Historia zmian - 22 lipca 2026

o Policji.

PoPrzed

Art. 16.

dodany

Artykuł dodany nowelizacją.

W przypadkach, o których mowa w art. 11 ustawy z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej (Dz. U. z 2026 r. poz. 244, 737 i 815), policjanci mogą użyć środków przymusu bezpośredniego, o których mowa w art. 12 ust. 1 pkt 1–13 i 17–23 tej ustawy, lub wykorzystać te środki. W przypadkach, o których mowa w art. 45 pkt 1–3 i pkt 4 lit. a i b oraz w art. 47 ustawy z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej, policjanci mogą użyć broni palnej lub ją wykorzystać. Użycie i wykorzystanie środków przymusu bezpośredniego i broni palnej oraz dokumentowanie tego użycia i wykorzystania odbywa się na zasadach określonych w ustawie z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej.

Art. 20.

zmieniony

W celu realizacji zadań ustawowych Policja jest uprawniona do przetwarzania informacji, w tym danych osobowych, z zachowaniem ograniczeń wynikających z art. 19. W terminie do 90 dni od dnia przekazania informacji i danych, o których mowa w ust. 3, Policja, z zastrzeżeniem ust. 11 i 12, informuje podmiot, o którym mowa w ust. 6 pkt 4, o postanowieniu sądu wyrażającym zgodę na udostępnienie informacji i danych. Sąd, który wydał postanowienie o udostępnieniu informacji i danych, na wniosek Komendanta Głównego Policji, Komendanta CBŚP, Komendanta BSWP albo Komendanta CBZC, złożony po uzyskaniu pisemnej zgody Pierwszego Zastępcy Prokuratora Generalnego Prokuratora Krajowego, może zawiesić, w drodze postanowienia, na czas oznaczony, z możliwością dalszego przedłużania, obowiązek, o którym mowa w ust. 10, jeżeli zostanie uprawdopodobnione, że poinformowanie podmiotu, o którym mowa w ust. 6 pkt 4, może zaszkodzić wynikom podjętych czynności operacyjno-rozpoznawczych. Przepis art. 19 ust. 11 stosuje się odpowiednio. Jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 10 lub 11, zostało wszczęte postępowanie przygotowawcze, podmiot wskazany w ust. 6 pkt 4 jest powiadamiany o postanowieniu sądu o udostępnieniu informacji i danych przez prokuratora lub, na jego polecenie, przez Policję przed zamknięciem postępowania przygotowawczego albo niezwłocznie po jego umorzeniu. Jeżeli informacje i dane, o których mowa w ust. 3, nie dostarczyły podstaw do wszczęcia postępowania przygotowawczego, organ wnioskujący o wydanie postanowienia pisemnie zawiadamia o tym podmiot, który informacje i dane przekazał. Skarb Państwa ponosi odpowiedzialność za szkody wyrządzone naruszeniem przepisów ust. 4 na zasadach określonych w Kodeksie cywilnym. (uchylony) (uchylony) (uchylony) (uchylony) (uchylony) (uchylony) (uchylony) (uchylony) (uchylony) (uchylony) Przetwarzanie oraz wymiana informacji, w tym danych osobowych, może dotyczyć danych osobowych, o których mowa w art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2018 r. o ochronie danych osobowych przetwarzanych w związku z zapobieganiem i zwalczaniem przestępczości, przy czym dane dotyczące wyników analizy kwasu deoksyrybonukleinowego (DNA) obejmują informacje wyłącznie o niekodującej części DNA. 3) W celu realizacji zadań, o których mowa w art. 1 ust. 2, oraz w celu realizacji zadań wynikających z innych ustaw, jeżeli jest to niezbędne do jednoznacznej identyfikacji lub ustalenia tożsamości osoby, Policja jest uprawniona do korzystania z danych biometrycznych w postaci wizerunków twarzy lub danych daktyloskopijnych, do ich uzyskiwania oraz przetwarzania w zakresie identyfikacji lub weryfikacji tożsamości osoby, której dotyczą te zadania lub wykonywane czynności, o których mowa w art. 14 ust. 1 i 2, a także w zakresie niezbędnym do realizacji celów wykrywczych lub dowodowych, jeżeli zadania Policji dotyczą celów określonych w art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2018 r. o ochronie danych osobowych przetwarzanych w związku z zapobieganiem i zwalczaniem przestępczości. 4) W celu oraz w zakresie niezbędnym do realizacji ustawowych zadań Policja może korzystać z informacji oraz przetwarzać informacje, w tym dane osobowe, przetwarzane w systemach informacyjnych Unii Europejskiej, w szczególności w Systemie Wjazdu/Wyjazdu (EES), Wizowym Systemie Informacyjnym (VIS), Europejskim Systemie Informacji o Podróży oraz Zezwoleń na Podróż (ETIAS), Systemie Eurodac, Systemie Informacyjnym Schengen (SIS) oraz Europejskim systemie przekazywania informacji z rejestrów karnych o obywatelach państw trzecich (ECRIS-TCN), w tym za pomocą ustanowionych przepisami prawa Unii Europejskiej narzędzi interoperacyjności, takich jak europejski portal wyszukiwania, wspólny system porównywania danych biometrycznych, wspólne repozytorium danych umożliwiających identyfikację i detektor wielokrotnych tożsamości – w przypadkach określonych w przepisach prawa Unii Europejskiej i zgodnie z tymi przepisami. Uzyskiwanie informacji, w tym danych osobowych, może odbywać się z wykorzystaniem środków technicznych. Policja jest uprawniona do przetwarzania informacji, w tym danych osobowych, w zakresie niezbędnym do realizacji zadań ustawowych lub wykonywania uprawnień związanych z prowadzeniem postępowań administracyjnych, realizacją czynności administracyjno-porządkowych oraz innych czynności, do przeprowadzania których funkcjonariusze Policji są uprawnieni na podstawie ustaw, w celach innych niż określone w art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2018 r. o ochronie danych osobowych przetwarzanych w związku z zapobieganiem i zwalczaniem przestępczości, w tym ma prawo przetwarzać dane osobowe, o których mowa w art. 9 i art. 10 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych osobowych) (Dz. Urz. UE L 119 z 04.05.2016, str. 1, z późn. zm.5)), zwanego dalej „rozporządzeniem (UE) 2016/679”, z wyłączeniem danych dotyczących kodu genetycznego. Policja w zakresie swojej właściwości przetwarza informacje, w tym dane osobowe, uzyskane ze zbiorów danych prowadzonych przez inne służby, instytucje państwowe oraz organy władzy publicznej. Przetwarzanie informacji, w tym danych osobowych, przez Policję może mieć charakter niejawny, odbywać się bez zgody i wiedzy, osoby której dane dotyczą, oraz z wykorzystaniem środków technicznych. Służby, instytucje państwowe oraz organy władzy publicznej są obowiązane do nieodpłatnego udostępnienia Policji informacji, w tym danych osobowych. W szczególności Policja jest uprawniona do uzyskiwania informacji, w tym danych osobowych: gromadzonych w administrowanych przez nich zbiorach danych lub rejestrach; uzyskanych przez te służby lub organy w wyniku wykonywania czynności operacyjno-rozpoznawczych, w tym prowadzonej kontroli operacyjnej. Podmioty, o których mowa w ust. 1d, mogą wyrazić pisemną zgodę na udostępnianie danych zgromadzonych w zbiorach danych jednostkom organizacyjnym Policji w drodze teletransmisji, bez konieczności składania wniosku pisemnie w postaci papierowej lub elektronicznej, jeżeli jednostki te spełniają łącznie następujące warunki: posiadają urządzenia umożliwiające odnotowanie w systemie, kto, kiedy, w jakim celu oraz jakie dane uzyskał; posiadają zabezpieczenia techniczne i organizacyjne uniemożliwiające wykorzystanie danych niezgodnie z celem ich uzyskania; jest to uzasadnione specyfiką lub zakresem wykonywanych zadań albo prowadzonej działalności. Komendant Główny Policji, Komendant CBŚP, Komendant BSWP, Komendant CBZC, Dyrektor CLKP, komendanci wojewódzcy Policji, Komendant Stołeczny Policji, komendanci powiatowi (miejscy i rejonowi) Policji, Komendant-Rektor Akademii Policji w Szczytnie oraz komendanci szkół policyjnych są administratorami danych osobowych w stosunku do zbiorów danych osobowych utworzonych przez nich w celu realizacji zadań ustawowych. Kierownicy jednostek organizacyjnych Policji, o których mowa w ust. 1f, mogą tworzyć lub likwidować w drodze decyzji systemy, zbiory danych lub zestawy zbiorów danych, inne niż określone w niniejszej ustawie, w których przetwarza się informacje, w tym dane osobowe, w celu realizacji przez Policję zadań ustawowych. W przypadku likwidowania systemów, zbiorów danych lub zestawów zbiorów informacji, w tym danych osobowych, dokonuje tego komisja wyznaczana przez kierowników jednostek organizacyjnych Policji, o których mowa w ust. 1f, z czego sporządza się protokół. Kierownicy jednostek organizacyjnych Policji, o których mowa w ust. 1f, prowadzą rejestr systemów, zbiorów danych lub zestawów zbiorów danych, w których przetwarza się informacje, w tym dane osobowe. Przetwarzanie danych osobowych przez Policję w celach, o których mowa w art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2018 r. o ochronie danych osobowych przetwarzanych w związku z zapobieganiem i zwalczaniem przestępczości, odbywa się na podstawie ustawy, prawa Unii Europejskiej oraz postanowień umów międzynarodowych. W przypadku podejrzanych Policja pobiera wymazy ze śluzówki policzków oraz dane osobowe, o których mowa w art. 21a ust. 2 pkt 2 lit. b–h i art. 21h ust. 2 pkt 2 i 3, w celach, o których mowa w art. 15 ust. 1 pkt 3a lit. d. Policja pobiera odciski linii papilarnych lub wymazy ze śluzówki policzków od funkcjonariuszy i pracowników Policji wykonujących służbowe czynności związane z ujawnianiem, zabezpieczaniem lub badaniem śladów związanych z podejrzeniem popełnienia czynu zabronionego w celach wyeliminowania pozostawionych przez nich śladów. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, tryb pobierania odcisków linii papilarnych lub wymazów ze śluzówki policzków od funkcjonariuszy i pracowników Policji oraz sposób przeprowadzania i dokumentowania czynności związanych z ich pobieraniem, a także rodzaje służb policyjnych uprawnionych do korzystania ze zbiorów danych zawierających odciski linii papilarnych lub wymazy ze śluzówki policzków od funkcjonariuszy i pracowników Policji oraz sposób zabezpieczenia tych zbiorów uniemożliwiający identyfikację funkcjonariusza lub pracownika Policji, których dane dotyczą, przez osobę nieupoważnioną, uwzględniając konieczność wyeliminowania pozostawionych przez nich śladów. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, wzory dokumentów obowiązujących przy przetwarzaniu danych, uwzględniając potrzebę ochrony danych przed nieuprawnionym dostępem i przesłanki zaniechania zbierania określonych rodzajów informacji, a w przypadku wymiany informacji – uwzględniając konieczność dostosowania się do wymogów określonych przez organy innych państw, zobowiązania międzynarodowe Rzeczypospolitej Polskiej lub przez Międzynarodową Organizację Policji Kryminalnej – Interpol. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, wzory kart daktyloskopijnych, na których dane daktyloskopijne są pobierane przez upoważnione podmioty i przekazywane Komendantowi Głównemu Policji w celu przetwarzania w zbiorach danych daktyloskopijnych, oraz tryb i sposób ich przekazywania Komendantowi Głównemu Policji przez obowiązane do tego służby, instytucje państwowe oraz organy władzy publicznej – uwzględniając charakter realizowanych zadań i celów przeznaczenia danej karty daktyloskopijnej. (uchylony) (uchylony) W celu realizacji zadań ustawowych Policja jest uprawniona do wymiany informacji, w tym danych osobowych, z organami ścigania państw członkowskich Unii Europejskiej i innych państw, agencjami Unii Europejskiej zajmującymi się zapobieganiem i zwalczaniem przestępczości, Międzynarodową Organizacją Policji Kryminalnej – Interpol oraz innymi organizacjami międzynarodowymi na zasadach i warunkach określonych w przepisach odrębnych, prawie Unii Europejskiej oraz umowach międzynarodowych. Policja jest uprawniona do przetwarzania i wymiany informacji, w tym danych osobowych osób ubiegających się o przyjęcie do pracy w agencjach Unii Europejskiej zajmujących się zapobieganiem lub zwalczaniem czynów zabronionych, międzynarodowych organach sądowniczych, międzynarodowych organach ścigania oraz w Międzynarodowej Organizacji Policji Kryminalnej – Interpol, za zgodą tych osób. Policja, przekazując wyniki przetwarzania, zastrzega, że nie udostępnia się ich osobie, której dane osobowe dotyczą. (uchylony) Policja może pobierać, uzyskiwać, gromadzić, przetwarzać i wykorzystywać informacje w celu realizacji zadań ustawowych, w tym dane osobowe, o następujących osobach, także bez ich wiedzy i zgody: wskazanych we wniosku złożonym na podstawie Konwencji dotyczącej cywilnych aspektów uprowadzenia dziecka za granicę, sporządzonej w Hadze dnia 25 października 1980 r. (Dz. U. z 1995 r. poz. 528 oraz z 1999 r. poz. 1085), zwanej dalej „konwencją haską z 1980 r.”, które uprowadziły osobę podlegającą władzy rodzicielskiej lub pozostającą pod opieką lub które osobę tę zatrzymały lub ją ukrywają; zobowiązanych postanowieniem sądu o odebraniu osoby podlegającej władzy rodzicielskiej lub pozostającej pod opieką do jego wykonania, w przypadkach gdy sąd lub inny uprawniony organ zwrócił się do Policji o ustalenie miejsca pobytu osoby podlegającej odebraniu na podstawie tego postanowienia; uprowadzonych lub zatrzymanych w rozumieniu konwencji haskiej z 1980 r. lub podlegających odebraniu na podstawie postanowienia, o którym mowa w pkt 2. Informacje, o których mowa w ust. 1 i 2aa, mogą obejmować: dane osobowe, o których mowa w art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2018 r. o ochronie danych osobowych przetwarzanych w związku z zapobieganiem i zwalczaniem przestępczości, z tym że dane dotyczące kodu genetycznego obejmują informacje wyłącznie o niekodującej części DNA; odciski linii papilarnych; zdjęcia, szkice i opisy wizerunku; cechy i znaki szczególne, pseudonimy; informacje o: miejscu zamieszkania lub pobytu, wykształceniu, zawodzie, miejscu i stanowisku pracy oraz sytuacji materialnej i stanie majątku, dokumentach i przedmiotach, którymi sprawca się posługuje, sposobie działania sprawcy, jego środowisku i kontaktach, sposobie zachowania się sprawcy wobec osób pokrzywdzonych. Zakres informacji o osobach, o których mowa w: ust. 2ad pkt 1 i 2 – obejmuje informacje, o których mowa w art. 20 ust. 2b, informacje o wniosku złożonym na podstawie konwencji haskiej z 1980 r. lub postanowieniu, o którym mowa w ust. 2ad pkt 2, lub o innych orzeczeniach dotyczących uprowadzenia, zatrzymania lub ukrywania osoby podlegającej władzy rodzicielskiej lub pozostającej pod opieką, a także dane osób, o których mowa w ust. 2ad pkt 3, i informacje o stopniu ich pokrewieństwa z tymi osobami; ust. 2ad pkt 3 – obejmuje informacje, o których mowa w art. 20 ust. 2b pkt 1–3 i pkt 5 lit. a, oraz informacje o numerach PESEL lub numerach dokumentów pozwalających na ustalenie tożsamości, dokumentach i przedmiotach dotyczących tych osób, stopniu ich pokrewieństwa z osobami, o których mowa w ust. 2ad pkt 1 i 2, dane osób, o których mowa w ust. 2ad pkt 1 i 2, a także informacje o wniosku złożonym na podstawie konwencji haskiej z 1980 r. lub postanowieniu, o którym mowa w ust. 2ad pkt 2, lub o innych orzeczeniach dotyczących uprowadzenia, zatrzymania lub ukrywania osoby podlegającej władzy rodzicielskiej lub pozostającej pod opieką oraz informacje o dyspozycjach dotyczących tych osób. Danych osobowych, o których mowa w art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2018 r. o ochronie danych osobowych przetwarzanych w związku z zapobieganiem i zwalczaniem przestępczości, nie pobiera się, w przypadku gdy nie mają one przydatności wykrywczej, dowodowej lub identyfikacyjnej. Jeżeli jest to konieczne do skutecznego zapobieżenia przestępstwom, o których mowa w art. 19 ust. 1, lub ich wykrycia, ustalenia ich sprawców, uzyskania i utrwalenia dowodów, a także wykrycia i identyfikacji przedmiotów i innych korzyści majątkowych pochodzących z tych przestępstw albo ich równowartości, Policja może korzystać z informacji: stanowiących tajemnicę skarbową, przetwarzanych przez organy administracji rządowej i samorządu terytorialnego; stanowiących tajemnicę zawodową w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o nadzorze nad rynkiem kapitałowym (Dz. U. z 2024 r. poz. 1161 i 1222 oraz z 2025 r. poz. 146); stanowiących tajemnicę zawodową w rozumieniu ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych (Dz. U. z 2024 r. poz. 30, 731 i 1222 oraz z 2025 r. poz. 146); stanowiących tajemnicę zawodową w rozumieniu ustawy z dnia 7 lipca 2022 r. o finansowaniu społecznościowym dla przedsięwzięć gospodarczych i pomocy kredytobiorcom (Dz. U. z 2024 r. poz. 984 i 1863). stanowiących tajemnicę zawodową, o której mowa w art. 9e ustawy z dnia 5 listopada 2009 r. o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych (Dz. U. z 2025 r. poz. 379); stanowiących tajemnicę bankową, o której mowa w ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe (Dz. U. z 2024 r. poz. 1646, 1685 i 1863 oraz z 2025 r. poz. 146 i 222); stanowiących dane indywidualne, o których mowa w art. 79 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 350); stanowiących tajemnicę zawodową w rozumieniu ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych (Dz. U. z 2024 r. poz. 910 i 1881); stanowiących tajemnicę zawodową w rozumieniu ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 1034 i 1863 oraz z 2025 r. poz. 146); stanowiących tajemnicę zawodową w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi; stanowiących tajemnicę w rozumieniu ustawy z dnia 11 września 2015 r. o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (Dz. U. z 2024 r. poz. 838, 1565 i 1863 oraz z 2025 r. poz. 146); stanowiących tajemnicę w rozumieniu ustawy z dnia 28 sierpnia 1997 r. o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1113); Informacje i dane, o których mowa w ust. 3, oraz informacje związane z przekazywaniem tych informacji i danych podlegają ochronie przewidzianej w przepisach o ochronie informacji niejawnych i mogą być udostępniane jedynie policjantom prowadzącym czynności w danej sprawie i ich przełożonym, uprawnionym do sprawowania nadzoru nad prowadzonymi przez nich w tej sprawie czynnościami operacyjno-rozpoznawczymi. Akta zawierające te informacje i dane udostępnia się ponadto wyłącznie sądom i prokuratorom, jeżeli następuje to w celu ścigania karnego. Informacje i dane udostępnia się także organom ścigania państw członkowskich Unii Europejskiej, agencjom Unii Europejskiej zajmującym się zapobieganiem i zwalczaniem przestępczości oraz Międzynarodowej Organizacji Policji Kryminalnej – Interpol, jeżeli następuje to w celu ścigania karnego. Informacje i dane, o których mowa w ust. 3, udostępnia się nieodpłatnie na podstawie postanowienia wydanego na pisemny wniosek Komendanta Głównego Policji, Komendanta CBŚP, Komendanta BSWP, Komendanta CBZC albo komendanta wojewódzkiego Policji przez sąd okręgowy właściwy miejscowo ze względu na siedzibę wnioskującego organu. Informacje i dane, o których mowa w ust. 3: dotyczące dokumentacji związanej z nadaniem NIP oraz aktualizowaniem danych zawartych w zgłoszeniach identyfikacyjnych, określonej w art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników (Dz. U. z 2025 r. poz. 237), dotyczące ustalenia, czy osoba fizyczna lub prawna, a także podmiot nieposiadający osobowości prawnej jest klientem usługi finansowania społecznościowego, o której mowa w art. 2 ust. 1 lit. a rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/1503 z dnia 7 października 2020 r. w sprawie europejskich dostawców usług finansowania społecznościowego dla przedsięwzięć gospodarczych oraz zmieniającego rozporządzenie podmiotu, o którym mowa w ust. 6 pkt 4, może zaszkodzić wynikom podjętych czynności operacyjno-rozpoznawczych. Przepis art. 19 ust. 11 stosuje się odpowiednio. Jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 10 lub 11, zostało wszczęte postępowanie przygotowawcze, podmiot wskazany w ust. 6 pkt 4 jest powiadamiany o postanowieniu sądu o udostępnieniu informacji i danych przez prokuratora lub, na jego polecenie, przez Policję przed zamknięciem postępowania przygotowawczego albo niezwłocznie po jego umorzeniu. Jeżeli informacje i dane, o których mowa w ust. 3, nie dostarczyły podstaw do wszczęcia postępowania przygotowawczego, organ wnioskujący o wydanie postanowienia pisemnie zawiadamia o tym podmiot, który informacje i dane przekazał. Skarb Państwa ponosi odpowiedzialność za szkody wyrządzone naruszeniem przepisów ust. 4 na zasadach określonych w Kodeksie cywilnym. (uchylony) (uchylony) (uchylony) (uchylony) (uchylony) (uchylony) (uchylony) (uchylony) (uchylony) (uchylony) Przetwarzanie oraz wymiana informacji, w tym danych osobowych, może dotyczyć danych osobowych, o których mowa w art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2018 r. o ochronie danych osobowych przetwarzanych w związku z zapobieganiem i zwalczaniem przestępczości, przy czym dane dotyczące wyników analizy kwasu deoksyrybonukleinowego (DNA) obejmują informacje wyłącznie o niekodującej części DNA. 3) W celu realizacji zadań, o których mowa w art. 1 ust. 2, oraz w celu realizacji zadań wynikających z innych ustaw, jeżeli jest to niezbędne do jednoznacznej identyfikacji lub ustalenia tożsamości osoby, Policja jest uprawniona do korzystania z danych biometrycznych w postaci wizerunków twarzy lub danych daktyloskopijnych, do ich uzyskiwania oraz przetwarzania w zakresie identyfikacji lub weryfikacji tożsamości osoby, której dotyczą te zadania lub wykonywane czynności, o których mowa w art. 14 ust. 1 i 2, a także w zakresie niezbędnym do realizacji celów wykrywczych lub dowodowych, jeżeli zadania Policji dotyczą celów określonych w art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2018 r. o ochronie danych osobowych przetwarzanych w związku z zapobieganiem i zwalczaniem przestępczości. 4) W celu oraz w zakresie niezbędnym do realizacji ustawowych zadań Policja może korzystać z informacji oraz przetwarzać informacje, w tym dane osobowe, przetwarzane w systemach informacyjnych Unii Europejskiej, w szczególności w Systemie Wjazdu/Wyjazdu (EES), Wizowym Systemie Informacyjnym (VIS), Europejskim Systemie Informacji o Podróży oraz Zezwoleń na Podróż (ETIAS), Systemie Eurodac, Systemie Informacyjnym Schengen (SIS) oraz Europejskim systemie przekazywania informacji z rejestrów karnych o obywatelach państw trzecich (ECRIS-TCN), w tym za pomocą ustanowionych przepisami prawa Unii Europejskiej narzędzi interoperacyjności, takich jak europejski portal wyszukiwania, wspólny system porównywania danych biometrycznych, wspólne repozytorium danych umożliwiających identyfikację i detektor wielokrotnych tożsamości – w przypadkach określonych w przepisach prawa Unii Europejskiej i zgodnie z tymi przepisami. Uzyskiwanie informacji, w tym danych osobowych, może odbywać się z wykorzystaniem środków technicznych. Policja jest uprawniona do przetwarzania informacji, w tym danych osobowych, w zakresie niezbędnym do realizacji zadań ustawowych lub wykonywania uprawnień związanych z prowadzeniem postępowań administracyjnych, realizacją czynności administracyjno-porządkowych oraz innych czynności, do przeprowadzania których funkcjonariusze Policji są uprawnieni na podstawie ustaw, w celach innych niż określone w art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2018 r. o ochronie danych osobowych przetwarzanych w związku z zapobieganiem i zwalczaniem przestępczości, w tym ma prawo przetwarzać dane osobowe, o których mowa w art. 9 i art. 10 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych osobowych) (Dz. Urz. UE L 119 z 04.05.2016, str. 1, z późn. zm.5)), zwanego dalej „rozporządzeniem (UE) 2016/679”, z wyłączeniem danych dotyczących kodu genetycznego. Policja w zakresie swojej właściwości przetwarza informacje, w tym dane osobowe, uzyskane ze zbiorów danych prowadzonych przez inne służby, instytucje państwowe oraz organy władzy publicznej. Przetwarzanie informacji, w tym danych osobowych, przez Policję może mieć charakter niejawny, odbywać się bez zgody i wiedzy, osoby której dane dotyczą, oraz z wykorzystaniem środków technicznych. Służby, instytucje państwowe oraz organy władzy publicznej są obowiązane do nieodpłatnego udostępnienia Policji informacji, w tym danych osobowych. W szczególności Policja jest uprawniona do uzyskiwania informacji, w tym danych osobowych: gromadzonych w administrowanych przez nich zbiorach danych lub rejestrach; uzyskanych przez te służby lub organy w wyniku wykonywania czynności operacyjno-rozpoznawczych, w tym prowadzonej kontroli operacyjnej. Podmioty, o których mowa w ust. 1d, mogą wyrazić pisemną zgodę na udostępnianie danych zgromadzonych w zbiorach danych jednostkom organizacyjnym Policji w drodze teletransmisji, bez konieczności składania wniosku pisemnie w postaci papierowej lub elektronicznej, jeżeli jednostki te spełniają łącznie następujące warunki: posiadają urządzenia umożliwiające odnotowanie w systemie, kto, kiedy, w jakim celu oraz jakie dane uzyskał; posiadają zabezpieczenia techniczne i organizacyjne uniemożliwiające wykorzystanie danych niezgodnie z celem ich uzyskania; jest to uzasadnione specyfiką lub zakresem wykonywanych zadań albo prowadzonej działalności. Komendant Główny Policji, Komendant CBŚP, Komendant BSWP, Komendant CBZC, Dyrektor CLKP, komendanci wojewódzcy Policji, Komendant Stołeczny Policji, komendanci powiatowi (miejscy i rejonowi) Policji, Komendant-Rektor Akademii Policji w Szczytnie oraz komendanci szkół policyjnych są administratorami danych osobowych w stosunku do zbiorów danych osobowych utworzonych przez nich w celu realizacji zadań ustawowych. Kierownicy jednostek organizacyjnych Policji, o których mowa w ust. 1f, mogą tworzyć lub likwidować w drodze decyzji systemy, zbiory danych lub zestawy zbiorów danych, inne niż określone w niniejszej ustawie, w których przetwarza się informacje, w tym dane osobowe, w celu realizacji przez Policję zadań ustawowych. W przypadku likwidowania systemów, zbiorów danych lub zestawów zbiorów informacji, w tym danych osobowych, dokonuje tego komisja wyznaczana przez kierowników jednostek organizacyjnych Policji, o których mowa w ust. 1f, z czego sporządza się protokół. Kierownicy jednostek organizacyjnych Policji, o których mowa w ust. 1f, prowadzą rejestr systemów, zbiorów danych lub zestawów zbiorów danych, w których przetwarza się informacje, w tym dane osobowe. Przetwarzanie danych osobowych przez Policję w celach, o których mowa w art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2018 r. o ochronie danych osobowych przetwarzanych w związku z zapobieganiem i zwalczaniem przestępczości, odbywa się na podstawie ustawy, prawa Unii Europejskiej oraz postanowień umów międzynarodowych. W przypadku podejrzanych Policja pobiera wymazy ze śluzówki policzków oraz dane osobowe, o których mowa w art. 21a ust. 2 pkt 2 lit. b–h i art. 21h ust. 2 pkt 2 i 3, w celach, o których mowa w art. 15 ust. 1 pkt 3a lit. d. Policja pobiera odciski linii papilarnych lub wymazy ze śluzówki policzków od funkcjonariuszy i pracowników Policji wykonujących służbowe czynności związane z ujawnianiem, zabezpieczaniem lub badaniem śladów związanych z podejrzeniem popełnienia czynu zabronionego w celach wyeliminowania pozostawionych przez nich śladów. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, tryb pobierania odcisków linii papilarnych lub wymazów ze śluzówki policzków od funkcjonariuszy i pracowników Policji oraz sposób przeprowadzania i dokumentowania czynności związanych z ich pobieraniem, a także rodzaje służb policyjnych uprawnionych do korzystania ze zbiorów danych zawierających odciski linii papilarnych lub wymazy ze śluzówki policzków od funkcjonariuszy i pracowników Policji oraz sposób zabezpieczenia tych zbiorów uniemożliwiający identyfikację funkcjonariusza lub pracownika Policji, których dane dotyczą, przez osobę nieupoważnioną, uwzględniając konieczność wyeliminowania pozostawionych przez nich śladów. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, wzory dokumentów obowiązujących przy przetwarzaniu danych, uwzględniając potrzebę ochrony danych przed nieuprawnionym dostępem i przesłanki zaniechania zbierania określonych rodzajów informacji, a w przypadku wymiany informacji – uwzględniając konieczność dostosowania się do wymogów określonych przez organy innych państw, zobowiązania międzynarodowe Rzeczypospolitej Polskiej lub przez Międzynarodową Organizację Policji Kryminalnej – Interpol. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, wzory kart daktyloskopijnych, na których dane daktyloskopijne są pobierane przez upoważnione podmioty i przekazywane Komendantowi Głównemu Policji w celu przetwarzania w zbiorach danych biometrycznych, oraz tryb i sposób ich przekazywania Komendantowi Głównemu Policji przez obowiązane do tego służby, instytucje państwowe oraz organy władzy publicznej – uwzględniając charakter realizowanych zadań i celów przeznaczenia danej karty daktyloskopijnej. (uchylony) (uchylony) W celu realizacji zadań ustawowych Policja jest uprawniona do wymiany informacji, w tym danych osobowych, z organami ścigania państw członkowskich Unii Europejskiej i innych państw, agencjami Unii Europejskiej zajmującymi się zapobieganiem i zwalczaniem przestępczości, Międzynarodową Organizacją Policji Kryminalnej – Interpol oraz innymi organizacjami międzynarodowymi na zasadach i warunkach określonych w przepisach odrębnych, prawie Unii Europejskiej oraz umowach międzynarodowych. Policja jest uprawniona do przetwarzania i wymiany informacji, w tym danych osobowych osób ubiegających się o przyjęcie do pracy w agencjach Unii Europejskiej zajmujących się zapobieganiem lub zwalczaniem czynów zabronionych, międzynarodowych organach sądowniczych, międzynarodowych organach ścigania oraz w Międzynarodowej Organizacji Policji Kryminalnej – Interpol, za zgodą tych osób. Policja, przekazując wyniki przetwarzania, zastrzega, że nie udostępnia się ich osobie, której dane osobowe dotyczą. (uchylony) Policja może pobierać, uzyskiwać, gromadzić, przetwarzać i wykorzystywać informacje w celu realizacji zadań ustawowych, w tym dane osobowe, o następujących osobach, także bez ich wiedzy i zgody: wskazanych we wniosku złożonym na podstawie Konwencji dotyczącej cywilnych aspektów uprowadzenia dziecka za granicę, sporządzonej w Hadze dnia 25 października 1980 r. (Dz. U. z 1995 r. poz. 528 oraz z 1999 r. poz. 1085), zwanej dalej „konwencją haską z 1980 r.”, które uprowadziły osobę podlegającą władzy rodzicielskiej lub pozostającą pod opieką lub które osobę tę zatrzymały lub ją ukrywają; zobowiązanych postanowieniem sądu o odebraniu osoby podlegającej władzy rodzicielskiej lub pozostającej pod opieką do jego wykonania, w przypadkach gdy sąd lub inny uprawniony organ zwrócił się do Policji o ustalenie miejsca pobytu osoby podlegającej odebraniu na podstawie tego postanowienia; uprowadzonych lub zatrzymanych w rozumieniu konwencji haskiej z 1980 r. lub podlegających odebraniu na podstawie postanowienia, o którym mowa w pkt 2. Informacje, o których mowa w ust. 1 i 2aa, mogą obejmować: dane osobowe, o których mowa w art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2018 r. o ochronie danych osobowych przetwarzanych w związku z zapobieganiem i zwalczaniem przestępczości, z tym że dane dotyczące kodu genetycznego obejmują informacje wyłącznie o niekodującej części DNA; odciski linii papilarnych; zdjęcia, szkice i opisy wizerunku; cechy i znaki szczególne, pseudonimy; informacje o: miejscu zamieszkania lub pobytu, wykształceniu, zawodzie, miejscu i stanowisku pracy oraz sytuacji materialnej i stanie majątku, dokumentach i przedmiotach, którymi sprawca się posługuje, sposobie działania sprawcy, jego środowisku i kontaktach, sposobie zachowania się sprawcy wobec osób pokrzywdzonych. Zakres informacji o osobach, o których mowa w: ust. 2ad pkt 1 i 2 – obejmuje informacje, o których mowa w art. 20 ust. 2b, informacje o wniosku złożonym na podstawie konwencji haskiej z 1980 r. lub postanowieniu, o którym mowa w ust. 2ad pkt 2, lub o innych orzeczeniach dotyczących uprowadzenia, zatrzymania lub ukrywania osoby podlegającej władzy rodzicielskiej lub pozostającej pod opieką, a także dane osób, o których mowa w ust. 2ad pkt 3, i informacje o stopniu ich pokrewieństwa z tymi osobami; ust. 2ad pkt 3 – obejmuje informacje, o których mowa w art. 20 ust. 2b pkt 1–3 i pkt 5 lit. a, oraz informacje o numerach PESEL lub numerach dokumentów pozwalających na ustalenie tożsamości, dokumentach i przedmiotach dotyczących tych osób, stopniu ich pokrewieństwa z osobami, o których mowa w ust. 2ad pkt 1 i 2, dane osób, o których mowa w ust. 2ad pkt 1 i 2, a także informacje o wniosku złożonym na podstawie konwencji haskiej z 1980 r. lub postanowieniu, o którym mowa w ust. 2ad pkt 2, lub o innych orzeczeniach dotyczących uprowadzenia, zatrzymania lub ukrywania osoby podlegającej władzy rodzicielskiej lub pozostającej pod opieką oraz informacje o dyspozycjach dotyczących tych osób. Danych osobowych, o których mowa w art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2018 r. o ochronie danych osobowych przetwarzanych w związku z zapobieganiem i zwalczaniem przestępczości, nie pobiera się, w przypadku gdy nie mają one przydatności wykrywczej, dowodowej lub identyfikacyjnej. Jeżeli jest to konieczne do skutecznego zapobieżenia przestępstwom, o których mowa w art. 19 ust. 1, lub ich wykrycia, ustalenia ich sprawców, uzyskania i utrwalenia dowodów, a także wykrycia i identyfikacji przedmiotów i innych korzyści majątkowych pochodzących z tych przestępstw albo ich równowartości, Policja może korzystać z informacji: stanowiących tajemnicę skarbową, przetwarzanych przez organy administracji rządowej i samorządu terytorialnego; stanowiących tajemnicę zawodową w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o nadzorze nad rynkiem kapitałowym (Dz. U. z 2024 r. poz. 1161 i 1222 oraz z 2025 r. poz. 146); stanowiących tajemnicę zawodową w rozumieniu ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych (Dz. U. z 2024 r. poz. 30, 731 i 1222 oraz z 2025 r. poz. 146); stanowiących tajemnicę zawodową w rozumieniu ustawy z dnia 7 lipca 2022 r. o finansowaniu społecznościowym dla przedsięwzięć gospodarczych i pomocy kredytobiorcom (Dz. U. z 2024 r. poz. 984 i 1863). stanowiących tajemnicę zawodową, o której mowa w art. 9e ustawy z dnia 5 listopada 2009 r. o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych (Dz. U. z 2025 r. poz. 379); stanowiących tajemnicę bankową, o której mowa w ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe (Dz. U. z 2024 r. poz. 1646, 1685 i 1863 oraz z 2025 r. poz. 146 i 222); stanowiących dane indywidualne, o których mowa w art. 79 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 350); stanowiących tajemnicę zawodową w rozumieniu ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych (Dz. U. z 2024 r. poz. 910 i 1881); stanowiących tajemnicę zawodową w rozumieniu ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 1034 i 1863 oraz z 2025 r. poz. 146); stanowiących tajemnicę zawodową w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi; stanowiących tajemnicę w rozumieniu ustawy z dnia 11 września 2015 r. o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (Dz. U. z 2024 r. poz. 838, 1565 i 1863 oraz z 2025 r. poz. 146); stanowiących tajemnicę w rozumieniu ustawy z dnia 28 sierpnia 1997 r. o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1113); Informacje i dane, o których mowa w ust. 3, oraz informacje związane z przekazywaniem tych informacji i danych podlegają ochronie przewidzianej w przepisach o ochronie informacji niejawnych i mogą być udostępniane jedynie policjantom prowadzącym czynności w danej sprawie i ich przełożonym, uprawnionym do sprawowania nadzoru nad prowadzonymi przez nich w tej sprawie czynnościami operacyjno-rozpoznawczymi. Akta zawierające te informacje i dane udostępnia się ponadto wyłącznie sądom i prokuratorom, jeżeli następuje to w celu ścigania karnego. Informacje i dane udostępnia się także organom ścigania państw członkowskich Unii Europejskiej, agencjom Unii Europejskiej zajmującym się zapobieganiem i zwalczaniem przestępczości oraz Międzynarodowej Organizacji Policji Kryminalnej – Interpol, jeżeli następuje to w celu ścigania karnego. Informacje i dane, o których mowa w ust. 3, udostępnia się nieodpłatnie na podstawie postanowienia wydanego na pisemny wniosek Komendanta Głównego Policji, Komendanta CBŚP, Komendanta BSWP, Komendanta CBZC albo komendanta wojewódzkiego Policji przez sąd okręgowy właściwy miejscowo ze względu na siedzibę wnioskującego organu. Informacje i dane, o których mowa w ust. 3: dotyczące dokumentacji związanej z nadaniem NIP oraz aktualizowaniem danych zawartych w zgłoszeniach identyfikacyjnych, określonej w art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników (Dz. U. z 2025 r. poz. 237), dotyczące ustalenia, czy osoba fizyczna lub prawna, a także podmiot nieposiadający osobowości prawnej jest klientem usługi finansowania społecznościowego, o której mowa w art. 2 ust. 1 lit. a rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/1503 z dnia 7 października 2020 r. w sprawie europejskich dostawców usług finansowania społecznościowego dla przedsięwzięć gospodarczych oraz zmieniającego rozporządzenie (UE

Art. 21k.

zmieniony

Informacje, w tym dane osobowe, o których mowa w art. 21h ust. 2 pkt 1 lit. a–h oraz k, są przechowywane w zbiorach danych daktyloskopijnych biometrycznych w celu prowadzenia czynności identyfikacyjnych. Informacje, w tym dane osobowe, o których mowa w art. 21h ust. 2 pkt 1 lit. a–f a–g oraz k, są przechowywane w zbiorach danych daktyloskopijnych biometrycznych i wykorzystywane w celu prowadzenia czynności wykrywczych, z wykrywczych. zastrzeżeniem ust. 4. Informacje, w tym dane osobowe, o których mowa w art. 21h ust. 2 pkt 1 lit. j, są przetwarzane w zbiorach danych daktyloskopijnychbiometrycznych w celu wyeliminowania, spośród wszystkich zebranych w toku prowadzonego postępowania, śladów pozostawionych przez osoby, o których mowa w art. 20 ust. 1l. Informacje, w tym dane osobowe, o których mowa w art. 21h ust. 2 pkt 1 lit. g, mogą być wykorzystywane w celu prowadzenia czynności wykrywczych wyłącznie w odniesieniu do przestępstw o charakterze terrorystycznym lub przestępstw, o których mowa w art. 607w ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego.

Art. 21nb.

zmieniony

Komendant Główny Policji prowadzi Krajowy System Informacyjny Policji, zwany dalej „KSIP”, będący zestawem zbiorów danych, w którym przetwarza się informacje, w tym dane osobowe, w związku z realizacją zadań ustawowych. 6) W KSIP Policja może przetwarzać dane biometryczne w postaci: wizerunków osób w celu realizacji zadań, o których mowa w art. 1 ust. 2, w zakresie celów identyfikacyjnych lub weryfikacji tożsamości osób, której dotyczą realizowane zadania lub wykonywane czynności, o których mowa w art. 14 ust. 1 i 2, oraz jeżeli zadania Policji dotyczą celów określonych w art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2018 r. o ochronie danych osobowych przetwarzanych w związku z zapobieganiem i zwalczaniem przestępczości, także w zakresie realizacji celów wykrywczych lub dowodowych; danych daktyloskopijnych w zakresie niezbędnym do powiązania informacji, w tym danych osobowych dotyczących osób lub śladów, o których mowa w art. 21h ust. 2 pkt 1, z danymi przetwarzanymi w zbiorach danych daktyloskopijnych, biometrycznych, o których mowa w art. 21h w zakresie danych określonych w art. 21h ust. 2 pkt 2–5. 6) Dane osobowe zgromadzone w KSIP w celu realizacji zadań ustawowych, o których mowa w art. 1 ust. 1 i ust. 2 pkt 1–4, Policja przechowuje przez okres niezbędny do realizacji ustawowych zadań Policji. Organy Policji dokonują weryfikacji tych danych po zakończeniu sprawy, w ramach której dane te zostały wprowadzone do zbioru, a ponadto nie rzadziej niż co 10 lat od dnia uzyskania lub pobrania informacji usuwają zbędne dane. W odniesieniu do informacji, w tym danych osobowych, przetwarzanych w KSIP Komendant Główny Policji jest administratorem w rozumieniu przepisów o ochronie danych osobowych. Komendant Główny Policji zapewnia utrzymanie, rozbudowę oraz modyfikację KSIP. Utrzymanie, rozbudowa i modyfikacja KSIP są finansowane z budżetu państwa, z części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw wewnętrznych.

Art. 4.

zmieniony

W Policji, z uwagi na zakres i charakter wykonywanych zadań, wyróżnia się następujące rodzaje służb: kryminalną; śledczą; spraw wewnętrznych; prewencyjną; kontrterrorystyczną; zwalczania cyberprzestępczości; wspomagającą. wspomagającą; W skład Policji wchodzi policja sądowa. Szczegółowy zakres zadań i zasady organizacji policji sądowej określa, w drodze rozporządzenia, minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw sprawiedliwości. W skład Policji wchodzą również: Akademia Policji w Szczytnie, ośrodki szkolenia i szkoły policyjne; wyodrębnione oddziały prewencji. (uchylony) Organizację i zakres działania Akademii Policji w Szczytnie jako uczelni oraz tryb wyznaczania i odwoływania Komendanta-Rektora Akademii Policji w Szczytnie i osoby pełniącej w uczelni służb państwowych funkcję kierowniczą do spraw realizacji zadań uczelni jako jednostki organizacyjnej właściwej służby oraz tryb powierzania funkcji kierowniczych policjantom pełniącym służbę na stanowiskach nauczycieli akademickich reguluje ustawa z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2024 r. poz. 1571, 1871 i 1897). (uchylony) Komendant Główny Policji, za zgodą ministra właściwego do spraw wewnętrznych, może powoływać, w uzasadnionych przypadkach, inne niż wymienione wymienione w ust. 1 rodzaje służb, określając ich właściwość terytorialną, organizację i zakres działania. działania.

Art. 77.

zmieniony

Za członków rodziny policjanta uprawnionych do świadczeń przewidzianych w art. 73, 75 i 76 uważa się małżonka i dzieci. Za dzieci uważa się dzieci własne, dzieci małżonka, dzieci przysposobione i dzieci przyjęte na wychowanie, które: nie przekroczyły 18 roku życia, a w razie uczęszczania do szkoły – 24 lat albo 25 lat, jeżeli odbywają studia w szkole wyższej, a ukończenie 24 lat przypada na ostatni lub przedostatni rok studiów, albo stały się inwalidami I 8)9) lub II grupy 9)10) przed osiągnięciem wieku określonego w pkt 1.

Art. 78.

zmieniony

Okres służby policjanta traktuje się jako pracę w szczególnym charakterze w rozumieniu przepisów o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin 10).11).

Art. 135f.

zmieniony

W toku postępowania dyscyplinarnego obwiniony ma prawo do: odmowy składania wyjaśnień; zgłaszania wniosków dowodowych; przeglądania akt postępowania dyscyplinarnego oraz sporządzania z nich notatek lub fotokopii; (utracił moc)11) ustanowienia obrońcy, którym może być policjant, adwokat albo radca prawny; wnoszenia do przełożonego dyscyplinarnego zażaleń na postanowienia wydane w toku postępowania przez rzecznika dyscyplinarnego, w terminie 3 dni od dnia doręczenia i w przypadkach wskazanych w ustawie; od postanowień wydanych przez przełożonego dyscyplinarnego zażalenie przysługuje do wyższego przełożonego dyscyplinarnego, z zastrzeżeniem art. 135k ust. 4. Choroba obwinionego, świadka i innego uczestnika postępowania dyscyplinarnego stwierdzona zwolnieniem lekarskim usprawiedliwia nieobecność tych osób podczas czynności objętych danym postępowaniem przez okresy nie dłuższe niż łącznie 14 dni w ciągu całego postępowania dyscyplinarnego. Usprawiedliwienie nieobecności z powodu choroby za każdy następny jej okres wymaga przedstawienia zaświadczenia wystawionego przez lekarza uprawnionego do wystawiania zaświadczeń potwierdzających niemożność stawienia się na wezwanie lub zawiadomienie organu prowadzącego postępowanie karne. Rzecznik dyscyplinarny może, w drodze postanowienia, odmówić udostępnienia akt, jeżeli sprzeciwia się temu dobro postępowania dyscyplinarnego. Na postanowienie przysługuje zażalenie. Ustanowienie obrońcy uprawnia go do działania w całym postępowaniu dyscyplinarnym, nie wyłączając czynności po uprawomocnieniu się orzeczenia, jeżeli nie zawiera ograniczeń. O zmianie zakresu pełnomocnictwa uprawniającego do działania w postępowaniu dyscyplinarnym lub o jego cofnięciu obwiniony niezwłocznie zawiadamia obrońcę oraz rzecznika dyscyplinarnego. Obrońca nie może podejmować czynności na niekorzyść obwinionego. Może on zrezygnować z reprezentowania obwinionego w toku postępowania dyscyplinarnego, zawiadamiając o tym obwinionego oraz rzecznika dyscyplinarnego. Do czasu ustanowienia nowego obrońcy, jednak nie dłużej niż 14 dni od dnia zawiadomienia obwinionego, obrońca jest obowiązany podejmować niezbędne czynności. Udział obrońcy w postępowaniu dyscyplinarnym nie wyłącza osobistego działania w nim obwinionego. Orzeczenia, postanowienia, zawiadomienia i inne pisma, wydane w toku postępowania dyscyplinarnego, doręcza się obwinionemu oraz obrońcy, jeżeli został ustanowiony. W razie doręczenia obwinionemu i obrońcy w różnych terminach pisma, od którego przysługuje odwołanie lub zażalenie, termin do złożenia odwołania lub zażalenia liczy się od dnia doręczenia, które nastąpiło wcześniej. Wniosek dowodowy obwiniony zgłasza na piśmie rzecznikowi dyscyplinarnemu, który rozstrzyga o uwzględnieniu wniosku albo odmawia, w drodze postanowienia, uwzględnienia wniosku, jeżeli: okoliczność, która ma być udowodniona, nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy albo jest już udowodniona zgodnie z twierdzeniem wnioskodawcy; dowód jest nieprzydatny do stwierdzenia danej okoliczności lub nie da się przeprowadzić; przeprowadzenie dowodu jest niedopuszczalne; wniosek dowodowy w sposób oczywisty zmierza do przedłużenia postępowania; moc)12) ustanowienia obrońcy, którym może być policjant, adwokat albo radca prawny; wnoszenia do przełożonego dyscyplinarnego zażaleń na postanowienia wydane w toku postępowania przez rzecznika dyscyplinarnego, w terminie 3 dni od dnia doręczenia i w przypadkach wskazanych w ustawie; od postanowień wydanych przez przełożonego dyscyplinarnego zażalenie przysługuje do wyższego przełożonego dyscyplinarnego, z zastrzeżeniem art. 135k ust. 4. Choroba obwinionego, świadka i innego uczestnika postępowania dyscyplinarnego stwierdzona zwolnieniem lekarskim usprawiedliwia nieobecność tych osób podczas czynności objętych danym postępowaniem przez okresy nie dłuższe niż łącznie 14 dni w ciągu całego postępowania dyscyplinarnego. Usprawiedliwienie nieobecności z powodu choroby za każdy następny jej okres wymaga przedstawienia zaświadczenia wystawionego przez lekarza uprawnionego do wystawiania zaświadczeń potwierdzających niemożność stawienia się na wezwanie lub zawiadomienie organu prowadzącego postępowanie karne. Rzecznik dyscyplinarny może, w drodze postanowienia, odmówić udostępnienia akt, jeżeli sprzeciwia się temu dobro postępowania dyscyplinarnego. Na postanowienie przysługuje zażalenie. Ustanowienie obrońcy uprawnia go do działania w całym postępowaniu dyscyplinarnym, nie wyłączając czynności po uprawomocnieniu się orzeczenia, jeżeli nie zawiera ograniczeń. O zmianie zakresu pełnomocnictwa uprawniającego do działania w postępowaniu dyscyplinarnym lub o jego cofnięciu obwiniony niezwłocznie zawiadamia obrońcę oraz rzecznika dyscyplinarnego. Obrońca nie może podejmować czynności na niekorzyść obwinionego. Może on zrezygnować z reprezentowania obwinionego w toku postępowania dyscyplinarnego, zawiadamiając o tym obwinionego oraz rzecznika dyscyplinarnego. Do czasu ustanowienia nowego obrońcy, jednak nie dłużej niż 14 dni od dnia zawiadomienia obwinionego, obrońca jest obowiązany podejmować niezbędne czynności. Udział obrońcy w postępowaniu dyscyplinarnym nie wyłącza osobistego działania w nim obwinionego. Orzeczenia, postanowienia, zawiadomienia i inne pisma, wydane w toku postępowania dyscyplinarnego, doręcza się obwinionemu oraz obrońcy, jeżeli został ustanowiony. W razie doręczenia obwinionemu i obrońcy w różnych terminach pisma, od którego przysługuje odwołanie lub zażalenie, termin do złożenia odwołania lub zażalenia liczy się od dnia doręczenia, które nastąpiło wcześniej. Wniosek dowodowy obwiniony zgłasza na piśmie rzecznikowi dyscyplinarnemu, który rozstrzyga o uwzględnieniu wniosku albo odmawia, w drodze postanowienia, uwzględnienia wniosku, jeżeli: okoliczność, która ma być udowodniona, nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy albo jest już udowodniona zgodnie z twierdzeniem wnioskodawcy; dowód jest nieprzydatny do stwierdzenia danej okoliczności lub nie da się przeprowadzić; przeprowadzenie dowodu jest niedopuszczalne; wniosek dowodowy w sposób oczywisty zmierza do przedłużenia postępowania; wniosek dowodowy został złożony po zakreślonym terminie, o którym wnioskodawca został zawiadomiony. Na postanowienie w przedmiocie nieuwzględnienia wniosku dowodowego przysługuje zażalenie. Nieusprawiedliwiona nieobecność obwinionego w służbie, zwolnienie obwinionego od zajęć służbowych z powodu choroby oraz nieusprawiedliwione niestawiennictwo na wezwanie rzecznika dyscyplinarnego nie wstrzymują biegu postępowania dyscyplinarnego, a czynności, w których jest przewidziany udział obwinionego, nie przeprowadza się albo przeprowadza się w miejscu jego pobytu.

Art. 145f.

zmieniony

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia: warunki otrzymywania, rodzaj waluty oraz wysokość dodatków, świadczeń i należności, o których mowa w art. 145e ust. 2, uwzględniając ich rodzaje i zakres przyznawania z uwagi na występujące zagrożenia, uciążliwość lub miejsce pełnienia służby oraz sprawowaną przez policjanta funkcję; uprawnienia i obowiązki policjantów delegowanych do pełnienia służby poza granicami państwa, z uwzględnieniem warunków i trybu delegowania policjantów, przypadków ich odwoływania przed wyznaczonym terminem oraz przedłużania czasu delegowania, a także przełożonych właściwych w tych sprawach; szczegółowe zasady zatrudniania w kontyngentach policyjnych pracowników, o których mowa w art. 145c, i ich wynagradzania, z uwzględnieniem postanowień zawartych w przepisach prawa pracy oraz specyfiki związanej z wykonywaniem pracy w kontyngencie policyjnym realizującym zadania poza granicami państwa, a w szczególności prawa do dodatku zagranicznego, świadczeń z tytułu podróży i przejazdów oraz innych należności pieniężnych związanych z delegowaniem, a także świadczeń odszkodowawczych wynikających z odrębnych ustaw; warunki otrzymywania świadczeń opieki zdrowotnej, o których mowa w art. 42 ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 146, z późn. zm.12)),zm.13)), przez policjantów i pracowników, o których mowa w art. 145c, w związku z urazami nabytymi podczas wykonywania przez nich zadań poza granicami państwa oraz sposób i tryb finansowania kosztów, uwzględniając zasady i sposób wydatkowania środków publicznych; szczegółowe zasady i tryb finansowania i działania kontyngentu policyjnego, w tym jego wyposażenia i przewozu, z uwzględnieniem przepisów o finansach publicznych.

Art. 145j.

zmieniony

Komendant Główny Policji wykonuje zadania: krajowego punktu kontaktowego do spraw wymiany danych o profilach DNA, o którym mowa w art. 6 ust. 1 decyzji Rady 2008/615/WSiSW; krajowego punktu kontaktowego do spraw wymiany danych daktyloskopijnych ze zautomatyzowanych systemów identyfikacji daktyloskopijnej, o którym mowa w art. 11 ust. 1 decyzji Rady 2008/615/WSiSW; krajowego punktu kontaktowego do spraw współpracy przy wymianie danych rejestracyjnych pojazdów, o którym mowa w art. 12 ust. 2 decyzji Rady 2008/615/WSiSW; krajowego punktu kontaktowego do spraw wymiany danych osobowych i nieosobowych, o którym mowa w art. 15 decyzji Rady 2008/615/WSiSW; punktu kontaktowego, o którym mowa w art. 17 ust. 1 decyzji Rady 2008/616/WSiSW w sprawie wdrożenia decyzji 2008/615/WSiSW w sprawie intensyfikacji współpracy transgranicznej, szczególnie w zwalczaniu terroryzmu i przestępczości transgranicznej (Dz. Urz. UE L 210 z 06.08.2008, str. 12); krajowego punktu kontaktowego, o którym mowa w art. 9 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 98/2013 z dnia 15 stycznia 2013 r. w sprawie wprowadzania do obrotu i używania prekursorów materiałów wybuchowych (Dz. Urz. UE L 39 z 09.02.2013, str. 1), zwanego dalej „rozporządzeniem (UE) nr 98/2013”; krajowego punktu dostępu do systemu Eurodac, o którym mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 603/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie ustanowienia systemu Eurodac do porównywania odcisków palców w celu skutecznego stosowania rozporządzenia (UE) nr 604/2013 w sprawie ustanowienia kryteriów i mechanizmów ustalania państwa członkowskiego odpowiedzialnego za rozpatrzenie wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej złożonego w jednym z państw członkowskich przez obywatela państwa trzeciego lub bezpaństwowca oraz w sprawie występowania o porównanie z danymi Eurodac przez organy ścigania państw członkowskich i Europol na potrzeby ochrony porządku publicznego, oraz zmieniającym rozporządzenie (UE) nr 1077/2011 ustanawiające Europejską Agencję ds. Zarządzania Operacyjnego Wielkoskalowymi Systemami Informatycznymi w Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości (wersja przekształcona) (Dz. Urz. UE L 180 z 29.06.2013, str. 1), zwanym dalej „rozporządzeniem (UE) 603/2013”. Do zadań krajowego punktu kontaktowego, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, należy: udostępnianie punktom kontaktowym państw członkowskich Unii Europejskiej, do automatycznych przeszukań, danych referencyjnych obejmujących wyłącznie profile DNA ustalone na podstawie niekodującej części DNA oraz indywidualne oznaczenia identyfikacyjne ze zautomatyzowanego systemu gromadzenia i przetwarzania profili DNA, działającego w ramach zbioru danych DNA, o którym mowa w art. 21a, gromadzone w celach wykrywania sprawców przestępstw, ich ścigania, zapobiegania przestępczości lub jej zwalczania, z wyłączeniem danych, co do których uprawnione podmioty zastrzegły, że nie podlegają wymianie międzynarodowej; wykonywanie, na zlecenie podmiotów wymienionych w art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 16 września 2011 r. o wymianie informacji z organami ścigania państw członkowskich Unii Europejskiej, państw trzecich, agencjami Unii Europejskiej oraz organizacjami międzynarodowymi, przeszukań w bazach danych DNA udostępnianych przez punkty kontaktowe do spraw wymiany danych o profilach DNA innych państw członkowskich Unii Europejskiej; wykonywanie zautomatyzowanych, okresowych przeszukań baz danych udostępnianych przez punkty kontaktowe do spraw wymiany danych o profilach DNA innych państw członkowskich Unii Europejskiej; współpraca z punktem kontaktowym, o którym mowa w art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 16 września 2011 r. o wymianie informacji z organami ścigania państw członkowskich Unii Europejskiej, państw trzecich, agencjami Unii Europejskiej oraz organizacjami międzynarodowymi, w zakresie udostępniania, przetwarzania i wymiany danych o profilach DNA. Do zadań krajowego punktu kontaktowego, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, należy: udostępnianie punktom kontaktowym państw członkowskich Unii Europejskiej, do automatycznych przeszukań, danych referencyjnych obejmujących wyłącznie dane daktyloskopijne oraz indywidualne oznaczenia identyfikacyjne ze zautomatyzowanego systemu identyfikacji daktyloskopijnej, działającego w ramach Centralnej Registratury Daktyloskopijnej, zgromadzone w celach wykrywania sprawców przestępstw, ich ścigania, zapobiegania przestępczości lub jej zwalczania, z wyłączeniem danych, co do których uprawnione podmioty zastrzegły, że nie podlegają wymianie międzynarodowej; wykonywanie, na zlecenie podmiotów wymienionych w art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 16 września 2011 r. o wymianie informacji z organami ścigania państw członkowskich Unii Europejskiej, państw trzecich, agencjami Unii Europejskiej oraz organizacjami międzynarodowymi, przeszukań w zautomatyzowanych systemach identyfikacji daktyloskopijnej udostępnianych przez punkty kontaktowe do spraw wymiany danych daktyloskopijnych innych państw członkowskich Unii Europejskiej; wykonywanie zautomatyzowanych, okresowych przeszukań zbiorów danych udostępnianych przez punkty kontaktowe do spraw wymiany danych daktyloskopijnych innych państw członkowskich Unii Europejskiej; współpraca z punktem kontaktowym, o którym mowa w art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 16 września 2011 r. o wymianie informacji z organami ścigania państw członkowskich Unii Europejskiej, państw trzecich, agencjami Unii Europejskiej oraz organizacjami międzynarodowymi, w zakresie udostępniania, przetwarzania i wymiany danych daktyloskopijnych. Do zadań krajowego punktu kontaktowego, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, należy: udostępnianie, we współpracy z ministrem właściwym do spraw informatyzacji, punktom kontaktowym państw członkowskich Unii Europejskiej, do przeszukań, danych lub informacji zawartych w centralnej ewidencji pojazdów, o której mowa w art. 80a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym, w celu wykrywania sprawców przestępstw oraz innych czynów zabronionych należących do jurysdykcji sądów lub prokuratury w tych państwach; wykonywanie, na zlecenie podmiotów wymienionych w art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 16 września 2011 r. o wymianie informacji z organami ścigania państw członkowskich Unii Europejskiej, państw trzecich, agencjami Unii Europejskiej oraz organizacjami międzynarodowymi, przeszukań w bazach krajowych danych rejestracyjnych pojazdów udostępnianych przez punkty kontaktowe do spraw wymiany danych o pojazdach innych państw członkowskich Unii Europejskiej; współpraca z punktem kontaktowym, o którym mowa w art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 16 września 2011 r. o wymianie informacji z organami ścigania państw członkowskich Unii Europejskiej, państw trzecich, agencjami Unii Europejskiej oraz organizacjami międzynarodowymi, oraz z ministrem właściwym do spraw informatyzacji w zakresie udostępniania, przetwarzania i wymiany danych o pojazdach. Do zadań krajowego punktu kontaktowego, o którym mowa w ust. 1 pkt 4, należy: przekazywanie punktom kontaktowym państw członkowskich Unii Europejskiej informacji, w tym danych osobowych, w związku z istotnymi wydarzeniami o skutkach transgranicznych, otrzymanych od właściwych organów krajowych, do których ustawowych zadań należy realizacja zadań w zakresie zapobiegania przestępczości oraz ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego; otrzymywanie od punktów kontaktowych państw członkowskich Unii Europejskiej informacji, o których mowa w pkt 1, oraz ich przekazywanie właściwym organom krajowym, do których ustawowych zadań należy realizacja zadań w zakresie zapobiegania przestępczości oraz ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego. Do zadań krajowego punktu kontaktowego, o którym mowa w ust. 1 pkt 6, należy: obsługa ogólnopolskiego systemu zgłaszania podejrzanych transakcji lub prób dokonania takich transakcji, zniknięć i kradzieży znacznych ilości substancji wymienionych w załącznikach I i II do rozporządzenia (UE) nr 98/2013 lub w aktach delegowanych wydanych na podstawie art. 12 tego rozporządzenia oraz mieszanin lub substancji zawierających te substancje, o którym mowa w rozdziale 2 ustawy z dnia 13 kwietnia 2016 r. o bezpieczeństwie obrotu prekursorami materiałów wybuchowych (Dz. U. z 2019 r. poz. 994); zapewnienie odbierania połączeń telefonicznych oraz obsługa adresu poczty elektronicznej na potrzeby zgłaszania podejrzanych transakcji, o których mowa w pkt 1; prowadzenie ewidencji zgłoszeń podejrzanych transakcji lub prób dokonania takich transakcji, zniknięć i kradzieży znacznych ilości substancji wymienionych w załącznikach I i II do rozporządzenia (UE) nr 98/2013 lub w aktach delegowanych wydanych na podstawie art. 12 tego rozporządzenia oraz mieszanin lub substancji zawierających te substancje; korzystanie z systemu wczesnego ostrzegania Europolu w celu ułatwienia wykrywania sprawców przestępstw i ostrzeganie właściwych organów w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej przed możliwymi zagrożeniami wynikającymi z możliwości użycia substancji, o których mowa w pkt 3, do nielegalnego wytwarzania materiałów wybuchowych; upowszechnianie wytycznych, o których mowa w art. 9 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 98/2013, w ramach współpracy między właściwymi organami i podmiotami gospodarczymi; wymiana informacji z właściwymi krajowymi punktami kontaktowymi innych państw członkowskich Unii Europejskiej, w szczególności za pomocą urządzeń teletransmisji danych, w celu zapobiegania przestępstwom o charakterze terrorystycznym. Do zadań krajowego punktu dostępu do systemu Eurodac, o którym mowa w ust. 1 pkt 7, należy: przesyłanie do systemu Eurodac danych daktyloskopijnych wraz z właściwymi numerami referencyjnymi zgodnie z art. 24 ust. 1 rozporządzenia (UE) 603/2013; weryfikowanie wyników porównania zgodnie z art. 25 ust. 4 rozporządzenia (UE) 603/2013; komunikowanie się z systemem Eurodac zgodnie z art. 26 rozporządzenia (UE) 603/2013; przekazywanie wyników porównania danych daktyloskopijnych z danymi Eurodac właściwym organom. Zadania, o których mowa w ust. 2, 3 i 5b, Komendant Główny Policji wykonuje punktu kontaktowego, o którym mowa w art. 17 ust. 1 decyzji Rady 2008/616/WSiSW w sprawie wdrożenia decyzji 2008/615/WSiSW w sprawie intensyfikacji współpracy transgranicznej, szczególnie w zwalczaniu terroryzmu i przestępczości transgranicznej (Dz. Urz. UE L 210 z 06.08.2008, str. 12); krajowego punktu kontaktowego, o którym mowa w art. 9 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 98/2013 z dnia 15 stycznia 2013 r. w sprawie wprowadzania do obrotu i używania prekursorów materiałów wybuchowych (Dz. Urz. UE L 39 z 09.02.2013, str. 1), zwanego dalej „rozporządzeniem (UE) nr 98/2013”. (uchylony) Do zadań krajowego punktu kontaktowego, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, należy: udostępnianie punktom kontaktowym państw członkowskich Unii Europejskiej, do automatycznych przeszukań, danych referencyjnych obejmujących wyłącznie profile DNA ustalone na podstawie niekodującej części DNA oraz indywidualne oznaczenia identyfikacyjne ze zautomatyzowanego systemu gromadzenia i przetwarzania profili DNA, działającego w ramach zbioru danych DNA, o którym mowa w art. 21a, gromadzone w celach wykrywania sprawców przestępstw, ich ścigania, zapobiegania przestępczości lub jej zwalczania, z wyłączeniem danych, co do których uprawnione podmioty zastrzegły, że nie podlegają wymianie międzynarodowej; wykonywanie, na zlecenie podmiotów wymienionych w art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 16 września 2011 r. o wymianie informacji z organami ścigania państw członkowskich Unii Europejskiej, państw trzecich, agencjami Unii Europejskiej oraz organizacjami międzynarodowymi, przeszukań w bazach danych DNA udostępnianych przez punkty kontaktowe do spraw wymiany danych o profilach DNA innych państw członkowskich Unii Europejskiej; wykonywanie zautomatyzowanych, okresowych przeszukań baz danych udostępnianych przez punkty kontaktowe do spraw wymiany danych o profilach DNA innych państw członkowskich Unii Europejskiej; współpraca z punktem kontaktowym, o którym mowa w art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 16 września 2011 r. o wymianie informacji z organami ścigania państw członkowskich Unii Europejskiej, państw trzecich, agencjami Unii Europejskiej oraz organizacjami międzynarodowymi, w zakresie udostępniania, przetwarzania i wymiany danych o profilach DNA. Do zadań krajowego punktu kontaktowego, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, należy: udostępnianie punktom kontaktowym państw członkowskich Unii Europejskiej, do automatycznych przeszukań, danych referencyjnych obejmujących wyłącznie dane daktyloskopijne oraz indywidualne oznaczenia identyfikacyjne ze zautomatyzowanego systemu identyfikacji daktyloskopijnej, działającego w ramach Centralnej Registratury Daktyloskopijnej, zgromadzone w celach wykrywania sprawców przestępstw, ich ścigania, zapobiegania przestępczości lub jej zwalczania, z wyłączeniem danych, co do których uprawnione podmioty zastrzegły, że nie podlegają wymianie międzynarodowej; wykonywanie, na zlecenie podmiotów wymienionych w art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 16 września 2011 r. o wymianie informacji z organami ścigania państw członkowskich Unii Europejskiej, państw trzecich, agencjami Unii Europejskiej oraz organizacjami międzynarodowymi, przeszukań w zautomatyzowanych systemach identyfikacji daktyloskopijnej udostępnianych przez punkty kontaktowe do spraw wymiany danych daktyloskopijnych innych państw członkowskich Unii Europejskiej; wykonywanie zautomatyzowanych, okresowych przeszukań zbiorów danych udostępnianych przez punkty kontaktowe do spraw wymiany danych daktyloskopijnych innych państw członkowskich Unii Europejskiej; współpraca z punktem kontaktowym, o którym mowa w art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 16 września 2011 r. o wymianie informacji z organami ścigania państw członkowskich Unii Europejskiej, państw trzecich, agencjami Unii Europejskiej oraz organizacjami międzynarodowymi, w zakresie udostępniania, przetwarzania i wymiany danych daktyloskopijnych. Do zadań krajowego punktu kontaktowego, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, należy: udostępnianie, we współpracy z ministrem właściwym do spraw informatyzacji, punktom kontaktowym państw członkowskich Unii Europejskiej, do przeszukań, danych lub informacji zawartych w centralnej ewidencji pojazdów, o której mowa w art. 80a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym, w celu wykrywania sprawców przestępstw oraz innych czynów zabronionych należących do jurysdykcji sądów lub prokuratury w tych państwach; wykonywanie, na zlecenie podmiotów wymienionych w art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 16 września 2011 r. o wymianie informacji z organami ścigania państw członkowskich Unii Europejskiej, państw trzecich, agencjami Unii Europejskiej oraz organizacjami międzynarodowymi, przeszukań w bazach krajowych danych rejestracyjnych pojazdów udostępnianych przez punkty kontaktowe do spraw wymiany danych o pojazdach innych państw członkowskich Unii Europejskiej; współpraca z punktem kontaktowym, o którym mowa w art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 16 września 2011 r. o wymianie informacji z organami ścigania państw członkowskich Unii Europejskiej, państw trzecich, agencjami Unii Europejskiej oraz organizacjami międzynarodowymi, oraz z ministrem właściwym do spraw informatyzacji w zakresie udostępniania, przetwarzania i wymiany danych o pojazdach. Do zadań krajowego punktu kontaktowego, o którym mowa w ust. 1 pkt 4, należy: przekazywanie punktom kontaktowym państw członkowskich Unii Europejskiej informacji, w tym danych osobowych, w związku z istotnymi wydarzeniami o skutkach transgranicznych, otrzymanych od właściwych organów krajowych, do których ustawowych zadań należy realizacja zadań w zakresie zapobiegania przestępczości oraz ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego; otrzymywanie od punktów kontaktowych państw członkowskich Unii Europejskiej informacji, o których mowa w pkt 1, oraz ich przekazywanie właściwym organom krajowym, do których ustawowych zadań należy realizacja zadań w zakresie zapobiegania przestępczości oraz ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego. Do zadań krajowego punktu kontaktowego, o którym mowa w ust. 1 pkt 6, należy: obsługa ogólnopolskiego systemu zgłaszania podejrzanych transakcji lub prób dokonania takich transakcji, zniknięć i kradzieży znacznych ilości substancji wymienionych w załącznikach I i II do rozporządzenia (UE) nr 98/2013 lub w aktach delegowanych wydanych na podstawie art. 12 tego rozporządzenia oraz mieszanin lub substancji zawierających te substancje, o którym mowa w rozdziale 2 ustawy z dnia 13 kwietnia 2016 r. o bezpieczeństwie obrotu prekursorami materiałów wybuchowych (Dz. U. z 2019 r. poz. 994); zapewnienie odbierania połączeń telefonicznych oraz obsługa adresu poczty elektronicznej na potrzeby zgłaszania podejrzanych transakcji, o których mowa w pkt 1; prowadzenie ewidencji zgłoszeń podejrzanych transakcji lub prób dokonania takich transakcji, zniknięć i kradzieży znacznych ilości substancji wymienionych w załącznikach I i II do rozporządzenia (UE) nr 98/2013 lub w aktach delegowanych wydanych na podstawie art. 12 tego rozporządzenia oraz mieszanin lub substancji zawierających te substancje; korzystanie z systemu wczesnego ostrzegania Europolu w celu ułatwienia wykrywania sprawców przestępstw i ostrzeganie właściwych organów w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej przed możliwymi zagrożeniami wynikającymi z możliwości użycia substancji, o których mowa w pkt 3, do nielegalnego wytwarzania materiałów wybuchowych; upowszechnianie wytycznych, o których mowa w art. 9 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 98/2013, w ramach współpracy między właściwymi organami i podmiotami gospodarczymi; wymiana informacji z właściwymi krajowymi punktami kontaktowymi innych państw członkowskich Unii Europejskiej, w szczególności za pomocą urządzeń teletransmisji danych, w celu zapobiegania przestępstwom o charakterze terrorystycznym. (uchylony) Zadania, o których mowa w ust. 2 i 3, Komendant Główny Policji wykonuje przy pomocy CLKP.

Art. 157.

zmieniony

Traci moc ustawa z dnia 31 lipca 1985 r. o służbie funkcjonariuszy Służby Bezpieczeństwa i Milicji Obywatelskiej Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej (Dz. U. poz. 181 oraz z 1989 r. poz. 180 i 192), w części dotyczącej Milicji Obywatelskiej13).Obywatelskiej14). Do czasu wydania przepisów wykonawczych przewidzianych w ustawie pozostają w mocy przepisy dotychczasowe, jeśli nie są sprzeczne z niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż 1 rok. (pominięty)

Art. 158.

zmieniony

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia14).ogłoszenia15).

Art. 16.

uchylony

Artykuł uchylony nowelizacją.

W przypadkach, o których mowa w art. 11 ustawy z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej (Dz. U. z 2024 r. poz. 383 i 1248 oraz z 2025 r. poz. 179), policjanci mogą użyć środków przymusu bezpośredniego, o których mowa w art. 12 ust. 1 pkt 1–13 i 17–21 tej ustawy, lub wykorzystać te środki. W przypadkach, o których mowa w art. 45 pkt 1–3 i pkt 4 lit. a i b oraz w art. 47 ustawy z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej, policjanci mogą użyć broni palnej lub ją wykorzystać. Użycie i wykorzystanie środków przymusu bezpośredniego i broni palnej oraz dokumentowanie tego użycia i wykorzystania odbywa się na zasadach określonych w ustawie z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej.

Art. 18c.

zmieniony

WKomendant przypadkach,Główny Policji, Komendant CBŚP, Komendant CBZC lub komendant wojewódzki Policji: w celu realizacji zadań, o których mowa w art. 181 ust. 12 niniejszejpkt ustawy 1, 2, 3a i 4a, lub w przypadkach, o których mowa w: art. 22156ze ust. 1 ustawy z dnia 103 czerwca 2016lipca 2002 r. o– działaniachPrawo lotnicze (Dz. U. antyterrorystycznych,z 2025 r. poz. 1431 i 1668 oraz z 2026 r. poz. 176 i 607), lub art. 28a ust. 1 ustawy z dnia 4 września 2008 r. o ochronie żeglugi i portów morskich (Dz. U. z 2024 r. poz. 597 oraz z 2026 r. poz. 815), lub art. Komendant11 pkt 17 Głównyustawy Policji,z dnia Komendant24 maja CBŚP,2013 r. Komendanto środkach przymusu CBZCbezpośredniego i broni palnej, lub po komendantwprowadzeniu wojewódzkitrzeciego Policjilub możeczwartego zarządzićstopnia zastosowaniealarmowego, przezo Policjęktórych mowa urządzeńodpowiednio w art. 15 ust. 5 lub 6 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o działaniach antyterrorystycznych – może podjąć decyzję o dopuszczalności zastosowania przez Policję urządzeń uniemożliwiających telekomunikację na określonym obszarze, przez czas niezbędny do wyeliminowania zagrożenia lub jego skutków, z uwzględnieniem konieczności konieczności minimalizacji skutków braku możliwości korzystania z usług telekomunikacyjnych. O zastosowaniu urządzeń, o których mowa w ust. 1, Komendant Główny Policji, Komendant CBŚP, Komendant CBZC lub komendant wojewódzki Policji niezwłocznie informuje Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej.

Art. 21h.

zmieniony

Komendant Główny Policji prowadzi następujące zbiory danych daktyloskopijnych, których jest administratorem w rozumieniu przepisów o ochronie danych osobowych: Centralną Registraturę Daktyloskopijną, w której są gromadzone karty daktyloskopijne i chejroskopijne zawierające odciski linii papilarnych osób, zbiór automatycznie przetwarzający dane daktyloskopijne, w którym są przetwarzane informacje, w tym dane osobowe, o odciskach linii papilarnych osób, niezidentyfikowanych śladach linii papilarnych z miejsc przestępstw oraz śladach linii papilarnych, które mogą pochodzić od osób zaginionych – zwane dalej „zbiorami danych daktyloskopijnych”. W zbiorach danych daktyloskopijnych są przetwarzane: informacje, w tym dane osobowe, dotyczące: osób podejrzanych lub podejrzanych o popełnienie przestępstw ściganych z oskarżenia publicznego, nieletnich dopuszczających się czynów zabronionych przez ustawę jako przestępstwa ścigane z oskarżenia publicznego, osób stwarzających zagrożenie, o których mowa w ustawie z dnia 22 listopada 2013 r. o postępowaniu wobec osób z zaburzeniami psychicznymi stwarzających zagrożenie życia, zdrowia lub wolności seksualnej innych osób, osób, o których mowa w art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o działaniach antyterrorystycznych, oskarżonych lub skazanych za popełnienie przestępstw ściganych z oskarżenia publicznego, osób poszukiwanych, cudzoziemców, od których zostały pobrane odciski linii papilarnych w sytuacjach, o których mowa w art. 35 ust. 2, art. 324 pkt 1 i art. 394 ust. 3 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach lub art. 30 ust. 1 pkt 3, art. 92 ust. 1 i art. 114 ust. 1 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, lub art. 73a ustawy z dnia 14 lipca 2006 r. o wjeździe na terytorium Rzeczy- pospolitej Polskiej, pobycie oraz wyjeździe z tego terytorium obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej i członków ich rodzin (Dz. U. z 2024 r. poz. 633 i 1688), śladów linii papilarnych, które mogą pochodzić od osób zaginionych, niezidentyfikowanych śladów linii papilarnych z miejsc przestępstw, osób, o których mowa w art. 20 ust. 1l, osób, o których mowa w lit. a, b i e, również w przypadku przestępstw ściganych z oskarżenia prywatnego, będących obywatelami państwa trzeciego w rozumieniu art. 3 pkt 7 rozporządzenia 2019/816; informacje, w tym dane osobowe, przetwarzane w zbiorze danych, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują: imiona, nazwiska lub pseudonimy, imiona i nazwiska rodowe rodziców tych osób, datę i miejsce urodzenia, oznaczenie i cechy identyfikacyjne dokumentu tożsamości, adres zamieszkania, numer PESEL, obywatelstwo i płeć, oznaczenie i numer sprawy, miejsce i powód daktyloskopowania, odciski linii papilarnych palców i dłoni; informacje, w tym dane osobowe, przetwarzane w zbiorze danych, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, obejmujące: obrazy odcisków linii papilarnych, rok urodzenia, płeć, rodzaj rejestracji, datę wprowadzenia, jednostkę organizacyjną wprowadzającą; informacje, w tym dane osobowe, dotyczące niezidentyfikowanych śladów linii papilarnych z miejsc przestępstw obejmujące: obrazy śladów linii papilarnych, datę i miejsce zabezpieczenia, kategorię przestępstwa, jednostkę organizacyjną wprowadzającą, oznaczenie i numer sprawy; informacje, w tym dane osobowe, dotyczące śladów linii papilarnych, które mogą pochodzić od osób zaginionych, obejmujące: obrazy śladów linii papilarnych, datę i miejsce zabezpieczenia, kategorię zdarzenia, jednostkę organizacyjną wprowadzającą, oznaczenie i numer sprawy. W zbiorach danych daktyloskopijnychbiometrycznych, których jest administratorem w rozumieniu przepisów o ochronie danych osobowych: Centralną Registraturę Daktyloskopijną, w której gromadzi się karty daktyloskopijne palców i dłoni, zawierające odciski linii papilarnych osób, zbiór automatycznie przetwarzający dane biometryczne, w którym przetwarza się informacje, w tym dane osobowe, w postaci odcisków linii papilarnych osób, wizerunku twarzy lub wizerunku osoby, niezidentyfikowane ślady linii papilarnych z miejsc przestępstw oraz ślady linii papilarnych, które mogą pochodzić od osób zaginionych – zwane dalej „zbiorami danych biometrycznych”. W zbiorach danych biometrycznych są przetwarzane: informacje, w tym dane osobowe, dotyczące: osób podejrzanych lub podejrzanych o popełnienie przestępstw ściganych z oskarżenia publicznego, nieletnich dopuszczających się czynów zabronionych przez ustawę jako przestępstwa ścigane z oskarżenia publicznego, osób stwarzających zagrożenie, o których mowa w ustawie z dnia 22 listopada 2013 r. o postępowaniu wobec osób z zaburzeniami psychicznymi stwarzających zagrożenie życia, zdrowia lub wolności seksualnej innych osób, osób, o których mowa w art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o działaniach antyterrorystycznych, oskarżonych lub skazanych za popełnienie przestępstw ściganych z oskarżenia publicznego, osób poszukiwanych, cudzoziemców, od których zostały pobrane odciski linii papilarnych w sytuacjach, o których mowa w art. 35 ust. 2, art. 324 pkt 1 i art. 394 ust. 3 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach lub art. 30 ust. 1 pkt 3, art. 92 ust. 1 i art. 114 ust. 1 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, lub art. 73a ustawy z dnia 14 lipca 2006 r. o wjeździe na terytorium Rzeczy- pospolitej Polskiej, pobycie oraz wyjeździe z tego terytorium obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej i członków ich rodzin (Dz. U. z 2024 r. poz. 633 i 1688), śladów linii papilarnych, które mogą pochodzić od osób zaginionych, niezidentyfikowanych śladów linii papilarnych z miejsc przestępstw, osób, o których mowa w art. 20 ust. 1l, osób, o których mowa w lit. a, b i e, również w przypadku przestępstw ściganych z oskarżenia prywatnego, będących obywatelami państwa trzeciego w rozumieniu art. 3 pkt 7 rozporządzenia 2019/816; informacje, w tym dane osobowe, przetwarzane w zbiorze danych, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują: imiona, nazwiska, w tym wcześniej stosowane imiona i nazwiska, lub pseudonimy, imiona i nazwiska rodowe rodziców tych osób, datę i miejsce urodzenia, rodzaj i numer dokumentu tożsamości lub dokumentu podróży, trzyliterowy kod państwa wydającego oraz datę ważności tego dokumentu, adres zamieszkania, numer PESEL, obywatelstwo i płeć, oznaczenie i numer sprawy, miejsce i powód daktyloskopowania, odciski linii papilarnych palców i dłoni, wizerunek twarzy lub wizerunek osoby, w przypadku osób, o których mowa w pkt 1 lit. g – zeskanowaną kolorową kopię dokumentu tożsamości lub dokumentu podróży, a w przypadku gdy nie jest on dostępny – innego dokumentu ułatwiającego identyfikację, wraz z adnotacją o ich autentyczności; informacje, w tym dane osobowe, przetwarzane w zbiorze danych, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, obejmujące: obrazy odcisków linii papilarnych, datę albo rok urodzenia, płeć, rodzaj rejestracji, datę wprowadzenia, jednostkę organizacyjną wprowadzającą, wizerunek twarzy lub wizerunek osoby, obywatelstwo; informacje, w tym dane osobowe, dotyczące niezidentyfikowanych śladów linii papilarnych z miejsc przestępstw obejmujące: obrazy śladów linii papilarnych, datę i miejsce zabezpieczenia, kategorię przestępstwa, jednostkę organizacyjną wprowadzającą, oznaczenie i numer sprawy; informacje, w tym dane osobowe, dotyczące śladów linii papilarnych, które mogą pochodzić od osób zaginionych, obejmujące: obrazy śladów linii papilarnych, datę i miejsce zabezpieczenia, kategorię zdarzenia, jednostkę organizacyjną wprowadzającą, oznaczenie i numer sprawy. W zbiorach danych biometrycznych przetwarza się, z wyłączeniem przechowywania, informacje, w tym dane osobowe, dotyczące osób o nieustalonej tożsamości lub usiłujących ukryć swoją tożsamość oraz zwłok ludzkich o nieustalonej tożsamości, obejmujące: obrazy odcisków linii papilarnych; płeć; oznaczenie i numer sprawy.

Art. 21i.

zmieniony

Informacje, w tym dane osobowe, wprowadza się do zbiorów danych daktyloskopijnychbiometrycznych na podstawie wniosku organu prowadzącego postępowanie lub poszukiwanie osoby zaginionej.

Art. 21j.

zmieniony

Informacje, w tym dane osobowe, przetwarzane w zbiorach danych daktyloskopijnychbiometrycznych oraz uzyskane w wyniku ich przetwarzania są udzielane bezpłatnie organom prowadzącym: postępowanie karne; postępowanie w sprawach nieletnich; czynności wykrywcze lub identyfikacyjne; czynności związane z wprowadzaniem danych daktyloskopijnych do innych zbiorów danych na podstawie odrębnych przepisów.

Art. 21l.

zmieniony

W weryfikacji, o której mowa w art. 16 ustawy z dnia 14 grudnia 2018 r. o ochronie danych osobowych przetwarzanych w związku z zapobieganiem i zwalczaniem przestępczości, uczestniczą jednostki organizacyjne Policji, służby, instytucje państwowe lub organy władzy publicznej, które przekazały informacje, w tym dane osobowe, do zbiorów danych daktyloskopijnych.biometrycznych. Informacje, w tym dane osobowe, o których mowa w art. 21h ust. 2 pkt 1 lit. a–c, e, f oraz k, usuwa się ze zbiorów danych daktyloskopijnych,biometrycznych, w przypadku gdy: zostało umorzone postępowanie z uwagi na to, że: czynu stanowiącego podstawę wprowadzenia danych osobowych do zbioru danych nie popełniono albo brak jest danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie jego popełnienia, zdarzenie lub okoliczność, w związku z którymi wprowadzono dane osobowe do zbioru danych, nie ma znamion czynu zabronionego; osoba, której dane dotyczą: została uniewinniona prawomocnym wyrokiem sądu, ukończyła 100. rok życia, zmarła; utracą swoją przydatność eliminacyjną, jednakże nie dłużej niż po upływie 5 lat od dnia ustania stosunku służbowego lub pracy – w przypadku osób, o których mowa w art. 20 ust. 1l. Informacje, w tym dane osobowe, o których mowa w art. 21h ust. 2 pkt 1 lit. g, usuwa się ze zbiorów danych daktyloskopijnych,biometrycznych, jeżeli osoba, której dane dotyczą: uzyskała obywatelstwo polskie; ukończyła 100. rok życia; zmarła.zmarła; uzyskała obywatelstwo jednego z państw członkowskich Unii Europejskiej. Informacje, w tym dane osobowe, o których mowa w art. 21h ust. 2 pkt 1, usuwa się ze zbiorów danych daktyloskopijnych biometrycznych po uzyskaniu wiarygodnej informacji.

Art. 21m.

zmieniony

Informacje, w tym dane osobowe, o których mowa w art. 21h ust. 2 pkt 1 lit. i, usuwa się ze zbiorów danych daktyloskopijnychbiometrycznych po upływie okresu przedawnienia karalności przestępstwa, na wniosek organu prowadzącego postępowanie karne. Informacje, w tym dane osobowe, o których mowa w art. 21h ust. 2 pkt 1 lit. h, usuwa się ze zbiorów danych daktyloskopijnych, biometrycznych, w przypadku odnalezienia lub ustalenia miejsca pobytu osoby zaginionej lub po upływie 55 lat od dnia rozpoczęcia ich przetwarzania w zbiorach danych daktyloskopijnych. biometrycznych. Informacje te, w tym dane osobowe, usuwa się na wniosek jednostki organizacyjnej, służby, instytucji państwowej lub organu władzy publicznej prowadzącej poszukiwanie.

Art. 21n.

zmieniony

Usunięcia informacji, w tym danych osobowych, ze zbioru danych daktyloskopijnych,biometrycznych, w tym zniszczenia kart daktyloskopijnych i chejroskopijnych, dokonuje komisja powołana przez Komendanta Głównego Policji, sporządzając z tych czynności protokół.

Art. 28a.

zmieniony

Mianowanie na okres służby kontraktowej następuje po zawarciu umowy, zwanej dalej „kontraktem”, między kandydatem do służby kontraktowej a przełożonym, o którym mowa w art. 32 ust. 1. Policjanta przyjętego do służby kontraktowej przed upływem 12 miesięcy od dnia zakończenia służby kandydackiej nie kieruje się na szkolenie, o którym mowa w ust. 9. Policjanta zwolnionego ze służby w Policji i przyjętego do służby kontraktowej nie kieruje się na szkolenie, o którym mowa w ust. 9, jeżeli podczas pełnienia służby uzyskał kwalifikacje zawodowe podstawowe. W przypadku policjanta, o którym mowa w ust. 11, uznaje się kwalifikacje zawodowe odpowiednio do stopnia policyjnego uzyskanego podczas służby w Policji. Do policjanta w służbie kontraktowej nie stosuje się przepisów art. 36 ust. 4– 4b, art. 37, art. 84, art. 86, art. 104 ust. 2, art. 108 ust. 1 pkt 3, 5a i 5d, art. 111, art. 114 ust. 1 pkt 1, art. 115, art. 120a i art. 120d oraz przepisów wykonawczych wydanych na ich podstawie. Policjant lub przełożony, o którym mowa w art. 32 ust. 1, mogą złożyć oświadczenia na piśmie, najpóźniej na miesiąc przed upływem okresu próbnego, o zamiarze rozwiązania stosunku służbowego. W takim przypadku z dniem upływu okresu próbnego policjanta zwalnia się ze służby. W przypadku niezłożenia oświadczeń, o których mowa w ust. 14, policjant pełni nadal służbę kontraktową bez odrębnego mianowania. Najpóźniej na 6 miesięcy przed upływem okresu, na jaki został zawarty pierwszy kontrakt, policjant lub przełożony, o którym mowa w art. 32 ust. 1, mogą wystąpić z wnioskiem o zawarcie drugiego kontraktu. Najpóźniej na 6 miesięcy przed upływem okresu, na jaki został zawarty kontrakt, policjant posiadający co najmniej wykształcenie średnie lub średnie branżowe może wystąpić z wnioskiem o mianowanie na stałe. Warunkiem mianowania, o którym mowa w ust. 17, jest posiadanie zgody przełożonego wymienionego w art. 32 ust. 1 i ukończenie szkolenia zawodowego podstawowego, o którym mowa w art. 34c ust. 6, jeżeli policjant wcześniej nie uzyskał kwalifikacji zawodowych podstawowych. W przypadku mianowania na stałe okres służby kontraktowej wlicza się do okresu służby przy ustalaniu uprawnień przysługujących policjantowi z tytułu pełnienia służby. Kontrakt zawiera w szczególności: wskazanie przełożonego, o którym mowa w art. 32 ust. 1; imię i nazwisko, numer PESEL i adres zamieszkania kandydata do służby kontraktowej; okres, na jaki został zawarty; stanowisko służbowe planowane dla kandydata do służby kontraktowej; planowaną datę ukończenia szkolenia dla policjantów w służbie kontraktowej; warunki uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym oraz innymi należnościami i świadczeniami. Zwolnienie ze służby z przyczyn, o których mowa w art. 41, albo mianowanie na stałe powoduje rozwiązanie kontraktu przed upływem okresu, na jaki został zawarty. Policjant w służbie kontraktowej ma prawo do zakwaterowania realizowanego w formie, o której mowa w art. 88 ust. 2 pkt 3. Przepisy art. 88 ust. 5– 8 i 13 oraz art. 88a stosuje się odpowiednio. Mianowanie na okres służby kontraktowej następuje na stanowisko w korpusie szeregowych Policji, jeżeli kandydat do służby kontraktowej ma co najmniej wykształcenie średnie lub średnie branżowe. Kandydat do służby kontraktowej nieposiadający wykształcenia średniego lub średniego branżowego może być mianowany na stanowisko w korpusie szeregowych Policji, jeżeli postępowanie kwalifikacyjne wykaże posiadanie przez niego specjalistycznych kwalifikacji, uprawnień lub umiejętności pożądanych ze względu na potrzeby kadrowe Policji. Przyjęcie do służby w Policji na okres służby kontraktowej następuje po przeprowadzeniu postępowania kwalifikacyjnego, o którym mowa w art. 25 ust. 2, a w przypadku policjanta zwolnionego ze służby w Policji – po przeprowadzeniu postępowania kwalifikacyjnego, o którym mowa odpowiednio w art. 25 ust. 13–14. Do postępowania kwalifikacyjnego, o którym mowa w ust. 5, stosuje się odpowiednio art. 25 ust. 3, 4, 7, 17 pkt 6 i 7, ust. 19 i 21–22. Policjanta zwolnionego ze służby w Policji i przyjętego do służby kontraktowej nie kieruje się na szkolenie, o którym mowa w ust. 9, jeżeli podczas pełnienia służby uzyskał kwalifikacje zawodowe podstawowe. W przypadku policjanta, o którym mowa w ust. 11, uznaje się kwalifikacje zawodowe odpowiednio do stopnia policyjnego uzyskanego podczas służby w Policji. Do policjanta w służbie kontraktowej nie stosuje się przepisów art. 36 ust. 4– 4b, art. 37, art. 84, art. 86, art. 104 ust. 2, art. 108 ust. 1 pkt 3, 5a i 5d, art. 111, art. 114 ust. 1 pkt 1, art. 115, art. 120a i art. 120d oraz przepisów wykonawczych wydanych na ich podstawie. Policjant lub przełożony, o którym mowa w art. 32 ust. 1, mogą złożyć oświadczenia na piśmie, najpóźniej na miesiąc przed upływem okresu próbnego, o zamiarze rozwiązania stosunku służbowego. W takim przypadku z dniem upływu okresu próbnego policjanta zwalnia się ze służby. W przypadku niezłożenia oświadczeń, o których mowa w ust. 14, policjant pełni nadal służbę kontraktową bez odrębnego mianowania. Najpóźniej na 6 miesięcy przed upływem okresu, na jaki został zawarty pierwszy kontrakt, policjant lub przełożony, o którym mowa w art. 32 ust. 1, mogą wystąpić z wnioskiem o zawarcie drugiego kontraktu. Najpóźniej na 6 miesięcy przed upływem okresu, na jaki został zawarty kontrakt, policjant posiadający co najmniej wykształcenie średnie lub średnie branżowe może wystąpić z wnioskiem o mianowanie na stałe. Warunkiem mianowania, o którym mowa w ust. 17, jest posiadanie zgody przełożonego wymienionego w art. 32 ust. 1 i ukończenie szkolenia zawodowego podstawowego, o którym mowa w art. 34c ust. 6, jeżeli policjant wcześniej nie uzyskał kwalifikacji zawodowych podstawowych. W przypadku mianowania na stałe okres służby kontraktowej wlicza się do okresu służby przy ustalaniu uprawnień przysługujących policjantowi z tytułu pełnienia służby. Kontrakt zawiera w szczególności: wskazanie przełożonego, o którym mowa w art. 32 ust. 1; imię i nazwisko, numer PESEL i adres zamieszkania kandydata do służby kontraktowej; okres, na jaki został zawarty; stanowisko służbowe planowane dla kandydata do służby kontraktowej; planowaną datę ukończenia szkolenia dla policjantów w służbie kontraktowej; warunki uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym oraz innymi należnościami i świadczeniami. Zwolnienie ze służby z przyczyn, o których mowa w art. 41, albo mianowanie na stałe powoduje rozwiązanie kontraktu przed upływem okresu, na jaki został zawarty. Policjant w służbie kontraktowej ma prawo do zakwaterowania realizowanego w formie, o której mowa w art. 88 ust. 2 pkt 3. Przepisy art. 88 ust. 5– 8 i 13 oraz art. 88a stosuje się odpowiednio. Mianowanie na okres służby kontraktowej następuje na stanowisko w korpusie szeregowych Policji, jeżeli kandydat do służby kontraktowej ma co najmniej wykształcenie średnie lub średnie branżowe. Kandydat do służby kontraktowej nieposiadający wykształcenia średniego lub średniego branżowego może być mianowany na stanowisko w korpusie szeregowych Policji, jeżeli postępowanie kwalifikacyjne wykaże posiadanie przez niego specjalistycznych kwalifikacji, uprawnień lub umiejętności pożądanych ze względu na potrzeby kadrowe Policji. Przyjęcie do służby w Policji na okres służby kontraktowej następuje po przeprowadzeniu postępowania kwalifikacyjnego, o którym mowa w art. 25 ust. 2, a w przypadku policjanta zwolnionego ze służby w Policji – po przeprowadzeniu postępowania kwalifikacyjnego, o którym mowa odpowiednio w art. 25 ust. 13–14. Do postępowania kwalifikacyjnego, o którym mowa w ust. 5, stosuje się odpowiednio art. 25 ust. 3, 4, 7, 17 pkt 6 i 7, ust. 19 i 21–22 . Kontrakt zawiera się na okres od 3 do 5 lat. Zawarcie kontraktu z tą samą osobą może nastąpić najwyżej dwukrotnie. Dla policjanta w służbie kontraktowej pierwsze 12 miesięcy służby w ramach pierwszego kontraktu jest okresem próbnym. Policjant w służbie kontraktowej odbywa szkolenie dla policjantów w służbie kontraktowej w zakresie niezbędnym do wykonywania zadań na stanowisku w korpusie szeregowych Policji.

Art. 30.

zmieniony

Osobę podlegającą kwalifikacji wojskowej skierowaną za jej zgodą do służby w oddziałach prewencji Policji mianuje się policjantem w służbie kandydackiej na okres, o którym mowa w art. 561 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz. U. z 2024 r. poz. 248, z późn. zm.7)).zm.8)). Policjant w służbie kandydackiej pełni służbę w systemie skoszarowanym. Policjant w służbie kandydackiej odbywa szkolenie dla policjantów w służbie kandydackiej. Policjant w służbie kandydackiej po ukończeniu szkolenia, o którym mowa w ust. 2a, wykonuje jedynie czynności administracyjno-porządkowe. Okres służby kandydackiej zalicza się do okresu służby przygotowawczej, jeżeli przerwa pomiędzy służbą kandydacką a podjęciem służby przygotowawczej nie przekracza 3 miesięcy.

Art. 34.

zmieniony

Mianowanie lub powołanie na stanowisko służbowe jest uzależnione od posiadanego przez policjanta wykształcenia, uzyskania określonych kwalifikacji zawodowych, a także stażu służby w Policji. Policjanta można skierować na egzamin końcowy z zakresu odpowiedniego szkolenia, o którym mowa w ust. 8 pkt 1 lit. b–d, bez konieczności odbywania tego szkolenia, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki: ma zapewnione stanowisko służbowe, na którym są wymagane kwalifikacje zawodowe, o których mowa w ust. 2, lub pełni służbę na stanowisku służbowym, dla którego określono policyjny stopień etatowy w korpusie odpowiednio podoficerów, aspirantów i oficerów Policji; spełnia warunki, o których mowa w ust. 3 pkt 1 i 2, oraz nie zachodzą okoliczności, o których mowa w ust. 4. Warunkiem skierowania, o którym mowa w ust. 10, jest dla egzaminu końcowego z zakresu szkolenia, o którym mowa w ust. 8 pkt 1: lit. b – ukończenie szkolenia zawodowego podstawowego z wyróżnieniem; lit. c – posiadanie wykształcenia wyższego oraz ukończenie szkolenia zawodowego podoficerskiego z wyróżnieniem albo zdanie egzaminu końcowego z zakresu tego szkolenia z wyróżnieniem; lit. d – złożenie przez policjanta pisemnego raportu w sprawie skierowania go na ten egzamin oraz: ukończenie studiów drugiego stopnia lub jednolitych studiów magisterskich oraz ukończenie szkolenia zawodowego aspiranckiego z wyróżnieniem albo zdanie egzaminu końcowego z zakresu tego szkolenia z wyróżnieniem lub ukończenie studiów w Akademii Policji w Szczytnie. Policjanta dopuszcza się do egzaminu końcowego po uzyskaniu zaliczeń oraz zdaniu egzaminów przewidzianych w programie szkolenia. Policjantowi wystawia się ocenę negatywną z zaliczenia, egzaminu lub egzaminu końcowego, jeżeli w czasie ich przeprowadzania: korzysta z pomocy innych osób lub posługuje się niedozwolonymi urządzeniami, materiałami lub środkami, lub w inny sposób zakłóca ich przebieg. Policjant, któremu wystawiono ocenę negatywną z zaliczenia, egzaminu lub egzaminu końcowego, zachowuje prawo odpowiednio do zaliczenia poprawkowego, egzaminu poprawkowego lub egzaminu końcowego poprawkowego, a jeżeli wystawienie oceny negatywnej nastąpiło podczas zaliczenia poprawkowego, egzaminu poprawkowego lub egzaminu końcowego poprawkowego – do zaliczenia komisyjnego, egzaminu komisyjnego lub egzaminu końcowego komisyjnego. Egzamin końcowy przeprowadza komisja egzaminacyjna powołana przez Komendanta-Rektora Akademii Policji w Szczytnie, komendanta szkoły policyjnej albo kierownika ośrodka szkolenia. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, wymagania w zakresie wykształcenia, kwalifikacji zawodowych i stażu służby, jakim odpowiadają policjanci na stanowiskach komendantów Policji i innych stanowiskach służbowych, mając na uwadze zakres wykonywanych przez nich zadań. Ustala się następujące kwalifikacje zawodowe: podstawowe; podoficerskie; aspiranckie; oficerskie. Policjant może być mianowany albo powołany na wyższe stanowisko służbowe, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki: posiada wykształcenie, kwalifikacje zawodowe i staż służby wymagane na tym stanowisku; posiada pozytywną opinię służbową; w przypadku poddania go procedurze, o której mowa w art. 35a ust. 1, uzyskał pozytywny wynik testu lub badania przeprowadzonego w ramach tej procedury. Na wyższe stanowisko służbowe nie może być mianowany ani powołany policjant: który podczas ostatniego opiniowania służbowego otrzymał jedną z opinii służbowych, o których mowa w art. 38 ust. 2 pkt 2 albo 3 albo art. 41 ust. 1 pkt 2 albo ust. 2 pkt 1 – przez okres jednego roku od dnia wydania ostatecznej opinii; przeciwko któremu wszczęto postępowanie karne w sprawie o przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia publicznego lub umyślne przestępstwo skarbowe lub postępowanie dyscyplinarne – do czasu prawomocnego zakończenia tego postępowania; ukarany karą dyscyplinarną – do czasu jej zatarcia; skazany za przestępstwo wyrokiem sądu – przez rok od dnia uprawomocnienia się orzeczenia, chyba że interes służby nie sprzeciwia się mianowaniu albo powołaniu na wyższe stanowisko służbowe pomimo skazania lub od popełnienia czynu, za który został skazany, upłynęło więcej niż 2 lata. Policjant, który ukończył w Akademii Policji w Szczytnie studia pierwszego stopnia o profilu praktycznym na kierunku nauka o Policji, w terminie miesiąca od dnia ukończenia tych studiów jest mianowany na stanowisko służbowe, dla którego określono policyjny stopień etatowy w korpusie oficerów młodszych Policji, jeżeli spełnia warunki, o których mowa w ust. 3. Przepis ust. 4 stosuje się. Do stażu służby, o którym mowa w ust. 3 pkt 1, nie wlicza się okresu zawieszenia w czynnościach służbowych oraz okresu tymczasowego aresztowania, jeżeli policjant został skazany prawomocnym wyrokiem za przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego lub przestępstwo skarbowe lub w prawomocnie zakończonym postępowaniu dyscyplinarnym został ukarany karą dyscyplinarną albo odstąpiono od jego ukarania, a także okresu urlopu wychowawczego oraz urlopu bezpłatnego. W szczególnie uzasadnionych przypadkach Komendant Główny Policji, Komendant CBŚP, Komendant BSWP, Komendant CBZC albo Dyrektor CLKP może wyrazić zgodę na mianowanie na stanowisko służbowe policjanta, także w służbie przygotowawczej, przed uzyskaniem przez niego kwalifikacji zawodowych oraz stażu służby wymaganych na tym stanowisku, przy spełnieniu wymagań w zakresie wykształcenia. Kwalifikacje zawodowe policjant jest obowiązany uzyskać przed mianowaniem na stałe. Warunkiem uzyskania przez policjanta kwalifikacji zawodowych niezbędnych do mianowania go lub powołania go na stanowisko służbowe jest ukończenie przez niego: szkolenia zawodowego: podstawowego – w przypadku kwalifikacji, o których mowa w ust. 2 pkt 1, podoficerskiego – w przypadku kwalifikacji, o których mowa w ust. 2 pkt 2, aspiranckiego – w przypadku kwalifikacji, o których mowa w ust. 2 pkt 3, oficerskiego – w przypadku kwalifikacji, o których mowa w ust. 2 pkt 4 – i zdanie egzaminu końcowego; studiów w Akademii Policji w Szczytnie – w przypadku kwalifikacji, o których mowa w ust. 2 pkt 4, i zdanie egzaminu końcowego z zakresu szkolenia, o którym mowa w pkt 1 lit. d. Za równoznaczne ze spełnieniem warunków określonych w ust. 8 pkt 1: lit. a – uważa się zaliczenie w Akademii Policji w Szczytnie pierwszego roku studiów pierwszego stopnia o profilu praktycznym na kierunku nauka o Policji; lit. b – uważa się zaliczenie w Akademii Policji w Szczytnie drugiego roku studiów pierwszego stopnia o profilu praktycznym na kierunku nauka o Policji albo zdanie egzaminu końcowego z zakresu szkolenia, o którym mowa w ust. 8 pkt 1 lit. b; lit. c – uważa się zaliczenie w Akademii Policji w Szczytnie trzeciego roku studiów pierwszego stopnia o profilu praktycznym na kierunku nauka o Policji albo zdanie egzaminu końcowego z zakresu szkolenia, o którym mowa w ust. 8 pkt 1 lit. c; lit. d – uważa się zdanie egzaminu końcowego z zakresu szkolenia, o którym mowa w ust. 8 pkt 1 lit. d. ukończenie studiów w Akademii Policji w Szczytnie. Policjanta dopuszcza się do egzaminu końcowego po uzyskaniu zaliczeń oraz zdaniu egzaminów przewidzianych w programie szkolenia. Policjantowi wystawia się ocenę negatywną z zaliczenia, egzaminu lub egzaminu końcowego, jeżeli w czasie ich przeprowadzania: korzysta z pomocy innych osób lub posługuje się niedozwolonymi urządzeniami, materiałami lub środkami, lub w inny sposób zakłóca ich przebieg. Policjant, któremu wystawiono ocenę negatywną z zaliczenia, egzaminu lub egzaminu końcowego, zachowuje prawo odpowiednio do zaliczenia poprawkowego, egzaminu poprawkowego lub egzaminu końcowego poprawkowego, a jeżeli wystawienie oceny negatywnej nastąpiło podczas zaliczenia poprawkowego, egzaminu poprawkowego lub egzaminu końcowego poprawkowego – do zaliczenia komisyjnego, egzaminu komisyjnego lub egzaminu końcowego komisyjnego. Egzamin końcowy przeprowadza komisja egzaminacyjna powołana przez Komendanta-Rektora Akademii Policji w Szczytnie, komendanta szkoły policyjnej albo kierownika ośrodka szkolenia. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, wymagania w zakresie wykształcenia, kwalifikacji zawodowych i stażu służby, jakim odpowiadają policjanci na stanowiskach komendantów Policji i innych stanowiskach służbowych, mając na uwadze zakres wykonywanych przez nich zadań. Ustala się następujące kwalifikacje zawodowe: podstawowe; podoficerskie; aspiranckie; oficerskie. Policjant może być mianowany albo powołany na wyższe stanowisko służbowe, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki: posiada wykształcenie, kwalifikacje zawodowe i staż służby wymagane na tym stanowisku; posiada pozytywną opinię służbową; w przypadku poddania go procedurze, o której mowa w art. 35a ust. 1, uzyskał pozytywny wynik testu lub badania przeprowadzonego w ramach tej procedury. Na wyższe stanowisko służbowe nie może być mianowany ani powołany policjant: który podczas ostatniego opiniowania służbowego otrzymał jedną z opinii służbowych, o których mowa w art. 38 ust. 2 pkt 2 albo 3 albo art. 41 ust. 1 pkt 2 albo ust. 2 pkt 1 – przez okres jednego roku od dnia wydania ostatecznej opinii; przeciwko któremu wszczęto postępowanie karne w sprawie o przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia publicznego lub umyślne przestępstwo skarbowe lub postępowanie dyscyplinarne – do czasu prawomocnego zakończenia tego postępowania; ukarany karą dyscyplinarną – do czasu jej zatarcia; skazany za przestępstwo wyrokiem sądu – przez rok od dnia uprawomocnienia się orzeczenia, chyba że interes służby nie sprzeciwia się mianowaniu albo powołaniu na wyższe stanowisko służbowe pomimo skazania lub od popełnienia czynu, za który został skazany, upłynęło więcej niż 2 lata. Policjant, który ukończył w Akademii Policji w Szczytnie studia pierwszego stopnia o profilu praktycznym na kierunku nauka o Policji, w terminie miesiąca od dnia ukończenia tych studiów jest mianowany na stanowisko służbowe, dla którego określono policyjny stopień etatowy w korpusie oficerów młodszych Policji, jeżeli spełnia warunki, o których mowa w ust. 3. Przepis ust. 4 stosuje się. Do stażu służby, o którym mowa w ust. 3 pkt 1, nie wlicza się okresu zawieszenia w czynnościach służbowych oraz okresu tymczasowego aresztowania, jeżeli policjant został skazany prawomocnym wyrokiem za przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego lub przestępstwo skarbowe lub w prawomocnie zakończonym postępowaniu dyscyplinarnym został ukarany karą dyscyplinarną albo odstąpiono od jego ukarania, a także okresu urlopu wychowawczego oraz urlopu bezpłatnego. W szczególnie uzasadnionych przypadkach Komendant Główny Policji, Komendant CBŚP, Komendant BSWP, Komendant CBZC albo Dyrektor CLKP może wyrazić zgodę na mianowanie na stanowisko służbowe policjanta, także w służbie przygotowawczej, przed uzyskaniem przez niego kwalifikacji zawodowych oraz stażu służby wymaganych na tym stanowisku, przy spełnieniu wymagań w zakresie wykształcenia. Kwalifikacje zawodowe policjant jest obowiązany uzyskać przed mianowaniem na stałe. Warunkiem uzyskania przez policjanta kwalifikacji zawodowych niezbędnych do mianowania go lub powołania go na stanowisko służbowe jest ukończenie przez niego: szkolenia zawodowego: podstawowego – w przypadku kwalifikacji, o których mowa w ust. 2 pkt 1, podoficerskiego – w przypadku kwalifikacji, o których mowa w ust. 2 pkt 2, aspiranckiego – w przypadku kwalifikacji, o których mowa w ust. 2 pkt 3, oficerskiego – w przypadku kwalifikacji, o których mowa w ust. 2 pkt 4 – i zdanie egzaminu końcowego; studiów w Akademii Policji w Szczytnie – w przypadku kwalifikacji, o których mowa w ust. 2 pkt 4, i zdanie egzaminu końcowego z zakresu szkolenia, o którym mowa w pkt 1 lit. d; studiów na kierunku lekarskim, na podstawie skierowania, o którym mowa w art. 34a, i uzyskanie dyplomu ich ukończenia – w przypadku kwalifikacji, o których mowa w ust. 2 pkt 4; studiów na kierunku medycznym przygotowującym do wykonywania zawodu pielęgniarki, ratownika medycznego lub fizjoterapeuty, na podstawie skierowania, o którym mowa w art. 34a, i uzyskanie uprawnień do wykonywania tego zawodu – w przypadku kwalifikacji, o których mowa w ust. 2 pkt 3. Za równoznaczne ze spełnieniem warunków określonych w ust. 8 pkt 1: lit. a – uważa się zaliczenie w Akademii Policji w Szczytnie pierwszego roku studiów pierwszego stopnia o profilu praktycznym na kierunku nauka o Policji; lit. b – uważa się zaliczenie w Akademii Policji w Szczytnie drugiego roku studiów pierwszego stopnia o profilu praktycznym na kierunku nauka o Policji albo zdanie egzaminu końcowego z zakresu szkolenia, o którym mowa w ust. 8 pkt 1 lit. b; lit. c – uważa się zaliczenie w Akademii Policji w Szczytnie trzeciego roku studiów pierwszego stopnia o profilu praktycznym na kierunku nauka o Policji albo zdanie egzaminu końcowego z zakresu szkolenia, o którym mowa w ust. 8 pkt 1 lit. c; lit. d – uważa się zdanie egzaminu końcowego z zakresu szkolenia, o którym mowa w ust. 8 pkt 1 lit. d.

Art. 34a.

zmieniony

Policjanta można skierować na przeszkolenie, do szkoły, na studia wyższe lub podyplomowe w kraju albo za granicą lub na aplikację w zawodach prawniczych, które są realizowane poza jednostkami szkoleniowymi Policji. Z policjantem w służbie stałej, którego zamierza się skierować na koszt Policji na przeszkolenie, do szkoły, na studia wyższe lub podyplomowe w kraju albo za granicą lub na aplikację w zawodach prawniczych, które są realizowane poza jednostkami szkoleniowymi Policji, zawiera się umowę, jeżeli koszt ten w dniu skierowania przekracza kwotę sześciokrotności wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę ustalanego w danym roku na podstawie ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (Dz. U. z 2024 r. poz. 1773). Policjant, który został zwolniony ze służby przed upływem 5 lat od dnia ukończenia nauki lub szkoleń wymienionych w ust. 2, których koszty zostały pokryte z budżetu Policji, jest obowiązany do zwrotu tych kosztów. Umowa, o której mowa w ust. 2, określa wzajemne prawa i obowiązki stron związane ze skierowaniem, w szczególności warunki zwrotu kosztów poniesionych na naukę i utrzymanie policjanta, w przypadku: nieukończenia przez niego przeszkolenia, szkoły, studiów wyższych lub podyplomowych w kraju albo za granicą lub aplikacji w zawodach prawniczych w wyniku uzyskania negatywnej oceny końcowej albo przerwania nauki z winy policjanta; zwolnienia ze służby w okresie, o którym mowa w ust. 3, z przyczyn określonych w art. 41 ust. 1 pkt 3–5, ust. 2 pkt 1, 2, 5, 7–9 oraz ust. 3. Zwrot poniesionych kosztów następuje w wysokości: kosztów poniesionych przez Policję – w przypadkach, o których mowa w ust. 4 pkt 1 oraz art. 41 ust. 1 pkt 3–5 i ust. 2 pkt 2 i 8; proporcjonalnej do pozostałego, wynikającego z umowy, okresu służby pełnionej po zakończeniu nauki – w pozostałych przypadkach. Zwrot kosztów, o którym mowa w ust. 3, nie obejmuje uposażenia policjanta. Komendant Główny Policji może zwolnić policjanta z obowiązku zwrotu kosztów, o których mowa w ust. 3, w całości albo w części na pisemny W przypadku skierowania na koszt Policji, o którym mowa w ust. 1, z policjantem zawiera się umowę, jeżeli koszt nauki i utrzymania w dniu skierowania przekracza kwotę trzykrotnej wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę ustalanego w danym roku na podstawie ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (Dz. U. z 2024 r. poz. 1773). Policjant jest obowiązany do zwrotu kosztów nauki i utrzymania, które zostały pokryte z budżetu Policji, w przypadku zwolnienia go ze służby przed upływem: 3 lat od dnia ukończenia nauki, jeżeli koszt ten przekracza kwotę trzykrotnej wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę, albo 5 lat od dnia ukończenia nauki, jeżeli koszt ten przekracza kwotę pięciokrotnej wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę, albo 10 lat od dnia ukończenia nauki, jeżeli koszt ten przekracza kwotę dziesięciokrotnej wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę – chyba że zwolnienie ze służby nastąpiło z przyczyn określonych w art. 41 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 2 pkt 6 i 7. Umowa, o której mowa w ust. 2, określa wzajemne prawa i obowiązki stron związane ze skierowaniem, w szczególności warunki zwrotu kosztów poniesionych na naukę i utrzymanie policjanta, w przypadku: nieukończenia przez niego przeszkolenia, szkoły, studiów wyższych lub podyplomowych w kraju albo za granicą lub aplikacji w zawodach prawniczych w wyniku uzyskania negatywnej oceny końcowej albo przerwania nauki z winy policjanta; zwolnienia ze służby w okresie, o którym mowa w ust. 3, z przyczyn określonych w art. 41 ust. 1 pkt 2–5, ust. 2 pkt 1, 2, 5, 7a–9 oraz ust. 3. Zwrot poniesionych kosztów następuje w wysokości: kosztów poniesionych przez Policję – w przypadkach, o których mowa w ust. 4 pkt 1 oraz art. 41 ust. 1 pkt 2–5 i ust. 2 pkt 2 i 8; proporcjonalnej do pozostałego, wynikającego z umowy, okresu służby pełnionej po zakończeniu nauki – w pozostałych przypadkach. Zwrot kosztów, o którym mowa w ust. 3 i 5, nie obejmuje uposażenia policjanta. Komendant Główny Policji może zwolnić policjanta z obowiązku zwrotu kosztów, o których mowa w ust. 3 i 5, w całości albo w części na pisemny wniosek policjanta uzasadniony jego szczególną sytuacją życiową, rodzinną lub materialną.

Art. 7.

zmieniony

Komendant Główny Policji określa: szczegółowe zasady organizacji i zakres działania komend, komisariatów i innych jednostek organizacyjnych Policji; organizację i zakres działania BOA oraz zasady współdziałania z innymi jednostkami organizacyjnymi Policji; strukturę organizacyjną i etatową samodzielnych pododdziałów kontrterrorystycznych Policji; szczegółowe warunki odbywania doskonalenia zawodowego dla służby kontrterrorystycznej; organizację i zakres działania oraz zasady współdziałania CBZC z innymi jednostkami organizacyjnymi Policji; organizację i zakres działania CLKP oraz zasady współdziałania z innymi jednostkami organizacyjnymi Policji. Policji; metody i formy wykonywania zadań przez poszczególne służby policyjne, w zakresie nieobjętym innymi przepisami wydanymi na podstawie ustawy; (uchylony) (uchylony) programy szkoleń zawodowych policjantów, program szkolenia dla policjantów w służbie kandydackiej oraz program szkolenia dla policjantów w służbie kontraktowej; (uchylony) kryteria zdrowotne i użytkowe doboru psów i koni do realizacji zadań Policji, sposób szkolenia przewodników psów służbowych i kandydatów na przewodników psów służbowych oraz policjantów-jeźdźców i kandydatów na policjantów--jeźdźców oraz szkolenia psów służbowych i koni służbowych, tryb i sposób przekazywania psów służbowych i koni służbowych między jednostkami organizacyjnymi Policji, sposób prowadzenia ewidencji psów służbowych i ewidencji koni służbowych oraz tryb i sposób współpracy między jednostkami organizacyjnymi Policji w trakcie realizacji nadzoru nad sposobem sprawowania opieki nad psami służbowymi i końmi służbowymi; (uchylony) zasady etyki zawodowej policjantów, po zasięgnięciu opinii związków zawodowych; organizację, rzeczowy i miejscowy zakres działania oraz zasady współdziałania CBŚP z innymi jednostkami organizacyjnymi Policji; w uzgodnieniu z ministrem właściwym do spraw wewnętrznych, organizację, rzeczowy i miejscowy zakres działania oraz zasady współdziałania BSWP z innymi jednostkami organizacyjnymi Policji; Komendant wojewódzki Policji określa właściwość terytorialną komisariatów Policji na terenie swojego działania. Komendant Główny Policji może tworzyć i likwidować ośrodki szkolenia i szkoły policyjne. Regulaminy komend, komisariatów i innych jednostek organizacyjnych Policji ustala właściwy dla nich komendant Policji w porozumieniu z właściwym przełożonym. Regulamin komendy wojewódzkiej Policji nie stanowi części regu- laminu urzędu wojewódzkiego. Regulamin BSWP ustala minister właściwy do spraw wewnętrznych.

← Wróć do historii zmian