Historia zmian - 12 września 2026

o Państwowej Komisji Badania Wypadków Morskich

Data oznacza dzień, w którym PrawMi wykryło zmianę w tekście jednolitym ISAP - może różnić się od daty wejścia w życie nowelizacji.

PoPrzed

Art. 17.

zmieniony
Celem badania wypadku lub incydentu morskiego jest ustalenie okoliczności i przyczyn jego wystąpienia dla zapobiegania wypadkom i incydentom morskim w przyszłości oraz poprawy stanu bezpieczeństwa morskiego. Badanie obejmuje zbieranie i analizowanie dowodów oraz określenie czynników, które miały wpływ na zaistnienie wypadku lub incydentu morskiego, a także gdy jest to wskazane, przygotowanie zaleceń dotyczących bezpieczeństwa, o których mowa w art. 43 ust. 1. W ramach wykonywania zadań, o których mowa w ust. 2, Komisja bada przyczyny i rejestruje informacje o zgonach marynarzy, którzy ponieśli śmierć na statkach, o których mowa w art. 15 ust. 1 pkt 1 lit. a. Czynności badawcze, w ramach badania, prowadzi zespół wyznaczony przez przewodniczącego Komisji, składający się z członków Komisji oraz, w razie potrzeby, z ekspertów biorących udział w pracach Komisji. Zespół prowadzący czynności badawcze składa się co najmniej z dwóch osób, w tym co najmniej jednego członka Komisji.

Art. 18.

zmieniony
W pracach Komisji, w tym w pracach zespołu prowadzącego czynności badawcze, nie może brać udziału członek Komisji lub ekspert, który podlega wyłączeniu. Do wyłączenia stosuje się odpowiednio przepis art. 24 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730 i 1133). Członka Komisji lub eksperta, który podlega wyłączeniu z prac Komisji, w tym z prac zespołu prowadzącego czynności badawcze, wyłącza przewodniczący Komisji. Przewodniczącego Komisji wyłącza Komisja. Przepisy ust. 4–7 stosuje się odpowiednio. W przypadku gdy przewodniczący Komisji, w trakcie badania, powziął wiadomość, że w pracach Komisji, w tym w pracach zespołu prowadzącego czynności badawcze, bierze lub brał udział członek Komisji lub ekspert podlegający wyłączeniu, przewodniczący Komisji: zarządza weryfikację czynności przeprowadzonych przy udziale tego członka Komisji lub eksperta; wyznacza do prac zespołu innego członka Komisji lub eksperta. Jeżeli w wyniku weryfikacji, o której mowa w ust. 4 pkt 1, przewodniczący Komisji powziął wątpliwości co do bezstronności członka Komisji lub eksperta, który brał udział w pracach Komisji, w tym w pracach zespołu prowadzącego czynności badawcze: składa do ministra właściwego do spraw gospodarki morskiej wniosek o cofnięcie wyznaczenia członkowi Komisji; cofa wyznaczenie ekspertowi. W przypadku gdy przewodniczący Komisji, po zakończeniu badania lub po ogłoszeniu raportu, powziął wiadomość, że w pracach Komisji, w tym w pracach zespołu prowadzącego czynności badawcze, brał udział członek Komisji lub ekspert podlegający wyłączeniu, przewodniczący Komisji zarządza weryfikację czynności przeprowadzonych przy udziale tego członka Komisji lub eksperta. Jeżeli w wyniku weryfikacji, o której mowa w ust. 6, przewodniczący Komisji powziął wątpliwości co do bezstronności członka Komisji lub eksperta, który brał udział w pracach Komisji, w tym w pracach zespołu prowadzącego czyn- nościczynności badawcze, zarządza przeprowadzenie ponownego badania oraz: składa do ministra właściwego do spraw gospodarki morskiej wniosek o cofnięcie wyznaczenia członkowi Komisji; cofa wyznaczenie ekspertowi.

Art. 35.

zmieniony
Komisja sporządza i ogłasza raporty: końcowy lub tymczasowy, albo uproszczony. Komisja sporządza i przekazuje do dnia 31 marca raport na temat liczby i przyczyn zgonów marynarzy na statkach o polskiej przynależności w poprzednim roku kalendarzowym i przekazuje go Dyrektorowi Generalnemu Międzynarodowego Biura Pracy.

Art. 4.

zmieniony
Członkiem Komisji może być osoba, która: jest obywatelem polskim i korzysta z pełni praw publicznych; posiada pełną zdolność do czynności prawnych; nie była skazana prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwa popełnione umyślnie; posiada wykształcenie wyższe, o którym mowa w art. 77 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. poz. 1668, z późn. zm.3)), w zakresie nauk technicznych, matematycznych, fizycznych, chemicznych, ekonomicznych, humanistycznych lub prawnych; posiada wiedzę z zakresu bezpieczeństwa żeglugi i ochrony środowiska morskiego; posiada co najmniej pięcioletnią praktykę zawodową w zakresie: nawigacji morskiej lub eksploatacji handlowej statku, lub eksploatacji siłowni okrętowych, lub eksploatacji statków rybackich, lub budowy i konstrukcji statków morskich, lub statkowych instalacji elektrycznych i automatyki, lub ratownictwa chemicznego i walki z pożarami, lub prawa morskiego. Przewodniczącym Komisji może być osoba spełniająca warunki, o których mowa w ust. 1, oraz posiadająca co najmniej piętnastoletnie doświadczenie w pracy w gospodarce morskiej, w tym co najmniej 10 lat pracy na statkach hand- lowych,handlowych, w tym co najmniej 5 lat pracy na stanowiskach na poziomie zarządzania, o którym mowa w Międzynarodowej konwencji o wymaganiach w zakresie wyszkolenia marynarzy, wydawania im świadectw oraz pełnienia wacht, 1978, sporządzonej w Londynie dnia 7 lipca 1978 r. (Dz. U. z 1984 r. poz. 201 i 202, z 1999 r. poz. 286, z 2013 r. poz. 1092 i 1093, z 2018 r. poz. 1866 i 2088 oraz z 2019 r. poz. 103).

Art. 41a.

dodany

Artykuł dodany nowelizacją.

Informacje w raporcie, o którym mowa w art. 35 ust. 2: są przedstawione w formacie określonym przez Międzynarodowe Biuro Pracy i z wykorzystaniem klasyfikacji przez nie określonych; zawierają: informację o rodzaju (klasyfikacji) zgonu, typie statku i tonażu brutto, miejscu zgonu (na morzu, w porcie, na kotwicowisku), płci marynarza, wieku marynarza, stanowisku, na którym był zatrudniony marynarz, dziale, w którym był zatrudniony marynarz.
← Wróć do historii zmian