu aktywnej służby zasadniczej i po spełnieniu wymogu wykonania kary lub orzeczonych środków karnych.
Przepis ma zastosowanie wyłącznie wobec żołnierzy pełniących służbę zasadniczą, którzy zostali skazani za przestępstwo wojskowe popełnione w czasie trwania tej służby. Jest to więc regulacja o charakterze wyjątkowym, dotycząca specyficznej grupy osób i określonych przestępstw. Warunkiem proceduralnym jest także to, że kara musi być stosunkowo niska - do roku - i musi zostać w pełni wykonana. Przeniesienie do rezerwy to kolejna przesłanka, mająca na celu zakończenie służby czynnej, co jest warunkiem dopuszczenia do zatarcia skazania.
Przykładem zastosowania art. 337 KK może być sytuacja, gdy żołnierz służby zasadniczej zostaje skazany za drobne wykroczenie wojskowe na karę ograniczenia wolności do kilku miesięcy. Po odbyciu kary i przeniesieniu do rezerwy sąd może zdecydować o zarządzeniu zatarcia tego skazania. Dzięki temu skazanie nie będzie uwidocznione w rejestrze karnym, co może ułatwić mu start w różnych sytuacjach życiowych, np. przy poszukiwaniu pracy cywilnej. Jednak warunkiem jest zawsze pełne wykonanie wymierzonej kary oraz formalne zakończenie aktywnej służby.
Często popełnianym błędem jest mylenie tego przepisu z ogólnymi zasadami zatarcia skazania, które dotyczą innych osób i innych okoliczności. Ponadto, niektórzy mogą nie zdawać sobie sprawy z konieczności przeniesienia do rezerwy oraz wykonania kary. Przepis ten dotyczy tylko skazań za przestępstwa wojskowe wyróżnione w części wojskowej kodeksu, co również bywa pomijane. Zatarcie skazania nie następuje automatycznie, lecz wymaga decyzji sądu, co jest istotne do prawidłowego stosowania art. 337 KK. W każdej indywidualnej sytuacji dotyczącej zatarcia skazania żołnierzy warto zasięgnąć porady prawnika, który dobrze oceni spełnienie wszystkich przesłanek.
To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.
Z przepisu mogą skorzystać żołnierze służby zasadniczej skazani za przestępstwa wojskowe popełnione w trakcie tej służby.
Zatarcie może zostać zarządzone, jeśli kara to grzywna, ograniczenie wolności lub pozbawienie wolności nieprzekraczające roku.
Nie, zatarcie wymaga decyzji sądu oraz przeniesienia do rezerwy po wykonaniu kary.
Nie, dotyczy wyłącznie żołnierzy służby zasadniczej i przestępstw określonych w części wojskowej kodeksu.
Przeniesienie do rezerwy oznacza zakończenie aktywnej służby, co jest warunkiem koniecznym do zatarcia skazania.
Wyroki i postanowienia sądów, które powołują ten przepis.
Powiadomimy Cię, gdy pojawią się nowe orzeczenia lub nowelizacje.
Skorzystaj z naszego asystenta AI, który wyjaśni Ci ten przepis prostym językiem.
Zapytaj AI