Historia zmian - 30 sierpnia 2026
o Policji.
Data oznacza dzień, w którym PrawMi wykryło zmianę w tekście jednolitym ISAP - może różnić się od daty wejścia w życie nowelizacji.
PoPrzed
Art. 19.
zmienionyDo zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego.
Do wniosków, o których mowa w ust. 3, 8 i 9, stosuje się odpowiednio ust.
1a i 7. Sąd przed wydaniem postanowienia, o którym mowa w ust. 1, 3, 8 i 9, zapoznaje
się z materiałami uzasadniającymi wniosek, w szczególności zgromadzonymi podczas
stosowania kontroli operacyjnej zarządzonej w tej sprawie.
Wnioski, postanowienia, pisemne zgody i zarządzenia, o których mowa w
ust. 1, 3, 8 i 9, w odniesieniu do spraw realizowanych przez BSWP, Komendant BSWP
przekazuje do wiadomości Inspektorowi Nadzoru Wewnętrznego.
Wnioski, o których mowa w ust. 1, 3–5, 8 i 9, sąd okręgowy rozpoznaje
jednoosobowo, przy czym czynności sądu związane z rozpoznawaniem tych
wniosków powinny być realizowane w warunkach przewidzianych dla
przekazywania, przechowywania i udostępniania informacji niejawnych oraz z
odpowiednim zastosowaniem przepisów wydanych na podstawie art. 181 § 2 Kodeksu
postępowania karnego. W posiedzeniu sądu może wziąć udział wyłącznie prokurator
i przedstawiciel organu Policji wnioskującego o zarządzenie kontroli operacyjnej.
Przedsiębiorca telekomunikacyjny, operator pocztowy oraz usługodawca
świadczący usługi drogą elektroniczną są obowiązani do zapewnienia na własny koszt
warunków technicznych i organizacyjnych umożliwiających prowadzenie przez
Policję kontroli operacyjnej.
Usługodawca świadczący usługi drogą elektroniczną będący
mikroprzedsiębiorcą lub małym przedsiębiorcą w rozumieniu przepisów ustawy z dnia
6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2024 r. poz. 236, 1222 i 1871 oraz
z 2025 r. poz. 222) zapewnia warunki techniczne i organizacyjne umożliwiające
prowadzenie przez Policję kontroli operacyjnej stosownie do posiadanej
infrastruktury.
Kontrola operacyjna powinna być zakończona niezwłocznie po ustaniu
przyczyn jej zarządzenia, najpóźniej jednak z upływem okresu, na który została
wprowadzona.
Organ Policji, o którym mowa w ust. 1, informuje właściwego prokuratora o
wynikach kontroli operacyjnej po jej zakończeniu, a na jego żądanie również o
przebiegu tej kontroli.
W przypadku uzyskania dowodów pozwalających na wszczęcie
postępowania karnego lub mających znaczenie dla toczącego się postępowania
karnego Komendant Główny Policji, Komendant CBŚP, Komendant BSWP,
Komendant CBZC albo komendant wojewódzki Policji przekazuje prokuratorowi, o
którym mowa w ust. 1, wszystkie materiały zgromadzone podczas stosowania kontroli
operacyjnej. W postępowaniu przed sądem, w odniesieniu do tych materiałów, stosuje
się odpowiednio art. 393 § 1 zdanie pierwsze Kodeksu postępowania karnego.
(uchylony)
(uchylony)
(uchylony)
(uchylony)
(uchylony)
W przypadku, gdy materiały, o których mowa w ust. 15:
zawierają informacje, o których mowa w art. 178 Kodeksu postępowania
karnego, Komendant Główny Policji, Komendant CBŚP, Komendant BSWP,
Komendant CBZC albo komendant wojewódzki Policji zarządza ich
niezwłoczne, komisyjne i protokolarne zniszczenie;
mogą zawierać informacje, o których mowa w art. 178a i art. 180 § 3 Kodeksu
postępowania karnego, z wyłączeniem informacji o przestępstwach, o których
mowa w art. 240 § 1 Kodeksu karnego, albo informacje stanowiące tajemnice
związane z wykonywaniem zawodu lub funkcji, o których mowa w art. 180 § 2
Kodeksu postępowania karnego, Komendant Główny Policji, Komendant CBŚP,
Komendant BSWP, Komendant CBZC albo komendant wojewódzki Policji
przekazuje prokuratorowi te materiały.
W przypadku, o którym mowa w ust. 15f pkt 2, prokurator niezwłocznie po
otrzymaniu materiałów kieruje je do sądu, który zarządził kontrolę operacyjną albo
wyraził na nią zgodę w trybie określonym w ust. 3, wraz z wnioskiem o:
stwierdzenie, które z przekazanych materiałów zawierają informacje, o których
mowa w ust. 15f pkt 2;
dopuszczenie do wykorzystania w postępowaniu karnym materiałów
zawierających informacje stanowiące tajemnice związane z wykonywaniem
zawodu lub funkcji, o których mowa w art. 180 § 2 Kodeksu postępowania
karnego, nieobjęte zakazami, określonymi w art. 178a i art. 180 § 3 Kodeksu
postępowania karnego z wyłączeniem informacji o przestępstwach, o których
mowa w art. 240 § 1 Kodeksu karnego.
Sąd, niezwłocznie po złożeniu wniosku przez prokuratora, wydaje
postanowienie o dopuszczeniu do wykorzystania w postępowaniu karnym materiałów,
o których mowa w ust. 15g pkt 2, gdy jest to niezbędne dla dobra wymiaru
sprawiedliwości, a okoliczność nie może być ustalona na podstawie innego dowodu,
a także zarządza niezwłoczne zniszczenie materiałów, których wykorzystanie w
postępowaniu karnym jest niedopuszczalne.
Na postanowienie sądu w przedmiocie dopuszczenia do wykorzystania w
postępowaniu karnym materiałów, o których mowa w ust. 15g pkt 2, prokuratorowi
przysługuje zażalenie. Do zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu
postępowania karnego.
Organ Policji jest obowiązany do wykonania zarządzenia sądu o zniszczeniu
materiałów, o którym mowa w ust. 15h, oraz niezwłocznego, komisyjnego i
protokolarnego zniszczenia materiałów, których wykorzystanie w postępowaniu
karnym jest niedopuszczalne. Organ Policji niezwłocznie informuje prokuratora, o
którym mowa w ust. 15g, o zniszczeniu tych materiałów.
Osobie, wobec której kontrola operacyjna była stosowana, nie udostępnia się
materiałów zgromadzonych podczas trwania tej kontroli. Przepis nie narusza
uprawnień wynikających z art. 321 Kodeksu postępowania karnego.
Sąd okręgowy, Pierwszy Zastępca Prokuratora Generalnego Prokurator
Krajowy, prokurator okręgowy i organ Policji prowadzą rejestry postanowień,
pisemnych zgód, wniosków i zarządzeń dotyczących kontroli operacyjnej.
Komendant Główny Policji prowadzi rejestr centralny wniosków i
zarządzeń dotyczących kontroli operacyjnej prowadzonej przez organy Policji w
zakresie przewidzianym dla prowadzonych przez nie rejestrów.
W komórkach organizacyjnych Policji wykonujących zarządzenia w
sprawie kontroli operacyjnej można odrębnie rejestrować dane zawarte w
dokumentacji z kontroli operacyjnej w zakresie przewidzianym dla prowadzonych
przez organy Policji rejestrów, o których mowa w ust. 16a.
Rejestry, o których mowa w ust. 16a–16c, prowadzi się w formie
elektronicznej, z zachowaniem przepisów o ochronie informacji niejawnych.
Zgromadzone podczas stosowania kontroli operacyjnej materiały
niezawierające dowodów pozwalających na wszczęcie postępowania karnego lub
dowodów mających znaczenie dla toczącego się postępowania karnego podlegają
niezwłocznemu, protokolarnemu i komisyjnemu zniszczeniu. Zniszczenie materiałów
zarządza organ Policji, który wnioskował o zarządzenie kontroli operacyjnej.
O wydaniu i wykonaniu zarządzenia dotyczącego zniszczenia materiałów,
o których mowa w ust. 17, organ Policji jest obowiązany do niezwłocznego
poinformowania prokuratora, o którym mowa w ust. 1.
(uchylony)
(uchylony)
Wniosek, o którym mowa w ust. 1, przedstawia się wraz z materiałami
uzasadniającymi potrzebę zastosowania kontroli operacyjnej.
Postanowienie, o którym mowa w ust. 1, wydaje sąd okręgowy właściwy
miejscowo ze względu na siedzibę składającego wniosek organu Policji.
Na postanowienia sądu, o których mowa w:
ust. 1, 3, 8 i 9 – przysługuje zażalenie organowi Policji, który złożył wniosek o
wydanie tego postanowienia;
ust. 3 – przysługuje zażalenie właściwemu prokuratorowi, o którym mowa w ust.Przy wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych,
podejmowanych przez Policję w celu zapobieżenia, wykrycia, ustalenia sprawców, a
także uzyskania i utrwalenia dowodów, ściganych z oskarżenia publicznego,
umyślnych przestępstw:
przeciwko życiu, określonych w art. 148–150 Kodeksu karnego,
określonych w art. 134, art. 135 § 1, art. 136 § 1, art. 156 § 1 i 3, art. 156a, art.
163 § 1 i 3, art. 164 § 1, art. 165 § 1 i 3, art. 166, art. 167, art. 173 § 1 i 3, art.
189, art. 189a, art. 191b, art. 200a, art. 200b, art. 211a, art. 223, art. 224a, art. 228
§ 1 i 3–6, art. 229 § 1 i 3–5, art. 230 § 1, art. 230a § 1, art. 231 § 2, art. 232, art.
233 § 1, 1a, 4 i 6, art. 234, art. 235, art. 236 § 1, art. 238, art. 239 § 1, art. 240 §
1, art. 245, art. 246, art. 252 § 1–3, art. 258, art. 267 § 1–4, art. 268a § 1 i 2, art.
269, art. 269a, art. 269b § 1, art. 270a § 1 i 2, art. 271a § 1 i 2, art. 277a § 1, art.
279 § 1, art. 280–282, art. 285 § 1, art. 286 § 1, art. 287 § 1, art. 296 § 1–3, art.
296a § 1, 2 i 4, art. 299 § 1–6 oraz art. 310 § 1, 2 i 4 Kodeksu karnego,
określonych w art. 46 ust. 1, 2 i 4, art. 47 oraz art. 48 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 25
czerwca 2010 r. o sporcie (Dz. U. z 2024 r. poz. 1488 oraz z 2025 r. poz. 28),
określonych w art. 178–183 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie
instrumentami finansowymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 722 i 1863 oraz z 2025 r. poz.
146) oraz art. 99–100 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o ofercie publicznej i
warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego
systemu obrotu oraz o spółkach publicznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 620 i 1863
oraz z 2025 r. poz. 146),
przeciwko obrotowi gospodarczemu, określonych w art. 296–306 Kodeksu
karnego, powodujących szkodę majątkową lub skierowanych przeciwko mieniu,
jeżeli wysokość szkody lub wartość mienia przekracza pięćdziesięciokrotną
wysokość najniższego wynagrodzenia za pracę określonego na podstawie
odrębnych przepisów,
przeciwko wolności seksualnej i obyczajności, gdy pokrzywdzonym jest
małoletni albo gdy treści pornograficzne, o których mowa w art. 202 Kodeksu
karnego, obejmują udział małoletniego,
określonych w rozdziale 11 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków
i opiece nad zabytkami (Dz. U. z 2024 r. poz. 1292 i 1907), w rozdziale 5 ustawy
z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach (Dz. U. z
2020 r. poz. 164), w rozdziale 5a ustawy z dnia 21 listopada 1996 r. o muzeach
(Dz. U. z 2022 r. poz. 385), w rozdziale 11a ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. o
bibliotekach (Dz. U. z 2022 r. poz. 2393) oraz w rozdziale 6 ustawy z dnia
25 maja 2017 r. o restytucji narodowych dóbr kultury (Dz. U. z 2019 r. poz.
1591),
skarbowych, jeżeli wartość przedmiotu czynu lub uszczuplenie należności
publicznoprawnej przekraczają pięćdziesięciokrotną wysokość najniższego
wynagrodzenia za pracę określonego na podstawie odrębnych przepisów,
skarbowych, o których mowa w art. 107 § 1 Kodeksu karnego skarbowego,
nielegalnego wytwarzania, posiadania lub obrotu bronią, amunicją, materiałami
wybuchowymi, środkami odurzającymi, substancjami psychotropowymi, ich
prekursorami lub nowymi substancjami psychoaktywnymi oraz materiałami
jądrowymi i promieniotwórczymi,
określonych w art. 8 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Przepisy wprowadzające
Kodeks karny (Dz. U. poz. 554 i 1083, z 1998 r. poz. 715, z 2009 r. poz. 1149 i
1589, z 2010 r. poz. 626 oraz z 2022 r. poz. 2600),
określonych w art. 43–46 ustawy z dnia 1 lipca 2005 r. o pobieraniu,
przechowywaniu i przeszczepianiu komórek, tkanek i narządów (Dz. U. z 2023
r. poz. 1185),
ściganych na mocy umów międzynarodowych ratyfikowanych za uprzednią
zgodą wyrażoną w ustawie, określonych w polskiej ustawie karnej,
o których mowa w pkt 1–8 lub, o których mowa w art. 45 § 2 Kodeksu karnego
albo art. 33 § 2 Kodeksu karnego skarbowego – w celu ujawnienia mienia
zagrożonego przepadkiem w związku z tymi przestępstwami
– gdy inne środki okazały się bezskuteczne albo będą nieprzydatne, sąd okręgowy
może, w drodze postanowienia, zarządzić kontrolę operacyjną, na pisemny wniosek
Komendanta Głównego Policji, Komendanta CBŚP, Komendanta BSWP albo
Komendanta CBZC, złożony po uzyskaniu pisemnej zgody Pierwszego Zastępcy
Prokuratora Generalnego Prokuratora Krajowego, albo na pisemny wniosek
komendanta wojewódzkiego Policji, złożony po uzyskaniu pisemnej zgody
prokuratora okręgowego właściwego ze względu na siedzibę składającego wniosek
organu Policji.
Do wniosków, o których mowa w ust. 3, 8 i 9, stosuje się odpowiednio ust.
1a i 7. Sąd przed wydaniem postanowienia, o którym mowa w ust. 1, 3, 8 i 9, zapoznaje
się z materiałami uzasadniającymi wniosek, w szczególności zgromadzonymi podczas
stosowania kontroli operacyjnej zarządzonej w tej sprawie.
Wnioski, postanowienia, pisemne zgody i zarządzenia, o których mowa w
ust. 1, 3, 8 i 9, w odniesieniu do spraw realizowanych przez BSWP, Komendant BSWP
przekazuje do wiadomości Inspektorowi Nadzoru Wewnętrznego.
Wnioski, o których mowa w ust. 1, 3–5, 8 i 9, sąd okręgowy rozpoznaje
jednoosobowo, przy czym czynności sądu związane z rozpoznawaniem tych
wniosków powinny być realizowane w warunkach przewidzianych dla
przekazywania, przechowywania i udostępniania informacji niejawnych oraz z
odpowiednim zastosowaniem przepisów wydanych na podstawie art. 181 § 2 Kodeksu
postępowania karnego. W posiedzeniu sądu może wziąć udział wyłącznie prokurator
i przedstawiciel organu Policji wnioskującego o zarządzenie kontroli operacyjnej.
Przedsiębiorca telekomunikacyjny, operator pocztowy oraz usługodawca
świadczący usługi drogą elektroniczną są obowiązani do zapewnienia na własny koszt
warunków technicznych i organizacyjnych umożliwiających prowadzenie przez
Policję kontroli operacyjnej.
Usługodawca świadczący usługi drogą elektroniczną będący
mikroprzedsiębiorcą lub małym przedsiębiorcą w rozumieniu przepisów ustawy z dnia
6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2024 r. poz. 236, 1222 i 1871 oraz
z 2025 r. poz. 222) zapewnia warunki techniczne i organizacyjne umożliwiające
prowadzenie przez Policję kontroli operacyjnej stosownie do posiadanej
infrastruktury.
Kontrola operacyjna powinna być zakończona niezwłocznie po ustaniu
przyczyn jej zarządzenia, najpóźniej jednak z upływem okresu, na który została
wprowadzona.
Organ Policji, o którym mowa w ust. 1, informuje właściwego prokuratora o
wynikach kontroli operacyjnej po jej zakończeniu, a na jego żądanie również o
przebiegu tej kontroli.
W przypadku uzyskania dowodów pozwalających na wszczęcie
postępowania karnego lub mających znaczenie dla toczącego się postępowania
karnego Komendant Główny Policji, Komendant CBŚP, Komendant BSWP,
Komendant CBZC albo komendant wojewódzki Policji przekazuje prokuratorowi, o
którym mowa w ust. 1, wszystkie materiały zgromadzone podczas stosowania kontroli
operacyjnej. W postępowaniu przed sądem, w odniesieniu do tych materiałów, stosuje
się odpowiednio art. 393 § 1 zdanie pierwsze Kodeksu postępowania karnego.
(uchylony)
(uchylony)
(uchylony)
(uchylony)
(uchylony)
W przypadku, gdy materiały, o których mowa w ust. 15:
zawierają informacje, o których mowa w art. 178 Kodeksu postępowania
karnego, Komendant Główny Policji, Komendant CBŚP, Komendant BSWP,
Komendant CBZC albo komendant wojewódzki Policji zarządza ich
niezwłoczne, komisyjne i protokolarne zniszczenie;
mogą zawierać informacje, o których mowa w art. 178a i art. 180 § 3 Kodeksu
postępowania karnego, z wyłączeniem informacji o przestępstwach, o których
mowa w art. 240 § 1 Kodeksu karnego, albo informacje stanowiące tajemnice
związane z wykonywaniem zawodu lub funkcji, o których mowa w art. 180 § 2
Kodeksu postępowania karnego, Komendant Główny Policji, Komendant CBŚP,
Komendant BSWP, Komendant CBZC albo komendant wojewódzki Policji
przekazuje prokuratorowi te materiały.
W przypadku, o którym mowa w ust. 15f pkt 2, prokurator niezwłocznie po
otrzymaniu materiałów kieruje je do sądu, który zarządził kontrolę operacyjną albo
wyraził na nią zgodę w trybie określonym w ust. 3, wraz z wnioskiem o:
stwierdzenie, które z przekazanych materiałów zawierają informacje, o których
mowa w ust. 15f pkt 2;
dopuszczenie do wykorzystania w postępowaniu karnym materiałów
zawierających informacje stanowiące tajemnice związane z wykonywaniem
zawodu lub funkcji, o których mowa w art. 180 § 2 Kodeksu postępowania
karnego, nieobjęte zakazami, określonymi w art. 178a i art. 180 § 3 Kodeksu
postępowania karnego z wyłączeniem informacji o przestępstwach, o których
mowa w art. 240 § 1 Kodeksu karnego.
Sąd, niezwłocznie po złożeniu wniosku przez prokuratora, wydaje
postanowienie o dopuszczeniu do wykorzystania w postępowaniu karnym materiałów,
o których mowa w ust. 15g pkt 2, gdy jest to niezbędne dla dobra wymiaru
sprawiedliwości, a okoliczność nie może być ustalona na podstawie innego dowodu,
a także zarządza niezwłoczne zniszczenie materiałów, których wykorzystanie w
postępowaniu karnym jest niedopuszczalne.
Na postanowienie sądu w przedmiocie dopuszczenia do wykorzystania w
postępowaniu karnym materiałów, o których mowa w ust. 15g pkt 2, prokuratorowi
przysługuje zażalenie. Do zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu
postępowania karnego.
Organ Policji jest obowiązany do wykonania zarządzenia sądu o zniszczeniu
materiałów, o którym mowa w ust. 15h, oraz niezwłocznego, komisyjnego i
protokolarnego zniszczenia materiałów, których wykorzystanie w postępowaniu
karnym jest niedopuszczalne. Organ Policji niezwłocznie informuje prokuratora, o
którym mowa w ust. 15g, o zniszczeniu tych materiałów.
Osobie, wobec której kontrola operacyjna była stosowana, nie udostępnia się
materiałów zgromadzonych podczas trwania tej kontroli. Przepis nie narusza
uprawnień wynikających z art. 321 Kodeksu postępowania karnego.
Sąd okręgowy, Pierwszy Zastępca Prokuratora Generalnego Prokurator
Krajowy, prokurator okręgowy i organ Policji prowadzą rejestry postanowień,
pisemnych zgód, wniosków i zarządzeń dotyczących kontroli operacyjnej.
Komendant Główny Policji prowadzi rejestr centralny wniosków i
zarządzeń dotyczących kontroli operacyjnej prowadzonej przez organy Policji w
zakresie przewidzianym dla prowadzonych przez nie rejestrów.
W komórkach organizacyjnych Policji wykonujących zarządzenia w
sprawie kontroli operacyjnej można odrębnie rejestrować dane zawarte w
dokumentacji z kontroli operacyjnej w zakresie przewidzianym dla prowadzonych
przez organy Policji rejestrów, o których mowa w ust. 16a.
Rejestry, o których mowa w ust. 16a–16c, prowadzi się w formie
elektronicznej, z zachowaniem przepisów o ochronie informacji niejawnych.
Zgromadzone podczas stosowania kontroli operacyjnej materiały
niezawierające dowodów pozwalających na wszczęcie postępowania karnego lub
dowodów mających znaczenie dla toczącego się postępowania karnego podlegają
niezwłocznemu, protokolarnemu i komisyjnemu zniszczeniu. Zniszczenie materiałów
zarządza organ Policji, który wnioskował o zarządzenie kontroli operacyjnej.
O wydaniu i wykonaniu zarządzenia dotyczącego zniszczenia materiałów,
o których mowa w ust. 17, organ Policji jest obowiązany do niezwłocznego
poinformowania prokuratora, o którym mowa w ust. 1.
(uchylony)
(uchylony)
Wniosek, o którym mowa w ust. 1, przedstawia się wraz z materiałami
uzasadniającymi potrzebę zastosowania kontroli operacyjnej.
Postanowienie, o którym mowa w ust. 1, wydaje sąd okręgowy właściwy
miejscowo ze względu na siedzibę składającego wniosek organu Policji.
Na postanowienia sądu, o których mowa w:
ust. 1, 3, 8 i 9 – przysługuje zażalenie organowi Policji, który złożył wniosek o
wydanie tego postanowienia;
ust. 3 – przysługuje zażalenie właściwemu prokuratorowi, o którym mowa w ust.
1.
Do zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z Ministrem
Sprawiedliwości, ministrem właściwym do spraw łączności oraz ministrem
właściwym do spraw informatyzacji, określi, w drodze rozporządzenia, sposób
sporządzania dokumentacji w związku z zarządzeniem kontroli operacyjnej,
dokumentowania kontroli operacyjnej, przechowywania i przekazywania wniosków i
zarządzeń, a także przechowywania, przekazywania oraz przetwarzania, kopiowania
i niszczenia materiałów uzyskanych podczas tej kontroli, zakres danych
gromadzonych w rejestrach, o których mowa w ust. 16a–16c, oraz wzory stosowanych
druków i rejestrów, mając na względzie potrzebę zapewnienia niejawnego charakteru
podejmowanych czynności i uzyskanych materiałów.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych przedstawia corocznie Sejmowi
i Senatowi informację o działalności określonej w ust. 1–21, w tym informacje i dane,
o których mowa w art. 20 ust. 3. Informacja powinna być przedstawiona Sejmowi i
Senatowi do dnia 30 czerwca roku następnego po roku nią objętym.
W przypadkach niecierpiących zwłoki, jeżeli mogłoby to spowodować utratę
informacji lub zatarcie albo zniszczenie dowodów przestępstwa, Komendant Główny
Policji, Komendant CBŚP, Komendant BSWP, Komendant CBZC albo komendant
wojewódzki Policji może zarządzić, po uzyskaniu pisemnej zgody właściwego
prokuratora, o którym mowa w ust. 1, kontrolę operacyjną, zwracając się jednocześnie
do właściwego miejscowo sądu okręgowego z wnioskiem o wydanie postanowienia w
tej sprawie. W razie nieudzielenia przez sąd zgody w terminie 5 dni od dnia
zarządzenia kontroli operacyjnej, organ zarządzający wstrzymuje kontrolę operacyjną
oraz dokonuje protokolarnego, komisyjnego zniszczenia materiałów zgromadzonych
podczas jej stosowania.
(uchylony)
W przypadku potrzeby zarządzenia kontroli operacyjnej wobec osoby
podejrzanej lub oskarżonego, we wniosku organu Policji, o którym mowa w ust. 1, o
zarządzenie kontroli operacyjnej zamieszcza się informację o toczącym się wobec tej
osoby postępowaniu.
Kontrola operacyjna prowadzona jest niejawnie i polega na:
uzyskiwaniu i utrwalaniu treści rozmów prowadzonych przy użyciu środków
technicznych, w tym za pomocą sieci telekomunikacyjnych;
uzyskiwaniu i utrwalaniu obrazu lub dźwięku osób z pomieszczeń, środków
transportu lub miejsc innych niż miejsca publiczne;
uzyskiwaniu i utrwalaniu treści korespondencji, w tym korespondencji
prowadzonej za pomocą środków komunikacji elektronicznej;
uzyskiwaniu i utrwalaniu danych zawartych w informatycznych nośnikach
danych, telekomunikacyjnych urządzeniach końcowych, systemach
informatycznych i teleinformatycznych;
uzyskiwaniu dostępu i kontroli zawartości przesyłek.
Kontroli operacyjnej nie stanowią czynności, o których mowa w ust. 6 pkt 2,
polegające na uzyskiwaniu i utrwalaniu obrazu w pomieszczeniach, o których mowa
w art. 15 ust. 1 pkt 4a.
Realizacja czynności, o których mowa w ust. 6a, nie wymaga zgody sądu.
Wniosek organu Policji, o którym mowa w ust. 1, o zarządzenie przez sąd
okręgowy kontroli operacyjnej powinien zawierać w szczególności:
numer sprawy i jej kryptonim, jeżeli został jej nadany;
opis przestępstwa z podaniem, w miarę możliwości, jego kwalifikacji prawnej;
okoliczności uzasadniające potrzebę zastosowania kontroli operacyjnej, w tym
stwierdzonej bezskuteczności lub nieprzydatności innych środków;
dane osoby lub inne dane, pozwalające na jednoznaczne określenie podmiotu lub
przedmiotu, wobec którego stosowana będzie kontrola operacyjna, ze
wskazaniem miejsca lub sposobu jej stosowania;
cel, czas i rodzaj prowadzonej kontroli operacyjnej, o której mowa w ust. 6.
Kontrolę operacyjną zarządza się na okres nie dłuższy niż 3 miesiące. Sąd
okręgowy może, na pisemny wniosek Komendanta Głównego Policji, Komendanta
CBŚP, Komendanta BSWP, Komendanta CBZC albo komendanta wojewódzkiego
Policji, złożony po uzyskaniu pisemnej zgody właściwego prokuratora, o którym
mowa w ust. 1, na okres nie dłuższy niż kolejne 3 miesiące, wydać postanowienie o
jednorazowym przedłużeniu kontroli operacyjnej, jeżeli nie ustały przyczyny tej
kontroli.
W uzasadnionych przypadkach, gdy podczas stosowania kontroli operacyjnej
pojawią się nowe okoliczności istotne dla zapobieżenia lub wykrycia przestępstwa
albo ustalenia sprawców i uzyskania dowodów przestępstwa, sąd okręgowy,
na pisemny wniosek Komendanta Głównego Policji, złożony po uzyskaniu pisemnej
zgody Pierwszego Zastępcy Prokuratora Generalnego Prokuratora Krajowego, może,
również po upływie okresów, o których mowa w ust. 8, wydawać kolejne
postanowienia o przedłużeniu kontroli operacyjnej na następujące po sobie okresy,
których łączna długość nie może przekraczać 12 miesięcy.
Komendant Główny Policji, Komendant CBŚP, Komendant BSWP,
Komendant CBZC albo komendant wojewódzki Policji może upoważnić swojego
zastępcę do składania wniosków, o których mowa w ust. 1, 3, 8 i 9, lub do zarządzania
kontroli operacyjnej w trybie ust. 3.
Art. 20f.
zmienionyPolicja może pobierać, uzyskiwać, gromadzić, przetwarzać i
wykorzystywać w celu wykrywania i ścigania sprawców wykroczeń oraz przestępstw
informacje, w tym dane osobowe, o sprawcach wykroczeń przeciwko mieniu
określonych w art. 119 § 1, art. 120 § 1, art. 122 § 1 i 2 oraz art. 124 § 1 Kodeksu
wykroczeń, osobach podejrzanych o ich popełnienie oraz obwinionych i ukaranych za
te wykroczenia, także bez ich wiedzy i zgody.
Obowiązek wykazania, że wniosek osoby, której dane dotyczą, jest w sposób
oczywisty nieuzasadniony, spoczywa na administratorze.
Wysokość opłaty, o której mowa w ust. 10 pkt 1, wynosi 0,002 przeciętnego
wynagrodzenia w poprzednim kwartale, począwszy od pierwszego dnia miesiąca
następującego po miesiącu jego ogłoszenia przez Prezesa Głównego Urzędu
Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”
na podstawie art. 20 pkt 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z
Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1631 i 1674).
Informacje o osobach, o których mowa w ust. 1, przetwarzane w rejestrze
wykroczeń Policja przetwarza w celu realizacji innych ustawowych zadań niż
określone w ust. 1, w zakresie niezbędnym do realizacji tych zadań.
Organy Policji dokonują weryfikacji informacji o osobach, o których mowa
w ust. 1, przetwarzanych w rejestrze wykroczeń po zakończeniu sprawy, w związku z
którą informacje te zostały wprowadzone do rejestru wykroczeń, a ponadto nie
rzadziej niż co 3 lata, licząc od dnia uzyskania lub pobrania informacji, usuwając
zbędne dane.
Dane osobowe osób, o których mowa w ust. 1, usuwa się z rejestru
wykroczeń:
po upływie 3 lat od dnia ich wprowadzenia do rejestru, chyba że przed upływem
tego terminu do rejestru zostały wprowadzone dane o kolejnym czynie takiej
osoby stanowiącym wykroczenie określone w ust. 1;
przed upływem terminu wskazanego w pkt 1 – w razie uniewinnienia osoby,
której dane dotyczą, odmowy wszczęcia wobec niej postępowania lub jego
umorzenia prawomocnym orzeczeniem sądu lub śmierci tej osoby oraz w
przypadku stwierdzenia przez uprawniony organ braku podstaw do pociągnięcia
sprawcy do odpowiedzialności za wykroczenie, jeżeli nie zachodzi przesłanka
dalszego przetwarzania danych osobowych dotyczących tej osoby w związku z
innym czynem odnotowanym w rejestrze.
Dane osobowe osób, o których mowa w ust. 3, usuwa się z rejestru wykroczeń
wraz z usunięciem danych sprawcy czynu, którym zostały one pokrzywdzone.
Usunięcia danych osobowych z rejestru wykroczeń dokonuje komisja
powołana przez Komendanta Głównego Policji, która sporządza protokół z tych
czynności.
W celu zapewnienia gromadzenia i przetwarzania informacji, o których
mowa w ust. 2 i 3, w rejestrze wykroczeń organy Policji lub osoby przez nie
upoważnione mogą występować do organów uprawnionych do prowadzenia
czynności wyjaśniających w sprawach o wykroczenia, prowadzących postępowania w
sprawach o wykroczenia lub do innych organów lub podmiotów, które mogą posiadać
lub przetwarzają informacje, o których mowa w ust. 2 i 3, z wnioskiem o przekazanie
do rejestru wykroczeń posiadanych lub przetwarzanych przez nie informacji w
zakresie określonym w tych przepisach.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia:
sposoby przetwarzania informacji, o których mowa w ust. 2 i 3, w rejestrze
wykroczeń, sposób i tryb prowadzenia rejestru wykroczeń, rodzaje służb
policyjnych uprawnionych do korzystania z rejestru wykroczeń, właściwość
jednostek organizacyjnych Policji do wprowadzania informacji do rejestru
wykroczeń, czynności będące podstawą wprowadzania informacji do rejestru
wykroczeń, zakres, cel i sposób kontroli dostępu do rejestru wykroczeń oraz
nadzoru nad przetwarzaniem informacji oraz sposób weryfikacji przydatności i
niezbędności informacji przetwarzanych w rejestrze wykroczeń w zakresie
realizacji zadań Policji, uwzględniając potrzebę ochrony informacji przed
nieuprawnionym dostępem do nich, zapewnienie sprawności wprowadzania
informacji do rejestru wykroczeń oraz konieczność zapewnienia aktualizacji,
kompletności i prawidłowości informacji przetwarzanych w rejestrze
wykroczeń;
sposób i tryb udzielania informacji o osobach na podstawie informacji
przetwarzanych w rejestrze wykroczeń oraz wzór protokołu usunięcia danych
osobowych z rejestru wykroczeń, wzór wniosku o udzielenie informacji
przetwarzanych w rejestrze wykroczeń oraz wzór informacji o osobie,
uwzględniając konieczność zapewnienia sprawnego udzielania informacji i
potrzebę zabezpieczenia danych przed nieuprawnionym dostępem do nich.
Informacje o osobach, o których mowa w ust. 1, obejmują:
imiona, nazwiska lub pseudonimy;
kwalifikację prawną czynu, wartość przedmiotu wykroczenia lub wysokość
wyrządzonej szkody;
datę i rodzaj czynności będącej podstawą wprowadzenia informacji do zbioru
danych dotyczących sprawców wykroczeń oraz datę otrzymania informacji o
wykroczeniu;
oznaczenie jednostki organizacyjnej Policji wprowadzającej informacje do
zbioru danych dotyczących sprawców wykroczeń;
oznaczenie i numer sprawy;
wskazanie zatrzymanych przedmiotów lub dokumentów wraz z ich
oznaczeniem;
informacje o zastosowanych środkach przymusu wobec osoby oraz o jej
legitymowaniu;
nazwę organu innego niż wymieniony w pkt 12, prowadzącego sprawę, a w
przypadku przekazania sprawy innemu organowi – także jego nazwę i datę
przekazania;
określenie sposobu zakończenia czynności wyjaśniających;
wskazanie, czy sprawa została przekazana do sądu w postępowaniu
przyspieszonym lub z zastosowaniem art. 58 § 1 Kodeksu postępowania w
sprawach o wykroczenia;
datę skierowania wniosku o ukaranie do sądu;
imiona i nazwiska rodowe rodziców;
informacje o prawomocnych rozstrzygnięciach dotyczących czynu:
orzeczeniach, zarządzeniach, mandatach karnych, obejmujących datę i treść
rozstrzygnięcia, datę jego uprawomocnienia się oraz informacje o
zastosowanych wobec sprawcy czynu środkach oddziaływania wychowawczego;
informacje o uchyleniu prawomocnego rozstrzygnięcia, o którym mowa w pkt
datę i miejsce urodzenia;
oznaczenie i cechy identyfikacyjne dokumentu tożsamości;
adres zamieszkania i adres pobytu;
numer PESEL;
obywatelstwo i płeć;
źródła utrzymania, w tym miejsce zatrudnienia oraz, w miarę możności, dane o
warunkach materialnych, rodzinnych i osobistych;
czas i miejsce popełnienia czynu, opis czynu, w tym sposobu działania sprawcy
czynu i okoliczności jego popełnienia;
Policja może pobierać, uzyskiwać, gromadzić, przetwarzać i wykorzystywać
w celu wykrywania i ścigania sprawców wykroczeń oraz przestępstw informacje, w
tym dane osobowe, dotyczące pokrzywdzonego czynem, o którym mowa w ust. 1,
także bez jego wiedzy i zgody, obejmujące w przypadku osoby fizycznej: imiona,
nazwisko, numer PESEL i adres zamieszkania, a w przypadku podmiotu niebędącego
osobą fizyczną – dane identyfikujące ten podmiot.
Informacje, o których mowa w ust. 2 i 3, są gromadzone i przetwarzane w
elektronicznym zbiorze danych dotyczącym sprawców wykroczeń, zwanym dalej
„rejestrem wykroczeń”, prowadzonym w systemie teleinformatycznym przez
Komendanta Głównego Policji, który jest ich administratorem w rozumieniu ustawy z
dnia 14 grudnia 2018 r. o ochronie danych osobowych przetwarzanych w związku z
zapobieganiem i zwalczaniem przestępczości.
Organ uprawniony do prowadzenia czynności wyjaśniających w sprawach o
wykroczenia przekazuje do rejestru wykroczeń informacje, o których mowa w ust. 2 i
3, dotyczące wykroczeń wskazanych w ust. 1, pisemnie lub w sposób określony w ust.
8 pkt 2.
Informacje, o których mowa w ust. 2 pkt 20 i 21, przekazuje do rejestru
wykroczeń, pisemnie lub w sposób określony w ust. 8 pkt 2, sąd lub organ, który wydał
rozstrzygnięcie lub zastosował środki oddziaływania wychowawczego, niezwłocznie
po zaistnieniu okoliczności, o których mowa w ust. 2 pkt 20 i 21.
Informacje przetwarzane w rejestrze wykroczeń udostępnia się bezpłatnie:
organom uprawnionym do prowadzenia czynności wyjaśniających w sprawach o
wykroczenia oraz wykonywania czynności w celu zapobiegania wykroczeniom
lub wykrywania wykroczeń oraz ich sprawców lub osobom przez nie
upoważnionym w związku z prowadzonymi czynnościami wyjaśniającymi lub
wykonywanymi czynnościami w zakresie wykrywania i ścigania wykroczeń;
organom uprawnionym do prowadzenia postępowań karnych, postępowań w
sprawach nieletnich lub wykonywania czynności w sprawach nieletnich w
związku z prowadzonymi postępowaniami;
innym organom lub podmiotom uprawnionym na podstawie przepisów
odrębnych do otrzymania takich informacji w zakresie niezbędnym do realizacji
ich zadań ustawowych.
Udostępnienie informacji przetwarzanych w rejestrze wykroczeń następuje:
na pisemny wniosek organów, osób lub podmiotów, o których mowa w ust. 7,
zawierający dane umożliwiające wyszukanie informacji w rejestrze wykroczeń;
w drodze teletransmisji danych – w przypadku organów, osób lub podmiotów, o
których mowa w ust. 7, którym administrator nadał uprawnienia dostępu do
rejestru wykroczeń oraz przetwarzania informacji w tym rejestrze, jeżeli jest
zapewnione odnotowywanie w systemie, kto, kiedy, w jakim celu oraz jakie
informacje uzyskał, a także zabezpieczenie techniczne i organizacyjne
uniemożliwiające wykorzystanie informacji niezgodnie z celem ich uzyskania
oraz jest to uzasadnione specyfiką lub zakresem wykonywania zadań albo
prowadzonej działalności.
Informacje przetwarzane w rejestrze wykroczeń udostępnia się na pisemny
wniosek osobie, której dane osobowe dotyczą, wyłącznie w zakresie czynów
stwierdzonych prawomocnym rozstrzygnięciem oraz w zakresie informacji, o których
mowa w ust. 2 pkt 1–11, 13 i 20, a jeżeli udzielenie takich informacji utrudniałoby
realizację ustawowych zadań Policji, w szczególności w zakresie wykrywania i
ścigania sprawców wykroczeń oraz przestępstw, zakres udzielanych informacji można
ograniczyć do informacji o liczbie odnotowanych w rejestrze czynów, ich kwalifikacji
prawnej, dacie wprowadzenia informacji do rejestru, czasie i miejscu popełnienia
czynu oraz, w miarę możliwości, informacji określonych w ust. 2 pkt 20.
Czynności podejmowane przez administratora w zakresie realizacji
wniosków złożonych przez osoby, których dane dotyczą, są wolne od opłat. Jeżeli
wniosek osoby, której dane dotyczą, jest w sposób oczywisty nieuzasadniony ze
względu na jego powtarzalność, administrator może:
pobrać opłatę lub
odmówić podjęcia działań w związku ze złożonym wnioskiem.Czynności podejmowane przez administratora w zakresie realizacji
wniosków złożonych przez osoby, których dane dotyczą, są wolne od opłat. Jeżeli
wniosek osoby, której dane dotyczą, jest w sposób oczywisty nieuzasadniony ze
względu na jego powtarzalność, administrator może:
pobrać opłatę lub
odmówić podjęcia działań w związku ze złożonym wnioskiem.
Obowiązek wykazania, że wniosek osoby, której dane dotyczą, jest w sposób
oczywisty nieuzasadniony, spoczywa na administratorze.
Wysokość opłaty, o której mowa w ust. 10 pkt 1, wynosi 0,002 przeciętnego
wynagrodzenia w poprzednim kwartale, począwszy od pierwszego dnia miesiąca
następującego po miesiącu jego ogłoszenia przez Prezesa Głównego Urzędu
Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”
na podstawie art. 20 pkt 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z
Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1631 i 1674).
Informacje o osobach, o których mowa w ust. 1, przetwarzane w rejestrze
wykroczeń Policja przetwarza w celu realizacji innych ustawowych zadań niż
określone w ust. 1, w zakresie niezbędnym do realizacji tych zadań.
Organy Policji dokonują weryfikacji informacji o osobach, o których mowa
w ust. 1, przetwarzanych w rejestrze wykroczeń po zakończeniu sprawy, w związku z
którą informacje te zostały wprowadzone do rejestru wykroczeń, a ponadto nie
rzadziej niż co 3 lata, licząc od dnia uzyskania lub pobrania informacji, usuwając
zbędne dane.
Dane osobowe osób, o których mowa w ust. 1, usuwa się z rejestru
wykroczeń:
po upływie 3 lat od dnia ich wprowadzenia do rejestru, chyba że przed upływem
tego terminu do rejestru zostały wprowadzone dane o kolejnym czynie takiej
osoby stanowiącym wykroczenie określone w ust. 1;
przed upływem terminu wskazanego w pkt 1 – w razie uniewinnienia osoby,
której dane dotyczą, odmowy wszczęcia wobec niej postępowania lub jego
umorzenia prawomocnym orzeczeniem sądu lub śmierci tej osoby oraz w
przypadku stwierdzenia przez uprawniony organ braku podstaw do pociągnięcia
sprawcy do odpowiedzialności za wykroczenie, jeżeli nie zachodzi przesłanka
dalszego przetwarzania danych osobowych dotyczących tej osoby w związku z
innym czynem odnotowanym w rejestrze.
Dane osobowe osób, o których mowa w ust. 3, usuwa się z rejestru wykroczeń
wraz z usunięciem danych sprawcy czynu, którym zostały one pokrzywdzone.
Usunięcia danych osobowych z rejestru wykroczeń dokonuje komisja
powołana przez Komendanta Głównego Policji, która sporządza protokół z tych
czynności.
W celu zapewnienia gromadzenia i przetwarzania informacji, o których
mowa w ust. 2 i 3, w rejestrze wykroczeń organy Policji lub osoby przez nie
upoważnione mogą występować do organów uprawnionych do prowadzenia
czynności wyjaśniających w sprawach o wykroczenia, prowadzących postępowania w
sprawach o wykroczenia lub do innych organów lub podmiotów, które mogą posiadać
lub przetwarzają informacje, o których mowa w ust. 2 i 3, z wnioskiem o przekazanie
do rejestru wykroczeń posiadanych lub przetwarzanych przez nie informacji w
zakresie określonym w tych przepisach.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia:
sposoby przetwarzania informacji, o których mowa w ust. 2 i 3, w rejestrze
wykroczeń, sposób i tryb prowadzenia rejestru wykroczeń, rodzaje służb
policyjnych uprawnionych do korzystania z rejestru wykroczeń, właściwość
jednostek organizacyjnych Policji do wprowadzania informacji do rejestru
wykroczeń, czynności będące podstawą wprowadzania informacji do rejestru
wykroczeń, zakres, cel i sposób kontroli dostępu do rejestru wykroczeń oraz
nadzoru nad przetwarzaniem informacji oraz sposób weryfikacji przydatności i
niezbędności informacji przetwarzanych w rejestrze wykroczeń w zakresie
realizacji zadań Policji, uwzględniając potrzebę ochrony informacji przed
nieuprawnionym dostępem do nich, zapewnienie sprawności wprowadzania
informacji do rejestru wykroczeń oraz konieczność zapewnienia aktualizacji,
kompletności i prawidłowości informacji przetwarzanych w rejestrze
wykroczeń;
sposób i tryb udzielania informacji o osobach na podstawie informacji
przetwarzanych w rejestrze wykroczeń oraz wzór protokołu usunięcia danych
osobowych z rejestru wykroczeń, wzór wniosku o udzielenie informacji
przetwarzanych w rejestrze wykroczeń oraz wzór informacji o osobie,
uwzględniając konieczność zapewnienia sprawnego udzielania informacji i
potrzebę zabezpieczenia danych przed nieuprawnionym dostępem do nich.
Informacje o osobach, o których mowa w ust. 1, obejmują:
imiona, nazwiska lub pseudonimy;
kwalifikację prawną czynu, wartość przedmiotu wykroczenia lub wysokość
wyrządzonej szkody;
datę i rodzaj czynności będącej podstawą wprowadzenia informacji do zbioru
danych dotyczących sprawców wykroczeń oraz datę otrzymania informacji o
wykroczeniu;
oznaczenie jednostki organizacyjnej Policji wprowadzającej informacje do
zbioru danych dotyczących sprawców wykroczeń;
oznaczenie i numer sprawy;
wskazanie zatrzymanych przedmiotów lub dokumentów wraz z ich
oznaczeniem;
informacje o zastosowanych środkach przymusu wobec osoby oraz o jej
legitymowaniu;
nazwę organu innego niż wymieniony w pkt 12, prowadzącego sprawę, a w
przypadku przekazania sprawy innemu organowi – także jego nazwę i datę
przekazania;
określenie sposobu zakończenia czynności wyjaśniających;
wskazanie, czy sprawa została przekazana do sądu w postępowaniu
przyspieszonym lub z zastosowaniem art. 58 § 1 Kodeksu postępowania w
sprawach o wykroczenia;
datę skierowania wniosku o ukaranie do sądu;
imiona i nazwiska rodowe rodziców;
informacje o prawomocnych rozstrzygnięciach dotyczących czynu:
orzeczeniach, zarządzeniach, mandatach karnych, obejmujących datę i treść
rozstrzygnięcia, datę jego uprawomocnienia się oraz informacje o
zastosowanych wobec sprawcy czynu środkach oddziaływania wychowawczego;
informacje o uchyleniu prawomocnego rozstrzygnięcia, o którym mowa w pkt
20.
datę i miejsce urodzenia;
oznaczenie i cechy identyfikacyjne dokumentu tożsamości;
adres zamieszkania i adres pobytu;
numer PESEL;
obywatelstwo i płeć;
źródła utrzymania, w tym miejsce zatrudnienia oraz, w miarę możności, dane o
warunkach materialnych, rodzinnych i osobistych;
czas i miejsce popełnienia czynu, opis czynu, w tym sposobu działania sprawcy
czynu i okoliczności jego popełnienia;
Policja może pobierać, uzyskiwać, gromadzić, przetwarzać i wykorzystywać
w celu wykrywania i ścigania sprawców wykroczeń oraz przestępstw informacje, w
tym dane osobowe, dotyczące pokrzywdzonego czynem, o którym mowa w ust. 1,
także bez jego wiedzy i zgody, obejmujące w przypadku osoby fizycznej: imiona,
nazwisko, numer PESEL i adres zamieszkania, a w przypadku podmiotu niebędącego
osobą fizyczną – dane identyfikujące ten podmiot.
Informacje, o których mowa w ust. 2 i 3, są gromadzone i przetwarzane w
elektronicznym zbiorze danych dotyczącym sprawców wykroczeń, zwanym dalej
„rejestrem wykroczeń”, prowadzonym w systemie teleinformatycznym przez
Komendanta Głównego Policji, który jest ich administratorem w rozumieniu ustawy z
dnia 14 grudnia 2018 r. o ochronie danych osobowych przetwarzanych w związku z
zapobieganiem i zwalczaniem przestępczości.
Organ uprawniony do prowadzenia czynności wyjaśniających w sprawach o
wykroczenia przekazuje do rejestru wykroczeń informacje, o których mowa w ust. 2 i
3, dotyczące wykroczeń wskazanych w ust. 1, pisemnie lub w sposób określony w ust.
8 pkt 2.
Informacje, o których mowa w ust. 2 pkt 20 i 21, przekazuje do rejestru
wykroczeń, pisemnie lub w sposób określony w ust. 8 pkt 2, sąd lub organ, który wydał
rozstrzygnięcie lub zastosował środki oddziaływania wychowawczego, niezwłocznie
po zaistnieniu okoliczności, o których mowa w ust. 2 pkt 20 i 21.
Informacje przetwarzane w rejestrze wykroczeń udostępnia się bezpłatnie:
organom uprawnionym do prowadzenia czynności wyjaśniających w sprawach o
wykroczenia oraz wykonywania czynności w celu zapobiegania wykroczeniom
lub wykrywania wykroczeń oraz ich sprawców lub osobom przez nie
upoważnionym w związku z prowadzonymi czynnościami wyjaśniającymi lub
wykonywanymi czynnościami w zakresie wykrywania i ścigania wykroczeń;
organom uprawnionym do prowadzenia postępowań karnych, postępowań w
sprawach nieletnich lub wykonywania czynności w sprawach nieletnich w
związku z prowadzonymi postępowaniami;
innym organom lub podmiotom uprawnionym na podstawie przepisów
odrębnych do otrzymania takich informacji w zakresie niezbędnym do realizacji
ich zadań ustawowych.
Udostępnienie informacji przetwarzanych w rejestrze wykroczeń następuje:
na pisemny wniosek organów, osób lub podmiotów, o których mowa w ust. 7,
zawierający dane umożliwiające wyszukanie informacji w rejestrze wykroczeń;
w drodze teletransmisji danych – w przypadku organów, osób lub podmiotów, o
których mowa w ust. 7, którym administrator nadał uprawnienia dostępu do
rejestru wykroczeń oraz przetwarzania informacji w tym rejestrze, jeżeli jest
zapewnione odnotowywanie w systemie, kto, kiedy, w jakim celu oraz jakie
informacje uzyskał, a także zabezpieczenie techniczne i organizacyjne
uniemożliwiające wykorzystanie informacji niezgodnie z celem ich uzyskania
oraz jest to uzasadnione specyfiką lub zakresem wykonywania zadań albo
prowadzonej działalności.
Informacje przetwarzane w rejestrze wykroczeń udostępnia się na pisemny
wniosek osobie, której dane osobowe dotyczą, wyłącznie w zakresie czynów
stwierdzonych prawomocnym rozstrzygnięciem oraz w zakresie informacji, o których
mowa w ust. 2 pkt 1–11, 13 i 20, a jeżeli udzielenie takich informacji utrudniałoby
realizację ustawowych zadań Policji, w szczególności w zakresie wykrywania i
ścigania sprawców wykroczeń oraz przestępstw, zakres udzielanych informacji można
ograniczyć do informacji o liczbie odnotowanych w rejestrze czynów, ich kwalifikacji
prawnej, dacie wprowadzenia informacji do rejestru, czasie i miejscu popełnienia
czynu oraz, w miarę możliwości, informacji określonych w ust. 2 pkt 20.