Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego.

Art. 125.

Aktualizacja: 19 sierpnia 2026

  • Treść przepisu
  • Wyjaśnienie
  • Orzecznictwo

Pismo omyłkowo wniesione przed upływem terminu do niewłaściwego sądu, prokuratora, organu Policji albo innego organu postępowania przygotowawczego uważa się za wniesione z zachowaniem terminu.

Ten przepis w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Orzecznictwo do tego przepisu

Wyroki i postanowienia, w których sąd powołał ten przepis.

II AKa 83/19Sąd Apelacyjny we Wrocławiu

II AKa 83/19

Fragment uzasadnienia

… w sytuacji, w której istniały uzasadnione wątpliwości co do jego bezstronności w sprawie wskazane we wniosku oskarżonego, i) art. 125 k.p.k. – poprzez brak jakiejkolwiek analizy tego przepisu w sytuacji, w której zgodnie z jego treścią brak było podstaw do przyjęcia aby akt oskarżenia z dnia 18 sierpnia 2015 r. został wniesiony z zachowaniem terminu, j) art. 332 k.p.k. i 337 k.p.k. poprzez brak analizy i dorozumiane…
II AKa 426/14Sąd Apelacyjny we Wrocławiu

II AKa 426/14

  • odszkodowanie za niesłuszne skazanie, tymczasowe aresztowanie lub zatrzymanie
Czytaj orzeczenie

Wyświetlone orzeczenia: 2

PrawMi zestawi linię orzeczniczą do art. 125: co sądy przyjmują zgodnie, a w czym się różnią.

Podsumuj orzecznictwo

Wyjaśnienie przepisu

Co dokładnie stanowi przepis

Art. 125 KPK wprowadza regułę ochronną dla osób, które w postępowaniu karnym pomyliły adresata swojego pisma. Zgodnie z jego treścią pismo omyłkowo wniesione przed upływem terminu do niewłaściwego sądu, prokuratora, organu Policji albo innego organu postępowania przygotowawczego uważa się za wniesione z zachowaniem terminu. Oznacza to, że decydująca jest data złożenia pisma u organu, do którego trafiło ono przez pomyłkę, a nie data jego późniejszego przekazania organowi właściwemu. Przepis tworzy fikcję prawną: skutek zachowania terminu następuje z mocy samego prawa, bez potrzeby składania odrębnego wniosku przez stronę. Warunkiem jest jednak to, aby pismo zostało wniesione jeszcze przed upływem biegnącego terminu.

Kiedy przepis ma zastosowanie

Art. 125 KPK znajduje zastosowanie wtedy, gdy w postępowaniu karnym biegnie termin do dokonania czynności procesowej w formie pisemnej, na przykład termin do wniesienia zażalenia, apelacji, wniosku o uzasadnienie orzeczenia czy sprzeciwu. Pismo musi zostać skierowane do jednego z organów wymienionych w przepisie, a więc do sądu, prokuratora, organu Policji lub innego organu prowadzącego postępowanie przygotowawcze. Kluczowe jest, aby wniesienie nastąpiło przed upływem terminu - pismo złożone po jego upływie, choćby u organu właściwego, i tak będzie spóźnione. Przepis obejmuje sytuacje pomyłki, a więc skierowania pisma do organu, który w danej sprawie nie jest właściwy do jego rozpoznania lub przyjęcia. Organ, który otrzymał pismo, przekazuje je organowi właściwemu, a data pierwotnego wniesienia pozostaje wiążąca dla oceny terminowości.

Przykład zastosowania

Oskarżony otrzymał wyrok sądu rejonowego wraz z uzasadnieniem i ma czternaście dni na wniesienie apelacji. Ostatniego dnia terminu składa apelację w biurze podawczym sądu okręgowego, sądząc, że skoro to sąd odwoławczy rozpozna sprawę, to właśnie tam należy złożyć pismo, podczas gdy apelację wnosi się za pośrednictwem sądu, który wydał wyrok. Sąd okręgowy przekazuje apelację sądowi rejonowemu, jednak dzieje się to już po upływie czternastodniowego terminu. Dzięki art. 125 KPK apelacja zostaje uznana za wniesioną w terminie, ponieważ liczy się data jej złożenia w sądzie okręgowym, a więc jeszcze przed upływem terminu.

Częste nieporozumienia

Najczęstszym błędem jest przekonanie, że art. 125 KPK ratuje każde spóźnione pismo - tak nie jest, przepis chroni wyłącznie pisma wniesione przed upływem terminu. Drugim nieporozumieniem jest rozciąganie tej reguły na dowolne instytucje, na przykład urzędy gminy, komorników czy inne organy niewymienione w przepisie; katalog adresatów jest zamknięty i obejmuje sąd, prokuratora, Policję oraz inne organy postępowania przygotowawczego. Bywa też mylone zachowanie terminu z jego przywróceniem - art. 125 KPK działa automatycznie, natomiast przywrócenie terminu wymaga wniosku i wykazania braku winy. Warto również pamiętać, że przepis nie usuwa braków formalnych pisma, które trzeba uzupełnić na wezwanie organu. W indywidualnej sprawie ocena terminowości może zależeć od szczegółów, dlatego warto skonsultować się z prawnikiem.

To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.

Najczęściej zadawane pytania

Czy art. 125 KPK ratuje pismo złożone po terminie?

Nie. Przepis chroni wyłącznie pisma wniesione do niewłaściwego organu jeszcze przed upływem terminu. Pismo złożone po terminie jest spóźnione i może wymagać wniosku o przywrócenie terminu.

Do jakich organów można omyłkowo wnieść pismo, aby zachować termin?

Art. 125 KPK wymienia sąd, prokuratora, organ Policji oraz inny organ postępowania przygotowawczego. Złożenie pisma w innej instytucji nie jest objęte tą regułą.

Czy muszę składać wniosek, żeby skorzystać z art. 125 KPK?

Nie. Skutek zachowania terminu następuje z mocy samego prawa, a organ, który otrzymał pismo, przekazuje je organowi właściwemu.

Jaka data decyduje o zachowaniu terminu?

Decyduje data wniesienia pisma do organu, do którego trafiło ono omyłkowo, a nie data jego późniejszego przekazania organowi właściwemu.

Czy art. 125 KPK usuwa braki formalne pisma?

Nie. Przepis dotyczy wyłącznie kwestii terminu. Braki formalne trzeba uzupełnić w trybie przewidzianym dla pism procesowych, na wezwanie organu.

Obserwuj zmiany tego artykułu

Powiadomimy Cię, gdy pojawią się nowe orzeczenia lub nowelizacje.

Potrzebujesz analizy tego przepisu w konkretnej sprawie?

Odpowiedź z powołaniem przepisów i sygnatur orzeczeń, każdą pozycję sprawdzisz w źródle.

Zapytaj o art. 125