Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego.
Art. 39814.
Sąd Najwyższy oddala skargę kasacyjną, jeżeli nie ma uzasadnionych podstaw albo jeżeli zaskarżone orzeczenie mimo błędnego uzasadnienia odpowiada prawu.
Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego.
Sąd Najwyższy oddala skargę kasacyjną, jeżeli nie ma uzasadnionych podstaw albo jeżeli zaskarżone orzeczenie mimo błędnego uzasadnienia odpowiada prawu.
Art. 39814 Kodeksu postępowania cywilnego określa warunki, przy których Sąd Najwyższy oddala skargę kasacyjną. Mówi on, że skarga jest oddalona, jeśli nie posiada uzasadnionych podstaw. Również może zostać oddalona, gdy zaskarżone orzeczenie, pomimo błędnego lub wadliwego uzasadnienia, jest zgodne z prawem. Oznacza to, że orzeczenie może zawierać błędy co do uzasadnienia, ale ważna jest weryfikacja jego zgodności z obowiązującymi przepisami. W takiej sytuacji Sąd Najwyższy nie uwzględnia skargi kasacyjnej, bo orzeczenie pozostaje ważne pomimo formalnych niedoskonałości uzasadnienia.
Przepis ten znajduje zastosowanie przede wszystkim w postępowaniu kasacyjnym przed Sądem Najwyższym. Skarga kasacyjna to środek odwoławczy umożliwiający kontrolę prawidłowości wydanych orzeczeń przez sądy powszechne. Artykuł wskazuje przesłanki, które decydują o oddaleniu skargi. Niezasadność podstaw oznacza brak wykazania, że orzeczenie naruszyło prawo w sposób uzasadniający jego uchylenie lub zmianę. Ponadto ustawa dopuszcza oddalenie skargi, gdy zaskarżone orzeczenie pozostaje prawidłowe w swojej treści, mimo że jego uzasadnienie jest błędne lub niewystarczające.
Przykładem zastosowania art. 39814 KPC może być sytuacja, gdy strona składa skargę kasacyjną argumentując, że w uzasadnieniu wyroku sądu drugiej instancji pojawiły się błędy interpretacyjne. Jednak Sąd Najwyższy, analizując całość materiału dowodowego oraz obowiązujące przepisy prawne, stwierdza, że podstawy prawne rozstrzygnięcia są prawidłowe, a wyrok jest zgodny z prawem. W takim przypadku skarga kasacyjna zostaje oddalona mimo błędów w uzasadnieniu, ponieważ sama treść orzeczenia jest prawidłowa.
Częstym błędem przy stosowaniu art. 39814 KPC jest błędne rozumienie roli uzasadnienia orzeczenia. Strony często zakładają, że błędy formalne w uzasadnieniu muszą skutkować uchyleniem wyroku lub jego zmianą. Tymczasem przepis podkreśla, że orzeczenie pozostaje skuteczne, jeśli jego zasadnicza treść odpowiada prawu. Niewłaściwe jest zatem automatyczne kwestionowanie wyroku tylko ze względu na nieprecyzyjne lub błędne uzasadnienie. Ważne jest, aby ocenić, czy orzeczenie zostało wydane prawidłowo w świetle prawa.
Warto pamiętać, że w konkretnej sprawie indywidualnej interpretacja i stosowanie tego przepisu może być bardziej złożone, dlatego w przypadku wątpliwości należy zwrócić się o pomoc do prawnika specjalizującego się w postępowaniu kasacyjnym.
To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.
Sąd oddala skargę, gdy nie ma uzasadnionych podstaw lub gdy orzeczenie mimo wadliwego uzasadnienia jest zgodne z prawem.
Nie, jeśli orzeczenie mimo błędnego uzasadnienia odpowiada prawu, skarga jest oddalana.
Oznacza to, że skarga nie wykazuje naruszenia prawa wymagającego zmiany lub uchylenia orzeczenia.
Skarga kasacyjna przysługuje tylko w określonych przypadkach przewidzianych ustawą i podlega kontroli Sądu Najwyższego.
Warto skonsultować się z prawnikiem, aby ocenić dalsze możliwości prawne w konkretnej sprawie.
Wyroki i postanowienia sądów, które powołują ten przepis.
Powiadomimy Cię, gdy pojawią się nowe orzeczenia lub nowelizacje.
Skorzystaj z naszego asystenta AI, który wyjaśni Ci ten przepis prostym językiem.
Zapytaj AI