Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego.

Art. 75.

Kto występuje z roszczeniem o rzecz lub prawo, o które sprawa toczy się pomiędzy innymi osobami, może aż do zamknięcia rozprawy w pierwszej instancji wytoczyć powództwo o tę rzecz lub prawo przeciwko obu stronom przed sąd, w którym toczy się sprawa (interwencja główna).

Wyjaśnienie przepisu

Art. 75 Kodeksu postępowania cywilnego pozwala osobie zainteresowanej na tzw. interwencję główną. Oznacza to, że jeśli ktoś ma roszczenie dotyczące rzeczy lub prawa, które są przedmiotem toczącego się już postępowania między innymi osobami, może do momentu zamknięcia rozprawy w pierwszej instancji wytoczyć powództwo o tę samą rzecz lub prawo, ale przeciwko obu stronom tej sprawy. Innymi słowy, przepis daje możliwość dołączenia swojej sprawy do innego postępowania, gdy spór dotyczy tego samego przedmiotu. Interwencja główna jest instytucją procesową, która ma na celu zintegrowanie rozstrzygnięcia w jednym postępowaniu, co zapobiega rozbieżnościom orzeczeń i ogranicza konieczność prowadzenia wielu procesów dotyczących tego samego lub podobnego przedmiotu. Przepis wskazuje wyraźnie, że interwencję główną można podjąć aż do zamknięcia rozprawy w pierwszej instancji, co oznacza, że nie jest możliwe wystąpienie z takim powództwem na późniejszym etapie procesu. Zastosowanie tego przepisu ma miejsce wyłącznie, gdy toczy się już sprawa o dany przedmiot między innymi osobami, a osoba trzecia ma swoje roszczenie do tego samego przedmiotu. Do sądu, w którym już toczy się postępowanie, wytacza się powództwo przeciwko obu stronom tego postępowania, co oznacza m.in. że nowy podmiot nie wchodzi w roli strony interwenienta, lecz powoda. Przykładowo, jeśli dwóch sąsiadów spiera się o prawo własności do nieruchomości, a inna osoba również uważa, że przysługuje jej prawo do tej nieruchomości, może ona, do czasu zamknięcia rozprawy, wytoczyć powództwo przeciwko tym dwóm sąsiadom w tej samej sprawie przed tym samym sądem. Pozwoli to na rozstrzygnięcie całego sporu razem. Częstym błędem jest mylenie interwencji głównej z interwencją uboczną, które różnią się charakterem i trybem przystąpienia do postępowania. Ponadto niewłaściwe jest występowanie z takim powództwem po zamknięciu rozprawy, co skutkuje odrzuceniem powództwa. Można też spotkać się z nieporozumieniem, że interwencję główną można podjąć w każdej fazie postępowania, co nie jest zgodne z treścią art. 75 KPC. W przypadku indywidualnej sytuacji zawsze warto skonsultować się z prawnikiem, aby ocenić możliwości procesowe i prawidłowo zastosować instytucję interwencji głównej.

To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.

Najczęściej zadawane pytania

Co to jest interwencja główna według art. 75 KPC?

Interwencja główna to możliwość wytoczenia powództwa o tę samą rzecz lub prawo przeciwko obu stronom toczącej się już sprawy.

Do kiedy można wytoczyć powództwo w ramach interwencji głównej?

Powództwo można wytoczyć aż do zamknięcia rozprawy w pierwszej instancji, czyli do końca postępowania w tej fazie.

Czy można wytoczyć interwencję główną na późniejszym etapie postępowania?

Nie, art. 75 KPC dopuszcza to tylko do zamknięcia rozprawy w pierwszej instancji.

Czy interwencja główna oznacza przystąpienie do istniejącego procesu?

Nie, interwencja główna to wytoczenie nowego powództwa przeciwko obu stronom, a nie jedynie przystąpienie do istniejącego postępowania.

Kiedy stosuje się art. 75 KPC?

Gdy osoba ma roszczenie o rzecz lub prawo będące przedmiotem już toczącej się między innymi osobami sprawy sądowej.

Orzeczenia do tego artykułu

Wyroki i postanowienia sądów, które powołują ten przepis.

Obserwuj zmiany tego artykułu

Powiadomimy Cię, gdy pojawią się nowe orzeczenia lub nowelizacje.

Co oznacza ten artykuł?

Skorzystaj z naszego asystenta AI, który wyjaśni Ci ten przepis prostym językiem.

Zapytaj AI