Historia zmian - 22 lipca 2026
o Polskim Bonie Turystycznym
PoPrzed
Art. 17.
zmienionyDo zamówień na usługi lub dostawy udzielanych przez POT w celu
realizacji zadań POT określonych w ustawie nie stosuje się przepisów ustawy
z dnia
11 września 2019 r. – Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 20222024 r.
poz. 1710, 1812,poz. 19331320, iz
późn. 2185).zm.<sup>1)</sup>).
Art. 19.
zmienionyInformacje, o których mowa w art. 18 ust. 2, minister właściwy do
spraw rodziny udostępnia ZUS.
Informacje, o których mowa w ust. 9 pkt 2, starosta udostępnia
wojewodzie w terminie do 5 dnia każdego miesiąca kalendarzowego za poprzedni
miesiąc kalendarzowy. Otrzymane od starosty informacje wojewoda przekazuje
ministrowi właściwemu do spraw rodziny w terminie 5 dni od dnia ich otrzymania.
Informacje, o których mowa w ust. 9 pkt 3 i 4, wojewoda przekazuje
ministrowi właściwemu do spraw rodziny w terminie do 10 dnia każdego miesiąca
kalendarzowego za poprzedni miesiąc kalendarzowy.
Minister właściwy do spraw rodziny, wojewoda oraz starosta w zakresie
niezbędnym do udostępnienia ZUS informacji, o których mowa w art. 18 ust. 2,
przetwarzają dane zawarte w informacji.
Informacje, o których mowa w ust. 9, zawierają dane osób uprawnionych
oraz dzieci, na które przyznano prawo do świadczeń wychowawczych lub
dodatków, albo których dotyczyły wnioski, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 3
i 4, lub decyzje, o których mowa w art. 4 ust. 3 i 4, w okresie, za który składane są
informacje.
Informacje, o których mowa w art. 18 ust. 2, dotyczące osób
uprawnionych, które w dniu wejścia w życie ustawy mają przyznane prawo do
świadczenia wychowawczego, oraz dzieci, na które przysługuje im to świadczenie,
minister właściwy do spraw rodziny udostępnia z rejestru centralnego, o którym
mowa w art. 14 ust. 2 ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa
w wychowywaniu dzieci.
Informacje, o których mowa w art. 18 ust. 2, dotyczące osób
uprawnionych, które w dniu wejścia w życie ustawy mają przyznane prawo do
dodatku, oraz dzieci, na które przysługuje im ten dodatek, minister właściwy do
spraw rodziny udostępnia po otrzymaniu tych informacji od starosty.
Informacje, o których mowa w art. 18 ust. 2, dotyczące osób
uprawnionych, które przed dniem wejścia w życie ustawy złożyły wniosek,
o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 3, oraz którym przed dniem wejścia w życie
ustawy wojewoda wydał decyzję, o której mowa w art. 4 ust. 3, minister właściwy
do spraw rodziny udostępnia po otrzymaniu tych informacji od wojewody.
Starosta przekazuje informacje, o których mowa w ust. 3, ministrowi
właściwemu do spraw rodziny za pośrednictwem wojewody.
Starosta udostępnia wojewodzie informacje, o których mowa w ust. 3,
w terminie 3 dni roboczych od dnia wejścia w życie ustawy. Otrzymane od starosty
informacje wojewoda przekazuje ministrowi właściwemu do spraw rodziny w
terminie 3 dni roboczych od dnia ich otrzymania.
Wojewoda przekazuje ministrowi właściwemu do spraw rodziny
informacje, o których mowa w ust. 4, w terminie 3 dni roboczych od dnia wejścia
w życie ustawy.
Minister właściwy do spraw rodziny udostępnia ZUS informacje, o których
mowa w ust. 3 i 4, w terminie 10 dni roboczych od dnia wejścia w życie ustawy.
Informacje, o których mowa w art. 18 ust. 2, dotyczące osób
uprawnionych, o których mowa w art. 4:
ust. 1 pkt 2 lit. a, oraz dzieci, na które przysługuje im świadczenie
wychowawcze – minister właściwy do spraw rodziny udostępnia z rejestru
centralnego, o którym mowa w art. 14 ust. 2 ustawy z dnia 11 lutego 2016 r.
o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci, w terminie do 15 dnia każdego
miesiąca kalendarzowego za poprzedni miesiąc kalendarzowy;
ust. 1 pkt 2 lit. b, oraz dzieci, na które przysługuje im dodatek – minister
właściwy do spraw rodziny udostępnia w terminie do 15 dnia miesiąca
kalendarzowego za poprzedni miesiąc kalendarzowy;
ust. 1 pkt 4, oraz dzieci, których dotyczy ten wniosek – minister właściwy
do spraw rodziny udostępnia w terminie do 15 dnia miesiąca kalendarzowego
za
Informacje, o których mowa w ust. 9 pkt 2, starosta udostępnia wojewodzie
w terminie do 5 dnia każdego miesiąca kalendarzowego za poprzedni miesiąc
kalendarzowy. Otrzymane od starosty informacje wojewoda przekazuje ministrowi
właściwemu do spraw rodziny w terminie 5 dni od dnia ich otrzymania.
Informacje, o których mowa w ust. 9 pkt 3 i 4, wojewoda przekazuje
ministrowi właściwemu do spraw rodziny w terminie do 10 dnia każdego miesiąca
kalendarzowego za poprzedni miesiąc kalendarzowy.
Minister właściwy do spraw rodziny, wojewoda oraz starosta w zakresie
niezbędnym do udostępnienia ZUS informacji, o których mowa w art. 18 ust. 2,
przetwarzają dane zawarte w informacji.
Informacje, o których mowa w ust. 9, zawierają dane osób uprawnionych
oraz dzieci, na które przyznano prawo do świadczeń wychowawczych lub dodatków,
albo których dotyczyły wnioski, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 3 i 4, lub decyzje,
o których mowa w art. 4 ust. 3 i 4, w okresie, za który składane są informacje.
Informacje, o których mowa w art. 18 ust. 2, dotyczące osób uprawnionych,
które w dniu wejścia w życie ustawy mają przyznane prawo do świadczenia
wychowawczego, oraz dzieci, na które przysługuje im to świadczenie, minister właś-
ciwy do spraw rodziny udostępnia z rejestru centralnego, o którym mowa
w art. 14 ust. 2 ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu
dzieci.
Informacje, o których mowa w art. 18 ust. 2, dotyczące osób uprawnionych,
które w dniu wejścia w życie ustawy mają przyznane prawo do dodatku, oraz dzieci,
na które przysługuje im ten dodatek, minister właściwy do spraw rodziny udostępnia
po otrzymaniu tych informacji od starosty.
Informacje, o których mowa w art. 18 ust. 2, dotyczące osób uprawnionych,
które przed dniem wejścia w życie ustawy złożyły wniosek, o którym mowa
w art. 4 ust. 1 pkt 3, oraz którym przed dniem wejścia w życie ustawy wojewoda
wydał decyzję, o której mowa w art. 4 ust. 3, minister właściwy do spraw rodziny
udostępnia po otrzymaniu tych informacji od wojewody.
Starosta przekazuje informacje, o których mowa w ust. 3, ministrowi
właściwemu do spraw rodziny za pośrednictwem wojewody.
Starosta udostępnia wojewodzie informacje, o których mowa w ust. 3,
w terminie 3 dni roboczych od dnia wejścia w życie ustawy. Otrzymane od starosty
informacje wojewoda przekazuje ministrowi właściwemu do spraw rodziny w
terminie 3 dni roboczych od dnia ich otrzymania.
Wojewoda przekazuje ministrowi właściwemu do spraw rodziny informacje,
o których mowa w ust. 4, w terminie 3 dni roboczych od dnia wejścia w życie ustawy.
Minister właściwy do spraw rodziny udostępnia ZUS informacje, o których
mowa w ust. 3 i 4, w terminie 10 dni roboczych od dnia wejścia w życie ustawy.
Informacje, o których mowa w art. 18 ust. 2, dotyczące osób uprawnionych,
o których mowa w art. 4:
ust. 1 pkt 2 lit. a, oraz dzieci, na które przysługuje im świadczenie wychowawcze
– minister właściwy do spraw rodziny udostępnia z rejestru centralnego,
o którym mowa w art. 14 ust. 2 ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy
państwa w wychowywaniu dzieci, w terminie do 15 dnia każdego miesiąca
kalendarzowego za poprzedni miesiąc kalendarzowy;
ust. 1 pkt 2 lit. b, oraz dzieci, na które przysługuje im dodatek – minister
właściwy do spraw rodziny udostępnia w terminie do 15 dnia miesiąca
kalendarzowego za poprzedni miesiąc kalendarzowy;
ust. 1 pkt 4, oraz dzieci, których dotyczy ten wniosek – minister właściwy
do spraw rodziny udostępnia w terminie do 15 dnia miesiąca kalendarzowego za
poprzedni miesiąc kalendarzowy;
ust. 4, oraz dzieci, których dotyczy ta decyzja – minister właściwy do spraw
rodziny udostępnia w terminie do 15 dnia miesiąca kalendarzowego
za poprzedni miesiąc kalendarzowy.
Art. 2.
zmienionyIlekroć w ustawie jest mowa o:
Polskim Bonie Turystycznym – należy przez to rozumieć dokument
elektroniczny potwierdzający uprawnienie do świadczenia w formie bonu lub
dodatkowego świadczenia w formie bonu;
dziecku niepełnosprawnym – należy przez to rozumieć dziecko legitymujące
się orzeczeniem o:
niepełnosprawności, lekkim, umiarkowanym albo znacznym stopniu
niepełnosprawności, wydanym na podstawie przepisów o rehabilitacji
zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych,
częściowej niezdolności do pracy, całkowitej niezdolności do pracy,
całkowitej niezdolności do pracy i samodzielnej egzystencji albo
niezdolności do samodzielnej egzystencji, wydanym na podstawie
przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń
Społecznych,
stałej albo długotrwałej niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym
i do samodzielnej egzystencji albo trwałej lub okresowej całkowitej
niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym i do samodzielnej
egzystencji, wydanym na podstawie przepisów o ubezpieczeniu
społecznym rolników;
imprezie turystycznej – należy przez to rozumieć imprezę turystyczną, o
której mowa w art. 4 pkt 2 ustawy z dnia 24 listopada 2017 r. o imprezach
turystycznych i powiązanych usługach turystycznych (Dz. U. z 2022 r. poz.
511 i 2185), imprezę turystyczną, o której mowa w art. 3 pkt 1 tej ustawy,
oferowaną przez organizację pożytku publicznego, a także imprezę
turystyczną, o której mowa w art. 3 pkt 3 tej ustawy, nieobejmującą noclegu,
oferowaną przez organizację pożytku publicznego lub organizatora turystyki;
organizacji pożytku publicznego – należy przez to rozumieć organizację
pożytku publicznego, o której mowa w art. 20 ustawy z dnia 24 kwietnia
2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. z 2022 r.
poz. 1327, 1265 i 1812);
przedsiębiorcy turystycznym – należy przez to rozumieć przedsiębiorcę
turystycznego, o którym mowa w art. 4 pkt 7 ustawy z dnia 24 listopada
2017 r. o imprezach turystycznych i powiązanych usługach turystycznych;
usłudze hotelarskiej – należy przez to rozumieć usługę hotelarską, o której
mowa w art. 3 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach
hotelarskich oraz usługach pilotów wycieczek i przewodników turystycznych
(Dz. U. z 2020 r. poz. 2211 oraz z 2022 r. poz. 2185);
organizatorze turystyki – należy przez to rozumieć organizatora turystyki, się
orzeczeniem o:
niepełnosprawności, lekkim, umiarkowanym albo znacznym stopniu
niepełnosprawności, wydanym na podstawie przepisów o rehabilitacji
zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych,
częściowej niezdolności do pracy, całkowitej niezdolności do pracy,
całkowitej niezdolności do pracy i samodzielnej egzystencji albo
niezdolności do samodzielnej egzystencji, wydanym na podstawie
przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych,
stałej albo długotrwałej niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym i do
samodzielnej egzystencji albo trwałej lub okresowej całkowitej
niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym i do samodzielnej
egzystencji, wydanym na podstawie przepisów o ubezpieczeniu
społecznym rolników;
imprezie turystycznej – należy przez to rozumieć imprezę turystyczną, o której
mowa w art. 4 pkt 2 ustawy z dnia 24 listopada 2017 r. o imprezach turystycznych
i powiązanych usługach turystycznych (Dz. U. z 2023 r. poz. 2211 oraz z 2025 r.
poz. 1806), imprezę turystyczną, o której mowa w art. 3 pkt 1 tej ustawy,
oferowaną przez organizację pożytku publicznego, a także imprezę turystyczną,
o której mowa w art. 3 pkt 3 tej ustawy, nieobejmującą noclegu, oferowaną przez
organizację pożytku publicznego lub organizatora turystyki;
organizacji pożytku publicznego – należy przez to rozumieć organizację pożytku
publicznego, o której mowa w art. 20 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r.
o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. z 2025 r. poz.
1338);
przedsiębiorcy turystycznym – należy przez to rozumieć przedsiębiorcę
turystycznego, o którym mowa w art. 4 pkt 7 ustawy z dnia 24 listopada 2017 r.
o imprezach turystycznych i powiązanych usługach turystycznych;
usłudze hotelarskiej – należy przez to rozumieć usługę hotelarską, o której mowa
w art. 3 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach hotelarskich
oraz usługach pilotów wycieczek i przewodników turystycznych (Dz. U. z 2023
r. poz. 1944);
organizatorze turystyki – należy przez to rozumieć organizatora turystyki, o
którym mowa w art. 4 pkt 8 ustawy z dnia 24 listopada 2017 r. o imprezach
turystycznych i powiązanych usługach turystycznych.
Art. 28.
zmienionyUwierzytelnianie podmiotów w systemie teleinformatycznym
wymaga wymaga
użycia profilu zaufanego, profilu osobistego, innego środka identyfikacji
elektronicznej wydanego w systemie identyfikacji elektronicznej przyłączonym do
węzła krajowego identyfikacji elektronicznej, o którym mowa w art. 21a
ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 5 września 2016 r. o usługach zaufania oraz
identyfikacji elektronicznej (Dz. U. z 2021 2024 r. poz. 1797), 1725 oraz z 2026 r. poz. 252),
adekwatnie do poziomu
bezpieczeństwa środka identyfikacji elektronicznej
wymaganego dla usług
świadczonych w tym systemie, danych weryfikowanych za
pomocą
kwalifikowanego certyfikatu podpisu elektronicznego, jeżeli te dane
pozwalają na
identyfikację i uwierzytelnienie wymagane w celu realizacji usługi
online, albo
innych technologii, jeżeli zostaną udostępnione w tym systemie.
Art. 32.
zmienionyŚrodki finansowe przeznaczone na realizację płatności za bony
oraz
koszty realizacji określonych w ustawie zadań przez ZUS są ponoszone
z Funduszu
Przeciwdziałania COVID-19, a w przypadku jego likwidacji –
z budżetu państwa.
Koszty realizacji określonych w ustawie zadań przez ZUS wynoszą 1%
kwoty1 % kwoty
przekazanej na realizację płatności za bony.
Środki finansowe przeznaczone na realizację płatności za bony oraz koszty
realizacji określonych w ustawie zadań przez ZUS minister właściwy do spraw
turystyki przekaże ZUS na podstawie pisemnych wniosków określających ich
wysokość, wyso-
kość, składanych przez ZUS do 15 dnia każdego miesiąca, poprzedzającego
miesiąc miesiąc
wypłaty.
Środki finansowe przeznaczone na realizację płatności za bony oraz koszty
realizacji określonych w ustawie zadań przez ZUS są przekazywane na
wyodrębniony wyodrębniony
rachunek bankowy wskazany przez ZUS w terminie do ostatniego
dnia każdego
miesiąca poprzedzającego miesiąc wypłaty.
Minister właściwy do spraw turystyki na wniosek ZUS może przekazać
dodatkowe środki finansowe przeznaczone na realizację płatności za bony na
podstawie pisemnych wniosków określających ich wysokość, składanych przez
ZUS ZUS
w terminie innym niż określony w ust. 3. Środki są przekazywane w terminie
do 7 dni
roboczych od dnia otrzymania wniosku.
Odsetki od środków zgromadzonych na rachunku, o którym mowa w ust. 4,
stanowią dochód budżetu państwa i są przekazywane na rachunek bankowy
wskazany
przez ministra właściwego do spraw turystyki, w terminie 5 dni
roboczych od dnia ich
naliczenia.
Art. 4.
zmienionyŚwiadczenie w formie bonu przysługuje osobie:
mającej w dniu wejścia w życie ustawy przyznane prawo do:
świadczenia wychowawczego, o którym mowa w ustawie z dnia
11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz. U.
z 2022 r. poz. 1577 i 2140), zwanego dalej „świadczeniem
wychowawczym”, lub
dodatku, o którym mowa w art. 80 ust. 1a, art. 113a albo art. 115 ust. 2a
ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy
zastępczej (Dz. U. z 2022 r. poz. 447, 1700 i 2140), zwanego dalej
„dodatkiem”,
której w okresie od dnia następującego po dniu wejścia w życie ustawy do
dnia 31 grudnia 2021 r. przyznano prawo do:
świadczenia wychowawczego na dziecko, na które wcześniej nie było
przyznane prawo do tego świadczenia lub dodatku, o którym mowa
w lit. b,
dodatku na dziecko, na które wcześniej nie było przyznane prawo do tego
dodatku lub świadczenia wychowawczego, o którym mowa w lit. a,
która w okresie od dnia 1 lipca 2019 r. do dnia wejścia w życie ustawy złożyła
wniosek o świadczenie wychowawcze, który został przekazany przez organ
właściwy do wojewody zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 11 lutego
2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci i który do dnia wejścia
w życie ustawy nie został rozpatrzony przez wojewodę,
która w okresie od dnia następującego po dniu wejścia w życie ustawy do dnia
31 grudnia 2021 r. złożyła wniosek o świadczenie wychowawcze, który został
przekazany przez organ właściwy do wojewody zgodnie z art. 16 ust. 1
ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci
i który nie został rozpatrzony przez wojewodę w okresie, za który składane są
informacje, o których mowa w art. 19 ust. 13
– zwanej dalej „osobą uprawnioną”.
Dodatkowe świadczenie w formie bonu przysługuje osobie uprawnionej,
jeżeli:
świadczenie wychowawcze lub dodatek przysługuje na dziecko
niepełnosprawne;
wniosek, o którym mowa w ust. 1 pkt 3 lub 4, dotyczy dziecka
niepełnosprawnego lub
decyzja, o której mowa w ust. 3 lub 4, dotyczy dziecka niepełnosprawnego.
Warunek, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, uważa się za spełniony,
jeżeli wojewoda wydał decyzję odmawiającą osobie uprawnionej prawa do
świadczenia wychowawczego w postaci dodatku dyferencyjnego w oparciu
o przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, o których mowa
w art. 2 pkt 15 ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa
w wychowywaniu dzieci.
Warunek, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 lit. a, uważa się za spełniony,
jeżeli wojewoda wydał decyzję odmawiającą osobie uprawnionej prawa do
świadczenia wychowawczego w postaci dodatku dyferencyjnego w oparciu
o przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, o których mowa
w art. 2 pkt 15 ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa
świadczenia wychowawczego, o którym mowa w ustawie z dnia 11 lutego
2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz. U. z 2026 r. poz.
508), zwanego dalej „świadczeniem wychowawczym”, lub
dodatku, o którym mowa w art. 80 ust. 1a, art. 113a albo art. 115 ust. 2a
ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy
zastępczej (Dz. U. z 2025 r. poz. 49 i 1301 oraz z 2026 r. poz. 187 i 203),
zwanego dalej „dodatkiem”,
której w okresie od dnia następującego po dniu wejścia w życie ustawy do dnia
31 grudnia 2021 r. przyznano prawo do:
świadczenia wychowawczego na dziecko, na które wcześniej nie było
przyznane prawo do tego świadczenia lub dodatku, o którym mowa w lit. b,
dodatku na dziecko, na które wcześniej nie było przyznane prawo do tego
dodatku lub świadczenia wychowawczego, o którym mowa w lit. a,
która w okresie od dnia 1 lipca 2019 r. do dnia wejścia w życie ustawy złożyła
wniosek o świadczenie wychowawcze, który został przekazany przez organ
właściwy do wojewody zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 11 lutego 2016 r.
o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci i który do dnia wejścia w życie
ustawy nie został rozpatrzony przez wojewodę,
która w okresie od dnia następującego po dniu wejścia w życie ustawy do dnia
31 grudnia 2021 r. złożyła wniosek o świadczenie wychowawcze, który został
przekazany przez organ właściwy do wojewody zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy
z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci i który
nie został rozpatrzony przez wojewodę w okresie, za który składane są
informacje, o których mowa w art. 19 ust. 13
– zwanej dalej „osobą uprawnioną”.
Dodatkowe świadczenie w formie bonu przysługuje osobie uprawnionej,
jeżeli:
świadczenie wychowawcze lub dodatek przysługuje na dziecko
niepełnosprawne;
wniosek, o którym mowa w ust. 1 pkt 3 lub 4, dotyczy dziecka
niepełnosprawnego lub
decyzja, o której mowa w ust. 3 lub 4, dotyczy dziecka niepełnosprawnego.
Warunek, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, uważa się za spełniony, jeżeli
wojewoda wydał decyzję odmawiającą osobie uprawnionej prawa do świadczenia
wychowawczego w postaci dodatku dyferencyjnego w oparciu o przepisy
o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, o których mowa w art. 2 pkt 15
ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci.
Warunek, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 lit. a, uważa się za spełniony, jeżeli
wojewoda wydał decyzję odmawiającą osobie uprawnionej prawa do świadczenia
wychowawczego w postaci dodatku dyferencyjnego w oparciu o przepisy
o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, o których mowa w art. 2 pkt 15
ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci.
Art. 49.
zmienionyUstawa wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia<sup>1)</sup>.ogłoszenia<sup>2)</sup>.
Art. 8.
zmienionyW celu umożliwienia przyjmowania płatności dokonywanych za
pomocą bonu przedsiębiorca turystyczny lub organizacja pożytku publicznego
realizujące usługi hotelarskie lub imprezy turystyczne, o których mowa w art. 5
ust. 1, dokonują rejestracji na profilu informacyjnym w systemie
teleinformatycznym, o którym mowa w art. 27.
Dokonując rejestracji przedsiębiorca turystyczny lub organizacja pożytku
publicznego podaje następujące dane:
imię i nazwisko, nazwę lub firmę;
imię i nazwisko osoby dokonującej rejestracji, upoważnionej do
reprezentowania przedsiębiorcy turystycznego lub organizacji pożytku
publicznego.
adres:
zamieszkania – w przypadku, gdy rejestracji dokonuje przedsiębiorca
turystyczny będący osobą fizyczną,
siedziby – w przypadku, gdy rejestracji dokonuje osoba prawna lub
jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej, której
odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną,
wykonywania działalności – w przypadku, gdy miejsce realizacji usług
hotelarskich lub oferowania imprez turystycznych jest inne niż adres
zamieszkania lub siedziby;
numer:
NIP – w przypadku osoby fizycznej wykonującej działalność
gospodarczą, w przypadku osoby prawnej albo w przypadku jednostki
organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej,
PESEL – w przypadku osoby fizycznej niewykonującej działalności
gospodarczej, a w przypadku jego braku – rodzaj, numer i serię
dokumentu potwierdzającego tożsamość;
informację o wpisie do:
właściwej ewidencji, o której mowa w art. 38 ust. 1–3 ustawy z dnia
29 sierpnia 1997 r. o usługach hotelarskich oraz usługach pilotów
wycieczek i przewodników turystycznych, lub
właściwego rejestru, o którym mowa w art. 22 ust. 2 ustawy z dnia
24 listopada 2017 r. o imprezach turystycznych i powiązanych usługach
turystycznych;
numer wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego albo informację o wpisie do
Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej – jeżeli
przedsiębiorca turystyczny lub organizacja pożytku publicznego podlega
obowiązkowi wpisu do tego rejestru lub ewidencji;
informację o oferowaniu usług hotelarskich lub imprez turystycznych,
o których mowa w art. 5 ust. 1;
nazwę i adres obiektu, w którym będą realizowane usługi hotelarskie, o
których mowa w art. 5 ust. 1, oraz adres strony internetowej, jeśli jest
prowadzona;
numer rachunku bankowego albo rachunku w spółdzielczej kasie
oszczędnościowo-kredytowej prowadzonego w Rzeczypospolitej Polskiej
w złotych polskich, przyporządkowany do wykonywanej działalności;
adres poczty elektronicznej przyporządkowany do wykonywanej działalności;
numer telefonu przyporządkowany do wykonywanej działalności;
Dane, o których mowa w ust. 2, podaje się pod rygorem odpowiedzialności
karnej za złożenie fałszywego oświadczenia. Składający oświadczenie jest
obowiązany do zawarcia w nim klauzuli następującej treści: „Jestem świadomy
odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta
zastępuje pouczenie o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywego
oświadczenia.
Dokonanie rejestracji oznacza wyrażenie zgody na poddanie się
czynnościom sprawdzającym, o których mowa w art. 11 ust. 1.
Dokonanie rejestracji oznacza zobowiązanie do zamieszczenia informacji
o możliwości dokonywania płatności za pomocą bonu za usługi hotelarskie lub
imprezy turystyczne, o których mowa w art. 5 ust. 1, w szczególności w miejscu
ich realizacji lub oferowania.
Przedsiębiorca turystyczny lub organizacja pożytku publicznego
realizujące usługi hotelarskie lub imprezy turystyczne, o których mowa
w art. 5 ust. 1, na bieżąco aktualizują dane, o których mowa w ust. 2, na profilu
informacyjnym w systemie ust. 1,
dokonują rejestracji na profilu informacyjnym w systemie teleinformatycznym,
o którym mowa w art. 27.
Dokonując rejestracji przedsiębiorca turystyczny lub organizacja pożytku
publicznego podaje następujące dane:
imię i nazwisko, nazwę lub firmę;
imię i nazwisko osoby dokonującej rejestracji, upoważnionej do reprezentowania
przedsiębiorcy turystycznego lub organizacji pożytku publicznego.
adres:
zamieszkania – w przypadku, gdy rejestracji dokonuje przedsiębiorca
turystyczny będący osobą fizyczną,
siedziby – w przypadku, gdy rejestracji dokonuje osoba prawna lub
jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej, której
odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną,
wykonywania działalności – w przypadku, gdy miejsce realizacji usług
hotelarskich lub oferowania imprez turystycznych jest inne niż adres
zamieszkania lub siedziby;
numer:
NIP – w przypadku osoby fizycznej wykonującej działalność gospodarczą,
w przypadku osoby prawnej albo w przypadku jednostki organizacyjnej
nieposiadającej osobowości prawnej,
PESEL – w przypadku osoby fizycznej niewykonującej działalności
gospodarczej, a w przypadku jego braku – rodzaj, numer i serię dokumentu
potwierdzającego tożsamość;
informację o wpisie do:
właściwej ewidencji, o której mowa w art. 38 ust. 1–3 ustawy z dnia
29 sierpnia 1997 r. o usługach hotelarskich oraz usługach pilotów
wycieczek i przewodników turystycznych, lub
właściwego rejestru, o którym mowa w art. 22 ust. 2 ustawy z dnia
24 listopada 2017 r. o imprezach turystycznych i powiązanych usługach
turystycznych;
numer wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego albo informację o wpisie do
Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej – jeżeli
przedsiębiorca turystyczny lub organizacja pożytku publicznego podlega
obowiązkowi wpisu do tego rejestru lub ewidencji;
informację o oferowaniu usług hotelarskich lub imprez turystycznych, o których
mowa w art. 5 ust. 1;
nazwę i adres obiektu, w którym będą realizowane usługi hotelarskie, o których
mowa w art. 5 ust. 1, oraz adres strony internetowej, jeśli jest prowadzona;
numer rachunku bankowego albo rachunku w spółdzielczej kasie
oszczędnościowo-kredytowej prowadzonego w Rzeczypospolitej Polskiej
w złotych polskich, przyporządkowany do wykonywanej działalności;
adres poczty elektronicznej przyporządkowany do wykonywanej działalności;
numer telefonu przyporządkowany do wykonywanej działalności;
Dane, o których mowa w ust. 2, podaje się pod rygorem odpowiedzialności
karnej za złożenie fałszywego oświadczenia. Składający oświadczenie jest
obowiązany do zawarcia w nim klauzuli następującej treści: „Jestem świadomy odpo-
wiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje
pouczenie o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywego oświadczenia.
Dokonanie rejestracji oznacza wyrażenie zgody na poddanie się czynnościom
sprawdzającym, o których mowa w art. 11 ust. 1.
Dokonanie rejestracji oznacza zobowiązanie do zamieszczenia informacji
o możliwości dokonywania płatności za pomocą bonu za usługi hotelarskie lub
imprezy turystyczne, o których mowa w art. 5 ust. 1, w szczególności w miejscu ich
realizacji lub oferowania.
Przedsiębiorca turystyczny lub organizacja pożytku publicznego realizujące
usługi hotelarskie lub imprezy turystyczne, o których mowa w art. 5 ust. 1, na bieżąco
aktualizują dane, o których mowa w ust. 2, na profilu informacyjnym w systemie
teleinformatycznym, o którym mowa w art. 27.
Do aktualizacji danych stosuje się odpowiednio ust. 1–4.