Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego.
Po ponownym rozpoznaniu sprawy sąd wydaje wyrok, którym wyrok zaoczny w całości lub części utrzymuje w mocy albo uchyla go i orzeka o żądaniu pozwu, bądź też pozew odrzuca lub postępowanie umarza. Przepis art. 332 § 2 stosuje się odpowiednio.
Art. 347 Kodeksu postępowania cywilnego dotyczy sytuacji, gdy po wydaniu wyroku zaocznego sprawa jest rozpatrywana ponownie. Przepis nakłada na sąd obowiązek wydania wyroku, który może utrzymać w mocy wyrok zaoczny w całości lub części, uchylić go i rozstrzygnąć o żądaniu pozwu, albo odrzucić pozew bądź umorzyć postępowanie. W praktyce oznacza to, że sąd po ponownym rozpoznaniu może zmienić wcześniejsze rozstrzygnięcie lub je potwierdzić. Ponadto, przepis odsyła do stosowania odpowiednio art. 332 § 2, który zawiera szczegółowe uregulowania dotyczące np. zakresu orzekania przy ponownym rozpoznaniu sprawy.
Przepis stosuje się zawsze wtedy, gdy wyrok zaoczny podlega wznowieniu lub nowemu rozpoznaniu z powodu zarzutów wniesionych przez stronę pozwaną. Taka sytuacja może mieć miejsce, kiedy pozwany wnosi sprzeciw od wyroku zaocznego lub gdy zaistnieją inne przesłanki do ponownego rozpatrzenia sprawy. Zgodnie z art. 347, sąd nie rozpatruje sprawy de novo, lecz dokonuje oceny, czy wyrok zaoczny pozostaje bez zmian, czy wymaga uchylenia i wydania rozstrzygnięcia merytorycznego lub proceduralnego.
Przykładowo, jeśli pozwana strona nie stawiła się na rozprawę i sąd wydał wyrok zaoczny na korzyść powoda, a pozwana następnie złożyła sprzeciw, to po ponownym rozpoznaniu sprawy zgodnie z art. 347 sąd może utrzymać wyrok zaoczny, jeżeli przesłanki były prawidłowe. Jeśli jednak uzna, że wyrok był niesłuszny, uchyli go i rozstrzygnie ponownie żądanie pozwu lub odrzuci pozew w przypadku braku podstaw do dalszego prowadzenia sprawy. Takie rozwiązanie zapewnia stronom możliwość skutecznego zakwestionowania wyroku zaocznego i uzyskania rzetelnego rozstrzygnięcia.
Częstym nieporozumieniem przy stosowaniu art. 347 jest przekonanie, że ponowne rozpoznanie sprawy oznacza całkowite ponowne rozpatrzenie bez ograniczenia do kwestii dotyczących sprzeciwu od wyroku zaocznego. Tymczasem przepis wskazuje, że sąd działa w ramach określonych granic – utrzymując w mocy lub uchylając wyrok zaoczny oraz rozstrzygając o żądaniu pozwu na nowo lub odrzucając pozew. Kolejnym błędem jest pomijanie odpowiedniego stosowania art. 332 § 2, co może skutkować błędnym rozstrzygnięciem kwestii formalnych przy ponownym rozpoznaniu.
Podsumowując, art. 347 KPC reguluje tryb postępowania po ponownym rozpoznaniu sprawy dotyczącej wyroku zaocznego, zapewniając równocześnie ochronę praw stron. W indywidualnych sprawach warto skonsultować się z profesjonalnym prawnikiem, aby właściwie zastosować omawiany przepis.
To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.
Wyrok zaoczny to rozstrzygnięcie sądu wydane pod nieobecność pozwanego, jeśli ten nie stawił się na rozprawę i pozwany nie miał usprawiedliwionej przyczyny.
Sąd może uchylić wyrok zaoczny po ponownym rozpoznaniu sprawy na podstawie sprzeciwu pozwanego lub innych przesłanek do wznowienia procesu.
Tak, sąd orzeka o żądaniu pozwu, czyli rozstrzyga sprawę na nowo lub odrzuca pozew, albo umarza postępowanie.
Oznacza to, że przepisy dotyczące ponownego rozpoznania sprawy zawarte w art. 332 § 2 mają zastosowanie do procedury opisanej w art. 347 KPC.
Tak, sąd ma kompetencję do odrzucenia pozwu, jeśli uzna to za zasadne po ponownym rozpatrzeniu sprawy.
Wyroki i postanowienia sądów, które powołują ten przepis.
Powiadomimy Cię, gdy pojawią się nowe orzeczenia lub nowelizacje.
Skorzystaj z naszego asystenta AI, który wyjaśni Ci ten przepis prostym językiem.
Zapytaj AI