Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego.
Przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw.
Art. 227 Kodeksu postępowania administracyjnego definiuje, co może być przedmiotem skargi w postępowaniu administracyjnym. Przepis wymienia w szczególności kilka ważnych kategorii naruszeń lub zaniechań, które są podstawą do wniesienia skargi. Przedmiotem skargi może być zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy lub ich pracowników. Ponadto skarga może dotyczyć naruszenia praworządności albo interesów osób skarżących. Wreszcie, może odnosić się do przewlekłości postępowania lub do tzw. biurokratycznego załatwiania spraw, czyli sytuacji, gdy załatwienie sprawy jest nadmiernie formalistyczne i utrudnione.
Przepis stosuje się zawsze wtedy, gdy osoba uczestnicząca w postępowaniu administracyjnym jest niezadowolona z działania lub zaniechania organu administracji publicznej albo kiedy kwestionuje sposób prowadzenia postępowania. Skarga może mieć na celu zwrócenie uwagi na konkretne uchybienia w działaniu organu, które wpływają negatywnie na sytuację prawną lub życiową skarżącego. Nadto, przepis ma zastosowanie także w sytuacji, gdy postępowanie toczy się zbyt długo lub jest utrudnione przez nadmierne procedury formalne.
Przykładowo, osoba, która oczekuje na decyzję administracyjną dotyczącą pozwolenia na budowę, może złożyć skargę na podstawie art. 227 KPA, jeśli organ nie podejmuje żadnych działań przez długi czas, co wymusza przewlekłość postępowania. Może też zarzucić naruszenie praworządności, jeśli jej wnioskowi nie nadaje się odpowiedniej wagi lub jeśli stosowane są procedury niezgodne z prawem, które ograniczają jej dostęp do informacji. Także sytuacja, gdy formalności biurokratyczne są nadmierne i utrudniają skuteczne prowadzenie sprawy, może być podstawą do skargi.
Częstym nieporozumieniem związanym z art. 227 KPA jest mylenie skargi dotyczącej proceduralnych aspektów postępowania z odwołaniem od decyzji merytorycznej. Ponadto bywa, że osoby składające skargę nie precyzują, jakie konkretne zadania organu zostały zaniedbane lub nienależycie wykonane, co utrudnia jej rozpatrzenie. Kolejnym błędem jest brak zachowania ustawowych terminów lub formy, a także nieodpowiednie określenie interesu prawnego. Wreszcie, skargi na przewlekłość lub biurokrację bywają traktowane powierzchownie, bez dokładnego wykazania stopnia naruszenia. W przypadku indywidualnych wątpliwości co do zastosowania art. 227 KPA warto zasięgnąć porady prawnika.
To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.
Przedmiot skargi to zaniedbania lub nienależyte wykonywanie zadań przez organy, naruszenie praworządności lub interesów skarżących oraz przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw.
Skargę na przewlekłość można złożyć, gdy postępowanie administracyjne trwa nadmiernie długo bez usprawiedliwionej przyczyny.
Nie, skarga nie musi dotyczyć decyzji merytorycznej, może także odnosić się do sposobu prowadzenia postępowania lub działania organu.
Częste błędy to brak precyzji w opisie naruszeń, mylenie jej z odwołaniem od decyzji oraz niezachowanie wymogów formalnych i terminów.
Tak, skonsultowanie skargi z prawnikiem może pomóc w prawidłowym sformułowaniu zarzutów i uniknięciu formalnych błędów.
Wyroki i postanowienia sądów, które powołują ten przepis.
Powiadomimy Cię, gdy pojawią się nowe orzeczenia lub nowelizacje.
Skorzystaj z naszego asystenta AI, który wyjaśni Ci ten przepis prostym językiem.
Zapytaj AI