Osoba, która uzyskała stopień doktora w Rzeczypospolitej Polskiej
lub za granicą, może nabyć uprawnienia równoważne uprawnieniom wynikającym
z posiadania stopnia doktora habilitowanego w danej dyscyplinie, jeżeli podczas pracy
w innym państwie przez co najmniej 5 lat kierowała samodzielnie zespołami
badawczymi, posiada znaczące osiągnięcia naukowe oraz jest zatrudniona
w podmiocie habilitującym posiadającym uprawnienia do nadawania stopnia doktora
habilitowanego w tej dyscyplinie na stanowisku profesora uczelni albo profesora
CMKP, albo profesora instytutu w instytucie PAN lub instytucie badawczym, albo
profesora w instytucie międzynarodowym.
Decyzję w sprawie nabycia uprawnień wydaje w stosunku do osoby
zatrudnionej w:
uczelni – rektor;
instytucie PAN, instytucie badawczym albo instytucie międzynarodowym –
dyrektor instytutu
Dane w Systemie POL-on są przetwarzane w celu wykonywania zadańinstytutu<związanych z ustalaniem i realizacją politykiCMKPnaukowej–państwa,dyrektorprzeprowadzaniemCMKP.ewaluacji jakości kształcenia, ewaluacji szkół doktorskichOrgan,ioewaluacji jakości
działalności naukowej, prowadzeniemktórympostępowańmowa w sprawie nadaniaust. 2,stopnia
doktora,przekazujestopniaRDNdoktoradecyzjęhabilitowanegowraziztytułu profesora, ustalaniem wysokości
subwencjiopisem
karieryzawodowej i dotacji,wykazemnadzoremosiągnięćnaddanejsystememosoby.
Nabycieszkolnictwauprawnieńwyższegonastępujeiponauki,upływierealizacją
zadań4przezmiesięcyNAWA,odNCBiRdniaorazotrzymaniaNCN.przezDane zawarte wRDNSystemie POL-on wdecyzji,zakresie, o którym której mowa wart.w26b
ust. 132,ustawyjeżelizwdniatym14okresiegrudniaRDN2016wr.drodze–decyzji
administracyjnejPrawonieoświatowe,wyrazisąsprzeciwuprzekazywaneiprzez
ministranieministrowiuchyliwłaściwemutejdodecyzji.
NasprawdecyzjęoświatyRDNiprzysługujewychowaniaskargawdocelusąduprowadzeniaadministracyjnego.monitoringu karierOsobie,absolwentów,któraonabyłaktórymuprawnieniamowarównoważnewuprawnieniomart.wynikającym
z26bposiadania stopnia doktora habilitowanego, przysługują uprawnienia doktora
habilitowanegoust.wynikające1z tej ustawy.
Art. 226a.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
W przypadku wyodrębnienia w klasyfikacji dziedzin i dyscyplin
nowej dyscypliny RDN może, na wniosek uczelni, instytutu PAN, instytutu
badawczego, instytutu międzynarodowego albo CMKP, w drodze decyzji
administracyjnej, nadać temu podmiotowi uprawnienie do nadawania stopnia doktora
i stopnia doktora habilitowanego w tej dyscyplinie.
Wniosek, o którym mowa w ust. 1, może złożyć uczelnia, instytut PAN,
instytut badawczy, instytut międzynarodowy albo CMKP, które spełniają łącznie
następujące warunki:
zatrudniają co najmniej 12 pracowników:
prowadzących działalność naukową w dyscyplinie, o której mowa w ust. 1,
w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy związanej z prowadzeniem
działalności naukowej w tej dyscyplinie,
posiadających osiągnięcia naukowe albo artystyczne w dyscyplinie albo
w dyscyplinach wskazanych przez RDN zgodnie z art. 5 ust. 4 pkt 1;
posiadają kategorię naukową A+, A albo B+ w dyscyplinie wskazanej przez
RDN zgodnie z art. 5 ust. 4 pkt 1, albo w co najmniej 1 z tych dyscyplin.
Uprawnienie nadane w trybie określonym w ust. 1 przysługuje do dnia,
w którym decyzja o przyznaniu danej uczelni, danemu instytutowi PAN, instytutowi
badawczemu, instytutowi międzynarodowemu albo CMKP kategorii naukowej
w ramach kolejnej ewaluacji jakości działalności naukowej w dyscyplinie, o której
mowa w ust. 1, stanie się ostateczna. W przypadku gdy podmiot nie jest objęty kolejną
ewaluacją jakości działalności naukowej w dyscyplinie, w której zostało mu nadane to
uprawnienie, traci je z końcem roku, w którym rozpoczęła się ta ewaluacja.
Od decyzji, o której mowa w ust. 1, przysługuje wniosek o ponowne
rozpatrzenie sprawy.
Art. 227.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
Tytuł profesora może być nadany osobie, która:
posiada stopień naukowy doktora habilitowanego oraz:
wybitne osiągnięcia naukowe krajowe lub zagraniczne,
uczestniczyła w pracach zespołów badawczych realizujących projekty
finansowane w drodze konkursów krajowych lub zagranicznych lub odbyła
staże naukowe w instytucjach naukowych, w tym zagranicznych, lub
prowadziła badania naukowe lub prace rozwojowe w uczelniach lub
instytucjach naukowych, w tym zagranicznych,
posiada stopień doktora habilitowanego w zakresie sztuki oraz wybitne
osiągnięcia artystyczne
– a także spełnia wymaganie, o którym mowa w art. 20 ust. 1 pkt 5.
W wyjątkowych przypadkach, uzasadnionych najwyższą jakością osiągnięć
naukowych albo artystycznych, tytuł profesora może być nadany osobie posiadającej
stopień doktora. Przepisy ust. 1 stosuje się odpowiednio.
Osiągnięcie, o którym mowa w ust. 1 lub 2, może stanowić zrealizowane
oryginalne osiągnięcie projektowe, konstrukcyjne, technologiczne lub artystyczne.
Art. 228.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
Postępowanie w sprawie nadania tytułu profesora wszczyna się na
wniosek osoby, o której mowa w art. 227 ust. 1 albo 2, zawierający uzasadnienie
wskazujące na spełnienie wymagań, o których mowa w art. 227, składany do RDN.
Osoba ubiegająca się o tytuł profesora może wystąpić z ponownym
wnioskiem o wszczęcie postępowania w sprawie jego nadania po upływie co najmniej
5 lat w przypadku:
ostatecznego postanowienia, o którym mowa w ust. 2;
ostatecznej decyzji, o której mowa w ust. 5 pkt 2.
RDN, w drodze uchwały, określi wzór wniosku, o którym mowa w ust. 1,
i dokumenty składane wraz z tym wnioskiem.
RDN odmawia wszczęcia postępowania w sprawie nadania tytułu profesora,
jeżeli wniosek w sposób oczywisty nie spełnia przesłanek określonych w art. 227. Na
postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania przysługuje zażalenie do RDN.
RDN powołuje 5 recenzentów, którym zleca wydanie opinii w zakresie
spełnienia wymagań, o których mowa w art. 227 ust. 1 albo 2.
Opinia jest wydawana w terminie 3 miesięcy od dnia zlecenia jej wydania.
RDN, w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania opinii, w drodze decyzji
administracyjnej:
występuje do Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej o nadanie wnioskodawcy
tytułu profesora albo
odmawia wystąpienia do Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej o nadanie
wnioskodawcy tytułu profesora.
Od decyzji, o której mowa w ust. 5 pkt 2, przysługuje, w terminie 3 miesięcy
od dnia jej doręczenia, wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.
RDN rozpatruje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy w terminie
6 miesięcy od dnia jego doręczenia.
W postępowaniu w sprawie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy RDN
zasięga opinii 2 recenzentów innych niż powołani zgodnie z ust. 3. Do powołania tych
recenzentów przepisy art. 240 stosuje się.
W postępowaniach w sprawie nadania tytułu profesora, w zakresie
nieuregulowanym w ustawie, stosuje się odpowiednio przepisy Kpa.
Art. 228a.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
Postępowania w sprawie nadania tytułu profesora w:
dyscyplinie, która została włączona do innej dyscypliny albo do innych
dyscyplin,
dziedzinie, która została włączona do innej dziedziny albo do innych dziedzin
– wszczęte przed dniem wprowadzenia tej zmiany do klasyfikacji dziedzin i dyscyplin
prowadzi się w dyscyplinie albo w dziedzinie, która została włączona, na zasadach
dotychczasowych do dnia zakończenia tych postępowań.
Art. 229.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
Recenzentem w postępowaniu w sprawie nadania tytułu profesora
może być osoba posiadająca:
tytuł profesora w zakresie danej dziedziny lub
co najmniej stopień doktora zatrudniona przez co najmniej 5 lat w zagranicznej
uczelni lub instytucji naukowej na stanowisku profesora, która:
przez okres co najmniej 5 lat kierowała samodzielnie zespołem badawczym
oraz
posiada znaczący dorobek w zakresie danej dziedziny.
Recenzentem nie może zostać osoba, która w okresie ostatnich 5 lat
dwukrotnie nie dochowała terminu, o którym mowa w art. 228 ust. 4.
Art. 230.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
RDN, w terminie 21 dni od dnia wydania decyzji, o której mowa
w art. 228 ust. 5 pkt 1, składa do Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej wniosek
o nadanie tytułu profesora.
Wniosek o nadanie tytułu profesora oraz opinie recenzentów, w terminie,
o którym mowa w ust. 1, zamieszcza się w systemie, o którym mowa w art. 342 ust. 1.
W przypadku powzięcia wiadomości o możliwości naruszenia praw
autorskich przez osobę, której dotyczy wniosek, Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej
może zwrócić się do RDN o dołączenie do wniosku opinii komisji do spraw etyki
w nauce PAN.
W przypadku wydania opinii potwierdzającej możliwość naruszenia praw
autorskich, RDN wznawia postępowanie w sprawie nadania tytułu profesora.
Art. 231.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
Prawomocne orzeczenie sądu stwierdzające fakt:
złożenia niezgodnego z prawdą oświadczenia lustracyjnego lub
naruszenia praw autorskich
– przez osobę, o której mowa w art. 227 ust. 1 albo 2, której nadano tytuł profesora,
skutkuje utratą tego tytułu.
Orzeczenie sądu, o którym mowa w ust. 1, prezes sądu przesyła
przewodniczącemu RDN.
Art. 232.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
RDN działa na rzecz zapewnienia rozwoju kadry naukowej zgodnie
z najwyższymi standardami jakości działalności naukowej wymaganymi do uzyskania
stopni naukowych, stopni w zakresie sztuki i tytułu profesora.
RDN w zakresie prowadzonych postępowań pełni funkcję centralnego organu
administracji rządowej.
RDN jest organem wyższego stopnia w rozumieniu przepisów Kpa
w stosunku do podmiotów doktoryzujących i podmiotów habilitujących w sprawach
nadawania stopni naukowych i stopni w zakresie sztuki.
RDN podlega kontroli ministra w trybie i na zasadach określonych w ustawie
z dnia 15 lipca 2011 r. o kontroli w administracji rządowej (Dz. U. z 2020 r. poz. 224).
Art. 233.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
Członkiem RDN może być osoba, która:
ma nieposzlakowaną opinię i przestrzega zasad etyki naukowej;
nie popełniła czynu określonego w art. 115 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r.
o prawie autorskim i prawach pokrewnych, stwierdzonego prawomocnym
wyrokiem;
posiada stopień doktora habilitowanego lub tytuł profesora;
posiada w dorobku co najmniej:
1 monografię naukową wydaną przez wydawnictwo, które w roku
opublikowania monografii w ostatecznej formie było ujęte w wykazie
sporządzonym zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie
art. 267 ust. 2 pkt 2 lit. a, w okresie ostatnich 5 lat lub
3 artykuły naukowe opublikowane w czasopismach naukowych lub
w recenzowanych materiałach z konferencji międzynarodowej, które
w roku opublikowania artykułu w ostatecznej formie były ujęte w wykazie
sporządzonym zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie
art. 267 ust. 2 pkt 2 lit. b, w okresie ostatnich 5 lat, lub
wybitne osiągnięcie w zakresie opracowania i wdrożenia oryginalnego
rozwiązania projektowego, konstrukcyjnego, technologicznego lub
artystycznego, zrealizowane w okresie ostatnich 5 lat, lub
wybitne dzieło artystyczne zrealizowane w okresie ostatnich 5 lat;
nie ukończyła 70. roku życia do dnia rozpoczęcia kadencji RDN;
spełnia wymagania, o których mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1–6.
Członkiem RDN nie może być:
członek Komisji Ewaluacji Nauki, zwanej dalej „KEN”;
rektor;
(uchylony)
Prezes i wiceprezes PAN;
Sekretarz Generalny Akademii Kopernikańskiej;
dyrektor instytutu PAN;
dyrektor instytutu badawczego;
dyrektor instytutu międzynarodowego.
Ta sama osoba może pełnić funkcję członka RDN nie dłużej niż przez
2 następujące po sobie kadencje.
W skład RDN wchodzi po 3 przedstawicieli każdej dyscypliny. W przypadku
gdy zakres danej dziedziny obejmuje tylko 1 dyscyplinę, w skład RDN wchodzi
5 przedstawicieli tej dyscypliny.
W przypadku zmiany w klasyfikacji dziedzin i dyscyplin polegającej na:
wyodrębnieniu nowej dyscypliny,
włączeniu dyscypliny do innej dyscypliny albo do innych dyscyplin
– RDN działa w dotychczasowym składzie do końca kadencji, w trakcie której
wyodrębnienie albo włączenie nastąpiło.
Kandydata na członka RDN reprezentującego daną dyscyplinę może zgłosić
uczelnia, instytut PAN, instytut badawczy, instytut międzynarodowy lub CMKP które
w tej dyscyplinie posiadają kategorię naukową A+, A albo B+ albo uprawnienie
nadane w trybie określonym w art. 226a ust. 1. Kandydat, który nie jest zatrudniony
w podmiocie zgłaszającym, składa do RDN oświadczenie o dyscyplinie, którą
reprezentuje.
Członek RDN jest wybierany przez osoby posiadające stopień doktora
habilitowanego lub tytuł profesora reprezentujące dyscyplinę, którą reprezentuje
kandydat. Osoba, która nie jest zatrudniona w podmiocie, o którym mowa w ust. 5,
składa do RDN oświadczenie o dyscyplinie, którą reprezentuje.
Art. 234.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
Kadencja RDN trwa 4 lata i rozpoczyna się w dniu 1 stycznia.
Przewodniczący RDN stwierdza wygaśnięcie mandatu członka RDN
w przypadku:
śmierci;
złożenia rezygnacji;
niezłożenia oświadczenia lustracyjnego albo informacji lustracyjnej;
niespełniania choćby jednego z wymagań określonych w art. 233 ust. 1 i 2;
nieuczestniczenia w pracach RDN przez okres dłuższy niż 6 miesięcy.
W przypadku wygaśnięcia mandatu członka RDN w skład jej wchodzą na
okres do końca kadencji osoby, które w poszczególnych dyscyplinach uzyskały
kolejno największą liczbę ważnych głosów w ostatnich wyborach. Przy równej liczbie
głosów o kolejności rozstrzyga losowanie przeprowadzone w sposób określony
w statucie RDN. Okresu, o którym mowa w zdaniu pierwszym, nie wlicza się do
liczby kadencji, o której mowa w art. 233 ust. 3.
Art. 235.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
RDN działa przez swoje organy.
Organami RDN są:
przewodniczący;
prezydium;
zespoły, o których mowa w ust. 5.
W skład prezydium wchodzą:
przewodniczący;
2 zastępców przewodniczącego;
sekretarz RDN;
przewodniczący zespołów, o których mowa w ust. 5.
Przewodniczącego RDN powołuje spośród jej członków i odwołuje minister.
RDN tworzy zespoły działające w ramach dziedzin, w skład których wchodzą
członkowie RDN.
Posiedzenia prezydium RDN i zespołów, o których mowa w ust. 5, mogą być
przeprowadzane przy użyciu środków komunikacji elektronicznej, zapewniających w
szczególności:
transmisję posiedzenia w czasie rzeczywistym między jego uczestnikami,
wielostronną komunikację w czasie rzeczywistym, w ramach której uczestnicy
posiedzenia mogą wypowiadać się w jego toku
– z zachowaniem niezbędnych zasad bezpieczeństwa.
Art. 236.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
Statut RDN określa w szczególności:
organizację i sposób działania RDN;
szczegółowy tryb przeprowadzenia wyborów do RDN;
szczegółowy zakres zadań organów RDN;
szczegółowy tryb wyznaczania recenzentów.
Statut uchwala RDN na posiedzeniu plenarnym.
Statut zatwierdza minister.
Art. 237.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
Obsługę RDN zapewnia Biuro RDN.
Biuro RDN jest państwową jednostką budżetową finansowaną ze środków
ustalanych w części budżetu państwa, której dysponentem jest minister.
Biurem RDN kieruje dyrektor, którego powołuje i odwołuje przewodniczący
RDN. Powołanie dyrektora następuje po przeprowadzeniu konkursu. Pozostałych
pracowników zatrudnia dyrektor po przeprowadzeniu otwartego i konkurencyjnego
naboru.
Szczegółowy zakres działalności Biura RDN oraz jego organizację określa
regulamin organizacyjny nadany przez przewodniczącego RDN.
Art. 238.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
Do zadań RDN należy:
podejmowanie czynności w postępowaniu w sprawie nadania stopnia doktora
habilitowanego, o których mowa w art. 221 ust. 1, 3 i 4;
rozpatrywanie zażaleń na postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania
w sprawie nadania stopnia doktora, zażaleń na postanowienia o odmowie
dopuszczenia do obrony rozprawy doktorskiej i odwołań od decyzji o odmowie
nadania stopnia doktora;
rozpatrywanie odwołań od decyzji o odmowie nadania stopnia doktora
habilitowanego;
ocena decyzji w sprawie nabycia uprawnień równoważnych, o których mowa
w art. 226 ust. 1;
rozpatrywanie wniosków o wyrażenie zgody na skrócenie okresu na wystąpienie
z ponownym wnioskiem o wszczęcie postępowania w sprawie nadania stopnia
doktora habilitowanego;
podejmowanie czynności w postępowaniu w sprawie nadania tytułu profesora,
o których mowa w art. 228 i art. 230;
sprawowanie nadzoru nad podmiotami doktoryzującymi i podmiotami
habilitującymi w zakresie zgodności z prawem:
uchwał w sprawach, o których mowa w art. 192 ust. 2 i 3 oraz
art. 221 ust. 14,
postępowań w sprawie nadania stopnia doktora lub doktora habilitowanego;
podejmowanie uchwał w sprawach, o których mowa w art. 5 ust. 4;
wydawanie opinii w innych sprawach przedstawionych przez ministra.
W sprawach, o których mowa w ust. 1 pkt 2–4, RDN wydaje decyzje po
zasięgnięciu opinii co najmniej 2 recenzentów.
Art. 239.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
W ramach nadzoru, o którym mowa w art. 238 ust. 1 pkt 6, RDN
może:
żądać informacji i wyjaśnień od podmiotów doktoryzujących i podmiotów
habilitujących;
stwierdzać nieważność uchwał w sprawach, o których mowa w art. 192 ust. 2 i 3
oraz art. 221 ust. 14;
wznawiać postępowania administracyjne w sprawach nadania stopnia doktora
i doktora habilitowanego.
Art. 240.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
Zespół, o którym mowa w art. 235 ust. 5, wskazuje kandydatów na
recenzentów w liczbie stanowiącej co najmniej trzykrotność liczby recenzentów
wyznaczanych przez RDN w danej sprawie.
RDN sporządza listę kandydatów na recenzentów, wskazanych zgodnie
z ust. 1. Kolejność kandydatów na liście ustala się w drodze losowania.
Recenzenci są wyznaczani przez RDN według kolejności na liście, o której
mowa w ust. 1a.
Art. 241.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
Jakość kształcenia na studiach podlega ewaluacji przeprowadzanej
przez PKA.
Ewaluacji dokonuje się w formie oceny programowej lub oceny
kompleksowej.
Art. 242.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
Ocena programowa polega na cyklicznej ocenie jakości kształcenia
na kierunku studiów.
Przeprowadzając ocenę programową, bierze się pod uwagę w szczególności:
programy studiów i standardy kształcenia;
kadrę dydaktyczną i naukową;
infrastrukturę wykorzystywaną do realizacji programu studiów;
współpracę z otoczeniem społeczno-gospodarczym;
umiędzynarodowienie;
wsparcie studentów w procesie uczenia się.
Ocenę programową przeprowadza się z inicjatywy PKA, na wniosek uczelni
lub niezwłocznie na wniosek ministra.
Ocena programowa kończy się wydaniem oceny pozytywnej albo negatywnej.
Pozytywna ocena programowa jest wydawana na okres do 6 lat.
Jeżeli uczelnia uniemożliwia lub utrudnia przeprowadzenie oceny
programowej, wydaje się ocenę negatywną.
Art. 243.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
Ocena kompleksowa polega na ocenie działań na rzecz zapewniania
jakości kształcenia w uczelni.
Przeprowadzając ocenę kompleksową, bierze się pod uwagę w szczególności
skuteczność działań na rzecz zapewniania jakości kształcenia w uczelni we wszystkich
dziedzinach, w których prowadzone jest kształcenie.
Ocenę kompleksową przeprowadza się na wniosek uczelni posiadającej
wyłącznie pozytywne oceny programowe albo pozytywną ocenę kompleksową.
PKA podejmuje decyzję o przeprowadzeniu oceny kompleksowej albo
odmowie jej przeprowadzenia z uwzględnieniem wyników ocen programowych.
Ocena kompleksowa kończy się wydaniem oceny pozytywnej albo odmową
wydania oceny pozytywnej.
Pozytywna ocena kompleksowa jest wydawana na okres od 3 do 8 lat.
PKA, wydając pozytywną ocenę kompleksową, może wskazać dziedziny,
w których jakość kształcenia jest szczególnie wysoka. W okresie, o którym mowa
w ust. 6, na kierunkach studiów przyporządkowanych do dyscyplin w ramach tych
dziedzin nie przeprowadza się oceny programowej, chyba że z wnioskiem o jej
przeprowadzenie wystąpi minister.
W przypadku odmowy wydania pozytywnej oceny kompleksowej, uczelnia
nie może wystąpić o przeprowadzenie takiej oceny przez okres 5 lat, chyba że PKA
wskaże krótszy termin.
Art. 244.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
Przeprowadzając ocenę programową albo ocenę kompleksową, PKA
może:
wydać ocenę na podstawie oceny, akredytacji lub certyfikatu podmiotu
dokonującego ocen jakości kształcenia:
zarejestrowanego w Europejskim Rejestrze Instytucji Działających na rzecz
Zapewniania Jakości w Szkolnictwie Wyższym (EQAR) lub
z którym PKA zawarła umowę o uznawalności ocen;
uwzględnić ocenę, akredytację lub certyfikat międzynarodowego lub krajowego
podmiotu dokonującego ocen jakości kształcenia.
Art. 245.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
Prezydium PKA podejmuje uchwały na podstawie opinii zespołu,
o którym mowa w art. 254 ust. 1 pkt 1, sporządzonej na podstawie:
recenzji – w przypadku spraw, o których mowa w art. 258 ust. 1 pkt 1, 2 i 7;
raportu zespołu oceniającego i stanowiska uczelni – w przypadku spraw,
o których mowa w art. 258 ust. 1 pkt 3 i 4.
Prezydium podejmuje uchwały w sprawach, o których mowa
w art. 258 ust. 1 pkt 1, 2 i 7, w terminie 2 miesięcy od dnia wpływu wniosku do PKA.
Do członków PKA oraz ekspertów stosuje się odpowiednio przepisy
art. 24 Kpa. Wyłączenia eksperta dokonuje przewodniczący PKA.
Strona niezadowolona z uchwały w sprawie, o której mowa
w art. 258 ust. 1 pkt 1–4, może zwrócić się, w terminie 14 dni od dnia doręczenia
uchwały, z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, informując o tym ministra.
Wniosek, o którym mowa w ust. 4, jest opiniowany przez zespół odwoławczy.
Przewodniczący zespołu odwoławczego uczestniczy z prawem głosu
w posiedzeniach prezydium, na których są podejmowane uchwały w sprawach
wniosków o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Prezydium podejmuje uchwałę w sprawie, o której mowa w ust. 4, w terminie
45 dni od dnia wpływu wniosku do PKA.
Opinie i uchwały PKA, o których mowa w art. 258 ust. 1 pkt 1–4 i 7, są
przekazywane ministrowi oraz ministrom nadzorującym uczelnie, w terminie 7 dni.
Art. 246.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
Jeżeli PKA wydała negatywną ocenę jakości kształcenia na kierunku
studiów, uczelnia, o której mowa w art. 53 ust. 7–9, zaprzestaje prowadzenia studiów
na tym kierunku z końcem semestru, w którym uchwała stała się ostateczna. Jeżeli do
końca semestru pozostało mniej niż 3 miesiące, uczelnia zaprzestaje prowadzenia
studiów na tym kierunku z końcem kolejnego semestru.
Art. 247.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
Uchwałę dotyczącą oceny programowej lub oceny kompleksowej
wraz z uzasadnieniem oraz raport zespołu oceniającego wraz ze stanowiskiem uczelni
PKA udostępnia w BIP na swojej stronie podmiotowej, w terminie 14 dni od dnia,
w którym uchwała stała się ostateczna.
Uchwałę dotyczącą oceny wraz z uzasadnieniem uczelnia udostępnia w BIP
na swojej stronie podmiotowej.
Art. 248.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego i nauki określi,
w drodze rozporządzenia, kryteria:
oceny programowej,
oceny kompleksowej
– mając na uwadze międzynarodowe standardy w zakresie zapewniania jakości
kształcenia oraz potrzebę zapewnienia właściwych wzorców oceny.
Art. 249.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
W przypadku studiów, o których mowa w art. 60 ust. 1,
prowadzonych z zagraniczną uczelnią lub instytucją naukową, ocena jakości
kształcenia jest przeprowadzana przez PKA albo inny podmiot zarejestrowany w
Europejskim Rejestrze Instytucji Działających na rzecz Zapewniania Jakości
w Szkolnictwie Wyższym (EQAR), wskazany w umowie, o której mowa w tym
przepisie. Ocena jest przeprowadzana zgodnie z międzynarodowymi standardami
w zakresie zapewniania jakości kształcenia na studiach wspólnych.
W przypadku pozytywnego wyniku oceny, o której mowa w ust. 1, w okresie,
na który przyznano tę ocenę, nie przeprowadza się oceny programowej, chyba że
z wnioskiem o jej przeprowadzenie wystąpi minister.
Art. 250.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
PKA może przyznawać certyfikaty stanowiące potwierdzenie
osiągnięcia wyróżniającego poziomu kształcenia w uczelni, na zasadach określonych
w statucie.
Art. 251.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
PKA jest instytucją działającą niezależnie na rzecz doskonalenia
jakości kształcenia.
W skład PKA wchodzi:
nie więcej niż 100 członków;
przewodniczący PSRP.
Członków PKA powołuje minister.
Kandydatów na członków PKA mogą zgłosić uczelnie, Rada Główna Nauki
i Szkolnictwa Wyższego, zwana dalej „RGNiSW”, Konferencja Rektorów
Akademickich Szkół Polskich, Konferencja Rektorów Publicznych Uczelni
Zawodowych, Konferencja Rektorów Zawodowych Szkół Polskich, prezydium PKA,
PSRP, ogólnokrajowe stowarzyszenia naukowe i organizacje pracodawców.
Członkiem PKA może być osoba, która:
ma nieposzlakowaną opinię i przestrzega zasad etyki naukowej;
posiada co najmniej stopień doktora i osiągnięcia dydaktyczne, a w przypadku
kandydata zgłoszonego przez organizację pracodawców – wykształcenie
wyższe;
nie ukończyła 70. roku życia do dnia rozpoczęcia kadencji;
spełnia wymagania, o których mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1–5.
Członkiem PKA nie może być:
członek KEN;
założyciel;
rektor;
członek rady uczelni;
pracownik Biura PKA.
Rektor, na wniosek członka PKA będącego nauczycielem akademickim, może
zwolnić go całkowicie lub częściowo z obowiązków dydaktycznych.
Art. 252.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
Kadencja PKA trwa 4 lata i rozpoczyna się w dniu 1 stycznia.
Przewodniczący PKA stwierdza wygaśnięcie mandatu członka PKA
w przypadku:
śmierci;
złożenia rezygnacji;
niezłożenia oświadczenia lustracyjnego albo informacji lustracyjnej;
niespełniania choćby jednego z wymagań określonych w art. 251 ust. 5 i 6;
nieuczestniczenia w pracach PKA przez okres dłuższy niż 6 miesięcy.
W przypadku wygaśnięcia mandatu członka PKA minister może powołać
nowego członka, który pełni funkcję do końca kadencji.
Art. 253.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
PKA działa przez swoje organy.
Organami PKA są:
przewodniczący;
prezydium.
W skład prezydium wchodzą:
przewodniczący;
sekretarz PKA;
przewodniczący zespołów, o których mowa w art. 254 ust. 1 pkt 1;
przewodniczący PSRP;
przedstawiciel organizacji pracodawców.
Przewodniczącego PKA powołuje spośród członków PKA i odwołuje
minister.
Przewodniczący PKA i członek prezydium PKA nie mogą pełnić swoich
funkcji dłużej niż przez 2 następujące po sobie kadencje.
Art. 254.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
W skład PKA wchodzą:
zespoły działające w ramach dziedzin i zespół do spraw kształcenia nauczycieli;
zespół odwoławczy.
W skład zespołu odwoławczego wchodzą członkowie PKA – co najmniej po
1 przedstawicielu każdej dziedziny. Członkostwa w tym zespole nie można łączyć
z członkostwem w zespole, o którym mowa w ust. 1 pkt 1.
Art. 255.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
Przewodniczący PKA zwołuje posiedzenia PKA i im przewodniczy,
reprezentuje ją na zewnątrz oraz podpisuje uchwały PKA.
W pracach PKA mogą uczestniczyć eksperci, a w pracach zespołu
oceniającego także inna osoba pełniąca funkcję sekretarza. Do ekspertów stosuje się
odpowiednio przepisy art. 251 ust. 5 i 6, a do ekspertów będących studentami –
art. 251 ust. 5 pkt 1 i 4.
Kandydat na eksperta urodzony przed dniem 1 sierpnia 1972 r. składa
przewodniczącemu PKA oświadczenie dotyczące pracy lub służby w organach
bezpieczeństwa państwa lub współpracy z tymi organami w okresie od dnia 22 lipca
1944 r. do dnia 31 lipca 1990 r.
Art. 256.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
Statut PKA określa w szczególności:
organizację i sposób działania PKA;
szczegółowe zadania organów PKA;
szczegółowe kryteria i tryb dokonywania oceny programowej i oceny
kompleksowej;
zasady doboru kierunków studiów do oceny programowej w danym roku;
zasady i tryb powoływania ekspertów;
zasady przyznawania certyfikatów.
Statut uchwala PKA na posiedzeniu plenarnym.
Statut wchodzi w życie, jeżeli minister nie zgłosi, w terminie 30 dni od dnia
jego otrzymania, zastrzeżeń co do zgodności z prawem.
Art. 257.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
Obsługę PKA zapewnia Biuro PKA.
Biuro PKA jest państwową jednostką budżetową finansowaną ze środków
ustalanych w części budżetu państwa, której dysponentem jest minister.
Biurem PKA kieruje dyrektor, którego powołuje i odwołuje przewodniczący
PKA. Powołanie dyrektora następuje po przeprowadzeniu konkursu. Pozostałych
pracowników zatrudnia dyrektor po przeprowadzeniu otwartego i konkurencyjnego
naboru.
Szczegółowy zakres działalności Biura PKA oraz jego organizację określa
regulamin organizacyjny nadany przez przewodniczącego PKA.
Art. 258.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
Do zadań PKA należy:
wyrażanie opinii w sprawie wpisu uczelni niepublicznej do ewidencji;
wyrażanie opinii w sprawie spełnienia warunków prowadzenia studiów na
określonym kierunku, poziomie i profilu oraz związku studiów ze strategią
uczelni;
przeprowadzanie oceny programowej;
przeprowadzanie oceny kompleksowej;
prowadzenie działalności analitycznej, szkoleniowej oraz upowszechnianie
dobrych praktyk w zakresie jakości kształcenia;
współpraca z krajowymi i międzynarodowymi instytucjami i organizacjami
działającymi w obszarze szkolnictwa wyższego;
wydawanie opinii w innych sprawach przedstawionych przez ministra.
PKA może zwracać się do uczelni o udzielenie wyjaśnień i informacji oraz
przeprowadzać wizytacje uczelni.
(uchylony)
Art. 259.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
Jakość kształcenia w szkole doktorskiej podlega ewaluacji
przeprowadzanej przez KEN.
Ewaluacja odbywa się nie rzadziej niż co 6 lat według harmonogramu
ustalonego przez KEN.
Ewaluacja może być przeprowadzona w innym terminie na wniosek ministra.
Ewaluacji dokonują eksperci posiadający znaczący dorobek naukowy lub
artystyczny powoływani przez przewodniczącego KEN, w tym co najmniej jeden
zatrudniony w zagranicznej uczelni lub instytucji naukowej, oraz jeden doktorant
powołany spośród kandydatów wskazanych przez Krajową Reprezentację
Doktorantów, zwaną dalej „KRD”.
Art. 260.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
Pierwszą ewaluację jakości kształcenia w szkole doktorskiej
przeprowadza się po upływie co najmniej 5 lat od dnia rozpoczęcia kształcenia
w ramach tej szkoły. Na wniosek ministra ewaluacja może być przeprowadzona przed
upływem tego terminu.
Art. 261.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
Przy ewaluacji uwzględnia się następujące kryteria:
adekwatność programu kształcenia oraz indywidualnych planów badawczych do
efektów uczenia się dla kwalifikacji na poziomie 8 PRK oraz ich realizację;
sposób weryfikacji efektów uczenia się dla kwalifikacji na poziomie 8 PRK;
kwalifikacje nauczycieli akademickich lub pracowników naukowych
prowadzących kształcenie w szkole doktorskiej;
jakość procesu rekrutacji;
jakość opieki naukowej lub artystycznej i wsparcia w prowadzeniu działalności
naukowej;
rzetelność przeprowadzania oceny śródokresowej;
umiędzynarodowienie;
skuteczność kształcenia doktorantów.
Art. 262.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
Wynikiem ewaluacji jest ocena dokonana przez zespół oceniający
na podstawie raportu samooceny, przygotowanego w językach polskim i angielskim
przez podmiot prowadzący szkołę doktorską, oraz wizytacji.
KEN podejmuje uchwałę w sprawie oceny, o której mowa w ust. 1.
Ocena może być pozytywna albo negatywna.
Podmiot niezadowolony z oceny może zgłosić zastrzeżenia do tej oceny,
w terminie 30 dni od dnia doręczenia uchwały w sprawie oceny.
KEN rozpatruje zastrzeżenia do oceny. W rozpatrywaniu zastrzeżeń nie mogą
brać udziału eksperci, którzy uczestniczyli w przeprowadzaniu ewaluacji.
Po rozpatrzeniu zastrzeżeń KEN podejmuje uchwałę, w której odnosi się do
zastrzeżeń oraz utrzymuje w mocy albo zmienia ocenę.
Przewodniczący KEN przekazuje uchwałę, o której mowa w ust. 6, ministrowi
oraz ministrowi nadzorującemu podmiot, w którym została przeprowadzona
ewaluacja.
Minister oraz podmiot prowadzący szkołę doktorską udostępniają w BIP na
swojej stronie podmiotowej uchwałę, o której mowa w ust. 2 i 6.
Art. 263.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego i nauki określi,
w drodze rozporządzenia, szczegółowe kryteria ewaluacji jakości kształcenia w szkole
doktorskiej oraz sposób jej przeprowadzania, mając na uwadze specyfikę kształcenia
w szkole doktorskiej.
Art. 264.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
W przypadku oceny negatywnej uczelnia, instytut PAN, instytut
badawczy, instytut międzynarodowy oraz CMKP traci możliwość prowadzenia szkoły
doktorskiej, której dotyczy ocena, z końcem roku akademickiego, w którym ta ocena
stała się ostateczna. Przepisy art. 206 stosuje się.
Art. 265.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
Ewaluacji podlega jakość działalności naukowej prowadzonej przez:
uczelnię akademicką, instytut PAN oraz instytut międzynarodowy;
uczelnię zawodową, instytut badawczy, CMKP oraz podmiot, o którym mowa
w art. 7 ust. 1 pkt 8, posiadający siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej.
Wydawnictwom, czasopismom i materiałom z konferencji, o których mowa
w ust. 9, przypisuje się punkty będące miarą ich renomy. Czasopismom i materiałom
z konferencji przypisuje się dyscypliny naukowe.
Monografie naukowe i artykuły naukowe uwzględnia się w ewaluacji, jeżeli
informacje o nich są umieszczone w bazie danych dostępnej za pośrednictwem
elektronicznego identyfikatora naukowca zgodnego z międzynarodowymi
standardami określonego na podstawie przepisów wydanych na podstawie
art. 353 pkt 1. Informacje wprowadzają do bazy danych osoby prowadzące działalność
naukową.
Na potrzeby ewaluacji osiągnięcia jednej osoby mogą być wykazywane
w ramach nie więcej niż 2 dyscyplin, przy czym dane osiągnięcie może być wykazane
przez osobę będącą jego autorem tylko raz i tylko w ramach jednej dyscypliny.
Osoba, której osiągnięcia są wykazywane na potrzeby ewaluacji, składa
oświadczenie upoważniające dany podmiot do wykazania tych osiągnięć w ramach
poszczególnych dyscyplin, o których mowa w art. 343 ust. 7 i 8, a w przypadku
doktoranta:
w dyscyplinie, w której jest przygotowywana rozprawa doktorska, albo
w jednej z dyscyplin zawierających się w dziedzinie, w której jest
przygotowywana rozprawa doktorska.
Ewaluacji nie przeprowadza się w stosunku do pomocniczej jednostki
naukowej PAN i podmiotów niespełniających wymagań określonych w ust. 4.
Ewaluacja obejmuje osiągnięcia wszystkich pracowników prowadzących
działalność naukową w podmiotach, o których mowa w ust. 1.
Ewaluację w stosunku do podmiotów, o których mowa w ust. 1 pkt 2,
przeprowadza się na wniosek.
Ewaluację przeprowadza się w ramach dyscypliny w podmiocie
zatrudniającym według stanu na dzień 31 grudnia roku poprzedzającego rok
przeprowadzenia ewaluacji co najmniej 12 pracowników prowadzących działalność
naukową w danej dyscyplinie, w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy związanej
z prowadzeniem działalności naukowej w tej dyscyplinie.
Pracownik prowadzący działalność naukową, w terminie 14 dni od dnia
zatrudnienia, nie później niż do dnia 31 grudnia roku, w którym został zatrudniony,
składa oświadczenie upoważniające zatrudniający go podmiot do zaliczenia go do
liczby pracowników, o których mowa w ust. 4. W przypadku zmiany dyscypliny
oświadczenie składa się niezwłocznie. Oświadczenie można złożyć tylko w jednym
podmiocie i w nie więcej niż 2 dyscyplinach, o których mowa w art. 343 ust. 7 i 8.
Ewaluacją obejmuje się osiągnięcia, które powstały w związku
z zatrudnieniem lub odbywaniem kształcenia w podmiocie.
Ewaluacją obejmuje się także osiągnięcia artystyczne, które powstały bez
związku z zatrudnieniem lub odbywaniem kształcenia w podmiocie.
W przypadku gdy ewaluacja jakości działalności naukowej obejmuje
osiągnięcia związane z prowadzeniem badań naukowych lub prac rozwojowych na
rzecz obronności i bezpieczeństwa państwa objętych ochroną informacji niejawnych,
ewaluację w zakresie dotyczącym tych osiągnięć przeprowadza się w sposób
uwzględniający ich specyfikę.
Osiągnięcie, o którym mowa w ust. 6, może stanowić w szczególności:
monografia naukowa wydana przez wydawnictwo publikujące recenzowane
monografie naukowe;
artykuł naukowy opublikowany w:
czasopiśmie naukowym publikującym recenzowane artykuły lub
recenzowanych materiałach z konferencji międzynarodowej, ujętych
w międzynarodowych bazach czasopism naukowych o największym
zasięgu,
czasopiśmie naukowym będącym przedmiotem projektów finansowanych
w ramach programu „Wsparcie dla czasopism naukowych”, o którym mowa
w art. 401.
Art. 266.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
Ewaluację przeprowadza się co 4 lata.
Ewaluacja obejmuje okres 4 lat poprzedzających rok jej przeprowadzenia.
Art. 267.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
Podstawowymi kryteriami ewaluacji są:
poziom naukowy lub artystyczny prowadzonej działalności;
efekty finansowe badań naukowych i prac rozwojowych;
wpływ działalności naukowej na funkcjonowanie społeczeństwa i gospodarki.
Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego i nauki określi, w drodze
rozporządzenia:
rodzaje osiągnięć naukowych i artystycznych uwzględnianych w ewaluacji
jakości działalności naukowej, definicje monografii naukowej i artykułu
naukowego, szczegółowe kryteria i sposób oceny osiągnięć, sposób określania
kategorii naukowej, a także sposób przeprowadzania ewaluacji, mając na uwadze
specyfikę prowadzenia działalności naukowej w ramach dziedzin, zwłaszcza
w zakresie nauk społecznych, humanistycznych i teologicznych, oraz specyfikę
osiągnięć, o których mowa w art. 265 ust. 8, porównywalność wyników
osiąganych przez podmioty w ramach dyscyplin, a także rzetelność
i przejrzystość ewaluacji;
sposób sporządzania wykazów:
wydawnictw, o których mowa w art. 265 ust. 9 pkt 1, oraz sposób ustalania
i przypisywania im liczby punktów, mając na uwadze uznaną renomę
wydawnictw oraz ich podział na grupy odpowiadające ich randze,
czasopism naukowych i recenzowanych materiałów z konferencji
międzynarodowych, o których mowa w art. 265 ust. 9 pkt 2, oraz sposób
ustalania i przypisywania im liczby punktów, mając na uwadze uznaną
renomę czasopism i materiałów z konferencji.
Wykazy, o których mowa w ust. 2 pkt 2, sporządza minister i udostępnia
w BIP na swojej stronie podmiotowej. Sporządzając wykaz, o którym mowa
w ust. 2 pkt 2 lit. b, minister przypisuje czasopismom i materiałom z konferencji
dyscypliny naukowe.
Art. 268.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
KEN podejmuje uchwałę w sprawie proponowanych kategorii
naukowych na podstawie wyników ewaluacji.
Przewodniczący KEN przekazuje ministrowi uchwałę, o której mowa w ust. 1,
w terminie 7 dni od dnia jej podjęcia.
Art. 269.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
Minister, biorąc pod uwagę uchwałę, o której mowa
w art. 268 ust. 1, w drodze decyzji administracyjnej, przyznaje kategorię naukową
A+, A, B+, B albo C, przy czym kategoria A+ jest kategorią najwyższą, a kategoria C
– najniższą.
Kategoria naukowa jest przyznawana na okres do dnia, w którym decyzja
o przyznaniu kategorii naukowej w ramach kolejnej ewaluacji stanie się ostateczna.
W przypadku gdy podmiot nie jest objęty kolejną ewaluacją w danej dyscyplinie, traci
kategorię naukową z końcem roku, w którym rozpoczęła się ta ewaluacja.
W przypadku zmiany nazwy dyscypliny, w której podmiotowi została
przyznana kategoria naukowa, kategorię przyznaną w dyscyplinie przed zmianą jej
nazwy uważa się za kategorię w dyscyplinie po zmianie jej nazwy, zgodnie
z przyporządkowaniem dokonanym przez RDN na podstawie art. 5 ust. 4 pkt 2.
W przypadku włączenia dyscypliny, w której podmiotowi została przyznana
kategoria naukowa, do innej dyscypliny albo do innych dyscyplin wskazanych przez
RDN zgodnie z art. 5 ust. 4 pkt 3, podmiot ten zachowuje przyznaną kategorię do
dnia, w którym decyzja o przyznaniu kategorii naukowej w ramach kolejnej ewaluacji
jakości działalności naukowej w dyscyplinie, do której dana dyscyplina została
włączona, albo w co najmniej 1 z dyscyplin, do których dana dyscyplina została
włączona, stanie się ostateczna. Jeżeli podmiot nie jest objęty kolejną ewaluacją
jakości działalności naukowej w dyscyplinie, do której dana dyscyplina została
włączona, albo w co najmniej 1 z dyscyplin, do których dana dyscyplina została
włączona, traci kategorię naukową przyznaną w dyscyplinie, która została włączona,
z końcem roku, w którym rozpoczęła się ta ewaluacja.
Niezależnie od zachowania przyznanej kategorii naukowej zgodnie z ust. 2b:
od dnia włączenia dyscypliny do innej dyscypliny albo do innych dyscyplin nie
wszczyna się postępowań w sprawie nadania stopnia doktora i stopnia doktora
habilitowanego w dyscyplinie, która została włączona;
postępowania w sprawie nadania stopnia doktora i stopnia doktora
habilitowanego wszczęte przed dniem włączenia dyscypliny do innej dyscypliny
albo do innych dyscyplin, prowadzi się w dyscyplinie, która została włączona, na
zasadach dotychczasowych do dnia zakończenia tych postępowań.
Minister wydaje decyzję w sprawie przyznania kategorii naukowej w terminie
do dnia 31 lipca roku następującego po ostatnim roku okresu objętego ewaluacją.
Od decyzji przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy w terminie
30 dni od dnia doręczenia decyzji.
Wniosek jest opiniowany przez KEN w terminie 2 miesięcy od dnia
otrzymania wniosku przekazanego przez ministra.
W przypadku połączenia, o którym mowa w art. 35 ust. 3 i art. 43 ust. 1, oraz
włączenia, o którym mowa w art. 35 ust. 4–6 i art. 44 ust. 1, uczelnia utworzona
w wyniku połączenia oraz uczelnia, do której włączono inny podmiot, zachowuje
kategorię naukową najwyższą z posiadanych w danej dyscyplinie odpowiednio przez
podmioty uczestniczące w połączeniu oraz podmioty uczestniczące we włączeniu.
Przepis stosuje się odpowiednio w przypadku połączenia instytutów badawczych,
instytutów PAN lub instytutów międzynarodowych oraz włączenia do nich innego
podmiotu.
Art. 270.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
Do postępowań w sprawie przyznania kategorii naukowej nie stosuje
się przepisów art. 10, art. 35–37, art. 61 § 4, art. 79a, art. 81 oraz art. 96a–96n Kpa.
Art. 271.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
KEN powołuje minister.
W skład KEN wchodzą:
po 3 przedstawicieli poszczególnych dziedzin;
7 osób z doświadczeniem w zakresie polityki naukowej.
Członkowie KEN, o których mowa w ust. 2 pkt 1, są powoływani spośród
osób, o których mowa w ust. 4.
Uczelnia, instytut PAN, instytut badawczy, instytut międzynarodowy oraz
CMKP mogą zgłosić po jednym kandydacie w każdej dziedzinie, w ramach której
prowadzą działalność naukową, jeżeli:
co najmniej w 1 dyscyplinie w danej dziedzinie posiadają kategorię naukową
A+, A albo B+ albo uprawnienie nadane w trybie określonym w art. 226a ust. 1
oraz
nie posiadają kategorii naukowej C.
Kadencja KEN trwa 4 lata i rozpoczyna się w dniu 1 stycznia. Ta sama osoba
może być członkiem KEN nie dłużej niż przez 2 kolejne kadencje.
W przypadku zmiany w klasyfikacji dziedzin i dyscyplin polegającej na:
wyodrębnieniu nowej dziedziny,
włączeniu dziedziny do innej dziedziny albo do innych dziedzin
– KEN działa w dotychczasowym składzie do końca kadencji, w trakcie której
wyodrębnienie albo włączenie nastąpiło.
Pracami KEN kieruje przewodniczący, wskazany przez ministra spośród
członków KEN.
Obsługę KEN zapewnia urząd obsługujący ministra.
Art. 272.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
Członkiem KEN może być osoba, która:
ma nieposzlakowaną opinię i przestrzega zasad etyki naukowej;
nie popełniła czynu określonego w art. 115 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r.
o prawie autorskim i prawach pokrewnych, stwierdzonego prawomocnym
wyrokiem;
posiada co najmniej stopień doktora;
aktywnie uczestniczy w realizacji badań naukowych i ma znaczące osiągnięcia
w tym zakresie;
nie ukończyła 70. roku życia do dnia rozpoczęcia kadencji KEN;
spełnia wymagania, o których mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1–6.
Członkiem KEN nie może być:
członek PKA;
dyrektor instytutu międzynarodowego;
Sekretarz Generalny Akademii Kopernikańskiej;
Dyrektor Centrum Badawczego Mikołaja Kopernika.
członek RDN;
członek Komitetu Polityki Naukowej, zwanego dalej „KPN”;
rektor;
(uchylony)
Prezes i wiceprezes PAN;
przewodniczący lub wiceprzewodniczący RGNiSW;
dyrektor instytutu PAN;
dyrektor instytutu badawczego;
Art. 273.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
Przewodniczący KEN stwierdza wygaśnięcie mandatu członka KEN
w przypadku:
śmierci;
złożenia rezygnacji;
niezłożenia oświadczenia lustracyjnego albo informacji lustracyjnej;
niespełniania choćby jednego z wymagań określonych w art. 272 ust. 1 pkt 1–3
i 6 oraz ust. 2;
niewykonywania pracy w KEN przez okres dłuższy niż 6 miesięcy.
W przypadku wygaśnięcia mandatu członka KEN minister może powołać
nowego członka, który pełni funkcję do końca kadencji.
Art. 274.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
Do zadań KEN należy:
przeprowadzanie ewaluacji jakości działalności naukowej, o której mowa
w art. 265;
przygotowanie projektów wykazów, o których mowa w art. 267 ust. 2 pkt 2;
przedstawianie ministrowi propozycji kategorii naukowych dla podmiotów
poddanych ewaluacji;
sporządzanie opinii i ocen w sprawach określonych przez ministra lub z własnej
inicjatywy;
ewaluacja jakości kształcenia w szkole doktorskiej;
sporządzanie analiz w zakresie ewaluacji jakości działalności naukowej i jakości
kształcenia w szkołach doktorskich;
współpraca z krajowymi i międzynarodowymi instytucjami zajmującymi się
ewaluacją jakości działalności naukowej.
W pracach KEN mogą uczestniczyć eksperci. Do ekspertów stosuje się
odpowiednio przepis art. 272 ust. 1.
Kandydat na eksperta urodzony przed dniem 1 sierpnia 1972 r. składa
przewodniczącemu KEN oświadczenie dotyczące pracy lub służby w organach
bezpieczeństwa państwa lub współpracy z tymi organami w okresie od dnia 22 lipca
1944 r. do dnia 31 lipca 1990 r.
Art. 275.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
Nauczyciel akademicki podlega odpowiedzialności dyscyplinarnej
za przewinienie dyscyplinarne stanowiące czyn uchybiający obowiązkom nauczyciela
akademickiego lub godności zawodu nauczyciela akademickiego.
Nie stanowi przewinienia dyscyplinarnego wyrażanie przekonań religijnych,
światopoglądowych lub filozoficznych.
Ustanie zatrudnienia w uczelni nie wyłącza odpowiedzialności dyscyplinarnej
za przewinienie dyscyplinarne popełnione w trakcie tego zatrudnienia.
Odpowiedzialność, o której mowa w niniejszym rozdziale, nie wyłącza
odpowiedzialności dyscyplinarnej lub zawodowej przewidzianej w odrębnych
przepisach.
Art. 276.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
Karami dyscyplinarnymi są:
upomnienie;
nagana;
nagana z obniżeniem wynagrodzenia zasadniczego o 10 %–25 % na okres od
miesiąca do 2 lat;
pozbawienie prawa do wykonywania zadań promotora, recenzenta oraz członka
komisji w postępowaniach w sprawie nadania stopnia doktora, stopnia doktora
habilitowanego oraz tytułu profesora na okres od roku do 5 lat;
pozbawienie prawa do pełnienia funkcji kierowniczych w uczelniach na okres od
6 miesięcy do 5 lat;
wydalenie z pracy w uczelni;
wydalenie z pracy w uczelni z zakazem wykonywania pracy w uczelniach na
okres od 6 miesięcy do 5 lat;
pozbawienie prawa do wykonywania zawodu nauczyciela akademickiego na
okres 10 lat.
Za jedno przewinienie dyscyplinarne orzeka się jedną karę dyscyplinarną, a za
kilka przewinień orzeka się jedną karę, najsurowszą.
Informację o prawomocnym orzeczeniu kary dyscyplinarnej, o której mowa
w ust. 1 pkt 4–8, zamieszcza się w systemie, o którym mowa w art. 342 ust. 1.
Art. 277.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
Rzeczników dyscyplinarnych w uczelni powołuje rektor spośród
nauczycieli akademickich posiadających co najmniej stopień doktora.
Minister powołuje 28 rzeczników dyscyplinarnych spośród nauczycieli
akademickich, z których:
14 reprezentuje każdą z dziedzin i posiada stopień doktora habilitowanego lub
tytuł profesora;
14 posiada co najmniej stopień doktora w zakresie nauk prawnych.
Rzecznik dyscyplinarny, o którym mowa w ust. 2, jest właściwy w sprawach
dotyczących czynów nauczycieli akademickich pełniących funkcje rektora,
przewodniczącego uczelnianej komisji dyscyplinarnej, przewodniczącego i członka
komisji dyscyplinarnej przy RGNiSW oraz przewodniczącego i członka komisji
dyscyplinarnej przy ministrze.
Kadencja rzeczników dyscyplinarnych trwa 4 lata i rozpoczyna się
w przypadku rzeczników powoływanych przez:
rektora – w dniu 1 stycznia roku następującego po roku, w którym rozpoczęła się
kadencja rektora;
ministra – w dniu 1 stycznia.
Rzecznik dyscyplinarny jest związany poleceniami organu, który go powołał,
w zakresie rozpoczęcia prowadzenia sprawy. Polecenia nie mogą dotyczyć czynności
podejmowanych przez rzecznika w ramach prowadzonych spraw.
Art. 278.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
W postępowaniach dyscyplinarnych orzekają uczelniane komisje
dyscyplinarne, komisja dyscyplinarna przy RGNiSW oraz komisja dyscyplinarna przy
ministrze.
Uczelniana komisja dyscyplinarna pochodzi z wyboru. Tryb wyboru i skład
komisji określa statut uczelni.
Komisję dyscyplinarną przy RGNiSW wybiera RGNiSW. Tryb wyboru
i skład komisji określa statut RGNiSW.
W skład uczelnianej komisji dyscyplinarnej oraz komisji dyscyplinarnej przy
RGNiSW wchodzi co najmniej 1 student.
Komisję dyscyplinarną przy ministrze powołuje minister spośród nauczycieli
akademickich reprezentujących wszystkie dziedziny i posiadających co najmniej
stopień doktora.
Osoba pełniąca funkcję organu uczelni może być członkiem komisji
dyscyplinarnej po upływie 4 lat od zaprzestania pełnienia tej funkcji.
Komisje dyscyplinarne są niezawisłe w zakresie orzekania oraz niezależne od
organów władzy publicznej i organów uczelni. Komisje dyscyplinarne samodzielnie
ustalają stan faktyczny i rozstrzygają zagadnienia prawne i nie są związane
rozstrzygnięciami innych organów stosujących prawo, z wyjątkiem prawomocnego
skazującego wyroku sądu oraz opinii komisji do spraw etyki w nauce PAN.
Art. 279.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
W postępowaniu dyscyplinarnym orzekają:
w pierwszej instancji:
uczelniana komisja dyscyplinarna – w przypadku gdy rzecznik
dyscyplinarny wniósł o zastosowanie kary określonej w art. 276 ust. 1 pkt 2
albo 3 wobec nauczyciela akademickiego innego niż wymieniony
w art. 277 ust. 3,
komisja dyscyplinarna przy RGNiSW – w przypadku nauczyciela
akademickiego:
– w stosunku do którego rzecznik dyscyplinarny wniósł o zastosowanie
kary określonej w art. 276 ust. 1 pkt 4–8,
– wymienionego w art. 277 ust. 3;
w drugiej instancji – komisja dyscyplinarna przy ministrze.
Art. 280.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
Kadencja komisji dyscyplinarnej trwa 4 lata i rozpoczyna się
w przypadku:
uczelnianej komisji dyscyplinarnej – z początkiem kadencji senatu uczelni;
komisji dyscyplinarnej przy RGNiSW oraz komisji dyscyplinarnej przy
ministrze – w dniu 1 stycznia.
Art. 281.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
Obsługę komisji dyscyplinarnej przy RGNiSW, komisji
dyscyplinarnej przy ministrze oraz rzeczników dyscyplinarnych powołanych przez
ministra zapewnia urząd obsługujący ministra.
Art. 282.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
Rektor, po otrzymaniu zawiadomienia o popełnieniu czynu mającego
znamiona przewinienia dyscyplinarnego lub powzięciu w inny sposób informacji
o możliwości popełnienia takiego czynu, może:
skierować sprawę do mediacji – w przypadku gdy wskutek czynu zaistniał spór
między osobą, której dotyczy zawiadomienie lub informacja, a pokrzywdzonym;
nałożyć karę upomnienia – w przypadku gdy czyn stanowi przewinienie
dyscyplinarne mniejszej wagi i udowodnienie winy nie wymaga
przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego;
polecić rzecznikowi dyscyplinarnemu, w drodze postanowienia, rozpoczęcie
prowadzenia sprawy.
Art. 283.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
Mediację prowadzi się za zgodą osoby, której czynu dotyczy
zawiadomienie lub informacja, o których mowa w art. 282, oraz pokrzywdzonego.
Mediację prowadzi nauczyciel akademicki wskazany przez rektora.
Nauczyciel akademicki prowadzący mediację sporządza sprawozdanie z jej
wyników i przekazuje je rektorowi.
W przypadku gdy w wyniku mediacji zostanie zawarta ugoda, podpisuje ją
również nauczyciel akademicki prowadzący mediację i dołącza do sprawozdania,
o którym mowa w ust. 3.
W przypadku gdy w wyniku mediacji nie zostanie zawarta ugoda, rektor
poleca rzecznikowi dyscyplinarnemu, w drodze postanowienia, rozpoczęcie
prowadzenia sprawy.
Art. 284.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
W przypadku gdy czyn stanowi przewinienie dyscyplinarne
mniejszej wagi, karę upomnienia nakłada się po uprzednim wysłuchaniu nauczyciela
akademickiego.
Nauczyciel akademicki ukarany karą upomnienia może wnieść odwołanie do
sądu pracy, właściwego dla siedziby uczelni. Odwołanie wnosi się w terminie 14 dni
od dnia doręczenia zawiadomienia o ukaraniu.
Karę upomnienia uważa się za niebyłą po roku od dnia doręczenia
zawiadomienia o ukaraniu. Rektor może, z własnej inicjatywy lub na wniosek
zakładowej organizacji związkowej reprezentującej nauczyciela akademickiego,
uznać karę za niebyłą przed upływem tego terminu.
W przypadku wydania przez sąd pracy orzeczenia o uchyleniu kary
upomnienia albo uznania tej kary za niebyłą, odpis zawiadomienia o ukaraniu usuwa
się z akt osobowych nauczyciela akademickiego.
Art. 284a.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
Postanowienie o poleceniu rozpoczęcia prowadzenia sprawy
doręcza się rzecznikowi dyscyplinarnemu i osobie, której czynu dotyczy
zawiadomienie lub informacja, o których mowa w art. 282.
Na postanowienie o poleceniu rozpoczęcia prowadzenia sprawy osobie, której
czynu dotyczy zawiadomienie lub informacja, o których mowa w art. 282, przysługuje
zażalenie do komisji dyscyplinarnej przy ministrze, w przypadku gdy sprawa objęta
postanowieniem dotyczy wyrażania przez tę osobę przekonań religijnych,
światopoglądowych lub filozoficznych.
Zażalenie, o którym mowa w ust. 2, wnosi się za pośrednictwem rzecznika
dyscyplinarnego, któremu zostało wydane polecenie rozpoczęcia prowadzenia
sprawy, w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia. Rzecznik dyscyplinarny
przekazuje zażalenie, o którym mowa w ust. 2, komisji dyscyplinarnej przy ministrze
w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia.
Komisja dyscyplinarna przy ministrze rozpatruje zażalenie, o którym mowa
w ust. 2, w terminie 21 dni od dnia jego doręczenia.
Komisja dyscyplinarna przy ministrze, w drodze postanowienia:
uchyla postanowienie o poleceniu rozpoczęcia prowadzenia sprawy –
w przypadku gdy sprawa objęta tym postanowieniem dotyczy wyrażania
przekonań religijnych, światopoglądowych lub filozoficznych;
utrzymuje w mocy postanowienie o poleceniu rozpoczęcia prowadzenia sprawy
– w pozostałych przypadkach.
Na postanowienie komisji dyscyplinarnej przy ministrze, o którym mowa
w ust. 5, rektorowi i osobie, której czynu dotyczy zawiadomienie lub informacja,
o których mowa w art. 282, przysługuje zażalenie do Sądu Apelacyjnego
w Warszawie – Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w terminie 7 dni od dnia jego
doręczenia. Do zażalenia stosuje się przepisy ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. –
Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 1550, z późn. zm.<sup>2)</sup>) dotyczące
zażalenia. Na postanowienie sądu apelacyjnego nie służy skarga kasacyjna.
Wniesienie zażalenia, o którym mowa w ust. 6, nie wstrzymuje prowadzenia
sprawy.
Art. 285.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
Rzecznik dyscyplinarny rozpoczyna prowadzenie sprawy z urzędu
lub na polecenie organu, który go powołał.
W przypadku, o którym mowa w art. 284a, rzecznik dyscyplinarny
rozpoczyna prowadzenie sprawy odpowiednio po:
bezskutecznym upływie terminu na wniesienie zażalenia, o którym mowa
w art. 284a ust. 2;
doręczeniu postanowienia komisji dyscyplinarnej przy ministrze o utrzymaniu
w mocy postanowienia o poleceniu rozpoczęcia prowadzenia sprawy.
Rzecznik dyscyplinarny dokonuje czynności w zakresie niezbędnym do
sporządzenia:
postanowienia o wszczęciu albo odmowie wszczęcia postępowania
wyjaśniającego albo
wniosku do rektora o ukaranie karą, o której mowa w art. 276 ust. 1 pkt 1,
w przypadku gdy czyn stanowi przewinienie dyscyplinarne mniejszej wagi.
Art. 286.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
Stronami w postępowaniu wyjaśniającym są osoba, której czynu
dotyczy postępowanie wyjaśniające, i pokrzywdzony lub osoba, która zawiadomiła
o popełnieniu czynu mającego znamiona przewinienia dyscyplinarnego.
Osoba, której czynu dotyczy postępowanie wyjaśniające, ma prawo do:
składania wyjaśnień;
odmowy składania wyjaśnień;
odmowy odpowiedzi na poszczególne pytania;
korzystania z pomocy wybranego obrońcy;
zgłaszania wniosków dowodowych;
zapoznania się po zakończeniu postępowania dowodowego w postępowaniu
wyjaśniającym z zebranymi dowodami i zgłoszenia wniosku o jego uzupełnienie
w terminach wyznaczonych przez rzecznika dyscyplinarnego.
Art. 287.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
Rzecznik dyscyplinarny wszczyna postępowanie wyjaśniające
niezwłocznie, nie później niż w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania polecenia
organu, który go powołał, lub powzięcia w inny sposób informacji o popełnieniu
czynu mającego znamiona przewinienia dyscyplinarnego.
W przypadku, o którym mowa w art. 284a, termin, o którym mowa w ust. 1,
biegnie odpowiednio od dnia:
bezskutecznego upływu terminu na wniesienie zażalenia, o którym mowa
w art. 284a ust. 2;
doręczenia postanowienia komisji dyscyplinarnej przy ministrze o utrzymaniu
w mocy postanowienia o poleceniu rozpoczęcia prowadzenia sprawy.
Postępowanie wyjaśniające wszczyna się z urzędu w przypadku czynu
polegającego na:
przywłaszczeniu sobie autorstwa albo wprowadzeniu w błąd co do autorstwa
całości lub części cudzego utworu albo artystycznego wykonania;
rozpowszechnieniu, bez podania nazwiska lub pseudonimu twórcy, cudzego
utworu w wersji oryginalnej albo w postaci opracowania;
rozpowszechnieniu, bez podania nazwiska lub pseudonimu twórcy, cudzego
artystycznego wykonania albo publicznym zniekształceniu takiego utworu,
artystycznego wykonania, fonogramu, wideogramu lub nadania;
naruszeniu cudzych praw autorskich lub praw pokrewnych w sposób inny niż
określony w pkt 1–3;
sfałszowaniu badań naukowych lub ich wyników lub dokonaniu innego oszustwa
naukowego;
przyjęciu lub żądaniu korzyści majątkowej lub osobistej albo jej obietnicy
w związku z pełnieniem funkcji lub zajmowaniem stanowiska w uczelni;
powołaniu się na wpływy w uczelni, instytucji państwowej, samorządowej lub
jednostce organizacyjnej dysponującej środkami publicznymi albo
wywoływaniu przekonania innej osoby lub utwierdzaniu jej w przekonaniu
o istnieniu takich wpływów i podjęciu się pośrednictwa w załatwieniu sprawy
w zamian za korzyść majątkową lub osobistą albo jej obietnicę;
udzieleniu albo obietnicy udzielenia korzyści majątkowej lub osobistej w zamian
za pośrednictwo w załatwieniu sprawy w uczelni przez wywarcie wpływu na
decyzję, działanie lub zaniechanie osoby pełniącej funkcję lub zajmującej
stanowisko w uczelni, w związku z pełnieniem tej funkcji lub zajmowaniem
stanowiska.
W postępowaniu wyjaśniającym może być przeprowadzone postępowanie
mediacyjne.
Rzecznik dyscyplinarny może ograniczyć czynności dowodowe
w postępowaniu wyjaśniającym do przesłuchania osoby, której czynu dotyczy to
postępowanie, i pokrzywdzonego oraz przeprowadzenia i utrwalenia w protokołach
czynności, których nie będzie można powtórzyć.
Jeżeli świadek, biegły lub osoba, której czynu dotyczy postępowanie
wyjaśniające, bez usprawiedliwienia nie stawi się na wezwanie rzecznika
dyscyplinarnego albo świadek lub biegły bezpodstawnie odmawia zeznań, rzecznik
dyscyplinarny może zwrócić się do sądu rejonowego, właściwego ze względu na
miejsce zamieszkania osoby wezwanej, o nałożenie kary pieniężnej w wysokości do
1500 zł za nieusprawiedliwione niestawiennictwo albo za odmowę zeznań. Świadek,
biegły lub osoba, której czynu dotyczy postępowanie wyjaśniające, nie podlegają tej
karze, jeżeli nie byli uprzedzeni o skutkach niestawiennictwa albo odmowy złożenia
zeznań.
Postępowanie wyjaśniające kończy się, w terminie 6 miesięcy od dnia jego
wszczęcia:
skierowaniem do właściwej komisji dyscyplinarnej wniosku o wszczęcie
postępowania dyscyplinarnego;
wnioskiem do rektora o ukaranie karą, o której mowa w art. 276 ust. 1 pkt 1,
w przypadku gdy czyn stanowi przewinienie dyscyplinarne mniejszej wagi;
wydaniem postanowienia o umorzeniu postępowania wyjaśniającego.
Jeżeli w ocenie rzecznika dyscyplinarnego czyn ma znamiona przestępstwa,
rzecznik informuje o tym rektora.
Art. 288.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
Postępowania wyjaśniającego nie wszczyna się po upływie 5 lat od
popełnienia czynu.
Jeżeli czyn zawiera znamiona przestępstwa, postępowanie wyjaśniające może
być wszczęte do upływu okresu przedawnienia karalności tego przestępstwa.
Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się do postępowania wyjaśniającego wobec
nauczyciela akademickiego, któremu zarzuca się popełnienie czynu, o którym mowa
w art. 287 ust. 2 pkt 1–5.
Art. 289.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
Na postanowienie o umorzeniu postępowania wyjaśniającego,
w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia, osobie, której czynu dotyczy to
postępowanie, osobie, która zawiadomiła o popełnieniu czynu mającego znamiona
przewinienia dyscyplinarnego, pokrzywdzonemu oraz organowi, który polecił
rozpoczęcie prowadzenia sprawy, przysługuje zażalenie do właściwej komisji
dyscyplinarnej, o której mowa w art. 279 pkt 1.
Jeżeli po uwzględnieniu zażalenia i uchyleniu postanowienia o umorzeniu
postępowania wyjaśniającego, o którym mowa w ust. 1, rzecznik dyscyplinarny wyda
takie samo postanowienie, przysługuje na nie zażalenie do komisji dyscyplinarnej przy
ministrze. Zażalenie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia postanowienia.
W przypadku uwzględnienia zażalenia i uchylenia postanowienia o umorzeniu
postępowania wyjaśniającego, o którym mowa w ust. 2, minister poleca prowadzenie
postępowania wyjaśniającego rzecznikowi dyscyplinarnemu powołanemu przez
ministra, a w przypadku gdy postanowienie o umorzeniu wydał rzecznik
dyscyplinarny powołany przez ministra – innemu rzecznikowi dyscyplinarnemu
powołanemu przez ministra.
Rzecznik dyscyplinarny, o którym mowa w ust. 3, wydaje postanowienie
o umorzeniu postępowania wyjaśniającego, na które nie przysługuje zażalenie, albo
kieruje wniosek o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego do komisji dyscyplinarnej
przy RGNiSW.
Art. 290.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
W przypadku gdy:
zachodzi długotrwała przeszkoda uniemożliwiająca prowadzenie postępowania
wyjaśniającego lub
wszczęto postępowanie przygotowawcze lub postępowanie sądowe dotyczące
czynu będącego przedmiotem postępowania wyjaśniającego
– rzecznik dyscyplinarny może wydać postanowienie o zawieszeniu postępowania
wyjaśniającego na czas trwania przeszkody, postępowania przygotowawczego lub
postępowania sądowego.
Art. 291.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
Komisje dyscyplinarne orzekają w składzie co najmniej 3 członków.
W składzie orzekającym komisji dyscyplinarnej przy ministrze co najmniej 1
z członków posiada co najmniej stopień doktora w zakresie nauk prawnych.
Przewodniczącym składu orzekającego jest nauczyciel akademicki
posiadający stopień naukowy albo stopień w zakresie sztuki nie niższy niż stopień
obwinionego, a w przypadku gdy obwiniony posiada tytuł profesora – nauczyciel
akademicki posiadający tytuł profesora.
Art. 292.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
Stronami w postępowaniu dyscyplinarnym są obwiniony i rzecznik
dyscyplinarny.
Do obwinionego stosuje się odpowiednio przepisy art. 286 ust. 2.
Art. 293.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
Postępowanie dyscyplinarne wszczyna się na wniosek rzecznika
dyscyplinarnego.
W postępowaniu dyscyplinarnym może być przeprowadzone postępowanie
mediacyjne.
Posiedzenie komisji dyscyplinarnej może odbyć się pod nieobecność
obwinionego lub rzecznika dyscyplinarnego, o ile zostali oni prawidłowo
zawiadomieni o terminie i miejscu posiedzenia.
W przypadku gdy rzecznik dyscyplinarny wniósł o orzeczenie kary, o której
mowa w art. 276 ust. 1 pkt 6–8, a obwiniony nie ma obrońcy z wyboru,
przewodniczący składu orzekającego komisji dyscyplinarnej wyznacza obrońcę
z urzędu spośród nauczycieli akademickich.
Rozprawa dyscyplinarna jest jawna tylko dla pracowników danej uczelni,
przedstawicieli samorządu studentów i doktorantów, jeżeli przewinienie
dyscyplinarne dotyczy praw studenta lub doktoranta, pokrzywdzonego,
przedstawicieli RGNiSW, przedstawicieli ministra oraz, za zgodą obwinionego, dla
przedstawiciela związku zawodowego, którego obwiniony jest członkiem.
Jeżeli świadek lub biegły bez usprawiedliwienia nie stawi się na wezwanie
komisji dyscyplinarnej albo bezpodstawnie odmawia zeznań, przewodniczący składu
orzekającego komisji dyscyplinarnej może zwrócić się do sądu rejonowego,
właściwego ze względu na miejsce zamieszkania osoby wezwanej, o nałożenie kary
pieniężnej w wysokości do 1500 zł za nieusprawiedliwione niestawiennictwo albo za
odmowę zeznań. Świadek lub biegły nie podlegają tej karze, jeżeli nie byli uprzedzeni
o skutkach niestawiennictwa albo odmowy złożenia zeznań.
Art. 294.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
Orzeczenia komisji dyscyplinarnej zapadają zwykłą większością
głosów składu orzekającego.
Komisja dyscyplinarna orzeka o:
uniewinnieniu obwinionego;
odstąpieniu od wymierzenia kary dyscyplinarnej;
ukaraniu obwinionego;
umorzeniu postępowania dyscyplinarnego.
Postępowanie dyscyplinarne umarza się, w przypadku gdy:
społeczna szkodliwość przewinienia dyscyplinarnego jest znikoma;
obwiniony w chwili popełnienia przewinienia dyscyplinarnego był
niepoczytalny;
obwiniony zmarł;
nastąpiło przedawnienie karalności;
postępowanie dyscyplinarne co do tego samego przewinienia dyscyplinarnego
tej samej osoby zostało prawomocnie zakończone albo wcześniej wszczęte toczy
się.
Postępowanie dyscyplinarne może być umorzone, jeżeli orzeczenie kary
dyscyplinarnej byłoby oczywiście niecelowe ze względu na rodzaj i wysokość kary
lub innego środka prawomocnie orzeczonych za ten sam czyn w innym postępowaniu,
a interes pokrzywdzonego temu się nie sprzeciwia.
Art. 295.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
Od orzeczenia komisji dyscyplinarnej, o której mowa
w art. 279 pkt 1, stronom przysługuje odwołanie do komisji dyscyplinarnej przy
ministrze, w terminie 14 dni od dnia doręczenia orzeczenia wraz z uzasadnieniem.
Od prawomocnego orzeczenia komisji dyscyplinarnej przy ministrze stronom
przysługuje odwołanie do Sądu Apelacyjnego w Warszawie – Sądu Pracy
i Ubezpieczeń Społecznych. Do odwołania stosuje się przepisy ustawy z dnia 17 listo-
pada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego dotyczące apelacji. Od orzeczenia
sądu apelacyjnego nie służy skarga kasacyjna.
Art. 296.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
Postępowanie dyscyplinarne zakończone prawomocnym
orzeczeniem można wznowić, jeżeli:
w związku z postępowaniem dopuszczono się rażącego naruszenia prawa, które
mogło mieć wpływ na treść orzeczenia;
po wydaniu orzeczenia ujawniono nowe fakty lub dowody nieznane w chwili
jego wydania, wskazujące na to, że obwiniony jest niewinny, ukarano go za czyn
niebędący przewinieniem dyscyplinarnym lub za popełnienie innego
przewinienia dyscyplinarnego lub bezpodstawnie umorzono postępowanie
dyscyplinarne;
w trakcie postępowania naruszono przepisy, przez co uniemożliwiono lub
w poważnym stopniu utrudniono obwinionemu korzystanie z prawa do obrony
albo orzeczenie wydała komisja w niewłaściwym składzie, albo zasiadała w niej
osoba podlegająca wyłączeniu;
uchylono lub istotnie zmieniono treść prawomocnego orzeczenia stanowiącego
podstawę umorzenia postępowania zgodnie z art. 294 ust. 4.
Wznowienie nie może nastąpić z przyczyny wymienionej w ust. 1 pkt 1, jeżeli
była ona przedmiotem rozpoznania przez sąd, o którym mowa w art. 295 ust. 2.
Wznowienie postępowania dyscyplinarnego na niekorzyść obwinionego nie
jest dopuszczalne po jego śmierci albo po upływie 5 lat od popełnienia czynu będącego
podstawą orzeczenia, a gdy czyn stanowił przestępstwo – po upływie okresu
przedawnienia karalności tego przestępstwa lub w przypadku wykonania kary i jej
zatarcia.
Wniosek o wznowienie postępowania dyscyplinarnego mogą składać,
w terminie 30 dni od dnia powzięcia wiadomości o przyczynie uzasadniającej
wznowienie: obwiniony, obrońca, rzecznik dyscyplinarny, a po śmierci obwinionego
lub gdy zachodzą uzasadnione wątpliwości co do jego poczytalności – także jego
małżonek, krewny w linii prostej, brat lub siostra.
Rozprawa dyscyplinarna jest jawna tylko dla osób, o których mowa
w art. 293 ust. 5, a także dla osoby, na żądanie której prowadzi się postępowanie,
w przypadku gdy obwiniony zmarł lub gdy zachodzą uzasadnione wątpliwości co do
jego poczytalności.
Art. 297.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
W przypadku gdy wszczęto postępowanie przygotowawcze lub
postępowanie sądowe dotyczące czynu będącego przedmiotem postępowania
dyscyplinarnego, postępowanie to może zostać zawieszone na czas trwania postępo-
wania przygotowawczego lub postępowania sądowego.
Art. 298.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
Przedawnienie karalności następuje po upływie 5 lat od wszczęcia
postępowania dyscyplinarnego.
Jeżeli czyn zawiera znamiona przestępstwa, przedawnienie karalności
następuje w terminach określonych w przepisach odrębnych.
Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się do czynów, o których mowa
w art. 287 ust. 2 pkt 1–5. Karalność tych czynów nie podlega przedawnieniu.
Art. 299.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
Komisja dyscyplinarna doręcza orzeczenie wraz z uzasadnieniem
stronom postępowania i przekazuje je rektorowi uczelni zatrudniającej nauczyciela
akademickiego oraz ministrowi, w terminie 30 dni od dnia jego wydania.
Informację o prawomocnym orzeczeniu w sprawach czynów, o których mowa
w art. 287 ust. 2 pkt 1–5, komisja dyscyplinarna przekazuje podmiotowi, o którym
mowa w art. 7 ust. 2 pkt 2 i 3.
Art. 300.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
Kary dyscyplinarne określone w art. 276 ust. 1:
pkt 1–3 – ulegają zatarciu po upływie 3 lat,
pkt 4–7 – ulegają zatarciu po upływie 5 lat,
pkt 8 – ulegają zatarciu po upływie 15 lat
– od dnia ich wykonania, jeżeli w tym okresie osoba ukarana nie została ponownie
ukarana dyscyplinarnie albo skazana przez sąd za umyślne przestępstwo lub umyślne
przestępstwo skarbowe.
Komisja dyscyplinarna, która orzekła karę dyscyplinarną, na wniosek
ukaranego złożony nie wcześniej niż po upływie 2 lat od dnia wykonania kary może
postanowić o jej zatarciu.
Art. 301.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
W sprawach przewinień dyscyplinarnych, które mogą stanowić
naruszenie zasad etyki w nauce, komisja dyscyplinarna może zwrócić się o wydanie
opinii do komisji do spraw etyki w nauce PAN. Opinia wiąże w zakresie ustalenia, czy
czyn ma znamiona czynu, o którym mowa w art. 287 ust. 2 pkt 1–5.
Art. 302.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
Rektor może zawiesić w pełnieniu obowiązków nauczyciela
akademickiego, przeciwko któremu wszczęto postępowanie karne lub dyscyplinarne,
jeżeli ze względu na wagę i wiarygodność przedstawionych zarzutów celowe jest
odsunięcie go od wykonywania obowiązków.
Nauczyciel akademicki zostaje z mocy prawa zawieszony w pełnieniu
obowiązków z dniem jego tymczasowego aresztowania.
Zawieszenie w pełnieniu obowiązków nie może trwać dłużej niż 6 miesięcy.
Okres zawieszenia może być przedłużany o kolejne 6 miesięcy, w przypadku gdy
przeciwko nauczycielowi akademickiemu toczy się nadal postępowanie karne.
Od decyzji o zawieszeniu w pełnieniu obowiązków nauczycielowi
akademickiemu przysługuje odwołanie do sądu pracy właściwego dla siedziby
uczelni.
Art. 303.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
Wynagrodzenie zasadnicze nauczyciela akademickiego w okresie
zawieszenia w pełnieniu obowiązków może ulec obniżeniu nie więcej niż o 50 %,
a tymczasowo aresztowanego ulega obniżeniu nie więcej niż o 50 %, począwszy od
pierwszego dnia miesiąca kalendarzowego następującego po miesiącu, w którym
nastąpiło zawieszenie. W okresie zawieszenia w pełnieniu obowiązków nie
przysługują zmienne składniki wynagrodzenia, o których mowa w art. 136 ust. 2.
Jeżeli postępowanie dyscyplinarne lub karne zakończy się umorzeniem
z powodu braku dowodów winy albo orzeczeniem lub wyrokiem uniewinniającym,
nauczycielowi akademickiemu wypłaca się część wynagrodzenia, o którą zostało ono
obniżone.
Art. 304.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
Uczelnia oraz minister mogą zapewnić osobom powołanym albo
wybranym do pełnienia funkcji rzecznika dyscyplinarnego oraz członka komisji
dyscyplinarnej ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej z tytułu wykonywania
ich zadań.
Art. 305.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
Do postępowań w sprawach odpowiedzialności dyscyplinarnej
nauczycieli akademickich, w zakresie nieuregulowanym w ustawie, stosuje się
odpowiednio przepisy ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania
karnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 37, 1222 i 1248), z wyłączeniem art. 82.
Art. 306.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego i nauki określi,
w drodze rozporządzenia, szczegółowy tryb prowadzenia mediacji, postępowania
wyjaśniającego i postępowania dyscyplinarnego w sprawach odpowiedzialności
dyscyplinarnej nauczycieli akademickich, a także sposób wykonywania kar
dyscyplinarnych i ich zatarcia, mając na uwadze konieczność zapewnienia rzetelności,
obiektywności, przejrzystości i sprawności prowadzenia postępowań.
Art. 307.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
Student podlega odpowiedzialności dyscyplinarnej za naruszenie
przepisów obowiązujących w uczelni oraz za czyn uchybiający godności studenta.
Za ten sam czyn student nie może być ukarany jednocześnie przez rektora
i komisję dyscyplinarną.
Art. 308.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
Karami dyscyplinarnymi są:
upomnienie;
nagana;
nagana z ostrzeżeniem;
zawieszenie w określonych prawach studenta na okres do 1 roku;
wydalenie z uczelni.
Art. 309.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
Rzecznika dyscyplinarnego do spraw studentów powołuje rektor
spośród nauczycieli akademickich uczelni.
Rektor może powołać kilku rzeczników dyscyplinarnych do spraw studentów.
Do rzecznika dyscyplinarnego stosuje się odpowiednio przepisy
art. 277 ust. 4 pkt 1 oraz ust. 5.
Art. 310.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
W sprawach dyscyplinarnych studentów orzekają komisja
dyscyplinarna oraz odwoławcza komisja dyscyplinarna, powołane spośród nauczycieli
akademickich i studentów uczelni, w trybie określonym w statucie.
Do komisji dyscyplinarnych stosuje się odpowiednio przepisy art. 278 ust. 7
oraz art. 280 pkt 1.
Art. 311.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
Komisja dyscyplinarna orzeka w składzie złożonym
z przewodniczącego składu orzekającego, którym jest nauczyciel akademicki, oraz
w równej liczbie z nauczycieli akademickich i studentów.
Art. 312.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
Za przewinienie mniejszej wagi rektor może wymierzyć studentowi
karę upomnienia, po uprzednim wysłuchaniu studenta lub jego obrońcy.
Student ukarany przez rektora karą upomnienia lub samorząd studencki może
wnieść odwołanie do komisji dyscyplinarnej. Odwołanie wnosi się w terminie 14 dni
od dnia doręczenia zawiadomienia o ukaraniu. Komisja dyscyplinarna może w tym
przypadku wymierzyć tylko karę upomnienia.
W przypadku podejrzenia popełnienia przez studenta czynu, o którym mowa
w art. 287 ust. 2 pkt 1–5, rektor niezwłocznie poleca przeprowadzenie postępowania
wyjaśniającego.
Jeżeli w wyniku postępowania wyjaśniającego zebrany materiał potwierdza
popełnienie czynu, o którym mowa w ust. 5, rektor wstrzymuje postępowanie
o nadanie tytułu zawodowego do czasu wydania orzeczenia przez komisję
dyscyplinarną oraz składa zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa.
W przypadku uzasadnionego podejrzenia popełnienia przez studenta
przestępstwa, rektor jednocześnie z poleceniem przeprowadzenia postępowania
wyjaśniającego może zawiesić studenta w prawach studenta do czasu wydania
orzeczenia przez komisję dyscyplinarną.
Art. 313.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
Rzecznik dyscyplinarny do spraw studentów wszczyna
postępowanie wyjaśniające na polecenie rektora, którego informuje o dokonanych
ustaleniach.
Po zakończeniu postępowania wyjaśniającego rzecznik dyscyplinarny do
spraw studentów umarza postępowanie lub kieruje do komisji dyscyplinarnej wniosek
o ukaranie. Rzecznik dyscyplinarny może również złożyć wniosek do rektora
o wymierzenie kary upomnienia.
Postanowienie o umorzeniu postępowania wyjaśniającego wymaga
zatwierdzenia przez rektora. W przypadku odmowy zatwierdzenia postanowienia
rektor może polecić innemu rzecznikowi dyscyplinarnemu do spraw studentów
wszczęcie postępowania wyjaśniającego. Postanowienie tego rzecznika o umorzeniu
postępowania wyjaśniającego jest ostateczne.
Art. 314.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
Postępowanie dyscyplinarne wszczyna komisja dyscyplinarna na
wniosek rzecznika dyscyplinarnego do spraw studentów.
Wymierzenie studentowi za ten sam czyn kary w postępowaniu karnym lub
w postępowaniu w sprawach o wykroczenia nie stanowi przeszkody do wszczęcia
postępowania dyscyplinarnego.
Nie można wszcząć postępowania dyscyplinarnego po upływie 6 miesięcy od
dnia uzyskania przez rektora informacji o popełnieniu czynu uzasadniającego
nałożenie kary lub po upływie 3 lat od dnia jego popełnienia.
Jeżeli czyn zawiera znamiona przestępstwa, postępowanie może być wszczęte
do upływu okresu przedawnienia karalności tego przestępstwa.
Przepisów ust. 3 i 4 nie stosuje się do wszczęcia postępowania
dyscyplinarnego wobec studenta, któremu zarzuca się popełnienie czynu, o którym
mowa w art. 287 ust. 2 pkt 1–5.
Do wznowienia postępowania dyscyplinarnego stosuje się odpowiednio
przepisy art. 296 ust. 1. Wznowienie nie może nastąpić z przyczyny wymienionej
w art. 296 ust. 1 pkt 1, jeżeli była ona przedmiotem rozpoznania przez sąd, o którym
mowa w art. 318.
Wniosek o wznowienie postępowania dyscyplinarnego mogą wnieść osoba
ukarana lub rzecznik dyscyplinarny do spraw studentów w terminie 30 dni od dnia
powzięcia wiadomości o przyczynie uzasadniającej wznowienie.
Art. 315.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
Do stron postępowania wyjaśniającego stosuje się odpowiednio
przepisy art. 286.
W przypadku gdy rzecznik dyscyplinarny do spraw studentów wnosi
o orzeczenie kary, o której mowa w art. 308 pkt 5, a obwiniony nie ma obrońcy
z wyboru, przewodniczący składu orzekającego wyznacza obrońcę z urzędu spośród
nauczycieli akademickich lub studentów uczelni.
Art. 316.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
Do stron postępowania dyscyplinarnego stosuje się odpowiednio
przepisy art. 292.
Rozprawa przed komisją dyscyplinarną jest jawna.
Komisja dyscyplinarna wyłącza jawność rozprawy w całości lub w części,
jeżeli jawność mogłaby naruszać dobre obyczaje albo jeżeli wymaga tego interes
obwinionego, uczelni lub osób trzecich. Wyłączenie jawności nie obejmuje ogłoszenia
orzeczenia.
Rektor lub komisja dyscyplinarna może zawiesić studenta w prawach studenta
w przypadku uporczywego nieusprawiedliwionego niestawiania się na wezwanie
rzecznika dyscyplinarnego do spraw studentów w postępowaniu wyjaśniającym lub
na posiedzenie komisji dyscyplinarnej mimo prawidłowego zawiadomienia.
Art. 317.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
Od orzeczenia komisji dyscyplinarnej stronom przysługuje
odwołanie.
Odwołanie wnosi się do odwoławczej komisji dyscyplinarnej w terminie
14 dni od dnia doręczenia orzeczenia.
Art. 318.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
Od prawomocnego orzeczenia odwoławczej komisji dyscyplinarnej
służy skarga do sądu administracyjnego.
Art. 319.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
Zatarcie kary dyscyplinarnej następuje po upływie 3 lat od
uprawomocnienia się orzeczenia o ukaraniu.
Organ, który orzekł karę dyscyplinarną, może orzec o jej zatarciu na wniosek
ukaranego, złożony nie wcześniej niż po upływie roku od uprawomocnienia się
orzeczenia o ukaraniu.
Art. 320.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
Do postępowania wyjaśniającego i postępowania dyscyplinarnego
wobec studentów w sprawach nieuregulowanych w ustawie stosuje się odpowiednio
przepisy ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego,
z wyłączeniem art. 82.
Art. 321.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego i nauki określi,
w drodze rozporządzenia, szczegółowy tryb postępowania wyjaśniającego
i postępowania dyscyplinarnego w sprawach studentów, a także sposób wykonywania
kar dyscyplinarnych i ich zatarcia, mając na uwadze konieczność zapewnienia
rzetelności, obiektywności, przejrzystości i sprawności prowadzenia postępowań.
Art. 322.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
Doktorant podlega odpowiedzialności dyscyplinarnej za naruszenie
przepisów obowiązujących w podmiocie prowadzącym szkołę doktorską oraz za czyn
uchybiający godności doktoranta. Do odpowiedzialności dyscyplinarnej doktorantów
stosuje się odpowiednio przepisy art. 307 ust. 2, art. 308–320 oraz przepisy wydane
na podstawie art. 321.
Komisja dyscyplinarna rozstrzygająca sprawę doktoranta orzeka w składzie
złożonym z przewodniczącego składu orzekającego, którym jest nauczyciel
akademicki albo pracownik naukowy, oraz w równej liczbie z doktorantów i
nauczycieli akademickich albo pracowników naukowych.
Art. 323.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
Cudzoziemcy mogą podejmować i odbywać studia, kształcenie
w szkołach doktorskich, studia podyplomowe, kształcenie specjalistyczne i inne
formy kształcenia oraz uczestniczyć w prowadzeniu działalności naukowej lub
w prowadzeniu kształcenia, na podstawie:
umów międzynarodowych, na zasadach określonych w tych umowach;
umów zawieranych z podmiotami zagranicznymi przez uczelnie lub CMKP, na
zasadach określonych w tych umowach;
decyzji ministra;
decyzji dyrektora NAWA w odniesieniu do jej stypendystów;
decyzji dyrektora NCN o przyznaniu środków finansowych na realizację badań
podstawowych w formie projektu badawczego, stażu lub stypendium,
zakwalifikowanych do finansowania w drodze konkursu;
decyzji administracyjnej rektora, dyrektora instytutu PAN, dyrektora instytutu
badawczego lub dyrektora instytutu międzynarodowego.
W stosunku do cudzoziemca niebędącego obywatelem UE w rozumieniu
art. 2 pkt 3 ustawy z dnia 14 lipca 2006 r. o wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej, pobycie oraz wyjeździe z tego terytorium obywateli państw członkowskich
Unii Europejskiej i członków ich rodzin, ubiegającego się o przyjęcie na studia
pierwszego stopnia lub jednolite studia magisterskie na podstawie wydanego za
granicą dokumentu, który jest dokumentem potwierdzającym uprawnienie do
ubiegania się o przyjęcie na studia, o którym mowa w art. 326a ust. 1, decyzję
administracyjną, o której mowa w ust. 1 pkt 6, wydaje się, jeżeli cudzoziemiec ten
przedstawił w toku rekrutacji dokument poświadczający znajomość języka, w którym
odbywa się kształcenie na studiach na określonym kierunku, poziomie i profilu,
o którym mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 70 ust. 5f, na ustalonym
przez uczelnię poziomie biegłości językowej, nie niższym niż B2.
W stosunku do cudzoziemca ubiegającego się o przyjęcie na studia
pierwszego stopnia lub jednolite studia magisterskie na podstawie wydanego za
granicą dokumentu, który nie jest dokumentem potwierdzającym uprawnienie do
ubiegania się o przyjęcie na studia, o którym mowa w art. 326a ust. 1, decyzję
administracyjną, o której mowa w ust. 1 pkt 6, wydaje się, jeżeli cudzoziemiec ten:
przedstawił w toku rekrutacji:
dokument wydany za granicą przez szkołę lub instytucję edukacyjną
uznawaną przez państwo, na którego terytorium lub w którego systemie
edukacji działa, wraz z pisemną informacją o tym dokumencie wydaną
przez dyrektora NAWA potwierdzającą uprawnienie do ubiegania się
o przyjęcie na studia albo
pisemną informację o tym dokumencie wydaną przez dyrektora NAWA
potwierdzającą uprawnienie do ubiegania się o przyjęcie na studia –
w przypadkach, o których mowa w art. 93a ustawy z dnia 7 września
1991 r. o systemie oświaty;
przedstawił w toku rekrutacji dokument poświadczający znajomość języka,
w którym odbywa się kształcenie na studiach na określonym kierunku, poziomie
i profilu, o którym mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 70 ust. 5f, na
ustalonym przez uczelnię poziomie biegłości językowej, nie niższym niż B2;
złożył z wynikiem pozytywnym egzamin wstępny, o którym mowa
w art. 70 ust. 5b pkt 3.
W stosunku do cudzoziemca niebędącego obywatelem UE w rozumieniu
art. 2 pkt 3 ustawy z dnia 14 lipca 2006 r. o wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej, pobycie oraz wyjeździe z tego terytorium obywateli państw członkowskich
Unii Europejskiej i członków ich rodzin, ubiegającego się o przyjęcie na studia
drugiego stopnia na podstawie wydanego za granicą dyplomu ukończenia studiów,
który jest dyplomem uprawniającym do kontynuacji kształcenia na studiach drugiego
stopnia, o którym mowa w art. 326 ust. 1, albo został uznany za dyplom równoważny
odpowiedniemu polskiemu dyplomowi na podstawie umowy międzynarodowej,
o której mowa w art. 327 ust. 1, albo w drodze postępowania nostryfikacyjnego,
decyzję administracyjną, o której mowa w ust. 1 pkt 6, wydaje się, jeżeli
cudzoziemiec ten przedstawił w toku rekrutacji dokument poświadczający znajomość
języka, w którym odbywa się kształcenie na studiach na określonym kierunku,
poziomie i profilu, o którym mowa w przepisach wydanych na podstawie
art. 70 ust. 5f, na ustalonym przez uczelnię poziomie biegłości językowej, nie niższym
niż B2.
W stosunku do cudzoziemca ubiegającego się o przyjęcie na studia drugiego
stopnia na podstawie wydanego za granicą dyplomu ukończenia studiów, który nie jest
dyplomem uprawniającym do kontynuacji kształcenia na studiach drugiego stopnia,
o którym mowa w art. 326 ust. 1, a także nie został uznany za dyplom równoważny
odpowiedniemu polskiemu dyplomowi na podstawie umowy międzynarodowej,
o której mowa w art. 327 ust. 1, albo w drodze postępowania nostryfikacyjnego,
decyzję administracyjną, o której mowa w ust. 1 pkt 6, wydaje się, jeżeli
cudzoziemiec ten:
przedstawił w toku rekrutacji dyplom ukończenia studiów wydany za granicą
przez uczelnię uznawaną przez państwo, na którego terytorium lub w którego
systemie szkolnictwa wyższego działa, wraz z pisemną informacją o tym
dyplomie wydaną przez dyrektora NAWA potwierdzającą uprawnienie do
ubiegania się o przyjęcie na studia;
przedstawił w toku rekrutacji dokument poświadczający znajomość języka,
w którym odbywa się kształcenie na studiach na określonym kierunku, poziomie
i profilu, o którym mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 70 ust. 5f, na
ustalonym przez uczelnię poziomie biegłości językowej, nie niższym niż B2.
Minister może przyznać cudzoziemcowi stypendium, finansowanie lub
dofinansowanie do kosztów opłat za usługi edukacyjne oraz ryczałt na koszty podróży,
utrzymania i zakwaterowania. Środki finansowe są wypłacane za pośrednictwem
NAWA.
Minister może upoważnić dyrektora NAWA do wydawania decyzji:
o których mowa w ust. 1 pkt 3;
w sprawach, o których mowa w ust. 2;
o których mowa w art. 324 ust. 1 pkt 2, dla cudzoziemców niebędących
stypendystami NAWA.
Art. 323a.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
Liczba cudzoziemców kształcących się na studiach w danym roku
akademickim w danej uczelni nie może być większa niż 50 % ogólnej liczby
studentów w tej uczelni.
Uczelnia, w której liczba cudzoziemców jest większa niż 50 % ogólnej liczby
studentów w tej uczelni, nie prowadzi przyjęć cudzoziemców na studia do czasu, gdy
liczba ta będzie mniejsza niż 50 % ogólnej liczby studentów.
Art. 324.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
Cudzoziemiec może być zwolniony z opłat, o których mowa
w art. 79 ust. 1 pkt 2, 3 i 5 oraz art. 163 ust. 2, na zasadach określonych w umowie
między uczelniami albo umowie międzynarodowej. Zwolnienie cudzoziemca z tych
opłat może nastąpić również na podstawie:
decyzji administracyjnej rektora, dyrektora instytutu PAN lub dyrektora instytutu
badawczego;
decyzji ministra lub decyzji dyrektora NAWA w odniesieniu do jej
stypendystów.
Opłat, o których mowa w art. 79 ust. 1 pkt 5, nie pobiera się od:
cudzoziemca – obywatela państwa członkowskiego Unii Europejskiej,
Konfederacji Szwajcarskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego
Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – strony umowy o Europejskim
Obszarze Gospodarczym i członków ich rodzin, mieszkających na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej;
cudzoziemca – obywatela Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii
Północnej, o którym mowa w art. 10 ust. 1 lit. b lub d Umowy o wystąpieniu
Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii
Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (Dz. Urz. UE L 29
z 31.01.2020, str. 7, z późn. zm.<sup>3)</sup>), oraz członków jego rodziny, mieszkających
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
cudzoziemca, któremu udzielono zezwolenia na pobyt stały, lub rezydenta
długoterminowego Unii Europejskiej;
cudzoziemca, któremu udzielono zezwolenia na pobyt czasowy w związku
z okolicznościami, o których mowa w art. 127, art. 137a, art. 159 ust. 1 lub
art. 186 ust. 1 pkt 3 lub 4 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach
(Dz. U. z 2024 r. poz. 769, 1222 i 1688 oraz z 2025 r. poz. 619);
cudzoziemca, który posiada status uchodźcy nadany w Rzeczypospolitej Polskiej
albo korzysta z ochrony czasowej albo ochrony uzupełniającej na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej;
cudzoziemca – posiadacza certyfikatu poświadczającego znajomość języka
polskiego jako obcego, o którym mowa w art. 11a ust. 2 ustawy z dnia
7 października 1999 r. o języku polskim (Dz. U. z 2021 r. poz. 672 oraz z 2023
r. poz. 1672), co najmniej na poziomie biegłości językowej C1;
posiadacza Karty Polaka lub osoby, której wydano decyzję w sprawie
stwierdzenia polskiego pochodzenia;
cudzoziemca będącego małżonkiem, wstępnym lub zstępnym obywatela
Rzeczypospolitej Polskiej, mieszkającym na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej;
cudzoziemca, któremu udzielono zezwolenia na pobyt czasowy w związku
z okolicznościami, o których mowa w art. 151 ust. 1 lub art. 151b ust. 1 ustawy
z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach, lub przebywającego na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej w związku z korzystaniem z mobilności
krótkoterminowej naukowca na warunkach określonych w art. 156b ust. 1 tej
ustawy lub posiadającego wizę krajową w celu prowadzenia badań naukowych
lub prac rozwojowych.
O stypendium socjalne, o którym mowa w art. 86 ust. 1 pkt 1, i o kredyt
studencki, o którym mowa w art. 98 ust. 1, może ubiegać się cudzoziemiec, o którym
mowa w ust. 2:
pkt 1 i 1a:
będący osobą pracującą na własny rachunek lub pracownikiem, o których
mowa w art. 2 pkt 5 i 7 ustawy z dnia 14 lipca 2006 r. o wjeździe na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, pobycie oraz wyjeździe z tego
terytorium obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej i członków
ich rodzin,
który zachowuje prawo pobytu w przypadkach, o których mowa w art. 17
ustawy, o której mowa w lit. a,
posiadający prawo stałego pobytu
– oraz członkowie jego rodziny, mieszkający na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej;
pkt 2–8.
Za członków rodzin osób, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 1a oraz ust. 3 pkt 1,
uważa się osoby wymienione w art. 2 pkt 4 ustawy, o której mowa w ust. 3 pkt 1 lit. a.
Art. 325.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
Powierzenie cudzoziemcowi pracy polegającej na realizacji zadań
związanych z kształceniem i prowadzeniem działalności naukowej w podmiocie,
o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1–7, nie wymaga uzyskania zezwolenia na pracę lub
oświadczenia o powierzeniu pracy cudzoziemcowi.
Osoba, o której mowa w ust. 1, podlega obowiązkowi ubezpieczeń
społecznych i ubezpieczenia zdrowotnego, a także korzysta z uprawnień na zasadach
obowiązujących obywateli polskich pozostających w stosunku pracy.
Art. 326.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
Dyplom wydany przez uprawnioną uczelnię działającą w systemie
szkolnictwa wyższego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, Organizacji
Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD) lub Europejskiego Porozumienia
o Wolnym Handlu (EFTA) – strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym,
potwierdzający ukończenie:
trzyletnich studiów lub studiów pierwszego stopnia trwających co najmniej 3 lata
– potwierdza w Rzeczypospolitej Polskiej posiadanie wykształcenia na poziomie
studiów pierwszego stopnia;
studiów drugiego stopnia – potwierdza w Rzeczypospolitej Polskiej posiadanie
wykształcenia na poziomie studiów drugiego stopnia;
co najmniej czteroletnich studiów jednolitych – potwierdza w Rzeczypospolitej
Polskiej posiadanie wykształcenia na poziomie studiów drugiego stopnia, jeżeli
jest uważany za równorzędny dyplomowi ukończenia studiów drugiego stopnia
w państwie wydania.
Jeżeli dyplom potwierdzający ukończenie studiów za granicą daje prawo do
kontynuacji kształcenia na studiach drugiego stopnia lub ubiegania się o nadanie
stopnia doktora w państwie, w którego systemie szkolnictwa wyższego działa
uczelnia, która go wydała, uprawnia on w Rzeczypospolitej Polskiej odpowiednio do:
kontynuacji kształcenia na studiach drugiego stopnia lub na studiach
podyplomowych, lub
ubiegania się o przyjęcie do szkoły doktorskiej lub o nadanie stopnia doktora.
Dyplom potwierdzający ukończenie studiów wydany przez zagraniczną
uczelnię nie potwierdza posiadania w Rzeczypospolitej Polskiej wykształcenia na
określonym poziomie studiów ani nie daje uprawnień, o których mowa w ust. 2, jeżeli:
instytucja, która go wydała, lub instytucja, w której było prowadzone kształcenie:
nie działa w systemie szkolnictwa wyższego żadnego państwa lub
w rozumieniu prawa wewnętrznego państwa, w którego systemie
szkolnictwa wyższego działa ta instytucja, w dniu wydania dyplomu nie
była akredytowaną uczelnią lub realizowała program studiów
nieposiadający akredytacji;
program studiów albo jego część realizowano niezgodnie z przepisami państwa,
w którym było prowadzone kształcenie.
Dyrektor NAWA udziela, na wniosek zainteresowanego podmiotu, pisemnej
informacji o dyplomie wydanym przez zagraniczną uczelnię, o poziomie studiów
i statusie uczelni.
Art. 326a.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
Uprawnienie do ubiegania się o przyjęcie na studia pierwszego
stopnia lub jednolite studia magisterskie potwierdzają w Rzeczypospolitej Polskiej:
świadectwa i inne dokumenty wydane przez szkołę lub instytucję edukacyjną
działającą w systemie edukacji państwa członkowskiego Unii Europejskiej,
państwa członkowskiego Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju
(OECD) lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym
Handlu (EFTA) – strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym,
uprawniające do ubiegania się o przyjęcie na studia pierwszego stopnia
i jednolite studia magisterskie w tych państwach;
dyplomy IB (International Baccalaureate) wydane przez organizację
International Baccalaureate Organization w Genewie;
dyplomy EB (European Baccalaureate) wydane przez Szkoły Europejskie
zgodnie z Konwencją o Statucie Szkół Europejskich, sporządzoną
w Luksemburgu dnia 21 czerwca 1994 r. (Dz. U. z 2005 r. poz. 10);
świadectwa i inne dokumenty wydane za granicą przez szkoły lub instytucje
edukacyjne uznawane przez państwo, na którego terytorium lub w którego
systemie edukacji działają, objęte postanowieniami umów międzynarodowych.
Jeżeli dane świadectwo lub inny dokument, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 albo
4, uprawnia do ubiegania się o przyjęcie na studia pierwszego stopnia i jednolite studia
magisterskie na określonym kierunku w państwie jego wydania, świadectwo to lub
dokument potwierdza w Rzeczypospolitej Polskiej uprawnienie do ubiegania się
o przyjęcie na studia takie same lub podobne ze względu na program studiów albo
może być uznane za dokument potwierdzający w Rzeczypospolitej Polskiej
uprawnienie do ubiegania się o przyjęcie na studia takie same lub podobne ze względu
na program studiów.
Świadectwo lub inny dokument niebędący dokumentem, o którym mowa
w ust. 1, uprawnia do ubiegania się o przyjęcie na studia pierwszego stopnia lub
jednolite studia magisterskie w Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli uprawnia do
ubiegania się o przyjęcie na studia w państwie, w którego systemie edukacji działa
instytucja, która je wydała.
Dyrektor NAWA wydaje na wniosek zainteresowanego, po przedłożeniu
przez niego dokumentu potwierdzającego tożsamość oraz świadectwa lub innego
dokumentu, niebędących dokumentami, o których mowa w ust. 1, pisemną informację
o tym świadectwie lub innym dokumencie potwierdzającą uprawnienie do ubiegania
się o przyjęcie na studia pierwszego stopnia lub jednolite studia magisterskie
w Rzeczypospolitej Polskiej. Informacja zawiera numer albo inne oznaczenie
świadectwa lub innego dokumentu, jeżeli zostały nadane, a także imię i nazwisko
osoby w nim wymienionej oraz numer dokumentu potwierdzającego jej tożsamość.
Dyrektor NAWA, na wniosek konsula rozpatrującego wniosek o wydanie
wizy krajowej w celu, o którym mowa w art. 60 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 12 grudnia
2013 r. o cudzoziemcach, z adnotacją „student”, potwierdza wydanie pisemnej
informacji, o której mowa w ust. 4.
W przypadku, o którym mowa w art. 93a pkt 1a ustawy z dnia 7 września
1991 r. o systemie oświaty, dyrektor NAWA wydaje, na wniosek zainteresowanego,
pisemną informację, o której mowa w ust. 4, o świadectwie lub innym dokumencie,
niebędącymi dokumentami, o których mowa w ust. 1, uzyskanymi w państwie, które
wypowiedziało Rzeczypospolitej Polskiej umowę międzynarodową dotyczącą
wzajemnego uznawania takich świadectw lub innych dokumentów wydanych za
granicą, uwzględniając treść tej umowy, w brzmieniu obowiązującym przed jej
wypowiedzeniem.
Art. 327.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
Dyplom ukończenia studiów za granicą może być uznany za
równoważny odpowiedniemu polskiemu dyplomowi i tytułowi zawodowemu na
podstawie umowy międzynarodowej określającej równoważność, a w przypadku jej
braku – w drodze postępowania nostryfikacyjnego.
Osoba, której dyplom został uznany za równoważny polskiemu dyplomowi
i tytułowi, może posługiwać się odpowiednim polskim tytułem.
Ukończenie studiów na określonym poziomie przez cudzoziemca, który
korzysta z ochrony czasowej lub uzyskał status uchodźcy lub ochronę uzupełniającą,
lub cudzoziemca posiadającego zezwolenie na pobyt czasowy udzielone w związku
z okolicznością, o której mowa w art. 159 ust. 1 pkt 1 lit. c lub d ustawy z dnia
12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach, lub obywatela polskiego, który został
poszkodowany w wyniku konfliktów zbrojnych, klęsk żywiołowych lub innych
kryzysów humanitarnych, spowodowanych przez naturę lub człowieka, którzy nie
dysponują dyplomem ukończenia studiów, może być potwierdzone w drodze
postępowania w sprawie potwierdzenia ukończenia studiów na określonym poziomie.
Postępowanie nostryfikacyjne albo postępowanie, o którym mowa w ust. 3,
wszczyna się na wniosek. Postępowanie prowadzi uczelnia posiadająca kategorię
naukową A+, A albo B+ w dyscyplinie, której dotyczy wniosek.
Po przeprowadzeniu postępowania nostryfikacyjnego albo postępowania,
o którym mowa w ust. 3, wydaje się zaświadczenie.
Za postępowanie pobierana jest opłata. Maksymalna wysokość opłaty wynosi
50 % wynagrodzenia profesora. Uczelnia ustala warunki i tryb zwalniania z opłaty.
W przypadku stwierdzenia braku właściwości do przeprowadzenia
postępowania, uczelnia wydaje postanowienie o odmowie jego przeprowadzenia, na
które służy zażalenie. Opłaty, o której mowa w ust. 6, nie pobiera się.
Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego i nauki określi, w drodze
rozporządzenia:
dokumenty dołączane do wniosku,
szczegółowy tryb postępowania nostryfikacyjnego i postępowania, o którym
mowa w ust. 3,
terminy załatwiania spraw w postępowaniu nostryfikacyjnym i postępowaniu,
o którym mowa w ust. 3,
sposób wnoszenia opłaty,
wzór zaświadczenia wydawanego po przeprowadzeniu postępowania
nostryfikacyjnego i postępowania, o którym mowa w ust. 3
– mając na uwadze konieczność zapewnienia sprawnego prowadzenia postępowań
oraz różnorodność dokumentów potwierdzających ukończenie studiów występujących
w obrocie międzynarodowym.
Art. 328.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
Stopień naukowy i stopień w zakresie sztuki nadany przez
uprawnioną instytucję działającą w państwie członkowskim Unii Europejskiej,
Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD) lub Europejskiego
Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – strony umowy o Europejskim Obszarze
Gospodarczym jest równoważny z odpowiednim stopniem naukowym lub stopniem
w zakresie sztuki, o których mowa w ustawie.
Stopień doktora nadany przez Europejski Instytut Uniwersytecki, zgodnie
z Konwencją powołującą Europejski Instytut Uniwersytecki, sporządzoną we
Florencji dnia 19 kwietnia 1972 r., jest równoważny ze stopniem doktora.
Stopień naukowy i stopień w zakresie sztuki nadany przez instytucję inną niż
ta, o której mowa w ust. 1 i 2, może być uznany za równoważny z odpowiednim
polskim stopniem na podstawie umowy międzynarodowej, a w przypadku jej braku –
w drodze postępowania nostryfikacyjnego.
Stopień naukowy i stopień w zakresie sztuki nie może zostać uznany za
równoważny z odpowiednim polskim stopniem, jeżeli:
instytucja, która go nadała:
nie działa w systemie szkolnictwa wyższego i nauki żadnego państwa lub
w rozumieniu prawa wewnętrznego państwa, w którego systemie
szkolnictwa wyższego i nauki działa ta instytucja, w dniu nadania tego
stopnia nie posiadała uprawnień do nadawania stopni naukowych lub stopni
w zakresie sztuki;
kształcenie prowadzące do uzyskania tego stopnia albo część tego kształcenia
realizowano niezgodnie z przepisami państwa, w którym kształcenie to było
prowadzone.
Postępowanie nostryfikacyjne wszczyna się na wniosek. Postępowanie
prowadzi podmiot posiadający kategorię naukową A+ albo A w dyscyplinie, której
dotyczy wniosek, a jeżeli wniosek dotyczy dyscypliny nauk teologicznych – także
Uniwersytet Papieski Jana Pawła II w Krakowie.
Po przeprowadzeniu postępowania nostryfikacyjnego wydaje się
zaświadczenie.
Za postępowanie pobierana jest opłata. Maksymalna wysokość opłaty wynosi
50 % wynagrodzenia profesora. W uzasadnionych przypadkach wnioskodawca może
być zwolniony z opłaty. Podmiot, o którym mowa w ust. 4, ustala tryb zwalniania
z opłaty.
W przypadku stwierdzenia braku właściwości do przeprowadzenia
postępowania, podmiot, o którym mowa w ust. 4, wydaje postanowienie o odmowie
jego przeprowadzenia, na które służy zażalenie. Opłaty, o której mowa w ust. 6, nie
pobiera się.
Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego i nauki określi, w drodze
rozporządzenia:
dokumenty dołączane do wniosku,
szczegółowy tryb postępowania nostryfikacyjnego,
terminy załatwiania spraw,
sposób wnoszenia opłaty,
wzór zaświadczenia wydawanego po przeprowadzeniu postępowania
nostryfikacyjnego
– mając na uwadze konieczność zapewnienia sprawnego przeprowadzania
postępowań oraz różnorodność dokumentów potwierdzających nadanie stopnia
występujących w obrocie międzynarodowym.
Art. 329.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
Instytucjami przedstawicielskimi środowiska szkolnictwa wyższego
i nauki są:
RGNiSW;
Konferencja Rektorów Akademickich Szkół Polskich;
Konferencja Rektorów Publicznych Uczelni Zawodowych;
Konferencja Rektorów Zawodowych Szkół Polskich;
PSRP;
KRD.
Organy władzy publicznej zasięgają opinii instytucji przedstawicielskich
w sprawach:
zasad działania i kierunków rozwoju systemu szkolnictwa wyższego i nauki,
zarządzania uczelniami oraz w sprawach studentów, doktorantów i kadry
naukowej;
projektu budżetu państwa w części dotyczącej szkolnictwa wyższego i nauki;
projektów aktów prawnych dotyczących systemu szkolnictwa wyższego i nauki.
Art. 330.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
RGNiSW współdziała z organami władzy publicznej w zakresie
polityki naukowej państwa.
RGNiSW może współpracować z krajowymi i międzynarodowymi
organizacjami działającymi w obszarze szkolnictwa wyższego i nauki.
Art. 331.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
W skład RGNiSW wchodzą:
14 nauczycieli akademickich wybranych przez konferencje, o których mowa
w art. 329 ust. 1 pkt 2–4, spośród kandydatów wybranych przez uczelnie oraz
CMKP, z podziałem tej liczby między konferencje proporcjonalnie do łącznej
liczby studentów studiujących w uczelniach członkowskich każdej z tych
konferencji;
3 przedstawicieli PAN wybranych przez Prezydium PAN;
3 przedstawicieli Akademii Kopernikańskiej wybranych przez Prezydium
Akademii;
1 przedstawiciel instytutów badawczych i 1 przedstawiciel państwowych
instytutów badawczych wybrani przez Radę Główną Instytutów Badawczych;
1 przedstawiciel Centrum Łukasiewicz i instytutów Sieci Łukasiewicz wskazany
przez Prezesa Centrum Łukasiewicz spośród kandydatów zgłoszonych przez
dyrektorów instytutów Sieci Łukasiewicz;
4 studentów wybranych przez PSRP;
2 doktorantów wybranych przez KRD;
2 przedstawicieli pracowników wybranych przez reprezentatywne organizacje
związków zawodowych;
2 przedstawicieli pracodawców wybranych przez reprezentatywne organizacje
pracodawców.
Nauczyciele akademiccy, o których mowa w ust. 1 pkt 1, reprezentują
wszystkie dziedziny.
Art. 332.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
Członkiem RGNiSW może być osoba, która:
ma nieposzlakowaną opinię i przestrzega zasad etyki naukowej;
nie ukończyła 70. roku życia do dnia rozpoczęcia kadencji RGNiSW;
spełnia wymagania, o których mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1–5.
Członkiem RGNiSW nie może być:
członek PKA;
dyrektor NCBiR;
dyrektor NCN;
przewodniczący KEN;
przewodniczący RDN.
członek Rady Głównej Instytutów Badawczych;
założyciel;
osoba pełniąca funkcję organu uczelni;
dyrektor instytutu PAN;
Sekretarz Generalny Akademii Kopernikańskiej;
dyrektor instytutu badawczego;
dyrektor instytutu Sieci Łukasiewicz;
Prezes lub wiceprezes PAN;
Prezes lub Wiceprezes Centrum Łukasiewicz;
prezes lub wiceprezes PAU;
dyrektor NAWA;
Art. 333.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
Kadencja RGNiSW rozpoczyna się w dniu 1 stycznia i trwa 4 lata.
Przedstawiciele studentów i doktorantów są powoływani na członków RGNiSW na
okres określony odpowiednio w statucie PSRP i KRD.
Ta sama osoba może pełnić funkcję członka RGNiSW nie dłużej niż przez
2 następujące po sobie kadencje.
Art. 334.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
RGNiSW kieruje przewodniczący.
Organizację i sposób działania RGNiSW oraz jej organy i ich kompetencje
określa statut uchwalony przez RGNiSW na posiedzeniu plenarnym.
Rektor, na wniosek członka RGNiSW będącego nauczycielem akademickim,
może zwolnić go całkowicie lub częściowo z obowiązków dydaktycznych.
Art. 335.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
Przewodniczący RGNiSW stwierdza wygaśnięcie mandatu członka
RGNiSW w przypadku:
śmierci;
złożenia rezygnacji;
niezłożenia oświadczenia lustracyjnego albo informacji lustracyjnej;
niespełniania choćby jednego z wymagań określonych w art. 332;
nieuczestniczenia w pracach RGNiSW przez okres dłuższy niż 6 miesięcy.
W przypadku wygaśnięcia mandatu członka RGNiSW w trakcie kadencji
dokonuje się na jego miejsce wyboru nowej osoby w sposób określony w art. 331, na
okres do końca kadencji. Okresu tego nie wlicza się do liczby kadencji, o której mowa
w art. 333 ust. 2.
Art. 336.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
Obsługę RGNiSW zapewnia urząd obsługujący ministra.
Art. 337.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
Uczelnie akademickie oraz CMKP mogą utworzyć Konferencję
Rektorów Akademickich Szkół Polskich.
Publiczne uczelnie zawodowe mogą utworzyć Konferencję Rektorów
Publicznych Uczelni Zawodowych.
Niepubliczne uczelnie zawodowe mogą utworzyć Konferencję Rektorów
Zawodowych Szkół Polskich.
Konferencje współdziałają z organami władzy publicznej w sprawach
dotyczących szkolnictwa wyższego, nauki i kultury.
Konferencje posiadają osobowość prawną.
Do konferencji stosuje się odpowiednio przepisy art. 10 ust. 1, art. 10a ust. 1
i 2, art. 11, art. 25, art. 28, art. 29 oraz art. 33–39 ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. –
Prawo o stowarzyszeniach (Dz. U. z 2020 r. poz. 2261).
Organem nadzorującym konferencje jest minister.
Art. 338.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
Przedstawiciele samorządów studenckich tworzą PSRP,
reprezentujący ogół studentów w Rzeczypospolitej Polskiej.
Minister przekazuje PSRP środki finansowe niezbędne do jego
funkcjonowania w formie dotacji podmiotowej.
Roczne sprawozdanie finansowe PSRP podlega badaniu przez firmę
audytorską.
PSRP ma prawo do wyrażania opinii i przedstawiania wniosków w sprawach
dotyczących ogółu studentów, w tym do opiniowania projektów aktów normatywnych
dotyczących studentów.
Najwyższym organem PSRP jest zjazd delegatów.
W skład zjazdu delegatów wchodzą przedstawiciele samorządu studenckiego
każdej uczelni.
Zjazd delegatów uchwala statut PSRP określający organizację i sposób
działania PSRP.
Statut wchodzi w życie po stwierdzeniu przez ministra jego zgodności
z przepisami prawa.
PSRP posiada osobowość prawną.
Do PSRP stosuje się odpowiednio przepisy art. 10 ust. 1, art. 10a ust. 1 i 2,
art. 11, art. 25, art. 28, art. 29 oraz art. 33–39 ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. – Prawo
o stowarzyszeniach.
Organem nadzorującym PSRP jest minister.
Art. 339.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
Przedstawiciele samorządów doktorantów tworzą KRD,
reprezentującą ogół doktorantów w Rzeczypospolitej Polskiej.
KRD ma prawo do wyrażania opinii i przedstawiania wniosków w sprawach
dotyczących ogółu doktorantów, w tym do opiniowania projektów aktów
normatywnych dotyczących doktorantów.
Najwyższym organem KRD jest zjazd delegatów.
KRD posiada osobowość prawną.
Do KRD stosuje się odpowiednio przepisy art. 338 ust. 5, 6 i 9–11, a także
odpowiednio przepisy art. 10 ust. 1, art. 10a ust. 1 i 2, art. 11, art. 25, art. 28, art. 29
oraz art. 33–39 ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. – Prawo o stowarzyszeniach.
Art. 340.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
KPN jest organem pomocniczym ministra w zakresie polityki
naukowej państwa.
KPN przeprowadza ewaluację realizacji polityki naukowej państwa oraz
opiniuje dokumenty przedstawione przez ministra. Wyniki ewaluacji przekazuje się
Radzie Ministrów za pośrednictwem ministra.
W skład KPN wchodzi 12 członków, powołanych przez ministra.
Kadencja KPN trwa 5 lat. Ta sama osoba może pełnić funkcję członka KPN
nie dłużej niż przez 2 kolejne kadencje.
Pracami KPN kieruje przewodniczący, wybierany przez KPN spośród jego
członków.
Art. 341.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
Minister może powoływać zespoły doradcze lub ekspertów w celu
przedstawienia opinii lub ekspertyzy na jego potrzeby, w szczególności opinii
dotyczących przyznawania lub rozliczania środków finansowych, o których mowa
w art. 365 pkt 4 lit. b, pkt 5 i 7–9.
Art. 342.
dodany
Artykuł dodany nowelizacją.
Minister prowadzi Zintegrowany System Informacji o Szkolnictwie
Wyższym i Nauce POL-on, zwany dalej „Systemem POL-on”.
System POL-on jest systemem teleinformatycznym w rozumieniu art. 3 pkt 3
ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów
realizujących zadania publiczne (Dz. U. z 2024 r. poz. 307 i 1222).
System POL-on obejmuje następujące bazy danych:
wykaz nauczycieli akademickich, innych osób prowadzących zajęcia, osób
prowadzących działalność naukową oraz osób biorących udział w jej
prowadzeniu;
wykaz cudzoziemców przyjętych na studia i do szkół doktorskich, zwany dalej
„wykazem cudzoziemców”;
wykaz studentów;
wykaz osób ubiegających się o stopień doktora;
wykaz instytucji systemu szkolnictwa wyższego i nauki;
repozytorium pisemnych prac dyplomowych;
bazę dokumentów w postępowaniach awansowych;
bazę osób upoważnionych do podpisywania dokumentów;
bazę dokumentów planistyczno-sprawozdawczych;
Dane w Systemie POL-on są przetwarzane w celu wykonywania zadań
związanych z ustalaniem i realizacją polityki naukowej państwa, przeprowadzaniem
ewaluacji jakości kształcenia, ewaluacji szkół doktorskich i ewaluacji jakości
działalności naukowej, prowadzeniem postępowań w sprawie nadania stopnia
doktora, stopnia doktora habilitowanego i tytułu profesora, ustalaniem wysokości
subwencji i dotacji, nadzorem nad systemem szkolnictwa wyższego i nauki, realizacją
zadań przez NAWA, NCBiR oraz NCN.
Dane zawarte w Systemie POL-on w zakresie, o którym mowa w art. 26b
ust. 13 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe, są przekazywane przez
ministra ministrowi właściwemu do spraw oświaty i wychowania w celu prowadzenia
monitoringu karier absolwentów, o którym mowa w art. 26b ust. 1 tej ustawy.
Art. 91.
zmieniony
Stypendium rektora może otrzymać student, który uzyskał
wyróżniające wyniki w nauce, osiągnięcia naukowe lub artystyczne, lub osiągnięcia
sportowe we współzawodnictwie co najmniej na poziomie krajowym.
Stypendium rektora otrzymuje student przyjęty na pierwszy rok studiów
w roku złożenia egzaminu maturalnego, który jest:
laureatem olimpiady międzynarodowej albo laureatem lub finalistą olimpiady
stopnia centralnego, o których mowa w przepisach o systemie oświaty;
medalistą co najmniej współzawodnictwa sportowego o tytuł Mistrza Polski
w danym sporcie, o którym mowa w przepisach o sporcie.
Stypendium rektora przyznaje się nie więcej niż 10 % studentów na
określonym kierunku studiów. Jeżeli liczba studentów jest mniejsza niż 10,
stypendium rektora może być przyznane 1 studentowi. Studentów, o których mowa
w ust. 2, nie uwzględnia się przy ustalaniu liczby studentów otrzymujących
stypendium rektora, o której mowa w zdaniu pierwszym.