Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego.
Art. 219.
Odmowa wydania zaświadczenia bądź zaświadczenia o treści żądanej przez osobę ubiegającą się o nie następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie.
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego.
Odmowa wydania zaświadczenia bądź zaświadczenia o treści żądanej przez osobę ubiegającą się o nie następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie.
Artykuł 219 Kodeksu postępowania administracyjnego reguluje sposób wydania decyzji w przypadku odmowy udzielenia zaświadczenia. Przepis wyraźnie stanowi, że jeśli organ administracji publicznej odmawia wydania zaświadczenia lub wydaje je w innej niż żądana treści, musi to zrobić w formie postanowienia. Oznacza to, że odmowa nie może być wydana jako decyzja administracyjna, lecz jako postanowienie, co wpływa na dalsze możliwości odwoławcze strony postępowania. Ważnym skutkiem tego jest to, że na takie postanowienie służy zażalenie, co pozwala osobie ubiegającej się o zaświadczenie zaskarżyć odmowę w drodze zwykłego środka zaskarżenia przewidzianego w KPA. Artykuł zapewnia w ten sposób ochronę interesów osoby w postępowaniu administracyjnym, umożliwiając jej efektywne kwestionowanie odmowy organu.
Przepis ma zastosowanie wtedy, gdy osoba zwraca się do organu administracyjnego z żądaniem wydania zaświadczenia, a organ postanawia nie wydać takiego dokumentu lub wydaje go o treści odmiennej niż żądana. Może to wynikać np. z braku podstaw prawnych do wydania zaświadczenia zawierającego określone informacje bądź z okoliczności faktycznych, które wykluczają jego wydanie. Z uwagi na formę postanowienia, w praktyce oznacza to, że postępowanie nie kończy się decyzją merytoryczną, lecz postanowieniem rozstrzygającym o odmowie. W efekcie, osoba zainteresowana ma prawo do wniesienia zażalenia, co stanowi istotny element kontroli prawidłowości działań organu.
Przykładowo, jeśli obywatel występuje do urzędu gminy o zaświadczenie potwierdzające okoliczności swojego zameldowania, a urząd uzna, że nie posiada podstaw do wydania takiego zaświadczenia w żądanym zakresie, wyda postanowienie o odmowie. Postanowienie to osoba może zaskarżyć zażaleniem do organu wyższej instancji. Taki tryb postępowania zapewnia dochodzenie praw osoby i zapobiega bezprawnemu ograniczaniu dostępu do informacji administracyjnej.
Często spotykanym błędem jest mylenie formy rozstrzygnięcia o odmowie zaświadczenia z decyzją administracyjną. Takie nieporozumienie może prowadzić do niewłaściwego stosowania procedury odwoławczej, np. wniesienia odwołania zamiast zażalenia, co skutkuje odrzuceniem środka zaskarżenia. Ponadto, organy czasem błędnie wydają odmowy w formie ustnej lub pisemnej bez zachowania wymogów postanowienia, co jest niezgodne z przepisem. Dlatego kluczowe jest stosowanie właściwej formy prawnej przy odmowie wydania zaświadczenia na podstawie art. 219 KPA. W indywidualnej sprawie zawsze warto skonsultować się z prawnikiem, który pomoże właściwie zinterpretować przepisy oraz doradzi w zakresie środków odwoławczych.
To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.
Oznacza to, że odmowa musi zostać wydana formalnie jako postanowienie organu, a nie jako decyzja administracyjna.
Na postanowienie o odmowie wydania zaświadczenia przysługuje zażalenie, a nie odwołanie.
Organ może odmówić, gdy brak jest podstaw prawnych do jego wydania lub gdy żądana treść jest niezgodna z przepisami.
Strona może złożyć zażalenie na to postanowienie, co umożliwia kontrolę prawidłowości decyzji organu.
Nie, odmowa musi zostać wydana w formie pisemnego postanowienia.
Wyroki i postanowienia sądów, które powołują ten przepis.
Powiadomimy Cię, gdy pojawią się nowe orzeczenia lub nowelizacje.
Skorzystaj z naszego asystenta AI, który wyjaśni Ci ten przepis prostym językiem.
Zapytaj AI