PrawMi

Historia zmian - 22 lipca 2026

o ochronie żeglugi i portów morskich

PoPrzed

Art. 25b.

dodany

Artykuł dodany nowelizacją.

W ramach CBM współdziałają przedstawiciele Ministra Obrony Narodowej, Szefa Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Szefa Agencji Wywiadu, Szefa Służby Wywiadu Wojskowego, Komendanta Głównego Policji, Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej, Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, Dyrektora Morskiej Służby Poszukiwania i Ratownictwa, dyrektorów urzędów morskich oraz właściwych terytorialnie wojewodów, operatorów infrastruktury krytycznej, o których mowa w art. 3 pkt 3a ustawy z dnia 26 kwietnia 2007 r. o zarządzaniu kryzysowym, i kierowników jednostek, o których mowa w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia, którzy wspólnie ze Strażą Graniczną realizują zadania określone w art. 25a ust. 4 na zasadach określonych w porozumieniu zawartym między właściwym organem lub podmiotem a Komendantem Głównym Straży Granicznej. Wspólna realizacja zadań określonych w art. 25a ust. 4 w przypadku przedstawicieli: Ministra Obrony Narodowej, Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, Dyrektora Morskiej Służby Poszukiwania i Ratownictwa oraz dyrektorów urzędów morskich – jest wykonywana w siedzibie CBM; Szefa Agencji Wywiadu, Szefa Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Szefa Służby Wywiadu Wojskowego, Komendanta Głównego Policji, Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej, właściwych terytorialnie wojewodów, operatorów infrastruktury krytycznej, o których mowa w art. 3 pkt 3a ustawy z dnia 26 kwietnia 2007 r. o zarządzaniu kryzysowym, i kierowników jednostek, o których mowa w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia – jest wykonywana w siedzibie CBM lub w siedzibie organu lub podmiotu, którego jest przedstawicielem. Komendant Główny Straży Granicznej występuje do organu lub podmiotu, o których mowa w ust. 1, z wnioskiem o wyznaczenie przedstawicieli oraz zawarcie porozumienia. Wniosek, o którym mowa w ust. 3, zawiera w szczególności: zakres zadań i obowiązków oraz kwalifikacje, uprawnienia lub umiejętności wymagane do ich wykonywania; wymagania w zakresie posiadania poświadczenia bezpieczeństwa upoważniającego do dostępu do informacji niejawnych i okresu jego ważności; proponowany czas pracy albo służby przedstawicieli organu lub podmiotu, o których mowa w ust. 1, z uwzględnieniem możliwości jej wykonywania w systemie zmianowym; miejsce wykonywania zadań określonych w art. 25a ust. 4 przez przedstawicieli organu lub podmiotu, o których mowa w ust. 1; liczbę przedstawicieli organu lub podmiotu, o których mowa w ust. 1, niezbędną do wykonywania zadań określonych w art. 25a ust. 4 w celu zapewnienia ciągłości działania CBM. Wniosek, o którym mowa w ust. 3, może zawierać imię i nazwisko przedstawiciela organu lub podmiotu, o których mowa w ust. 1. Organ lub podmiot, o których mowa w ust. 1, może odmówić wyznaczenia osoby, której dotyczy wniosek, jeżeli jest to uzasadnione potrzebami tego organu lub podmiotu. Organ lub podmiot, o których mowa w ust. 1, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wniosku, o którym mowa w ust. 3, zawiadamia Komendanta Głównego Straży Granicznej o wyznaczonych przedstawicielach. Porozumienie, o którym mowa w ust. 1, określa w szczególności: datę zawarcia porozumienia; miejsce wykonywania zadań określonych w art. 25a ust. 4 przez przedstawicieli organu lub podmiotu, o których mowa w ust. 1; imiona i nazwiska przedstawicieli organu lub podmiotu, o których mowa w ust. 1; stopnie przedstawicieli organu lub podmiotu, o których mowa w ust. 1, w przypadku gdy są oni funkcjonariuszami albo żołnierzami; numery poświadczeń bezpieczeństwa wydanych przedstawicielom organu lub podmiotu, o których mowa w ust. 1, daty ich wydania i wystawcę takich poświadczeń oraz okres ważności i oznaczenie klauzul upoważniających do przetwarzania informacji niejawnych; zakres zadań i obowiązków przedstawicieli organu lub podmiotu, o których mowa w ust. 1, oraz sposób organizacji wykonywania tych zadań i obowiązków; ustalony czas pracy albo służby przedstawicieli organu lub podmiotu, o których mowa w ust. 1; osobę odpowiedzialną za organizację i koordynację zadań realizowanych w CBM oraz za monitorowanie ich realizacji. W przypadku planowanej zmiany przedstawiciela organ lub podmiot, o których mowa w ust. 1, wskazuje kolejnego przedstawiciela w celu zapewnienia ciągłości działania CBM. W takim przypadku dokonuje się zmiany zawartego porozumienia. Organ lub podmiot, o których mowa w ust. 1, wypłaca swoim przedstawicielom uposażenie albo wynagrodzenie i inne świadczenia oraz należności pieniężne.

Art. 25c.

dodany

Artykuł dodany nowelizacją.

W szczególnie uzasadnionych przypadkach związanych z zagrożeniem wystąpieniem poważnego niebezpieczeństwa Szef CBM powołuje sztab koordynacyjny, w którego skład wchodzą przedstawiciele organu lub podmiotu, o których mowa w art. 25b ust. 1. Do zadań sztabu koordynacyjnego należy dokonywanie aktualnej oceny stopnia zagrożenia infrastruktury morskiej, statków lub granicy państwowej na morzu oraz wydawanie rekomendacji zmierzających do odpowiedniego zabezpieczenia tej infrastruktury, tych statków lub tej granicy.

Art. 1.

zmieniony
Ustawa określa zasady ochrony żeglugi morskiej i portów morskich, w tym ochrony życia i zdrowia osób znajdujących się na terenie portów morskich, obiektów portowych lub na statkach, zgodnie z wymaganiami określonymi w: Międzynarodowej konwencji o bezpieczeństwie życia na morzu, sporządzonej w Londynie dnia 1 listopada 1974 r. (Dz. U. z 1984 r. poz. 318 i 319, z 2005 r. poz. 1016, z 2016 r. poz. 869 i 2029 oraz z 2017 r. poz. 142), wraz z Protokołem dotyczącym Międzynarodowej konwencji o bezpieczeństwie życia na morzu, 1974, sporządzonym w Londynie dnia 17 lutego 1978 r. (Dz. U. z 1984 r. poz. 320 i 321 oraz z 1986 r. poz. 177), zwanej dalej „Konwencją SOLAS”; Międzynarodowym kodeksie dla ochrony statków i obiektów portowych, przyjętym w dniu 12 grudnia 2002 r. Rezolucją Nr 2 Konferencji Umawiających się Rządów-Stron Międzynarodowej konwencji o bezpieczeństwie życia na morzu, 1974 (Dz. U. z 2005 r. poz. 1016), zwanym dalej „Kodeksem ISPS”; rozporządzeniu (WE) nr 725/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie wzmocnienia ochrony statków i obiektów portowych (Dz. Urz. UE L 129 z 09.04.2004, str. 6; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 7, t. 8, str. 74), zwanym dalej „rozporządzeniem (WE) nr 725/2004”. Ustawa reguluje sprawy ochrony statków i obiektów portowych w zakresie nieobjętym przepisami rozporządzenia (WE) nr 725/2004. Ustawa określa również zasady ochrony: międzysystemowego Gazociągu Bałtyckiego (Baltic Pipe) stanowiącego połączenie systemów przesyłowych Rzeczypospolitej Polskiej i Królestwa Danii wraz z infrastrukturą niezbędną do jego obsługi na terenie obszarów morskich Rzeczypospolitej Polskiej; obiektów, urządzeń i instalacji wchodzących w skład infrastruktury zapewniającej dostęp do portów o podstawowym znaczeniu dla gospodarki narodowej; wykorzystywanych w wyłącznej strefie ekonomicznej sztucznych wysp, wszelkiego rodzaju konstrukcji i urządzeń przeznaczonych do rozpoznawania lub eksploatacji zasobów, jak również innych przedsięwzięć w zakresie gospodarczego badania i eksploatacji wyłącznej strefy ekonomicznej, w szczególności w celach energetycznych, w tym morskich farm wiatrowych w rozumieniu art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 17 grudnia 2020 r. o promowaniu wytwarzania energii elektrycznej w morskich farmach wiatrowych (Dz. U. z 2024 r. poz. 182), zwanej dalej „ustawą o promowaniu”, i zespołów urządzeń służących do wyprowadzenia mocy w rozumieniu art. 3 pkt 13 ustawy o promowaniu, oraz podmorskich sieci elektroenergetycznych i światłowodowych lub rurociągów, a także związanej z nimi infrastruktury; terminalu regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego w Świnoujściu.Świnoujściu; terminalu morskiego przeładunku ropy i paliw ciekłych w Gdańsku.

Art. 25a.

dodany

Artykuł dodany nowelizacją.

Centrum Bezpieczeństwa Morskiego, zwane dalej „CBM”, zapewnia wsparcie wymiany informacji pomiędzy organami lub podmiotami realizującymi zadania w zakresie zapobiegania, ograniczania lub usuwania poważnego niebezpieczeństwa grożącego: obiektom portowym i portom morskim oraz związanej z nimi infrastrukturze, obiektom, urządzeniom i instalacjom wchodzącym w skład infrastruktury zapewniającej dostęp do portów o podstawowym znaczeniu dla gospodarki narodowej, zlokalizowanym na polskich obszarach morskich obiektom, urządzeniom i instalacjom wchodzącym w skład infrastruktury służącej do: wytwarzania lub przesyłania źródeł energii lub surowców energetycznych, w tym morskim farmom wiatrowym w rozumieniu art. 3 pkt 3 ustawy o promowaniu i zespołom urządzeń służącym do wyprowadzenia mocy w rozumieniu art. 3 pkt 13 tej ustawy oraz podmorskim sieciom elektroenergetycznym i światłowodowym lub rurociągom, a także związanej z nimi infrastrukturze, telekomunikacji w rozumieniu art. 2 pkt 70 ustawy z dnia 12 lipca 2024 r. – Prawo komunikacji elektronicznej (Dz. U. poz. 1221, z 2025 r. poz. 637 i 820 oraz z 2026 r. poz. 252 i 815), wykorzystywanym w wyłącznej strefie ekonomicznej sztucznym wyspom, konstrukcjom i urządzeniom przeznaczonym do gospodarczego badania i eksploatacji zasobów wyłącznej strefy ekonomicznej – zwanym dalej „infrastrukturą morską”, oraz statkom, a także zadania w zakresie ochrony granicy państwowej na morzu oraz ochrony życia lub zdrowia ludzi, mienia w znacznych rozmiarach lub środowiska zlokalizowanych na polskich obszarach morskich w rozumieniu ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej (Dz. U. z 2024 r. poz. 1125, z 2025 r. poz. 409, 1535 i 1668 oraz z 2026 r. poz. 252). Siedziba CBM mieści się we wskazanym przez Komendanta Głównego Straży Granicznej oddziale Straży Granicznej. CBM kieruje wyznaczony przez Komendanta Głównego Straży Granicznej komendant oddziału Straży Granicznej lub jego zastępca, zwany dalej „Szefem CBM”. Do zadań CBM należy: bieżące monitorowanie zagrożeń, wspieranie wymiany informacji pomiędzy organami lub podmiotami, o których mowa w art. 25b ust. 1, wspieranie współpracy z właściwymi organami innych państw, wspieranie procesu decyzyjnego właściwych organów lub podmiotów oraz podejmowanych przez nie działań, opracowywanie raportów dotyczących zagrożeń – w odniesieniu do żeglugi, infrastruktury morskiej, statków, granicy państwowej na morzu, życia lub zdrowia ludzi, mienia w znacznych rozmiarach lub środowiska na polskich obszarach morskich. CBM realizuje zadania w systemie całodobowym przez 7 dni w tygodniu. Koordynację wspólnej realizacji zadań określonych w ust. 4 zapewnia Szef CBM.

Art. 25d.

dodany

Artykuł dodany nowelizacją.

Organy i podmioty, o których mowa w art. 25b ust. 1, przekazują do CBM informacje na temat zagrożeń, o których mowa w art. 25a ust. 4. Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, katalog i klasyfikację zagrożeń, o których mowa w art. 25a ust. 4, uwzględniając potrzebę zapewnienia skutecznego i kompleksowego przekazywania informacji do CBM.

Art. 25e.

dodany

Artykuł dodany nowelizacją.

Komendant Główny Straży Granicznej, w terminie do dnia 31 marca każdego roku kalendarzowego, przedstawia ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych sprawozdanie z działania CBM w poprzednim roku kalendarzowym.

Art. 27.

zmieniony
W celu zapobieżenia, ograniczenia lub usunięcia poważnego i bezpośredniego niebezpieczeństwa grożącego: statkom, obiektom portowym i portom oraz związanej z nimi infrastrukturze, międzysystemowemu Gazociągowi Bałtyckiemu (Baltic Pipe) stanowiącemu połączenie systemów przesyłowych Rzeczypospolitej Polskiej i Królestwa Danii wraz z infrastrukturą niezbędną do jego obsługi na terenie obszarów morskich Rzeczypospolitej Polskiej, obiektom, urządzeniom i instalacjom wchodzącym w skład infrastruktury zapewniającej dostęp do portów o podstawowym znaczeniu dla gospodarki narodowej, wykorzystywanym w wyłącznej strefie ekonomicznej sztucznym wyspom, wszelkiego rodzaju konstrukcjom i urządzeniom przeznaczonym do rozpoznawania lub eksploatacji zasobów, jak również innym przedsięwzięciom w zakresie gospodarczego badania i eksploatacji wyłącznej strefy ekonomicznej, w szczególności w celach energetycznych, w tym morskim farmom wiatrowym w rozumieniu art. 3 pkt 3 ustawy o promowaniu i zespołom urządzeń służącym do wyprowadzenia mocy w rozumieniu art. 3 pkt 13 ustawy o promowaniu, oraz podmorskim sieciom elektroenergetycznym i światłowodowym lub rurociągom, a także związanej z nimi infrastrukturze, terminalowi regazyfikacyjnemu skroplonego gazu ziemnego w Świnoujściu – powstałego na skutek użycia statku lub obiektu pływającego jako środka ataku o charakterze terrorystycznym, w przypadku gdy siły i środki Policji oraz Straży Granicznej są niewystarczające lub mogą okazać się niewystarczające, Minister Obrony Narodowej, na wniosek ministra właściwego do spraw wewnętrznych, może podjąć decyzję o zastosowaniu przez Siły Zbrojne Rzeczypospolitej Polskiej na polskich obszarach morskich niezbędnych środków, do zatopienia tego statku lub obiektu pływającego włącznie. Wniosek o podjęcie decyzji o zastosowaniu przez Siły Zbrojne Rzeczypospolitej Polskiej na polskich obszarach morskich niezbędnych środków w celu zapobieżenia, ograniczenia lub usunięcia poważnego i bezpośredniego niebezpieczeństwa grożącego obiektom, o których mowa w ust. 1, może być skutecznie przekazany także ustnie, telefonicznie, za pomocą środków komunikacji elektronicznej w rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną (Dz. U. z 2020 r. poz. 344) lub za pomocą innych środków łączności, a ich treść oraz istotne motywy takiego załatwienia sprawy utrwala się w formie pisemnej w postaci papierowej. O podjęciu decyzji o zastosowaniu przez Siły Zbrojne Rzeczypospolitej Polskiej na polskich obszarach morskich niezbędnych środków w celu zapobieżenia, ograniczenia lub usunięcia poważnego i bezpośredniego niebezpieczeństwa grożącego obiektom, o których mowa w ust. 1, Minister Obrony Narodowej powiadamia niezwłocznie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej oraz Prezesa Rady Ministrów. Decyzję o zastosowaniu przez Siły Zbrojne Rzeczypospolitej Polskiej na polskich obszarach morskich niezbędnych środków w celu zapobieżenia, ograniczenia lub usunięcia poważnego i bezpośredniego niebezpieczeństwa grożącego obiektom, o których mowa w ust. 1, Minister Obrony Narodowej przekazuje Dowódcy Operacyjnemu Rodzajów Sił Zbrojnych w formie pisemnej w postaci papierowej, ustnie, telefonicznie, za pomocą środków komunikacji elektronicznej w rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną lub za pomocą innych środków łączności, określając w szczególności: oddziały lub pododdziały Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej niezbędne do wykonania decyzji, zwane dalej „zgrupowaniem zadaniowym”, i ich zadania; środki będące na wyposażeniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej obejmujące środki przymusu bezpośredniego, broń i inne uzbrojenie, które mogą być użyte, oraz ewentualne ograniczenia dotyczące ich użycia. W przypadku gdy decyzja o zastosowaniu przez Siły Zbrojne Rzeczypospolitej Polskiej na polskich obszarach morskich niezbędnych środków w celu zapobieżenia, ograniczenia lub usunięcia poważnego i bezpośredniego niebezpieczeństwa grożącego obiektom, o których mowa w ust. 1, została przekazana ustnie, telefonicznie, za pomocą środków komunikacji elektronicznej w rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną lub za pomocą innych środków łączności, Minister Obrony Narodowej niezwłocznie potwierdza wydanie decyzji w formie pisemnej w postaci papierowej. Dowódca Operacyjny Rodzajów Sił Zbrojnych niezwłocznie powiadamia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, ministra właściwego do spraw gospodarki morskiej, ministra właściwego do spraw wewnętrznych, ministra właściwego do spraw zagranicznych, Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, dyrektorów właściwych urzędów morskich oraz właściwe terytorialnie organy administracji rządowej o planowanych działaniach, które mają być podjęte przez Siły Zbrojne Rzeczypospolitej Polskiej, w zakresie niezbędnym do zorganizowania współdziałania organów chroniących obszary morskie Rzeczypospolitej Polskiej. Rozkaz o użyciu środków przymusu bezpośredniego, broni i innego uzbrojenia w celu zapobieżenia, ograniczenia lub usunięcia poważnego i bezpośredniego niebezpieczeństwa grożącego obiektom, o których mowa w ust. 1, wydaje niezwłocznie Dowódca Operacyjny Rodzajów Sił Zbrojnych. Rozkaz wydaje się adekwatnie do zagrożenia, w granicach określonych w wiążących Rzeczpospolitą Polską ratyfikowanych umowach międzynarodowych, po rozpatrzeniu całokształtu okoliczności konkretnego zdarzenia i wynikającego z niego realnego i poważnego zagrożenia dla życia osób postronnych, w tym możliwych ofiar ataku o charakterze międzysystemowemu Gazociągowi Bałtyckiemu (Baltic Pipe) stanowiącemu połączenie systemów przesyłowych Rzeczypospolitej Polskiej i Królestwa Danii wraz z infrastrukturą niezbędną do jego obsługi na terenie obszarów morskich Rzeczypospolitej Polskiej, obiektom, urządzeniom i instalacjom wchodzącym w skład infrastruktury zapewniającej dostęp do portów o podstawowym znaczeniu dla gospodarki narodowej, wykorzystywanym w wyłącznej strefie ekonomicznej sztucznym wyspom, wszelkiego rodzaju konstrukcjom i urządzeniom przeznaczonym do rozpoznawania lub eksploatacji zasobów, jak również innym przedsięwzięciom w zakresie gospodarczego badania i eksploatacji wyłącznej strefy ekonomicznej, w szczególności w celach energetycznych, w tym morskim farmom wiatrowym w rozumieniu art. 3 pkt 3 ustawy o promowaniu i zespołom urządzeń służącym do wyprowadzenia mocy w rozumieniu art. 3 pkt 13 ustawy o promowaniu, oraz podmorskim sieciom elektroenergetycznym i światłowodowym lub rurociągom, a także związanej z nimi infrastrukturze, terminalowi regazyfikacyjnemu skroplonego gazu ziemnego w Świnoujściu, terminalowi morskiego przeładunku ropy i paliw ciekłych w Gdańsku – powstałego na skutek użycia statku lub obiektu pływającego jako środka ataku o charakterze terrorystycznym, w przypadku gdy siły i środki Policji oraz Straży Granicznej są niewystarczające lub mogą okazać się niewystarczające, Minister Obrony Narodowej, na wniosek ministra właściwego do spraw wewnętrznych, może podjąć decyzję o zastosowaniu przez Siły Zbrojne Rzeczypospolitej Polskiej na polskich obszarach morskich niezbędnych środków, do zatopienia tego statku lub obiektu pływającego włącznie. Wniosek o podjęcie decyzji o zastosowaniu przez Siły Zbrojne Rzeczypospolitej Polskiej na polskich obszarach morskich niezbędnych środków w celu zapobieżenia, ograniczenia lub usunięcia poważnego i bezpośredniego niebezpieczeństwa grożącego obiektom, o których mowa w ust. 1, może być skutecznie przekazany także ustnie, telefonicznie, za pomocą środków komunikacji elektronicznej w rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną (Dz. U. z 2020 r. poz. 344) lub za pomocą innych środków łączności, a ich treść oraz istotne motywy takiego załatwienia sprawy utrwala się w formie pisemnej w postaci papierowej. O podjęciu decyzji o zastosowaniu przez Siły Zbrojne Rzeczypospolitej Polskiej na polskich obszarach morskich niezbędnych środków w celu zapobieżenia, ograniczenia lub usunięcia poważnego i bezpośredniego niebezpieczeństwa grożącego obiektom, o których mowa w ust. 1, Minister Obrony Narodowej powiadamia niezwłocznie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej oraz Prezesa Rady Ministrów. Decyzję o zastosowaniu przez Siły Zbrojne Rzeczypospolitej Polskiej na polskich obszarach morskich niezbędnych środków w celu zapobieżenia, ograniczenia lub usunięcia poważnego i bezpośredniego niebezpieczeństwa grożącego obiektom, o których mowa w ust. 1, Minister Obrony Narodowej przekazuje Dowódcy Operacyjnemu Rodzajów Sił Zbrojnych w formie pisemnej w postaci papierowej, ustnie, telefonicznie, za pomocą środków komunikacji elektronicznej w rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną lub za pomocą innych środków łączności, określając w szczególności: oddziały lub pododdziały Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej niezbędne do wykonania decyzji, zwane dalej „zgrupowaniem zadaniowym”, i ich zadania; środki będące na wyposażeniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej obejmujące środki przymusu bezpośredniego, broń i inne uzbrojenie, które mogą być użyte, oraz ewentualne ograniczenia dotyczące ich użycia. W przypadku gdy decyzja o zastosowaniu przez Siły Zbrojne Rzeczypospolitej Polskiej na polskich obszarach morskich niezbędnych środków w celu zapobieżenia, ograniczenia lub usunięcia poważnego i bezpośredniego niebezpieczeństwa grożącego obiektom, o których mowa w ust. 1, została przekazana ustnie, telefonicznie, za pomocą środków komunikacji elektronicznej w rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną lub za pomocą innych środków łączności, Minister Obrony Narodowej niezwłocznie potwierdza wydanie decyzji w formie pisemnej w postaci papierowej. Dowódca Operacyjny Rodzajów Sił Zbrojnych niezwłocznie powiadamia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, ministra właściwego do spraw gospodarki morskiej, ministra właściwego do spraw wewnętrznych, ministra właściwego do spraw zagranicznych, Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, dyrektorów właściwych urzędów morskich oraz właściwe terytorialnie organy administracji rządowej o planowanych działaniach, które mają być podjęte przez Siły Zbrojne Rzeczypospolitej Polskiej, w zakresie niezbędnym do zorganizowania współdziałania organów chroniących obszary morskie Rzeczypospolitej Polskiej. Rozkaz o użyciu środków przymusu bezpośredniego, broni i innego uzbrojenia w celu zapobieżenia, ograniczenia lub usunięcia poważnego i bezpośredniego niebezpieczeństwa grożącego obiektom, o których mowa w ust. 1, wydaje niezwłocznie Dowódca Operacyjny Rodzajów Sił Zbrojnych. Rozkaz wydaje się adekwatnie do zagrożenia, w granicach określonych w wiążących Rzeczpospolitą Polską ratyfikowanych umowach międzynarodowych, po rozpatrzeniu całokształtu okoliczności konkretnego zdarzenia i wynikającego z niego realnego i poważnego zagrożenia dla życia osób postronnych, w tym możliwych ofiar ataku o charakterze terrorystycznym, z uwzględnieniem nadrzędności ochrony życia osób postronnych, traktując możliwość zatopienia statku lub obiektu pływającego jako środek ostateczny. Rozkaz o użyciu środków przymusu bezpośredniego, broni i innego uzbrojenia w celu zapobieżenia, ograniczenia lub usunięcia poważnego i bezpośredniego niebezpieczeństwa grożącego obiektom, o których mowa w ust. 1, może być przekazany ze skutkiem wiążącym także ustnie, telefonicznie, za pomocą środków komunikacji elektronicznej w rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną lub za pomocą innych środków łączności, a jego treść oraz istotne motywy takiego załatwienia sprawy utrwala się w formie pisemnej w postaci papierowej. Atakiem o charakterze terrorystycznym jest czyn zabroniony, o którym mowa w art. 115 § 20 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. z 2024 r. poz. 17).

Art. 28a.

dodany

Artykuł dodany nowelizacją.

Bezzałogowy obiekt pływający może zostać zniszczony, unieruchomiony albo może nad nim zostać przejęta kontrola, w przypadku gdy: przebieg operacji lub działanie bezzałogowego obiektu pływającego: zagraża lub może zagrozić życiu lub zdrowiu ludzi lub zwierząt, stwarza lub może stworzyć zagrożenie dla chronionych obiektów, urządzeń lub obszarów, stwarza lub może stworzyć uzasadnione podejrzenie, że może zostać użyty jako środek ataku terrorystycznego, stwarza lub może stworzyć zagrożenie bezpieczeństwa jednostki pływającej lub życia lub zdrowia załogi lub pasażerów znajdujących się na jej pokładzie, utrudnia lub może utrudnić ruch w portach morskich lub powoduje lub może spowodować jego wstrzymanie lub ograniczenie; bezzałogowy obiekt pływający wbrew zakazowi wykonuje operację na polskich obszarach morskich. Do zniszczenia, unieruchomienia bezzałogowego obiektu pływającego albo przejęcia nad nim kontroli, w związku z realizacją zadań ustawowych, są uprawnieni na zasadach określonych w ustawie z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej (Dz. U. z 2026 r. poz. 244, 737 i 815) funkcjonariusze Policji, Straży Granicznej, Służby Ochrony Państwa oraz, zgodnie z zakresem właściwości miejscowej, pracownicy ochrony specjalistycznych uzbrojonych formacji ochronnych, o których mowa w art. 2 pkt 7 ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia. Do zniszczenia, unieruchomienia bezzałogowego obiektu pływającego albo przejęcia nad nim kontroli, w związku z realizacją zadań ustawowych, na terenie chronionych obiektów Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej oraz jednostek organizacyjnych podległych, podporządkowanych lub nadzorowanych przez Ministra Obrony Narodowej są uprawnieni na zasadach określonych w ustawie z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej żołnierze Żandarmerii Wojskowej oraz Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej. Za szkody powstałe w wyniku zniszczenia, unieruchomienia albo przejęcia kontroli nad bezzałogowym obiektem pływającym w przypadkach, o których mowa w ust. 1, odpowiada właściciel lub operator lub armator bezzałogowego obiektu pływającego zniszczonego, unieruchomionego albo nad którym przejęto kontrolę.
← Wróć do historii zmian