Historia zmian - 22 lipca 2026
Kodeks rodzinny i opiekuńczy.
PoPrzed
Art. 101.
zmienionyRodzice obowiązani są sprawować z należytą starannością zarząd
majątkiem dziecka pozostającego pod ich władzą rodzicielską.
Zarząd sprawowany przez rodziców nie obejmuje zarobku dziecka ani
przedmiotów oddanych mu do swobodnego użytku.
Rodzice nie mogą bez zezwolenia sądu opiekuńczego albo, w przypadkach
wskazanych w art. 640<sup>1</sup> ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania
cywilnego (Dz. U. z 2023 2024 r. poz. 1550, 1429, 1606, 1615, 1667 i 1860), 1568, z późn. zm.<sup>2)</sup>), sądu spadku
dokonywać
czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu ani wyrażać zgody
na
dokonywanie takich czynności przez dziecko.
Jeżeli dziecko jest powołane do dziedziczenia wskutek uprzedniego
odrzucenia spadku przez rodzica, to czynność polegająca na odrzuceniu spadku
w imieniu dziecka przez rodzica, któremu w tym zakresie przysługuje władza
rodzicielska, gdy jest dokonywana za zgodą drugiego z rodziców, któremu również
w tym zakresie przysługuje władza rodzicielska, albo gdy jest dokonywana wspólnie,
nie wymaga zezwolenia sądu opiekuńczego albo, w przypadkach wskazanych
w art. 640<sup>1</sup> ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego,
sądu spadku – jeżeli spadek odrzucają inni zstępni rodziców tego dziecka. W braku
porozumienia rodziców stosuje się przepis § 3.
Art. 112<sup>5</sup>.
zmienionySąd może powierzyć sprawowanie pieczy zastępczej małżonkom
albo osobie niepozostającej w związku małżeńskim, którzy są wstępnymi albo
rodzeństwem dziecka. Sprawowanie pieczy zastępczej sąd może także powierzyć
małżonkom albo osobie niepozostającej w związku małżeńskim, którzy nie są
wstępnymi albo rodzeństwem dziecka, jeżeli osoby te zostały wpisane do rejestru osób
zakwalifikowanych do pełnienia funkcji rodziny zastępczej zawodowej, rodziny
zastępczej niezawodowej, prowadzenia rodzinnego domu dziecka albo pełnią już
funkcję rodziny zastępczej zawodowej lub rodziny zastępczej niezawodowej oraz
prowadzących rodzinny dom dziecka.
Jeżeli jest to uzasadnione dobrem dziecka sąd może tymczasowo, nie dłużejniedłużej
jednak niż na 6 miesięcy, powierzyć pełnienie funkcji rodziny zastępczej małżonkom
albo osobie niepozostającej w związku małżeńskim, którzy nie są wstępnymi albo
rodzeństwem dziecka, niespełniającym warunku niezbędnych szkoleń, określonego
w przepisach o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej, dotyczących rodzin
zastępczych.
Art. 119<sup>1</sup>.
zmienionyRodzice mogą przed sądem opiekuńczym wyrazić zgodę na
przysposobienie swego dziecka w przyszłości bez wskazania osoby
przysposabiającego. Rodzicom, którzy wyrazili taką zgodę, władza rodzicielska
i prawo do kontaktów z dzieckiem nie przysługują. Zgodę tę mogą odwołać przez
oświadczenie złożone przed sądem opiekuńczym, nie późniejniepóźniej jednak niż przed
wszczęciem sprawy o przysposobienie.
Przepisy o przysposobieniu za zgodą rodziców bez wskazania osoby
przysposabiającego stosuje się odpowiednio, jeżeli jedno z rodziców wyraziło taką
zgodę, a zgoda drugiego nie jest do przysposobienia potrzebna. Przepisu tego nie
stosuje się, jeżeli porozumienie się z drugim rodzicem napotyka trudne do
przezwyciężenia przeszkody.
Przepisy o przysposobieniu za zgodą rodziców bez wskazania osoby
przysposabiającego stosuje się odpowiednio również wtedy, gdy rodzice
przysposabianego są nieznani albo nie żyją, jeżeli sąd opiekuńczy w orzeczeniu o
przysposobieniu tak postanowi.
Art. 120<sup>1</sup>.
zmienionyPrzed orzeczeniem przysposobienia sąd opiekuńczy może
określić sposób i okres osobistej styczności przysposabiającego z przysposabianym.
W wypadku określenia styczności w formie pieczy nad dzieckiem stosuje się
odpowiednio przepisy o rodzinach zastępczych, z tym że całkowite koszty utrzymania
przysposabianego obciążają przysposabiającego.
Jeżeli jednak przez przysposobienie przysposabiany ma zmienić
dotychczasowe miejsce zamieszkania w Rzeczypospolitej Polskiej na miejsce
zamieszkania w innym państwie, przysposobienie może być orzeczone po upływie
określonego przez sąd opiekuńczy okresu osobistej styczności przysposabiającego
z przysposabianym, nie krótszegoniekrótszego niż 14 dni, w dotychczasowym miejscu
zamieszkania przysposabianego lub w innej miejscowości w Rzeczypospolitej
Polskiej.
Przy wykonywaniu nadzoru nad przebiegiem styczności przysposabiającego
z przysposabianym sąd opiekuńczy korzysta z pomocy ośrodka adopcyjnego oraz,
w razie potrzeby, organu pomocniczego w sprawach opiekuńczych.
Art. 135.
zmienionyZakres świadczeń alimentacyjnych zależy od usprawiedliwionych
potrzeb uprawnionego oraz od zarobkowych i majątkowych możliwości
zobowiązanego.
Wykonanie obowiązku alimentacyjnego względem dziecka, które nie jest
jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie albo wobec osoby niepełnosprawnej może
polegać w całości lub w części na osobistych staraniach o utrzymanie lub
o wychowanie uprawnionego; w takim wypadku świadczenie alimentacyjne
pozostałych zobowiązanych polega na pokrywaniu w całości lub w części kosztów
utrzymania lub wychowania uprawnionego.
Na zakres świadczeń alimentacyjnych nie wpływają:
świadczenia z pomocy społecznej lub funduszu alimentacyjnego, o którym mowa
w ustawie z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do
alimentów (Dz. U. z 20232026 r. poz. 1993),79), podlegające zwrotowi przez
zobowiązanego do alimentacji;
świadczenia, wydatki i inne środki finansowe związane z umieszczeniem dziecka
w pieczy zastępczej, o których mowa w przepisach o wspieraniu rodziny i
systemie pieczy zastępczej;
świadczenie wychowawcze, o którym mowa w ustawie z dnia 11 lutego 2016 r.
o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz. U. z 20232024 r. poz. 8101576 oraz z
2025 r. poz. 619 i 1565);1301);
świadczenia rodzinne, o których mowa w ustawie z dnia 28 listopada 2003 r. o
świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 20232025 r. poz. 390, 658 i 1429);1208);
rodzicielskie świadczenie uzupełniające, o którym mowa w ustawie z dnia
31 stycznia 2019 r. o rodzicielskim świadczeniu uzupełniającym (Dz. U. z 20222025
r. poz. 1051).1577).
Art. 166.
zmienionyOpiekun obowiązany jest, w terminach oznaczonych przez sąd
opiekuńczy, nie rzadziejnierzadziej niż co roku, składać temu sądowi sprawozdania dotyczące
osoby pozostającego pod opieką oraz rachunki z zarządu jego majątkiem.
Jeżeli dochody z majątku nie przekraczają prawdopodobnych kosztów
utrzymania i wychowania pozostającego pod opieką, sąd opiekuńczy może zwolnić
opiekuna od przedstawiania szczegółowych rachunków z zarządu; w wypadku takim
opiekun składa tylko ogólne sprawozdanie o zarządzie majątkiem.
Art. 183.
zmienionyJeżeli pełnoletnia osoba niepełnosprawna potrzebuje wsparcia
w prowadzeniu wszelkich spraw, spraw określonego rodzaju albo załatwieniu
określonej sprawy, ustanawia się dla niej kuratora. Zakres obowiązków i uprawnień
kuratora określa sąd opiekuńczy.
§ 1<sup>1</sup>.
Kurator dla osoby niepełnosprawnej jest powołany do jej reprezentowania
tylko wtedy, gdy sąd tak postanowi. Sąd opiekuńczy może określić sprawę lub zakres
spraw wskazanych w postanowieniu o ustanowieniu kuratora, w których jest on
uprawniony do reprezentowania osoby niepełnosprawnej.
Kuratorem może zostać ustanowiona osoba pełnoletnia, która wyraziła na
to zgodę i której kwalifikacje osobiste uzasadniają przekonanie, że będzie należycie
wywiązywała się z powierzonych jej obowiązków kuratora osoby niepełnosprawnej.
Osoba niepełnosprawna może wskazać kandydata na kuratora.
Przy wyborze kuratora i określeniu zakresu jego obowiązków oraz
uprawnień sąd opiekuńczy uwzględnia w szczególności sposób funkcjonowania osoby
niepełnosprawnej, w tym w zakresie jej funkcji intelektualnych oraz sposobu
porozumiewania się z otoczeniem.
Kurator uzgadnia z osobą niepełnosprawną sposób prowadzenia lub
załatwienia spraw, o których mowa w § 1, i informuje osobę niepełnosprawną
o podjętych działaniach oraz ich wynikach, tak aby mogła podejmować decyzje
i działania odpowiednie do aktualnego stanu sprawy.
Kuratelę uchyla się na żądanie osoby niepełnosprawnej, dla której była
ustanowiona.
Art. 31.
zmienionyZ chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami
z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty
majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego
z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową
należą do majątku osobistego każdego z małżonków.
Do majątku wspólnego należą w szczególności:
pobrane wynagrodzenie za pracę i dochody z innej działalności zarobkowej
każdego z małżonków;
dochody z majątku wspólnego, jak również z majątku osobistego każdego
z małżonków;
środki zgromadzone na rachunku otwartego lub pracowniczego funduszu
emerytalnego każdego z małżonków;
kwoty składek zewidencjonowanych na subkoncie, o którym mowa w art. 40a
ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych
(Dz. U. z 20232025 r. poz. 1230, 1429,350, 1672z ipóźn. 1941);zm.<sup>1)</sup>);
środki zgromadzone na koncie OIPE w rozumieniu art. 2 pkt 5 rozporządzenia
Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1238 z dnia 20 czerwca 2019 r.
w sprawie ogólnoeuropejskiego indywidualnego produktu emerytalnego (OIPE)
(Dz. Urz. UE L 198 z 25.07.2019, str. 1) oraz na subkoncie OIPE w rozumieniu
art. 2 pkt 9 ustawy z dnia 7 lipca 2023 r. o ogólnoeuropejskim indywidualnym
produkcie emerytalnym (Dz. U. poz. 1843) każdego z małżonków.
Art. 61<sup>13</sup>.
zmienionyMatka albo kobieta wpisana w akcie urodzenia dziecka jako jego
matka może wytoczyć powództwo o zaprzeczenie macierzyństwa w ciągu roku od
dnia sporządzenia aktu urodzenia dziecka.
Mężczyzna, którego ojcostwo zostało ustalone z uwzględnieniem
macierzyństwa kobiety wpisanej w akcie urodzenia dziecka jako jego matka, może
wytoczyć powództwo o zaprzeczenie macierzyństwa w ciągu roku od dnia, w którym
dowiedział się, że kobieta wpisana w akcie urodzenia dziecka nie jest matką dziecka,
nie późniejniepóźniej jednak niż do dnia osiągnięcia przez dziecko pełnoletności.
Przepisy art. 64 i 65 stosuje się odpowiednio.
Art. 63.
zmienionyMąż matki może wytoczyć powództwo o zaprzeczenie ojcostwa
w ciągu roku od dnia, w którym dowiedział się, że dziecko od niego nie pochodzi, nie
późniejniepóźniej jednak niż do dnia osiągnięcia przez dziecko pełnoletności.
Art. 69.
zmienionyMatka może wytoczyć powództwo o zaprzeczenie ojcostwa swego
męża w ciągu roku od dnia, w którym dowiedziała się, że dziecko od niego nie
pochodzi, nie późniejniepóźniej jednak niż do dnia osiągnięcia przez dziecko pełnoletności.
Matka powinna wytoczyć powództwo o zaprzeczenie ojcostwa przeciwko
mężowi i dziecku, a jeżeli mąż nie żyje – przeciwko dziecku.
Przepisy art. 64 i 65 stosuje się odpowiednio.
Art. 76.
zmienionyUznanie ojcostwa nie może nastąpić po osiągnięciu przez dziecko
pełnoletności.
Jeżeli dziecko zmarło przed osiągnięciem pełnoletności, uznanie ojcostwa
może nastąpić w ciągu roku od dnia, w którym mężczyzna składający oświadczenie
o uznaniu dowiedział się o śmierci dziecka, nie późniejniepóźniej jednak niż do dnia, w którym
dziecko osiągnęłoby pełnoletność.
Art. 8.
zmienionyDuchowny, przed którym zawierany jest związek małżeński
podlegający prawu wewnętrznemu kościoła albo innego związku wyznaniowego, nie
może przyjąć oświadczeń przewidzianych w art. 1 § 2 – bez uprzedniego
przedstawienia mu zaświadczenia stwierdzającego brak okoliczności wyłączających
zawarcie małżeństwa, sporządzonego przez kierownika urzędu stanu cywilnego.
Niezwłocznie po złożeniu oświadczeń, o których mowa w § 1, duchowny
sporządza zaświadczenie stwierdzające, że oświadczenia zostały złożone w jego
obecności przy zawarciu związku małżeńskiego podlegającego prawu wewnętrznemu
kościoła albo innego związku wyznaniowego. Zaświadczenie to podpisują duchowny,
małżonkowie i dwaj pełnoletni świadkowie obecni przy złożeniu tych oświadczeń.
Zaświadczenie, o którym mowa w § 2, wraz z zaświadczeniem
sporządzonym przez kierownika urzędu stanu cywilnego na podstawie art. 4<sup>1</sup> § 1,
duchowny przekazuje do urzędu stanu cywilnego przed upływem pięciu dni od dnia
zawarcia małżeństwa; nadanie jako przesyłki poleconej w polskiej placówce
pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r.
– Prawo pocztowe (Dz. U. z 2023 2025 r. poz. 1640) 366, 820 i 1456) jest równoznaczne
z przekazaniem do
urzędu stanu cywilnego. Jeżeli zachowanie tego terminu nie jest
możliwe z powodu
siły wyższej, bieg terminu ulega zawieszeniu przez czas trwania
przeszkody. Przy
obliczaniu biegu terminu nie uwzględnia się dni uznanych ustawowo
za wolne od
pracy.
Art. 83.
zmienionyUstalenie bezskuteczności uznania ojcostwa nie jest dopuszczalne
po śmierci dziecka, chyba że dziecko zmarło po wszczęciu postępowania.
W razie śmierci dziecka, które wytoczyło powództwo, ustalenia
bezskuteczności uznania ojcostwa mogą dochodzić jego zstępni.
Jeżeli uznanie ojcostwa nastąpiło po śmierci dziecka, stosuje się
odpowiednio przepisy art. 82 § 1 i 2, przy czym powództwo powinno być wytoczone
nie późniejniepóźniej niż do dnia, w którym dziecko osiągnęłoby pełnoletność, przeciwko
kuratorowi ustanowionemu przez sąd opiekuńczy.
Art. 85.
zmienionyDomniemywa się, że ojcem dziecka jest ten, kto obcował z matką
dziecka nie dawniej niedawniej niż w trzechsetnym, a nie później niepóźniej niż w sto osiemdziesiątym
pierwszym dniu przed urodzeniem się dziecka, albo ten, kto był dawcą komórki
rozrodczej w przypadku dziecka urodzonego w wyniku dawstwa partnerskiego w
procedurze medycznie wspomaganej prokreacji.
Okoliczność, że matka w tym okresie obcowała także z innym mężczyzną,
może być podstawą do obalenia domniemania tylko wtedy, gdy z okoliczności
wynika, że ojcostwo innego mężczyzny jest bardziej prawdopodobne.
Art. 99<sup>2</sup>.
zmienionyReprezentant dziecka w postępowaniu przed sądem lub innym
organem państwowym, udziela na piśmie lub przy wykorzystaniu środków
komunikacji elektronicznej temu z rodziców dziecka, które nie uczestniczy
w postępowaniu, na jego wniosek, informacji niezbędnych do prawidłowego
wykonywania władzy rodzicielskiej dotyczących przebiegu tego postępowania
i podjętych w jego toku czynnościach, jeżeli nie stoi temu na przeszkodzie dobro
dziecka. Reprezentant dziecka uzyskuje od tego rodzica informacje o dziecku, jego
stanie zdrowia, sytuacji rodzinnej i środowisku, w zakresie niezbędnym do
prawidłowej reprezentacji dziecka.
Reprezentant dziecka może zwrócić się o informacje o dziecku, o których
mowa w § 1, także do organów, instytucji, stowarzyszeń, organizacji społecznych lub
innych podmiotów, do których należy dziecko, które świadczą dziecku pomoc lub
posiadają informacje o dziecku. Organy, instytucje, stowarzyszenia, organizacje
społeczne lub inne podmioty są obowiązane do udzielenia tych informacji na wniosek
reprezentanta dziecka.
Jeżeli rozwój umysłowy, stan zdrowia i stopień dojrzałości dziecka na to
pozwalają, reprezentant dziecka nawiązuje z dzieckiem kontakt i informuje je
w sposób zrozumiały i dostosowany do stopnia jego rozwoju o podejmowanych
czynnościach, przebiegu postępowania i sposobie jego zakończenia oraz
konsekwencjach podjętych działań dla jego sytuacji prawnej.
Reprezentant dziecka jest obowiązany zachować w tajemnicy okoliczności
sprawy, o których powziął wiadomość ze względu na wykonywane czynności,
z wyjątkiem wiarygodnych informacji o przestępstwach popełnionych na szkodę
dziecka oraz zagrożeniu dobra dziecka. W przypadku gdy reprezentantem dziecka
został ustanowiony adwokat lub radca prawny, tajemnica ta stanowi tajemnicę
zawodową w rozumieniu ustawy z dnia 26 maja 1982 r. – Prawo o adwokaturze
(Dz. U. z 20222024 r. poz. 1184 i 12681564 oraz z 20232025 r. poz. 1860)1172) lub ustawy z dnia 6 lipca
1982 r.
o radcach prawnych (Dz. U. z 20222024 r. poz. 1166499 oraz z 20232025 r. poz. 1860).1172).
Przepisy § 1 stosuje się odpowiednio do podmiotów, o których mowa
w art. 112<sup>1</sup>.
Art. 99<sup>2a</sup>.
zmienionyNad działalnością reprezentanta dziecka czuwa sąd opiekuńczy,
zaznajamiając się na bieżąco z jego działalnością.
Reprezentant dziecka składa sądowi opiekuńczemu w wyznaczonych
terminach, nie rzadziejnierzadziej niż co cztery miesiące, informacje dotyczące jego działalności,
w szczególności o dokonywanych wszelkich czynnościach łączących się ze sprawą
oraz obowiązkach określonych w art. 99<sup>2</sup>.