Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego.
Art. 38.
§ 1.Powództwo o:
1)własność lub inne prawa rzeczowe na nieruchomości,
2)posiadanie nieruchomości,
3)roszczenia wynikające z art. 231 Kodeksu cywilnego,
4)roszczenia wynikające z art. 224–228 i art. 230 Kodeksu cywilnego, o ile są związane z nieruchomością – wytacza się wyłącznie przed sąd miejsca położenia nieruchomości, przy czym jeżeli przedmiotem sporu jest służebność gruntowa, właściwość oznacza się według położenia nieruchomości obciążonej.
§ 2.Właściwość powyższa rozciąga się na roszczenia osobiste związane z prawami rzeczowymi i dochodzone łącznie z nimi przeciwko temu samemu pozwanemu.
§ 3.Sąd właściwy może na zgodny wniosek stron przekazać sprawę innemu sądowi równorzędnemu, jeżeli przemawiają za tym względy celowości.