Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego.
§ 1.W wypadkach przewidzianych w dziale niniejszym można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym wyrokiem.
§ 2.Na podstawie określonej w art. 4011 postępowanie może być wznowione również w razie zakończenia go postanowieniem.
Artykuł 399 Kodeksu postępowania cywilnego (KPC) ustanawia zasadę, że w określonych w dziale przepisach sytuacjach możliwe jest wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem. Przepis ten zawiera dwie istotne części: pierwszy paragraf dotyczy wznowienia po prawomocnym wyroku, natomiast w paragrafie drugim przewidziana została możliwość wznowienia postępowania zakończonego postanowieniem na podstawie odwołania do kolejnego artykułu, tj. art. 401¹ KPC. Z literalnego brzmienia przepisu wynika, że wznowienie dotyczy tylko postępowań zakończonych orzeczeniem prawomocnym albo postanowieniem w przewidzianych przypadkach.
Przepis ma zastosowanie wtedy, gdy zachodzą określone podstawy do wznowienia określone dalej w kodeksie, a także gdy doszło do zakończenia postępowania prawomocnym rozstrzygnięciem sądu - wyrokiem lub, w konkretnych sytuacjach, postanowieniem. Wznowienie jest formą przywrócenia rozpoznania sprawy po jej ostatecznym zakończeniu, co oznacza, że orzeczenie lub decyzja finalna może zostać poddana ponownej analizie. Warunkiem jest, aby możliwość wznowienia była przewidziana w ramach działu obejmującego przepisy o wznowieniu.
Praktyczny przykład zastosowania artykułu 399 może dotyczyć sytuacji, gdy strona wnioskuje o wznowienie postępowania po uprawomocnieniu się wyroku, jeśli na przykład pojawiły się nowe, istotne fakty lub dowody, które mogłyby mieć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Również w przypadku zakończenia postępowania postanowieniem, na przykład w sytuacji określonej w art. 401¹, strona może żądać wznowienia, co umożliwia ponowne rozpatrzenie kwestii zakończonych postanowieniem sądu. W obu wypadkach inicjatywa wznowienia leży po stronie osoby, która chce zmienić lub uchylić skutki prawomocnego orzeczenia.
W praktyce często pojawiają się nieporozumienia dotyczące tego, kiedy można skorzystać z instytucji wznowienia postępowania. Należy pamiętać, że wznowienie nie jest możliwe w każdym przypadku zakończenia sprawy prawomocnym wyrokiem, a jedynie wtedy, gdy spełnione są określone warunki przewidziane w dziale dotyczącym wznowienia. Ponadto mylone bywa wznowienie z innymi środkami odwoławczymi, co prowadzi do błędów proceduralnych. Ważne jest też, aby pamiętać, że wznowienie dotyczy tylko postępowań zakończonych prawomocnie, a nie tych w toku. Artykuł 399 KPC jest zatem punktem wyjścia dla instytucji wznowienia i wskazuje zakres postępowań, które mogą być wznowione, odwołując się do dalszych przepisów. W konkretnych sprawach warto zasięgnąć porady prawnika, aby prawidłowo zastosować ten przepis.
To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.
Wznowienie jest możliwe w przypadkach przewidzianych w dziale dotyczącym wznowienia, gdy postępowanie zostało zakończone prawomocnym wyrokiem lub postanowieniem na podstawie art. 401¹ KPC.
Nie, wznowienie jest możliwe tylko wtedy, gdy spełnione są określone warunki przewidziane w przepisach o wznowieniu postępowania.
Tak, ale tylko w sytuacjach określonych w art. 401¹ KPC, które umożliwiają wznowienie po postanowieniu.
Nie, wznowienie postępowania jest środkiem nadzwyczajnym, służącym do wznowienia już zakończonego prawomocnego postępowania, natomiast apelacja to zwykły środek odwoławczy.
Wznowienie jest możliwe tylko w sprawach i na zasadach określonych w KPC, zgodnie z warunkami przewidzianymi w odpowiednich artykułach dotyczących wznowienia.
Wyroki i postanowienia sądów, które powołują ten przepis.
Powiadomimy Cię, gdy pojawią się nowe orzeczenia lub nowelizacje.
Skorzystaj z naszego asystenta AI, który wyjaśni Ci ten przepis prostym językiem.
Zapytaj AI