Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego.
Aktualizacja: 17 sierpnia 2026
W sprawach o naruszenie posiadania powództwo wzajemne nie jest dopuszczalne.
Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.
Częste pytania:
Wyroki i postanowienia, w których sąd powołał ten przepis.
Fragment uzasadnienia
… tendencję do ujmowania związku roszczenia z prowadzeniem działalności gospodarczej w sposób szeroki, podobnie do szerokiego rozmienia pojęcia "sprawa gospodarcza" użytego w art. 479 1 k.p.c. Nie ma wątpliwości, że o związku roszczenia z prowadzeniem przez powoda działalności gospodarczej powinny decydować okoliczności istniejące w chwili powstania roszczenia (por. m.in. uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 7 lipca 2003 r., III…
Fragment uzasadnienia
… brak było podstaw do wstrzymania dostarczania paliwa gazowego do mieszkania powoda. Okoliczność ta legła u podstaw zmiany decyzji Prezesa URE. Sąd powołał się przy tym na art. 479 53 § 2 k.p.c. Apelacje od tego rozstrzygnięcia wywiedli pozwany oraz zainteresowany w osobie spółki akcyjnej – (...) . W obu apelacjach wyrok zaskarżono w całości, domagając się jego zmiany przez utrzymanie zaskarżonej decyzji w mocy, względnie –…
Fragment uzasadnienia
… obie instancje. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Wyrok podlegał uchyleniu, a postępowanie w sprawie należało umorzyć. Zgodnie bowiem z art. 479 43 k.p.c. wyrok prawomocny uznający postanowienie wzorca umowy za niedozwolone i zakazujący jej stosowania ma skutek wobec osób trzecich od chwili wpisania tego postanowienia wzorca umowy do rejestru, o którym mowa w art. 479 45 par. 2 k.p.c. W niniejszej sprawie powód domagał…
Fragment uzasadnienia
… być postanowieniem konkretnego wzorca umownego, a staje się samodzielnie funkcjonującą zasada, która została zakwestionowana. Ze względu na rozszerzoną skuteczność klauzul ( art. 479(43) k.p.c. ) spełnia ona funkcje podobna do przepisów prawa. Oceniane w niniejszym postępowaniu postanowienie mieści sie w hipotezach klauzul wpisanych do rejestru niedozwolonych postanowień umownych. Wskazać również trzeba, iż w podobnej…
Wyświetlone orzeczenia: 4
PrawMi zestawi linię orzeczniczą do art. 479: co sądy przyjmują zgodnie, a w czym się różnią.
Podsumuj orzecznictwoArtykuł 479 Kodeksu postępowania cywilnego stanowi, że w sprawach o naruszenie posiadania powództwo wzajemne nie jest dopuszczalne. Oznacza to, że w procesie dotyczącym naruszenia posiadania, czyli sytuacji, w której jedna strona zarzuca drugiej bezprawne zakłócenie lub odebranie posiadania rzeczy, nie można podnosić wzajemnych roszczeń jako obrony lub kontrpowództwa. Przepis ten ogranicza możliwość łączenia w jednym procesie roszczeń stron dotyczących posiadania, co ma na celu uproszczenie i przyspieszenie rozpoznania sprawy oraz zapobiegnięcie komplikacjom proceduralnym wynikającym z tzw. powództwa wzajemnego. W praktyce oznacza to, że każda ze stron musi dochodzić swoich praw w oddzielnym postępowaniu, gdyż sąd nie rozpatrzy wzajemnych roszczeń w jednym procesie o naruszenie posiadania. Zastosowanie artykułu 479 ma miejsce wyłącznie w sporach o naruszenie posiadania, które mogą dotyczyć różnych przedmiotów, jak nieruchomości czy ruchomości, i polegają na zarzucie nieuprawnionego działania wobec posiadanego dobra. Dzięki temu przepisowi postępowanie jest prostsze i bardziej skoncentrowane na zasadniczym zarzucie naruszenia posiadania, bez komplikowania go innymi wzajemnymi żądaniami. Przykładem zastosowania art. 479 KPC może być sytuacja, gdy właściciel posesji wytacza proces sądowy przeciwko sąsiadowi o naruszenie posiadania poprzez nielegalne zajęcie części terenu posesji. W trakcie procesu sąd nie uwzględni roszczenia sąsiada skierowanego przeciw właścicielowi posesji jako powództwo wzajemne, np. o usunięcie przeszkód na sąsiedniej działce, ponieważ w sprawach o naruszenie posiadania takie powództwo wzajemne jest wyłączone na podstawie art. 479 KPC. Do częstych błędów przy stosowaniu tego przepisu należy próba podniesienia powództwa wzajemnego w procesie o naruszenie posiadania, co może skutkować odrzuceniem tego zarzutu przez sąd. Kolejnym nieporozumieniem jest mylenie powództwa wzajemnego z innymi zarzutami czy obroną, które pozostają dopuszczalne. Warto pamiętać, że artykuł ten precyzuje tylko sytuację w procesach o naruszenie posiadania, natomiast w innych sprawach powództwo wzajemne pozostaje możliwe. Podsumowując, art. 479 KPC wprowadza jasną regułę proceduralną dotyczącą wyłączenia powództwa wzajemnego w sprawach o naruszenie posiadania, co ułatwia i przyspiesza rozpatrywanie takich sporów. W indywidualnych przypadkach warto skonsultować się z prawnikiem, aby prawidłowo rozpoznać zakres i zastosowanie tego przepisu w konkretnej sprawie.
To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.
Powództwo wzajemne to roszczenie jednej strony przeciw drugiej w tym samym procesie, będące odpowiedzią na powództwo główne.
Tak, na podstawie art. 479 KPC powództwo wzajemne w sprawach o naruszenie posiadania nie jest dopuszczalne.
Należy wytoczyć odrębne powództwo, gdyż przepisy wykluczają łączenie powództwa wzajemnego z powództwem o naruszenie posiadania.
Tak, strony mogą podnosić inne zarzuty i środki obrony przewidziane przez prawo, ale powództwo wzajemne jest wyłączone w sprawach o naruszenie posiadania.
Sąd odrzuci powództwo wzajemne, co może opóźnić rozstrzygnięcie sporu i wymagać wniesienia odrębnego pozwu.
Powiadomimy Cię, gdy pojawią się nowe orzeczenia lub nowelizacje.
Odpowiedź z powołaniem przepisów i sygnatur orzeczeń, każdą pozycję sprawdzisz w źródle.
Zapytaj o art. 479