Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego.

Art. 485.

§ 1.Sąd wydaje nakaz zapłaty w postępowaniu nakazowym, jeżeli fakty uzasadniające dochodzone roszczenie są udowodnione dołączonym do pozwu:

1)dokumentem urzędowym;

2)zaakceptowanym przez dłużnika rachunkiem;

3)wezwaniem dłużnika do zapłaty i pisemnym oświadczeniem dłużnika o uznaniu długu.

4)(uchylony)

§ 2.Sąd wydaje również nakaz zapłaty przeciwko zobowiązanemu z weksla lub czeku należycie wypełnionego, których prawdziwość i treść nie nasuwają wątpliwości. W przypadku przejścia na powoda praw z weksla lub czeku, do wydania nakazu niezbędne jest również przedstawienie dokumentów uzasadniających roszczenie, o ile przejście tych praw na powoda nie wynika bezpośrednio z weksla lub czeku. Jeżeli dłużnikiem jest konsument, niezbędne jest przedstawienie wraz z pozwem umowy, z której wynika roszczenie zabezpieczone wekslem, wraz z deklaracją wekslową i załącznikami. W treści pozwu skierowanego przeciwko osobie fizycznej zamieszcza się oświadczenie o tym, czy roszczenie dochodzone pozwem powstało w związku z umową zawartą z konsumentem.

§ 21.Sąd wydaje nakaz zapłaty na podstawie dołączonej do pozwu umowy, dowodu spełnienia wzajemnego świadczenia niepieniężnego, dowodu doręczenia dłużnikowi faktury lub rachunku, jeżeli powód dochodzi należności zapłaty świadczenia pieniężnego w rozumieniu art. 4 pkt 1a ustawy z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych (Dz. U. z 2023 r. poz.

1790), odsetek w transakcjach handlowych określonych w tej ustawie lub rekompensaty, o której mowa w art. 10 ust. 1 tej ustawy, oraz na podstawie dokumentów potwierdzających poniesienie kosztów odzyskiwania należności, jeżeli powód dochodzi również zwrotu kosztów, o których mowa w art. 10 ust. 2 tej ustawy

§ 3.(uchylony)

§ 4.Jeżeli nie dołączono oryginału weksla lub czeku lub w treści pozwu nie zamieszczono oświadczenia, o którym mowa w § 2 zdanie czwarte, przewodniczący wzywa powoda do ich złożenia pod rygorem zwrotu pozwu na podstawie art. 130.

§ 5.Sąd może skazać na grzywnę powoda, jego przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, który w złej wierze lub wskutek niezachowania należytej staranności złożył niezgodne z prawdą oświadczenie, o którym mowa w § 2 zdanie czwarte, że roszczenie dochodzone pozwem nie powstało w związku z umową zawartą z konsumentem.

Wyjaśnienie przepisu

Art. 485 Kodeksu postępowania cywilnego reguluje zasady wydawania nakazu zapłaty w postępowaniu nakazowym. Przepis ten w § 1 wskazuje, że sąd może wydać taki nakaz, jeśli roszczenie jest poparte określonymi dokumentami dołączonymi do pozwu, które potwierdzają zasadność żądania. Dokumenty te to m.in. dokument urzędowy, zaakceptowany przez dłużnika rachunek lub pisemne oświadczenie dłużnika o uznaniu długu po wcześniejszym jego wezwaniu do zapłaty. W § 2 normuje się również sytuację dotyczącą nakazu zapłaty w sprawach związanych z wekslami i czekami, podkreślając konieczność ich prawidłowego wypełnienia i przedstawienia odpowiednich dokumentów, a w przypadku konsumentów dodatkowo umowy i deklaracji wekslowej. W § 2¹ wskazano też szczególne wymagania dla roszczeń wynikających z transakcji handlowych, dotyczące zwłaszcza należności pieniężnych, odsetek i kosztów odzyskiwania. Przepisy zawierają również postanowienia dotyczące obowiązków powoda, jak wezwanie do uzupełnienia brakujących dokumentów oraz możliwość ukarania grzywną za nieprawdziwe oświadczenia o charakterze roszczenia względem konsumenta.

Przepis ma zastosowanie we wszystkich sytuacjach, gdy strona dochodzi roszczenia pieniężnego w postępowaniu nakazowym i dysponuje dokumentami potwierdzającymi jego zasadność. Kluczowe jest, że dowody muszą być dołączone do pozwu i nie budzić wątpliwości co do ich autentyczności i treści. W przypadku roszczeń wynikających z weksli lub czeków konieczne jest prawidłowe wypełnienie tych dokumentów i dołączenie ich w oryginale lub spełnienie innych warunków przewidzianych przepisem. Gdy pozwany jest konsumentem, dodatkowo wymaga się załączenia umowy podstawowej i innych dokumentów. Sąd wzywa do uzupełnienia braków formalnych pod rygorem zwrotu pozwu.

Przykładem codziennego zastosowania art. 485 KPC jest sprawa przedsiębiorcy, który dochodzi zapłaty za sprzedane towary i do pozwu dołącza fakturę zaksięgowaną przez dłużnika oraz potwierdzenie wezwania do zapłaty wraz z oświadczeniem dłużnika o uznaniu długu. Na podstawie tych dokumentów sąd może wydać nakaz zapłaty bez konieczności prowadzenia pełnego postępowania. W przypadku weksla, gdy sprzedawca posiada weksel wystawiony i podpisany przez nabywcę, sąd również może na tej podstawie wydać nakaz, jeżeli dokument jest kompletny i prawidłowy.

Często popełnianym błędem jest nieuwzględnienie konieczności dołączenia odpowiednich dokumentów do pozwu, co prowadzi do zwrotu pozwu lub odrzucenia wniosku o nakaz zapłaty. Inny problem stanowi składanie nieprawdziwych oświadczeń, zwłaszcza dotyczących charakteru roszczenia wobec konsumenta, co może skutkować nałożeniem grzywny przez sąd. Niejasności mogą także wynikać z niewłaściwego przygotowania dokumentów wekslowych lub braku w oryginale wymaganych załączników, co blokuje wydanie nakazu w trybie nakazowym.

Z powodu złożoności wymogów formalnych określonych w art. 485 KPC oraz różnorodności dokumentów, które muszą potwierdzać roszczenie, w każdej indywidualnej sprawie warto skonsultować się z prawnikiem, aby prawidłowo przygotować pozew i dołączone dokumenty, co zwiększy szanse na uzyskanie nakazu zapłaty.

To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.

Najczęściej zadawane pytania

Kiedy sąd może wydać nakaz zapłaty na podstawie art. 485 KPC?

Sąd może wydać nakaz zapłaty, jeśli roszczenie poparte jest dokumentem urzędowym, zaakceptowanym rachunkiem lub pisemnym oświadczeniem dłużnika o uznaniu długu, dołączonymi do pozwu.

Jakie dokumenty są wymagane przy roszczeniach z weksla lub czeku?

Wymagane jest przedstawienie należycie wypełnionego weksla lub czeku oraz, gdy prawa z nich przeszły na powoda, dokumentów potwierdzających roszczenie, a przy konsumentach dodatkowo umowy i deklaracji wekslowej.

Co grozi za złożenie nieprawdziwego oświadczenia o charakterze roszczenia wobec konsumenta?

Sąd może ukarać powoda, jego przedstawiciela lub pełnomocnika grzywną za złożenie w złej wierze lub wskutek braku należytej staranności fałszywego oświadczenia o tym, czy roszczenie dotyczy umowy z konsumentem.

Czy można wydać nakaz zapłaty bez dołączenia oryginału weksla lub czeku?

Nie. Jeżeli oryginał weksla lub czeku nie zostanie dołączony, albo brakuje wymaganych oświadczeń, sąd wzywa powoda do ich złożenia pod rygorem zwrotu pozwu.

Czy art. 485 KPC ma zastosowanie do roszczeń w transakcjach handlowych?

Tak, na podstawie załączonych umów, faktur oraz innych dokumentów potwierdzających roszczenia pieniężne i odsetki wynikające z ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych.

Orzeczenia do tego artykułu

Wyroki i postanowienia sądów, które powołują ten przepis.

Obserwuj zmiany tego artykułu

Powiadomimy Cię, gdy pojawią się nowe orzeczenia lub nowelizacje.

Co oznacza ten artykuł?

Skorzystaj z naszego asystenta AI, który wyjaśni Ci ten przepis prostym językiem.

Zapytaj AI