Data oznacza dzień, w którym PrawMi wykryło zmianę w tekście jednolitym ISAP - może różnić się od daty wejścia w życie nowelizacji.
PoPrzed
Art. 115a.
uchylony
Artykuł uchylony nowelizacją.
Osobie pozbawionej wolności, w razie choroby
uniemożliwiającej stawiennictwo w postępowaniu prowadzonym przez sąd lub
organ prowadzący postępowanie karne, na podstawie Kodeksu postępowania
karnego, w którym obecność osoby pozbawionej wolności była obowiązkowa
lub gdy wnosiła ona o dopuszczenie do czynności, będąc uprawnioną do
wzięcia w niej udziału lub przez sąd, na podstawie Kodeksu postępowania
cywilnego, zaświadczenie usprawiedliwiające niestawiennictwo wystawia
lekarz zakładu opieki zdrowotnej dla osób pozbawionych wolności.
§ 2. Minister Sprawiedliwości, w porozumieniu z ministrem właściwym
do spraw zdrowia, określi, w drodze rozporządzenia, tryb wystawiania
zaświadczenia potwierdzającego zdolność albo niezdolność stawiennictwa
osoby pozbawionej wolności w przypadku choroby na wezwanie lub
zawiadomienie sądu lub organu prowadzącego postępowanie karne oraz sposób
doręczania zaświadczenia sądowi lub organowi prowadzącemu postępowanie
karne, mając na uwadze konieczność zapewnienia prawidłowego toku postę-
powania oraz uwzględniając specyfikę opieki zdrowotnej w warunkach izolacji
więziennej.”.
Art. 21.
zmieniony
W ustawie z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania
cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, z późn. zm.4)) po art. 214 dodaje się art. 2141 w
brzmieniu:
„„Art. 2141. § 1. Usprawiedliwienie niestawiennictwa z powodu choroby
stron, ich przedstawicieli ustawowych, pełnomocników, świadków i innych
uczestników postępowania, wymaga przedstawienia zaświadczenia
potwierdzającego niemożność stawienia się na wezwanie lub zawiadomienie
sądu, wystawionego przez lekarza sądowego.
§ 2. Przepisu § 1 nie stosuje się do osób pozbawionych wolności, których
usprawiedliwianie niestawiennictwa z powodu choroby regulują odrębne
przepisy.”.
Art. 2141.
uchylony
Artykuł uchylony nowelizacją.
Usprawiedliwienie niestawiennictwa z powodu choroby
stron, ich przedstawicieli ustawowych, pełnomocników, świadków i innych
uczestników postępowania, wymaga przedstawienia zaświadczenia
potwierdzającego niemożność stawienia się na wezwanie lub zawiadomienie
sądu, wystawionego przez lekarza sądowego.
§ 2. Przepisu § 1 nie stosuje się do osób pozbawionych wolności, których
usprawiedliwianie niestawiennictwa z powodu choroby regulują odrębne
przepisy.”.
Art. 25.
zmieniony
W ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny wykonawczy (Dz.
U. Nr 90, poz. 557, z późn. zm.6)) po art. 115 dodaje się art. 115a w brzmieniu:
„„Art. 115a. § 1. Osobie pozbawionej wolności, w razie choroby
uniemożliwiającej stawiennictwo w postępowaniu prowadzonym przez sąd lub
organ prowadzący postępowanie karne, na podstawie Kodeksu postępowania
karnego, w którym obecność osoby pozbawionej wolności była obowiązkowa
lub gdy wnosiła ona o dopuszczenie do czynności, będąc uprawnioną do
wzięcia w niej udziału lub przez sąd, na podstawie Kodeksu postępowania
cywilnego, zaświadczenie usprawiedliwiające niestawiennictwo wystawia
lekarz zakładu opieki zdrowotnej dla osób pozbawionych wolności.
§ 2. Minister Sprawiedliwości, w porozumieniu z ministrem właściwym
do spraw zdrowia, określi, w drodze rozporządzenia, tryb wystawiania
zaświadczenia potwierdzającego zdolność albo niezdolność stawiennictwa
osoby pozbawionej wolności w przypadku choroby na wezwanie lub
zawiadomienie sądu lub organu prowadzącego postępowanie karne oraz sposób
doręczania zaświadczenia sądowi lub organowi prowadzącemu postępowanie
karne, mając na uwadze konieczność zapewnienia prawidłowego toku postę-
powania oraz uwzględniając specyfikę opieki zdrowotnej w warunkach izolacji
więziennej.”.
