Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego.
Świadek ma prawo żądać zwrotu wydatków koniecznych, związanych ze stawiennictwem do sądu, a ponadto wynagrodzenia za utratę zarobku. Przewodniczący może przyznać świadkowi zaliczkę na koszty podróży i na utrzymanie w miejscu przesłuchania.
Art. 277 Kodeksu postępowania cywilnego określa zasady dotyczące praw świadka w zakresie zwrotu poniesionych wydatków oraz rekompensaty za utratę zarobku. W szczególności przepis przyznaje świadkowi prawo do żądania zwrotu wydatków, które były konieczne do stawiennictwa przed sądem, a także wynagrodzenia za utracony zarobek w związku z uczestnictwem w postępowaniu. Ponadto przewodniczący składu sądowego ma uprawnienie do przyznania świadkowi zaliczki, która ma pokryć koszty podróży i utrzymania w miejscu przesłuchania. Oznacza to, że świadek nie powinien ponosić finansowej szkody z powodu wezwania go do sądu, a sąd może aktywnie wspierać świadka w poniesionych kosztach, udzielając mu środków na pokrycie bieżących wydatków.
Przepis ma zastosowanie zawsze, gdy dana osoba zostaje wezwana jako świadek do stawienia się w sądzie i ponosi wydatki z tego tytułu lub traci zarobek na skutek uczestnictwa w rozprawie. Przewodniczący składu sądowego może działanie takie podjąć z własnej inicjatywy lub na wniosek świadka. Opisane prawa przysługują zarówno w drodze powództwa, jak i w innych postępowaniach prowadzonych przed sądem cywilnym, a także mają na celu zabezpieczenie interesów świadka oraz zapewnienie jego pełnej współpracy.
Praktyczny przykład: osoba wezwana na rozprawę jako świadek musi dojechać na drugi koniec miasta, ponosząc koszty biletu oraz tracąc dzień pracy, gdyż jest zatrudniona na umowę o pracę. Na podstawie art. 277 KPC może żądać zwrotu kosztów przejazdu, a także wypłaty wynagrodzenia za utracony zarobek. Jeżeli zawczasu zgłosi potrzebę, przewodniczący może przyznać jej zaliczkę, która ułatwi pokrycie wydatków podróży oraz utrzymania podczas całego procesu przesłuchania.
Do najczęstszych błędów przy stosowaniu art. 277 KPC należy mylne rozumienie zakresu wydatków, które można zwrócić – muszą one mieć charakter konieczny i być bezpośrednio związane ze stawiennictwem. Często też nie jest uwzględniany fakt, że wynagrodzenie za utracony zarobek musi być rzeczywiście uzasadnione i udokumentowane. Innym nieporozumieniem jest pomijanie możliwości uzyskania zaliczki na koszty, co może prowadzić do trudności finansowych świadka przed i w trakcie rozprawy. Warto pamiętać, że przepisy te mają na celu ochronę świadka i zachęcanie do współpracy, a w indywidualnych sprawach wątpliwości zawsze powinno się konsultować z prawnikiem, aby skutecznie korzystać z przysługujących praw.
To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.
Tak, świadek ma prawo żądać zwrotu tylko tych wydatków, które są konieczne i związane ze stawiennictwem przed sądem.
Świadek może żądać zwrotu kosztów podróży, utrzymania w miejscu przesłuchania oraz wynagrodzenia za utracony zarobek.
Zaliczka na koszty podróży i utrzymania może zostać przyznana przez przewodniczącego składu sądowego.
Tak, wynagrodzenie za utracony zarobek wymaga udokumentowania rzeczywistej straty finansowej przez świadka.
W przypadku wątpliwości co do praw świadka warto skonsultować się z prawnikiem, który doradzi w indywidualnej sytuacji.
Wyroki i postanowienia sądów, które powołują ten przepis.
Powiadomimy Cię, gdy pojawią się nowe orzeczenia lub nowelizacje.
Skorzystaj z naszego asystenta AI, który wyjaśni Ci ten przepis prostym językiem.
Zapytaj AI