PrawMi

Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego.

Art. 250.

Aktualizacja: 19 sierpnia 2026

  • Treść przepisu
  • Wyjaśnienie
  • Orzecznictwo

§ 1.Tymczasowe aresztowanie może nastąpić tylko na mocy postanowienia sądu.

§ 2.Tymczasowe aresztowanie stosuje w postępowaniu przygotowawczym na wniosek prokuratora sąd rejonowy, w którego okręgu prowadzi się postępowanie, a w wypadkach niecierpiących zwłoki także inny sąd rejonowy. Po wniesieniu aktu oskarżenia tymczasowe aresztowanie stosuje sąd, przed którym sprawa się toczy.

§ 2a.We wniosku o zastosowanie tymczasowego aresztowania wymienia się dowody wskazujące na duże prawdopodobieństwo, że oskarżony popełnił przestępstwo, okoliczności przemawiające za istnieniem zagrożeń dla prawidłowego toku postępowania lub możliwości popełnienia przez oskarżonego nowego, ciężkiego przestępstwa oraz określonej podstawy stosowania tego środka zapobiegawczego i konieczności jego stosowania.

§ 2b.Jeżeli zachodzi uzasadniona obawa niebezpieczeństwa dla życia, zdrowia albo wolności świadka lub osoby dla niego najbliższej, prokurator dołącza do wniosku, o którym mowa w § 2a, w wyodrębnionym zbiorze dokumentów, dowody z zeznań świadka, których nie udostępnia się oskarżonemu i jego obrońcy.

§ 3.Prokurator, przesyłając wraz z aktami sprawy wniosek, o którym mowa w § 2, poucza podejrzanego o przysługujących mu w wypadku zastosowania tymczasowego aresztowania uprawnieniach oraz zarządza jednocześnie doprowadzenie go do sądu.

§ 3a.Jeżeli tymczasowe aresztowanie stosowane jest w postępowaniu sądowym, pouczenia oskarżonego o przysługujących mu w wypadku zastosowania tymczasowego aresztowania uprawnieniach dokonuje sąd niezwłocznie po ogłoszeniu lub doręczeniu oskarżonemu postanowienia o zastosowaniu tego środka zapobiegawczego.

§ 3b.Można odstąpić od przymusowego doprowadzenia do sądu podejrzanego, jeżeli zostanie zapewniony udział podejrzanego w posiedzeniu, w szczególności złożenie przez niego wyjaśnień, przy użyciu urządzeń technicznych, umożliwiających przeprowadzenie tego posiedzenia na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku.

§ 3c.W wypadku określonym w § 3b w posiedzeniu bierze udział w miejscu przebywania podejrzanego referendarz sądowy lub asystent sędziego zatrudniony w sądzie, w którego okręgu przebywa podejrzany, lub przedstawiciel administracji zakładu karnego lub aresztu śledczego, jeżeli podejrzany przebywa w zakładzie karnym lub areszcie śledczym.

§ 3d.Obrońca bierze udział w posiedzeniu przeprowadzonym w sposób określony w § 3b w miejscu przebywania oskarżonego, chyba że obrońca stawi się w tym celu w sądzie lub sąd zobowiąże go do udziału w posiedzeniu w budynku sądu z uwagi na konieczność uchylenia ryzyka nierozstrzygnięcia wniosku w przedmiocie zastosowania tymczasowego aresztowania przed upływem dopuszczalnego czasu zatrzymania oskarżonego.

§ 3e.W wypadku, gdy obrońca bierze udział w posiedzeniu przebywając w innym miejscu niż oskarżony, sąd na wniosek oskarżonego lub obrońcy może zarządzić przerwę na czas oznaczony i zezwolić na telefoniczny kontakt obrońcy z oskarżonym, chyba że uwzględnienie wniosku może zakłócić prawidłowy przebieg posiedzenia lub stwarza ryzyko nierozstrzygnięcia wniosku w przedmiocie zastosowania tymczasowego aresztowania przed upływem dopuszczalnego czasu zatrzymania oskarżonego.

§ 3f.Przepisu § 3b nie stosuje się w wypadku oskarżonego, którego dotyczą okoliczności wskazane w art. 79 § 1 pkt 2.

§ 3g.Tłumacz może wziąć udział w posiedzeniu również w miejscu przebywania oskarżonego.

§ 3h.Przepisy art. 517ea stosuje się odpowiednio.

§ 4.Inne środki zapobiegawcze stosuje sąd, a w postępowaniu przygotowawczym także prokurator.

Ten przepis w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Orzecznictwo do tego przepisu

Wyroki i postanowienia, w których sąd powołał ten przepis.

II K 682/22Sąd Rejonowy w Bełchatowie

II K 682/22

Fragment uzasadnienia

… w przedmiocie rozstrzygnięcia odnośnie dalszego stosowania tymczasowego aresztowania wobec oskarżonego na podstawie art. 264 § 2 kpk w zw. z art. 249 § 1 kpk , art. 250 § 2 kpk , art. 258 § 2 kpk , art. 259 § 1 kpk w zw. z art. 263 § 3 kpk postanawia: orzec o dalszym stosowaniu - do dnia 2 grudnia 2022 roku, godz. 09.40, środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania, zastosowanego pierwotnie w sprawie o…
  • przestępstwo przeciwko mieniu
Czytaj orzeczenie
IV Kz 255/22Sąd Okręgowy w Legnicy

IV Kz 255/22

Fragment uzasadnienia

… są bowiem dla tych decyzji procesowych, które mogą być podjęte wyłącznie na wniosek (np. zastosowanie tymczasowego aresztowania w toku postępowania przygotowawczego – art. 250 § 2 k.p.k. ), albo także na wniosek (np. zwolnienie świadka z zachowania tajemnicy zawodowej – art. 180 § 1 k.p.k. w zw. z art. 167 k.p.k. ). Oczywiście argumenty zamieszczone we wniosku złożonym w trybie art. 9 § 2 k.p.k. powinny być przez sąd…
  • zażalenie
Czytaj orzeczenie
V Kz 160/21Sąd Okręgowy w Łodzi

V Kz 160/21

Fragment uzasadnienia

… i jego obrońcy udostępnia się niezwłocznie akta sprawy w części zawierającej treść dowodów dołączonych do wniosku, z wyłączeniem dowodów z zeznań świadków, o których mowa w art. 250 § 2b ”). Jak wynika z uzasadnienia zażalenia, udostępniono obrońcy kluczowe dla orzekania dokumenty w postaci wniosku Prokuratora, protokołów wyjaśnień podejrzanej. W sytuacji, gdy nie było naocznych świadków zdarzenia takie procedowanie…
  • tymczasowe aresztowanie
Czytaj orzeczenie
II AKa 133/20Sąd Apelacyjny w Warszawie

II AKa 133/20

Fragment uzasadnienia

… orzecznictwo wskazuje, że wydanie przez sędziego decyzji o tymczasowym aresztowaniu w postępowaniu przygotowawczym na mocy uprawnień przewidzianych dla sądu, zgodnie z treścią art. 250 § 2 k.p.k. , a następnie orzekanie w postępowaniu pierwszoinstancyjnym w tej sprawie, samo w sobie, nie przesądza o wyłączeniu tegoż sędziego z mocy prawa od orzekania. W żadnym bowiem wypadku, jak określa to art. 40 § 1 pkt 5 k.p.k. , sędzia…
  • przestępstwo przeciwko zdrowiu
Czytaj orzeczenie

Wyświetlone orzeczenia: 4

PrawMi zestawi linię orzeczniczą do art. 250: co sądy przyjmują zgodnie, a w czym się różnią.

Podsumuj orzecznictwo

Wyjaśnienie przepisu

Co dokładnie stanowi przepis

Art. 250 KPK określa podstawowe zasady stosowania tymczasowego aresztowania. Zgodnie z § 1 środek ten może zostać zastosowany wyłącznie na mocy postanowienia sądu. W postępowaniu przygotowawczym sąd rejonowy rozpoznaje wniosek prokuratora, co do zasady w okręgu, w którym prowadzone jest postępowanie, a w sprawach niecierpiących zwłoki może uczynić to także inny sąd rejonowy. Po wniesieniu aktu oskarżenia decyzję podejmuje sąd, przed którym toczy się sprawa, a wniosek prokuratora powinien wskazywać określone w § 2a dowody, okoliczności, podstawę oraz konieczność stosowania tego środka.

Kiedy przepis ma zastosowanie

Art. 250 KPK ma zastosowanie przy rozpoznawaniu wniosku o zastosowanie tymczasowego aresztowania, zarówno na etapie postępowania przygotowawczego, jak i po skierowaniu sprawy do sądu. Przepis reguluje także obowiązek pouczenia podejrzanego albo oskarżonego o uprawnieniach związanych z zastosowaniem tego środka. W określonych sytuacjach można odstąpić od przymusowego doprowadzenia podejrzanego do sądu, jeżeli jego udział w posiedzeniu zostanie zapewniony na odległość z jednoczesnym przekazem obrazu i dźwięku. Przy takim posiedzeniu ustawa określa miejsce udziału obrońcy, udział wskazanych osób przy podejrzanym oraz możliwość udziału tłumacza, a § 3f wyłącza stosowanie tej formy wobec oskarżonego objętego okolicznościami z art. 79 § 1 pkt 2 KPK.

Przykład zastosowania

Przykładowo prokurator prowadzący postępowanie przygotowawcze może wystąpić do właściwego sądu rejonowego z wnioskiem o zastosowanie tymczasowego aresztowania wobec podejrzanego. We wniosku powinien wskazać dowody świadczące o dużym prawdopodobieństwie popełnienia przestępstwa, a także okoliczności dotyczące zagrożeń dla toku postępowania albo możliwości popełnienia nowego, ciężkiego przestępstwa. Jeżeli sąd zapewni udział podejrzanego przez połączenie z obrazem i dźwiękiem, nie musi dojść do jego przymusowego doprowadzenia do budynku sądu. Obrońca co do zasady bierze wtedy udział w miejscu pobytu oskarżonego, lecz może stawić się w sądzie albo zostać zobowiązany przez sąd do udziału w jego budynku z przyczyn wskazanych w § 3d.

Częste nieporozumienia lub błędy

Nie należy utożsamiać wniosku prokuratora z samym zastosowaniem tymczasowego aresztowania, ponieważ art. 250 KPK wymaga postanowienia sądu. Wymienienie we wniosku elementów z § 2a nie oznacza również, że środek zostaje zastosowany automatycznie, gdyż przepis określa treść wniosku kierowanego do sądu. Posiedzenie zdalne nie jest obowiązkowe w każdej sprawie, ponieważ § 3b jedynie dopuszcza odstąpienie od przymusowego doprowadzenia po spełnieniu opisanych warunków. Gdy obrońca przebywa w innym miejscu niż oskarżony, przerwa na kontakt telefoniczny wymaga zarządzenia sądu i może nie zostać udzielona z przyczyn wskazanych w § 3e. W sprawie indywidualnej warto skonsultować się z prawnikiem.

To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.

Najczęściej zadawane pytania

Kto może zastosować tymczasowe aresztowanie?

Zgodnie z art. 250 § 1 KPK tymczasowe aresztowanie może nastąpić wyłącznie na mocy postanowienia sądu.

Czy prokurator sam stosuje tymczasowe aresztowanie?

Nie. W postępowaniu przygotowawczym prokurator składa wniosek, a decyzję o zastosowaniu tymczasowego aresztowania podejmuje sąd rejonowy.

Co musi zawierać wniosek o tymczasowe aresztowanie?

Wniosek powinien wskazywać dowody dużego prawdopodobieństwa popełnienia przestępstwa, okoliczności dotyczące zagrożeń, podstawę środka oraz konieczność jego stosowania.

Czy posiedzenie w sprawie aresztu może odbyć się zdalnie?

Tak, art. 250 § 3b KPK dopuszcza taką możliwość, jeżeli zapewniony jest udział podejrzanego, w szczególności możliwość składania wyjaśnień, z bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku.

Czy obrońca może porozmawiać telefonicznie z oskarżonym podczas posiedzenia zdalnego?

Sąd może zarządzić oznaczoną przerwę i zezwolić na taki kontakt na wniosek oskarżonego lub obrońcy. Może jednak odmówić, gdy groziłoby to zakłóceniem posiedzenia albo przekroczeniem dopuszczalnego czasu zatrzymania.

Obserwuj zmiany tego artykułu

Powiadomimy Cię, gdy pojawią się nowe orzeczenia lub nowelizacje.

Potrzebujesz analizy tego przepisu w konkretnej sprawie?

Odpowiedź z powołaniem przepisów i sygnatur orzeczeń, każdą pozycję sprawdzisz w źródle.

Zapytaj o art. 250
← Wróć do pełnej ustawy