Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego.

Art. 213.

§ 1.(uchylony)

§ 2.Sąd jest związany uznaniem powództwa, chyba że uznanie jest sprzeczne z prawem lub zasadami współżycia społecznego albo zmierza do obejścia prawa.

Wyjaśnienie przepisu

Artykuł 213 Kodeksu postępowania cywilnego w paragrafie 2 ustanawia zasadę związania sądu przez uznanie powództwa przez stronę przeciwną. Oznacza to, że jeżeli pozwany w toku postępowania uznaje roszczenie powoda, sąd nie może rozstrzygać co do istoty tego roszczenia odmiennie. Wyjątkiem od tej zasady są sytuacje, gdy uznanie powództwa jest sprzeczne z obowiązującym prawem, zasadami współżycia społecznego lub gdy prowadzi do obejścia prawa. Warto zauważyć, że paragraf 1 tego artykułu został uchylony, więc obecnie normę tę zawiera jedynie paragraf 2.

Przepis znajduje zastosowanie głównie podczas postępowania sądowego, gdy dochodzi do formalnego przyznania się strony pozwanej do roszczenia powoda, czyli uznania powództwa. Taka sytuacja może uprościć i przyspieszyć postępowanie, eliminując potrzebę ustalania faktów i rozstrzygania sporu na meritum. Jednakże sąd zachowuje kompetencję, by odrzucić uznanie, gdy godzi ono w normy prawa lub zasady współżycia społecznego albo próbuje obejść prawo, co zabezpiecza przed nieuzasadnionym i nieetycznym działaniem stron.

Przykładem praktycznym zastosowania art. 213 § 2 KPC może być proces o zapłatę, w którym pozwany na rozprawie przyznaje się do długu i nie kwestionuje roszczenia powoda. W takiej sytuacji sąd jest związany tym uznaniem i wyda wyrok zasądzający określoną kwotę. Jednak, jeśli powództwo byłoby sprzeczne z przepisami prawa (np. roszczenie już przedawnione), sąd nie może wydać orzeczenia opartego na takim uznaniu, by nie dopuścić do obejścia prawa.

Często występują nieporozumienia dotyczące zakresu związania sądu uznaniem powództwa. Niektórzy mogą sądzić, że uznanie przez stronę zastępuje pełne rozstrzygnięcie sądu, co nie jest prawdą – sąd nadal ocenia zgodność uznania z prawem. Ponadto mylne jest przekonanie, że każde uznanie powództwa automatycznie prowadzi do wyroku – wyjątki dotyczące sprzeczności z prawem muszą być uwzględnione. Jeszcze innym błędem jest nieumiejętność odróżnienia tego mechanizmu od cofnięcia powództwa lub oddalenia pozwu.

W indywidualnej sytuacji dotyczącej stosowania art. 213 KPC warto skonsultować się z prawnikiem, który pomoże właściwie ocenić skutki uznania powództwa i ewentualne wyjątki od zasady związania sądu.

To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.

Najczęściej zadawane pytania

Co oznacza uznanie powództwa w postępowaniu sądowym?

Uznanie powództwa to przyznanie się strony pozwanej do roszczenia powoda, co wiąże sąd z takim uznaniem.

Czy sąd zawsze musi orzec na podstawie uznania powództwa?

Nie, sąd może odmówić związanego orzeczenia, jeśli uznanie jest sprzeczne z prawem, zasadami współżycia społecznego lub zmierza do obejścia prawa.

Jakie konsekwencje ma uznanie powództwa dla postępowania?

Uznanie powództwa upraszcza postępowanie i często prowadzi do wydania wyroku bez potrzeby dalszego rozstrzygania sporu na meritum.

Co to znaczy, że paragraf 1 artykułu 213 KPC jest uchylony?

Oznacza to, że postanowienia zawarte we wcześniejszym paragrafie 1 tego artykułu zostały usunięte i nie obowiązują.

Czy uznanie powództwa może być sprzeczne z zasadami współżycia społecznego?

Tak, w takim przypadku sąd nie jest związany takim uznaniem i może odmówić uwzględnienia powództwa.

Orzeczenia do tego artykułu

Wyroki i postanowienia sądów, które powołują ten przepis.

Obserwuj zmiany tego artykułu

Powiadomimy Cię, gdy pojawią się nowe orzeczenia lub nowelizacje.

Co oznacza ten artykuł?

Skorzystaj z naszego asystenta AI, który wyjaśni Ci ten przepis prostym językiem.

Zapytaj AI