Art. 23710 Kodeksu pracy precyzuje obowiązki pracodawcy w zakresie przechowywania środków ochrony indywidualnej oraz odzieży i obuwia roboczego, które uległy skażeniu substancjami chemicznymi, promieniotwórczymi lub materiałami biologicznie zakaźnymi. Zgodnie z pierwszym paragrafem tego przepisu, pracodawca musi wyznaczyć specjalne miejsce do przechowywania takich skażonych przedmiotów, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się tych niebezpiecznych czynników oraz zapewnić bezpieczeństwo innym pracownikom i środowisku. § 2 tego artykułu dodatkowo zakazuje powierzenia pracownikowi samodzielnego prania, konserwacji, odpylania czy odkażania tych środków ochronnych i odzieży. Norma ta wskazuje na szczególne zarządzenie tymi przedmiotami ze względów higieniczno-epidemiologicznych oraz bezpieczeństwa pracy.
Przepis ma zastosowanie w sytuacjach, w których w procesie pracy dochodzi do skażenia odzieży roboczej, obuwia czy indywidualnych środków ochrony chemikaliami, substancjami promieniotwórczymi lub materiałami biologicznymi zakaźnymi. Obejmuje to zwłaszcza branże takie jak przemysł chemiczny, medycyna czy laboratoria badawcze, gdzie występuje ryzyko kontaktu z niebezpiecznymi czynnikami. Obowiązek ten nie dotyczy zatem odzieży użytkowanej w warunkach czystych lub bez ryzyka skażenia. Pracodawca musi zorganizować stosowne miejsce do przechowywania i wprowadzić odpowiednie procedury, które wykluczą ryzyko zarażenia i skażenia otoczenia.
W praktyce na przykład w zakładzie chemicznym po zakończeniu zmiany pracownicy powinni zostawić skażoną odzież i obuwie robocze w specjalnie przygotowanym do tego celu pomieszczeniu, np. zamkniętym magazynie lub wyznaczonym obszarze magazynowym. Nie mogą oni zabierać tych rzeczy do pralni we własnym zakresie ani samodzielnie ich czyścić, co eliminowałoby zagrożenia dla zdrowia. Z kolei zarządzający zakładem musi zorganizować profesjonalną dezynfekcję i pranie przez wyspecjalizowany podmiot lub odpowiednie służby zakładowe, które posiadają wiedzę i środki do bezpiecznego neutralizowania skażeń.
Do często spotykanych błędów przy stosowaniu Art. 23710 KP należy powierzanie pracownikom samodzielnej konserwacji lub prania skażonej odzieży, co jest zabronione i może narażać ich zdrowie. Również nie wyznaczenie specjalnego magazynu lub miejsca do przechowywania skażonych przedmiotów skutkuje naruszeniem przepisów. Czasem pracodawcy nie są świadomi, że skażenie biologiczne i promieniotwórcze podlega takim samym wymogom jak chemiczne. Należy pamiętać, że przepis ten ma na celu ochronę zdrowia wszystkich pracowników i ich otoczenia oraz powinien być stosowany ściśle w praktyce. W przypadku indywidualnych wątpliwości czy szczegółowej interpretacji warto zwrócić się do prawnika specjalizującego się w prawie pracy.
To wyjaśnienie ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z profesjonalnym prawnikiem.