Art. 155³.

Art. 155³ Kodeksu pracy wprowadza dwie istotne zasady dotyczące wymiaru urlopu wypoczynkowego pracownika. Po pierwsze, wyraźnie określa, że jeśli przy ustalaniu wymiaru urlopu według art. 155¹ i 155² wyjdzie niepełny dzień urlopu, wtedy taki dzień należy zawsze zaokrąglić w górę do pełnego dnia. Oznacza to, że nie można przyznać pracownikowi ułamka dnia urlopu, np. pół dnia, ale wymagane jest traktowanie tego jako pełnego dnia urlopu. Po drugie, przepis wskazuje limit maksymalnego wymiaru urlopu przysługującego w danym roku kalendarzowym, który nie może przekroczyć wymiaru wynikającego z art. 154 §§ 1 i 2. Ten ostatni artykuł reguluje podstawowe zasady ustalania wymiaru urlopu w zależności od stażu pracy i innych czynników.

Przepis ma zastosowanie przy ustalaniu dokładnego czasu trwania urlopu na podstawie poprzednich regulacji dotyczących zasad jego obliczania (art. 155¹ i 155²). Chodzi głównie o sytuacje, gdy prawo do urlopu pracownika wyliczane jest z uwzględnieniem części niepełnych dni bądź części wymiaru. Wówczas art. 155³ § 1 nakazuje usunąć ułamkowość dnia urlopowego i zamienić ją na dzień pełny. Natomiast § 2 tego artykułu ogranicza nadmierne zwiększenie wymiaru urlopu, zakazując przekroczenia górnej granicy ustalonej w art. 154. Przepis ten chroni interes pracodawcy i pracownika, zapewniając jasne i przewidywalne ramy wymiaru urlopu.

Przykład zastosowania tego przepisu można przedstawić następująco: Pracownik ma prawo do 20 dni urlopu w roku, ale na podstawie jego indywidualnych ustaleń dotyczących zatrudnienia lub rozliczeń, wyliczony urlop to 19,5 dnia. Zgodnie z art. 155³ § 1, zamiast przyznać mu 19 i pół dnia, urlop zostanie zaokrąglony do pełnych 20 dni, co oznacza, że pracownik wykorzysta pełne 20 dni urlopu. Z kolei jeśli na podstawie wyliczeń okaże się, że przysługuje mu więcej niż 26 dni (co mogłoby się zdarzyć w przypadku długoletnich pracowników), nie może zostać mu przyznany urlop przekraczający ten limit wynikający z art. 154 § 1 i 2.

Częstym błędem przy stosowaniu art. 155³ jest ignorowanie zasady zaokrąglania w górę, na przykład przez naliczanie pracownikom urlopu z ułamkowymi dniami lub wydłużenie urlopu ponad limit przewidziany w art. 154. Można też spotkać się z niepewnością, czy limit wymiaru urlopu może być przekroczony gdy wynikają z tego szczególne sytuacje zatrudnienia; art. 155³ jednoznacznie to wyklucza. Ponadto pracodawcy powinni pamiętać, że zasady zaokrąglania i limitu mają zastosowanie wyłącznie przy odwołaniu się do konkretnych art. 155¹ i 155², a nie w każdym przypadku urlopu wypoczynkowego. W praktyce stosowanie tego przepisu wymaga dokładnego sprawdzenia, czy dana sytuacja spełnia wskazane przesłanki. W indywidualnych przypadkach warto skonsultować się z prawnikiem, aby prawidłowo określić wymiar urlopu oraz uniknąć błędów w jego rozliczeniu.