Co dokładnie stanowi przepis
Art. 505[39] KPC reguluje kwestię właściwości sądu w razie wniesienia skargi o wznowienie postępowania zakończonego w elektronicznym postępowaniu upominawczym. Przepis zawiera dwie powiązane ze sobą normy. Po pierwsze, sąd, do którego wpłynęła skarga o wznowienie, przekazuje sprawę do sądu według właściwości ogólnej. Po drugie, przepis wprost wskazuje, że do samego wznowienia postępowania właściwy jest sąd według właściwości ogólnej, a więc sąd ustalany na zasadach ogólnych przewidzianych w Kodeksie postępowania cywilnego, a nie sąd prowadzący postępowanie elektroniczne. W efekcie sprawa opuszcza tryb elektroniczny i jest dalej rozpoznawana w postępowaniu prowadzonym na zasadach zwykłych.
Kiedy przepis ma zastosowanie
Przepis znajduje zastosowanie wtedy, gdy postępowanie zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem wydanym w elektronicznym postępowaniu upominawczym, a następnie strona wniosła skargę o wznowienie postępowania. Nie chodzi tu o zwykłe środki zaskarżenia, takie jak sprzeciw od nakazu zapłaty, lecz o nadzwyczajny środek prawny zmierzający do ponownego rozpoznania sprawy zakończonej prawomocnie. Art. 505[39] KPC nie rozstrzyga o tym, czy skarga jest dopuszczalna ani czy zachodzą podstawy wznowienia - te kwestie oceniane są na podstawie ogólnych przepisów o wznowieniu postępowania. Przepis odpowiada wyłącznie na pytanie, który sąd ma sprawą się zająć, i przesądza, że jest to sąd właściwości ogólnej. Przekazanie sprawy ma charakter porządkowy i następuje bez badania meritum skargi przez sąd elektroniczny.
Przykład
Przedsiębiorca uzyskał w elektronicznym postępowaniu upominawczym prawomocny nakaz zapłaty przeciwko konsumentowi. Konsument po pewnym czasie dowiedział się, że w toku postępowania został pozbawiony możliwości działania z przyczyn, które w jego ocenie uzasadniają wznowienie, i złożył skargę o wznowienie postępowania. Zgodnie z art. 505[39] KPC skarga nie będzie rozpoznawana w trybie elektronicznym - sprawa zostanie przekazana do sądu ustalonego według właściwości ogólnej, a więc co do zasady sądu miejsca zamieszkania pozwanego. To ten sąd oceni dopuszczalność skargi, ewentualne podstawy wznowienia i dalszy tok sprawy.
Częste nieporozumienia
Najczęstszym błędem jest przekonanie, że skoro sprawa toczyła się elektronicznie, to również skargę o wznowienie rozpozna sąd prowadzący elektroniczne postępowanie upominawcze - art. 505[39] KPC stanowi inaczej. Drugie nieporozumienie polega na myleniu skargi o wznowienie ze sprzeciwem od nakazu zapłaty; sprzeciw dotyczy orzeczenia nieprawomocnego i wnosi się go w innym trybie. Mylące bywa też założenie, że samo przekazanie sprawy oznacza jej ponowne merytoryczne rozpoznanie - przekazanie to jedynie ustalenie sądu właściwego, a o wznowieniu decyduje dopiero ten sąd. Wreszcie strony niekiedy zakładają, że po przekazaniu sprawa dalej toczy się w formie elektronicznej, podczas gdy prowadzona jest już na zasadach ogólnych. W sprawie indywidualnej warto skonsultować się z prawnikiem, ponieważ ocena podstaw i terminów wznowienia wymaga analizy konkretnych okoliczności.
To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.