Art. 126.

Art. 126 Kodeksu pracy określa kompetencje Rady Ministrów w zakresie uregulowania zasad stosowania przepisów dotyczących powierzenia mienia pracownikowi lub innym osobom oraz określania trybu takiego powierzenia. W paragrafie pierwszym przepis zobowiązuje Radę Ministrów do wydania rozporządzenia, które dokładnie określi zakres i szczegółowe zasady wynikające z art. 125, a także sposób łącznego powierzania mienia, co oznacza możliwość powierzania mienia jednocześnie kilku osobom lub na innych określonych warunkach. W paragrafie drugim art. 126 przewiduje, że Rada Ministrów może w drodze rozporządzenia określić warunki odpowiedzialności odszkodowawczej dotyczącej mienia wymienionego w art. 124 § 2 oraz art. 125. Ta odpowiedzialność może być ograniczona w wysokości wskazanej w rozporządzeniu lub oparta na zasadach zawartych w art. 114–116 oraz 118 Kodeksu pracy, które dotyczą m.in. odpowiedzialności materialnej pracowników za powierzone mienie i zasady ustalania tego rodzaju odpowiedzialności.

Przepis ma zastosowanie w sytuacjach, gdy w związku z wykonywaniem przez pracownika obowiązków służbowych dochodzi do powierzenia mu mienia przedsiębiorstwa lub instytucji i wówczas konieczne jest uregulowanie szczegółów tej odpowiedzialności oraz trybu powierzenia. Oznacza to, że ustawodawca nie rozstrzyga wszystkich kwestii wprost w Kodeksie pracy, lecz przekazuje do dalszego doprecyzowania kompetencje Radzie Ministrów, co pozwala na dostosowanie rozwiązań do potrzeb konkretnej sytuacji finansowej, organizacyjnej czy specyfiki danej branży.

Na przykład, w przedsiębiorstwie zatrudniającym pracowników odpowiedzialnych za materiały biurowe, może zostać określony szczegółowy tryb przekazywania mienia każdemu pracownikowi oraz zasady odpowiedzialności finansowej w przypadku uszkodzenia lub utraty. Rada Ministrów wydając stosowne rozporządzenie może wprowadzić limit odpowiedzialności finansowej, który ograniczy zakres roszczeń pracodawcy względem pracownika, jednocześnie regulując zasady, na jakich można dochodzić naprawienia szkody.

Częstym nieporozumieniem związanym z Art. 126 KP jest mylenie zakresu odpowiedzialności pracownika za powierzone mienie z odpowiedzialnością za szkody powstałe wskutek niewłaściwego wykonywania obowiązków zawodowych niezwiązanych bezpośrednio z mieniem. Kolejnym błędem jest traktowanie przepisów dotyczących odpowiedzialności za mienie jako całkowicie sztywnych norm, podczas gdy mogą być one zmieniane lub dostosowywane do warunków określonych w rozporządzeniu Rady Ministrów. Ponadto, w praktyce zdarza się, że brak znajomości szczegółowych rozporządzeń powoduje niejednoznaczne ustalenia między pracownikiem a pracodawcą w kwestii zakresu powierzonych przedmiotów lub obowiązków związanych z ich ochroną.

Art. 126 KP stanowi zatem podstawę prawną do normowania szczegółów związanych z powierzeniem mienia, a decyzje dotyczące konkretnych zasad i odpowiedzialności pozostawia Radzie Ministrów. W przypadku konkretnych sytuacji dotyczących powierzenia mienia w miejscu pracy zaleca się konsultację z prawnikiem w celu właściwego zrozumienia i stosowania obowiązujących przepisów i rozporządzeń.