Historia zmian - 22 lipca 2026
Prawo wodne
PoPrzed
Art. 109.
zmienionyWłaściwy organ Inspekcji Ochrony Środowiska, na podstawie
wyników kontroli, o której mowa w art. 108 ust. 1, w zależności od zakresu i stopnia
naruszenia, wydaje z urzędu decyzję, w której może:
nakazać usunięcie w określonym terminie nieprawidłowości stwierdzonych
w trakcie kontroli lub
ustalić obowiązek uiszczenia opłaty, o której mowa w ust. 4, oraz jej wysokość.
Wpływy z opłaty, o której mowa w ust. 4, stanowią dochód budżetu państwa.
Stawki opłaty, o których mowa w ust. 5, ustalone w roku poprzednim,
podlegają każdego roku kalendarzowego zmianie w stopniu odpowiadającym
średniorocznemu wskaźnikowi cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem za rok
poprzedni, ogłaszanemu przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, w formie
komunikatu, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.
Minister właściwy do spraw gospodarki wodnej, nie później niż do dnia
31 października każdego roku, ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku
Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, wysokość stawek opłaty,
o której mowa w ust. 5, obowiązującej od dnia 1 stycznia roku następnego.
Do ponoszenia opłaty, o której mowa w ust. 4, stosuje się odpowiednio
przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U.
z 2025 r. poz. 111, 497, 621, 622, 769 i 820), z tym że uprawnienia organów
podatkowych przysługują właściwemu organowi Inspekcji Ochrony Środowiska.
Organem wyższego stopnia w rozumieniu przepisów ustawy z dnia
14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego w sprawach decyzji,
o których mowa w ust. 1, jest właściwy organ Inspekcji Ochrony Środowiska.
Decyzje, o których mowa w ust. 1, podlegają natychmiastowemu wykonaniu.
Do podmiotów prowadzących produkcję rolną oraz działalność, o których
mowa w art. 102 ust. 1, niebędących przedsiębiorcami w rozumieniu przepisów
ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2024 r. poz. 236, z
późn. zm.<sup>4)</sup>),zm.<sup>6)</sup>), przepisy rozdziału 5 tej ustawy stosuje się odpowiednio.
Podmioty prowadzące produkcję rolną oraz działalność, o których mowa
w art. 102 ust. 1, ponoszą opłatę za:
stosowanie nawozów niezgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 106
ust. 4 lub z planem nawożenia azotem;
przechowywanie nawozów naturalnych niezgodnie z przepisami wydanymi na
podstawie art. 106 ust. 4;
prowadzenie dokumentacji realizacji programu działań niezgodnie z przepisami
wydanymi na podstawie art. 106 ust. 4 albo za jej brak;
brak planu nawożenia azotem.
Maksymalne stawki opłaty, o której mowa w ust. 1, wynoszą:
2000 zł <sup>5)</sup><sup>7)</sup> za stosowanie nawozów niezgodnie z przepisami wydanymi na
podstawie art. 106 ust. 4 lub z planem nawożenia azotem;
3000 zł <sup>5)</sup><sup>7)</sup> za przechowywanie nawozów naturalnych niezgodnie z przepisami
wydanymi na podstawie art. 106 ust. 4;
500 zł <sup>5)</sup><sup>7)</sup> za prowadzenie dokumentacji realizacji programu działań niezgodnie
z przepisami wydanymi na podstawie art. 106 ust. 4 albo za jej brak;
500 zł <sup>5)</sup><sup>7)</sup> za brak planu nawożenia azotem.
W decyzji, o której mowa w ust. 1, wskazuje się numer rachunku bankowego,
na który powinna zostać uiszczona opłata, o której mowa w ust. 4.
Opłatę, o której mowa w ust. 4, uiszcza się w terminie 14 dni od dnia,
w którym decyzja, o której mowa w ust. 1, stała się ostateczna.
Opłata, o której mowa w ust. 4, nieuiszczona w terminie podlega
przymusowemu ściągnięciu w trybie określonym w przepisach ustawy z dnia
17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2025 r.
poz. 132 i 620).
Obowiązek uiszczenia opłaty, o której mowa w ust. 4, przedawnia się
z upływem 5 lat od dnia następującego po dniu, w którym upłynął termin płatności tej
opłaty.
Art. 118.
zmienionyWłaściwy organ Inspekcji Ochrony Środowiska prowadzi
monitoring substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego zawartych na
liście obserwacyjnej, przez okres co najmniej 12 miesięcy, w co najmniej
15 reprezentatywnych punktach pomiarowo-kontrolnych.
Wybierając reprezentatywne punkty pomiarowo-kontrolne, o których mowa
w ust. 1, oraz określając terminy badania substancji szczególnie szkodliwych dla
środowiska wodnego zawartych na liście obserwacyjnej, właściwy organ Inspekcji
Ochrony Środowiska uwzględnia sposoby użytkowania oraz możliwość pojawienia
się danej substancji szczególnie szkodliwej dla środowiska wodnego w tym
środowisku.środowisku lub obszarze zasilania ujęcia wody wykorzystywanego do poboru wody
przeznaczonej do spożycia przez ludzi.
Monitoring każdej substancji szczególnie szkodliwej dla środowiska wodnego
zawartej na liście obserwacyjnej rozpoczyna się nie później niż z dniem, w którym
upływa 6 miesięcy od dnia umieszczenia tej substancji na tej liście.
Art. 16.
zmienionyIlekroć w ustawie jest mowa o:
budowlach przeciwpowodziowych rozumie się przez to:
kanały ulgi,
kierownice w ujściach rzek do morza,
poldery przeciwpowodziowe,
sztuczne zbiorniki przeciwpowodziowe,
suche zbiorniki przeciwpowodziowe,
wały przeciwpowodziowe,
budowle regulacyjne,
wrota przeciwpowodziowe i przeciwsztormowe,
falochrony,
budowle ochrony brzegów morskich,
stopnie wodne
– wraz z obiektami związanymi z nimi technicznie i funkcjonalnie lub
nieruchomościami przeznaczonymi na potrzeby ochrony przed powodzią;
dobrym stanie ilościowym wód podziemnych – rozumie się przez to taki stan
jednolitych części wód podziemnych, który na podstawie oceny stanu
ilościowego tych wód, dokonanej z uwzględnieniem definicji klasyfikacji tego
stanu, jest określony jako dobry;
dobrym stanie wód podziemnych – rozumie się przez to taki stan jednolitych
części wód podziemnych, w którym stan ilościowy wód podziemnych oraz stan
chemiczny tych wód są określone co najmniej jako dobre;
dobrym stanie wód powierzchniowych – rozumie się przez to stan jednolitych
części wód powierzchniowych charakteryzujący się dobrym stanem chemicznym
wód powierzchniowych oraz co najmniej dobrym stanem ekologicznym lub co
najmniej dobrym potencjałem ekologicznym;
dobrym stanie środowiska wód morskich – rozumie się przez to stan środowiska
wód morskich, w którym wody morskie są czyste, zdrowe i urodzajne
w odniesieniu do panujących w nich warunków, natomiast wykorzystanie
środowiska morskiego zachodzi na poziomie zrównoważonym i gwarantującym
zachowanie możliwości użytkowania i prowadzenia działalności przez
człowieka, dla którego osiągnięcia podejmuje się działania oparte na podejściu
ekosystemowym i w którym:
struktura, funkcje i procesy zachodzące w składających się na wody
morskie ekosystemach morskich oraz powiązane z nimi czynniki
fizjograficzne, geograficzne, geologiczne i klimatyczne umożliwiają
ekosystemom morskim prawidłowe funkcjonowanie i zachowanie
odporności na zmiany środowiskowe powstałe w wyniku działalności
człowieka, a także chroni się gatunki i siedliska występujące w wodach
morskich oraz zapobiega powstawaniu w wyniku działalności człowieka
zanikania naturalnej różnorodności biologicznej, a równowaga
funkcjonowania różnorodnych składników biologicznych jest zachowana,
właściwości hydromorfologiczne, fizyczne i chemiczne ekosystemów
morskich, w tym właściwości będące wynikiem działalności człowieka na
wodach morskich, umożliwiają prawidłowe funkcjonowanie tych
ekosystemów,
substancje i energia, w tym podmorski hałas, wprowadzane do środowiska
wód morskich w wyniku działalności człowieka nie powodują
zanieczyszczenia wód morskich;
dostępnych zasobach wód podziemnych – rozumie się przez to zasoby wód
podziemnych stanowiące średnią roczną z wielolecia wielkość całkowitego
zasilania wód podziemnych określonej jednolitej części wód podziemnych
pomniejszoną o wielkość średnią z wielolecia przepływu wód wymaganego dla
osiągnięcia celów środowiskowych dla jednolitych części wód
powierzchniowych związanych z określoną jednolitą częścią wód podziemnych,
tak aby nie dopuścić do:
znacznego pogorszenia stanu ekologicznego tych jednolitych części wód
powierzchniowych,
powstania szkód w ekosystemach lądowych zależnych od wód
podziemnych;
dorzeczu – rozumie się przez to obszar lądu, z którego całkowity odpływ wód
powierzchniowych do wód morskich następuje ciekami naturalnymi przez jedno
ujście, estuarium lub deltę;
gruntach pokrytych wodami – rozumie się przez to grunty tworzące dna i brzegi
cieków naturalnych, jezior oraz innych naturalnych zbiorników wodnych
w granicach linii brzegu, a także grunty wchodzące w skład sztucznych
zbiorników wodnych, stopni wodnych oraz jezior podpiętrzonych, będące
gruntami pokrytymi wodami powierzchniowymi przed wykonaniem urządzeń
piętrzących;
gatunku – rozumie się przez to gatunek w rozumieniu art. 5 pkt 1 ustawy z dnia
16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2024 r. poz. 1478 i 1940);
gatunku obcym – rozumie się przez to gatunek obcy w rozumieniu art. 3 pkt 1
rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1143/2014 z dnia
22 października 2014 r. w sprawie działań zapobiegawczych i zaradczych
w odniesieniu do wprowadzania i rozprzestrzeniania inwazyjnych gatunków
obcych (Dz. Urz. UE L 317 z 04.11.2014, str. 35);
jednolitych częściach wód podziemnych – rozumie się przez to określoną
objętość wód podziemnych występującą w obrębie warstwy wodonośnej lub
zespołu warstw wodonośnych;
budowlach piętrzących – rozumie się przez to budowle umożliwiające stałe lub
okresowe piętrzenie wód powierzchniowych ponad przyległy teren lub naturalny
poziom zwierciadła wód;
jednolitych częściach wód powierzchniowych – rozumie się przez to oddzielny
i znaczący element wód powierzchniowych, taki jak:
jezioro lub inny naturalny zbiornik wodny,
sztuczny zbiornik wodny,
struga, strumień, potok, rzeka i kanał lub ich części,
morskie wody wewnętrzne, wody przejściowe lub wody przybrzeżne;
kanałach – rozumie się przez to sztuczne koryta prowadzące wody w sposób
ciągły lub okresowy, o szerokości dna co najmniej 1,5 m przy ich ujściu lub
ujęciu;
kąpielisku – rozumie się przez to wyznaczony przez radę gminy wydzielony
i oznakowany fragment wód powierzchniowych, wykorzystywany przez dużą
liczbę osób kąpiących się, pod warunkiem że w stosunku do tego kąpieliska nie
wydano stałego zakazu kąpieli; kąpieliskiem nie jest: pływalnia, basen pływacki
lub uzdrowiskowy, zamknięty zbiornik wodny podlegający oczyszczaniu lub
wykorzystywaniu w celach terapeutycznych, sztuczny, zamknięty zbiornik
wodny, oddzielony od wód powierzchniowych i wód podziemnych;
klasyfikacji wody w kąpielisku – rozumie się przez to przyporządkowanie wody
w kąpielisku do odpowiedniej klasy ze względu na jej właściwości, dokonane
przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej na podstawie oceny jakości wody;
kosztach środowiskowych – rozumie się przez to wartość materialną strat
w środowisku powodowanych przez korzystanie z wód;
kosztach zasobowych – rozumie się przez to wartość utraconych korzyści, które
mogłyby być osiągnięte, gdyby zasoby wodne i ich zdolność do
samoodtwarzania nie były zmniejszane przez podmioty aktualnie je użytkujące;
liście obserwacyjnej – rozumie się przez to sporządzaną przez Komisję
Europejską listę zawierającą wykaz substancji lub grup substancji szczególnie
szkodliwych dla środowiska wodnego, zawierającą matryce do monitorowania
tych substancji i odpowiednie metody analizy tych substancji;
matrycy – rozumie się przez to element środowiska wodnego będący wodą,
osadami, florą lub fauną;
miejscu okazjonalnie wykorzystywanym do kąpieli – rozumie się przez to
wykorzystywany do kąpieli wydzielony i oznakowany fragment wód
powierzchniowych niebędący kąpieliskiem;
morskich wodach wewnętrznych – rozumie się przez to morskie wody
wewnętrzne, o których mowa w art. 4 ustawy z dnia 21 marca 1991 r.
o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej;
celach środowiskowych dla wód morskich – rozumie się przez to:
pożądany stan podstawowych cech i właściwości wód morskich, w tym dna
i skały macierzystej znajdujących się na obszarze morza terytorialnego,
wyłącznej strefy ekonomicznej Rzeczypospolitej Polskiej i wód przybrzeż-
nych,
presje i oddziaływania na wody morskie, w tym na dno i skałę macierzystą
znajdujące się na obszarze morza terytorialnego, wyłącznej strefy
ekonomicznej Rzeczypospolitej Polskiej i wód przybrzeżnych
– określone jakościowo lub ilościowo;
najlepszych dostępnych technikach – rozumie się przez to najlepsze dostępne
techniki w rozumieniu art. 3 pkt 10 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo
ochrony środowiska (Dz. U. z 2025 r. poz. 647);
nawozach – rozumie się przez to każdą substancję zawierającą związek azotu lub
związki azotu rolniczo wykorzystywaną w celu zwiększenia wzrostu roślinności,
a także odchody zwierzęce, pozostałości z gospodarstw rybackich oraz osady
ściekowe;
nawozach naturalnych – rozumie się przez to nawozy pochodzące od zwierząt
gospodarskich – obornik, gnojówka, gnojowica, pomiot ptasi, przeznaczone do
rolniczego wykorzystania, w tym również w formie przetworzonej:
nawóz naturalny płynny:
– gnojowica – mieszanina kału i moczu zwierząt z domieszką wody,
– gnojówka – odciek z obornika (przefermentowany mocz zwierząt),
nawóz naturalny stały:
– obornik – mieszanina kału i moczu zwierząt wraz ze ściółką, w
szczególności słomą, trocinami lub korą,
– pomiot ptasi – odchody drobiu z bezściołowego systemu utrzymywania
zwierząt gospodarskich;
obszarze dorzecza – rozumie się przez to obszar lądu i morza składający się
z jednego lub wielu sąsiadujących ze sobą dorzeczy wraz ze związanymi z nimi
wodami podziemnymi, morskimi wodami wewnętrznymi, wodami
przejściowymi i wodami przybrzeżnymi, będący główną jednostką przestrzenną
gospodarowania wodami;
obszarach chronionych – rozumie się przez to:
jednolite części wód przeznaczone do poboru wody na potrzeby
zaopatrzenia ludności w wodę przeznaczoną do spożycia przez ludzi,
jednolite części wód przeznaczone do celów rekreacyjnych, w tym
kąpieliskowych,
obszary wrażliwe na eutrofizację wywołaną zanieczyszczeniami
pochodzącymi ze źródeł komunalnych, rozumianą jako wzbogacanie wód
biogenami, w szczególności związkami azotu lub fosforu, powodującymi
przyspieszony wzrost glonów oraz wyższych form życia roślinnego,
w wyniku którego następują niepożądane zakłócenia biologicznych
stosunków w środowisku wodnym oraz pogorszenie jakości tych wód,
obszary przeznaczone do ochrony siedlisk lub gatunków, o których mowa
w przepisach ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, dla
których utrzymanie lub poprawa stanu wód jest ważnym czynnikiem w ich
ochronie,
obszary przeznaczone do ochrony gatunków zwierząt wodnych o znaczeniu
gospodarczym;
obszarach narażonych na niebezpieczeństwo powodzi – rozumie się przez to
obszary, na których istnieje znaczące ryzyko powodzi lub jest prawdopodobne
wystąpienie znaczącego ryzyka powodzi;
obszarach szczególnego zagrożenia powodzią – rozumie się przez to:
obszary, na których prawdopodobieństwo wystąpienia powodzi jest średnie
i wynosi 1 %,
obszary, na których prawdopodobieństwo wystąpienia powodzi jest
wysokie i wynosi 10 %,
obszary między linią brzegu a wałem przeciwpowodziowym lub
naturalnym wysokim brzegiem, w który wbudowano wał
przeciwpowodziowy, a także wyspy i przymuliska, o których mowa
w art. 224, stanowiące działki ewidencyjne,
pas techniczny;
odchodach zwierzęcych – rozumie się przez to wszelkie odchody wydalane przez
zwierzęta gospodarskie lub mieszaninę ściółki i odchodów wydalanych przez te
zwierzęta, także w formie przetworzonej;
ograniczaniu emisji do wód – rozumie się przez to działania mające na celu
ograniczenie emisji bezpośrednio do wód lub do ziemi, w szczególności przez
nieprzekraczanie dopuszczalnych wartości emisji, a także ograniczenia i warunki
odnoszące się do sposobu oddziaływania, rodzaju lub innych niż rodzaj cech
emisji oraz do ustanowionych na potrzeby działalności zakładów norm mających
wpływ na wielkość emisji do wód lub do ziemi;
organizatorze – rozumie się przez to osobę fizyczną, osobę prawną lub jednostkę
organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, która prowadzi kąpielisko
lub miejsce okazjonalnie wykorzystywane do kąpieli albo podjęła się organizacji
kąpieliska lub miejsca okazjonalnie wykorzystywanego do kąpieli;
osłonie hydrologiczno-meteorologicznej – rozumie się przez to zespół czynności
polegających na wykonywaniu i udostępnianiu prognoz meteorologicznych oraz
hydrologicznych, mających na celu informowanie społeczeństwa i administracji
publicznej o zjawiskach meteorologicznych oraz hydrologicznych, a także
ostrzeganie przed nimi;
pasie technicznym – rozumie się przez to pas techniczny w rozumieniu
art. 36 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich
Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej;
celach zarządzania ryzykiem powodziowym – rozumie się przez to ograniczenie
potencjalnych negatywnych skutków powodzi dla życia i zdrowia ludzi,
środowiska, dziedzictwa kulturowego oraz działalności gospodarczej;
poborze zwrotnym – rozumie się przez to pobór wód, po którym następuje
odprowadzenie nieprzekształconych w ścieki wód w tej samej ilości;
polderze przeciwpowodziowym – rozumie się przez to urządzenie wodne
odgrodzone od koryta rzeki, mogące okresowo przetrzymywać nadmiar wód
powodziowych, zalewane, a następnie odwadniane przy pomocy urządzeń
wlotowych i upustowych, samoczynnie lub w sposób kontrolowany;
potencjale ekologicznym – rozumie się przez to określoną jakość struktury
i funkcjonowania ekosystemu wodnego związanego z silnie zmienionymi
jednolitymi częściami wód powierzchniowych lub sztucznymi jednolitymi
częściami wód powierzchniowych;
powodzi – rozumie się przez to czasowe pokrycie przez wodę terenu, który
w normalnych warunkach nie jest pokryty wodą, w szczególności wywołane
przez wezbranie wody w ciekach naturalnych, zbiornikach wodnych, kanałach
oraz od strony morza, z wyłączeniem pokrycia przez wodę terenu wywołanego
przez wezbranie wody w systemach kanalizacyjnych;
profilu wody w kąpielisku – rozumie się przez to zespół danych i informacji
dotyczących cech fizycznych, geograficznych i hydrologicznych wody
w kąpielisku oraz wód powierzchniowych, mających wpływ na ich jakość, wraz
z identyfikacją i oceną przyczyn występowania zanieczyszczeń mogących
wywierać niekorzystny wpływ na jakość wody w kąpielisku i stan zdrowia osób
z niego korzystających;
przerzutach wód – rozumie się przez to ujmowanie i przemieszczanie wód
powierzchniowych oraz niezanieczyszczonych wód pochodzących
z odwodnienia zakładów górniczych, w celu zwiększenia zasobów wodnych
innych cieków naturalnych, kanałów, jezior oraz innych zbiorników wodnych,
a także wód podziemnych;
regionie wodnym – rozumie się przez to część obszaru dorzecza wyodrębnioną
na podstawie kryterium hydrograficznego na potrzeby zarządzania zasobami
wodnymi lub znajdującą się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej część
międzynarodowego dorzecza;
rowach – rozumie się przez to sztuczne koryta prowadzące wodę w sposób ciągły
lub okresowy, o szerokości dna mniejszej niż 1,5 m przy ujściu;
ryzyku powodziowym – rozumie się przez to kombinację prawdopodobieństwa
wystąpienia powodzi i potencjalnych negatywnych skutków powodzi dla życia
i zdrowia ludzi, środowiska, dziedzictwa kulturowego oraz działalności
gospodarczej;
siedlisku – rozumie się przez to siedlisko roślin, siedlisko zwierząt lub siedlisko
grzybów w rozumieniu art. 5 pkt 18 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r.
o ochronie przyrody;
ciekach naturalnych – rozumie się przez to rzeki, strugi, strumienie i potoki oraz
inne wody płynące w sposób ciągły lub okresowy naturalnymi lub
uregulowanymi korytami;
silnie zmienionej jednolitej części wód powierzchniowych – rozumie się przez to
jednolitą część wód powierzchniowych, której charakter został w znacznym
stopniu zmieniony w następstwie fizycznych przeobrażeń będących wynikiem
działalności człowieka;
systemie oczyszczania lub podczyszczania ścieków zasolonych ‒ rozumie się
przez to urządzenia lub zespół urządzeń do oczyszczania lub podczyszczania
ścieków przemysłowych lub wód pochodzących z odwodnienia zakładów gór-
niczych, zawierających chlorki i siarczany, pozwalające zmniejszyć sumaryczne
stężenie chlorków i siarczanów do poziomu stężenia poniżej 1500 mg/l,
a w przypadku zakładów innych niż zakłady odprowadzające ścieki o zwiększo-
nym zasoleniu – system pozwalający zmniejszyć sumaryczne stężenie chlorków
i siarczanów co najmniej o 500 mg/l, nie wliczając w to wartości oczyszczenia
lub podczyszczenia ścieków przemysłowych lub wód pochodzących z odwod-
nienia zakładów górniczych, zawierających chlorki i siarczany, wynikających
z obowiązków oczyszczania lub podczyszczania tych ścieków lub wód
nałożonych na zakład w pozwoleniu wodnoprawnym lub pozwoleniu zinteg-
rowanym;
systemie retencyjno-dozującym – rozumie się przez to zespół urządzeń służący
do wprowadzania ścieków przemysłowych lub wód pochodzących
z odwodnienia zakładów górniczych, zawierających chlorki i siarczany,
z zakładów do końcowego odbiornika tych ścieków lub wód i ich
retencjonowania w okresach obowiązywania na obszarze, na którym są
zlokalizowane odbiorniki ścieków, ostrzeżenia przed suszą hydrologiczną,
wydanego przez państwową służbę hydrologiczno-meteorologiczną,
umożliwiający okresowe wstrzymanie lub ograniczenie wprowadzania tych
ścieków lub wód do wód;
stanie ekologicznym – rozumie się przez to określoną jakość struktury
i funkcjonowania ekosystemu wodnego związanego z jednolitymi częściami
wód powierzchniowych niewyznaczonymi jako silnie zmienione jednolite części
wód powierzchniowych lub sztuczne jednolite części wód powierzchniowych;
stanie ilościowym wód podziemnych – rozumie się przez to określony poziom,
na jakim pobór wody ma wpływ na jednolitą część wód podziemnych;
stanie wód podziemnych – rozumie się przez to ogólny stan jednolitych części
wód podziemnych, który określa się na podstawie oceny stanu ilościowego wód
podziemnych oraz oceny stanu chemicznego tych wód, przy czym o ogólnym
stanie decyduje gorszy ze stanów;
stanie wód powierzchniowych – rozumie się przez to ogólny stan jednolitych
części wód powierzchniowych, który określa się w przypadku:
silnie zmienionych jednolitych części wód powierzchniowych lub
sztucznych jednolitych części wód powierzchniowych – na podstawie
potencjału ekologicznego oraz stanu chemicznego,
jednolitych części wód powierzchniowych innych niż wymienione w lit. a –
na podstawie stanu ekologicznego oraz stanu chemicznego
– przy czym o ogólnym stanie decyduje gorszy ze stanów;
stanie środowiska wód morskich – rozumie się przez to ogólny stan środowiska
wód morskich, z uwzględnieniem struktury, funkcji i procesów zachodzących
w składających się na te wody ekosystemach morskich wraz z naturalnymi
czynnikami fizjograficznymi, geograficznymi, biologicznymi, geologicznymi
i klimatycznymi, jak również uwarunkowaniami fizycznymi, akustycznymi
i chemicznymi, w tym uwarunkowaniami będącymi wynikiem działalności
człowieka;
substancjach priorytetowych – rozumie się przez to substancje stanowiące
zanieczyszczenie chemiczne wód powierzchniowych oraz zagrożenie, które
może spowodować w szczególności ostrą i chroniczną toksyczność dla
organizmów wodnych, akumulację zanieczyszczeń w ekosystemie oraz utratę
siedlisk i różnorodności biologicznej, jak również zagrożenia dla zdrowia
ludzkiego, i których emisje do wód należy stopniowo ograniczać, a w przypadku
priorytetowych substancji niebezpiecznych – substancje lub grupy substancji,
które są toksyczne, trwałe i podatne na bioakumulację, oraz inne substancje lub
grupy substancji, których poziom osiąga stan niepokojący, które stopniowo
należy usuwać ze środowiska wodnego w celu ich wyeliminowania;
substancjach szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego – rozumie się
przez to substancje lub grupy substancji, które są toksyczne, trwałe oraz zdolne
poldery przeciwpowodziowe,
sztuczne zbiorniki przeciwpowodziowe,
suche zbiorniki przeciwpowodziowe,
wały przeciwpowodziowe,
budowle regulacyjne,
wrota przeciwpowodziowe i przeciwsztormowe,
falochrony,
budowle ochrony brzegów morskich,
stopnie wodne
– wraz z obiektami związanymi z nimi technicznie i funkcjonalnie lub
nieruchomościami przeznaczonymi na potrzeby ochrony przed powodzią;
dobrym stanie ilościowym wód podziemnych – rozumie się przez to taki stan
jednolitych części wód podziemnych, który na podstawie oceny stanu
ilościowego tych wód, dokonanej z uwzględnieniem definicji klasyfikacji tego
stanu, jest określony jako dobry;
dobrym stanie wód podziemnych – rozumie się przez to taki stan jednolitych
części wód podziemnych, w którym stan ilościowy wód podziemnych oraz stan
chemiczny tych wód są określone co najmniej jako dobre;
dobrym stanie wód powierzchniowych – rozumie się przez to stan jednolitych
części wód powierzchniowych charakteryzujący się dobrym stanem chemicznym
wód powierzchniowych oraz co najmniej dobrym stanem ekologicznym lub co
najmniej dobrym potencjałem ekologicznym;
dobrym stanie środowiska wód morskich – rozumie się przez to stan środowiska
wód morskich, w którym wody morskie są czyste, zdrowe i urodzajne
w odniesieniu do panujących w nich warunków, natomiast wykorzystanie
środowiska morskiego zachodzi na poziomie zrównoważonym i gwarantującym
zachowanie możliwości użytkowania i prowadzenia działalności przez
człowieka, dla którego osiągnięcia podejmuje się działania oparte na podejściu
ekosystemowym i w którym:
struktura, funkcje i procesy zachodzące w składających się na wody
morskie ekosystemach morskich oraz powiązane z nimi czynniki
fizjograficzne, geograficzne, geologiczne i klimatyczne umożliwiają
ekosystemom morskim prawidłowe funkcjonowanie i zachowanie
odporności na zmiany środowiskowe powstałe w wyniku działalności
człowieka, a także chroni się gatunki i siedliska występujące w wodach
morskich oraz zapobiega powstawaniu w wyniku działalności człowieka
zanikania naturalnej różnorodności biologicznej, a równowaga
funkcjonowania różnorodnych składników biologicznych jest zachowana,
właściwości hydromorfologiczne, fizyczne i chemiczne ekosystemów
morskich, w tym właściwości będące wynikiem działalności człowieka na
wodach morskich, umożliwiają prawidłowe funkcjonowanie tych
ekosystemów,
substancje i energia, w tym podmorski hałas, wprowadzane do środowiska
wód morskich w wyniku działalności człowieka nie powodują
zanieczyszczenia wód morskich;
dostępnych zasobach wód podziemnych – rozumie się przez to zasoby wód
podziemnych stanowiące średnią roczną z wielolecia wielkość całkowitego
zasilania wód podziemnych określonej jednolitej części wód podziemnych
pomniejszoną o wielkość średnią z wielolecia przepływu wód wymaganego dla
osiągnięcia celów środowiskowych dla jednolitych części wód
powierzchniowych związanych z określoną jednolitą częścią wód podziemnych,
tak aby nie dopuścić do:
znacznego pogorszenia stanu ekologicznego tych jednolitych części wód
powierzchniowych,
powstania szkód w ekosystemach lądowych zależnych od wód
podziemnych;
dorzeczu – rozumie się przez to obszar lądu, z którego całkowity odpływ wód
powierzchniowych do wód morskich następuje ciekami naturalnymi przez jedno
ujście, estuarium lub deltę;
gruntach pokrytych wodami – rozumie się przez to grunty tworzące dna i brzegi
cieków naturalnych, jezior oraz innych naturalnych zbiorników wodnych
w granicach linii brzegu, a także grunty wchodzące w skład sztucznych
zbiorników wodnych, stopni wodnych oraz jezior podpiętrzonych, będące
gruntami pokrytymi wodami powierzchniowymi przed wykonaniem urządzeń
piętrzących;
gatunku – rozumie się przez to gatunek w rozumieniu art. 5 pkt 1 ustawy z dnia
16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2024 r. poz. 1478 i 1940);
gatunku obcym – rozumie się przez to gatunek obcy w rozumieniu art. 3 pkt 1
rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1143/2014 z dnia
22 października 2014 r. w sprawie działań zapobiegawczych i zaradczych
w odniesieniu do wprowadzania i rozprzestrzeniania inwazyjnych gatunków
obcych (Dz. Urz. UE L 317 z 04.11.2014, str. 35);
jednolitych częściach wód podziemnych – rozumie się przez to określoną
objętość wód podziemnych występującą w obrębie warstwy wodonośnej lub
zespołu warstw wodonośnych;
budowlach piętrzących – rozumie się przez to budowle umożliwiające stałe lub
okresowe piętrzenie wód powierzchniowych ponad przyległy teren lub naturalny
poziom zwierciadła wód;
jednolitych częściach wód powierzchniowych – rozumie się przez to oddzielny
i znaczący element wód powierzchniowych, taki jak:
jezioro lub inny naturalny zbiornik wodny,
sztuczny zbiornik wodny,
struga, strumień, potok, rzeka i kanał lub ich części,
morskie wody wewnętrzne, wody przejściowe lub wody przybrzeżne;
kanałach – rozumie się przez to sztuczne koryta prowadzące wody w sposób
ciągły lub okresowy, o szerokości dna co najmniej 1,5 m przy ich ujściu lub
ujęciu;
kąpielisku – rozumie się przez to wyznaczony przez radę gminy wydzielony
i oznakowany fragment wód powierzchniowych, wykorzystywany przez dużą
liczbę osób kąpiących się, pod warunkiem że w stosunku do tego kąpieliska nie
wydano stałego zakazu kąpieli; kąpieliskiem nie jest: pływalnia, basen pływacki
lub uzdrowiskowy, zamknięty zbiornik wodny podlegający oczyszczaniu lub
wykorzystywaniu w celach terapeutycznych, sztuczny, zamknięty zbiornik
wodny, oddzielony od wód powierzchniowych i wód podziemnych;
klasyfikacji wody w kąpielisku – rozumie się przez to przyporządkowanie wody
w kąpielisku do odpowiedniej klasy ze względu na jej właściwości, dokonane
przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej na podstawie oceny jakości wody;
kosztach środowiskowych – rozumie się przez to wartość materialną strat
w środowisku powodowanych przez korzystanie z wód;
kosztach zasobowych – rozumie się przez to wartość utraconych korzyści, które
mogłyby być osiągnięte, gdyby zasoby wodne i ich zdolność do
samoodtwarzania nie były zmniejszane przez podmioty aktualnie je użytkujące;
liście obserwacyjnej – rozumie się przez to sporządzaną przez Komisję
Europejską listę zawierającą wykaz substancji lub grup substancji szczególnie
szkodliwych dla środowiska wodnego, zawierającą matryce do monitorowania
tych substancji i odpowiednie metody analizy tych substancji;
matrycy – rozumie się przez to element środowiska wodnego będący wodą,
osadami, florą lub fauną;
miejscu okazjonalnie wykorzystywanym do kąpieli – rozumie się przez to
wykorzystywany do kąpieli wydzielony i oznakowany fragment wód
powierzchniowych niebędący kąpieliskiem;
morskich wodach wewnętrznych – rozumie się przez to morskie wody
wewnętrzne, o których mowa w art. 4 ustawy z dnia 21 marca 1991 r.
o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej;
celach środowiskowych dla wód morskich – rozumie się przez to:
pożądany stan podstawowych cech i właściwości wód morskich, w tym dna
i skały macierzystej znajdujących się na obszarze morza terytorialnego,
wyłącznej strefy ekonomicznej Rzeczypospolitej Polskiej i wód przybrzeż-
nych,
presje i oddziaływania na wody morskie, w tym na dno i skałę macierzystą
znajdujące się na obszarze morza terytorialnego, wyłącznej strefy
ekonomicznej Rzeczypospolitej Polskiej i wód przybrzeżnych
– określone jakościowo lub ilościowo;
najlepszych dostępnych technikach – rozumie się przez to najlepsze dostępne
techniki w rozumieniu art. 3 pkt 10 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo
ochrony środowiska (Dz. U. z 2025 r. poz. 647);
nawozach – rozumie się przez to każdą substancję zawierającą związek azotu lub
związki azotu rolniczo wykorzystywaną w celu zwiększenia wzrostu roślinności,
a także odchody zwierzęce, pozostałości z gospodarstw rybackich oraz osady
ściekowe;
nawozach naturalnych – rozumie się przez to nawozy pochodzące od zwierząt
gospodarskich – obornik, gnojówka, gnojowica, pomiot ptasi, przeznaczone do
rolniczego wykorzystania, w tym również w formie przetworzonej:
nawóz naturalny płynny:
– gnojowica – mieszanina kału i moczu zwierząt z domieszką wody,
– gnojówka – odciek z obornika (przefermentowany mocz zwierząt),
nawóz naturalny stały:
– obornik – mieszanina kału i moczu zwierząt wraz ze ściółką, w
szczególności słomą, trocinami lub korą,
– pomiot ptasi – odchody drobiu z bezściołowego systemu utrzymywania
zwierząt gospodarskich;
obszarze dorzecza – rozumie się przez to obszar lądu i morza składający się
z jednego lub wielu sąsiadujących ze sobą dorzeczy wraz ze związanymi z nimi
wodami podziemnymi, morskimi wodami wewnętrznymi, wodami
przejściowymi i wodami przybrzeżnymi, będący główną jednostką przestrzenną
gospodarowania wodami;
obszarach chronionych – rozumie się przez to:
jednolite części wód przeznaczone do poboru wody na potrzeby
zaopatrzenia ludności w wodę przeznaczoną do spożycia przez ludzi,
jednolite części wód przeznaczone do celów rekreacyjnych, w tym
kąpieliskowych,
obszary wrażliwe na eutrofizację wywołaną zanieczyszczeniami
pochodzącymi ze źródeł komunalnych, rozumianą jako wzbogacanie wód
biogenami, w szczególności związkami azotu lub fosforu, powodującymi
przyspieszony wzrost glonów oraz wyższych form życia roślinnego,
w wyniku którego następują niepożądane zakłócenia biologicznych
stosunków w środowisku wodnym oraz pogorszenie jakości tych wód,
obszary przeznaczone do ochrony siedlisk lub gatunków, o których mowa
w przepisach ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, dla
których utrzymanie lub poprawa stanu wód jest ważnym czynnikiem w ich
ochronie,
obszary przeznaczone do ochrony gatunków zwierząt wodnych o znaczeniu
gospodarczym;
obszarach narażonych na niebezpieczeństwo powodzi – rozumie się przez to
obszary, na których istnieje znaczące ryzyko powodzi lub jest prawdopodobne
wystąpienie znaczącego ryzyka powodzi;
obszarach szczególnego zagrożenia powodzią – rozumie się przez to:
obszary, na których prawdopodobieństwo wystąpienia powodzi jest średnie
i wynosi 1 %,
obszary, na których prawdopodobieństwo wystąpienia powodzi jest
wysokie i wynosi 10 %,
obszary między linią brzegu a wałem przeciwpowodziowym lub
naturalnym wysokim brzegiem, w który wbudowano wał
przeciwpowodziowy, a także wyspy i przymuliska, o których mowa
w art. 224, stanowiące działki ewidencyjne,
pas techniczny;
odchodach zwierzęcych – rozumie się przez to wszelkie odchody wydalane przez
zwierzęta gospodarskie lub mieszaninę ściółki i odchodów wydalanych przez te
zwierzęta, także w formie przetworzonej;
ograniczaniu emisji do wód – rozumie się przez to działania mające na celu
ograniczenie emisji bezpośrednio do wód lub do ziemi, w szczególności przez
nieprzekraczanie dopuszczalnych wartości emisji, a także ograniczenia i warunki
odnoszące się do sposobu oddziaływania, rodzaju lub innych niż rodzaj cech
emisji oraz do ustanowionych na potrzeby działalności zakładów norm mających
wpływ na wielkość emisji do wód lub do ziemi;
organizatorze – rozumie się przez to osobę fizyczną, osobę prawną lub jednostkę
organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, która prowadzi kąpielisko
lub miejsce okazjonalnie wykorzystywane do kąpieli albo podjęła się organizacji
kąpieliska lub miejsca okazjonalnie wykorzystywanego do kąpieli;
osłonie hydrologiczno-meteorologicznej – rozumie się przez to zespół czynności
polegających na wykonywaniu i udostępnianiu prognoz meteorologicznych oraz
hydrologicznych, mających na celu informowanie społeczeństwa i administracji
publicznej o zjawiskach meteorologicznych oraz hydrologicznych, a także
ostrzeganie przed nimi;
pasie technicznym – rozumie się przez to pas techniczny w rozumieniu
art. 36 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich
Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej;
celach zarządzania ryzykiem powodziowym – rozumie się przez to ograniczenie
potencjalnych negatywnych skutków powodzi dla życia i zdrowia ludzi,
środowiska, dziedzictwa kulturowego oraz działalności gospodarczej;
poborze zwrotnym – rozumie się przez to pobór wód, po którym następuje
odprowadzenie nieprzekształconych w ścieki wód w tej samej ilości;
polderze przeciwpowodziowym – rozumie się przez to urządzenie wodne
odgrodzone od koryta rzeki, mogące okresowo przetrzymywać nadmiar wód
powodziowych, zalewane, a następnie odwadniane przy pomocy urządzeń
wlotowych i upustowych, samoczynnie lub w sposób kontrolowany;
potencjale ekologicznym – rozumie się przez to określoną jakość struktury
i funkcjonowania ekosystemu wodnego związanego z silnie zmienionymi
jednolitymi częściami wód powierzchniowych lub sztucznymi jednolitymi
częściami wód powierzchniowych;
powodzi – rozumie się przez to czasowe pokrycie przez wodę terenu, który
w normalnych warunkach nie jest pokryty wodą, w szczególności wywołane
przez wezbranie wody w ciekach naturalnych, zbiornikach wodnych, kanałach
oraz od strony morza, z wyłączeniem pokrycia przez wodę terenu wywołanego
przez wezbranie wody w systemach kanalizacyjnych;
profilu wody w kąpielisku – rozumie się przez to zespół danych i informacji
dotyczących cech fizycznych, geograficznych i hydrologicznych wody
w kąpielisku oraz wód powierzchniowych, mających wpływ na ich jakość, wraz
z identyfikacją i oceną przyczyn występowania zanieczyszczeń mogących
wywierać niekorzystny wpływ na jakość wody w kąpielisku i stan zdrowia osób
z niego korzystających;
przerzutach wód – rozumie się przez to ujmowanie i przemieszczanie wód
powierzchniowych oraz niezanieczyszczonych wód pochodzących
z odwodnienia zakładów górniczych, w celu zwiększenia zasobów wodnych
innych cieków naturalnych, kanałów, jezior oraz innych zbiorników wodnych,
a także wód podziemnych;
regionie wodnym – rozumie się przez to część obszaru dorzecza wyodrębnioną
na podstawie kryterium hydrograficznego na potrzeby zarządzania zasobami
wodnymi lub znajdującą się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej część
międzynarodowego dorzecza;
rowach – rozumie się przez to sztuczne koryta prowadzące wodę w sposób ciągły
lub okresowy, o szerokości dna mniejszej niż 1,5 m przy ujściu;
ryzyku powodziowym – rozumie się przez to kombinację prawdopodobieństwa
wystąpienia powodzi i potencjalnych negatywnych skutków powodzi dla życia
i zdrowia ludzi, środowiska, dziedzictwa kulturowego oraz działalności
gospodarczej;
siedlisku – rozumie się przez to siedlisko roślin, siedlisko zwierząt lub siedlisko
grzybów w rozumieniu art. 5 pkt 18 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r.
o ochronie przyrody;
ciekach naturalnych – rozumie się przez to rzeki, strugi, strumienie i potoki oraz
inne wody płynące w sposób ciągły lub okresowy naturalnymi lub
uregulowanymi korytami;
silnie zmienionej jednolitej części wód powierzchniowych – rozumie się przez to
jednolitą część wód powierzchniowych, której charakter został w znacznym
stopniu zmieniony w następstwie fizycznych przeobrażeń będących wynikiem
działalności człowieka;
systemie oczyszczania lub podczyszczania ścieków zasolonych ‒ rozumie się
przez to urządzenia lub zespół urządzeń do oczyszczania lub podczyszczania
ścieków przemysłowych lub wód pochodzących z odwodnienia zakładów gór-
niczych, zawierających chlorki i siarczany, pozwalające zmniejszyć sumaryczne
stężenie chlorków i siarczanów do poziomu stężenia poniżej 1500 mg/l,
a w przypadku zakładów innych niż zakłady odprowadzające ścieki o zwiększo-
nym zasoleniu – system pozwalający zmniejszyć sumaryczne stężenie chlorków
i siarczanów co najmniej o 500 mg/l, nie wliczając w to wartości oczyszczenia
lub podczyszczenia ścieków przemysłowych lub wód pochodzących z odwod-
nienia zakładów górniczych, zawierających chlorki i siarczany, wynikających
z obowiązków oczyszczania lub podczyszczania tych ścieków lub wód
nałożonych na zakład w pozwoleniu wodnoprawnym lub pozwoleniu zinteg-
rowanym;
systemie retencyjno-dozującym – rozumie się przez to zespół urządzeń służący
do wprowadzania ścieków przemysłowych lub wód pochodzących
z odwodnienia zakładów górniczych, zawierających chlorki i siarczany,
z zakładów do końcowego odbiornika tych ścieków lub wód i ich
retencjonowania w okresach obowiązywania na obszarze, na którym są
zlokalizowane odbiorniki ścieków, ostrzeżenia przed suszą hydrologiczną,
wydanego przez państwową służbę hydrologiczno-meteorologiczną,
umożliwiający okresowe wstrzymanie lub ograniczenie wprowadzania tych
ścieków lub wód do wód;
stanie ekologicznym – rozumie się przez to określoną jakość struktury
i funkcjonowania ekosystemu wodnego związanego z jednolitymi częściami
wód powierzchniowych niewyznaczonymi jako silnie zmienione jednolite części
wód powierzchniowych lub sztuczne jednolite części wód powierzchniowych;
stanie ilościowym wód podziemnych – rozumie się przez to określony poziom,
na jakim pobór wody ma wpływ na jednolitą część wód podziemnych;
stanie wód podziemnych – rozumie się przez to ogólny stan jednolitych części
wód podziemnych, który określa się na podstawie oceny stanu ilościowego wód
podziemnych oraz oceny stanu chemicznego tych wód, przy czym o ogólnym
stanie decyduje gorszy ze stanów;
stanie wód powierzchniowych – rozumie się przez to ogólny stan jednolitych
części wód powierzchniowych, który określa się w przypadku:
silnie zmienionych jednolitych części wód powierzchniowych lub
sztucznych jednolitych części wód powierzchniowych – na podstawie
potencjału ekologicznego oraz stanu chemicznego,
jednolitych części wód powierzchniowych innych niż wymienione w lit. a –
na podstawie stanu ekologicznego oraz stanu chemicznego
– przy czym o ogólnym stanie decyduje gorszy ze stanów;
stanie środowiska wód morskich – rozumie się przez to ogólny stan środowiska
wód morskich, z uwzględnieniem struktury, funkcji i procesów zachodzących
w składających się na te wody ekosystemach morskich wraz z naturalnymi
czynnikami fizjograficznymi, geograficznymi, biologicznymi, geologicznymi
i klimatycznymi, jak również uwarunkowaniami fizycznymi, akustycznymi
i chemicznymi, w tym uwarunkowaniami będącymi wynikiem działalności
człowieka;
substancjach priorytetowych – rozumie się przez to substancje stanowiące
zanieczyszczenie chemiczne wód powierzchniowych oraz zagrożenie, które
może spowodować w szczególności ostrą i chroniczną toksyczność dla
organizmów wodnych, akumulację zanieczyszczeń w ekosystemie oraz utratę
siedlisk i różnorodności biologicznej, jak również zagrożenia dla zdrowia
ludzkiego, i których emisje do wód należy stopniowo ograniczać, a w przypadku
priorytetowych substancji niebezpiecznych – substancje lub grupy substancji,
które są toksyczne, trwałe i podatne na bioakumulację, oraz inne substancje lub
grupy substancji, których poziom osiąga stan niepokojący, które stopniowo
należy usuwać ze środowiska wodnego w celu ich wyeliminowania;
substancjach szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego – rozumie się
przez to substancje lub grupy substancji, które są toksyczne, trwałe oraz zdolne
do bioakumulacji
Art. 190.
zmienionyJeżeli urządzenie wodne zostało wykonane bez wymaganego
pozwolenia wodnoprawnego lub zgłoszenia, właściciel tego urządzenia może
wystąpić z wnioskiem o jego legalizację, do którego dołącza odpowiednio dokumenty,
o których mowa w art. 407 ust. 2 oraz w art. 422.
Do ponoszenia opłaty, o której mowa w ust. 2, stosuje się odpowiednio
przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa, z tym że
uprawnienia organów podatkowych przysługują Wodom Polskim.
Opłata, o której mowa w ust. 2, stanowi przychód Wód Polskich.
W postępowaniu w sprawie wydania decyzji o legalizacji urządzenia
wodnego przepisy art. 400 ust. 7 oraz art. 401–403 stosuje się odpowiednio.
Jeżeli właściciel urządzenia wodnego nie wystąpił z wnioskiem, o którym
mowa w ust. 1, lub nie uzyskał decyzji o legalizacji urządzenia wodnego, organ
właściwy w sprawach pozwoleń wodnoprawnych na wykonywanie urządzeń wodnych
nakłada na właściciela tego urządzenia, w drodze decyzji, obowiązek likwidacji
urządzenia, ustalając warunki i termin wykonania tego obowiązku.
Jeżeli właściciel urządzenia wodnego nie uzyskał decyzji o legalizacji
urządzenia wodnego, a likwidacja urządzenia jest niemożliwa ze względów
technicznych lub ekonomicznych, organ właściwy w sprawach pozwoleń
wodnoprawnych na wykonywanie urządzeń wodnych może nałożyć na właściciela
tego urządzenia, w drodze decyzji, obowiązek wykonania urządzeń zapobiegających
szkodom.
W postępowaniu w sprawie wydania decyzji o likwidacji urządzenia
wodnego przepisy art. 401 i art. 402 stosuje się odpowiednio.
Organ właściwy w sprawach pozwoleń wodnoprawnych na wykonywanie
urządzeń wodnych może wydać decyzję o legalizacji urządzenia wodnego, jeżeli
lokalizacja tego urządzenia nie narusza:
ustaleń planu gospodarowania wodami na obszarze dorzecza,
ustaleń planu zarządzania ryzykiem powodziowym,
ustaleń planu przeciwdziałania skutkom suszy,
ustaleń programu ochrony wód morskich,
ustaleń krajowego programu oczyszczania ścieków komunalnych,
ustaleń miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, decyzji
o warunkach zabudowy albo decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu
publicznego,
wymagań dotyczących ochrony zdrowia ludzi, środowiska, ochrony przyrody
i dóbr kultury wpisanych do rejestru zabytków wynikających z przepisów
odrębnych
– oraz jest zgodna z art. 187, ustalając jednocześnie obowiązek uiszczenia opłaty
legalizacyjnej.
Jednostkowa stawka opłaty, o której mowa w ust. 2, wynosi 4340 zł <sup>6)</sup>.<sup>8)</sup>.
Opłatę, o której mowa w ust. 2, uiszcza się w terminie 14 dni od dnia,
w którym decyzja, o której mowa w ust. 2, stała się ostateczna.
W decyzji, o której mowa w ust. 2, wskazuje się numer rachunku bankowego,
na który powinna zostać uiszczona ta opłata.
Opłata, o której mowa w ust. 2, nieuiszczona w terminie podlega
przymusowemu ściągnięciu w trybie określonym w przepisach ustawy z dnia
17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Obowiązek uiszczenia opłaty, o której mowa w ust. 2, przedawnia się
z upływem 5 lat od dnia, w którym decyzja, o której mowa w ust. 2, stała się
ostateczna.
Stawka opłaty, o której mowa w ust. 3, ustalona w roku poprzednim podlega
każdego roku kalendarzowego zmianie w stopniu odpowiadającym średniorocznemu
wskaźnikowi cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem za rok poprzedni,
ogłaszanemu przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, w formie komunikatu,
w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.
Minister właściwy do spraw gospodarki wodnej, nie później niż do dnia
31 października każdego roku, ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku
Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, wysokość stawki opłaty
obowiązującej od dnia 1 stycznia roku następnego.
Art. 194.
zmienionyŻeglugowe wykorzystanie śluz i pochylni przez statki oraz wydatki
ponoszone na śródlądowe drogi wodne i ich infrastrukturę podlegają ewidencji.
Wody Polskie prowadzą dla każdego roku kalendarzowego ewidencję:
żeglugowego wykorzystania śluz i pochylni przez statki,
wydatków poniesionych na rozwój i utrzymanie śródlądowych dróg wodnych
i ich infrastruktury
– zgodnie z przepisami rozporządzenia Rady (EWG) nr 1108/70 z dnia 4 czerwca
1970 r. wprowadzającego system księgowy dla wydatków na infrastrukturę
w transporcie kolejowym, drogowym i w żegludze śródlądowej (Dz. Urz. WE L 130
z 15.06.1970, str. 4, z późn. zm.<sup>7)</sup>zm.<sup>9)</sup> – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 7,
t. 1, str. 42).
Coroczne informacje o wydatkach poniesionych w roku poprzednim przez:
zakłady lub jednostki organizacyjne, które z własnych środków finansowych
wykonują urządzenia wodne na śródlądowej drodze wodnej służące uprawianiu
żeglugi śródlądowej,
organy administracji żeglugi śródlądowej w zakresie wydatków dotyczących
funkcjonowania administracji żeglugi śródlądowej, ustalonych przepisami
ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o żegludze śródlądowej
– są przekazywane przez te podmioty Wodom Polskim w terminie do dnia 31 marca
każdego roku na formularzach ewidencyjnych.
Formularze ewidencyjne, o których mowa w ust. 3, obejmują dane wymagane
na podstawie załączników I i III do rozporządzenia, o którym mowa w ust. 2.
Ewidencje, o których mowa w ust. 2, udostępnia się do wglądu nieodpłatnie.
Wyszukiwanie danych zawartych w ewidencjach, o których mowa w ust. 2,
sporządzanie kopii dokumentów oraz ich przesyłanie odbywa się na podstawie
przepisów ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji
o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz
o ocenach oddziaływania na środowisko.
Na podstawie informacji zawartych w formularzach ewidencyjnych, o których
mowa w ust. 3, Wody Polskie przygotowują zbiorczy formularz ewidencyjny
i przekazują go ministrowi właściwemu do spraw gospodarki wodnej oraz ministrowi
właściwemu do spraw żeglugi śródlądowej w terminie do dnia 31 października
każdego roku.
Minister właściwy do spraw gospodarki wodnej, w terminie do dnia
31 grudnia każdego roku, przekazuje Komisji Europejskiej zbiorczą informację
obejmującą dane wymagane na podstawie załączników I i III do rozporządzenia,
o którym mowa w ust. 2.
Minister właściwy do spraw gospodarki wodnej w porozumieniu z ministrem
właściwym do spraw żeglugi śródlądowej określi, w drodze rozporządzenia:
sposób prowadzenia ewidencji, o których mowa w ust. 2;
rodzaj wydatków i rodzaj infrastruktury oraz prac wykonywanych na
śródlądowych drogach wodnych objętych ewidencją, o której mowa w ust. 2 pkt
2;
wzory:
formularzy ewidencyjnych, o których mowa w ust. 3,
zbiorczego formularza ewidencyjnego, o którym mowa w ust. 5,
zbiorczej informacji, o której mowa w ust. 6.
Wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 7, minister właściwy do
spraw gospodarki wodnej:
uwzględni podział statków w zależności od rodzaju, ładowności i mocy silnika;
będzie się kierował koniecznością zestawiania wydatków grupowanych
w zależności od rodzaju zabudowy i klasy śródlądowej drogi wodnej, a także
przepisami prawa Unii Europejskiej dotyczącymi systemu księgowego dla
wydatków na infrastrukturę w transporcie kolejowym, drogowym i w żegludze
śródlądowej.
Art. 240.
zmienionyWody Polskie wykonują zadania określone w przepisach ustawy.
Programy, o których mowa w ust. 9 pkt 2, podlegają uzgodnieniu
z właściwymi wojewodami.
Programy, o których mowa w ust. 9, w zakresie śródlądowych dróg wodnych
podlegają uzgodnieniu z ministrem właściwym do spraw żeglugi śródlądowej.
Programy, o których mowa w ust. 9, dotyczące planowanych inwestycji
w gospodarce wodnej podlegają zaopiniowaniu przez ministra właściwego do spraw
żeglugi śródlądowej.
Wody Polskie sporządzają roczny plan działania i przekazują ten plan do
zatwierdzenia ministrowi właściwemu do spraw gospodarki wodnej w terminie do
dnia 31 lipca roku poprzedzającego rok, którego dotyczy plan.
Wody Polskie sporządzają sprawozdanie z działalności za rok poprzedni
i przekazują je do zatwierdzenia ministrowi właściwemu do spraw gospodarki wodnej
w terminie do dnia 30 czerwca roku następnego.
Krajowy Zarząd Gospodarki Wodnej wykonuje następujące zadania Wód
Polskich:
przedkłada ministrowi właściwemu do spraw gospodarki wodnej sprawozdanie,
o którym mowa w art. 91;
opracowuje projekty planów gospodarowania wodami na obszarach dorzeczy,
o których mowa w art. 319 ust. 1, i ich aktualizacje;
prowadzi system informacyjny gospodarowania wodami, o którym mowa
w art. 329, oraz udostępnia zawarte w tym systemie zbiory danych
przestrzennych;
tworzy i utrzymuje Hydroportal oraz centralny punkt dostępowy, o których
mowa w art. 332 ust. 3;
realizuje działania służące zrównoważonemu gospodarowaniu wodami, w tym
osiągnięciu celów środowiskowych, o których mowa w art. 56, art. 57, art. 59
oraz w art. 61, na obszarach dorzeczy i współuczestniczy w ich realizacji;
nadzoruje planowanie i realizację zadań związanych z utrzymaniem wód i
pozostałego mienia Skarbu Państwa związanego z gospodarką wodną, w tym
obwałowań oraz obszaru międzywala;
nadzoruje planowanie i realizację przedsięwzięć związanych z odbudową
ekosystemów zdegradowanych przez eksploatację zasobów wodnych;
udziela wsparcia finansowego i rzeczowego jednostkom samorządu
terytorialnego w zakresie zapewnienia możliwości korzystania z zasobów
wodnych na potrzeby zaopatrzenia ludności w wodę przeznaczoną do spożycia
przez ludzi;
finansuje działalność służb państwowych, o których mowa w art. 367–369;
realizuje zadania obronne oraz zadania z zakresu zarządzania kryzysowego
przekazane przez ministra właściwego do spraw gospodarki wodnej;
współuczestniczy z ministrem właściwym do spraw gospodarki wodnej
w zakresie opracowywania krajowego programu oczyszczania ścieków
komunalnych, o którym mowa w art. 88, i jego aktualizacji;
opracowuje projekt zestawu celów środowiskowych dla wód morskich, o którym
mowa w art. 157, i jego aktualizacji;
koordynuje zapewnienie odpowiedniej ilości i jakości wody dla ludności,
przemysłu oraz rolnictwa;
sprawuje nadzór nad planowaniem inwestycji w gospodarce wodnej oraz ich
realizacją, z wyłączeniem śródlądowych dróg wodnych o szczególnym
znaczeniu transportowym;
ustala przebieg granic obszarów dorzeczy, granic regionów wodnych oraz granic
zlewni, o których mowa w art. 13 ust. 4;
wykonuje kontrolę gospodarowania wodami, o której mowa
w art. 335 ust. 1 pkt 1, oraz wydaje decyzje, o których mowa w art. 343 ust. 2, 3
i 6;
dokonuje uzgodnienia list programów priorytetowych Narodowego Funduszu
Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w części dotyczącej gospodarki
wodnej;
prowadzi sprawy, w których Prezes Wód Polskich pełni funkcję organu
wyższego stopnia w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. –
Kodeks postępowania administracyjnego;
realizuje zadania Krajowej Inspekcji Wodnej.
opracowuje projekt programu ochrony wód morskich, o którym mowa
w art. 161, i jego aktualizacji;
współuczestniczy w zapewnieniu ochrony ludności i mienia przed powodzią
i przeciwdziałaniu skutkom suszy, na poziomie obszarów dorzeczy;
przygotowuje projekt wstępnej oceny ryzyka powodziowego, o którym mowa
w art. 168, i jej aktualizacji;
sporządza mapy zagrożenia powodziowego, o których mowa w art. 169, i ich
aktualizacje oraz mapy ryzyka powodziowego, o których mowa w art. 170, i ich
aktualizacje;
przygotowuje projekty planów zarządzania ryzykiem powodziowym, o których
mowa w art. 173, i ich aktualizacje;
przygotowuje projekt planu przeciwdziałania skutkom suszy, o którym mowa
w art. 185, i jego aktualizacje;
prowadzi gospodarkę finansową oraz ewidencję księgową Wód Polskich;
Regionalne zarządy gospodarki wodnej wykonują następujące zadania Wód
Polskich:
z uwzględnieniem przepisów art. 397 ust. 3 prowadzą sprawy dotyczące:
decyzji, o których mowa w art. 76 ust. 2, art. 77 ust. 3, 8, 11 i 14,
art. 166 ust. 5, art. 175 ust. 1, art. 175a ust. 3, art. 176 ust. 4 i 9, art. 182
ust. 1, art. 199 ust. 4, art. 201 ust. 1, art. 202 ust. 1, art. 206 oraz
w art. 343 ust. 2, 3 i 6;
zgód wodnoprawnych, o których mowa w art. 388 ust. 1 pkt 1, 3 i 4;
zapewniają obsługę administracyjno-biurową komitetów konsultacyjnych,
o których mowa w art. 250;
reprezentują Skarb Państwa w stosunku do mienia, o którym mowa
w art. 258 ust. 1, 5 oraz 7 i 8;
wykonują uprawnienia właściciela wód w zakresie rybactwa śródlądowego
w stosunku do śródlądowych wód płynących stanowiących własność Skarbu
Państwa;
sporządzają projekty dokumentacji planistycznych, o których mowa
w art. 317 ust. 1 pkt 1–6 i 8;
wykonują kontrolę gospodarowania wodami, o której mowa
w art. 335 ust. 1 pkt 1;
realizują i współdziałają w realizacji działań służących prowadzeniu
zrównoważonego gospodarowania wodami, w tym osiągnięciu celów, o których
mowa w art. 56, art. 57, art. 59 oraz w art. 61, w regionach wodnych;
planują zadania związane z utrzymaniem wód i pozostałego mienia Skarbu
Państwa związanego z gospodarką wodną, w tym obwałowań oraz obszaru
międzywala;
planują przedsięwzięcia związane z odbudową ekosystemów zdegradowanych
przez eksploatację zasobów wodnych;
nadzorują działania, o których mowa w ust. 4 pkt 12 i 13;
sporządzają, prowadzą, weryfikują i na bieżąco aktualizują wykazy obszarów
chronionych, o których mowa w art. 317 ust. 4;
opiniują projekty uchwał, o których mowa w art. 37 ust. 2;
opiniują projekty wojewódzkich planów gospodarki odpadami, o których mowa
w przepisach ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, w zakresie ochrony
zasobów wodnych;
opiniują, w odniesieniu do bezpośrednich zagrożeń szkodą w wodach oraz
szkody w wodach, decyzje, o których mowa w art. 13 ust. 3 oraz
art. 15 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o zapobieganiu szkodom w
środowisku i ich naprawie (Dz. U. z 2020 r. poz. 2187);
gromadzą, przetwarzają, udostępniają i przekazują informacje na potrzeby
planowania przestrzennego i centrów zarządzania kryzysowego;
planują utrzymanie śródlądowych dróg wodnych;
współdziałają z wojewodami w zakresie opracowywania wojewódzkiego planu
zarządzania kryzysowego;
podejmują działania mające na celu bilansowanie ilościowe i jakościowe wód
powierzchniowych i podziemnych;
podejmują działania mające na celu zapewnienie na potrzeby ludności,
przemysłu oraz rolnictwa wody w odpowiedniej ilości i jakości;
pełnią funkcję organu regulacyjnego, o którym mowa w art. 27a ust. 1 pkt 1
ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym
odprowadzaniu ścieków (Dz. U. z 2024 r. poz. 757);
prowadzą system informacyjny gospodarowania wodami, o którym mowa w art.
329, oraz udostępniają gromadzone w tym systemie dane;
współpracują z Krajowym Zarządem Gospodarki Wodnej w zakresie
opracowywania krajowego programu oczyszczania ścieków komunalnych i jego
aktualizacji;
weryfikują wpływ istniejących urządzeń wodnych i udzielonych zgód
wodnoprawnych na warunki bytowania i wędrówki gatunków zwierząt wodnych
o znaczeniu gospodarczym;
opiniują wieloletnie plany rozwoju i modernizacji urządzeń wodociągowych i
urządzeń kanalizacyjnych, o których mowa w art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 7
czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu
ścieków;
realizują zadania regionalnej inspekcji wodnej.
analizują sprawozdania, o których mowa w art. 89 ust. 1, oraz przekazują
gminom informacje o wynikach analizy;
uzgadniają projekty uchwał, o których mowa w art. 87 ust. 1;
wzywają gminy do podjęcia działań, o których mowa w art. 89 ust. 1a, art. 90
ust. 2–4 oraz art. 96a ust. 2–4;
prowadzą sprawy dotyczące administracyjnych kar pieniężnych, o których mowa
w art. 472a;
uzgadniają projekty aktów prawa miejscowego, o których mowa w art. 135 ust. 1
pkt 2 i ust. 2 oraz w art. 162;
występują z wnioskiem o ustanowienie obszaru ochronnego, o którym mowa w
art. 141 ust. 1;
współuczestniczą w zapewnieniu ochrony ludności i mienia przed powodzią
i przeciwdziałaniu skutkom suszy, na poziomie regionów wodnych;
uzgadniają projekty dokumentów oraz projekty decyzji, o których mowa
w art. 166 ust. 2;
koordynują realizację inwestycji w regionach wodnych, z wyłączeniem
śródlądowych dróg wodnych o szczególnym znaczeniu transportowym;
wykonują prawa właścicielskie Skarbu Państwa w stosunku do śródlądowych
wód płynących oraz gruntów pokrytych tymi wodami oraz zawierają
porozumienia, o których mowa w art. 213 ust. 1 i 3;
Zarządy zlewni wykonują następujące zadania Wód Polskich:
z uwzględnieniem przepisów art. 397 ust. 3 prowadzą sprawy dotyczące:
decyzji, o których mowa w art. 80, art. 132, art. 135 ust. 1 pkt 1 i ust. 3, art.
226 ust. 4, art. 237 ust. 3, art. 271 ust. 7, art. 272 ust. 19, art. 273 ust. 6, art.
275 ust. 15 i 19, art. 310 ust. 7 oraz art. 311 ust. 6,
zgód wodnoprawnych, o których mowa w art. 388 ust. 1 pkt 1;
współpracują z podmiotami korzystającymi z wód i wykonującymi urządzenia
wodne, w tym z podmiotami planującymi budowę lub modernizację instalacji
wykorzystujących hydroenergię do wytwarzania energii elektrycznej;
współpracują w zakresie utrzymania i rozwoju śródlądowych dróg wodnych z
przedsiębiorcami prowadzącymi działalność żeglugową;
wykonują działania ochronne zgodnie z ustaleniami planów zadań ochronnych
i planów ochrony dla obszarów Natura 2000, o których mowa w przepisach
ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, w odniesieniu do wód,
do których prawa właścicielskie wykonują Wody Polskie lub podmioty, którym
powierzono wykonywanie uprawnień właścicielskich na podstawie przepisów
niniejszej ustawy;
utrzymują śródlądowe drogi wodne;
programują, planują i nadzorują wykonywanie urządzeń melioracji wodnych
w trybie, o którym mowa w art. 199 ust. 2;
prowadzą ewidencje, o których mowa w art. 194 ust. 2, art. 196 ust. 1 i art. 302
ust. 1, oraz udostępniają dane zawarte w tych ewidencjach;
(uchylony)
dokonują uzgodnienia, o którym mowa w art. 53 ust. 4 pkt 6 ustawy z dnia
27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U.
z 2024 r. poz. 1130, 1907 i 1940 oraz z 2025 r. poz. 527 i 680), w zakresie
melioracji wodnych;
prowadzą sprawy dotyczące powiadomień, o których mowa w art. 395a
ust. 1 pkt 1, w przypadku robót, czynności lub urządzeń wodnych
wykonywanych przez podmioty inne niż Wody Polskie.
współuczestniczą w zapewnieniu ochrony ludności i mienia przed powodzią
i przeciwdziałaniu skutkom suszy, na poziomie zlewni;
prowadzą sprawy dotyczące:
opłat za usługi wodne, o których mowa w art. 268 ust. 1 oraz
w art. 269 ust. 1 pkt 2,
(uchylona)
administracyjnych kar pieniężnych, o których mowa w art. 472aa ust. 1;
zawierają porozumienia, o których mowa w art. 238 ust. 2;
ustalają wysokość należności, o których mowa w art. 306 ust. 1;
planują i prowadzą inwestycje z zakresu gospodarki wodnej, w tym pełnią
funkcję inwestora albo inwestora zastępczego, w zakresie określonym
w przepisach ustawy, z wyłączeniem śródlądowych dróg wodnych
o szczególnym znaczeniu transportowym;
realizują i współdziałają w realizacji działań służących prowadzeniu
zrównoważonego gospodarowania wodami, w tym osiągnięciu celów, o których
mowa w art. 56, art. 57, art. 59 oraz w art. 61, w zlewniach;
realizują zadania związane z utrzymaniem wód i pozostałego mienia Skarbu
Państwa związanego z gospodarką wodną, w tym obwałowań oraz obszaru
międzywala;
realizują przedsięwzięcia związane z odbudową ekosystemów zdegradowanych
przez eksploatację zasobów wodnych oraz współdziałają w tym zakresie
z właściwymi organami i podmiotami;
Nadzory wodne, z uwzględnieniem przepisów art. 397 ust. 3, wykonują
następujące zadania Wód Polskich:
prowadzą sprawy dotyczące decyzji, o których mowa w art. 232 ust. 4,
art. 394 ust. 2 oraz w art. 424 ust. 1;
dokonują odczytu wskazań przyrządów pomiarowych, stosownie do
art. 272 ust. 14 i art. 275 ust. 10.
współuczestniczą w zapewnieniu ochrony ludności i mienia przed powodzią
i przeciwdziałaniu skutkom suszy, na poziomie zlewni;
prowadzą sprawy dotyczące zgłoszeń wodnoprawnych;
przyjmują wnioski o wydanie zgód wodnoprawnych oraz innych decyzji
przewidzianych w ustawie;
realizują i współdziałają w realizacji działań służących prowadzeniu
zrównoważonego gospodarowania wodami, w tym osiągnięciu celów, o których
mowa w art. 56, art. 57, art. 59 oraz w art. 61, w zlewniach;
utrzymują i eksploatują urządzenia wodne będące własnością Skarbu Państwa;
zapewniają sygnalizację o zagrożeniach w sytuacji wystąpienia ekstremalnych
zjawisk hydrologicznych;
zapewniają oznakowanie szlaków żeglownych na śródlądowych drogach
wodnych;
zapewniają należyty stan techniczny, obsługi i bezpieczeństwa budowli
hydrotechnicznych będących własnością Skarbu Państwa;
Wody Polskie mogą wykonywać działalność gospodarczą na zasadach
określonych w przepisach ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców,
polegającą na wykonywaniu działań w zakresie gospodarki wodnej obejmujących:
projektowanie, wykonywanie, utrzymywanie i eksploatację urządzeń wodnych;
wytwarzanie energii elektrycznej w instalacjach odnawialnych źródeł energii, o
których mowa w art. 2 pkt 13 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych
źródłach energii;
prowadzenie działalności edukacyjnej i turystycznej związanej z gospodarką
wodną;
Wody Polskie sporządzają roczny plan działania i przekazują ten plan do
zatwierdzenia ministrowi właściwemu do spraw gospodarki wodnej w terminie do
dnia 31 lipca roku poprzedzającego rok, którego dotyczy plan.
Wody Polskie sporządzają sprawozdanie z działalności za rok poprzedni
i przekazują je do zatwierdzenia ministrowi właściwemu do spraw gospodarki wodnej
w terminie do dnia 30 czerwca roku następnego.
Krajowy Zarząd Gospodarki Wodnej wykonuje następujące zadania Wód
Polskich:
przedkłada ministrowi właściwemu do spraw gospodarki wodnej sprawozdanie,
o którym mowa w art. 91;
opracowuje projekty planów gospodarowania wodami na obszarach dorzeczy,
o których mowa w art. 319 ust. 1, i ich aktualizacje;
prowadzi system informacyjny gospodarowania wodami, o którym mowa
w art. 329, oraz udostępnia zawarte w tym systemie zbiory danych
przestrzennych;
tworzy i utrzymuje Hydroportal oraz centralny punkt dostępowy, o których
mowa w art. 332 ust. 3;
realizuje działania służące zrównoważonemu gospodarowaniu wodami, w tym
osiągnięciu celów środowiskowych, o których mowa w art. 56, art. 57, art. 59
oraz w art. 61, na obszarach dorzeczy i współuczestniczy w ich realizacji;
nadzoruje planowanie i realizację zadań związanych z utrzymaniem wód i
pozostałego mienia Skarbu Państwa związanego z gospodarką wodną, w tym
obwałowań oraz obszaru międzywala;
nadzoruje planowanie i realizację przedsięwzięć związanych z odbudową
ekosystemów zdegradowanych przez eksploatację zasobów wodnych;
udziela wsparcia finansowego i rzeczowego jednostkom samorządu
terytorialnego w zakresie zapewnienia możliwości korzystania z zasobów
wodnych na potrzeby zaopatrzenia ludności w wodę przeznaczoną do spożycia
przez ludzi;
finansuje działalność służb państwowych, o których mowa w art. 367–369;
realizuje zadania obronne oraz zadania z zakresu zarządzania kryzysowego
przekazane przez ministra właściwego do spraw gospodarki wodnej;
współuczestniczy z ministrem właściwym do spraw gospodarki wodnej
w zakresie opracowywania krajowego programu oczyszczania ścieków
komunalnych, o którym mowa w art. 88, i jego aktualizacji;
opracowuje projekt zestawu celów środowiskowych dla wód morskich, o którym
mowa w art. 157, i jego aktualizacji;
koordynuje zapewnienie odpowiedniej ilości i jakości wody dla ludności,
przemysłu oraz rolnictwa;
tworzy zbiór danych zawierających informacje z ocen ryzyka lub ich aktualizacji
oraz informacje o działaniach zapobiegających ryzyku w rozumieniu
art. 2 pkt 6a ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę
i zbiorowym odprowadzaniu ścieków lub służących jego kontroli i zapewnia
dostęp do nich Komisji Europejskiej, Europejskiej Agencji Środowiska
i Europejskiemu Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób, o którym mowa
w art. 4h ust. 4 tej ustawy;
sprawuje nadzór nad planowaniem inwestycji w gospodarce wodnej oraz ich
realizacją, z wyłączeniem śródlądowych dróg wodnych o szczególnym
znaczeniu transportowym;
ustala przebieg granic obszarów dorzeczy, granic regionów wodnych oraz granic
zlewni, o których mowa w art. 13 ust. 4;
wykonuje kontrolę gospodarowania wodami, o której mowa
w art. 335 ust. 1 pkt 1, oraz wydaje decyzje, o których mowa w art. 343 ust. 2, 3
i 6;
dokonuje uzgodnienia list programów priorytetowych Narodowego Funduszu
Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w części dotyczącej gospodarki
wodnej;
prowadzi sprawy, w których Prezes Wód Polskich pełni funkcję organu
wyższego stopnia w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. –
Kodeks postępowania administracyjnego;
realizuje zadania Krajowej Inspekcji Wodnej.
opracowuje projekt programu ochrony wód morskich, o którym mowa
w art. 161, i jego aktualizacji;
współuczestniczy w zapewnieniu ochrony ludności i mienia przed powodzią
i przeciwdziałaniu skutkom suszy, na poziomie obszarów dorzeczy;
przygotowuje projekt wstępnej oceny ryzyka powodziowego, o którym mowa
w art. 168, i jej aktualizacji;
sporządza mapy zagrożenia powodziowego, o których mowa w art. 169, i ich
aktualizacje oraz mapy ryzyka powodziowego, o których mowa w art. 170, i ich
aktualizacje;
przygotowuje projekty planów zarządzania ryzykiem powodziowym, o których
mowa w art. 173, i ich aktualizacje;
przygotowuje projekt planu przeciwdziałania skutkom suszy, o którym mowa
w art. 185, i jego aktualizacje;
prowadzi gospodarkę finansową oraz ewidencję księgową Wód Polskich;
Regionalne zarządy gospodarki wodnej wykonują następujące zadania Wód
Polskich:
z uwzględnieniem przepisów art. 397 ust. 3 prowadzą sprawy dotyczące:
decyzji, o których mowa w art. 76 ust. 2, art. 77 ust. 3, 8, 11 i 14,
art. 166 ust. 5, art. 175 ust. 1, art. 175a ust. 3, art. 176 ust. 4 i 9, art. 182
ust. 1, art. 199 ust. 4, art. 201 ust. 1, art. 202 ust. 1, art. 206 oraz
w art. 343 ust. 2, 3 i 6;
zgód wodnoprawnych, o których mowa w art. 388 ust. 1 pkt 1, 3 i 4;
zapewniają obsługę administracyjno-biurową komitetów konsultacyjnych,
o których mowa w art. 250;
reprezentują Skarb Państwa w stosunku do mienia, o którym mowa
w art. 258 ust. 1, 5 oraz 7 i 8;
wykonują uprawnienia właściciela wód w zakresie rybactwa śródlądowego
w stosunku do śródlądowych wód płynących stanowiących własność Skarbu
Państwa;
sporządzają projekty dokumentacji planistycznych, o których mowa
w art. 317 ust. 1 pkt 1–6 i 8;
wykonują kontrolę gospodarowania wodami, o której mowa
w art. 335 ust. 1 pkt 1;
realizują i współdziałają w realizacji działań służących prowadzeniu
zrównoważonego gospodarowania wodami, w tym osiągnięciu celów, o których
mowa w art. 56, art. 57, art. 59 oraz w art. 61, w regionach wodnych;
planują zadania związane z utrzymaniem wód i pozostałego mienia Skarbu
Państwa związanego z gospodarką wodną, w tym obwałowań oraz obszaru
międzywala;
planują przedsięwzięcia związane z odbudową ekosystemów zdegradowanych
przez eksploatację zasobów wodnych;
nadzorują działania, o których mowa w ust. 4 pkt 12 i 13;
sporządzają, prowadzą, weryfikują i na bieżąco aktualizują wykazy obszarów
chronionych, o których mowa w art. 317 ust. 4;
opiniują projekty uchwał, o których mowa w art. 37 ust. 2;
opiniują projekty wojewódzkich planów gospodarki odpadami, o których mowa
w przepisach ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, w zakresie ochrony
zasobów wodnych;
opiniują, w odniesieniu do bezpośrednich zagrożeń szkodą w wodach oraz
szkody w wodach, decyzje, o których mowa w art. 13 ust. 3 oraz
art. 15 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o zapobieganiu szkodom w
środowisku i ich naprawie (Dz. U. z 2020 r. poz. 2187);
gromadzą, przetwarzają, udostępniają i przekazują informacje na potrzeby
planowania przestrzennego i centrów zarządzania kryzysowego;
planują utrzymanie śródlądowych dróg wodnych;
współdziałają z wojewodami w zakresie opracowywania wojewódzkiego planu
zarządzania ryzykiem oraz wojewódzkiego planu reagowania kryzysowego;
podejmują działania mające na celu bilansowanie ilościowe i jakościowe wód
powierzchniowych i podziemnych;
podejmują działania mające na celu zapewnienie na potrzeby ludności,
przemysłu oraz rolnictwa wody w odpowiedniej ilości i jakości;
pełnią funkcję organu regulacyjnego, o którym mowa w art. 27a ust. 1 pkt 1
ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym
odprowadzaniu ścieków (Dz. U. z 2024 r. poz. 757);
podejmują działania zapobiegające ryzku lub służące jego kontroli, o których
mowa w art. 4f ust. 6 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu
w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków;
po konsultacji z dostawcą wody w rozumieniu art. 2 pkt 1 ustawy z dnia
7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym
odprowadzaniu ścieków identyfikują podmioty odpowiedzialne za
zanieczyszczenie wody, które stwarza ryzyko, o którym mowa w art. 4f ust. 6 tej
ustawy, zgodnie z art. 4f ust. 9 tej ustawy;
prowadzą system informacyjny gospodarowania wodami, o którym mowa w art.
329, oraz udostępniają gromadzone w tym systemie dane;
współpracują z Krajowym Zarządem Gospodarki Wodnej w zakresie
opracowywania krajowego programu oczyszczania ścieków komunalnych i jego
aktualizacji;
weryfikują wpływ istniejących urządzeń wodnych i udzielonych zgód
wodnoprawnych na warunki bytowania i wędrówki gatunków zwierząt wodnych
o znaczeniu gospodarczym;
opiniują wieloletnie plany rozwoju i modernizacji urządzeń wodociągowych i
urządzeń kanalizacyjnych, o których mowa w art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 7
czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu
ścieków;
realizują zadania regionalnej inspekcji wodnej.
analizują sprawozdania, o których mowa w art. 89 ust. 1, oraz przekazują
gminom informacje o wynikach analizy;
uzgadniają projekty uchwał, o których mowa w art. 87 ust. 1;
wzywają gminy do podjęcia działań, o których mowa w art. 89 ust. 1a, art. 90
ust. 2–4 oraz art. 96a ust. 2–4;
prowadzą sprawy dotyczące administracyjnych kar pieniężnych, o których mowa
w art. 472a;
uzgadniają projekty aktów prawa miejscowego, o których mowa w art. 135 ust. 1
pkt 2 i ust. 2 oraz w art. 162;
występują z wnioskiem o ustanowienie obszaru ochronnego, o którym mowa w
art. 141 ust. 1;
współuczestniczą w zapewnieniu ochrony ludności i mienia przed powodzią
i przeciwdziałaniu skutkom suszy, na poziomie regionów wodnych;
uzgadniają projekty dokumentów oraz projekty decyzji, o których mowa
w art. 166 ust. 2;
koordynują realizację inwestycji w regionach wodnych, z wyłączeniem
śródlądowych dróg wodnych o szczególnym znaczeniu transportowym;
wykonują prawa właścicielskie Skarbu Państwa w stosunku do śródlądowych
wód płynących oraz gruntów pokrytych tymi wodami oraz zawierają
porozumienia, o których mowa w art. 213 ust. 1 i 3;
Zarządy zlewni wykonują następujące zadania Wód Polskich:
z uwzględnieniem przepisów art. 397 ust. 3 prowadzą sprawy dotyczące:
decyzji, o których mowa w art. 80, art. 132, art. 135 ust. 1 pkt 1 i ust. 3, art.
226 ust. 4, art. 237 ust. 3, art. 271 ust. 7, art. 272 ust. 19, art. 273 ust. 6, art.
275 ust. 15 i 19, art. 310 ust. 7 oraz art. 311 ust. 6,
zgód wodnoprawnych, o których mowa w art. 388 ust. 1 pkt 1;
współpracują z podmiotami korzystającymi z wód i wykonującymi urządzenia
wodne, w tym z podmiotami planującymi budowę lub modernizację instalacji
wykorzystujących hydroenergię do wytwarzania energii elektrycznej;
współpracują w zakresie utrzymania i rozwoju śródlądowych dróg wodnych z
przedsiębiorcami prowadzącymi działalność żeglugową;
wykonują działania ochronne zgodnie z ustaleniami planów zadań ochronnych
i planów ochrony dla obszarów Natura 2000, o których mowa w przepisach
ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, w odniesieniu do wód,
do których prawa właścicielskie wykonują Wody Polskie lub podmioty, którym
powierzono wykonywanie uprawnień właścicielskich na podstawie przepisów
niniejszej ustawy;
utrzymują śródlądowe drogi wodne;
programują, planują i nadzorują wykonywanie urządzeń melioracji wodnych
w trybie, o którym mowa w art. 199 ust. 2;
prowadzą ewidencje, o których mowa w art. 194 ust. 2, art. 196 ust. 1 i art. 302
ust. 1, oraz udostępniają dane zawarte w tych ewidencjach;
(uchylony)
dokonują uzgodnienia, o którym mowa w art. 53 ust. 4 pkt 6 ustawy z dnia
27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U.
z 2024 r. poz. 1130, 1907 i 1940 oraz z 2025 r. poz. 527 i 680), w zakresie
melioracji wodnych;
prowadzą sprawy dotyczące powiadomień, o których mowa w art. 395a
ust. 1 pkt 1, w przypadku robót, czynności lub urządzeń wodnych
wykonywanych przez podmioty inne niż Wody Polskie.
współuczestniczą w zapewnieniu ochrony ludności i mienia przed powodzią
i przeciwdziałaniu skutkom suszy, na poziomie zlewni;
prowadzą sprawy dotyczące:
opłat za usługi wodne, o których mowa w art. 268 ust. 1 oraz
w art. 269 ust. 1 pkt 2,
(uchylona)
administracyjnych kar pieniężnych, o których mowa w art. 472aa ust. 1;
zawierają porozumienia, o których mowa w art. 238 ust. 2;
ustalają wysokość należności, o których mowa w art. 306 ust. 1;
planują i prowadzą inwestycje z zakresu gospodarki wodnej, w tym pełnią
funkcję inwestora albo inwestora zastępczego, w zakresie określonym
w przepisach ustawy, z wyłączeniem śródlądowych dróg wodnych
o szczególnym znaczeniu transportowym;
realizują i współdziałają w realizacji działań służących prowadzeniu
zrównoważonego gospodarowania wodami, w tym osiągnięciu celów, o których
mowa w art. 56, art. 57, art. 59 oraz w art. 61, w zlewniach;
realizują zadania związane z utrzymaniem wód i pozostałego mienia Skarbu
Państwa związanego z gospodarką wodną, w tym obwałowań oraz obszaru
międzywala;
realizują przedsięwzięcia związane z odbudową ekosystemów zdegradowanych
przez eksploatację zasobów wodnych oraz współdziałają w tym zakresie
z właściwymi organami i podmiotami;
Nadzory wodne, z uwzględnieniem przepisów art. 397 ust. 3, wykonują
następujące zadania Wód Polskich:
prowadzą sprawy dotyczące decyzji, o których mowa w art. 232 ust. 4,
art. 394 ust. 2 oraz w art. 424 ust. 1;
dokonują odczytu wskazań przyrządów pomiarowych, stosownie do
art. 272 ust. 14 i art. 275 ust. 10.
współuczestniczą w zapewnieniu ochrony ludności i mienia przed powodzią
i przeciwdziałaniu skutkom suszy, na poziomie zlewni;
prowadzą sprawy dotyczące zgłoszeń wodnoprawnych;
przyjmują wnioski o wydanie zgód wodnoprawnych oraz innych decyzji
przewidzianych w ustawie;
realizują i współdziałają w realizacji działań służących prowadzeniu
zrównoważonego gospodarowania wodami, w tym osiągnięciu celów, o których
mowa w art. 56, art. 57, art. 59 oraz w art. 61, w zlewniach;
utrzymują i eksploatują urządzenia wodne będące własnością Skarbu Państwa;
zapewniają sygnalizację o zagrożeniach w sytuacji wystąpienia ekstremalnych
zjawisk hydrologicznych;
zapewniają oznakowanie szlaków żeglownych na śródlądowych drogach
wodnych;
zapewniają należyty stan techniczny, obsługi i bezpieczeństwa budowli
hydrotechnicznych będących własnością Skarbu Państwa;
Wody Polskie mogą wykonywać działalność gospodarczą na zasadach
określonych w przepisach ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców,
polegającą na wykonywaniu działań w zakresie gospodarki wodnej obejmujących:
projektowanie, wykonywanie, utrzymywanie i eksploatację urządzeń wodnych;
wytwarzanie energii elektrycznej w instalacjach odnawialnych źródeł energii, o
których mowa w art. 2 pkt 13 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych
źródłach energii;
prowadzenie działalności edukacyjnej i turystycznej związanej z gospodarką
wodną;
świadczenie usług w zakresie towarowego i pasażerskiego transportu wodnego;
inną działalność związaną z gospodarką wodną, z wyłączeniem działalności
gospodarczej w zakresie zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego
odprowadzania ścieków.
W celu realizacji zadań, o których mowa w ust. 2–5, Wody Polskie są
uprawnione do wykorzystywania danych zgromadzonych w systemie ewidencji
producentów oraz ewidencji gospodarstw rolnych, o którym mowa w przepisach
ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów,
ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności.
Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa udostępnia nieodpłatnie
Wodom Polskim dane, o których mowa w ust. 7.
Wody Polskie sporządzają programy:
realizacji zadań związanych z utrzymywaniem wód oraz pozostałego mienia
Skarbu Państwa związanego z gospodarką wodną;
planowanych inwestycji w gospodarce wodnej.
Art. 251i.
zmienionyInspekcja Wodna może przekazać dane osobowe państwu
trzeciemu lub organizacjom międzynarodowym, na ich wniosek, w przypadku gdy są
spełnione warunki przekazywania informacji określone w art. 18a–18d ustawy z dnia
16 września 2011 r. o wymianie informacji z organami ścigania państw
członkowskich Unii Europejskiej, państw trzecich, agencjami Unii Europejskiej oraz
organizacjami międzynarodowymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 783 oraz z 2025 r. poz. 820).
Wystąpienie z żądaniem, o którym mowa w art. 18 ust. 1 rozporządzenia
Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r.
w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych
i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy
95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz. Urz. UE L 119
z 04.05.2016, str. 1, z późn. zm.<sup>8)</sup>), zm.<sup>10)</sup>), nie wstrzymuje wykonywania przez Inspekcję
Wodną zadań, o których mowa w art. 251b i art. 251c.
Art. 261.
zmienionyGrunty pokryte wodami stanowiące własność Skarbu Państwa,
niezbędne do prowadzenia przedsięwzięć związanych z:
energetyką wodną,
transportem wodnym,
wydobywaniem kamienia, żwiru, piasku oraz innych materiałów lub wycinaniem
roślin z wody,
infrastrukturą transportową lub przesyłową,
infrastrukturą przemysłową, komunalną lub rolną,
uprawianiem rekreacji, turystyki, sportów wodnych oraz amatorskiego połowu
ryb,
działalnością usługową,
infrastrukturą telekomunikacyjną,
korzystaniem z gruntów pokrytych wodami w sposób inny niż określony
w pkt 1–8
– oddaje się w użytkowanie za opłatą roczną.
Jeżeli zwolnienie, o którym mowa w ust. 6, stanowi pomoc publiczną lub
pomoc de minimis, następuje z uwzględnieniem warunków dopuszczalności tej
pomocy, określonych w przepisach prawa Unii Europejskiej.
Umowę użytkowania zawiera się w formie pisemnej, a do jej zawarcia ze
strony Skarbu Państwa są upoważnione odpowiednio podmioty, o których mowa
w art. 212 ust. 1.
Umowę użytkowania zawiera się także w przypadku prowadzenia
przedsięwzięć związanych z infrastrukturą przesyłową, w tym liniami
energetycznymi, na terenie nieruchomości stanowiącej grunt pokryty wodami, pod
gruntami pokrytymi wodami lub nad tymi gruntami.
Jeżeli wysokość opłaty rocznej, o której mowa w ust. 1, będzie wyższa niż
5000 zł, umowę sporządza się w formie aktu notarialnego.
Warunkiem oddania w użytkowanie gruntów, o których mowa w ust. 1, jest
posiadanie przez użytkownika pozwolenia wodnoprawnego lub dokonanie zgłoszenia
wodnoprawnego, jeżeli są wymagane przepisami ustawy.
Przepisu ust. 4 nie stosuje się do zgłoszeń wodnoprawnych na wyznaczenie
miejsc okazjonalnie wykorzystywanych do kąpieli.
Wysokość opłaty rocznej za użytkowanie gruntów, o których mowa w ust. 1,
ustala się proporcjonalnie do okresu prowadzenia działalności określonego
w pozwoleniu wodnoprawnym lub wynikającego ze zgłoszenia wodnoprawnego:
jeżeli jest on krótszy niż rok;
dotyczącego realizacji przedsięwzięć wymienionych w ust. 1 pkt 3.
Zwalnia się z opłaty rocznej, o której mowa w ust. 1:
grunty pokryte wodami oddawane w użytkowanie podmiotom wykonującym
prawa właścicielskie Skarbu Państwa w stosunku do tych gruntów;
grunty pokryte wodami oddawane w użytkowanie jednostkom samorządu
terytorialnego, klubom sportowym, w tym uczniowskim klubom sportowym,
związkom sportowym oraz uprawnionym do rybactwa, na potrzeby, o których
mowa w ust. 1 pkt 6, jeżeli podmioty te zapewniają powszechny i bezpłatny
dostęp do wód;
grunty pokryte wodami pod strefami ochronnymi na obszarach morskich wód
wewnętrznych i morza terytorialnego, w tym pod strefami bezpieczeństwa,
o których mowa w art. 24 ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich
Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej, oddawane w użytkowanie
podmiotom, które uzyskały pozwolenie, o którym mowa w art. 26 ustawy z dnia
21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji
morskiej, lub decyzję, o której mowa w art. 5 ustawy z dnia 24 lipca 2015 r.
o przygotowaniu i realizacji strategicznych inwestycji w zakresie sieci
przesyłowych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1199), dotyczące:
zespołu urządzeń służących do wyprowadzenia mocy w rozumieniu ustawy
z dnia 17 grudnia 2020 r. o promowaniu wytwarzania energii elektrycznej
w morskich farmach wiatrowych lub jego elementów,
elementów sieci przesyłowej elektroenergetycznej, za których ruch
sieciowy jest odpowiedzialny operator systemu przesyłowego
elektroenergetycznego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia
1997 r. – Prawo energetyczne (Dz. U. z 2024 r. poz. 266, z późn. zm.<sup>9)</sup>).
Umowa użytkowania może zostać w każdym czasie rozwiązana przez każdą
ze stron w przypadku cofnięcia lub wygaśnięcia albo ograniczenia pozwolenia
Przepisu ust. 4 nie stosuje się do zgłoszeń wodnoprawnych na wyznaczenie
miejsc okazjonalnie wykorzystywanych do kąpieli.
Wysokość opłaty rocznej za użytkowanie gruntów, o których mowa w ust. 1,
ustala się proporcjonalnie do okresu prowadzenia działalności określonego
w pozwoleniu wodnoprawnym lub wynikającego ze zgłoszenia wodnoprawnego:
jeżeli jest on krótszy niż rok;
dotyczącego realizacji przedsięwzięć wymienionych w ust. 1 pkt 3.
Zwalnia się z opłaty rocznej, o której mowa w ust. 1:
grunty pokryte wodami oddawane w użytkowanie podmiotom wykonującym
prawa właścicielskie Skarbu Państwa w stosunku do tych gruntów;
grunty pokryte wodami oddawane w użytkowanie jednostkom samorządu
terytorialnego, klubom sportowym, w tym uczniowskim klubom sportowym,
związkom sportowym oraz uprawnionym do rybactwa, na potrzeby, o których
mowa w ust. 1 pkt 6, jeżeli podmioty te zapewniają powszechny i bezpłatny
dostęp do wód;
grunty pokryte wodami pod strefami ochronnymi na obszarach morskich wód
wewnętrznych i morza terytorialnego, w tym pod strefami bezpieczeństwa,
o których mowa w art. 24 ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich
Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej, oddawane w użytkowanie
podmiotom, które uzyskały pozwolenie, o którym mowa w art. 26 ustawy z dnia
21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji
morskiej, lub decyzję, o której mowa w art. 5 ustawy z dnia 24 lipca 2015 r.
o przygotowaniu i realizacji strategicznych inwestycji w zakresie sieci
przesyłowych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1199), dotyczące:
zespołu urządzeń służących do wyprowadzenia mocy w rozumieniu ustawy
z dnia 17 grudnia 2020 r. o promowaniu wytwarzania energii elektrycznej
w morskich farmach wiatrowych lub jego elementów,
elementów sieci przesyłowej elektroenergetycznej, za których ruch
sieciowy jest odpowiedzialny operator systemu przesyłowego
elektroenergetycznego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia
1997 r. – Prawo energetyczne (Dz. U. z 2024 r. poz. 266, z późn. zm.<sup>11)</sup>).
Umowa użytkowania może zostać w każdym czasie rozwiązana przez każdą
ze stron w przypadku cofnięcia lub wygaśnięcia albo ograniczenia pozwolenia
wodnoprawnego, o ile ograniczenie to dotyczyło przedmiotu użytkowania, a także
w przypadku zakończenia działalności objętej zgłoszeniem wodnoprawnym.
W sprawach nieuregulowanych w ust. 1–7 do użytkowania gruntów,
o których mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia
1964 r. – Kodeks cywilny dotyczące użytkowania.
Opłaty roczne, o których mowa w ust. 1, stanowią:
przychód Wód Polskich – jeżeli umowę użytkowania, o której mowa w ust. 2,
zawierają Wody Polskie;
dochód budżetu państwa – jeżeli umowę użytkowania, o której mowa w ust. 2,
zawiera minister właściwy do spraw gospodarki morskiej.
Art. 291.
zmienionyGórne jednostkowe stawki opłaty podwyższonej, o której mowa
w art. 280 pkt 2 lit. b, wynoszą:
1300 zł<sup>10)</sup>zł<sup>12)</sup> – za 1 kg substancji w przypadku przekroczenia:
dopuszczalnej ilości i składu ścieków, z wyjątkiem zawiesiny łatwo
opadającej,
minimalnej procentowej redukcji stężeń substancji w ściekach,
dopuszczalnej masy substancji w odprowadzanych ściekach przypadającej
na jednostkę masy wykorzystanego surowca, materiału, paliwa lub
wytworzonego produktu;
14 zł<sup>10)</sup>zł<sup>12)</sup> – za 1 dm<sup>3</sup> zawiesiny łatwo opadającej;
14 zł<sup>10)</sup>zł<sup>12)</sup> – za 1 m<sup>3</sup> ścieków w przypadku przekroczenia dopuszczalnej
temperatury, odczynu pH, poziomu sztucznych substancji promieniotwórczych
lub dopuszczalnego stopnia rozcieńczenia ścieków eliminującego toksyczne
oddziaływanie ścieków na ryby.
Art. 303.
zmieniony<sup>2)</sup><sup>4)</sup> W celu ustalenia ilości pobranych wód podziemnych i wód
powierzchniowych oraz ilości lub temperatury ścieków wprowadzanych do wód
lub do ziemi na potrzeby ustalenia wysokości opłat za usługi wodne podmioty
korzystające z usług wodnych obowiązane do ponoszenia opłat za usługi wodne
są obowiązane posiadać:
przyrządy pomiarowe lub systemy pomiarowe służące do pomiaru ilości
pobieranych wód podziemnych i wód powierzchniowych;
przyrządy pomiarowe lub systemy pomiarowe służące do pomiaru ilości
ścieków wprowadzanych do wód lub do ziemi, jeżeli wprowadzają do wód
lub do ziemi ścieki w ilości średniej dobowej powyżej 0,01 m<sup>3</sup>/s;
przyrządy pomiarowe lub systemy pomiarowe służące do pomiaru
temperatury na wlocie do ujęcia wody oraz na wylocie do odbiornika dla
wód z systemów chłodzenia elektrowni lub elektrociepłowni.
Podmioty korzystające z usług wodnych, wprowadzające ścieki do wód lub
ziemi, zapewniają pobieranie próbek przez akredytowane laboratoria, o których mowa
w przepisach ustawy z dnia 13 kwietnia 2016 r. o systemach oceny zgodności
i nadzoru rynku, oraz dokonują badania jakości ścieków w tych laboratoriach.
(uchylony)
<sup>2)</sup><sup>4)</sup> Do ustalenia ilości wprowadzanych do wód lub do ziemi wód
pochodzących z obiegów chłodzących elektrowni lub elektrociepłowni oraz ich
temperatury stosuje się systemy pomiarowe umożliwiające wyznaczenie tych
parametrów.
Wody Polskie wyposażają podmioty korzystające z usług wodnych
w przyrządy pomiarowe, o których mowa w ust. 1, z wyłączeniem przypadków,
w których:
podmioty korzystające z usług wodnych posiadają już takie przyrządy
pomiarowe;
podmioty korzystające z usług wodnych ponoszą koszty wyposażenia w takie
przyrządy pomiarowe we własnym zakresie.
Art. 312.
zmienionyMaksymalna stawka należności za:
żeglugę pustych statków towarowych nie może być wyższa niż 0,5 gr<sup>11)</sup>gr<sup>13)</sup> za jeden
tonokilometr nośności wymierzonej;
żeglugę statków pasażerskich i wycieczkowych nie może być wyższa niż
2,5 gr<sup>11)</sup>gr<sup>13)</sup> za iloczyn jednego miejsca na statku i każdego kilometra przebytej drogi
wodnej;
przewóz towarów statkami towarowymi oraz holowanie i spław drewna nie może
być wyższa niż 2 gr<sup>11)</sup>gr<sup>13)</sup> za jeden tonokilometr;
za korzystanie ze śluz lub pochylni nie może być wyższa niż:
za jedno przejście przez śluzę lub pochylnię w godzinach od 7<sup>00</sup> do 19<sup>00</sup> –
35 zł<sup>11)</sup>,zł<sup>13)</sup>,
za jedno przejście przez śluzę lub pochylnię w godzinach od 19<sup>00</sup> do 7<sup>00</sup> –
70 zł<sup>11)</sup>.zł<sup>13)</sup>.
Minister właściwy do spraw gospodarki wodnej w porozumieniu z ministrem
właściwym do spraw żeglugi śródlądowej, w drodze rozporządzenia:
określi śródlądowe drogi wodne i ich odcinki, o których mowa w art. 306 ust. 1,
oraz przyporządkuje te drogi wodne i ich odcinki do właściwych regionalnych
zarządów gospodarki wodnej Wód Polskich;
określi jednostkowe stawki należności za:
żeglugę pustych statków towarowych,
żeglugę statków pasażerskich i wycieczkowych,
przewóz towarów statkami towarowymi oraz holowanie i spław drewna,
za korzystanie ze śluz lub pochylni:
– za jedno przejście przez śluzę lub pochylnię w godzinach od 7<sup>00</sup> do 19<sup>00</sup>,
– za jedno przejście przez śluzę lub pochylnię w godzinach od 19<sup>00</sup> do 7<sup>00</sup>;
określi wzór formularza do składania deklaracji, o której mowa w art. 310 ust. 1.
Wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, minister właściwy do
spraw gospodarki wodnej kieruje się:
infrastrukturą oraz kosztami utrzymania śródlądowych dróg wodnych i ich
odcinków;
rodzajem i wielkością statków, masą przewożonych towarów, liczbą miejsc
pasażerskich oraz nośnością wymierzoną oraz porą korzystania ze śluz lub
pochylni, uwzględniając, komu zostało powierzone utrzymanie poszczególnych
odcinków śródlądowych dróg wodnych oraz urządzeń wodnych;
potrzebą jednolitego ujęcia w składanych deklaracjach danych koniecznych do
ustalenia wysokości należności.
Maksymalne stawki należności, o których mowa w ust. 1, oraz jednostkowe
stawki należności określone w przepisach wydanych na podstawie ust. 2, ustalone
w roku poprzednim, podlegają każdego roku kalendarzowego zmianie w stopniu
odpowiadającym średniorocznemu wskaźnikowi cen towarów i usług
konsumpcyjnych ogółem za rok poprzedni, ogłaszanemu przez Prezesa Głównego
Urzędu Statystycznego, w formie komunikatu, w Dzienniku Urzędowym Rzeczy-
pospolitej Polskiej „Monitor Polski”.
Minister właściwy do spraw gospodarki wodnej, nie później niż do dnia
31 października każdego roku, ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku
Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, wysokość stawek należności
obowiązujących od dnia 1 stycznia roku następnego.
Wysokość stawek należności za korzystanie ze śluz lub pochylni przez statki
przeznaczone do uprawiania sportu lub rekreacji i inne małe statki (statki do 15 ton
nośności lub służące do przewozu nie więcej niż 12 pasażerów), określonych
w przepisach wydanych na podstawie ust. 2, zaokrągla się w dół lub w górę do
pełnych dziesiątek groszy.
Art. 333.
zmienionyZa przygotowanie i udostępnienie informacji w innej formie niż
określona w art. 332 ust. 5 Wody Polskie pobierają opłatę, z zastrzeżeniem
art. 12 ust. 1 i 2, art. 14 ust. 1 oraz art. 15 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 4 marca 2010 r.
o infrastrukturze informacji przestrzennej oraz art. 15 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r.
o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne.
Maksymalna opłata nie może być wyższa niż 5000 zł za jedną czynność
wskazaną w nocie księgowej.
Opłatę uiszcza się przed udostępnieniem informacji na rachunek bankowy
Wód Polskich.
W przypadku nieuiszczenia opłaty Wody Polskie odmawiają udostępnienia
tych informacji.
Opłata, o której mowa w ust. 1, stanowi przychód Wód Polskich.
Bezpłatny dostęp do danych z systemu informacyjnego gospodarowania
wodami przysługuje:
organom administracji publicznej oraz instytutom badawczym – w celu realizacji
zadań ustawowych;
szkołom, uczelniom oraz organizacjom pozarządowym – w celu edukacyjnym.edukacyjnym;
dostawcom wody w rozumieniu art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r.
o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków –
w celu dokonywania oceny ryzyka w obszarze zasilania ujęcia wody
wykorzystywanego do poboru wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi,
o której mowa w art. 4e ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r.
o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków, lub jej
przeglądu lub aktualizacji, o których mowa w art. 4e ust. 2 tej ustawy.
Minister właściwy do spraw gospodarki wodnej w porozumieniu z ministrem
właściwym do spraw informatyzacji określi, w drodze rozporządzenia:
zakres informacji z systemu informacyjnego gospodarowania wodami
podlegających udostępnianiu na warunkach określonych w ust. 1;
sposób udostępniania i ponownego wykorzystania informacji zgromadzonych
w systemie informacyjnym gospodarowania wodami;
wysokość opłat za przygotowanie i udostępnianie informacji z systemu
informacyjnego gospodarowania wodami podlegających udostępnianiu na
warunkach określonych w ust. 1.
Wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 7, minister właściwy do
spraw gospodarki wodnej kieruje się zakresem czynności koniecznych do
przygotowania informacji w żądanej formie, a także możliwościami technicznymi
pozwalającymi na przygotowanie i udostępnianie danych.
Art. 334.
zmienionyKontrola gospodarowania wodami dotyczy:
korzystania z wód oraz ochrony zasobów wodnych;
stanu zabezpieczenia przed powodzią oraz przebiegu usuwania skutków powodzi
związanych z utrzymaniem wód oraz urządzeń wodnych;
ustawiania i utrzymywania stałych urządzeń pomiarowych na brzegach
i w wodach;
wykonywania w pobliżu urządzeń wodnych robót lub czynności, które mogą
zagrażać tym urządzeniom lub spowodować ich uszkodzenie;
usuwania szkód związanych z ruchem zakładu górniczego w zakresie gospodarki
wodnej.
przestrzegania warunków ustalonych w decyzjach wydanych na podstawie
ustawy;
przestrzegania warunków ustalonych w pozwoleniach zintegrowanych;
wykonywania urządzeń wodnych;
utrzymywania wód oraz urządzeń wodnych;
przestrzegania nałożonych na właścicieli gruntów obowiązków oraz ograniczeń;
przestrzegania warunków obowiązujących w strefach ochronnych i obszarach
ochronnych;
stanu jakości wody ujmowanej do zaopatrzenia ludności w wodę przeznaczoną
do spożycia przez ludzi;
przestrzegania ludziwarunków orazobowiązujących wodyw strefach ochronnych i obszarach
ochronnych;
stanu jakości wody w kąpieliskach i miejscu okazjonalnie
wykorzystywanym do
kąpieli;
przestrzegania warunków obowiązujących na wałach przeciwpowodziowych
oraz na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią;
Art. 348.
zmienionyBadanieBadania pobranych próbek wody w kąpieliskach i miejscach
okazjonalnie wykorzystywanych do kąpieli mogą wykonywać:
laboratoria Państwowej Inspekcji Sanitarnej lub
laboratoria o udokumentowanym systemie jakości prowadzonych badań wody,
zatwierdzonym przez Państwową Inspekcję Sanitarną.
Udokumentowany system jakości prowadzonych badań wody powinien być
zgodny z wymaganiami zawartymi w normie PN-EN ISO/IEC-17025.
Zatwierdzenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, jest dokonywane każdego roku
przez właściwego państwowego powiatowego lub państwowego granicznego
inspektorasą sanitarnegowykonywane na podstawie:
zaświadczenia potwierdzającego przeszkolenie przez organy Państwowej
Inspekcji Sanitarnej osób pobierających próbki wody do badań albozasadach certyfikatuokreślonych
laboratorium w zakresie pobierania próbek wody;
wykazu badań prowadzonych przezrozdziale laboratorium3a orazustawy dokumentacji
potwierdzającej poprawność badań, o których mowa w ust. 4;
zestawienia wyników i oceny badań biegłości, wykonanych nie później niż 2 lata
odz dnia 14 wystąpieniamarca 1985 r. o zatwierdzenie.
Określa się dwustopniowy system zapewnienia jakości badań obejmujący:
wewnętrzną kontrolę jakości wyników badań;
zewnętrzną kontrolę jakości wyników badań realizowanąPaństwowej przezInspekcji udział
w badaniach biegłości.
W przypadku zmiany normy PN-EN ISO/IEC-17025 zatwierdzenie, o którymSanitarnej
mowa w ust. 1 pkt 2, jest wykonywane(Dz. zgodnieU. z wydaniem normy obowiązującym
w momencie wykonania badań biegłości.
Organizator badań2024 biegłościr. powinienpoz. postępować416 zgodnieoraz z wymaganiami
zawartymi w normie2026 PN-ENr. ISO/IECpoz. 17043.605).
(uchylony)
Właściwy państwowy powiatowy lub państwowy graniczny inspektor(uchylony)
sanitarny może dokonać kontroli laboratorium przed zatwierdzeniem, o którym mowa(uchylony)
w ust. 1 pkt 2, w zakresie zgodności systemu jakości prowadzonych badań(uchylony)
z wymaganiami zawartymi w normie PN-EN ISO/IEC-17025.(uchylony)
(uchylony)
Art. 36.
zmieniony<sup>2)</sup> Podmiot korzystający z usług wodnych dokonujący poboru wód
powierzchniowych lub podziemnych w ramach usług wodnych jest obowiązany
do stosowania przyrządów pomiarowych umożliwiających pomiar ilości
pobranych wód.
<sup>2)</sup> Podmiot korzystający z usług wodnych wprowadzający ścieki do wód
lub do ziemi w ramach usług wodnych jest obowiązany do stosowania
przyrządów pomiarowych lub systemów pomiarowych umożliwiających pomiar
ilości i temperatury wprowadzonych ścieków, jeżeli wprowadza do wód lub do
ziemi ścieki w ilości średniej dobowej powyżej 0,01 m<sup>3</sup>/s.
<sup>2)</sup> Obowiązki, o których mowa w ust. 1 i 2, nie obejmują właścicieli
gruntów, którym przysługuje prawo do zwykłego korzystania z wód, o którym
mowa w art. 33.
Wody Polskie wyposażają podmioty, o których mowa w ust. 1 i 2, na własny
koszt w przyrządy pomiarowe umożliwiające pomiar ilości pobranych wód lub pomiar
ilości i temperatury wprowadzonych ścieków.
Podmioty, o których mowa w ust. 1 i 2, za zgodą Wód Polskich, mogą
wyposażyć się na własny koszt w przyrządy pomiarowe umożliwiające pomiar ilości
pobranych wód lub pomiar ilości i temperatury wprowadzonych ścieków.
<sup>2)</sup> Jeżeli wyniki kontroli gospodarowania wodami wskazują, że właściciele
gruntów, którym przysługuje prawo do zwykłego korzystania z wód, o którym
mowa w art. 33:
dokonują poboru wód podziemnych lub wód powierzchniowych w ilości
średniorocznie przekraczającej 5 m<sup>3</sup> na dobę,
wprowadzają ścieki do wód lub do ziemi w ilości przekraczającej łącznie
5 m<sup>3</sup> na dobę
– Wody Polskie mogą, na własny koszt, wyposażyć tych właścicieli gruntów
w przyrządy pomiarowe umożliwiające pomiar ilości pobranych wód lub pomiar
ilości wprowadzonych ścieków.
<sup>2)</sup> Właściciele gruntów, którym przysługuje prawo do zwykłego
korzystania z wód, o którym mowa w art. 33, dokonujący poboru wód lub
wprowadzania ścieków do wód lub do ziemi, o którym mowa w ust. 6, są
<sup>4)</sup> Podmiot korzystający z usług wodnych dokonujący poboru wód
powierzchniowych lub podziemnych w ramach usług wodnych jest obowiązany
do stosowania przyrządów pomiarowych umożliwiających pomiar ilości
pobranych wód.
<sup>4)</sup> Podmiot korzystający z usług wodnych wprowadzający ścieki do wód
lub do ziemi w ramach usług wodnych jest obowiązany do stosowania
przyrządów pomiarowych lub systemów pomiarowych umożliwiających pomiar
ilości i temperatury wprowadzonych ścieków, jeżeli wprowadza do wód lub do
ziemi ścieki w ilości średniej dobowej powyżej 0,01 m<sup>3</sup>/s.
<sup>4)</sup> Obowiązki, o których mowa w ust. 1 i 2, nie obejmują właścicieli
gruntów, którym przysługuje prawo do zwykłego korzystania z wód, o którym
mowa w art. 33.
Wody Polskie wyposażają podmioty, o których mowa w ust. 1 i 2, na własny
koszt w przyrządy pomiarowe umożliwiające pomiar ilości pobranych wód lub pomiar
ilości i temperatury wprowadzonych ścieków.
Podmioty, o których mowa w ust. 1 i 2, za zgodą Wód Polskich, mogą
wyposażyć się na własny koszt w przyrządy pomiarowe umożliwiające pomiar ilości
pobranych wód lub pomiar ilości i temperatury wprowadzonych ścieków.
<sup>4)</sup> Jeżeli wyniki kontroli gospodarowania wodami wskazują, że właściciele
gruntów, którym przysługuje prawo do zwykłego korzystania z wód, o którym
mowa w art. 33:
dokonują poboru wód podziemnych lub wód powierzchniowych w ilości
średniorocznie przekraczającej 5 m<sup>3</sup> na dobę,
wprowadzają ścieki do wód lub do ziemi w ilości przekraczającej łącznie
5 m<sup>3</sup> na dobę
– Wody Polskie mogą, na własny koszt, wyposażyć tych właścicieli gruntów
w przyrządy pomiarowe umożliwiające pomiar ilości pobranych wód lub pomiar
ilości wprowadzonych ścieków.
<sup>4)</sup> Właściciele gruntów, którym przysługuje prawo do zwykłego
korzystania z wód, o którym mowa w art. 33, dokonujący poboru wód lub
wprowadzania ścieków do wód lub do ziemi, o którym mowa w ust. 6, są
obowiązani zapewnić dostęp do nieruchomości w zakresie niezbędnym do
wyposażenia ich w przyrządy pomiarowe.
Art. 363.
zmienionyDo zakresu działania Państwowej Rady należy opracowywanie dla
ministra właściwego do spraw gospodarki wodnej opinii, propozycji i wniosków
w sprawach gospodarowania wodami, ochrony przed powodzią i skutkami suszy,
w szczególności:
przedstawianie propozycji oraz wniosków dotyczących poprawy stanu zasobów
wodnych oraz ochrony przed powodzią i skutkami suszy;
opiniowanie projektów dokumentów planistycznych, o których mowa
w art. 315 pkt 1–3, 6, 7 oraz 11 i 12;
opiniowanie projektów programów realizacji zadań związanych
z utrzymywaniem wód oraz pozostałego mienia Skarbu Państwa związanego
z gospodarką wodną oraz planowanych inwestycji w gospodarce wodnej,
o których mowa w art. 240 ust. 9;
opiniowanie projektów aktów normatywnych regulujących sprawy gospodarki
wodnej;
wyrażanie opinii w sprawach zleconych przez ministra właściwego do spraw
gospodarki wodnej.
W skład Państwowej Rady wchodzą:
Przewodniczący Państwowej Rady;
dwóch Zastępców Przewodniczącego Państwowej Rady;
Sekretarz Państwowej Rady;
członkowie Państwowej Rady w liczbie 30.
Przewodniczący Państwowej Rady, Zastępcy Przewodniczącego Państwowej
Rady oraz członkowie Państwowej Rady są powoływani przez ministra właściwego
do spraw gospodarki wodnej spośród kandydatów zgłaszanych przez ogólnopolskie
organizacje zrzeszające jednostki samorządu terytorialnego, podmioty, o których
mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1, 2 i 4–8 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o
szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2024 r. poz. 1571, z późn. zm.<sup>12)</sup>), organizacje
społeczne, gospodarcze oraz ekologiczne, związane z gospodarką wodną.
Minister właściwy do spraw gospodarki wodnej może odwołać
Przewodniczącego Państwowej Rady, Zastępców Przewodniczącego Państwowej
Rady lub członka Państwowej Rady przed upływem jej kadencji na wniosek jednostki
samorządu terytorialnego, podmiotu, o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1, 2 i 4–8
ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, lub
organizacji, która zgłosiła jego kandydaturę.
W miejsce odwołanego Przewodniczącego Państwowej Rady, Zastępców
Przewodniczącego Państwowej Rady lub członka Państwowej Rady minister
właściwy do spraw gospodarki wodnej powołuje nowego Przewodniczącego
Państwowej Rady, Zastępców Przewodniczącego Państwowej Rady lub członka
Państwowej Rady. Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio.
Minister właściwy do spraw gospodarki wodnej powołuje Sekretarza
Państwowej Rady spośród osób zatrudnionych w urzędzie zapewniającym jego
obsługę. Minister właściwy do spraw gospodarki wodnej odwołuje Sekretarza
Państwowej Rady.
Ta sama osoba może pełnić funkcję Przewodniczącego Państwowej Rady nie
dłużej niż przez dwie kadencje.
Kadencja Państwowej Rady trwa 4 lata.
Przewodniczący Państwowej Rady kieruje pracami Państwowej Rady oraz
reprezentuje Państwową Radę na zewnątrz.
przedstawianie propozycji oraz wniosków dotyczących poprawy stanu zasobów
wodnych oraz ochrony przed powodzią i skutkami suszy;
opiniowanie projektów dokumentów planistycznych, o których mowa
w art. 315 pkt 1–3, 6, 7 oraz 11 i 12;
opiniowanie projektów programów realizacji zadań związanych
z utrzymywaniem wód oraz pozostałego mienia Skarbu Państwa związanego
z gospodarką wodną oraz planowanych inwestycji w gospodarce wodnej,
o których mowa w art. 240 ust. 9;
opiniowanie projektów aktów normatywnych regulujących sprawy gospodarki
wodnej;
wyrażanie opinii w sprawach zleconych przez ministra właściwego do spraw
gospodarki wodnej.
W skład Państwowej Rady wchodzą:
Przewodniczący Państwowej Rady;
dwóch Zastępców Przewodniczącego Państwowej Rady;
Sekretarz Państwowej Rady;
członkowie Państwowej Rady w liczbie 30.
Przewodniczący Państwowej Rady, Zastępcy Przewodniczącego Państwowej
Rady oraz członkowie Państwowej Rady są powoływani przez ministra właściwego
do spraw gospodarki wodnej spośród kandydatów zgłaszanych przez ogólnopolskie
organizacje zrzeszające jednostki samorządu terytorialnego, podmioty, o których
mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1, 2 i 4–8 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o
szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2024 r. poz. 1571, z późn. zm.<sup>14)</sup>), organizacje
społeczne, gospodarcze oraz ekologiczne, związane z gospodarką wodną.
Minister właściwy do spraw gospodarki wodnej może odwołać
Przewodniczącego Państwowej Rady, Zastępców Przewodniczącego Państwowej
Rady lub członka Państwowej Rady przed upływem jej kadencji na wniosek jednostki
samorządu terytorialnego, podmiotu, o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1, 2 i 4–8
ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, lub
organizacji, która zgłosiła jego kandydaturę.
W miejsce odwołanego Przewodniczącego Państwowej Rady, Zastępców
Przewodniczącego Państwowej Rady lub członka Państwowej Rady minister
właściwy do spraw gospodarki wodnej powołuje nowego Przewodniczącego
Państwowej Rady, Zastępców Przewodniczącego Państwowej Rady lub członka
Państwowej Rady. Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio.
Minister właściwy do spraw gospodarki wodnej powołuje Sekretarza
Państwowej Rady spośród osób zatrudnionych w urzędzie zapewniającym jego
obsługę. Minister właściwy do spraw gospodarki wodnej odwołuje Sekretarza
Państwowej Rady.
Ta sama osoba może pełnić funkcję Przewodniczącego Państwowej Rady nie
dłużej niż przez dwie kadencje.
Kadencja Państwowej Rady trwa 4 lata.
Przewodniczący Państwowej Rady kieruje pracami Państwowej Rady oraz
reprezentuje Państwową Radę na zewnątrz.
Art. 388.
zmienionyZgoda wodnoprawna jest udzielana przez:
wydanie pozwolenia wodnoprawnego;
przyjęcie zgłoszenia wodnoprawnego;
wydanie oceny wodnoprawnej;
wydanie decyzji, o których mowa w art. 77 ust. 3 i 8 oraz w art. 176 ust. 4.
Wydanie pozwolenia wodnoprawnego, o którym mowa w art. 389 pkt 6–10
oraz art. 390 ust. 1 pkt 1, następuje przed uzyskaniem:
decyzji o pozwoleniu na budowę, decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego
oraz decyzji o pozwoleniu na wznowienie robót budowlanych – wydawanych na
podstawie przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane;
decyzji o pozwoleniu na rozbiórkę obiektów jądrowych – wydawanej na
podstawie przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane;
decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej – wydawanej na
podstawie przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach
przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U.
z 2024 r. poz. 311);
decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji w zakresie lotniska użytku
publicznego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 12 lutego 2009 r.
o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie lotnisk
użytku publicznego (Dz. U. z 2024 r. poz. 1464);
(uchylony)
decyzji o pozwoleniu na realizację inwestycji w rozumieniu przepisów ustawy
z dnia 8 lipca 2010 r. o szczególnych zasadach przygotowania do realizacji
inwestycji w zakresie budowli przeciwpowodziowych (Dz. U. z 2024 r. poz. 274
oraz z 2025 r. poz. 680);
zezwolenia na budowę obiektu jądrowego oraz zezwolenia na budowę
składowiska odpadów promieniotwórczych wydawanych na podstawie
przepisów ustawy z dnia 29 listopada 2000 r. – Prawo atomowe (Dz. U. z 2024
r. poz. 1277, 1897 i 1907);
decyzji o zezwoleniu na założenie lotniska – wydawanej na podstawie przepisów
ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. – Prawo lotnicze (Dz. U. z 2023 r. poz. 2110, z
późn. zm.<sup>13)</sup>).
(uchylony)
Wydanie pozwolenia wodnoprawnego, o którym mowa w art. 389 pkt 6–10
oraz w art. 390 ust. 1 pkt 1, lub przyjęcie zgłoszenia wodnoprawnego następuje także
przed dokonaniem zgłoszenia budowy lub wykonania robót budowlanych oraz
Wydanie pozwolenia wodnoprawnego, o którym mowa w art. 389 pkt 6–10
oraz art. 390 ust. 1 pkt 1, następuje przed uzyskaniem:
decyzji o pozwoleniu na budowę, decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego
oraz decyzji o pozwoleniu na wznowienie robót budowlanych – wydawanych na
podstawie przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane;
decyzji o pozwoleniu na rozbiórkę obiektów jądrowych – wydawanej na
podstawie przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane;
decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej – wydawanej na
podstawie przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach
przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U.
z 2024 r. poz. 311);
decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji w zakresie lotniska użytku
publicznego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 12 lutego 2009 r.
o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie lotnisk
użytku publicznego (Dz. U. z 2024 r. poz. 1464);
(uchylony)
decyzji o pozwoleniu na realizację inwestycji w rozumieniu przepisów ustawy
z dnia 8 lipca 2010 r. o szczególnych zasadach przygotowania do realizacji
inwestycji w zakresie budowli przeciwpowodziowych (Dz. U. z 2024 r. poz. 274
oraz z 2025 r. poz. 680);
zezwolenia na budowę obiektu jądrowego oraz zezwolenia na budowę
składowiska odpadów promieniotwórczych wydawanych na podstawie
przepisów ustawy z dnia 29 listopada 2000 r. – Prawo atomowe (Dz. U. z 2024
r. poz. 1277, 1897 i 1907);
decyzji o zezwoleniu na założenie lotniska – wydawanej na podstawie przepisów
ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. – Prawo lotnicze (Dz. U. z 2023 r. poz. 2110, z
późn. zm.<sup>15)</sup>).
(uchylony)
Wydanie pozwolenia wodnoprawnego, o którym mowa w art. 389 pkt 6–10
oraz w art. 390 ust. 1 pkt 1, lub przyjęcie zgłoszenia wodnoprawnego następuje także
przed dokonaniem zgłoszenia budowy lub wykonania robót budowlanych oraz
zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części na
podstawie przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane.
Wydanie decyzji, o których mowa w ust. 1 pkt 4, następuje przed uzyskaniem
decyzji wydawanych na podstawie przepisów ustawy z dnia 27 marca 2003 r.
o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
Pozwolenie wodnoprawne dołącza się do wniosku o wydanie decyzji,
o których mowa w ust. 2, oraz zgłoszenia, o którym mowa w ust. 3.
Art. 398.
zmienionyZa udzielenie zgód wodnoprawnych, o których mowa
w art. 388 ust. 1 pkt 1–3, ponosi się opłatę.
Stawki opłat, o których mowa w ust. 2–5, ustalone w roku poprzednim,
podlegają każdego roku kalendarzowego zmianie w stopniu odpowiadającym
średniorocznemu wskaźnikowi cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem za rok
poprzedni, ogłaszanemu przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, w formie
komunikatu, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.
Minister właściwy do spraw gospodarki wodnej, nie później niż do dnia
31 października każdego roku, ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku
Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” wysokość stawek opłat,
o których mowa w ust. 2–5, obowiązujących od dnia 1 stycznia roku następnego.
Opłata za zgodę wodnoprawną, o której mowa w ust. 3–5, podlega zwrotowi,
jeżeli nie wszczęto postępowania w sprawie:
pozwolenia wodnoprawnego;
oceny wodnoprawnej;
decyzji, o której mowa w art. 414 ust. 7.
Zwrot opłaty za zgodę wodnoprawną następuje na wniosek.
Opłata za zgodę wodnoprawną nie podlega zwrotowi po upływie 5 lat, licząc
od końca roku, w którym dokonano zapłaty opłaty.
Opłata za zgodę wodnoprawną stanowi przychód Wód Polskich.
Wody Polskie są zwolnione z opłaty za zgodę wodnoprawną w sprawach,
w których są wnioskodawcą.
Do opłat, o których mowa w ust. 1–6, stosuje się odpowiednio przepisy
działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa, z tym że
uprawnienia organów podatkowych przysługują Wodom Polskim.
Opłaty, o których mowa w ust. 1–6, nieuiszczone w terminie podlegają
przymusowemu ściągnięciu w trybie określonym w przepisach ustawy z dnia
17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Za przyjęcie zgłoszenia wodnoprawnego opłata wynosi 87 zł<sup>14)</sup>.
Za wydanie pozwolenia wodnoprawnego opłata wynosi 217 zł<sup>14)</sup>.
Jeżeli w jednej decyzji wydano co najmniej dwa pozwolenia wodnoprawne,
które nie są tożsame rodzajowo, opłatę, o której mowa w ust. 3, mnoży się przez liczbę
tych pozwoleń wodnoprawnych, przy czym maksymalna wysokość opłaty nie może
przekroczyć 4340 zł<sup>14)</sup>.
Za wydanie oceny wodnoprawnej opłata wynosi 868 zł<sup>14)</sup>.
Opłatę, o której mowa w ust. 3, ponosi się także za wydanie decyzji, o której
mowa w art. 414 ust. 7.
Jeżeli opłata za zgodę wodnoprawną nie pokrywa rzeczywistych kosztów
postępowania, przepisy art. 264 oraz art. 265 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. –
Kodeks postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio.
Opłaty, o których mowa w ust. 2–5, wnosi się na rachunek bankowy Wód
Polskich.
Poświadczenie wniesienia opłaty za zgodę wodnoprawną dołącza się do:
zgłoszenia wodnoprawnego;
wniosku o wydanie pozwolenia wodnoprawnego;
wniosku o wydanie oceny wodnoprawnej.
Stawki opłat, o których mowa w ust. 2–5, ustalone w roku poprzednim,
podlegają każdego roku kalendarzowego zmianie w stopniu odpowiadającym
średniorocznemu wskaźnikowi cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem za rok
poprzedni, ogłaszanemu przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, w formie
komunikatu, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.
Minister właściwy do spraw gospodarki wodnej, nie później niż do dnia
31 października każdego roku, ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku
Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” wysokość stawek opłat,
o których mowa w ust. 2–5, obowiązujących od dnia 1 stycznia roku następnego.
Opłata za zgodę wodnoprawną, o której mowa w ust. 3–5, podlega zwrotowi,
jeżeli nie wszczęto postępowania w sprawie:
pozwolenia wodnoprawnego;
oceny wodnoprawnej;
decyzji, o której mowa w art. 414 ust. 7.
Zwrot opłaty za zgodę wodnoprawną następuje na wniosek.
Opłata za zgodę wodnoprawną nie podlega zwrotowi po upływie 5 lat, licząc
od końca roku, w którym dokonano zapłaty opłaty.
Opłata za zgodę wodnoprawną stanowi przychód Wód Polskich.
Wody Polskie są zwolnione z opłaty za zgodę wodnoprawną w sprawach,
w których są wnioskodawcą.
Do opłat, o których mowa w ust. 1–6, stosuje się odpowiednio przepisy
działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa, z tym że
uprawnienia organów podatkowych przysługują Wodom Polskim.
Opłaty, o których mowa w ust. 1–6, nieuiszczone w terminie podlegają
przymusowemu ściągnięciu w trybie określonym w przepisach ustawy z dnia
17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Za przyjęcie zgłoszenia wodnoprawnego opłata wynosi 87 zł<sup>16)</sup>.
Za wydanie pozwolenia wodnoprawnego opłata wynosi 217 zł<sup>16)</sup>.
Jeżeli w jednej decyzji wydano co najmniej dwa pozwolenia wodnoprawne,
które nie są tożsame rodzajowo, opłatę, o której mowa w ust. 3, mnoży się przez liczbę
tych pozwoleń wodnoprawnych, przy czym maksymalna wysokość opłaty nie może
przekroczyć 4340 zł<sup>16)</sup>.
Za wydanie oceny wodnoprawnej opłata wynosi 868 zł<sup>16)</sup>.
Opłatę, o której mowa w ust. 3, ponosi się także za wydanie decyzji, o której
mowa w art. 414 ust. 7.
Jeżeli opłata za zgodę wodnoprawną nie pokrywa rzeczywistych kosztów
postępowania, przepisy art. 264 oraz art. 265 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. –
Kodeks postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio.
Opłaty, o których mowa w ust. 2–5, wnosi się na rachunek bankowy Wód
Polskich.
Poświadczenie wniesienia opłaty za zgodę wodnoprawną dołącza się do:
zgłoszenia wodnoprawnego;
wniosku o wydanie pozwolenia wodnoprawnego;
wniosku o wydanie oceny wodnoprawnej.
Art. 440.
zmienionyDeklarację zgodności, o której mowa w art. 439 ust. 1, sporządza się
zgodnie ze wzorem określonym w załączniku II do rozporządzenia wykonawczego
Komisji (UE) 2015/207 z dnia 20 stycznia 2015 r. ustanawiającego szczegółowe
zasady wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE)
nr 1303/2013 w odniesieniu do wzoru sprawozdania z postępów, formatu dokumentu
służącego przekazywaniu informacji na temat dużych projektów, wzorów wspólnego
planu działania, sprawozdań z wdrażania w ramach celu „Inwestycje na rzecz wzrostu
i zatrudnienia”, deklaracji zarządczej, strategii audytu, opinii audytowej i rocznego
sprawozdania z kontroli oraz metodyki przeprowadzania analizy kosztów i korzyści,
a także zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE)
nr 1299/2013 w odniesieniu do wzoru sprawozdań z wdrażania w ramach celu
„Europejska współpraca terytorialna” (Dz. Urz. UE L 38 z 13.02.2015, str. 1,
z późn. zm.<sup>15)</sup>).zm.<sup>17)</sup>).
Art. 440a.
zmienionyDla projektów, których całkowite koszty kwalifikowalne
przekraczają kwoty wskazane w art. 100 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i
Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólne przepisy
dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu
Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz
Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego
oraz ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju
Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i
Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylającego rozporządzenie
Rady (WE) nr 1083/2006 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 320, z późn. zm.<sup>16)</sup>),
w celu potwierdzenia zgodności inwestycji lub działań z celami środowiskowymi, o
których mowa w art. 56, art. 57, art. 59 oraz art. 61, minister właściwy do spraw
gospodarki wodnej – dla projektów realizowanych przez Wody Polskie, a dla
pozostałych projektów – dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wodnej Wód
Polskich, sporządza dokument potwierdzający zgodność z tymi celami
środowiskowymi.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1, gdy projekt obejmuje obszar działania
więcej niż jednego regionalnego zarządu gospodarki wodnej Wód Polskich,
dokument, o którym mowa w ust. 1, sporządzany jest oddzielnie dla każdego obszaru
działania, na którym planowana jest realizacja projektu.
Dokument, o którym mowa w ust. 1, sporządza się, na wniosek podmiotu
planującego realizację danego projektu, w przypadku innym niż określony w art. 439.
Dokument, o którym mowa w ust. 1, sporządza się zgodnie ze wzorem
określonym w załączniku II do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE)
2015/207 z dnia 20 stycznia 2015 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania
rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 w odniesieniu
do wzoru sprawozdania z postępów, formatu dokumentu służącego przekazywaniu
informacji na temat dużych projektów, wzorów wspólnego planu działania, sprawo-
zdań z wdrażania w ramach celu „Inwestycje na rzecz wzrostu i zatrudnienia”,
deklaracji zarządczej, strategii audytu, opinii audytowej i rocznego sprawozdania
z kontroli oraz metodyki przeprowadzania analizy kosztów i korzyści, a także zgodnie
z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1299/2013
oraz ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju
Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i
Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylającego rozporządzenie
Rady (WE) nr 1083/2006 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 320, z późn. zm.<sup>18)</sup>),
w celu potwierdzenia zgodności inwestycji lub działań z celami środowiskowymi, o
których mowa w art. 56, art. 57, art. 59 oraz art. 61, minister właściwy do spraw
gospodarki wodnej – dla projektów realizowanych przez Wody Polskie, a dla
pozostałych projektów – dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wodnej Wód
Polskich, sporządza dokument potwierdzający zgodność z tymi celami
środowiskowymi.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1, gdy projekt obejmuje obszar działania
więcej niż jednego regionalnego zarządu gospodarki wodnej Wód Polskich,
dokument, o którym mowa w ust. 1, sporządzany jest oddzielnie dla każdego obszaru
działania, na którym planowana jest realizacja projektu.
Dokument, o którym mowa w ust. 1, sporządza się, na wniosek podmiotu
planującego realizację danego projektu, w przypadku innym niż określony w art. 439.
Dokument, o którym mowa w ust. 1, sporządza się zgodnie ze wzorem
określonym w załączniku II do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE)
2015/207 z dnia 20 stycznia 2015 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania
rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 w odniesieniu
do wzoru sprawozdania z postępów, formatu dokumentu służącego przekazywaniu
informacji na temat dużych projektów, wzorów wspólnego planu działania, sprawo-
zdań z wdrażania w ramach celu „Inwestycje na rzecz wzrostu i zatrudnienia”,
deklaracji zarządczej, strategii audytu, opinii audytowej i rocznego sprawozdania
z kontroli oraz metodyki przeprowadzania analizy kosztów i korzyści, a także zgodnie
z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1299/2013
w odniesieniu do wzoru sprawozdań z wdrażania w ramach celu „Europejska
współpraca terytorialna”.
Art. 47.
zmienionyKąpielisko może funkcjonować, jeżeli jakość wody w nim została
sklasyfikowana co najmniej jako dostateczna zgodnie z art. 344 ust. 1 pkt 2.
Jeżeli jakość wody w kąpielisku została sklasyfikowana jako niedostateczna
zgodnie z art. 344 ust. 1 pkt 2, kąpielisko może funkcjonować pod warunkiem
podjęcia działań mających na celu:
ochronę zdrowia ludzkiego i poprawę jakości wody, w tym wprowadzenia
zakazu kąpieli w danym sezonie kąpielowym albo tymczasowego zakazu kąpieli;
ustalenie przyczyn nieosiągnięcia dostatecznej klasyfikacji jakości wody
w kąpielisku;
zapobieżenie, zmniejszenie lub wyeliminowanie przyczyn zanieczyszczenia
wody w kąpielisku;
przekazanie społeczeństwu informacji dotyczącej jakości wody w kąpielisku
w sposób niebudzący wątpliwości co do stwierdzonych zagrożeń.
Przy badaniu wody w kąpieliskach oraz w miejscach okazjonalnie
wykorzystywanych do kąpieli dopuszcza się stosowanie metody alternatywnej
w stosunku do metody referencyjnej określonej w przepisach wydanych na podstawie
art. 48 ust. 1 pkt 3, w przypadku udokumentowania równoważności wyników badania
tej wody przeprowadzonego metodą alternatywną z wynikami badania wody
przeprowadzonego metodą referencyjną.
Uznanie metody alternatywnej w zakresie badania wody w kąpieliskach oraz
miejscach okazjonalnie wykorzystywanych do kąpieli za równoważną z metodą
referencyjną następuje zgodnie z aktualnym wydaniem normy PN-EN ISO 17994.
Badania równoważności metody alternatywnej dokonuje się w laboratoriach
akredytowanych.
Dokumentacja z badań równoważności metody alternatywnej jest
przedkładana instytutowi badawczemu wykonującemu zadania z zakresu zdrowia
publicznego w celu oceny jej kompletności i poprawności w odniesieniu do wymagań
aktualnego wydania normy PN-EN ISO 17994 oraz spełnienia wymagania
określonego w ust. 5.(uchylony)
Minister właściwy do spraw zdrowia, po uzyskaniu pozytywnej oceny(uchylony)
instytutu, o której mowa w ust. 6, przedstawia Komisji Europejskiej informacje(uchylony)
dotyczące metody alternatywnej oraz jej równoważności wraz z dokumentacją,(uchylony)
o której mowa w ust. 6.(uchylony)
Art. 476.
zmienionyKto z przekroczeniem warunków określonych w pozwoleniu
wodnoprawnym lub pozwoleniu zintegrowanym korzysta z wód lub wykonuje
urządzenia wodne albo inne czynności wymagające pozwolenia wodnoprawnego,
podlega karze aresztu, ograniczenia wolności albo grzywny w wysokości od
1000 zł do 7500 zł.
Tej samej karze podlega, kto nie wykonuje obowiązków określonych
w decyzji stwierdzającej wygaśnięcie lub cofnięcie pozwolenia wodnoprawnego.
Nie popełnia wykroczenia, o którym mowa w ust. 1 i 2, kto wykorzystuje
wody na potrzeby wytwarzania energii elektrycznej na polecenie operatora systemu
przesyłowego elektroenergetycznego lub operatora systemu połączonego elektro-
energetycznego w celu usunięcia zagrożenia bezpieczeństwa dostaw energii
elektrycznej w rozumieniu ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne
(Dz. U. z 2024 r. poz. 266, z późn. zm.<sup>17)</sup>),zm.<sup>19)</sup>), jeżeli wykorzystanie tej wody nastąpiło
w rozmiarze i w czasie niezbędnym do usunięcia tego zagrożenia.
Art. 533.
zmienionyDo opłat, o których mowa w art. 74 ust. 2 ustawy uchylanej
w art. 573, należnych za 2017 r., stosuje się przepisy dotychczasowe.
Wpływy z tytułu należności i opłat, o których mowa w art. 142 ustawy
uchylanej w art. 573, należne przed dniem 1 stycznia 2018 r., stanowią przychód
Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej.
Środki Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej
w wysokości ustalonego na dzień 31 grudnia 2017 r. stanu zobowiązania określonego
w art. 401c ust. 4 ustawy zmienianej w art. 493<sup>18)</sup>,493<sup>20)</sup>, w brzmieniu obowiązującym przed
dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, oraz wpływy z tytułu należności i opłat,
o których mowa w art. 142 ustawy uchylanej w art. 573, przekazane na rachunek
bankowy tego Funduszu po dniu 31 grudnia 2017 r., przeznacza się na finansowanie
ochrony środowiska i gospodarki wodnej w zakresie określonym w art. 400a ust. 1
ustawy zmienianej w art. 493<sup>18)</sup>493<sup>20)</sup> w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
Do opłat za korzystanie ze środowiska należnych za okres do dnia 31 grudnia
2017 r. oraz wpływów z tych opłat stosuje się przepisy dotychczasowe.
Art. 542.
zmienionyDo dnia wejścia w życie niniejszej ustawy marszałkowie
województw oraz kierownicy wojewódzkich samorządowych jednostek
organizacyjnych realizujących zadania marszałków województw określone
w przepisach ustawy uchylanej w art. 573 opracują i przekażą ministrowi właściwemu
do spraw gospodarki wodnej oraz właściwym wojewodom wykazy pracowników tych
urzędów i jednostek organizacyjnych, uwzględniając zakres wykonywanych
dotychczas czynności.
Nie później niż z upływem miesiąca od dnia, o którym mowa w ust. 4 i 9,
pracownikom, o których mowa w ust. 4 i 9, mogą zostać zaproponowane nowe
warunki pracy lub płacy przez Prezesa Wód Polskich albo pełnomocnika, o którym
mowa w art. 525 ust. 3, albo wojewodę, z uwzględnieniem zakresu dotychczasowych
obowiązków tych pracowników oraz zakresu obowiązków, które będą realizowane na
nowych stanowiskach pracy.
Propozycja nowych warunków pracy lub płacy może obejmować nawiązanie
stosunku pracy na stanowisku pracy w Wodach Polskich albo na stanowisku pracy
w urzędzie wojewódzkim.
Pracodawca jest obowiązany zawiadomić na piśmie pracowników
o zmianach, jakie mają nastąpić w zakresie ich stosunków pracy, w tym o skutkach
nieprzyjęcia nowych warunków pracy lub płacy. Przepisy art. 23<sup>1</sup> § 4 ustawy z dnia
26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy stosuje się odpowiednio.
Pracodawca w okresie miesiąca od dnia, o którym mowa w ust. 4 i 9, może
wypowiedzieć z zachowaniem miesięcznego okresu wypowiedzenia stosunek pracy
pracownika, o którym mowa w ust. 4 i 9, jeżeli nie jest możliwe powierzenie
pracownikowi pracy odpowiadającej kwalifikacjom pracownika.
Przepisu ust. 13 nie stosuje się do:
pracowników objętych szczególną ochroną stosunku pracy przewidzianą na
podstawie odrębnych przepisów;
pracowników sprawujących opiekę nad dzieckiem, do ukończenia przez dziecko
W razie wypowiedzenia, o którym mowa w ust. 13, pracownikom
przysługują odpowiednie świadczenia przewidziane dla pracowników, z którymi
stosunek pracy rozwiązuje się z przyczyn niedotyczących pracowników.
W okresie 24 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy pracownicy, których
stosunek pracy został wypowiedziany na podstawie ust. 13, korzystają
z pierwszeństwa w zatrudnieniu w Wodach Polskich.
W wykazach, o których mowa w ust. 1, nie ujmuje się pracowników, którym
będą powierzone zadania inne niż zadania marszałków województw określone
w przepisach ustawy zmienianej w art. 505<sup>19)</sup> oraz w przepisach ustawy uchylanej
w art. 573.
Do dnia wejścia w życie ustawy marszałkowie województw oraz kierownicy
wojewódzkich samorządowych jednostek organizacyjnych, o których mowa w ust. 1,
zawiadamiają pracowników urzędów i jednostek organizacyjnych, o których mowa
w ust. 1, o treści wykazów, o których mowa w ust. 1, w formie pisemnej.
Propozycja nowych warunków pracy lub płacy może obejmować nawiązanie
stosunku pracy na stanowisku pracy w Wodach Polskich albo na stanowisku pracy
w urzędzie wojewódzkim.
Pracodawca jest obowiązany zawiadomić na piśmie pracowników
o zmianach, jakie mają nastąpić w zakresie ich stosunków pracy, w tym o skutkach
nieprzyjęcia nowych warunków pracy lub płacy. Przepisy art. 23<sup>1</sup> § 4 ustawy z dnia
26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy stosuje się odpowiednio.
Pracodawca w okresie miesiąca od dnia, o którym mowa w ust. 4 i 9, może
wypowiedzieć z zachowaniem miesięcznego okresu wypowiedzenia stosunek pracy
pracownika, o którym mowa w ust. 4 i 9, jeżeli nie jest możliwe powierzenie
pracownikowi pracy odpowiadającej kwalifikacjom pracownika.
Przepisu ust. 13 nie stosuje się do:
pracowników objętych szczególną ochroną stosunku pracy przewidzianą na
podstawie odrębnych przepisów;
pracowników sprawujących opiekę nad dzieckiem, do ukończenia przez dziecko
W razie wypowiedzenia, o którym mowa w ust. 13, pracownikom
przysługują odpowiednie świadczenia przewidziane dla pracowników, z którymi
stosunek pracy rozwiązuje się z przyczyn niedotyczących pracowników.
W okresie 24 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy pracownicy, których
stosunek pracy został wypowiedziany na podstawie ust. 13, korzystają
z pierwszeństwa w zatrudnieniu w Wodach Polskich.
W wykazach, o których mowa w ust. 1, nie ujmuje się pracowników, którym
będą powierzone zadania inne niż zadania marszałków województw określone
w przepisach ustawy zmienianej w art. 505<sup>21)</sup> oraz w przepisach ustawy uchylanej
w art. 573.
Do dnia wejścia w życie ustawy marszałkowie województw oraz kierownicy
wojewódzkich samorządowych jednostek organizacyjnych, o których mowa w ust. 1,
zawiadamiają pracowników urzędów i jednostek organizacyjnych, o których mowa
w ust. 1, o treści wykazów, o których mowa w ust. 1, w formie pisemnej.
roku życia.
Przepisy art. 23<sup>1</sup> ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy stosuje się
odpowiednio.
Do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy starostowie opracują i przekażą
ministrowi właściwemu do spraw gospodarki wodnej wykazy pracowników starostw
powiatowych realizujących zadania starostów określone w przepisach ustawy
uchylanej w art. 573, uwzględniając dotychczasowe przygotowanie zawodowe tych
pracowników oraz zakres wykonywanych dotychczas czynności.
W wykazach, o których mowa w ust. 6, nie ujmuje się pracowników, którym
będą powierzone zadania inne niż zadania starostów określone w przepisach ustawy
uchylanej w art. 573.
Do dnia wejścia w życie ustawy starostowie zawiadamiają pracowników
starostw powiatowych o treści wykazów, o których mowa w ust. 6, w formie
pisemnej.
Z upływem miesiąca od dnia zawiadomienia pracowników starostw
powiatowych, o których mowa w ust. 6, o treści wykazów, o których mowa w ust. 6,
pracownicy starostw powiatowych wymienieni w tych wykazach stają się z mocy
prawa pracownikami Wód Polskich. Przepisy art. 23<sup>1</sup> ustawy z dnia 26 czerwca
1974 r. – Kodeks pracy stosuje się odpowiednio.
Art. 545.
zmienionyDo spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w
życie niniejszej ustawy dotyczących decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach
oraz w sprawach oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko w ramach
postępowania w sprawie wydania albo zmiany decyzji, o których mowa w art. 72 ust.
1 pkt 1, 10, 14 i 18 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o
środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o
ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2017 r. poz. 1405 i 1566), stosuje się
przepisy obowiązujące przed dniem 1 stycznia 2018 r.
Przepisy art. 64 ust. 2 pkt 3, art. 74 ust. 1 pkt 5, art. 77 ust. 2 pkt 3, art. 80 ust.
2, art. 81 ust. 3 oraz art. 90 ust. 1b ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu
informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie
środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko stosuje się w brzmieniu
nadanym niniejszą ustawą.
Do decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach oraz decyzji, przed
wydaniem której jest przeprowadzana ponowna ocena oddziaływania na środowisko,
o których mowa w ust. 1, przepisu art. 428 nie stosuje się.
Do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie
niniejszej ustawy dotyczących decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach
wydawanej przed uzyskaniem decyzji, o której mowa w art. 72 ust. 1 pkt 18a ustawy
z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego
ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach
oddziaływania na środowisko, stosuje się przepisy niniejszej ustawy.
Do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie
niniejszej ustawy dotyczących ustalenia linii brzegu stosuje się przepisy
dotychczasowe.
Do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie
niniejszej ustawy dotyczących pozwoleń na budowę, zgłoszeń, o których mowa
w art. 30 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2017 r. poz. 1332
i 1529), a także decyzji wydawanych na podstawie:
ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania
i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1496 i
1566),
ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o przygotowaniu i realizacji strategicznych
inwestycji w zakresie sieci przesyłowych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1812 oraz z 2017
r. poz. 635 i 1566),
ustawy z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci
telekomunikacyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1537, 1920 i 2003 oraz z 2017 r. poz.
1529 i 1566),
ustawy z dnia 7 września 2007 r. o przygotowaniu finałowego turnieju
Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej UEFA EURO 2012 (Dz. U. z 2017 r.
poz. 1372),
ustawy z dnia 8 lipca 2010 r. o szczególnych zasadach przygotowania do
realizacji inwestycji w zakresie budowli przeciwpowodziowych (Dz. U. z 2017
r. poz. 1377, 1381 i 1566)
– stosuje się przepisy dotychczasowe.
ustawy z dnia 11 sierpnia 2001 r. o szczególnych zasadach odbudowy, remontów
i rozbiórek obiektów budowlanych zniszczonych lub uszkodzonych w wyniku
działania żywiołu (Dz. U. z 2016 r. poz. 1067 oraz z 2017 r. poz. 1566),
ustawy z dnia 12 lutego 2009 r. o szczególnych zasadach przygotowania
i realizacji inwestycji w zakresie lotnisk użytku publicznego (Dz. U. z 2017 r.
poz. 1122 i 1566),
ustawy z dnia 16 września 2011 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych
z usuwaniem skutków powodzi (Dz. U. z 2016 r. poz. 825 oraz z 2017 r. poz.
1566),
ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o postępowaniu kompensacyjnym
w podmiotach o szczególnym znaczeniu dla polskiego przemysłu stoczniowego
(Dz. U. z 2016 r. poz. 592),
ustawy z dnia 24 czerwca 2010 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych
z usuwaniem skutków powodzi z 2010 r. (Dz. U. poz. 835 i 993),
ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o inwestycjach w zakresie terminalu
regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego w Świnoujściu (Dz. U. z 2016 r.
poz. 1731 i 2260 oraz z 2017 r. poz. 1566),
ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym (Dz. U. z 2016 r. poz.
1727, z późn. zm.<sup>20)</sup>),
ustawy z dnia 29 czerwca 2011 r. o przygotowaniu i realizacji inwestycji
w zakresie obiektów energetyki jądrowej oraz inwestycji towarzyszących (Dz.
U. z 2017 r. poz. 552 i 1566),
Do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie
niniejszej ustawy dotyczących:
administracyjnych kar pieniężnych, o których mowa w art. 298 ust. 1 pkt 2 i 3
ustawy zmienianej w art. 493<sup>18)</sup>, w brzmieniu obowiązującym przed dniem
wejścia w życie niniejszej ustawy,
odroczenia terminu płatności administracyjnych kar pieniężnych, o których
mowa w art. 298 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy zmienianej w art. 493<sup>18)</sup>, w brzmieniu
obowiązującym przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy
– stosuje się przepisy dotychczasowe.
Do wymierzonych administracyjnych kar pieniężnych, o których mowa w
art. 298 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy zmienianej w art. 493<sup>18)</sup>, w brzmieniu obowiązującym
przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, w tym do odraczania terminu ich
płatności oraz z wpływów z tych kar, stosuje się przepisy dotychczasowe.
W sprawach administracyjnych kar pieniężnych, o których mowa w art. 298
ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy zmienianej w art. 493<sup>18)</sup>, w brzmieniu obowiązującym przed
dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, których termin płatności został odroczony
przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe.
W terminie nie dłuższym niż 36 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej
ustawy wojewódzki inspektor ochrony środowiska wymierza, na podstawie przepisów
dotychczasowych, administracyjne kary pieniężne, o których mowa w art. 298 ust. 1
pkt 2 i 3 ustawy zmienianej w art. 493<sup>18)</sup>, w brzmieniu obowiązującym przed dniem
wejścia w życie niniejszej ustawy, za przekroczenie określonych w pozwoleniach
wodnoprawnych oraz pozwoleniach zintegrowanych warunków, dotyczących ilości
pobranej wody oraz ilości ścieków, ich stanu, składu, minimalnej procentowej redukcji
stężeń substancji w ściekach oraz masy substancji w odprowadzanych ściekach
przypadającej na jednostkę masy wykorzystanego surowca, materiału, paliwa lub
wytworzonego produktu, które wystąpiło do dnia 31 grudnia 2017 r.
Do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy,
niewymienionych w ust. 1–3d, stosuje się przepisy dotychczasowe, z tym że organem
wyższego stopnia w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks
postępowania administracyjnego jest Prezes Wód Polskich, jeżeli przed dniem wejścia
w życie ustawy organem wyższego stopnia w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14
czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego był w tych sprawach
Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej albo dyrektor regionalnego zarządu
gospodarki wodnej.
Organy, które po wejściu w życie ustawy utracą właściwość do wydawania
pozwoleń wodnoprawnych, niezwłocznie przekażą sprawy wszczęte i niezakończone
organom właściwym w sprawach pozwoleń wodnoprawnych.
Marszałkowie województw oraz wojewódzkie samorządowe jednostki
organizacyjne realizujące zadania marszałków województw określone w przepisach
ustawy uchylanej w art. 573 przekażą właściwym dyrektorom zarządów zlewni Wód
Polskich dokumentację niezbędną do realizacji zadań określonych w ustawie.
Pozwolenia wodnoprawne wydane na podstawie przepisów ustawy uchylanej
w art. 573 zachowują moc.
z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego
ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach
oddziaływania na środowisko, stosuje się przepisy niniejszej ustawy.
Do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie
niniejszej ustawy dotyczących ustalenia linii brzegu stosuje się przepisy
dotychczasowe.
Do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie
niniejszej ustawy dotyczących pozwoleń na budowę, zgłoszeń, o których mowa
w art. 30 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2017 r. poz. 1332
i 1529), a także decyzji wydawanych na podstawie:
ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania
i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1496 i
1566),
ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o przygotowaniu i realizacji strategicznych
inwestycji w zakresie sieci przesyłowych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1812 oraz z 2017
r. poz. 635 i 1566),
ustawy z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci
telekomunikacyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1537, 1920 i 2003 oraz z 2017 r. poz.
1529 i 1566),
ustawy z dnia 7 września 2007 r. o przygotowaniu finałowego turnieju
Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej UEFA EURO 2012 (Dz. U. z 2017 r.
poz. 1372),
ustawy z dnia 8 lipca 2010 r. o szczególnych zasadach przygotowania do
realizacji inwestycji w zakresie budowli przeciwpowodziowych (Dz. U. z 2017
r. poz. 1377, 1381 i 1566)
– stosuje się przepisy dotychczasowe.
ustawy z dnia 11 sierpnia 2001 r. o szczególnych zasadach odbudowy, remontów
i rozbiórek obiektów budowlanych zniszczonych lub uszkodzonych w wyniku
działania żywiołu (Dz. U. z 2016 r. poz. 1067 oraz z 2017 r. poz. 1566),
ustawy z dnia 12 lutego 2009 r. o szczególnych zasadach przygotowania
i realizacji inwestycji w zakresie lotnisk użytku publicznego (Dz. U. z 2017 r.
poz. 1122 i 1566),
ustawy z dnia 16 września 2011 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych
z usuwaniem skutków powodzi (Dz. U. z 2016 r. poz. 825 oraz z 2017 r. poz.
1566),
ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o postępowaniu kompensacyjnym
w podmiotach o szczególnym znaczeniu dla polskiego przemysłu stoczniowego
(Dz. U. z 2016 r. poz. 592),
ustawy z dnia 24 czerwca 2010 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych
z usuwaniem skutków powodzi z 2010 r. (Dz. U. poz. 835 i 993),
ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o inwestycjach w zakresie terminalu
regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego w Świnoujściu (Dz. U. z 2016 r.
poz. 1731 i 2260 oraz z 2017 r. poz. 1566),
ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym (Dz. U. z 2016 r. poz.
1727, z późn. zm.<sup>22)</sup>),
ustawy z dnia 29 czerwca 2011 r. o przygotowaniu i realizacji inwestycji
w zakresie obiektów energetyki jądrowej oraz inwestycji towarzyszących (Dz.
U. z 2017 r. poz. 552 i 1566),
Do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie
niniejszej ustawy dotyczących:
administracyjnych kar pieniężnych, o których mowa w art. 298 ust. 1 pkt 2 i 3
ustawy zmienianej w art. 493<sup>20)</sup>, w brzmieniu obowiązującym przed dniem
wejścia w życie niniejszej ustawy,
odroczenia terminu płatności administracyjnych kar pieniężnych, o których
mowa w art. 298 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy zmienianej w art. 493<sup>20)</sup>, w brzmieniu
obowiązującym przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy
– stosuje się przepisy dotychczasowe.
Do wymierzonych administracyjnych kar pieniężnych, o których mowa w
art. 298 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy zmienianej w art. 493<sup>20)</sup>, w brzmieniu obowiązującym
przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, w tym do odraczania terminu ich
płatności oraz z wpływów z tych kar, stosuje się przepisy dotychczasowe.
W sprawach administracyjnych kar pieniężnych, o których mowa w art. 298
ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy zmienianej w art. 493<sup>20)</sup>, w brzmieniu obowiązującym przed
dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, których termin płatności został odroczony
przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe.
W terminie nie dłuższym niż 36 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej
ustawy wojewódzki inspektor ochrony środowiska wymierza, na podstawie przepisów
dotychczasowych, administracyjne kary pieniężne, o których mowa w art. 298 ust. 1
pkt 2 i 3 ustawy zmienianej w art. 493<sup>20)</sup>, w brzmieniu obowiązującym przed dniem
wejścia w życie niniejszej ustawy, za przekroczenie określonych w pozwoleniach
wodnoprawnych oraz pozwoleniach zintegrowanych warunków, dotyczących ilości
pobranej wody oraz ilości ścieków, ich stanu, składu, minimalnej procentowej redukcji
stężeń substancji w ściekach oraz masy substancji w odprowadzanych ściekach
przypadającej na jednostkę masy wykorzystanego surowca, materiału, paliwa lub
wytworzonego produktu, które wystąpiło do dnia 31 grudnia 2017 r.
Do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy,
niewymienionych w ust. 1–3d, stosuje się przepisy dotychczasowe, z tym że organem
wyższego stopnia w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks
postępowania administracyjnego jest Prezes Wód Polskich, jeżeli przed dniem wejścia
w życie ustawy organem wyższego stopnia w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14
czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego był w tych sprawach
Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej albo dyrektor regionalnego zarządu
gospodarki wodnej.
Organy, które po wejściu w życie ustawy utracą właściwość do wydawania
pozwoleń wodnoprawnych, niezwłocznie przekażą sprawy wszczęte i niezakończone
organom właściwym w sprawach pozwoleń wodnoprawnych.
Marszałkowie województw oraz wojewódzkie samorządowe jednostki
organizacyjne realizujące zadania marszałków województw określone w przepisach
ustawy uchylanej w art. 573 przekażą właściwym dyrektorom zarządów zlewni Wód
Polskich dokumentację niezbędną do realizacji zadań określonych w ustawie.
Pozwolenia wodnoprawne wydane na podstawie przepisów ustawy uchylanej
w art. 573 zachowują moc.
Art. 546.
zmienionyDecyzje wydane na podstawie art. 50 i art. 59 ustawy zmienianej
w art. 497<sup>21)</sup>, dotyczące nieruchomości lub jej części znajdujących się na obszarze,
o którym mowa w art. 169 ust. 2 pkt 2, lub w odległości mniejszej niż 50 m od stopy
wału przeciwpowodziowego po stronie odpowietrznej, wygasają z dniem wejścia
w życie niniejszej ustawy, z wyjątkiem decyzji dotyczących rozbudowy, przebudowy,
odbudowy istniejących obiektów liniowych.
Przepisu ust. 1 nie stosuje się do decyzji wydanych na podstawie art. 50
i art. 59 ustawy zmienianej w art. 497<sup>21)</sup>, na podstawie których przed dniem wejścia
w życie niniejszej ustawy wydano decyzje o pozwoleniu na budowę albo dokonano
zgłoszeń, o których mowa w art. 30 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane,
do których właściwy organ nie wniósł sprzeciwu.
Przepisu ust. 1 nie stosuje się do decyzji wydanych na podstawie art. 50
i art. 59 ustawy zmienianej w art. 497<sup>21)</sup>, dotyczących zagospodarowania terenu
niezwiązanego z wykonywaniem robót budowlanych lub polegającego wyłącznie
na budowie drogi rowerowej, urządzeń melioracji wodnych lub budowli
przeciwpowodziowych.
Do stwierdzenia wygaśnięcia decyzji wydanych na podstawie art. 50 i art. 59
ustawy zmienianej w art. 497<sup>21)</sup> przepisów art. 162 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r.
– Kodeks postępowania administracyjnego nie stosuje się.
W ciągu 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy wójt,
burmistrz lub prezydent miasta opracowuje wykaz decyzji, o których mowa w ust. 1.
Wykaz, o którym mowa w ust. 5, jest przekazywany właściwym miejscowo
organom administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego oraz
podlega ogłoszeniu na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej
właściwej gminy.
Do postępowań wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie
niniejszej ustawy w sprawie decyzji o warunkach zabudowy oraz decyzji o ustaleniu
lokalizacji inwestycji celu publicznego, o których mowa w art. 4 ust. 2 ustawy
zmienianej w art. 497<sup>21)</sup>, stosuje się przepisy dotychczasowe.
497<sup>23)</sup>, dotyczące nieruchomości lub jej części znajdujących się na obszarze,
o którym mowa w art. 169 ust. 2 pkt 2, lub w odległości mniejszej niż 50 m od stopy
wału przeciwpowodziowego po stronie odpowietrznej, wygasają z dniem wejścia
w życie niniejszej ustawy, z wyjątkiem decyzji dotyczących rozbudowy, przebudowy,
odbudowy istniejących obiektów liniowych.
Przepisu ust. 1 nie stosuje się do decyzji wydanych na podstawie art. 50
i art. 59 ustawy zmienianej w art. 497<sup>23)</sup>, na podstawie których przed dniem wejścia
w życie niniejszej ustawy wydano decyzje o pozwoleniu na budowę albo dokonano
zgłoszeń, o których mowa w art. 30 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane,
do których właściwy organ nie wniósł sprzeciwu.
Przepisu ust. 1 nie stosuje się do decyzji wydanych na podstawie art. 50
i art. 59 ustawy zmienianej w art. 497<sup>23)</sup>, dotyczących zagospodarowania terenu
niezwiązanego z wykonywaniem robót budowlanych lub polegającego wyłącznie
na budowie drogi rowerowej, urządzeń melioracji wodnych lub budowli
przeciwpowodziowych.
Do stwierdzenia wygaśnięcia decyzji wydanych na podstawie art. 50 i art. 59
ustawy zmienianej w art. 497<sup>23)</sup> przepisów art. 162 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r.
– Kodeks postępowania administracyjnego nie stosuje się.
W ciągu 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy wójt,
burmistrz lub prezydent miasta opracowuje wykaz decyzji, o których mowa w ust. 1.
Wykaz, o którym mowa w ust. 5, jest przekazywany właściwym miejscowo
organom administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego oraz
podlega ogłoszeniu na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej
właściwej gminy.
Do postępowań wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie
niniejszej ustawy w sprawie decyzji o warunkach zabudowy oraz decyzji o ustaleniu
lokalizacji inwestycji celu publicznego, o których mowa w art. 4 ust. 2 ustawy
zmienianej w art. 497<sup>23)</sup>, stosuje się przepisy dotychczasowe.
Art. 553.
zmienionyOrganizator badań biegłości, o których mowa
w art. 348 ust. 6 niniejszej ustawy oraz w art. 12a ust. 5 ustawy zmienianej
w art. 494<sup>22)</sup>,494<sup>24)</sup>, w okresie 2 lat od dnia wejścia w życie ustawy powinien uzyskać
potwierdzenie przez właściwą krajową lub międzynarodową jednostkę do spraw
akredytacji, kompetencji spełnienia wymagań zawartych w aktualnym wydaniu normy
PN-EN ISO/IEC 17043 i postępować zgodnie z wymaganiami zawartymi
w aktualnym wydaniu tej normy.
Główny Inspektor Sanitarny publikuje pierwsze sprawozdanie w sprawie
jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi, o którym mowa w art. 12b
ustawy zmienianej w art. 494<sup>22)</sup>,494<sup>24)</sup>, w terminie do dnia 31 grudnia 2019 r.
Art. 565.
zmienionyDotychczasowe akty prawa miejscowego wydane na podstawie
art. 58 ust. 1, art. 60, art. 61u ust. 1, art. 88t ust. 1 oraz art. 114b ust. 5 ustawy
uchylanej w art. 573 zachowują moc do dnia wejścia w życie aktów prawa
miejscowego wydanych na podstawie art. 31 ust. 5, art. 135 ust. 1 pkt 2 i ust. 2,
art. 141 ust. 1 i 4, art. 162 ust. 1 oraz art. 327 ust. 4 niniejszej ustawy i mogą być
zmieniane.
Dotychczasowe akty prawa miejscowego wydane na podstawie art. 43 ust. 2a
ustawy uchylanej w art. 573 zachowują moc nie dłużej niż do dnia 31 grudnia 2020 r.
i mogą być zmieniane.
Dotychczasowe akty prawa miejscowego wydane na podstawie art. 120 ust. 1
ustawy uchylanej w art. 573 zachowują moc nie dłużej niż do dnia 22 grudnia 2021 r.
i mogą być zmieniane.
Dotychczasowe akty prawa miejscowego wydane na podstawie art. 15 ust. 1
ustawy zmienianej w art. 481<sup>23)</sup>481<sup>25)</sup> zachowują moc do dnia wejścia w życie aktów prawa
miejscowego wydanych na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 481<sup>23)</sup>481<sup>25)</sup>
w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą i mogą być zmieniane.
Do dnia wejścia w życie aktów prawa miejscowego wydanych na podstawie
art. 382 ust. 7 niniejszej ustawy dotychczasowe decyzje wydane na podstawie
art. 107 ust. 6 ustawy uchylanej w art. 573 zachowują moc i mogą być zmieniane
na podstawie tych przepisów.
Art. 566.
zmienionyPrzepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 34g, art. 38a ust. 1,
3 i 7, art. 38l ust. 2, art. 45 ust. 1 pkt 1, 3 i 4, art. 45 ust. 2, art. 45a ust. 1, art. 50 ust. 1
i 3, art. 57 ust. 2, art. 64 ust. 2d, art. 66 ust. 1, art. 66a ust. 4, art. 78 ust. 3, art. 88j
ust. 1, art. 88n ust. 3c, art. 95 ust. 3, art. 111 ust. 2, art. 121, art. 132 ust. 10 oraz
art. 155b ust. 1 ustawy uchylanej w art. 573 zachowują moc do dnia wejścia w życie
przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 48 ust. 1, art. 49, art. 51 ust. 4,
art. 53 ust. 1 i 4, art. 74 ust. 1, art. 99 ust. 1 i 2, art. 100 ust. 1, art. 114, art. 126,
art. 174 ust. 1, art. 178 ust. 2, art. 189 ust. 9, art. 193 ust. 3, art. 194 ust. 7, art. 210
ust. 1, art. 251 ust. 6, art. 322 ust. 1, art. 350 ust. 1, art. 387 ust. 3 oraz
art. 413 niniejszej ustawy, jednak nie dłużej niż przez 18 miesięcy od dnia wejścia
w życie niniejszej ustawy, i mogą być zmieniane.
Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 88h ust. 13 ustawy uchylanej
w art. 573 zachowują moc do dnia 22 marca 2023 r. i mogą być zmieniane.
Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 114 ust. 5 ustawy uchylanej
w art. 573 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych
wydanych na podstawie art. 321, jednak nie dłużej niż do dnia 22 marca 2023 r., i
mogą być zmieniane.
Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 61l ust. 8, art. 61o ust. 8 oraz
art. 61s ust. 11 ustawy uchylanej w art. 573 zachowują moc do dnia wejścia w życie
przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 154 ust. 8, art. 157 ust. 8 oraz
art. 161 ust. 11.
Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 13 ust. 9 ustawy uchylanej
w art. 573 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych
wydanych na podstawie art. 6d ust. 26 ustawy zmienianej w art. 481<sup>23)</sup> w brzmieniu
nadanym niniejszą ustawą, jednak nie dłużej niż przez 18 miesięcy od dnia wejścia
w życie niniejszej ustawy, i mogą być zmieniane.
Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 286 ust. 3 ustawy zmienianej
w art. 493<sup>18)</sup> zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych
wydanych na podstawie art. 286 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 493<sup>18)</sup>
art. 174 ust. 1, art. 178 ust. 2, art. 189 ust. 9, art. 193 ust. 3, art. 194 ust. 7, art. 210
ust. 1, art. 251 ust. 6, art. 322 ust. 1, art. 350 ust. 1, art. 387 ust. 3 oraz
art. 413 niniejszej ustawy, jednak nie dłużej niż przez 18 miesięcy od dnia wejścia
w życie niniejszej ustawy, i mogą być zmieniane.
Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 88h ust. 13 ustawy uchylanej
w art. 573 zachowują moc do dnia 22 marca 2023 r. i mogą być zmieniane.
Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 114 ust. 5 ustawy uchylanej
w art. 573 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych
wydanych na podstawie art. 321, jednak nie dłużej niż do dnia 22 marca 2023 r., i
mogą być zmieniane.
Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 61l ust. 8, art. 61o ust. 8 oraz
art. 61s ust. 11 ustawy uchylanej w art. 573 zachowują moc do dnia wejścia w życie
przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 154 ust. 8, art. 157 ust. 8 oraz
art. 161 ust. 11.
Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 13 ust. 9 ustawy uchylanej
w art. 573 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych
wydanych na podstawie art. 6d ust. 26 ustawy zmienianej w art. 481<sup>25)</sup> w brzmieniu
nadanym niniejszą ustawą, jednak nie dłużej niż przez 18 miesięcy od dnia wejścia
w życie niniejszej ustawy, i mogą być zmieniane.
Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 286 ust. 3 ustawy zmienianej
w art. 493<sup>20)</sup> zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych
wydanych na podstawie art. 286 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 493<sup>20)</sup> w brzmieniu
nadanym niniejszą ustawą, jednak nie dłużej niż przez 18 miesięcy od dnia wejścia
w życie niniejszej ustawy, i mogą być zmieniane.
Art. 574.
zmienionyUstawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2018 r., z wyjątkiem:
art. 102–112, art. 494, art. 502, art. 506, art. 515, art. 525 ust. 3–6 oraz 8 i 9,
art. 539 ust. 3–5 i 7, art. 540 ust. 1–4, 6 i 7, art. 541, art. 542, art. 544 ust. 1,
art. 554 oraz art. 570, które wchodzą w życie z dniem następującym po dniu
ogłoszenia<sup>24)</sup>;ogłoszenia<sup>26)</sup>;
art. 532 ust. 5 i 6, które wchodzą w życie z dniem 31 grudnia 2017 r.;
art. 524, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2019 r.;
(uchylony)
art. 36 ust. 1–3 oraz 6 i 7 oraz art. 303 ust. 1 i 4, które wchodzą w życie z dniem
1 stycznia 2027 r.
Art. 77.
zmienionyZakazuje się:
wprowadzania do wód odpadów w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia
14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz. U. z 2023 r. poz. 1587, z późn. zm.<sup>3)</sup>) oraz
ciekłych odchodów zwierzęcych;
spławiania do wód śniegu wywożonego z terenów zanieczyszczonych,
w szczególności z centrów miast, terenów przemysłowych, terenów składowych,
baz transportowych, dróg o dużym natężeniu ruchu wraz z parkingami, oraz jego
składowania na terenach położonych między wałem przeciwpowodziowym
a linią brzegu wód lub w odległości mniejszej niż 50 m od linii brzegu wód;
na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią:
gromadzenia ścieków, nawozów naturalnych, środków chemicznych,
a także innych substancji lub materiałów, które mogą zanieczyścić wody,
oraz prowadzenia przetwarzania odpadów, w szczególności ich
składowania,
lokalizowania nowych cmentarzy;
mycia pojazdów w wodach powierzchniowych oraz nad brzegami tych wód;
pobierania z wód powierzchniowych wody bezpośrednio do opryskiwaczy
rolniczych oraz mycia opryskiwaczy rolniczych i sprzętu do aplikacji nawozów,
oraz wylewania wody z ich mycia w odległości mniejszej niż 25 m od brzegu
zbiorników wodnych, jezior, cieków naturalnych, rowów, kanałów, ujęć wody,
jeżeli nie ustanowiono strefy ochronnej na podstawie art. 135 ust. 1;
używania farb produkowanych na bazie związków organiczno-cynowych (TBT)
do konserwacji technicznych konstrukcji podwodnych;
poruszania się pojazdami w wodach powierzchniowych oraz po gruntach
pokrytych wodami, z wyłączeniem pojazdów:
jednostek organizacyjnych wykonujących uprawnienia właścicielskie
w stosunku do wód lub urządzeń wodnych zlokalizowanych na wodach,
jednostek wykonujących roboty inwestycyjne lub prace utrzymaniowe,
jednostek organizacyjnych podległych ministrowi właściwemu do spraw
wewnętrznych lub przez niego nadzorowanych,
jednostek ratowniczych,
organów lub jednostek wykonujących kontrolę w zakresie określonym
w przepisach ustawy i przepisach odrębnych,
używanych do slipowania łodzi, w miejscach do tego wyznaczonych.
Stronami postępowania o wydanie decyzji, o której mowa w ust. 9, są
podmiot, na rzecz którego wydano decyzję, o której mowa w ust. 3, oraz podmiot
zainteresowany nabyciem praw i obowiązków wynikających z tej decyzji.
W przypadku wykonania działań, o których mowa w ust. 1 pkt 3 lit. a,
nieobjętych decyzją, o której mowa w ust. 3, organ Wód Polskich właściwy do
wydania tej decyzji, mając na uwadze konieczność ograniczania negatywnych
skutków powodzi na skutek wykonania tych robót lub czynności dla zdrowia ludzi,
środowiska, dziedzictwa kulturowego oraz działalności gospodarczej, może nakazać,
w drodze decyzji, przywrócenie stanu niepowodującego zanieczyszczenia wód temu,
kto wykonał te roboty lub czynności na jego koszt. Jeżeli nie można ustalić podmiotu,
który wykonał te roboty lub czynności, przywrócenie stanu niepowodującego
zanieczyszczenia wód nakazuje się właścicielowi nieruchomości na jego koszt.
W decyzji, o której mowa w ust. 11, określa się termin przywrócenia stanu
niepowodującego zanieczyszczenia wód.
Decyzja, o której mowa w ust. 3, wygasa, jeżeli w terminie 3 lat od dnia,
w którym stała się ostateczna, nie uzyskano wymaganej zgody wodnoprawnej.
Jeżeli nie spowoduje to zagrożenia dla jakości wód w przypadku wystąpienia
powodzi, termin, o którym mowa w ust. 13, może być przedłużony przez właściwy
organ Wód Polskich, w drodze decyzji, na czas nie dłuższy niż 3 lata, jeżeli
wnioskodawca przed wygaśnięciem decyzji wystąpi z wnioskiem do tego organu.
Zakazy, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 3, nie obejmują wykorzystywania
gruzu, mas ziemnych oraz skalnych przy wykonywaniu robót związanych
z utrzymywaniem lub regulacją wód, ochroną brzegu morskiego i morskich wód
wewnętrznych oraz pogłębianiem morskich dróg wodnych.
Jeżeli nie spowoduje to zagrożenia dla jakości wód w przypadku wystąpienia
powodzi, właściwy organ Wód Polskich może, w drodze decyzji, zwolnić od zakazu,
o którym mowa w ust. 1 pkt 3, określając warunki niezbędne dla ochrony jakości wód.
Do wniosku o wydanie decyzji, o której mowa w ust. 3, dołącza się
charakterystykę planowanych działań i ich wpływu na jakość wód w przypadku
wystąpienia powodzi wraz z ich podstawowymi danymi technicznymi i opisem
planowanej technologii robót, mapę sytuacyjno-wysokościową pochodzącą
z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, kopię tej mapy potwierdzoną
przez wnioskodawcę za zgodność z oryginałem albo inną mapę sytuacyjno-wyso-
kościową, z naniesionym schematem planowanych obiektów lub robót oraz opis
instalacji i urządzeń służących do gromadzenia ścieków, nawozów naturalnych,
zm.<sup>5)</sup>) oraz
ciekłych odchodów zwierzęcych;
spławiania do wód śniegu wywożonego z terenów zanieczyszczonych,
w szczególności z centrów miast, terenów przemysłowych, terenów składowych,
baz transportowych, dróg o dużym natężeniu ruchu wraz z parkingami, oraz jego
składowania na terenach położonych między wałem przeciwpowodziowym
a linią brzegu wód lub w odległości mniejszej niż 50 m od linii brzegu wód;
na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią:
gromadzenia ścieków, nawozów naturalnych, środków chemicznych,
a także innych substancji lub materiałów, które mogą zanieczyścić wody,
oraz prowadzenia przetwarzania odpadów, w szczególności ich
składowania,
lokalizowania nowych cmentarzy;
mycia pojazdów w wodach powierzchniowych oraz nad brzegami tych wód;
pobierania z wód powierzchniowych wody bezpośrednio do opryskiwaczy
rolniczych oraz mycia opryskiwaczy rolniczych i sprzętu do aplikacji nawozów,
oraz wylewania wody z ich mycia w odległości mniejszej niż 25 m od brzegu
zbiorników wodnych, jezior, cieków naturalnych, rowów, kanałów, ujęć wody,
jeżeli nie ustanowiono strefy ochronnej na podstawie art. 135 ust. 1;
używania farb produkowanych na bazie związków organiczno-cynowych (TBT)
do konserwacji technicznych konstrukcji podwodnych;
poruszania się pojazdami w wodach powierzchniowych oraz po gruntach
pokrytych wodami, z wyłączeniem pojazdów:
jednostek organizacyjnych wykonujących uprawnienia właścicielskie
w stosunku do wód lub urządzeń wodnych zlokalizowanych na wodach,
jednostek wykonujących roboty inwestycyjne lub prace utrzymaniowe,
jednostek organizacyjnych podległych ministrowi właściwemu do spraw
wewnętrznych lub przez niego nadzorowanych,
jednostek ratowniczych,
organów lub jednostek wykonujących kontrolę w zakresie określonym
w przepisach ustawy i przepisach odrębnych,
używanych do slipowania łodzi, w miejscach do tego wyznaczonych.
Stronami postępowania o wydanie decyzji, o której mowa w ust. 9, są
podmiot, na rzecz którego wydano decyzję, o której mowa w ust. 3, oraz podmiot
zainteresowany nabyciem praw i obowiązków wynikających z tej decyzji.
W przypadku wykonania działań, o których mowa w ust. 1 pkt 3 lit. a,
nieobjętych decyzją, o której mowa w ust. 3, organ Wód Polskich właściwy do
wydania tej decyzji, mając na uwadze konieczność ograniczania negatywnych
skutków powodzi na skutek wykonania tych robót lub czynności dla zdrowia ludzi,
środowiska, dziedzictwa kulturowego oraz działalności gospodarczej, może nakazać,
w drodze decyzji, przywrócenie stanu niepowodującego zanieczyszczenia wód temu,
kto wykonał te roboty lub czynności na jego koszt. Jeżeli nie można ustalić podmiotu,
który wykonał te roboty lub czynności, przywrócenie stanu niepowodującego
zanieczyszczenia wód nakazuje się właścicielowi nieruchomości na jego koszt.
W decyzji, o której mowa w ust. 11, określa się termin przywrócenia stanu
niepowodującego zanieczyszczenia wód.
Decyzja, o której mowa w ust. 3, wygasa, jeżeli w terminie 3 lat od dnia,
w którym stała się ostateczna, nie uzyskano wymaganej zgody wodnoprawnej.
Jeżeli nie spowoduje to zagrożenia dla jakości wód w przypadku wystąpienia
powodzi, termin, o którym mowa w ust. 13, może być przedłużony przez właściwy
organ Wód Polskich, w drodze decyzji, na czas nie dłuższy niż 3 lata, jeżeli
wnioskodawca przed wygaśnięciem decyzji wystąpi z wnioskiem do tego organu.
Zakazy, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 3, nie obejmują wykorzystywania
gruzu, mas ziemnych oraz skalnych przy wykonywaniu robót związanych
z utrzymywaniem lub regulacją wód, ochroną brzegu morskiego i morskich wód
wewnętrznych oraz pogłębianiem morskich dróg wodnych.
Jeżeli nie spowoduje to zagrożenia dla jakości wód w przypadku wystąpienia
powodzi, właściwy organ Wód Polskich może, w drodze decyzji, zwolnić od zakazu,
o którym mowa w ust. 1 pkt 3, określając warunki niezbędne dla ochrony jakości wód.
Do wniosku o wydanie decyzji, o której mowa w ust. 3, dołącza się
charakterystykę planowanych działań i ich wpływu na jakość wód w przypadku
wystąpienia powodzi wraz z ich podstawowymi danymi technicznymi i opisem
planowanej technologii robót, mapę sytuacyjno-wysokościową pochodzącą
z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, kopię tej mapy potwierdzoną
przez wnioskodawcę za zgodność z oryginałem albo inną mapę sytuacyjno-wyso-
kościową, z naniesionym schematem planowanych obiektów lub robót oraz opis
instalacji i urządzeń służących do gromadzenia ścieków, nawozów naturalnych,
środków chemicznych, a także innych substancji lub materiałów, które mogą
zanieczyścić wody, oraz do prowadzenia przetwarzania odpadów, w szczególności ich
składowania.
Stroną postępowania w sprawie o wydanie decyzji, o której mowa w ust. 3,
jest wnioskodawca, właściciel wód i właściciel wału przeciwpowodziowego,
a w przypadku obszarów chronionych – także organ zarządzający danym obszarem.
Przepisy ust. 1 pkt 3 i ust. 3–5 stosuje się odpowiednio do wysp oraz
przymulisk, o których mowa w art. 224.
Wyrażenie zgody na lokalizowanie na obszarach szczególnego zagrożenia
powodzią nowych cmentarzy następuje w decyzji, o której mowa w art. 166 ust. 5.
Właściwy organ Wód Polskich może, w drodze decyzji, na czas określony
zwolnić z zakazu, o którym mowa w ust. 1 pkt 7, określając miejsce i warunki
poruszania się pojazdami w wodach powierzchniowych oraz po gruntach pokrytych
wodami, jeżeli nie spowoduje to zagrożenia dla jakości wód i nie wpłynie na cele
środowiskowe dla wód.
Organ Wód Polskich właściwy do wydania decyzji, o której mowa w ust. 3,
jest obowiązany, za zgodą strony, na rzecz której decyzja została wydana, do
przeniesienia, w drodze decyzji, praw i obowiązków wynikających z tej decyzji na
rzecz innego podmiotu, jeżeli przyjmuje on wszystkie warunki zawarte w tej decyzji.