Historia zmian - 30 sierpnia 2026
Prawo bankowe.
Data oznacza dzień, w którym PrawMi wykryło zmianę w tekście jednolitym ISAP - może różnić się od daty wejścia w życie nowelizacji.
PoPrzed
Art. 138.
zmienionyKomisja Nadzoru Finansowego może w ramach nadzoru zalecić
bankowi w szczególności:
podjęcie środków koniecznych do przywrócenia płynności płatniczej lub
osiągnięcia i przestrzegania innych norm dopuszczalnego ryzyka
w działalności banku;
przestrzeganie art. 92ba–92bd oraz art. 111c;
usunięcie w wyznaczonym terminie uchybień stwierdzonych w toku
postępowania w sprawie zezwolenia na stosowanie metody wewnętrznej lub
zezwolenia na wprowadzenie rozszerzeń lub zmian znacznych w zakresie
metod wewnętrznych oraz uchybień stwierdzonych w toku oceny pozostałych
rozszerzeń lub zmian w zakresie metod wewnętrznych;
usunięcie w wyznaczonym terminie uchybień stwierdzonych w toku
postępowań w sprawie zezwoleń, o których mowa w art. 128ca ust. 2.
(uchylony)
(uchylony)
(uchylony)
zaniechanie określonych form reklamy;
opracowanie i stosowanie procedur, które zapewnią utrzymywanie, bieżące
szacowanie i przegląd kapitału wewnętrznego oraz funkcjonowanie systemu
zarządzania bankiem;
zastosowanie szczególnych zasad tworzenia rezerw na ryzyko związane
z działalnością banków lub odpisów z tytułu utraty wartości aktywów, lub
szczególnego traktowania aktywów przy obliczaniu wymogów w zakresie
funduszy własnych;
ograniczenie ryzyka występującego w działalności banku, w tym ryzyka
wynikającego z powierzenia wykonywania czynności, o którym mowa
w art. 6a ust. 1;
ograniczenie wysokości zmiennego składnika wynagrodzenia osób objętych
polityką wynagrodzeń, jako odsetka przychodów netto, w przypadku gdy jego
wysokość utrudnia spełnianie wymogów w zakresie funduszy własnych;
wypełnianie dodatkowych obowiązków sprawozdawczych lub zwiększenie
ich częstotliwości, w tym sprawozdawczości w zakresie funduszy własnych,
płynności i dźwigni finansowej, o ile obowiązki te są adekwatne do celu,
w jakim są nakładane;
ujawnianie dodatkowych informacji;
Zalecenia, o których mowa w ust. 1, sporządza się na piśmie utrwalonym
w postaci papierowej opatrzonym podpisem własnoręcznym albo w postaci
elektronicznej opatrzonym kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem
zaufanym albo podpisem osobistym lub kwalifikowaną pieczęcią elektroniczną
Komisji Nadzoru Finansowego ze wskazaniem w treści pisma osoby opatrującej
pismo pieczęcią.
Zalecenia, o których mowa w ust. 1, sporządzone na piśmie utrwalonym
w postaci elektronicznej doręcza się na adres do doręczeń elektronicznych banku
wpisany do bazy adresów elektronicznych.
Komisja Nadzoru Finansowego może nakazać bankowi:
przestrzeganie dodatkowych wymogów w zakresie płynności, biorąc pod
uwagę w szczególności model biznesowy banku, stosowane przez bank
zasady, procedury i mechanizmy w zakresie zarządzania ryzykiem płynności,
wynik badania i oceny nadzorczej albo przeglądu i weryfikacji, o których
mowa w art. 133a;
przestrzeganie dodatkowego wymogu w zakresie funduszy własnych ponad
wartość wynikającą z wymogów obliczonych zgodnie ze szczegółowymi
zasadami określonymi w przepisach rozporządzenia nr 575/2013, w
szczególności w przypadku:
negatywnych ustaleń dokonanych w wyniku czynności podejmowanych
w ramach nadzoru bankowego, w tym odnoszących się do
funkcjonowania systemu zarządzania ryzykiem i systemu kontroli
wewnętrznej lub identyfikacji, monitorowania i kontroli koncentracji
ekspozycji, w tym dużych ekspozycji,
stwierdzenia niedostosowania kapitału wewnętrznego do skali ryzyka
występującego w działalności banku oraz istotnych nieprawidłowości
w zarządzaniu ryzykiem,
stwierdzenia, na podstawie wyniku badania i oceny nadzorczej albo
przeglądu i weryfikacji, o których mowa w art. 133a, że:
– bank jest narażony na ryzyko wynikające z prowadzonej
działalności, które nie zostało w całości pokryte wymogami
w zakresie funduszy własnych określonymi w częściach trzeciej,
czwartej i siódmej rozporządzenia nr 575/2013 oraz w rozdziale
2 rozporządzenia 2017/2402,
– bank nie spełnia wymogów określonych w art. 128 lub określonych
w art. 393 rozporządzenia nr 575/2013 i jest prawdopodobne, że
inne środki nadzorcze nie zapewnią spełnienia tych wymogów,
– korekty, o których mowa w art. 105 rozporządzenia nr 575/2013, są
niewystarczające do tego, aby w normalnych warunkach rynkowych
bank mógł sprzedać lub zabezpieczyć w krótkim czasie swoje
pozycje bez ponoszenia znaczących strat,
– bank systematycznie uchyla się od osiągnięcia lub utrzymywania
odpowiedniego poziomu i struktury funduszy własnych,
niezbędnych do spełnienia zaleceń w zakresie funduszy własnych,
o których mowa w art. 133a ust. 5a;
ograniczenie lub wstrzymanie dokonania wypłaty z zysku netto lub odsetek
na rzecz posiadaczy instrumentów dodatkowych w Tier I, o których mowa
w art. 52 rozporządzenia nr 575/2013, w przypadku gdy zakaz taki nie
stanowi niewykonania zobowiązania przez bank, w celu zwiększania
funduszy własnych do czasu przywrócenia płynności płatniczej lub
osiągnięcia innych norm dopuszczalnego ryzyka w działalności banku;
wstrzymanie tworzenia nowych jednostek organizacyjnych do czasu
przywrócenia płynności płatniczej lub osiągnięcia innych norm
dopuszczalnego ryzyka w działalności banku.
W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, Komisja Nadzoru
Finansowego, nakazując bankowi przestrzeganie dodatkowego wymogu w zakresie
funduszy własnych uwzględniającego inne rodzaje ryzyka niż ryzyko nadmiernej
dźwigni, określa, że:
co najmniej 75 % dodatkowego wymogu w zakresie funduszy własnych
stanowi kapitał Tier I, o którym mowa w art. 25 rozporządzenia nr 575/2013;
co najmniej 75 % kapitału Tier I, o którym mowa w pkt 1, składa się
z kapitału podstawowego Tier I, o którym mowa w art. 50 rozporządzenia
nr 575/2013.
W przypadku dodatkowego wymogu w zakresie funduszy własnych,
uwzględniającego ryzyko nadmiernej dźwigni, Komisja Nadzoru Finansowego
nakazuje spełnianie takiego wymogu za pomocą kapitału Tier I, o którym mowa
w art. 25 rozporządzenia nr 575/2013.
Komisja Nadzoru Finansowego, nakazując bankowi przestrzeganie
dodatkowego wymogu w zakresie funduszy własnych, może nakazać spełnianie
takiego wymogu większym niż określony w ust. 2a udziałem kapitału Tier I,
o którym mowa w art. 25 rozporządzenia nr 575/2013, lub kapitału podstawowego
Tier I, o którym mowa w art. 50 rozporządzenia nr 575/2013, jeżeli wynika to
z potrzeby zwiększenia zdolności absorpcji potencjalnych strat zidentyfikowanych
w wyniku badania i oceny nadzorczej, o których mowa w art. 133a.
Dodatkowa kwota kapitału utrzymywana w celu spełniania dodatkowego
wymogu w zakresie funduszy własnych, uwzględniająca ryzyko nadmiernej
dźwigni w niewystarczającym stopniu pokryte wymogiem określonym w art. 92
ust. 1 lit. d rozporządzenia nr 575/2013, stanowiąca różnicę między kwotą
funduszy własnych, o której mowa w art. 128 ust. 1 pkt 2, a kwotą funduszy
własnych wynikającą z wymogów określonych w częściach trzeciej i siódmej
rozporządzenia nr 575/2013, nie jest jednocześnie zaliczana na poczet spełniania
przez bank:
wymogów nałożonych na podstawie art. 92 ust. 1 lit. d rozporządzenia
nr 575/2013;
wymogu bufora wskaźnika dźwigni, o którym mowa w art. 92 ust. 1a
rozporządzenia nr 575/2013;
zaleceń dotyczących dodatkowych funduszy własnych, o których mowa
w art. 133a ust. 5a, jeżeli zalecenia uwzględniają ryzyko nadmiernej dźwigni.
Dodatkowa kwota kapitału utrzymywana w celu spełniania dodatkowego
wymogu w zakresie funduszy własnych, uwzględniająca inne rodzaje ryzyka niż
ryzyko nadmiernej dźwigni, stanowiąca różnicę między kwotą funduszy własnych,
o której mowa w art. 128 ust. 1 pkt 2, a kwotą funduszy własnych wynikającą z
wymogów określonych w częściach trzeciej i czwartej rozporządzenia nr 575/2013
oraz w rozdziale 2 rozporządzenia 2017/2402, nie jest jednocześnie zaliczana na
poczet spełniania przez bank:
wymogów nałożonych na podstawie art. 92 ust. 1 lit. a–c rozporządzenia
nr 575/2013;
wymogu połączonego bufora, o którym mowa w art. 55 ust. 4 ustawy
o nadzorze makroostrożnościowym;
zaleceń dotyczących dodatkowych funduszy własnych, o których mowa
w art. 133a ust. 5a, jeżeli zalecenia uwzględniają rodzaje ryzyka inne niż
ryzyko nadmiernej dźwigni.
Ryzyko, o którym mowa w ust. 2 pkt 2 lit. c tiret pierwsze, uznaje się za
niepokryte w całości lub pokryte w niewystarczającym stopniu, w przypadku gdy
kwota, rodzaje i struktura kapitału uznawanego za odpowiedni przez Komisję
Nadzoru Finansowego zgodnie z ust. 2 pkt 2, z uwzględnieniem oszacowań
kapitału wewnętrznego, jest wyższa niż kwota funduszy własnych wynikająca
z wymogów określonych w częściach trzeciej, czwartej i siódmej rozporządzenia
nr 575/2013 oraz w rozdziale 2 rozporządzenia 2017/2402.
Komisja Nadzoru Finansowego ocenia ryzyko istotne, na jakie narażony
jest bank, wynikające z prowadzonej działalności, z uwzględnieniem profilu ryzyka
banku oraz:
specyficznego dla banku ryzyka, które wyraźnie zostało wyłączone
z wymogów w zakresie funduszy własnych określonych w częściach trzeciej,
czwartej i siódmej rozporządzenia nr 575/2013 oraz w rozdziale 2
rozporządzenia 2017/2402 lub które w tych przepisach nie zostało wyraźnie
uwzględnione;
specyficznego dla banku ryzyka, w przypadku którego istnieje
prawdopodobieństwo, że zostanie niedoszacowane mimo spełnienia
wymogów w zakresie funduszy własnych określonych w częściach trzeciej,
czwartej i siódmej rozporządzenia nr 575/2013 oraz w rozdziale
2 rozporządzenia 2017/2402.
Przy ocenie ryzyka, o którym mowa w ust. 2g pkt 2, nie uwzględnia się
ryzyka podlegającego rozwiązaniom przejściowym lub przepisom przewidującym
zasadę praw nabytych określonych w przepisach rozporządzenia nr 575/2013.
Ryzyko stopy procentowej w ramach portfela bankowego może zostać
uznane przez Komisję Nadzoru Finansowego za istotne, w szczególności gdy:
wartość ekonomiczna kapitału własnego banku zmniejszyła się o ponad 15 %
jego kapitału Tier I, o którym mowa w art. 25 rozporządzenia nr 575/2013,
w wyniku nagłej i nieoczekiwanej zmiany poziomu stóp procentowych okreś-
lonej w dowolnym z sześciu scenariuszy wstrząsu stosowanych do celów
nadzorczych w odniesieniu do stóp procentowych, określonych
w rozporządzeniu delegowanym Komisji wydanym na podstawie
upoważnienia zawartego w art. 98 ust. 5a dyrektywy 2013/36/UE;
wynik odsetkowy netto banku obniżył się znacznie w następstwie nagłej
i nieoczekiwanej zmiany poziomu stóp procentowych określonej
w dowolnym z dwóch scenariuszy wstrząsu, o których mowa w pkt 1.
Komisja Nadzoru Finansowego może nie zastosować wobec banku
nakazu, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, jeżeli na podstawie badania i oceny
nadzorczej uzna, że zarządzanie przez bank ryzykiem stopy procentowej w ramach
portfela bankowego jest odpowiednie, a bank nie jest nadmiernie narażony na
ryzyko stopy procentowej w ramach portfela bankowego.
W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, Komisja Nadzoru
Finansowego informuje Narodowy Bank Polski o nałożeniu na bank dodatkowych
wymogów w zakresie płynności.
W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, Komisja Nadzoru
Finansowego informuje Bankowy Fundusz Gwarancyjny i Narodowy Bank Polski
o nałożeniu na bank dodatkowych wymogów w zakresie funduszy własnych.
Komisja Nadzoru Finansowego informuje również Bankowy Fundusz
Gwarancyjny i Narodowy Bank Polski o zaleceniach, o których mowa w art. 133a
ust. 5a, jeżeli z zaleceń tych wynika, że od banku oczekuje się utrzymywania
funduszy własnych w innej wysokości niż wynikająca z innych wymogów
określonych w przepisach rozporządzenia nr 575/2013 lub ustawy o nadzorze
makroostrożnościowym.
W razie stwierdzenia, że bank nie realizuje zaleceń określonych w ust. 1 lub
nakazów określonych w ust. 2, a także gdy działalność banku jest wykonywana
z naruszeniem przepisów niniejszej ustawy, przepisów innych ustaw regulujących
działalność banku lub zasady jego organizacji oraz przepisów wydanych na ich
podstawie, przepisów rozporządzenia nr 575/2013, z wyjątkiem art. 92a i art. 92b
tego rozporządzenia, oraz innych bezpośrednio stosowanych przepisów prawa Unii
Europejskiej regulujących działalność banku lub zasady jego organizacji, lub
z naruszeniem statutu albo stwarza zagrożenie dla interesów posiadaczy rachunków
bankowych lub uczestników obrotu instrumentami finansowymi, Komisja Nadzoru
Finansowego, po uprzednim upomnieniu na piśmie, może:
wystąpić do właściwego organu banku z wnioskiem o odwołanie prezesa,
wiceprezesa lub innego członka zarządu banku bezpośrednio
odpowiedzialnego za stwierdzone nieprawidłowości; przepis art. 22d stosuje
się odpowiednio;
zawiesić w czynnościach członków zarządu, o których mowa w pkt 1, do
czasu podjęcia uchwały w sprawie wniosku o ich odwołanie przez radę
nadzorczą na najbliższym posiedzeniu; zawieszenie w czynnościach polega
na wyłączeniu z podejmowania decyzji za bank w zakresie jego praw
i obowiązków majątkowych;
nakazać osobie fizycznej odpowiedzialnej za zaistniałe naruszenie
zaprzestanie działań skutkujących powstaniem naruszeń oraz powstrzymanie
się od takiego zachowania w przyszłości lub nałożyć na tę osobę lub członka
rady nadzorczej banku, lub członka zarządu banku bezpośrednio
nadzorujących obszar, w którym miało miejsce naruszenie, pełniących
funkcję w okresie, w którym miało miejsce naruszenie, karę pieniężną do
wysokości 21 312 000 zł;
zawiesić w czynnościach członka rady nadzorczej banku bezpośrednio
nadzorującego obszar, w którym miało miejsce naruszenie, lub członka
zarządu banku odpowiedzialnego za stwierdzone naruszenie na okres nie
dłuższy niż 12 miesięcy;
ograniczyć zakres działalności banku lub jego jednostek organizacyjnych;
nałożyć na bank karę pieniężną w wysokości do 10 % całkowitego rocznego
przychodu wykazanego w ostatnim zbadanym sprawozdaniu finansowym za
rok obrotowy, a w przypadku braku takiego sprawozdania – karę pieniężną
w wysokości do 10 % prognozowanego całkowitego rocznego przychodu
określonego na podstawie sytuacji ekonomiczno-finansowej banku, przy
czym przepisy art. 141 ust. 4 i 5 stosuje się odpowiednio;
uchylić zezwolenie na utworzenie banku i podjąć decyzję o likwidacji banku;
art. 147 ust. 3 i art. 153–156 stosuje się odpowiednio.
Decyzja Komisji Nadzoru Finansowego o ograniczeniu zakresu
działalności banku może zawierać warunki i terminy.
W przypadku gdy jest możliwe ustalenie kwoty korzyści osiągniętej przez
bank albo straty, której bank uniknął w wyniku naruszenia, karę pieniężną, o której
mowa w ust. 3 pkt 3a, można ustalić w wysokości do dwukrotności kwoty korzyści
albo straty.
Komisja Nadzoru Finansowego, ustalając wysokość kary pieniężnej,
o której mowa w ust. 3 pkt 3a i ust. 3b, uwzględnia w szczególności wagę
naruszenia oraz czas jego trwania, przyczyny naruszenia, sytuację finansową
banku, na który nakładana jest kara, oraz uprzednie naruszenia przez bank
przepisów, o których mowa w ust. 3.
Komisja Nadzoru Finansowego może także zawiesić w czynnościach
członka rady nadzorczej lub zarządu banku w przypadku:
przedstawienia mu zarzutów w postępowaniu karnym lub w postępowaniu
w sprawie o przestępstwo skarbowe;
spowodowania znacznych strat majątkowych banku.
Postanowienia ust. 3 pkt 2 stosuje się odpowiednio.
Członek rady nadzorczej lub zarządu banku jest obowiązany
poinformować Komisję Nadzoru Finansowego o postawieniu mu zarzutów
w postępowaniu karnym, z wyłączeniem zarzutów dotyczących przestępstwa
ściganego z oskarżenia prywatnego, lub w postępowaniu w sprawie o przestępstwo
skarbowe, w terminie 30 dni od dnia postawienia zarzutów.
Komisja Nadzoru Finansowego odwołuje członka rady nadzorczej lub
zarządu banku w przypadku prawomocnego skazania go za przestępstwo umyślne
lub przestępstwo skarbowe, z wyłączeniem przestępstw ściganych z oskarżenia
prywatnego, a także w przypadku niedopełnienia przez niego obowiązku, o którym
mowa w ust. 4a.
Ograniczenie zakresu działalności banku lub uchylenie zezwolenia na
utworzenie banku może również nastąpić w razie stwierdzenia, że bank:
przestał spełniać warunki ustalone w zezwoleniu;
uzyskał zezwolenie na podstawie fałszywych dokumentów, nieprawdziwych
oświadczeń lub wskutek innych działań sprzecznych z prawem;
przez okres dłuższy niż 6 miesięcy nie prowadzi działalności bankowej;
stał się podmiotem zależnym od osób, wobec których nie jest możliwe
skuteczne wykonywanie przez Komisję Nadzoru Finansowego nadzoru nad
bankiem ze względu na przepisy prawa obowiązujące w miejscu ich
zamieszkania lub siedziby, lub ze względu na powiązania tych osób z innymi
podmiotami;
nie wypełnia obowiązków określonych w rozdziale 11b.
Komisja Nadzoru Finansowego uchyla zezwolenie na utworzenie oddziału
banku zagranicznego, jeśli właściwe władze nadzorcze kraju, w którym bank
zagraniczny ma swoją siedzibę lub miejsce sprawowania zarządu, uchyliły
zezwolenie na prowadzenie działalności bankowej przez ten bank.
Przed uchyleniem zezwolenia na utworzenie oddziału banku
zagranicznego Komisja Nadzoru Finansowego zasięgnie opinii właściwych władz
nadzorczych kraju, w którym bank zagraniczny ma swoją siedzibę lub miejsce
sprawowania zarządu, jeżeli porozumienie, o którym mowa w art. 131 ust. 2,
przewiduje zasięgnięcie opinii. W razie konieczności natychmiastowego uchylenia
zezwolenia Komisja Nadzoru Finansowego może odstąpić od zasięgnięcia opinii.
O uchyleniu zezwolenia, o którym mowa w ust. 6a, Komisja Nadzoru
Finansowego powiadamia właściwe władze nadzorcze banku zagranicznego.
O uchyleniu zezwolenia na utworzenie banku krajowego Komisja
Nadzoru Finansowego niezwłocznie powiadamia właściwe władze nadzorcze
państwa, w którym działa oddział tego banku.
Środki podejmowane w ramach nadzoru nie mogą naruszać umów
zawartych przez bank, z wyłączeniem umów:
o których mowa w art. 92a ust. 1 i 3 oraz w art. 92d;
zawartych przez bank krajowy z podmiotami działającymi w tym samym
holdingu oraz umów zawartych przez bank krajowy z podmiotami, z którymi
posiada bliskie powiązania, oraz umów, o których mowa w art. 6a ust. 1, 7 i
7a.
W przypadku stwierdzenia, że bank, z naruszeniem art. 88a–88m oraz
przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 88n, wykonuje czynności,
o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, których przedmiotem są lokaty
strukturyzowane, lub że bank, z naruszeniem art. 88a–88m oraz przepisów
wykonawczych wydanych na podstawie art. 88n, wykonuje czynności, o których
mowa w art. 5 ust. 2 pkt 11 lub 12, Komisja Nadzoru Finansowego może
zastosować środki, o których mowa w ust. 7aa. Przepisy ust. 7d i 7e stosuje się
odpowiednio.
W przypadku stwierdzenia, że bank, o którym mowa w art. 111 ustawy
z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, wykonuje czynności,
o których mowa w art. 69 ust. 2 tej ustawy, lub bank, o którym mowa w art. 70
ust. 2 tej ustawy, wykonuje czynności, o których mowa w art. 69 ust. 2 pkt 1–7 tej
ustawy, lub bank wykonuje czynności, o których mowa w art. 69 ust. 4 tej ustawy,
z naruszeniem przepisów tej ustawy i innych ustaw regulujących warunki lub
zasady i tryb ich wykonywania, przepisów wykonawczych wydanych na podstawie
tych ustaw lub bezpośrednio obowiązujących przepisów prawa Unii Europejskiej
odnoszących się do prowadzenia działalności w zakresie wykonywania tych
czynności, lub w tym zakresie nie przestrzega zasad uczciwego obrotu lub narusza
interesy zleceniodawcy, Komisja Nadzoru Finansowego może:
nakazać bankowi zaprzestanie działań skutkujących powstaniem naruszeń
i niepodejmowanie tych działań w przyszłości lub nałożyć na bank karę
pieniężną do wysokości 21 312 000 zł albo do wysokości kwoty stanowiącej
równowartość 10 % całkowitego rocznego przychodu wykazanego
w ostatnim zbadanym sprawozdaniu finansowymEuropejskie
Art. 171.
zmienionyKto bez zezwolenia prowadzi działalność polegającą na
gromadzeniu środków pieniężnych innych osób fizycznych, osób prawnych lub
jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej w celu udzielania
kredytów, pożyczek pieniężnych lub obciążania ryzykiem tych środków w inny
sposób,
podlega grzywnie do 20 000 000 złotych i karze pozbawienia wolności do lat
Tej samej karze podlega także ten, kto dopuszcza się czynu określonego
w ust. 1 lub 2 działając w imieniu lub w interesie osoby prawnej lub jednostki
organizacyjnej niemającej osobowości prawnej.
Kto, będąc obowiązany do podania uprawnionym organom informacji
dotyczących banku i klientów banku w zakresie ustalonym w ustawie, podaje
nieprawdziwe lub zataja prawdziwe dane, podlega grzywnie i karze pozbawienia
wolności do lat 3.
Kto, będąc obowiązany do zachowania tajemnicy bankowej, ujawnia lub
wykorzystuje informacje stanowiące tajemnicę bankową, niezgodnie
z upoważnieniem określonym w ustawie, podlega grzywnie do 1 000 000 złotych
i karze pozbawienia wolności do lat 3.
Kto, będąc odpowiedzialnym za zapewnienie właściwego funkcjonowania
wewnętrznej kontroli danych i informacji wymaganych w związku ze
sprawowaniem nadzoru skonsolidowanego lub za udzielanie informacji i wyjaśnień
na żądanie Komisji Nadzoru Finansowego, nie wykonuje ciążącego na nim
obowiązku albo wykonuje go nierzetelnie lub nieterminowo, podlega grzywnie do
1 000 000 zł lub karze pozbawienia wolności do lat 3.
Kto, będąc odpowiedzialnym za sporządzenie lub przedstawienie Komisji
Nadzoru Finansowego skonsolidowanego sprawozdania finansowego lub innych
sprawozdań związanych z nadzorem skonsolidowanym, nie wykonuje ciążącego na
nim obowiązku albo wykonuje go nierzetelnie lub nieterminowo, podlega grzywnie
do 500 000 zł lub karze pozbawienia wolności do lat 2.
Kto, będąc do tego obowiązanym, nie przekazuje do instytucji utworzonej
na podstawie art. 105 ust. 4 informacji o całkowitym wykonaniu zobowiązania albo
jego wygaśnięciu, stwierdzeniu nieistnienia zobowiązania albo korekcie jego
wysokości oraz o nowo powstałych zobowiązaniach w terminie 7 dni od
wystąpienia zdarzenia uzasadniającego przekazanie informacji, podlega grzywnie
do 30 000 złotych.
Kto, działając w imieniu lub na rachunek emitenta, nabywa bankowe prawa
pochodne z naruszeniem zakazów, o których mowa w art. 88o ust. 6,
podlega grzywnie do 1 000 000 zł.
Kto, będąc umocowanym do działania w imieniu lub na rachunek
emitenta, nie wykonuje obowiązku umorzenia przez emitenta bankowych praw
pochodnych, o którym mowa w art. 88p ust. 3,
podlega grzywnie do 1 000 000 zł.5.
Kto, będąc umocowanym do działania w imieniu lub na rachunek
emitenta, nie wykonuje obowiązku umorzenia przez emitenta bankowych praw
pochodnych, o którym mowa w art. 88p ust. 3,
podlega grzywnie do 1 000 000 zł.
Tej samej karze podlega, kto, prowadząc działalność zarobkową, wbrew
warunkom określonym w ustawie używa w nazwie jednostki organizacyjnej
niebędącej bankiem lub do określenia jej działalności lub reklamy wyrazów „bank”
lub „kasa”.
Tej samej karze podlega także ten, kto dopuszcza się czynu określonego
w ust. 1 lub 2 działając w imieniu lub w interesie osoby prawnej lub jednostki
organizacyjnej niemającej osobowości prawnej.
Kto, będąc obowiązany do podania uprawnionym organom informacji
dotyczących banku i klientów banku w zakresie ustalonym w ustawie, podaje
nieprawdziwe lub zataja prawdziwe dane, podlega grzywnie i karze pozbawienia
wolności do lat 3.
Kto, będąc obowiązany do zachowania tajemnicy bankowej, ujawnia lub
wykorzystuje informacje stanowiące tajemnicę bankową, niezgodnie
z upoważnieniem określonym w ustawie, podlega grzywnie do 1 000 000 złotych
i karze pozbawienia wolności do lat 3.
Kto, będąc odpowiedzialnym za zapewnienie właściwego funkcjonowania
wewnętrznej kontroli danych i informacji wymaganych w związku ze
sprawowaniem nadzoru skonsolidowanego lub za udzielanie informacji i wyjaśnień
na żądanie Komisji Nadzoru Finansowego, nie wykonuje ciążącego na nim
obowiązku albo wykonuje go nierzetelnie lub nieterminowo, podlega grzywnie do
1 000 000 zł lub karze pozbawienia wolności do lat 3.
Kto, będąc odpowiedzialnym za sporządzenie lub przedstawienie Komisji
Nadzoru Finansowego skonsolidowanego sprawozdania finansowego lub innych
sprawozdań związanych z nadzorem skonsolidowanym, nie wykonuje ciążącego na
nim obowiązku albo wykonuje go nierzetelnie lub nieterminowo, podlega grzywnie
do 500 000 zł lub karze pozbawienia wolności do lat 2.
Kto, będąc do tego obowiązanym, nie przekazuje do instytucji utworzonej
na podstawie art. 105 ust. 4 informacji o całkowitym wykonaniu zobowiązania albo
jego wygaśnięciu, stwierdzeniu nieistnienia zobowiązania albo korekcie jego
wysokości oraz o nowo powstałych zobowiązaniach w terminie 7 dni od
wystąpienia zdarzenia uzasadniającego przekazanie informacji, podlega grzywnie
do 30 000 złotych.
Kto, działając w imieniu lub na rachunek emitenta, nabywa bankowe prawa
pochodne z naruszeniem zakazów, o których mowa w art. 88o ust. 6,
podlega grzywnie do 1 000 000 zł.