1.Kwota podwyższenia powinna być równa wartości nominalnej takiej
ilości udziałów albo akcji w kapitale zakładowym operatora albo jego podmiotu
dominującego będącego wnioskodawcą, która odpowiada ilorazowi kwoty
zdyskontowanej rat opłaty koncesyjnej lub opłaty prolongacyjnej, objętych
wnioskiem, o którym mowa w art. 11 ust. 2, oraz wartości jednego udziału albo akcji
operatora albo jego podmiotu dominującego, obliczonej stosownie do ust. 4.
2.Kwota zdyskontowana stanowi sumę zobowiązań operatora z tytułu rat opłaty
koncesyjnej lub opłaty prolongacyjnej, które, zgodnie z wnioskiem, o którym mowa
w art. 11 ust. 2 oraz art. 13 ust. 3, mają podlegać restrukturyzacji, przeliczoną według
następującego wzoru:
gdzie:
i – oznacza kolejną ratę,
N – oznacza całkowitą liczbę pozostałych rat,
Rz – oznacza kwotę zdyskontowaną wszystkich rat opłat koncesyjnych lub
opłat prolongacyjnych,
Rn – oznacza nominalną kwotę raty opłaty koncesyjnej lub opłaty
prolongacyjnej,
Sw – oznacza:
– roczną stopę procentową WIBOR na okres trzech miesięcy,
z pierwszego dnia roboczego poprzedzającego złożenie wniosku –
w przypadku zobowiązań z tytułu rat opłaty koncesyjnej lub opłaty pro-
longacyjnej o terminie płatności przypadającym niepóźniej niż 2 lata od
dnia wejścia w życie ustawy,
– roczną stopę procentową emitowanych przez ministra właściwego do
spraw finansów publicznych obligacji dziesięcioletnich
o oprocentowaniu stałym i terminie wykupu w dniu 24 listopada 2010 r.
(DS.1110) – w przypadku zobowiązań z tytułu rat opłaty koncesyjnej lub
opłaty prolongacyjnej o terminie płatności przypadającym po upływie
2 lat od dnia wejścia w życie ustawy,
Ld – oznacza liczbę dni między dniem złożenia wniosku a dniem, w którym
upływa termin płatności raty opłaty koncesyjnej lub opłaty
prolongacyjnej objętej wnioskiem,
ki – oznacza stosunek liczby dni przypadających między płatnościami dwóch
następujących po sobie rat opłaty koncesyjnej lub opłaty prolongacyjnej
do 365 dni i wynosi:
3.Wysokość kwoty zdyskontowanej wyraża się w złotych według kursu
średniego euro ustalonego przez Narodowy Bank Polski w ostatnim dniu roboczym
poprzedzającym dzień złożenia wniosku, o którym mowa w art. 11 ust. 2 lub art. 13
ust. 3.
4.Wartość jednego udziału albo akcji, na potrzeby wyliczenia kwoty
podwyższenia, o której mowa w ust. 1, powinna odpowiadać ilorazowi skorygowanej
wartości aktywów netto wnioskodawcy oraz całkowitej liczby objętych i opłaconych
w całości akcji albo udziałów, na którą dzieli się kapitał zakładowy wnioskodawcy.
5.Skorygowaną wartość aktywów netto wnioskodawcy, o której mowa w ust. 4,
ustala się według stanu na dzień przypadający niepóźniej niż 30 dni przed dniem
złożenia wniosku, o którym mowa w art. 11 ust. 2, jako wartość aktywów netto
wnioskodawcy, w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 29 ustawy o rachunkowości, bez
uwzględniania zobowiązań z tytułu rat opłaty koncesyjnej oraz opłaty prolongacyjnej
objętych wnioskiem.
6.Wycenę aktywów netto, a także wyliczenie skorygowanej wartości aktywów
netto, wartości jednego udziału albo akcji oraz kwoty podwyższenia wnioskodawca
poddaje badaniu biegłego rewidenta pod kątem poprawności i rzetelności.
7.W przypadku gdy wnioskodawca jest podmiotem, wobec którego został
przyjęty oraz zatwierdzony układ w rozumieniu przepisów rozporządzenia Prezydenta
Rzeczypospolitej z dnia 24 października 1934 r. – Prawo o postępowaniu układowym
(Dz. U. poz. 836, z późn. zm.5))6), przewidujący zmniejszenie sumy jego długów,
wniosek, o którym mowa w art. 11 ust. 2, może być poprzedzony procedurą
zmniejszenia sumy zobowiązań wnioskodawcy z tytułu rat opłaty koncesyjnej lub
opłaty prolongacyjnej, będących podstawą wyliczenia kwoty zdyskontowanej.
8.Minister właściwy do spraw informatyzacji, biorąc pod uwagę sytuację
finansową wnioskodawcy, może wyrazić zgodę na zmniejszenie zobowiązań
wnioskodawcy z tytułu rat opłaty koncesyjnej lub opłaty prolongacyjnej, kierując się
stopniem zmniejszenia zobowiązań przewidzianym w zawartym uprzednio przez
wnioskodawcę układzie.
9.Przez okres od dnia wystąpienia przez wnioskodawcę o zmniejszenie jego
zobowiązań do dnia zajęcia przez ministra właściwego do spraw informatyzacji
ostatecznego stanowiska w sprawie, zawieszeniu ulega bieg terminów płatności rat
opłat koncesyjnych oraz opłat prolongacyjnych. Art. 67 Ordynacji podatkowej stosuje
się odpowiednio.