Historia zmian - 30 sierpnia 2026

o krajowym systemie cyberbezpieczeństwa

Data oznacza dzień, w którym PrawMi wykryło zmianę w tekście jednolitym ISAP - może różnić się od daty wejścia w życie nowelizacji.

PoPrzed

Art. 67b.

zmieniony
Minister właściwy do spraw informatyzacji, w celu ochrony bezpieczeństwa państwa lub bezpieczeństwa i porządku publicznego, może wszcząć, z urzędu albo na wniosek przewodniczącego Kolegium, postępowanie w sprawie uznania dostawcy sprzętu lub oprogramowania, które są wykorzystywane przez: podmioty kluczowe lub podmioty ważne, z wyłączeniem podsektora komunikacji elektronicznej, przedsiębiorców komunikacji elektronicznej, których roczne przychody z tytułu wykonywania działalności telekomunikacyjnej w poprzednim roku obrotowym były wyższe od kwoty 10 milionów złotych, podmioty finansowe, z wyłączeniem podmiotów określonych w art. 16 rozporządzenia 2022/2554 – za dostawcę wysokiego ryzyka. Przed wydaniem decyzji minister właściwy do spraw informatyzacji zasięga opinii Kolegium. Kolegium przekazuje opinię w terminie 3 miesięcy od dnia wystąpienia o opinię. Okresu od dnia wystąpienia o opinię do Kolegium do dnia jej otrzymania nie wlicza się do terminu załatwienia sprawy. Przepisu art. 106 § 5 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego nie stosuje się. Opinia, o której mowa w ust. 10 zdanie pierwsze, zawiera analizę: zagrożeń bezpieczeństwa narodowego o charakterze ekonomicznym, wywiadowczym i terrorystycznym oraz zagrożeń dla realizacji zobowiązań sojuszniczych i europejskich, jakie stanowi dostawca sprzętu lub oprogramowania, z uwzględnieniem informacji o zagrożeniach uzyskanych od państw członkowskich Unii Europejskiej lub organów Unii Europejskiej lub Organizacji Traktatu Północnoatlantyckiego; prawdopodobieństwa z jakim dostawca sprzętu lub oprogramowania znajduje się pod kontrolą państwa spoza terytorium Unii Europejskiej lub Organizacji Traktatu Północnoatlantyckiego, z uwzględnieniem: przepisów prawa regulujących stosunki między dostawcą sprzętu lub oprogramowania, a tym państwem oraz praktyki stosowania prawa w tym zakresie, prawodawstwa oraz stosowania prawa w zakresie ochrony danych osobowych, w szczególności w przypadku, gdy nie ma porozumień w zakresie ochrony tych danych między Unią Europejską i tym państwem, struktury własnościowej dostawcy sprzętu lub oprogramowania, zdolności ingerencji tego państwa w swobodę działalności gospodarczej dostawcy sprzętu lub oprogramowania; powiązań dostawcy sprzętu lub oprogramowania z podmiotami określonymi w załączniku do rozporządzenia Rady (UE) 2019/796 z dnia 17 maja 2019 r. w sprawie środków ograniczających w celu zwalczania cyberataków zagrażających Unii lub jej państwom członkowskim Dz.(Dz. (Urz.Urz. UE L 129I z 17.05.2019, str. 1, z późn. zm.15)); liczby i rodzajów wykrytych podatności i incydentów dotyczących typów produktów ICT lub rodzajów usług ICT lub konkretnych procesów ICT dostarczanych przez dostawcę sprzętu lub oprogramowania oraz sposobu i czasu ich eliminowania; trybu i zakresu, w jakim dostawca sprzętu lub oprogramowania sprawuje nadzór nad procesem wytwarzania i dostarczania sprzętu lub oprogramowania dla podmiotów, o których mowa w ust. 1, oraz ryzyka dla procesu wytwarzania i dostarczania sprzętu lub oprogramowania; treści wydanych rekomendacji, o których mowa w art. 33 ust. 4, dotyczących sprzętu lub oprogramowania danego dostawcy. Sporządzając opinię, o której mowa w ust. 10 zdanie pierwsze, Kolegium uwzględnia: certyfikaty wydane dla produktów ICT, usług ICT lub procesów ICT, wydane lub uznawane w państwach członkowskich Unii Europejskiej lub Organizacji Traktatu Północnoatlantyckiego, w szczególności certyfikaty wydane w ramach europejskich programów certyfikacji cyberbezpieczeństwa; analizy, o których mowa w art. 65a ust. 1 i 2. Procedura sporządzenia opinii, o której mowa w ust. 10 zdanie pierwsze, przebiega w następujący sposób: przewodniczący Kolegium powołuje zespół w celu opracowania projektu opinii w sprawie uznania dostawcy za dostawcę wysokiego ryzyka, zwany dalej „zespołem opiniującym”, w skład którego wchodzą przedstawiciele członków Kolegium wskazani przez przewodniczącego Kolegium; każdy członek zespołu opiniującego przygotowuje stanowisko, w zakresie swojej właściwości, które następnie przekazuje zespołowi opiniującemu; w przypadku wystąpienia negatywnego sporu co do zakresu właściwości spór rozstrzyga przewodniczący Kolegium, wskazując właściwego członka zespołu opiniującego; jeżeli nie zostały wykonane analizy, o których mowa w art. 65a ust. 1 i 2, przewodniczący Kolegium zleca ich wykonanie; zespół opiniujący przedstawia przewodniczącemu Kolegium projekt opinii; ustalenie opinii następuje na posiedzeniu Kolegium; ustaloną opinię przewodniczący Kolegium przekazuje ministrowi właściwemu do spraw informatyzacji. W zespole opiniującym może wziąć udział również przedstawiciel Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. W posiedzeniu Kolegium, na którym następuje ustalenie opinii, może wziąć udział Prezes lub Wiceprezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Minister właściwy do spraw informatyzacji, w drodze decyzji, uznaje dostawcę sprzętu lub oprogramowania oraz podmioty wchodzące w skład grupy kapitałowej, w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 44 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości, w ramach której funkcjonuje dostawca, za dostawcę wysokiego ryzyka, jeżeli dostawca ten stanowi zagrożenie dla podstawowego interesu bezpieczeństwa państwa. Decyzja, o której mowa w ust. 15, zawiera w szczególności wskazanie typów produktów ICT, rodzajów usług ICT lub konkretnych procesów ICT pochodzących od dostawcy sprzętu lub oprogramowania uwzględnionych w postępowaniu w sprawie uznania za dostawcę wysokiego ryzyka. Minister właściwy do spraw informatyzacji ogłasza decyzję, o której mowa w ust. 15, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” oraz publikuje na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej ministra właściwego do spraw informatyzacji, a także na stronie internetowej urzędu obsługującego tego ministra. Decyzja, o której mowa w ust. 15, podlega natychmiastowemu wykonaniu. Od decyzji, o której mowa w ust. 15, nie przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Do postępowania w sprawie uznania za dostawcę wysokiego ryzyka, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego, z wyłączeniem art. 28, art. 31, art. 51, art. 66a i art. 79 tej ustawy. Stroną postępowania w sprawie uznania za dostawcę wysokiego ryzyka jest każdy, wobec kogo zostało wszczęte postępowanie w sprawie uznania za dostawcę wysokiego ryzyka. Do postępowania w sprawie uznania za dostawcę wysokiego ryzyka może przystąpić, na wniosek, na prawach strony, przedsiębiorca telekomunikacyjny mający siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wpisany do rejestru przedsiębiorców telekomunikacyjnych, który w poprzednim roku obrotowym uzyskał przychód z tytułu prowadzenia działalności telekomunikacyjnej w wysokości co najmniej dwudziestotysięcznej krotności przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej wskazanego w ostatnim komunikacie Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, o którym mowa w art. 20 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 1749 oraz z 2026 r. poz. 26). Przepisy art. 31 § 2 i 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio. Za poprzedni rok obrotowy uznaje się rok, przed którym postępowanie zostało wszczęte. Za ostatni komunikat Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego uznaje się ostatni komunikat Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego ogłoszony przed wszczęciem postępowania. Minister właściwy do spraw informatyzacji zawiadamia o wszczęciu postępowania w sprawie uznania za dostawcę wysokiego ryzyka. Zawiadomienie publikuje się także na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej ministra właściwego do spraw informatyzacji, niezwłocznie po doręczeniu tego zawiadomienia. Minister właściwy do spraw informatyzacji zawiadamia Prokuratora Generalnego o wszczęciu postępowania w sprawie uznania za dostawcę wysokiego ryzyka. Jeżeli dostawcą sprzętu lub oprogramowania jest strona niemająca siedziby na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej albo państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym zawiadomienie, o którym mowa w ust. 6, publikuje się na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej ministra właściwego do spraw informatyzacji. Udostępnienie ma skutek doręczenia zawiadomienia stronie po upływie 14 dni od dnia jego dokonania. W terminie 14 dni od dnia opublikowania na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej ministra właściwego do spraw informatyzacji zawiadomienia, o którym mowa w ust. 6 i 8, organizacja społeczna może przedstawić ministrowi właściwemu do spraw informatyzacji stanowisko co do dostawcy sprzętu lub oprogramowania, wobec którego wszczęto postępowanie, oraz dostarczanych przez niego produktów ICT, usług ICT oraz procesów ICT. Minister właściwy do spraw informatyzacji, przed wydaniem decyzji, publikuje na swojej stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej raport ze złożonych w terminie stanowisk, wskazując w szczególności główne uwagi zawarte w stanowiskach.

Art. 2.

zmieniony
Użyte w ustawie określenia oznaczają: CSIRT GOV – Zespół Reagowania na Incydenty Bezpieczeństwa Komputerowego działający na poziomie krajowym, prowadzony przez Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego; CSIRT MON – Zespół Reagowania na Incydenty Bezpieczeństwa Komputerowego działający na poziomie krajowym, prowadzony przez Ministra Obrony Narodowej; CSIRT NASK – Zespół Reagowania na Incydenty Bezpieczeństwa Komputerowego działający na poziomie krajowym, prowadzony przez Naukową i Akademicką Sieć Komputerową – Państwowy Instytut Badawczy; CSIRT sektorowy – Zespół Reagowania na Incydenty Bezpieczeństwa Komputerowego, działający na poziomie sektora lub podsektora, ustanowiony przez organ właściwy do spraw cyberbezpieczeństwa dla danego sektora lub podsektora; abonent nazwy domeny – podmiot będący stroną umowy o utrzymywanie nazwy domeny zawartej z rejestrem nazw domen najwyższego poziomu (TLD), za pośrednictwem podmiotu świadczącego usługi rejestracji nazw domen; adres do doręczeń elektronicznych – adres, o którym mowa w art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych (Dz. U. z 2026 r. poz. 3); bezpieczeństwo systemów informacyjnych – odporność systemów informacyjnych, przy danym poziomie pewności, na zdarzenia naruszające poufność, integralność, dostępność i autentyczność przetwarzanych danych lub związanych z nimi usług oferowanych przez te systemy; cyberbezpieczeństwo – cyberbezpieczeństwo w rozumieniu art. 2 pkt 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/881 z dnia 17 kwietnia 2019 r. w sprawie ENISA (Agencji Unii Europejskiej ds. Cyberbezpieczeństwa) oraz certyfikacji cyberbezpieczeństwa w zakresie technologii informacyjno-komunikacyjnych oraz uchylenia rozporządzenia (UE) nr 526/2013 (akt o cyberbezpieczeństwie) Dz. Urz. UE L 15(1 z 06.2019, str. 15, z późn. zm.3)), zwanego dalej „rozporządzeniem 2019/881”; cyberzagrożenie – cyberzagrożenie w rozumieniu art. 2 pkt 8 rozporządzenia 2019/881; dostawca sieci dostarczania treści – osobę fizyczną, osobę prawną albo jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, która dostarcza treści i usługi cyfrowe do sieci rozproszonych geograficznie serwerów służących zapewnieniu wysokiej i łatwej dostępności tych treści i usług cyfrowych lub ich szybkiego dostarczania na rzecz użytkowników Internetu w imieniu dostawców treści i usług, z wyłączeniem przedsiębiorców komunikacji elektronicznej; dostawca sprzętu lub oprogramowania – producenta, upoważnionego przedstawiciela, importera lub dystrybutora, w rozumieniu odpowiednio art. 2 pkt 3–6 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 765/2008 z dnia 9 lipca 2008 r. ustanawiającego wymagania w zakresie akredytacji i uchylającego rozporządzenie (EWG) nr 339/93 Dz. Urz(. UE L 218 z 08.2008, str. 30, z późn. zm.4)), produktu ICT, usługi ICT lub procesu ICT; obsługa incydentu – czynności umożliwiające wykrywanie, rejestrowanie, analizowanie, klasyfikowanie, priorytetyzację, podejmowanie działań naprawczych i ograniczenie skutków incydentu; organizacja badawcza – niebędącą podmiotem kluczowym osobę prawną, albo jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, której podstawową działalnością jest działalność, o której mowa w art. 4 ust. 2 pkt 2 lub ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2024 r. poz. 1571, z późn. zm.6)), w zakresie, w jakim prowadzi ją z wykorzystaniem systemów informacyjnych; podatność – właściwości produktu ICT lub usługi ICT, które mogą być wykorzystane przez cyberzagrożenie; podmiot finansowy – podmiot, o którym mowa w art. 2 ust. 1 lit. a–t rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/2554 z dnia 14 grudnia 2022 r. w sprawie operacyjnej odporności cyfrowej sektora finansowego i zmieniającego rozporządzenia (WE) nr 1060/2009, (UE) nr 648/2012, (UE) nr 600/2014, (UE) nr 909/2014 oraz (UE) 2016/1011 (Dz. Urz. UE L 333 z 27.12.2022, str. 1, z późn. zm.7)), zwanego dalej „rozporządzeniem 2022/2554”; podmiot publiczny – podmiot wskazany w załączniku nr 1 lub 2 do ustawy w sektorze podmioty publiczne; podmiot krytyczny – podmiot krytyczny w rozumieniu art. 2 pkt 1 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/2557 z dnia 14 grudnia 2022 r. w sprawie odporności podmiotów krytycznych i uchylającej dyrektywę Rady 2008/114/WE (Dz. Urz. UE L 333 z 27.12.2022, str. 164), zwanej dalej „dyrektywą 2022/2557”; podmiot świadczący usługi rejestracji nazw domen – rejestratora lub agenta działającego w imieniu rejestratorów, w tym dostawcę lub odsprzedawcę usług w zakresie prywatnej rejestracji lub pośrednictwa w rejestracji; potencjalne zdarzenie dla cyberbezpieczeństwa – zdarzenie, które mogło mieć niekorzystny wpływ na bezpieczeństwo systemów informacyjnych, które jednak nie wystąpiło lub któremu udało się zapobiec; poważne cyberzagrożenie – cyberzagrożenie, które przez swoje właściwości techniczne może mieć poważny wpływ na bezpieczeństwo systemów informacyjnych lub użytkowników tych systemów przez wywołanie poważnej szkody materialnej lub niematerialnej; projekt – przedsięwzięcie realizowane w ramach programu, o którym mowa w art. 45a ust. 1, na podstawie umowy o dofinansowanie, zawieranej między beneficjentem a podmiotem udzielającym pomocy; poważny incydent związany z ICT – poważny incydent związany z technologiami informacyjno-komunikacyjnymi w rozumieniu art. 3 pkt 10 rozporządzenia 2022/2554; przedsiębiorca komunikacji elektronicznej – przedsiębiorcę komunikacji elektronicznej w rozumieniu art. 2 pkt 39 ustawy z dnia 12 lipca 2024 r. – Prawo komunikacji elektronicznej (Dz. U. poz. 1221 oraz z 2025 r. poz. 637 i 820); przedsiębiorca telekomunikacyjny – przedsiębiorcę telekomunikacyjnego w rozumieniu art. 2 pkt 40 ustawy z dnia 12 lipca 2024 r. – Prawo komunikacji elektronicznej; proces ICT – proces ICT w rozumieniu art. 2 pkt 14 rozporządzenia 2019/881; produkt ICT – produkt ICT w rozumieniu art. 2 pkt 12 rozporządzenia 2019/881; usługa ICT – usługę ICT w rozumieniu art. 2 pkt 13 rozporządzenia 2019/881; rejestr nazw domen najwyższego poziomu (TLD) – podmiot, któremu powierzono konkretną domenę najwyższego poziomu (TLD) i który odpowiada za zarządzanie nią, w tym za rejestrację nazw domen w ramach TLD oraz za jej techniczne funkcjonowanie, w tym za obsługę jej serwerów nazw, utrzymanie jej baz danych oraz dystrybucję plików strefowych TLD we wszystkich serwerach nazw, bez względu na to, czy którekolwiek z tych działań jest wykonywane przez sam podmiot czy zlecane na zewnątrz, ale z wyłączeniem sytuacji, w których rejestr wykorzystuje nazwy TLD wyłącznie do własnego użytku; ryzyko – kombinację prawdopodobieństwa wystąpienia zdarzenia niepożądanego i jego konsekwencji; szacowanie ryzyka – całościowy proces identyfikacji, analizy i oceny ryzyka; system informacyjny: system teleinformatyczny, o którym mowa w art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. z 2025 r. poz. 1703 oraz z 2026 r. poz. 160), lub urządzenie lub grupę połączonych urządzeń i oprogramowania zaprogramowanych w celu przetwarzania danych – wraz z danymi przetwarzanymi w postaci elektronicznej; właściwy organ w rozumieniu rozporządzenia 2022/2554 – Komisję Nadzoru Finansowego w zakresie nadzoru przewidzianego rozporządzeniem 2022/2554; (uchylony) (uchylony) (uchylony) zarządzanie incydentem – obsługę incydentu, wyszukiwanie powiązań między incydentami, usuwanie przyczyn ich wystąpienia oraz opracowywanie wniosków wynikających z obsługi incydentu; zarządzanie ryzykiem – skoordynowane działania w zakresie zarządzania cyberbezpieczeństwem w odniesieniu do oszacowanego ryzyka.obsługa incydentu – czynności umożliwiające wykrywanie, rejestrowanie, analizowanie, klasyfikowanie, priorytetyzację, podejmowanie działań naprawczych i ograniczenie skutków incydentu; organizacja badawcza – niebędącą podmiotem kluczowym osobę prawną, albo jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, której podstawową działalnością jest działalność, o której mowa w art. 4 ust. 2 pkt 2 lub ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2024 r. poz. 1571, z późn. zm.6)), w zakresie, w jakim prowadzi ją z wykorzystaniem systemów informacyjnych; podatność – właściwości produktu ICT lub usługi ICT, które mogą być wykorzystane przez cyberzagrożenie; podmiot finansowy – podmiot, o którym mowa w art. 2 ust. 1 lit. a–t rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/2554 z dnia 14 grudnia 2022 r. w sprawie operacyjnej odporności cyfrowej sektora finansowego i zmieniającego rozporządzenia (WE) nr 1060/2009, (UE) nr 648/2012, (UE) nr 600/2014, (UE) nr 909/2014 oraz (UE) 2016/1011 (Dz. Urz. UE L 333 z 27.12.2022, str. 1, z późn. zm.7)), zwanego dalej „rozporządzeniem 2022/2554”; podmiot publiczny – podmiot wskazany w załączniku nr 1 lub 2 do ustawy w sektorze podmioty publiczne; podmiot krytyczny – podmiot krytyczny w rozumieniu art. 2 pkt 1 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/2557 z dnia 14 grudnia 2022 r. w sprawie odporności podmiotów krytycznych i uchylającej dyrektywę Rady 2008/114/WE (Dz. Urz. UE L 333 z 27.12.2022, str. 164), zwanej dalej „dyrektywą 2022/2557”; podmiot świadczący usługi rejestracji nazw domen – rejestratora lub agenta działającego w imieniu rejestratorów, w tym dostawcę lub odsprzedawcę usług w zakresie prywatnej rejestracji lub pośrednictwa w rejestracji; potencjalne zdarzenie dla cyberbezpieczeństwa – zdarzenie, które mogło mieć niekorzystny wpływ na bezpieczeństwo systemów informacyjnych, które jednak nie wystąpiło lub któremu udało się zapobiec; poważne cyberzagrożenie – cyberzagrożenie, które przez swoje właściwości techniczne może mieć poważny wpływ na bezpieczeństwo systemów informacyjnych lub użytkowników tych systemów przez wywołanie poważnej szkody materialnej lub niematerialnej; projekt – przedsięwzięcie realizowane w ramach programu, o którym mowa w art. 45a ust. 1, na podstawie umowy o dofinansowanie, zawieranej między beneficjentem a podmiotem udzielającym pomocy; poważny incydent związany z ICT – poważny incydent związany z technologiami informacyjno-komunikacyjnymi w rozumieniu art. 3 pkt 10 rozporządzenia 2022/2554; przedsiębiorca komunikacji elektronicznej – przedsiębiorcę komunikacji elektronicznej w rozumieniu art. 2 pkt 39 ustawy z dnia 12 lipca 2024 r. – Prawo komunikacji elektronicznej (Dz. U. poz. 1221 oraz z 2025 r. poz. 637 i 820); przedsiębiorca telekomunikacyjny – przedsiębiorcę telekomunikacyjnego w rozumieniu art. 2 pkt 40 ustawy z dnia 12 lipca 2024 r. – Prawo komunikacji elektronicznej; proces ICT – proces ICT w rozumieniu art. 2 pkt 14 rozporządzenia 2019/881; produkt ICT – produkt ICT w rozumieniu art. 2 pkt 12 rozporządzenia 2019/881; usługa ICT – usługę ICT w rozumieniu art. 2 pkt 13 rozporządzenia 2019/881; rejestr nazw domen najwyższego poziomu (TLD) – podmiot, któremu powierzono konkretną domenę najwyższego poziomu (TLD) i który odpowiada za zarządzanie nią, w tym za rejestrację nazw domen w ramach TLD oraz za jej techniczne funkcjonowanie, w tym za obsługę jej serwerów nazw, utrzymanie jej baz danych oraz dystrybucję plików strefowych TLD we wszystkich serwerach nazw, bez względu na to, czy którekolwiek z tych działań jest wykonywane przez sam podmiot czy zlecane na zewnątrz, ale z wyłączeniem sytuacji, w których rejestr wykorzystuje nazwy TLD wyłącznie do własnego użytku; ryzyko – kombinację prawdopodobieństwa wystąpienia zdarzenia niepożądanego i jego konsekwencji; szacowanie ryzyka – całościowy proces identyfikacji, analizy i oceny ryzyka; system informacyjny: system teleinformatyczny, o którym mowa w art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. z 2025 r. poz. 1703 oraz z 2026 r. poz. 160), lub urządzenie lub grupę połączonych urządzeń i oprogramowania zaprogramowanych w celu przetwarzania danych – wraz z danymi przetwarzanymi w postaci elektronicznej; właściwy organ w rozumieniu rozporządzenia 2022/2554 – Komisję Nadzoru Finansowego w zakresie nadzoru przewidzianego rozporządzeniem 2022/2554; (uchylony) (uchylony) (uchylony) zarządzanie incydentem – obsługę incydentu, wyszukiwanie powiązań między incydentami, usuwanie przyczyn ich wystąpienia oraz opracowywanie wniosków wynikających z obsługi incydentu; zarządzanie ryzykiem – skoordynowane działania w zakresie zarządzania cyberbezpieczeństwem w odniesieniu do oszacowanego ryzyka. CSIRT MON – Zespół Reagowania na Incydenty Bezpieczeństwa Komputerowego działający na poziomie krajowym, prowadzony przez Ministra Obrony Narodowej; CSIRT NASK – Zespół Reagowania na Incydenty Bezpieczeństwa Komputerowego działający na poziomie krajowym, prowadzony przez Naukową i Akademicką Sieć Komputerową – Państwowy Instytut Badawczy; CSIRT sektorowy – Zespół Reagowania na Incydenty Bezpieczeństwa Komputerowego, działający na poziomie sektora lub podsektora, ustanowiony przez organ właściwy do spraw cyberbezpieczeństwa dla danego sektora lub podsektora; abonent nazwy domeny – podmiot będący stroną umowy o utrzymywanie nazwy domeny zawartej z rejestrem nazw domen najwyższego poziomu (TLD), za pośrednictwem podmiotu świadczącego usługi rejestracji nazw domen; adres do doręczeń elektronicznych – adres, o którym mowa w art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych (Dz. U. z 2026 r. poz. 3); bezpieczeństwo systemów informacyjnych – odporność systemów informacyjnych, przy danym poziomie pewności, na zdarzenia naruszające poufność, integralność, dostępność i autentyczność przetwarzanych danych lub związanych z nimi usług oferowanych przez te systemy; cyberbezpieczeństwo – cyberbezpieczeństwo w rozumieniu art. 2 pkt 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/881 z dnia 17 kwietnia 2019 r. w sprawie ENISA (Agencji Unii Europejskiej ds. Cyberbezpieczeństwa) oraz certyfikacji cyberbezpieczeństwa w zakresie technologii informacyjno-komunikacyjnych oraz uchylenia rozporządzenia (UE) nr 526/2013 (akt o cyberbezpieczeństwie) (Dz. Urz. UE L 151 z 07.06.2019, str. 15, z późn. zm.3)), zwanego dalej „rozporządzeniem 2019/881”; cyberzagrożenie – cyberzagrożenie w rozumieniu art. 2 pkt 8 rozporządzenia 2019/881; dostawca sieci dostarczania treści – osobę fizyczną, osobę prawną albo jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, która dostarcza treści i usługi cyfrowe do sieci rozproszonych geograficznie serwerów służących zapewnieniu wysokiej i łatwej dostępności tych treści i usług cyfrowych lub ich szybkiego dostarczania na rzecz użytkowników Internetu w imieniu dostawców treści i usług, z wyłączeniem przedsiębiorców komunikacji elektronicznej; dostawca sprzętu lub oprogramowania – producenta, upoważnionego przedstawiciela, importera lub dystrybutora, w rozumieniu odpowiednio art. 2 pkt 3–6 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 765/2008 z dnia 9 lipca 2008 r. ustanawiającego wymagania w zakresie akredytacji i uchylającego rozporządzenie (EWG) nr 339/93 (Dz. Urz. UE L 218 z 13.08.2008, str. 30, z późn. zm.4)), produktu ICT, usługi ICT lub procesu ICT; dostawca internetowej platformy handlowej – osobę fizyczną, osobę prawną albo jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, która dostarcza internetową platformę handlową, o której mowa w art. 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 maja 2014 r. o prawach konsumenta (Dz. U. z 2024 r. poz. 1796 oraz z 2025 r. poz. 1172); dostawca chmury obliczeniowej – osobę fizyczną, osobę prawną albo jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, która świadczy usługę umożliwiającą dostęp do skalowalnego i elastycznego zbioru zasobów obliczeniowych do wspólnego wykorzystywania przez wielu użytkowników; dostawca platformy sieci usług społecznościowych – osobę fizyczną, osobę prawną albo jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, która świadczy usługę świadczoną drogą elektroniczną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną (Dz. U. z 2024 r. poz. 1513), która umożliwia użytkownikom końcowym łączenie się z innymi osobami oraz komunikowanie się i wymianę, udostępnianie i odkrywanie treści za pomocą wielu urządzeń; dostawca usług DNS – podmiot, który świadczy dostępne publicznie rekurencyjne usługi rozpoznawania nazw domen na rzecz ogółu użytkowników końcowych Internetu lub autorytatywne usługi rozpoznawania nazw domen do użytku ogółu użytkowników końcowych Internetu, z wyjątkiem głównych serwerów nazw; dostawca usługi centrum przetwarzania danych – osobę fizyczną, osobę prawną albo jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, która świadczy usługę obejmującą struktury lub grupy struktur przeznaczone do scentralizowanego hostingu, zapewniania wzajemnego połączenia i eksploatacji produktów ICT, usług ICT lub procesów ICT służącego do świadczenia usług przechowywania, przetwarzania i transportu danych wraz ze wszystkimi obiektami i całą infrastrukturą, zapewniającymi dystrybucję energii elektrycznej i kontrolę środowiskową; dostawca usług zarządzanych – osobę fizyczną, osobę prawną albo jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, która świadczy usługi związane z instalacją, eksploatacją lub konserwacją produktów ICT, usług ICT, procesów ICT lub systemów informacyjnych przez wsparcie lub aktywną administrację przeprowadzane u usługobiorcy na miejscu lub zdalnie; dostawca usług zarządzanych w zakresie cyberbezpieczeństwa – osobę fizyczną, osobę prawną albo jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, która świadczy usługi polegające na realizacji lub wsparciu dla realizacji działań związanych z zarządzaniem ryzykiem w cyberbezpieczeństwie, w tym obsługę incydentów, testów bezpieczeństwa, audytów systemów informacyjnych, doradztwo; dostawca usług zaufania – dostawcę usług zaufania w rozumieniu art. 3 pkt 19 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 910/2014 z dnia 23 lipca 2014 r. w sprawie identyfikacji elektronicznej i usług zaufania w odniesieniu do transakcji elektronicznych na rynku wewnętrznym oraz uchylającego dyrektywę 1999/93/WE (Dz. Urz. UE L 257 z 28.08.2014, str. 73), zwanego dalej „rozporządzeniem 910/2014”; dostawca wyszukiwarki internetowej – osobę fizyczną, osobę prawną albo jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, która świadczy usługę wyszukiwarki internetowej, o której mowa w art. 2 pkt 5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1150 z dnia 20 czerwca 2019 r. w sprawie propagowania sprawiedliwości i przejrzystości dla użytkowników biznesowych korzystających z usług pośrednictwa internetowego (Dz. Urz. UE L 186 z 11.07.2019, str. 57); incydent – zdarzenie, które ma lub może mieć niekorzystny wpływ na bezpieczeństwo systemów informacyjnych; incydent krytyczny – incydent skutkujący znaczną szkodą dla bezpieczeństwa lub porządku publicznego, interesów międzynarodowych, interesów gospodarczych, działania instytucji publicznych, praw i wolności obywatelskich lub życia i zdrowia ludzi, klasyfikowany przez właściwy CSIRT MON, CSIRT NASK lub CSIRT GOV; incydent poważny – incydent, który powoduje lub może spowodować poważne obniżenie jakości lub przerwanie ciągłości świadczenia usługi przez podmiot kluczowy lub podmiot ważny, straty finansowe dla tego podmiotu lub wpływa na inne osoby fizyczne, osoby prawne, jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej przez wywołanie poważnej szkody materialnej lub niematerialnej; incydent w cyberbezpieczeństwie na dużą skalę – incydent, którego skutki przekraczają możliwości reagowania państwa lub który ma poważny wpływ na inne państwo członkowskie Unii Europejskiej; kierownik podmiotu kluczowego lub podmiotu ważnego – kierownik jednostki w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2023 r. poz. 120, z późn. zm.5)) kierujący podmiotem kluczowym lub podmiotem ważnym, a w przypadku podmiotu kluczowego lub podmiotu ważnego będącego jednostką sektora finansów publicznych – kierownik jednostki sektora finansów publicznych, o którym mowa w art. 53 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 1483, 1844 i 1846); (uchylony)

Art. 53c.

zmieniony
Żądanie, o którym mowa w ust. 1, sporządzaPodmiot siękluczowy wlub postacipodmiot elektronicznejważny iprzekazuje doręczana siężądanie worganu sposóbwłaściwego określonydo wspraw dzialecyberbezpieczeństwa Idane, rozdzialeinformacje 8i ustawydokumenty zniezbędne dniado 14wykonywania czerwcaprzez 1960ten r.organ –jego Kodeksuprawnień postępowaniai administracyjnegoobowiązków alboz przezzakresu systemsprawowania teleinformatyczny,nadzoru oi którymkontroli mowaokreślonych w art. 46 ust. 1 pkt 6.ustawie. Żądanie, o którym mowa w ust. 1, ma być proporcjonalne do celu, jakiemu ma służyć, oraz zawierać: wskazanie podmiotu kluczowego lub podmiotu ważnego, do którego jest skierowane; datę żądania; wskazanie żądanych danych, informacji lub dokumentów oraz okresu, których dotyczą; wskazanie celu, jakiemu dane, informacje lub dokumenty mają służyć; wskazanie terminu przekazania danych, informacji lub dokumentów adekwatnego do zakresu tego żądania, niekrótszego niż 7 dni; uzasadnienie żądania; pouczenie o zagrożeniu karą za niespełnienie żądania, o którym mowa w ust. 1. Żądanie, o którym mowa w ust. 1, sporządza się w postaci elektronicznej i doręcza się w sposób określony w dziale I rozdziale 8 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego albo przez system teleinformatyczny, o którym mowa w art. 46 ust. 1 pkt 6. Przepisy ust. 1–3 stosuje się odpowiednio do żądania udzielenia dostępu do danych, dokumentów i informacji koniecznych do wykonania nadzoru oraz dowodów realizacji wymogów, o których mowa w art. 8 ust. 1.
← Wróć do historii zmian