Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego.
Art. 3942.
§ 1.Zażalenie do innego składu sądu drugiej instancji przysługuje na postanowienie tego sądu o odrzuceniu apelacji, postanowienie o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania i postanowienie o umorzeniu postępowania wywołanego wniesieniem apelacji.
§ 11.Zażalenie do innego składu sądu drugiej instancji przysługuje także na postanowienia tego sądu, których przedmiotem jest:
1)odmowa zwolnienia od kosztów sądowych lub cofnięcie takiego zwolnienia oraz odmowa ustanowienia adwokata lub radcy prawnego lub ich odwołanie,
2)oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego,
3)zwrot kosztów procesu, o ile nie wniesiono skargi kasacyjnej,
4)zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, 41) wynagrodzenie biegłego, mediatora i należności świadka,
5)skazanie świadka, biegłego, strony, jej pełnomocnika oraz osoby trzeciej na grzywnę, 51) odmowa uzasadnienia orzeczenia oraz jego doręczenia,
6)zarządzenie przymusowego sprowadzenia i aresztowania świadka,
7)odmowa zwolnienia świadka i biegłego od grzywny i świadka od przymusowego sprowadzenia – z wyjątkiem postanowień wydanych w wyniku rozpoznania zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji.
§ 12.Jeżeli zażalenie, o którym mowa w § 1 i 11, jest spóźnione, nieopłacone lub z innych przyczyn niedopuszczalne albo jego braków strona nie usunęła w wyznaczonym terminie, sąd odrzuca je w składzie jednego sędziego. Na postanowienie przysługuje zażalenie do innego składu sądu drugiej instancji.
§ 13.Sąd rozpoznaje zażalenie, o którym mowa w § 1 i 11, w składzie trzech sędziów.
§ 2.W postępowaniu toczącym się na skutek zażalenia, o którym mowa w § 1– 12, przepisy art. 394 § 2 i 3 oraz art. 395–397 stosuje się odpowiednio.